Dag 783 – Wie ben ik in aanraking?

Als ik iemand aanraak, wie ben ik dan hierin? Geef ik mezelf, dus raak ik de ander aan in en als mezelf, of raak ik de ander aan om ‘iets te halen’ bij die ander? Hiermee bedoel ik dan, om mezelf beter te laten voelen door de ander en door hetgeen een aanraking van die ander, in mij teweeg brengt als innerlijke, energetische reactie. Dus vanuit het startpunt om ‘een gevoel op te wekken’ in mezelf als ik de ander aanraak. Als ik dat aan het doen ben, ben ik mezelf namelijk niet aan het geven, maar kom ik meer vanuit een (subtiele/verborgen) verwachting naar de ander toe, echter ik doe alsof ik iets geef (namelijk een aanraking).

Dit lijkt een klein, onbelangrijk, onwaarneembaar verschil, echter ik zie dit als het grote probleem achter aanraking en allerlei situaties waarom aanrakingen, knuffels en eventueel fysieke intimiteit (zoals binnen een partnerschap), niet lekker loopt. Want we nemen het wel waar op fysiek niveau en binnenin onszelf en vroeg of laat zullen we hiervan weg bewegen als we zo worden aangeraakt, ook al is het onszelf misschien niet duidelijk waarom we weg bewegen. En, als ik vanuit dit beginpunt van (onbewuste) verwachting iemand aanraak en die ander beweegt hiervan weg, zal ik me afgewezen voelen. En dit geeft een kettingreactie binnen de fysieke aanraking en intimiteit.

Zover ik hierin kan zien, wordt dit al opgebouwd vanaf de geboorte waarin het aanraken en vastpakken van het kindje, niet onvoorwaardelijk en vanuit een beginpunt van zelfgewaarzijn, plaatsvindt. Aangezien we dit zelf ook niet geleerd hebben. Dit bedoel ik niet om onszelf alleen maar vervelend en schuldig om te voelen, maar meer om ons hiervan gewaar te worden. Zodat we die focus op die ander en ‘op de aanraking’, kunnen terugbrengen naar onszelf en naar wat er gebeurt binnenin zelf, als we die ander aanraken. Dit is een wereld van verschil in beleving en zal een verdieping van intimiteit gaan geven als het wordt toegepast; aangezien we hierin kunnen oefenen om intiem met onszelf te zijn/worden; met wat er binnenin onszelf gebeurt op emotioneel- / gevoelsniveau bijvoorbeeld.

Het is geen eenvoudig onderwerp om te openen, aangezien de ervaring van afwijzing, verwarring en wellicht zelfs misbruik (hoeft niet werkelijk fysiek te zijn maar kan subtiel en verborgen ervaren worden op emotioneel/energetisch niveau), hierin nauw verweven is en dus, zullen we door ervaringen van afwijzing en misbruik heen bewegen (energetisch maar in het fysieke geheugen opgeslagen), alvorens we in staat en ter wille zijn om meer direct in onszelf te zien, in ‘wie we zijn’ in de aanraking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, me terug te trekken als ik het idee heb dat iemand iets van me wil in een aanraking wat onuitgesproken en dus, onduidelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verward te voelen als in ‘gebruikt’ als ik wordt aangeraakt waarin ik het beginpunt niet duidelijk heb en in plaats van dan in mezelf te zien wat er in mij gebeurt en mezelf hierin te verwoorden, trek ik me terug, verstijf ik, keer ik me af, wil ik niet meer aankijken en ‘ga ik weg’ in mezelf en vertrek ik uit mijn lichaam, de geest in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb terughoudend te kunnen zijn een ander aan te raken aangezien ik niet wil dat ik ‘de ander belaag’ en dat een ander zich belaagd voelt door mij en hierin misschien denkt dat een ander mij ook kan belagen, als een spel van geven en terugverwachten’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me niet te durven verwoorden vanuit een angst dat een ander zich hierin afgewezen ervaart, zonder dat ik werkelijk kan verwoorden waar het om gaat, aangezien het plaatsvindt op zo subtiel niveau en vrijwel ‘onzichtbaar’ voor het fysieke oog.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me terug te trekken en het op te geven, in plaats van op te staan en door het risico van een kleine ‘chaos’ – wat een verschuiving van evenwicht met zich meebrengt als ik mezelf verwoord – heen te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander te beschuldigen in mezelf als ik wordt aangeraakt vanuit een intentie die voor mij onduidelijk is, in plaats van deze beschuldiging terug naar mezelf te halen, de angst eruit te halen en mezelf te gaan verwoorden, vanuit een beginpunt van eenheid en gelijkheid met/als wat het beste is voor mezelf en dus uiteindelijk ook voor een ander en zelfs voor ieder ander, aangezien dit punt dan wordt gewandeld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet zomaar iedereen te willen aanraken omdat ik mijn eigen reacties (dus afscheiding hiervan in mezelf, wat een afgescheiden standpunt ten opzichte van een ander geeft) niet wil ‘her’-ervaren en zo dus niet onder ogen kan zien in en als mezelf en dus, ga ik op zoek naar een partner die ik graag wil aanraken en waardoor ik graag wordt aangeraakt, in de hoop om dit punt zo te omzeilen in en als mezelf en vanuit de verwachting dat ik hier dan niet mee in aanraking kom – met die ervaringen die ik juist wil omzeilen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de lieve vrede te willen bewaren en te verkiezen boven het verwoorden en uitdrukking geven aan en als mezelf en zo mezelf ‘vaag’ te maken, waarin ik eveneens onduidelijk in mijn intenties en beginpunt ben en dus feitelijk, hetzelfde doe als hetgeen ik veroordeel in een ander, waarin de angst dus feitelijk bestaat uit een verdraaide zelfbeschuldiging en waarin ik hetgeen ik beschuldig, zelf in stand houd door hetzelfde te doen, te accepteren en toe te staan in en als mezelf.

