Dag 485 – Delen met de dieren

Voor context lees:

Dag 483 – Moeite doen

Dag 484 – Inhouden van zelfexpressie door angst voor een tekort aan geld

5c1e3-260357_242498869095073_100000048845719_1017976_1710390_nAls en wanneer ik mezelf zie zuchten en steunen in participatie in een repeterende gedachte ten aanzien van het iedere dag opnieuw tabletjes fijnstampen ter verzorging van het fysiek van de diertjes, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik het mezelf moeilijk maak door in gedachten te participeren waarin ik mezelf fysiek vermoei door energie te genereren in en als de geest en hiervoor mijn fysieke substantie gebruik.

Ik realiseer me dat ik voorkeur heb in en als de geest voor welke klus ik doe, terwijl het feitelijk voor mezelf in en als het fysiek niet uitmaakt welke klus ik doe en zeker het tabletjes stampen is geen fysiek belastende klus maar een kleine klus die tevens een samenzijn met de diertjes inhoudt waar ik plezier in heb en dus is het duidelijk een opwelling in en als de geest in en als gedachte welke geen enkele zin heeft.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in repeterende gedachten ten aanzien van het iedere dag opnieuw tabletjes fijn stampen ter verzorging van het fysiek van de diertjes op een inademing en op de uitademing mezelf fysiek te bewegen en de taak op te pakken terwijl me rustig blijf focussen op de ademhaling.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van geraakt zijn door de onvoorwaardelijkheid waarin Witneus aanwezig is in en als leven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik zelf niet onvoorwaardelijk aanwezig ben in en als leven en dat de aanwezigheid van Witneus me dit laat zien.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de voorwaarden te vergeven waarin ik aanwezig ben in en als de geest, adem voor adem, dag voor dag zoals ik ze toon aan en als mezelf en hierin mezelf te corrigeren in fysieke realiteit en waar dit niet lukt, nader onderzoek in schrijven toe te passen ten aanzien van wat me dwarszit.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een inhouden in een gedachte in de geest waardoor ik niet onvoorwaardelijk aanwezig ben in en als het fysiek in en als de verzorging als wat het beste is voor en als leven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf inhoud in een gedachte ter controle van en als mezelf waarin ik mezelf inhoud probeer te geven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte om mezelf inhoud te geven en mezelf fysiek te bewegen tot de verzorgingstaak die nodig is als wat het beste is voor en als leven en hierin te focussen op mijn ademhaling; 4 tellen in, even vasthouden, 4 tellen uit, even vasthouden en zo verder.

Ik stel mezelf ten doel te leren vertrouwen op mijn ademhaling in plaats van op de controle in en als gedachten in en als de geest door fysieke toepassing in en als de adem.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte dat ik niet weet hoelang ik dagelijks tabletjes moet fijn stampen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik niet hier aanwezig ben maar vooruit loop in en als de geest in participatie in gedachten over de toekomst.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte dat ik niet weet hoelang ik dagelijks tabletjes fijn moet stampen en me te focussen op mijn ademhaling en op mijn handen die de tabletjes fijn stampen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van angst als ik tabletjes fijn stamp, gekoppeld aan een gedachte over de kosten die ik maak iedere maand voor de tabletjes, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in een gedachte over de toekomst ten aanzien van te maken kosten voor de tabletjes waarin ik geen zicht heb op hoelang dit nodig is, waarin ik een angst creëer in mezelf over eventuele tekorten in de toekomst.

Ik realiseer me dat ik op dit moment voldoende financiën heb om de tabletjes te bekostigen en dat het ernaar uitziet dat ik dit ook kan blijven doen gezien mijn financiële situatie en dus is er geen reden tot gedachten over de toekomst en te maken kosten voor tabletjes.

Ik realiseer me dat er een gedachte bij zit van het ‘zonde’ vinden om zoveel geld uit te geven aan tabletjes, waarin ik me realiseer dat dit gekoppeld is aan een diepgewortelde overtuiging die ik zo heb overgenomen en/of aangenomen, misschien via het DNA als herinnering en/of als algemene stelling in deze wereld, ‘dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te leven naar een diepgewortelde overtuiging als herinnering geplaatst in het DNA en/of als aangenomen algemene stelling in de wereldgeest, ‘dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor deze gedachte als dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en verdriet te ervaren door deze gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op mezelf dat ik me laat leiden / heb laten leiden door al dan niet onbewuste gedachten zoals dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en zoals dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren, terwijl ik weet dat dit niet klopt, dat dieren gelijke zorg behoeven en dat het geldsysteem ongelijk is opgezet zoals wij participeren in ongelijkheid in en als de geest in hebzucht en eigenbelang, in afscheiding als ongelijkheid van en als onszelf in en als het fysiek en het fysieke leven algemeen.

