Dag 638 – Waar identificeer jij je mee?

Voetbal

In en als de menselijke geest zijn we er ‘meester’ in om onszelf te identificeren met allerlei gedachten, aannames en geloven. Hierin kunnen we in vele gevallen denken dat dit onschuldig is, echter is het wel zo onschuldig? Of is het zo dat het identificeren met iets of iemand buiten onszelf, leidt tot conflict, van binnen en van buiten, tot aan oorlog toe?

Laten we een overduidelijk voorbeeld nemen: voetbal.

We hebben Ajax en we hebben Feyenoord. Twee partijen die hun thuisbasis hebben in verschillende grote steden. Als er een wedstrijd is tussen deze twee ploegen wordt de ME groots ingezet om te voorkomen dat conflicten uit de hand lopen tot in gevechten. Oorlog dus eigenlijk. Echter, we hebben het hier over een voetbalwedstrijd. Een sport waarbij je op een fysieke, plezierige manier je krachten en inventiviteit zou kunnen meten met elkaar in een wedstrijd die erop gericht is om de fysieke prestaties zo optimaal mogelijk in te zetten in samenwerking met elkaar. Zou je zeggen.

Als we de voetbalcultuur bekijken zou je niet zeggen dat dit een bedoeling van sport zou kunnen zijn. Als we de voetbalcultuur bekijken, zien we haat, rivaliteit, conflict, oorlog en een heleboel geld wat hierin gestoken wordt met salarissen voor de spelers waar hele families van zouden kunnen eten. En wij als toeschouwers – of we nu actief toeschouwen of passief en/of niet geïnteresseerd zijn – wij staan dit toe aangezien we geleerd hebben dat dit een onderdeel is van de maatschappij waarin we leven.

Wat er feitelijk gebeurt hier is dat de toeschouwers van Ajax en Feijenoord zichzelf identificeren met topspelers die bij de club horen van de stad waarin de toeschouwers wonen en/of waartoe ze zich het meest aangetrokken voelen als dichtstbijzijnde stad en club in de buurt. Vreemd is het niet? Heel vreemd. Want er wordt zelf geen enkele fysieke prestatie geleverd. Dat is ook niet nodig in die mate als dat de profvoetballers dit doen. Echter onszelf identificeren met een speler of met een stad – is dit niet om een ervaring van ‘winnen’ te genereren binnenin onszelf? Om ons een moment beter te voelen dan wie we zijn in ons dagelijks leven? Wetende dat we nooit zo’n topsalaris zullen ontvangen voor het werk dat we dagelijks verrichten, dat we nooit zoveel energetische aandacht zullen krijgen als dat er gericht wordt op de profvoetballers.

De profvoetballers leveren fysiek gezien, een heel aardige prestatie. Het is de kracht van het lichaam maximaal inzetten waar niet direct iets mis mee is. Echter, we missen de essentie die dit mogelijk maakt in iedere speler en die in ieder van ons aanwezig is, namelijk de essentie in en als leven, in en als wezenlijkheid, in en als een fysiek lichaam. We kunnen niet allemaal goed voetballen, dat hoeft ook niet. We kunnen de voetballers aanmoedigen, we kunnen hen als voorbeeld nemen voor hun inzet en discipline en dit vervolgens inzetten op een manier die bij ons eigen lichaam en wezen past. We kunnen er een leuke dag van maken waarin een ‘gezonde competitie’ aanwezig is om onszelf te blijven verbeteren in de fysieke prestaties, echter dan wel in samenwerking met en ondersteuning van elkaar en niet in rivaliteit.

Dit is slechts één levensgroot voorbeeld van wat een identiteit aanmeten inhoudt en kan aanrichten en hoever we hierin van onszelf verwijderd zijn. Dat we dit toestaan in de wereld, daar zijn geen woorden voor. En we vinden het heel gewoon. Feitelijk laten we ons hierin terroriseren door de geldstroom die ermee verbonden is en worden we afgeleid door de relschoppers die als toeschouwers betrokken zijn. Echter deze rellen zijn niet de grootste misdaad. Het is hoe de voetbalpolitiek is opgezet – en niet alleen de voetbalpolitiek maar politiek in het algemeen – waarin verandering dient te komen om deze misdaden te stoppen en de geldstroom te richten op ondersteuning van het leven dat in iedereen en overal aanwezig is.

Waar identificeer jij je mee? Het is een vraag om over na te denken. We identificeren ons allen dagelijks met iets of iemand, binnenin of buiten onszelf om onszelf dan wel minder, dan wel meer te voelen dan wie we fysiek werkelijk zijn op dat moment. En juist door deze ervaringen van meer en minder in en als de geest, ontkrachten we onszelf in en als wezenlijkheid, in en als ons fysiek.