Dit alles (en nog veel meer) komt naar voren in de aanraking – de aanraking zal stil en volledig zijn, ik bedoel, het zal stil zijn in mij tijdens een aanraking als ik hierin opsta en de zelfbeschuldiging stop en mezelf voorzichtig ga uitdrukken en niet langer vanuit een beginpunt van angst(beschuldiging) iets probeer duidelijk te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te proberen om met en vanuit angst, iets duidelijk te maken, vanuit de verwachting dat een ander dit wel oppakt – ik bedoel, als ik mijn angst toon, dan is toch duidelijk dat er iets niet goed gaat, dat ik ergens bang voor ben wat ik dan wil dat die ander gaat veranderen?? – in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat mijn angst, tevens angst oproept en dat ik verwacht dat een ander naar voren stapt waar ik dat niet doe en dat ik dus verwacht dat een ander ‘voor mij’ doet waar ik zelf bang voor ben.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf te omarmen en mezelf ‘aan te raken’ in die innerlijke delen waarin ik ervaringen probeer te omzeilen en zo stil te worden in mezelf, zodat ik mezelf kan verwoorden vanuit een beginpunt van stilte in en als zelfgewaarzijn, in plaats van vanuit een beginpunt van reactie in en als angst, met als doel om tegelijkertijd, al(l)één en/of met elkaar, door de resonanties heen, naar de stilte toe te bewegen en zo de mogelijk tot zelfgewaarzijn te openen.

Ik stel mezelf ten doel zelf helder te zijn in mijn intenties in mijn aanraking en aanwezig binnenin mezelf, waarin ik ‘bij mezelf blijf’ en zo ruimte te creëren voor een werkelijke, fysieke aanraking vanuit stilte in en als mezelf.

Cats and Self-Discovery – Part 4


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Advertenties

Dag 268 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen

Verlangen – Desire  (link Eqafe-interview)

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Probleem:

Een patroon welke ik vaak doorlopen heb in relatie met een man, is het verlangen naar fysiek intiem samenzijn  met de man, welke een hele sliert aan gevolgen heeft in mezelf. Het is niet prettig dit verlangen want niet werkelijk als substantieel. De energie die erin een rol speelt kan eerst omschreven worden als ‘positief’ – waarin ik positief niet als prettig ervaar doordat ik fysiek voel dat het verkrampt – welke op een gegeven moment ‘over de top gaat’ en kantelt naar negatief. Deze loopt gelijk op met de maancyclus/menstruatiecyclus, waarin de ovulatie het ‘hoogtepunt’ is, waar vlak voor en/of tijdens de energie over de kop gaat, en na de ovulatie kantelt naar negatief.

Oplossing:

De oplossing wordt het doorlopen van de 7 verschillende dimensie in zelfvergevingen en zelfcorrecties waarin het verlangen naar fysiek intiem samenzijn met de man als startpunt wordt gebruikt, zodat ik meer inzicht krijg in dit schrijven waar ik mijn zelfverantwoordelijkheid die ik heb weggelegd – en ik dus ‘over de kop’ ga – terugneem door middel van toepassing van zelfvergevingen en zelfcorrecties.

Beloning:

Fysiek intiem samenzijn met mezelf in/als mijn eigen fysiek, en van hieruit eventueel fysiek intiem samen zijn met een man zonder hiernaar te verlangen als opvulling van mezelf.

Gedachtendimensie:

Ik wou dat hij hier was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de Gedachte ‘Ik wou dat hij hier was’.

Verbeeldingsdimensie:

Mezelf naakt liggend tegen de man aan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf naakt liggend tegen de man aan voor te stellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een voorstelling van mezelf naakt liggend tegen de man aan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf energetisch te voeden met een voorstelling van mezelf naakt liggend tegen de man aan.

Angstdimensie:

Dat ik niet op het juiste moment samen ben met de man, waarin het juiste moment het moment is waarin ik het meeste verlangen ervaar naar fysiek intiem samenzijn, welke voor en tijdens de ovulatie is.