Ik realiseer me dat er eigenbelang aan gekoppeld zit als geld willen bewaren voor mezelf.

Ik realiseer me het niet zonde is om geld uit te geven aan dieren en dat de werkelijke zonde, het participeren in een gedachte en het mezelf laten leiden door deze gedachte als dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren.

Ik realiseer me dat ik deel met de dieren maar dat ik nog participeer in gedachten waarin ik verdeeldheid creëer in en als mezelf en dus in en als het fysieke leven op een bepaald niveau waardoor ik niet betrouwbaar ben in en als leven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte over te maken kosten in de toekomst voor tabletjes en te focussen op mijn ademhaling en mijn handen die de tabletjes fijn stampen.

Ik stel mezelf ten doel te blijven bekijken of ik voldoende geld beschikbaar heb voor tabletjes en als ik zie dat dit niet zo is, te onderzoeken hoe ik dit kan oplossen door een herziening van mijn  uitgaven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf te veroordelen voor en te stoppen met met participatie in een gedachte die in mij bestaat als dat het toch geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren.

Ik stel mezelf ten doel het geld dat ik tot mijn beschikking heb te delen met gezond verstand met en als  mezelf en met de diertjes waar ik verantwoordelijk voor ben en participatie in de gedachten die nog meereizen/waarin ik nog meereis waarin ik mezelf verongelijk, te stoppen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in gedachten over geld willen bewaren voor mezelf en verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in participatie in gedachten die al dan niet met het DNA zijn meegereisd en/of aangenomen als algemene stelling in en als de wereldgeest en/of samengesteld door mezelf in en als de geest door toepassing van zelfvergeving en vervolgens zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel te delen wat ik heb met de diertjes in overweging met gezond verstand van een kleine reserve voor onvoorziene uitgaven en eventuele veranderingen in de toekomst indien dit mogelijk is en zo niet, per maand te zien wat ik te besteden heb.

Ik stel mezelf ten doel met gezond verstand en indien nodig,  in overleg met de dierenarts en/of anderen te blijven overwegen welke zorg toereikend en passend is voor Witneus en Roy en wanneer het tijd is om te stoppen waarin ik tevens de financiën in overweging neem.

Ik stel mezelf ten doel te zien wanneer ik boos ben en wat het is dat ik (onbewust) volg hierin in en als de geest waarvan ik weet dat dit niet het beste is voor en als leven in en als het fysiek, om deze boosheid vervolgens te gebruiken om op te staan in en als mezelf en niet om energie te genereren in en als oordeel in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en vinden dat ik het niet waard ben om op te staan aangezien ik zolang geparticipeerd heb in onderdrukte en/of onbewuste gedachten die niet het beste zijn voor leven in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel adem voor adem in te zien wat zich aandient in en als ongelijkheid in en als de geest binnenin mij en mezelf hierin te vergeven, stap voor stap en vervolgens te corrigeren en de zelfcorrectie te leven en zo vertrouwen op te bouwen in en als mezelf in en als zelfvertrouwen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf bij te staan in en als zelfvergeving en zelfcorrectie.

Equal Life Foundation logo

Pas als we als mens elkaar een Leefbaar Inkomen gunnen zonder uitzondering zullen we op grote schaal bereid en in staat zijn werkelijk te delen met al het fysieke leven op aarde.