Om dit te kunnen begrijpen van onszelf is het nodig dat we begrijpen hoe we als mens in elkaar zitten, hoe we gebouwd zijn, welke systemen hierin aanwezig zijn en wat onze eigen verantwoordelijkheid is hierin. Dit zijn zaken waar we tot nog toe geen duidelijkheid over hebben en hierin is het dus nodig deze wel te vinden.

Wat zijn gevoelens, wat zijn emoties, wat zijn gedachten, wat is de samenhang hiertussen en welke invloed hebben deze factoren eigenlijk op onszelf en ons fysieke lichaam? Dat zijn wezenlijke vragen die we onszelf kunnen stellen. Hetgeen we denken, voelen, ervaren, is dat wie we werkelijk zijn? Of zijn dit allerlei identiteiten die we onszelf hebben aangeleerd en aangemeten, waarmee we in conflict komen binnenin onszelf en die we vervolgens uitleven? En wat is de samenhang tussen deze persoonlijke identiteiten waarmee we in conflict komen en de wereld als maatschappij met alle conflicten en oorlogen als hoe die momenteel bestaat? Wezenlijke vragen.

Zoek jij wezenlijke antwoorden? Die zijn te vinden, met name in jezelf, met behulp van de juiste instrumenten om jezelf en de wereld om je heen te onderzoeken, aangevuld met informatie hoe we als mens zijn opgebouwd en hoe dit zo gekomen is.

Desteni I Process en Desteni I Process Lite praktische online cursus

Google HangoutsDesteni I Process Lite Nederlands (basisbegrippen)

De Geschiedenis van de Mensheid Nederlands

History of Mankind  – playlist Engels

Eqafe Store Freegratis interviews ter zelfstudie

animaatjes-voetbal-23031———————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 563 – Hoe kom ik tot een oplossing in samenwerking?

 

handen

Tot een oplossing komen ligt over het algemeen niet in hoe ik in eerste instantie dacht dat ik tot een oplossing zouden komen in samenwerking met een ander. Ik dacht dat tot een oplossing komen inhield dat iedereen direct zou zien wat het beste is en zich hierin zou ‘schikken‘. Zo gaat het niet in z’n werk. Iedereen heeft een andere programmering meegekregen in de loop van zijn of haar leven en met deze programmering moeten we werken, ook als we de eigen programmering nog als ‘waarheid’ zien.

Als ik mijn waarheid als programmering tegenover jouw waarheid als programmering zet, dan komen we nergens behalve in een conflict om wie er ‘gelijk heeft’. Hierin sta ik niet gelijk aan mezelf als de ander als leven en verplaats ik me niet in de schoenen van een ander. Over het algemeen is het zo dat degene die meer inzicht heeft in de eigen patronen en structuren in en als de geest – doordat die al langer bezig is met het bevrijden hiervan in zichzelf, ook degene is die meer verantwoordelijkheid neemt voor en als zichzelf en vooral luistert naar wat de ander inbrengt zonder hier direct een ‘statement’ tegenover te zetten. Het is echter ook zo dat er wel richting nodig is om steeds een stapje verder te zien, voorbij die programmering en om ook de ander hierin mee te nemen in overeenstemming met waar diegene zich bevindt in het ‘levensproces’ en in overeenstemming met waar ik mezelf bevind in dit proces en waartoe ik in staat ben tot richting geven.

Hierin is het aan mezelf om vooral duidelijk te zijn over mezelf en over wat ik wil, wat ik bedoel enzovoort en geen onduidelijkheden open te laten die de ander in gaat vullen met interpretaties en handelingen waar ik vervolgens op reageer. Als ik dus reageer op een interpretatie of handeling van een ander als iets ‘dat ik niet wil’, dan zie ik hoe en waar ik zelf niet duidelijk ben geweest en geen richting geef aan en als mezelf en dit ‘overlaat‘ aan de ander. Dit leidt tot emoties als frustratie, woede, machteloosheid, wellicht verdriet. Als ik dit op deze manier toesta in mezelf, zijn er nog patronen in mezelf verbonden met de situatie die ik toesta te ontwikkelen en die patronen, die kan ik onderzoeken voor mezelf en van hieruit zelfvergeven en zelfcorrigeren.

De woorden van een ander kunnen hierin ondersteunen en als de ander in staat is om te omschrijven wat op dat moment, het woord voor hem of haar betekent, dan komt er begrip, voor hoe de ander het woord leeft/geleefd heeft en voor hoe dit leidt tot de woorden en handelingen die zich nu ten toon spreiden als reactie op mijn gebrek aan richting geven waar ik vervolgens zelf weer op reageer. Dus het luisteren naar een ander ondersteunt in het begrip van de ander en ook tevens van mezelf; het kan een perspectief geven van een bepaald woord die ik niet/nooit zo in overweging heb genomen en zo ondersteunt het in het stoppen en inzien van hoe ik zelf een interpretatie heb gegeven aan het woord en dit leef en vervolgens projecteer op een ander in en als een geloof dat de ander dit ook zo leeft, waar ik vervolgens weer op reageer. Feitelijk reageer ik dus op mijn eigen geprojecteerde interpretatie van een woord en voor de ander is dit net zo.