Voor de ervaring van teleurstelling als het niet lukt op het juiste moment samen te zijn

Voor het over de kop gaan en het ervaren van de fysieke gevolgen van de ‘negatieve’ pool

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren niet op het juiste moment samen te zijn met de man, waarin het juiste moment het moment is waarin ik het meeste verlangen ervaar naar fysiek intiem samenzijn, welke voor en tijdens de ovulatie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het moment voor en tijdens de ovulatie, waarin ik het meeste verlangen ervaar naar fysiek intiem samenzijn, te zien als het juiste moment om ook daadwerkelijk fysiek intiem samen te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de ervaring van teleurstelling welke opkomt als het niet lukt op het juiste moment samen te zijn met de man, waarin het juiste moment dus is het moment waarin ik het meeste verlangen ervaar naar fysiek intiem samenzijn, welke voor en tijdens de ovulatie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst als ervaring te ervaren voor een ervaring als teleurstelling, welke teleurstelling ik creeer door in ervaringen te participeren als verlangen en angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het over de kop gaan en het ervaren van de fysieke gevolgen van de negatieve pool.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de fysieke gedragsdimensie als gevolgen van mijn participatie in ervaringen in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de fysieke ervaring als verlangen als werkelijk te zien en ervaren, aangezien deze fysiek gerelateerd is aan hormonen.

Backchatdimensie:

Dit gaat nooit lukken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘dit gaat nooit lukken’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat dit nooit gaat lukken, waarin ‘dit’ de ultieme ervaring op het juiste moment is, welke een ervaring is in het NU in de geest oftewel een ultieme geestesgemeenschap oftewel orgasme in geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te streven naar een ultiem geestesgemeenschap als een ultiem orgasme in geslachtsgemeenschap als ultieme ervaring in/als de geest, en hiernaar mijn hele fysieke welzijn te construeren.

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

Haast/ongeduld, schaamte, verlangen, verongelijking, opgeven, verwachting

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb haast en ongeduld te ervaren in de periode voor en tijdens de ovulatie in een verlangen naar fysiek geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren over wie ik ben in dit ultieme verlangen naar fysieke geslachtsgemeenschap, welke plaatsvind in zelfinteresse naar een ultieme ervaring in de geest, fysiek gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromiseren  ten behoeve van het navolgen van het verlangen naar een ultieme ervaring in/als de geest, fysiek gemanifesteerd in fysieke geslachtsgemeenschap, en hiervoor schaamte te ervaren in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verlangen te ervaren naar een ultieme ervaring in de geest, fysiek gemanifesteerd in/als fysieke geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verongelijking te ervaren ten gevolge van het verschil in het fysiek in man en vrouw, waarin een man altijd een ultieme ervaring in de geest in fysieke geslachtsgemeenschap kan ervaren en ik als vrouw hierin afhankelijk ben van de hormonale fase waarin ik me bevind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ongelijkheid te ervaren in het vermogen tot het ervaren van bevrediging in/tijdens fysiek geslachtsgemeenschap tussen man en vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien hoe dit niet ongelijk is binnen man en vrouw, aangezien man en vrouw fysiek hormonaal verschillend geregeerd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten regeren door mijn vrouwelijke hormonale stelsel en me hierin ongelijk te voelen en zien als de man, in plaats van in te zien dat ik niet gelijk dien te worden aan de man, maar aan mezelf, waarin in dit gelijk worden/zijn als mezelf, de ultieme eenwording ligt, in/als/met mezelf in/als het fysiek, welke ik kan wandelen door alle reacties in mezelf terug naar zelf te halen en zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mezelf in/als reacties in/als emoties, welke gekoppeld zijn aan hormonen, en aangezien de hormonen fysieke stoffen zijn, geloof ik dat ik deze hormonen, gekoppeld aan reacties – generatie op generatie doorgegeven in de voortplanting – moet volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven ten behoeve van verlangen, gekoppeld aan het hormonale systeem in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in verwachting te zijn van een eventueel fysiek intiem samenzijn voor en tijdens de ovulatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik in verwachting heb willen zijn door me te laten regeren door de hormonale signalen, gericht op de voortplanting, zonder in gezond verstand te hebben gezien of ik werkelijk in verwachting wil zijn en een kind op de wereld wil zetten.