—————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 449 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-12 – Schaamte

Dag 438 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-11 – Opgeven

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren naar aanleiding van de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen;, waarin ik me schaam voor hetgeen zichtbaar is in het projecteren van mijn gedachte op een ander en in het leven van deze gedachte geprojecteerd op een ander welke feitelijk laat zien dat ikzelf zelfonoprecht ben in dat moment en dus zelfonoprecht leef, gelovende in de rechtvaardigheid van mijn eigen reacties en dus levend in en als de rechtvaardigheid in en als reactie, in plaats van te leven in en als zelf in zelfoprechtheid en mijn reacties in en als mezelf te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te schamen voor het feit dat ik vasthoud aan mijn geloof in reacties en dus vasthoud aan de afscheiding als ongelijkheid in en als mezelf welke schade berokkend aan een ander als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als niet bereid te ervaren om deze afscheiding als ongelijkheid op te geven gerelateerd aan een persoon die ik op afstand wil houden als degene die in mijn beleving en interpretatie, gedachten in herhaling op mij projecteert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een persoon op afstand te willen houden door zelf gedachten te gaan projecteren en hierin een afscheiding als muur te bouwen tussen mij en de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een (eventuele) projectie van een ander als reden te gebruiken om zelf te mogen projecteren en dus als reden te gebruiken voor het in stand houden van mijzelf in zelfzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een persoonlijkheid op afstand te willen houden en zo mijn eigen persoonlijkheid in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen verbergen dat ik een persoonlijkheid op afstand wil houden en mijn eigen persoonlijkheid in stand wil houden aangezien ik weet dat dit niet zelfoprecht en dus ongelijk is en zo ongelijkheid voortbrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ongelijkheid voort te brengen door een persoonlijkheid op afstand te houden en zo mijn persoonlijkheid in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gelijkheid in de wereld te willen brengen maar zelf tegelijkertijd, het liefste mijn eigen ongelijkheid als persoonlijkheid in stand te willen houden ter bescherming van mezelf als ‘wie ik ben’ in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als geestesverschijning in stand te willen houden en dus (nog) niet werkelijk, volledig en fysiek te staan in en als het woord gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het me schaadt als ik deze persoonlijkheid opgeef en de andere persoon toe laat naderen, aangezien het zo voelt en dus wederom, mijn eigen gevoelens en emoties als energetische waarden als leidraad te gebruiken voor wie ik ben, welke mij automatisch in en als de geest doet behouden en doet leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te doen behouden en leven als een automaat in en als de geest en hier ondertussen wel schaamte voor te ervaren en dit dus te verbergen en dus, mezelf te verstoppen als wie ik ben, bestaande in en als de geest net als ieder ander die leeft en zich verbergt in en als de geest en zo, schaamte in stand te houden en te leven in deze wereld maar door het verbergen ervan, niet tot werkelijke schaamte te komen welke mij brengt tot zelfverandering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte in stand te houden en te leven in deze wereld.

Wordt vervolgd

Gehele blogserie:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Verbeeldingsdimensie

Dag 403 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-1 – Machteloosheid

Dag 409 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-2 – Hopeloosheid en Verdriet

Dag 410 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-3 – Woede

Dag 418 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-4 – Angst en Angstdimensie

Dag 421 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-5 – Verbijstering

Dag 425 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-6 – Verslagen

Dag 426 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-7 – Schrik

Dag 430 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-8 – Stil vallen en Redeneren

Dag 432 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-9 – Paniek

Dag 437 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-10 – Walging en Onbegrip

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 322 – Rechtvaardiging en de Rechten van de Mens

Equal Life Foundation

Als we het proces van zelfvergeving starten, beginnen we over het algemeen met het vergeven van de punten in onszelf die we allang gezien hebben als zijnde niet okay, waarvan we wisten en weten dat we het verkeerd deden/doen. Dit zijn duidelijke punten die we op een gegeven moment graag in zelfvergeving zetten.

In de loop van het proces wordt het begrip zelfvergeving duidelijker, we schrijven het, we spreken het  en langzaam aan gaan we het leven. En hierin komen langzaamaan de punten omhoog waarvan we niet eens wisten/weten dat we ze verkeerd deden/doen en/of waarvan we geloofden/geloven dat we er niets aan hadden kunnen doen; omdat we het niet wisten konden we het ook niet veranderen, en dus hoeven we het ook niet zelf te vergeven, want we hebben een goede ‘reden’ waarom we niet hebben toegepast wat het beste was.

Is dit werkelijk? Hadden we werkelijk niet kunnen weten wat het beste is in het moment zelf? Er zijn allerlei logische verklaringen voor waarom we niet hebben toegepast wat het beste is; logische verklaringen die we als reden en rechtvaardiging gebruiken waarom we niet hebben gedaan wat het beste is, niet ziende dat redenen en rechtvaardigingen excuses zijn van de geest waarom we gehandeld hebben in zelfzucht, in eigenbelang.