Dit woord hoeft niet direct uitgesproken te zijn, het kan ook zijn dat dit woord geleefd wordt met energetische ladingen eromheen en dan reageer ik op deze energetische lading. Als het woord benoemd is, kan de energie aarden en worden losgelaten. Dit is niet altijd prettig aangezien we dan eerst in deze energetische ladingen terechtkomen. Die kunnen worden onderzocht en zelfvergeven of als een ander dit nog niet toepast, kan het in ieder geval besproken worden zodat er inzicht komt en van hieruit begrip.

Ook als een ander geen uitleg geeft ben ik nog steeds in staat om te zien waar ik nalaat om mezelf richting te geven in duidelijkheid in mijn communicatie en om te onderzoeken waar ik dit (nog) lastig vind. Dus een ander kan hierin een ondersteuning zijn voor me zonder dat ik hiervan afhankelijk om mezelf richting te geven, ook al kan het lijken dat ik ‘de ander nodig heb’ hiervoor. In principe is iedere feedback van een ander een ondersteuning en hetgeen een ander wandelt die zich in mijn wereld bevindt, is over het algemeen direct in relatie tot waar ik me bevind. Het zijn echter geen identieke punten, dus het punt wat de ander doorwandelt zegt niet direct iets over mij, maar mijn reactie op dit punt laat zien wat ik te doen heb in/als mezelf in relatie tot dit punt.

Als eenmaal de energetische lading als reacties op een bepaald woord en/of op een leven van dit woord in en als energie, verminderd is/vergeven is door begrip van mezelf en/als de ander, kan ik in en als het punt van duidelijkheid dit bespreken als richting als oplossing voor de onenigheid die was ontstaan door verschillende interpretaties. Dus de interpretaties zijn niet direct veranderd maar er is een begrip gekomen van zelf en/als de ander  – de kaarten liggen open op tafel zou je kunnen zeggen – waarin het niet direct nodig is elkaar te ‘forceren’ tot een interpretatie die we als ‘de juiste’ zien en met dit begrip, komt er ruimte voor de praktische oplossing. Binnen dit begrip en het leven van de praktische oplossing kan de ‘eigen interpretatie’ verder onderzocht en eventueel vergeven en gecorrigeerd worden, al naar gelang waar we onszelf bevinden en waartoe we in staat zijn op dat moment.

Opvallend hierin vind ik dat het aan de ene kant zeer eenvoudig is en tegelijkertijd, het moeilijkste wat er is. Het vraagt een volledige inzet en doorzetting om steeds tot een fysiek praktische oplossing te komen, door de energetische lagen heen zonder dat er direct zichtbaar is wat dan de oplossing inhoudt. Zoals Bernard benoemt: You’ve got to make your hands dirty.

Sand2

Voor wie wil beginnen met opruimen binnenin zelf:

Desteni I Proces Lite

————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 529 – Hoe houden we elkaar vast in angst?

Ball and Chain - Andrew

“Ball and Chain”
Graphite on Paper
8.5x11inch
Art by Andrew Gable

Een klein voorbeeld. Er wordt door één van twee mensen een punt aangereikt ter verbetering van iets waar twee (of meer) mensen bij betrokken zijn waarin diegene ziet dat er iets beter kan worden aangepakt. De ander reageert hierop met een angstgedachte als oordeel, eigenlijk in en als de angst dat men wordt beoordeeld als ‘niet goed’ oftewel  ‘fout’ wat over het algemeen komt doordat we ons er van bewust zijn dat we iets niet optimaal hebben aangepakt maar dat we onszelf hierin niet verbeterd hebben (door verschillende oorzaken, vaak door een ‘niet weten hoe’) en dit wellicht ook niet willen toegeven aan onszelf. Dus feitelijk reageren we op onszelf in en als een zelfoordeel dat we het niet zelf hebben opgepakt en dit is merkbaar naar de ander toe die met de suggestie komt. De reactie in en als de angstgedachte houdt vaak ergens een weerstand in die merkbaar is – immers als die weerstand er niet was hadden we het allang zelf opgepakt ter zelfverbetering – en dus komen er woorden van verdediging in plaats van dat er samen wordt gekeken of het een praktische suggestie is en hoe dit kan worden toegepast en zelfs eventueel, waarom het niet eerder is toegepast. De woorden van verdediging echter roepen weer een angstgedachte op bij degene die de suggestie doet (als deze niet gewaar is van zichzelf) als zijnde, ‘ohjé, heb ik iets verkeerd gezegd? Ik doe iets verkeerd’. Deze gedachte wordt dan weer als herinnering meegenomen als men volgende keer opnieuw een suggestie wil doen als er gezien wordt dat iets kan verbeteren en dus, vindt de suggestie al plaats in en als een startpunt van angst als ‘wat als de ander denkt dat ik het als oordeel bedoel en met weerstand reageert’ wat feitelijk ook zo is, het houdt een oordeel in aangezien het gebracht wordt in en als een startpunt van angst wat een gedachte is dus een oordeel (als interpretatie van de fysieke werkelijkheid in en als de herinnering) en dus wat wordt er hier bij voorbaat gecreëerd: angst als gedachte als oordeel. En zo tollen we rond zonder werkelijk constructief samen te werken en ondersteuning te bieden en vooral ook te accepteren van elkaar en in plaats hiervan, een spel te spelen van aanval en verdediging. Conflict. En de geest die vindt het wel best, die blijft wel gedachten produceren! Maar het is niet ‘het beste’. Wij zijn de geest in participatie in gedachten, gevoelens en emoties en dus, vinden wij het blijkbaar….wel best? Of is het eigenlijk de hoogste tijd om deze mallemolen te stoppen in en als onszelf en te gaan staan voor wat het beste is voor al het fysieke leven op aarde? Want wie houdt nou eigenlijk wie vast?