Fysieke Gedragsdimensie:

Warmte/betere doorbloeding/hogere hartslag

Verkramping darm spieren

Open ogen, blosjes, diepere ademhaling,

Fysieke uitputting

Innerlijke onrust

‘Verdoofd’ voelen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hogere hartslag, betere doorbloeding en warmte te ervaren voor en tijdens de ovulatie in een verlangen/gekoppeld aan een verlangen naar fysiek intiem samenzijn, en me hierin fysiek beter te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me fysiek beter te voelen in/als verlangen naar een fysiek intiem samenzijn, in plaats van in te zien dat ik me fysiek beter voel door de hormonale werking die fysiek ander gedrag veroorzaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me de week  na de ovulatie fysiek niet goed te voelen en me hierin niet in staat te voelen tot fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap, en hierdoor alles eruit te willen halen op het moment dat ik me wel goed in staat voel tot een fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap, welke met name voor en tijdens de ovulatie is, en hierin ongeduld en haast en onrust te ervaren in de angst dat ‘het niet lukt’ in deze periode.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap als ultieme ervaring als leidraad te gebruiken voor mijn gedrag en deze fysiek te manifesteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe om te gaan met de koude en stagnatie die ik ervaar de week na de ovulatie, welke fysiek echt heel vervelend is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de koude en stagnatie die ik fysiek ervaar in de week na de ovulatie, als echt heel  vervelend te ervaren en me hierdoor hierin niet te kunnen bewegen doordat ik er nog eens een oordeel bovenop leg, waarin ik mezelf alleen maar meer verkil en stagneer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verkramping van de darm spieren te ervaren in/als verlangen naar fysiek intiem samenzijn, welke start in de linker bovenhoek in de dikke darm, welke gerelateerd is aan het hart, waarin het kloppen van het hart in verlangen in en naar een fysiek samenzijn een rol speelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb open ogen, blosjes en een diepere ademhaling te hebben in participatie in/als verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf aantrekkelijker te vinden als ik participeer in/als verlangen, welke geregeerd wordt door hormonen en hun fysieke werking, waarin het hormonale systeem puur gericht is op voortplanting en dus op het zoeken en vinden van een geschikte partner om mee voort te planten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een diepere ademhaling te ervaren voor en tijdens de ovulatie, welke komt doordat ik dan geen oordelen ervaar in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb na de ovulatie mezelf te laten vallen in oordeel, waarin ik alleen in staat ben tot een oppervlakkige ademhaling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de diepere ademhaling die ik ervaar voor en tijdens ovulatie werkelijk dieper als meer aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf fysiek uit te putten in de verhoogde hartslag en de innerlijke onrust die ik ervaar, waarin ik wegloop in onrust in de geest in angst voor een ervaring van teleurstelling en niet behalen wat ik wil in/als ervaring van vervulling van mezelf in fysieke geslachtsgemeenschap op het ultieme moment in/als mijn programma in/als voortplanting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb innerlijke onrust te ervaren, fysiek gemanifesteerd, in de race tegen de hormonale klok in het behalen van een ultieme ervaring in geslachtsgemeenschap, al dan niet gekoppeld aan een wens tot voortplanting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me als ‘verdoofd’ te voelen door participatie in/als energie, waarin het suizen van mijn bloed in mijn oren me verdooft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te geloven dat ik ‘tegen mijn fysiek opkan’, waarin ik de fysieke mind (geest bewustzijn systeem gemanifesteerd in het fysiek) voor waar als blijvend aanneem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat op deze manier het geloofsysteem werkt, waarin we massaal, en masse, het geloof in de Geest fysiek (be)vestigen door het toestaan van de Geest als iets Heiligs in onszelf als fysiek, en dus door het toestaan van de Geest als iets Heiligs in in de fysieke wereld zonder nog te zien en willen zien wat de Geest en de Heilige Geest werkelijk, dus in werkelijkheid, inhoudt en in werkelijkheid, Fysiek, aanricht.

Consequentiedimensie:

Verkrampte omgang ten aanzien van het fysiek intiem samenzijn

Het creeren van polariteit waarin een wel en een geen fysiek intiem samenzijn mogelijk is