Pas als we werkelijk gaan zien dat alles wat we tot nu toe gedaan hebben, plaatsvond in en als rechtvaardiging en redenering in geest – al dan niet gebaseerd op een gevoel, emotie, intuitie – begint de sluier van de geest te wijken. beginnen we te zien hoe we ook in het moment in het verleden, een moment van keuze gehad hebben tussen zelfzucht en gelijkheid, waarin we kozen voor zelfzucht, welke we gerechtvaardigd hebben met een heleboel aannemelijke redenen als beredeneringen in de geest, waarin we de reden in de geest hebben aangenomen als reden van bestaan.

Als we niet zien dat we dit in het verleden in zelfzucht hebben toegepast, zullen we niet zien hoe we in het heden nog steeds beslissingen baseren op en als zelfzucht, met gelijke redeneringen als die we destijds gebruikt hebben.

Als we niet zien dat we in het verleden een moment van beslissing gehad hebben waarin we kozen voor de beslissing in/als eigenbelang, zullen we nooit in staat zijn om werkelijke macht in en als onszelf te bereiken, aangezien we de macht nog steeds wegleggen aan een factor buiten onszelf in en als rechtvaardiging in de geest.

En over het algemeen is de allerlaatste rechtvaardiging: God. In vele gedaanten en bewoordingen als Het Heelal, Het Niets, Het Alles, Eenheid, Jezus, Allah, De Voorziening, Licht, Liefde, en ja, Anu.

Hierin missen we het punt dat De Geest, De Mind binnenin onszelf, Gelijk staat aan God buiten onszelf. En deze Geest bevindt zich in en als onszelf. En deze Geest hebben we toegestaan de Macht over ons te nemen, waarin we de Zelfverantwoordelijkheid hebben afgegeven aan de Geest als God. Welke Ten Alle Tijden als Rechtvaardiging tevoorschijn gehaald kan worden op het moment dat we het niet meer weten, dat we teveel Angst ervaren, in de vorm van Controle als Redenering als Rechtvaardiging, gebonden aan/geleid door een vorm van Zelfzucht.

En zo blijven we cirkelen in de Eeuwigheid van de Geest en en als Controle, gebonden aan Eigenbelang, in Afwezigheid van de Macht in en als onsZelf in Eenheid en Gelijkheid als Leven als wat het beste is voor Alle Leven.

Dus wat houdt Zelfvergeving in?

Zelfvergeving houdt in dat we onsZelf Vergeven wat we hebben Toegestaan en Aanvaard hebben in en als onsZelf als Redenering, Rechtvaardiging, Geloof, Controle en Angst ter Vergoelijking van de Beslissing in Zelfzucht, welke altijd ten koste gaat van iets of iemand buiten onszelf en hierin tegelijkertijd van hetzelfde principe binnenin onszelf, waarin en waarvan we Afscheiding creeren/hebben gecreeerd om een Beslissing als Vrije Keuze in en als Zelfzucht Toe te Staan in onszelf in en als Rechtvaardiging in de Geest.