Leer om je gedachten te zien, de gevoelens en emoties die dit voortbrengt en de gevolgen hiervan op onszelf, op een ander, op de wereld, op de fysieke werkelijkheid als geheel en leer vervolgens om te beslissen om het zelfoordeel te stoppen, jezelf te vergeven en uiteindelijk te veranderen tot een levend wezen zonder participatie in angst(gedachten).

Desteni I Process Lite

Binnenin de (gratis!) cursus is een Nederlandse vertaling aanwezig.

Full quantum mind self awareness step 1

Quantum Mind Self Awareness – The Psychology of the Universe: STEP 1

The series is for a serious student that cares about LIFE and endeavour to understand how creation functions in fact in specific details.

(It’s free!)

Gerelateerd blog:

————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 502 – Samenwerking – samenwerken of tegenwerken?

Join Our TeamHet eerste woord wat ik nader wil onderzoeken is het woord ‘samenwerken’. Ik beschreef in het vorige blog dat ik met een collega tot samenwerken ben gekomen en nu deze samenwerking zich op een andere manier gaat voortzetten, ervaar ik reactie in mezelf – dus angst – hierin. De angst is niet zozeer dat we die samenwerking ‘zullen verliezen’ of dat die stopt. In principe is de basis hierin gelegd en hiermee kunnen we voort, binnenin onszelf en in communicatie met elkaar. Dit gaat niet ‘weg’, dit is hier, het is geleefd in het fysiek en er is tot op zekere hoogte een vertrouwen in ontstaan in zelf in de samenwerking met elkaar – vertrouwen als een fysiek geleefd hebben, zelf het fysieke bewijs zijn hiervan wat zelfvertrouwen geeft in dit aspect. Ik zeg niet dat het volledig is. Dat is het niet. Er is een basis gelegd. Hierin is het tevens aan ieder zelf om te zien hoe dit voort te zetten binnenin en als zelf.

De angst die ik hierin ervaar, is een onzekerheid in mezelf of ik deze samenwerking ook met anderen kan voortzetten. Om hierin te zien moeten we eerst het woord samenwerken eens nader bekijken. Want wordt er werkelijk samengewerkt in deze wereld? Er wordt voornamelijk tegen gewerkt. We hebben wel groepjes waarin we samenwerken aan een gemeenschappelijk doel en dit doel als ‘gelijk’ uitgangspunt, maakt dat we bereid zijn om samen te werken binnen een ogenschijnlijke vorm van gelijkheid. Misschien is het beter dit als ‘gelijkwaardigheid’ te benoemen als een gelijkwaardig doel in en als de geest. Dit gelijkwaardig doel in en als de geest betreft een ‘deel-doel’. Wat bedoel ik met een ‘deel-doel’? Met deel-doel bedoel ik een doel wat het beste is voor deze kleine groep mensen, dit kunnen er twee zijn zoals in een relatie of 10 zoals in een vereniging of bedrijf. Binnen dit deel-doel zien we altijd conflict ontstaan, ook als we ‘hetzelfde doel’ voor ogen hebben. Iedereen herkent dit in een relatie. Zelfs als je allebei de relatie wilt voortzetten en min of meer hetzelfde voor ogen hebt, ontstaat er conflict en een tegenwerken hierin. We gaan elkaar tegenwerken.

schoorvoetend-180x179Dat betekent dus dat we onszelf tegenwerken om ons ‘doel’ te bereiken. We gaan de ander als tegenstander zien en die ander gaat ons als tegenstander zien. Het gemeenschappelijke doel is dus niet voldoende om te kunnen samenwerken. Het is nog steeds een individueel voordeel behalen binnen dit gemeenschappelijk doel. Wat zien we hierin dan over het hoofd? We zien ons uitgangspunt over het hoofd. Het uitgangspunt waarmee we dit doel proberen te bereiken. En als dit uitgangspunt ongelijk is, zullen we ongelijkheid – dus conflict, dus tegenwerking – manifesteren binnen het bereiken van dit gemeenschappelijke, zogenaamd gelijkwaardige doel en dus, is het doel niet langer gemeenschappelijk en zeker niet gelijk, het raakt verdeeld.