Mezelf voorbij lopen

Mezelf afhankelijk maken van (fysiek intiem samenzijn met) de man

Mezelf (fysiek) op willen vullen met de man in plaats van mezelf te delen in fysieke expressie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verlangen naar een samensmelten met een ander in een fysieke intieme ervaring in geslachtsgemeenschap in een ultieme ervaring in/als de geest, in plaats van een te willen worden in/als met mezelf in/als mijn eigen fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen verlangen naar fysiek intiem samenzijn – seks – te veroordelen doordat ik zie dat deze plaatsvindt in zelfinteresse in een willen opvullen van mezelf met een ander, van hetgeen ik in en als zelf niet voor elkaar krijg, namelijk het een en gelijk staan als mezelf in/als opvulling van mezelf in mijn fysiek – welke niet lukt doordat en zolang ik in angst besta in/als de geest – en dus zoek ik een ervaring die dit benadert met behulp van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te willen opvullen met een ander ter compensatie van het bestaan in angst in de geest in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gaten in mezelf te willen opvullen met een ander, welke gaten ontstaan in mezelf door mijn participatie in angst in/als de geest, in afscheiding van mezelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van (een fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap met) de man in een verlangen mezelf op te vullen met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een ander nodig heb om mezelf op te vullen, en de hormonale signalen tot voortplanting, die mijn fysiek afgeeft, hiervan als bewijs te zien en gebruiken om deze toestand van verlangen na te leven en voort te zetten, dus voort te planten, en er zo naar neig mezelf voort te planten zonder verder te zien dan mijn neus lang is, en als ik hierin blijf liegen tegen mezelf, dus blijf liggen in overgave aan mijn eigen hormonale systeem, wachtend op de ander/de man die me komt opvullen, wordt mijn neus langer en langer, en wordt het steeds moeilijker om verder dan mijn eigen neus te zien, voorbij de limiet als balans in polariteit gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf voorbij te lopen in een verlangen mezelf fysiek op te vullen, waarin ik mijn fysieke opgewondenheid in verhoogde hartslag in/als energie, met alle gevolgen van dien, toesta mezelf in/als fysieke substantie op te branden/uit te putten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf fysiek uit te putten ten behoeve van een verlangen tot opvulling van mezelf met een ander in de ultieme ervaring tot eenwording in/als de geest in fysieke geslachtsgemeenschap, waarin ik mezelf de mogelijkheid ontneem om een en gelijk in/als zelf in mijn eigen fysiek te worden door het verlangen als energetische drijfveer te stoppen in zelf, en zo de (biologische) klok/tijd stil te zetten als zijnde niet geregerend over wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een polariteit te creeren in mogelijkheid tot wel of niet fysiek intiem samenzijn, waarin ik de ultieme ervaring van samensmelting in fysieke geslachtsgemeenschap in/als orgasme als uitgangspunt neem, welke zich fysiek manifesteert in verkramping in darm en indien ultiem gemanifesteerd, in vagina, en hierin onmogelijkheid creeert tot een fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap, waarin ik dus mijn eigen onmogelijkheid creeer in/als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard mezelf in deze toestand van afhankelijkheid van opvulling met een ander te behouden door te bestaan in/als verlangen naar een ultieme ervaring van samenzijn in fysieke gesclachtsgemeenschap in/als orgasme, aangezien ik mezelf hierin in/als angst laat bestaan, en de mogelijkheid na de ovulatie, om in zelf te zien en alle ervaringen in oordelen in afscheiding van mezelf, in te zien, zelf te vergeven en te corrigeren, eventueel in een fysiek intiem samenzijn met de man, welke niet prettig is als ultieme ervaring in/als orgasme, maar welke wel substantieel dus blijvend is en welke me terug brengt in mezelf, in een proces naar onafhankelijk zijn van de opvulling van de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een verkrampte omgang te creeren ten aanzien van het fysiek intiem samenzijn en deze verkramping fysiek te manifesteren in de dikke darm, waarin juist het fysiek intiem samenzijn bemoeilijkt wordt, en ik dus de onprettige ervaring ontloop in een excuus van fysiek ongemak, waarin ik mezelf in ongemak niet onder ogen hoef te zien en niet hoef te delen met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb over de kop te gaan door kopje onder te gaan in de Geest in Verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfverantwoordelijkheid weg te leggen/af te schuiven op het Hormonale Systeem als zijnde de Regering, welke de fysieke koppeling is van de Regering in/als de Geest in/als Zelfinteresse.

Zelfcorrecties volgen

Lees ook:

de-vagina-de-bron-van-al-het-kwaad-vrouwelijke-bewustwording-deel-1

de-vagina-de-bron-van-al-het-kwaad-vrouwelijke-bewustwording-deel-2

Voor onderzoek aangaande de invloed van de hormonen op ons fysieke welzijn:

Circadian – Natuurritme en Gezondheid

————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 263 – Expressie en de Darm – Intimiteit Personaliteit (vervolg)

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Ik was aan het luisteren naar de interview Relationship Succes Support Intimicy Personality part 3 over de Intimiteit  Personaliteit. Ik heb in het verleden veel gezocht naar een intieme connectie in seks als fysiek intiem samenzijn, welke afhankelijk maakt van de persoon met wie ik seks heb/fysiek intiem samen ben, en van seks zelf, om deze ervaring van ‘intieme connectie’ in mezelf te vervullen.

Probleem:

Er zijn hierin nog een aantal gerelateerde punten voor zelfvergeving. Ik heb de intieme connectie die ik gemanifesteerd heb in het verleden in zelfvergevingen gezet, maar ik zie meer aspecten hieraan. In het creeren van een Intimiteit Personaliteit en het weer stoppen hiervan, ontstaat tegelijkertijd het tegenovergestelde, namelijk de angst om in een Intimiteit Personaliteit te gaan en hierdoor in te houden tijdens seks, oftewel controle te houden, en op de achtergrond bestaat nog de angst dat de intieme connectie niet plaatsvindt, en hierin angst voor een teleurstelling van het uitblijven van de ervaring van een intieme connectie.

Oplossing:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om een intieme connectie te maken als ik de controle loslaat in fysiek intiem samenzijn, waarna ik, na het fysieke samenzijn, in een ervaring van het missen van deze intieme connectie achterblijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren geen intieme connectie te ervaren tijdens een fysiek intiem samenzijn, en ten gevolge hiervan teleurstelling te ervaren in mezelf van het missen van een intieme connectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb oplettend te blijven in/als in/als controle gedurende fysiek intiem samenzijn en hierin mezelf fysiek onder controle te houden waarin ik mezelf limiteer in fysieke expressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een orgasme tegen te houden in controle van mezelf in fysiek intiem samenzijn, uit angst om in het verliezen van de controle, in het orgasme, een intieme connectie te maken waar ik afhankelijk van word, of juist een leegte en/of teleurstelling te ervaren als het missen van een intieme connectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn adem in te houden in controle tijdens een fysiek intiem samenzijn, waarin ik wel in de adem ben, maar ergens op de achtergrond en met name achteraf, ervaar dat ik de mezelf als de adem inhoud/heb ingehouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een huidig fysiek intiem samenzijn angst te ervaren voor het missen van een intieme connectie in een vroeger fysiek intiem samenzijn, en hierin op te letten in mezelf of ik dit nu mis of niet, en als ik het wel mis, op te letten dat ik dit vooral niet laat merken, waarin ik mezelf dus algeheel inhoud in angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een eventueel missen van een intieme connectie in een vroeger fysiek intiem samenzijn, iets zegt over mij of over de ander in een huidig fysiek intiem samenzijn, in plaats van in te zien, dat het enige waarover het iets zegt, is over een intieme connectie die ik gemaakt heb in de geest in een fysiek samenzijn, waarin het fysieke samenzijn voldeed aan de verwachting die ik in de loop der jaren gemaakt heb in de geest, en waarin de twee systemen zo op elkaar gelijken dat er een intieme connectie gemaakt wordt in/als herkenning van zelf als geest in de ander als geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de herkenning van mezelf als geest in de ander als geest, gedurende intiem fysiek samenzijn, als intieme connectie als vervulling te gebruiken in mezelf, en hierop te baseren of een relatie wel of niet kan bestaan, zonder verdere omstandigheden werkelijk te onderzoeken, maar te geloven dat deze omstandigheden zich wel zullen vormen naar deze connectie die ik destijds als liefde bestempeld heb, en waarin ik dus mijn hele hebben en houwen afhankelijk gemaakt heb van deze ervaring van herkenning in/als de geest als ervaring van een intieme connectie met een ander in fysiek intiem samenzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren deze Intimiteit Personaliteit en alles wat ik er in en als relaties omheen heb gebouwd als ervaring van Intieme Connectie, los te laten, in een angst om in een leegte te vallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan relaties in de geest die ik als intieme connecties ervaar en welke ik gebruik als opvulling/vervulling van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan een Personaliteit als vervulling van mezelf, en hierin mezelf te limiteren in fysiek intiem samenzijn in fysieke expressie en in expressie in het algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren verslaafd te worden aan fysiek intiem samenzijn en hierin de controle te behouden in zelf, in plaats van in te zien dat ik in controle van mezelf in/als de geest, ik mezelf vasthoud in de geest dus in controle, waarin ik blijf zoeken naar vervulling van het missen van mezelf, en dus dit missen op wil gaan vullen met iets buiten mezelf, in dit geval met een ervaring van een intieme connectie in fysiek intiem samenzijn afhankelijk van de ander en/of dit fysieke intieme samenzijn/seks, en mezelf blijf missen in zelfintimiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb na een fysiek intiem samenzijn te verlangen naar een volgend fysiek intiem samenzijn of juist even genoeg te hebben van een fysiek intiem samenzijn, afhankelijk van hoe vaak het fysieke intieme samenzijn heeft plaats gevonden en afhankelijk van de hormonale fase waarin ik me bevind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb intimiteit altijd verkeerd begrepen te hebben en hierin op zoek te zijn naar intimiteit als mezelf opvullen met iets buiten mezelf, en wel te weten dat dit niet klopt, maar dit toch te blijven toepassen, doordat ik mezelf niet zie en dus mis, en dus niet zelf-intiem ben in het niet zien en missen van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze controle in mezelf fysiek te manifesteren als darmkrampen door het inhouden van de adem als hier aanwezig zijn, welke ik pas achteraf ervaar, aangezien ik in het moment aanwezig ben in controle als oplettendheid, en dus de controle als zodanig, niet ervaar.

*

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar en wanneer deze Intimiteit Personaliteit opkomt in mezelf in fysiek intiem samenzijn, voor, tijdens en/of na het fysieke intieme samenzijn, zodat ik de relaties die ik hierin gelegd heb uit kan schrijven en zelf kan vergeven, waarin ik mezelf zie en hierin Zelfintimiteit ontwikkel, waarin de ander hier aanwezig is om mezelf in zelf te zien in mijn ervaringen die opkomen in samenzijn met de ander, en niet om naar intieme connectie te zoeken in/met de ander en/of seks als vervulling van mezelf.

Ik realiseer me dat dit een proces is welke oefening vergt om de controle te stoppen in zelf, en dus geef ik mezelf de tijd en ruimte om dit te wandelen in zelfvergeving van de punten die ik tegen kom in/als controle gerelateerd aan fysiek intiem samenzijn en de ervaring van intieme connectie als de Intimiteit Personaliteit hierin.