Ons uitgangspunt is niet volledig, het is verdeeld. Precies zoals wijzelf in verdeeldheid bestaan binnenin onszelf. We hebben ons afgescheiden in gedachten, gevoelens en emoties, hierin creëren we energie en vervolgens stappen we met deze energie in het gemeenschappelijk doel. Deze verdeeldheid binnenin onszelf – gedachten, gevoelens en emoties – wordt constant getriggerd, geactiveerd door een verdeeldheid buiten onszelf en aangezien overal om ons heen verdeeldheid aanwezig is, wordt de verdeeldheid binnenin onszelf, constant geactiveerd. Waarin we weer reageren met een gedachte, welke een gevoel of emotie aanmaakt binnenin onszelf en energie creëert, welke we vervolgens uitspreken en leven en weer manifesteren in de fysieke werkelijkheid. En zo dragen we bij aan de verdeeldheid en houden we deze verdeeldheid met z’n allen in stand, ook binnen het gemeenschappelijke doel. Dat is de reden waarom er binnen ideële organisaties altijd verdeeldheid aanwezig is en/of ontstaat en dus zal zich dit niet wijdverbreid kunnen manifesteren want deze verdeeldheid binnen de organisatie, creëert en/of triggert de verdeeldheid buiten de organisatie ergens in de wereld.

Er is altijd iemand die het niet eens is met wat er gepromoot wordt. En dit komt doordat hetgeen gepromoot wordt, een ‘deel-doel’ betreft, oftewel, het is verdeeld, het is niet volledig en in overweging van wat het beste is VOOR AL HET LEVEN. Zolang ik niet sta in eenheid en gelijkheid als wat het beste is voor al het leven, zal ik verdeeldheid creëren in de wereld – binnenin mijzelf en buiten mijzelf.

Dus wat is er nodig voor een gemeenschappelijke samenwerking die werkelijk effectief is? Een gemeenschappelijk uitgangspunt in eenheid en gelijkheid en alleen binnen volledige eenheid en gelijkheid in overweging van AL HET LEVEN (inclusief onszelf!) zal er volledige overeenstemming mogelijk zijn.  Dit uitgangspunt, dit begint in onszelf; dit zijn wijzelf.

Wie of wat is dan het uitgangspunt dat deze ongelijkheid, dit conflict, deze tegenwerking creëert? Dan zijn wij ook zelf. Wijzelf als mens zijn het uitgangspunt waarmee we van alles creëren zonder dat we door hebben dat we dit doen. En vervolgens staan we verbaasd naar het resultaat te staren en worden we boos op dit resultaat zoals we de wereld gemanifesteerd zien, waarbij we ‘vergeten’ dat we hier zelf aan mee hebben gewerkt, dan wel actief door werkelijk iets te creëren wat niet van gemeenschappelijk belang is, dan wel passief door hetgeen zich manifesteert, toe te staan en voornamelijk doordat we niet zien hoe we het zelf creëren. We bestaan in afscheiding van onszelf in en als het fysiek en dus ook in afscheiding van onze creatie in en als het fysiek, deze fysieke wereld zoals die bestaat.

Om te gaan zien hoe de wereld bestaat, moeten we gaan zien hoe wijzelf bestaan. Hiermee ga ik verder in het volgende blog.

Full 2013 the future of consciousness introduction

Desteni-I-Process-Lite

Voor wie vast wil beginnen binnenin zelf met het zien hoe wij bestaan (Nederlandse vertaling aanwezig binnen de cursus).

————————————————————————————————————–

 

 

Dag 501 – Wisseling van werkplek – samenwerking en uitbreiding

samenwerking3punt0_538x218De laatste werkdag op de ‘oude’ werklocatie zit erop en vandaag is de dag dat ik normaal gesproken met een collega werk met wie ik min of meer samen de winkel heb gedraaid de afgelopen jaren. We zijn erg op elkaar ingespeeld geraakt, hebben een effectieve communicatie opgebouwd en dit voortgezet in de werkzaamheden in de winkel, waardoor en waarin er een soepele en plezierige samenwerking is ontstaan met een advies en houding naar de klanten toe zoals we dat voor ogen hadden, en dit hebben we in praktijk gebracht. Nu is het tijd voor uitbreiding, wat inhoudt dat ik ga werken in een ander (nieuw) filiaal en hij in het huidige filiaal blijft. De samenwerking zal zich hierin op een ander niveau voortzetten, uitbreiden. Echter de tijd in de winkel samen zal er niet meer of heel af en toe zijn. Ik bemerk vandaag een emotionele reactie hierop in mezelf. Ik ga zien waarin ik me ‘gehecht’ heb aan hem en hoe ik dit naar mezelf terug kan halen en kan leven in en als zelfexpressie ook met anderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te hechten aan J / aan de aanwezigheid van J op werk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren over het niet meer aanwezig zijn met J in de winkel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het altijd fijn te vinden en hebben gevonden als we samenwerken / allebei aanwezig zijn in de winkel, meer dan met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb altijd blij te zijn als hij binnenkomt om te werken en/of de werkzaamheden over te nemen, meer dan bij een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb uit te zien naar het moment dat hij binnenkomt om de werkzaamheden voort te zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb J als één van de weinigen te zien bij wie ik ervaar ‘mezelf te kunnen zijn’ en mezelf uit te drukken en kan delen wat er speelt zonder dat er een stempel gedrukt wordt op wie ik ben hierin alsof ik dit altijd zou zijn als ik een keer emotioneel ben en zonder angst dat ik iets verkeerd zeg terwijl ik wel in overweging blijf van wat ik zeg en zo niet, mezelf hierin corrigeer voor mezelf en/of naar hem toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in samenwerking met J ruimte te ervaren om mezelf te corrigeren zonder vast te houden aan hetgeen niet geheel naar wens verliep, meer dan met anderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb J als steun te ervaren en hebben ervaren op momenten dat ik vermoeid ben of een ‘zwaar moment’ heb met/als mezelf, waarin ik op die manier even de tijd heb om hier doorheen te wandelen, meer dan met anderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb J als steun te hebben ervaren gedurende de jaren op het werk, wat een lange tijd is waarin ik periodes fysiek behoorlijk uitgeput geweest ben en waarin ik tevens mezelf veranderd heb, meer dan anderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me door J als één van de weinigen gezien te ervaren in de verandering die ik gewandeld heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gezien te willen worden in de verandering die ik wandel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me niet aan iedereen te laten zien in de verandering die ik wandel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zijn aanwezigheid als geruststellend te ervaren wat voornamelijk komt doordat hij in staat is fysiek veel op te pakken wat iets is wat ik zelf niet in dezelfde mate kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik het (fysiek) niet red zonder J en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard te denken dat ik het (fysiek) niet red zonder J.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de samenwerking als ‘speciaal’ te zien en nu angst te ervaren deze ervaring van ‘specialty’ te verliezen en deze ‘speciale samenwerking’ kwijt te raken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een samenwerking speciaal te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van speciaalheid niet los te willen laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te resoneren met J op gevoelsniveau.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me begrepen te voelen door J en hieraan waarde te hechten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb waarde te hechten aan het begrip (dus vergeving) van een ander meer dan aan zelfbegrip in en als zelfvergeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb me overal in iedere situatie uit te drukken in acceptatie van mezelf en in plaats hiervan te hechten aan een bepaald persoon om hierin aanwezig te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een acceptatie van mezelf te koppelen aan iemand – in dit geval J – waarbij ik me ‘vertrouwd’ voel.

Woorden die hierin naar voren komen:

Vertrouwdheid

Speciaal

Steun

Geborgenheid

Fysieke kracht

Delen

Openheid

Samenwerking

Zelfacceptatie

Zien/gezien worden/laten zien

Intimiteit

‘meer dan’

In blogs die komen zal ik met deze woorden werken waarin ook zelfcorrigerende uitspraken zullen komen. Het zijn nogal wat woorden dus het zal zich verspreiden door de tijd heen.

In dankbaarheid voor de tijd en het delen met J en ter ondersteuning van zelf om voort te gaan op eigen benen en ter uitbreiding van de samenwerking en communicatie die we hebben opgebouwd in en als zelf.

Full joao jesus only i can change myself

(Klik op afbeelding voor de song)

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:

Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 491 – Hoe gebruik ik een punt van ‘tegenhouden’ als zelfondersteuning?

canstock6786384-slakVandaag zie ik in mezelf op de achtergrond een gedachte of eigenlijk een algehele ervaring van ‘het gaat me toch niet lukken’ of van een ‘opgeven voordat ik begonnen ben’ in en als een ervaring van ‘het heeft toch geen zin’. Het zijn geen rechtstreeks zichtbare gedachten, het is hoe ik algemeen besta, deze ervaring bestaat in en als mij op de achtergrond. Het beneemt me de adem merk ik nu. Het is een mechanisme van tegenhouden in en als de geest, een terughouden, een ‘begin er maar niet aan’, een op veilige gronden blijven, welke niet werkelijk gegrond is maar eerder ‘vastgezet’ als veilige overtuiging in en als de geest.