Als ik mezelf zie verlangen naar een volgend fysiek intiem samenzijn, dan stop ik, ik adem. Ik stop per direct de participatie in gedachten en/of plaatjes in mezelf als herinnering aan een fysiek intiem samenzijn. Ik adem, ik laat de ervaring door me heen gaan in de inademing, ik maak mezelf gelijk aan de ervaring waarin ik mezelf als het ware vervul met mijn eigen ervaring, ik blaas uit, en laat de ervaring los. Eventueel pas ik zelfvergevingen toe als er energetische reacties als gevoelens en emoties in mezelf opkomen hierin. Ik adem op deze manier in en uit totdat (het verlangen naar) de ervaring afneemt, en ga door waar ik in het fysiek in dit moment, mee bezig ben.

*

Ik stel mezelf ten doel te genieten van het fysiek intiem samenzijn en hierin zelfverantwoordelijkheid te nemen voor de ervaringen die opkomen, tijdens en/of na het samenzijn, en tegelijkertijd mezelf niet vast te zetten in een ‘gevoel van verantwoordelijkheid’  in/als de geest als controle door te oplettend te zijn in mezelf op wat er allemaal gebeurt en wat allemaal ‘wel of niet zou mogen’ en/of ‘goed’ is, waarin ‘goed’ gedefinieerd wordt als ‘in de adem aanwezig zijn’, en niet goed als ‘energetisch reageren’.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe de darmkrampen gerelateerd zijn aan deze Intimiteit Persoonlijkheid door voor, tijdens en na fysiek intiem samenzijn te onderzoeken wat er gebeurt in de darm, het middenrif en de ademhaling, en deze in detail, met mezelf, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren in de loop der tijd.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe de Intimiteit Personaliteit en het verlangen naar intieme connectie in fysiek samenzijn samenhangt met de hormonale balans, en hoe ik hierin meer stabiliteit in mezelf kan ontwikkelen.

Ik stel mezelf ten doel dit onderzoek voort te zetten in het dagelijks leven, aangezien de controle wijdverbreid aanwezig is in en als een angst voor controleverlies in het zoeken naar vervulling (eventueel in intieme connectie met een ander), los van intiem fysiek samenzijn als seks.

Relationship-success-support-introduction-introduction

Beloning:

Ontwikkelen van Zelfintimiteit en Vrijheid van Fysieke Expressie.

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 50 – Overgangen

Zodra ik met iemand anders samen ben laat ik me afleiden en geef ik mezelf geen richting meer om verschillende redenen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te laten leiden en mezelf geen richting meer te geven zodra ik met iemand anders samen ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me graag te laten afleiden als ik met iemand anders ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zo gezellig te vinden met iemand anders waardoor ik mezelf geen richting meer geef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik mezelf richting kan geven met iemand anders om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de overgang lastig te vinden van samen zijn naar alleen zijn, wat aangeeft dat ik met iemand anders samen ben in/als de mind, en het als lastig ervaar als ik weer naar alleen ga in/als de mind, in plaats van al(l)een te zijn zowel alleen als met iemand anders, waardoor de overgang van geen invloed is op wat ik doe en wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me al af te laten leiden bij de mogelijkheid op samen zijn met iemand anders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het leuker te vinden om met iemand anders samen te zijn in/als de mind dan om mezelf alleen richting te geven, wat niet echt is, want achteraf ervaar ik onvrede.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onvrede te ervaren als ik me laat afleiden door de aanwezigheid van iemand anders van het mezelf richting geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen tegenover de ander als ik mezelf richting geef waar die ander bij is, uit angst dat ik de ander te weinig aandacht geef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de ander aandacht moet geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het lekker te vinden om de zaken samen door te spreken en hierover in agreement te zijn, wat een gevoel van bevestiging geeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen als ik te lang de zaken met iemand samen bespreek zonder praktisch bezig te zijn.

(Is dat de zogenaamde ‘ overgang’ ? Van samen in/als de mind geleid door het hormonaal systeem naar het stoppen van het leiden van het hormonaal systeem, waarin we volgens de natuur als voortplanting van ‘ geen nut’  meer zijn)?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik leiding nodig heb in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me gerustgesteld te voelen als er leiding in van iemand in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik leiding moet kunnen geven in/als de mind, in plaats van in te zien dat ik de leiding in/als de mind stop en aanwezig kan zijn in/als zelf als Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik van geen nut meer ben als ik geen leiding meer geef in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik van nut of nuttig moet zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd tijdsdruk te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het doorspreken van wat er speelt als niet nuttig te beschouwen, in plaats van in te zien dat het heel ondersteunend is en dat het niet nuttig ervaren voortkomt uit de haast in/als de mind, of uit het te lang blijven vasthouden aan het contact in/als de mind waardoor ik mezelf geen richting geef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik te kortaf ben als ik weinig tijd heb om iets door te spreken, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn iemand iets te kort te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik geen tijd heb om iets door te spreken, in plaats van in te zien dat ik altijd tijd heb om iets door te spreken maar dat het blijven hangen in het contact in/als de mind, door het lastig vinden van de overgang van samen naar alleen, hetgeen is wat tijd inneemt door hiermee druk te zijn in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb veel tijd te verspillen door druk te zijn in/als de mind, waardoor ik geloof geen tijd te hebben om iets door te spreken in ondersteuning van elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het lastig te vinden een gesprek te stoppen of af te ronden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het lastig te vinden om weer ‘ afscheid’  te nemen, in plaats van in te zien dat zolang ik een gevoel ervaar van afscheid nemen, ik leef in afscheiding van mezelf in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander te missen, wat aangeeft dat ik leef in afscheiding van mezelf als de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf heel goed richting te kunnen geven als ik alleen ben zonder ervaring van gemis, en opeens gemis te ervaren als ik een mogelijkheid mis om even met de ander te spreken, waardoor ik opeens geen zin meer heb om mezelf richting te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben om mezelf richting te geven als ik een mogelijkheid gemist heb om te spreken met de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets mis.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van gemis, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik niet Hier aanwezig ben in/als het fysiek, anders zou ik geen gevoel van gemis ervaren. Ik pas zelfvergevingen toe op wat er aan emoties in me omhoog komt. Ik ben Hier, ik adem.

Als ik zie dat ik vast blijf houden aan een contact in/als de mind, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat er angst verbonden zit aan het juist wel f juist geen contact willen in/als de mind. Beiden zijn gebaseerd op dezelfde angst, namelijk het verdwijnen in/als de mind, dan wel in de ander, dan wel in eenzaamheid, Ik stop, ik adem. Ik pas zelfvergevingen toe op de angsten die ik ervaar. In de adem ben ik Hier in het fysiek, en dat is voldoende en alles wat Hier is.

Ik realiseer me dat ik gemis ervaar van het missen van aanwezig zijn in/als mijn fysiek, en dit probeer op te vullen/af te leiden met contacten in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het missen van mezelf in/als het fysiek te willen opvullen/afleiden met contacten in/als de mind, waardoor ik in contact ben met de ander=de mind in plaats van Hier te zijn in communicatie in gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren omdat ik zoveel pijn ervaar in het fysiek waardoor ik geloof dat het me toch niet gaat lukken om te leven in/als het fysiek, en dus laat ik me afleiden door/in/als de mind om de pijn te verlichten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te proberen de pijn te verlichten van het niet aanwezig kunnen zijn in/als het fysiek door mezelf af te leiden door contact in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet Hier te willen zijn zolang/als ik pijn ervaar in het fysiek, waarmee ik de pijn in het fysiek in stand houd door niet Hier te zijn en te zien wat ik als structuren heb opgeslagen wat de pijn in het fysiek geeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de pijn in het fysiek als leidraad te gebruiken voor het al dan niet aanwezig zijn, wat mezelf laten leiden is in/als de mind en dus mezelf geen richting te kunnen geven zolang ik pijn als leidraad gebruik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te proberen het fysiek te worden, in plaats van in te zien dat ik gelijk kan worden als de adem maar dat ik niet het fysiek ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te identificeren met de mind doordat ik niet meer aanwezig kan zijn in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me misdeeld te voelen doordat ik zoveel pijn ervaar in het fysiek, in plaats van in te zien dat ik mezelf mis door mezelf te delen in afscheidingen in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet meer kan leven als ik zoveel pijn ervaar in het fysiek en niet meer aanwezig kan zijn in mijn fysiek, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik dood ga als mijn fysiek dood gaat, waardoor ik wegblijf uit de pijn in het fysiek en me veschuil in de mind, waarin ik juist mijn fysiek langzaam dood maak door participatie in/als de mind welke de fysieke energie opeet en ik dus creeer waar ik bang voor ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen fysieke dood te creeren door mijn fysieke energie op te eten ten behoeve van de overleving in/als de mind als mind-energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus in ieder stoppen van contact met de ander in/als de mind als overgang van samen naar alleen doodsangst te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wie ik ben als de Adem als ik niet de mind ben, niet de ziel en niet het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik moet weten wie ik ben in/als de adem om te worden als de adem, in plaats van in te zien dat het weten is in/als de mind, en wederom een trucje van de mind om mezelf vast te houden in/als de mind; als het weten stopt kan ik als Zelf als Adem geboren worden in het fysiek.

Ik verbind mezelf met mezelf door te schrijven wie ik geworden ben als mind, zodat ik kan zien en stoppen en mezelf kan vergeven wie ik geworden ben en mezelf kan corrigeren in het fysiek, waarin ik mezelf zal zien geboren worden als Adem als Leven in het fysiek; 7×365 dagen tot het nulpunt en 7×365 dagen om Leven voort te brengen als Zelf als Leven.