Vervolgens zie ik mezelf boos willen worden op mezelf vanuit een oud patroon van machteloosheid ten opzichte van dit patroon en benader ik het alsof het afgescheiden bestaat van mij, alsof ‘iemand anders mij dit aandoet’ en dus zie ik ‘de geest’ als afgescheiden van mij in plaats van als een onderdeel van en als mezelf, als hoe ik besta/bestaan heb en dus wie ik ben op dit moment.

Dus ja, het is een ‘tegenhouden’ wat opkomt, echter waarom komt dit op? Er boos op worden heeft geen zin, ik kan er beter in gaan zien en dan bekijken hoe ik mezelf hierin kan ondersteunen. Wat laat dit me zien? Waarom houd ik in hier? Zijn er misschien gebieden onvoldoende onderzocht en wil ik iets doorduwen in en als mezelf zonder ieder detail te wandelen? Zonder onvoldoende grondig onderzoek is er geen grond om op te stappen, om op voort te wandelen. Dus ik ga vertragen, mogelijkheden onderzoeken, patronen in mezelf zien en zelfvergeven, adem voor adem. En bekijken waarom ik onvoldoende onderzoek doe en ook hierop zelfvergevingen toepassen. Waarin ik me ‘gaandeweg’ corrigeer, in en als woorden en vervolgens in en als de fysieke werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf door te duwen zonder voldoende en uitgebreid onderzoek in detail wat inhoudt dat ik mezelf door duw in en als de geest waarin ik een angst genereer in en als mezelf, voor mezelf in dit tegenhouden welke ik in feite zelf manifesteer door in eerste instantie de angst dat ‘iets niet gaat lukken’, welke ik ook zelf manifesteer door iets ‘te willen laten lukken’ en door niet fysiek te wandelen adem voor adem, stap voor stap, in en als zelfonderzoek en evenzo in en als fysiek onderzoek in realiteit op mogelijkheden door toepassing van communicatie, waarneming en gezond verstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mezelf een weerstand als angst te manifesteren op fysiek niveau in en als de geest en vervolgens angst te gaan ervaren voor deze zelfmanifestatie van fysieke weerstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manifesteren in en als angst, gemanifesteerd op fysiek niveau dus in en als mijn fysiek en vervolgens mezelf in en als de fysiek gemanifesteerde weerstand te vrezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vrezen in en als de fysiek gemanifesteerde weerstand.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van doorduwen in en als de geest zonder volledig onderzoek op fysieke mogelijkheden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een startpunt van angst bevind als angst dat ‘iets niet gaat lukken’ en dus wil ik het zo snel mogelijk doorduwen, bevestigen als het ware in en als de geest, waarin ik mezelf bevestig, vastzet in en als de geest, in plaats van mezelf te gronden in en als het fysiek en fysieke stappen te maken en te onderzoeken in detail wat de mogelijkheden zijn en wat de onmogelijkheden zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor eventuele onmogelijkheden en dus stop ik liever mijn hoofd in het zand en ga duwen in en als de geest.

Ik realiseer me dat werkelijk fysiek onderzoek tijd inneemt en dus dat er geduld nodig is, geduld en doorzettingsvermogen met toepassing van gezond verstand, waarin ik aanwezig ben, blijf en/of mezelf terugbreng in en als de adem, keer op keer, in en als zelfvertrouwen en alleen hierin zal ik vertrouwen opbouwen in en als mezelf en mezelf hierin gronden en dus mijn ‘leven’ gronden zoals ik mezelf grond in en als Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfvertrouwen te willen bouwen op ‘mijn leven’ als op leefomstandigheden in plaats van uit te breiden vanuit en in zelfvertrouwen in afstemming met de fysieke mogelijkheden in het moment en zo mezelf – en dus ‘mijn leven’ te gronden in en als Leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vertragen in en als de adem in en als de realisatie dat wat hier aanwezig is, werkelijk is en dat ik van hieruit kan uitbreiden.

Ik stel mezelf ten doel zelfvertrouwen op te bouwen in en als mezelf, in en als Leven en hierop ‘mijn leven’ uit te breiden, onafhankelijk van wat anderen wel of niet doen buiten mij maar wel in overweging van wat anderen wel of niet doen buiten mij.

Ik realiseer me dat hierin de communicatie ontstaat, in deze overweging van wat wel of niet plaats vindt. Hierin komt er een interactie tot stand, een afstemmen, een samenwerken zonder mijn eigen grond te verliezen door te blijven staan in het uitgangspunt van wat het beste is, wat praktisch is, wat mogelijk is, wat ik wil, wat een ander wil waarin deze wil in overeenstemming is of wordt gebracht met praktische mogelijkheden die het beste zijn voor Leven in en als zelf als alles als iedereen.

Ik realiseer me dat een uitgangspunt in en als de geest star is, onwrikbaar en geen ruimte laat voor overeenstemming, afstemming, interactie, communicatie aangezien (ik als) de geest mijn uitgangspunt in eigenbelang zal verdedigen zonder nog te zien of dit werkelijk het beste is, voor mezelf en alle betrokkenen in en als Leven.

Ik stel mezelf ten doel te wandelen in communicatie en interactie in overweging van Leven als wat het beste is, wat praktisch mogelijk is zonder iets of iemand te schaden waarin ik me realiseer dat dit het beste is voor mijzelf en dat er dan geen reden is voor angst voor verlies welke slechts verlies betreft van een idee of aanname in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf af te stemmen op wat hier aanwezig is in overweging van (de zelfwil van) alle betrokkenen in en als het uitgangspunt van ondersteuning van en als Leven in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mezelf af te stemmen op het fysieke tempo in en als geduld in en als de realisatie dat het fysiek geen haast heeft en tevens geen reden heeft om zichzelf tegen te houden dus in beweging is en blijft en dus, als ik een tegenhouden bemerk in en als mijn fysiek, weet ik dat ik participeer en/of geparticipeerd heb in een geestbewustzijnspatroon welke ik nader ga onderzoeken door middel van de toepassing van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie in en als de adem.

Ik stel mezelf ten doel mezelf werkelijk te vergeven en omarmen in de angst en manifestatie van ‘doorduwen en tegenhouden’ in en als de geest en zo zelfverantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf hierin in hoe ik besta in deze gebieden.

slak

The Spirituality of the Snail – Part 1

——————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

 

 

 

Dag 371 – Ondersteuning en relatie – ontkoppeling – zelfcorrecties-1

PENTAX Image

Dag 366 – Ondersteuning en relatie – ontkoppeling

Zelfcorrecties – vervolg Dag 366:

Als ik mezelf zie participeren in het zien van zonder partner zijn als ‘geen ondersteuning’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de gedachte van ‘een partnerhebben’ me ondersteunt, wat dus een ondersteuning is in en als een gedachte, dus in en als mijn eigen geest, welke in polariteit gaat in de gedachte van ‘geen partner hebben’, waarin ik mezelf in en als de geest niet ondersteun maar juist ‘laat vallen‘ in en als gedachten over alleen zijn in interpretaties en aannames.

Ik zet mezelf in om te zien in mijn gedachtenwereld waar ik me heb afgescheiden van mezelf in en als een geloof in gedachten en hieraan gekoppelde energetische ervaringen, waarin ik mezelf ondersteun in het stoppen, onderzoeken, zelfvergeven en corrigeren van mezelf, levend van een wezen in en als geloof in gedachten en gekoppelde energetische ervaringen naar een levend wezen – levend in wezen hier – en als de adem, in het fysiek aanwezig, in en als ondersteuning van mezelf door en met de adem en mijn fysiek, aanwezig in de dagelijkse realiteit waarin ik me bevind.

Als ik mezelf ervaar als iemand die op de tweede plaats komt in communicatie met een mannelijk wezen die een partner heeft, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik niet hier aanwezig ben in fysieke communicatie in en als mezelf met een ander wezen, maar dat ik bezig ben in en als de geest in een poging om energie te genereren door mezelf als minder neer te zetten dan een ander die een partner heeft.

Ik zet mezelf in om fysiek hier te blijven in en als communicatie met een ander wezen en zodra ik mezelf zie verdwijnen in aannames in de geest, mezelf hier te halen door wat dieper te ademen, me gewaar te worden van mijn fysiek en te focussen op de woorden die gesproken worden en/of die ik zelf spreek.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte dat ik speciaal moet zijn om een partner te hebben of dat een eventuele partner speciaal moet zijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat dit speciaal zijn gebaseerd is op voorkeuren in en als de geest, welke er niet toe doen in de realiteit, in fysieke werkelijkheid in en als gelijkheid in en als het fysiek.

Ik realiseer me dat ik in en als een geloof als gedachte van speciaal zijn in partnerschap, een niet speciaal zijn alleen creeer, waarin ik mezelf als minder ervaar en dus energie ga genereren om mezelf weer als meer te ervaren.

Ik realiseer me dat eventueel partnerschap gebaseerd is op overeenstemming, praktische mogelijkheden en zelfwil in zelfoprechtheid, welke start in en als overeenstemming, praktische mogelijkheden en zelfwil in zelfoprechtheid in en als zelf.

Ik stel mezelf ten doel om alert te zijn op de voorkeuren die voorbij komen in en als de geest en deze te zien als aanreikingen van de geest die ik gebruik om de afscheiding die ik gecreeerd en gemanifesteerd heb in en als een geloof in de waarheid van speciaal zijn en afscheiding in en als de geest, te stoppen, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, en hierin in overeenstemming met mzelf, in en als zelfwil, te leven binnen de praktische mogelijkheden die op dit moment aanwezig zijn.

Wordt vervolgd

PENTAX Image

Seeing through The Eyes of the Mind

—————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/