Rechtvaardiging in de Geest betekent Afscheiding van een Principe van Eenheid en Gelijkheid als wat het Beste is voor Alle Leven. Altijd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb druk te zijn in de Geest met het Afwegen van Rechtvaardigingen in en als de Geest, om er zelf zo Go(e)d mogelijk vanaf te komen en toch te doen lijken alsof ik het Beste met Iedereen voor heb, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat zolang ik druk ben met Rechtvaardiging als Redenering in en als de Geest, ik per definitie bezig ben met een Afweging in en als Zelfzucht, in en als Eigenbelang.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik Recht heb op Rechtvaardiging in de Geest, in plaats van in te zien dat Rechtvaardiging in de Geest niets te maken heeft met een Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, maar alles met het Recht in en als mijzelf, bestaande in en als Zelfzucht in en als Energie, in en als de Geest, niet ziende, realiserende en begrijpende dat bestaande in en als Energie, ik besta in en als Polariteit, waarin er altijd winner en verliezer is – een plus en een min – waarin ik beslis in het moment in Zelfzucht welke Pool mij het meeste energie oplevert, dus waarin ik het meeste win in en als Energetische Verrijking, welke altijd ten koste gaat van iets of iemand buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het feit dat ik ben Opgegroeid en Onderwezen in Ongelijkheid in de Kennis en Informatie van de Geest, te gebruiken als Rechtvaardiging om te Denken en Geloven dat ik het Recht heb om mezelf, bestaande in Ongelijkheid in Zelfzucht, te Rechtvaardigen voor mijn Woorden en Daden welke ik heb Toegepast in Ongelijkheid ten Koste van het Principe van Leven in Eenheid en Gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo af te scheiden in en als de Geest in en als Zelfzucht, dat ik deze Afscheiding in en als Zichzelf als Wie Ik Ben Geworden, Gebruik als Rechtvaardiging als Reden om mezelf en een ander te Doen Geloven dat een Leven in Eenheid en Gelijkheid, met Gelijke Rechten voor de Mens en hieruit volgend voor Alle Leven, niet mogelijk is, aangezien ik mezelf als Onmachtig Ervaar ten opzichte van mezelf bestaande in en als de Geest in Zelfzucht, in Afscheiding van mezelf als Leven, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat ik deze Afscheiding in en als mezelf in eerste instantie heb Toegestaan in mezelf in Momenten van Beslissing, waarin ik de Macht Zelf heb Afgegeven in een Geloof in het Bestaan in en als mezelf in Zelfzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een Vrije Keuze heb in en als de Geest, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat ik Keuzes in de Geest baseer op Redenering en Rechtvaardiging in Zelfzucht, plus en min tegen elkaar afwegend, waarin mijn Vrije Keuze dus altijd zal leiden tot een Winnaar en Verliezer, bestaande in en als Energie ter Verrijking van God de Geest, Binnenin en Buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf NIET heb toegestaan en aanvaard heb te Zien, Realiseren en Begrijpen dat ik slechts in Ieder moment Beslis Wie Ik Ben – Bestaande in en als Zelfzucht in en als de Geest ter Verrijking van mezelf in en als de Geest of Bestaande in en als het Principe van Eenheid en Gelijkheid van Leven als wat het Beste is voor Alle Leven in en als het Fysiek – welke de enige ‘Keuze’ is die Werkelijk is – welke niet Vrij is maar een Beslissing van Wie ik Ben, Hoe Ik be-Sta, in Ieder Moment.

Als ik mezelf zie participeren in Rechtvaardiging in en als Redenering als Angst als Controle in de Geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me beweeg in en als Afscheiding van iets of iemand binnen en buiten mezelf waarin ik Angst ervaar om iets of iemand te Verliezen, gerelateerd aan Waarde in en als Energie, welke Onderzoek nodig heeft in Schrijven, Zelfvergeving en Zelfcorrectie.

Ik realiseer me dat ik mezelf in Zelfzucht, in Eigenbelang bescherm tegen de Pijn van de Schaamte en Spijt die ik ervaar bij het zien en Ervaren van de Afscheiding in en als mezelf, voortkomend uit de Dagelijkse Beslissing tot een Leven in Zelfzucht welke mij is Voorgedaan en welke ik heb Nagedaan en dus Toegestaan in en als mezelf.

Ik realiseer me dat het niet eenvoudig is en zal zijn, want Mijn Bestaan in Rechtvaardiging in en als Zelfzucht is alles wat ik ken en ben geworden in en als Mijn Reden van Bestaan.

Ik stel mezelf ten doel Geduld te hebben met mezelf en in plaats van zelf te forceren, zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te Omarmen en vervolgens Vergeven in de Ervaring van Schaamte en Spijt.

Ik stel mezelf ten doel de gebieden van afscheiding in en als mezelf, bestaande als Rechtvaardiging als Reden in en als de Geest, te Onderzoeken, Zelfvergeven en Zelfcorrigeren, waarin ik mezelf in Staat Stel de Macht in en als Zelf terug te halen naar Zelf, stap voor stap, adem voor adem, dag voor dag, zodat en totdat ik me Beweeg in Ieder moment in en als Beslissing als wat het Beste is, bestaande in en als Zelfverantwoordelijkheid in Overweging van Alle leven.

Universele Verklaring van de Rechten van de Mens – Equal Life Foundation (ELF)

——————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 302 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Herinnering

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Voortzetting van het onderwerp moeheid en slapen:

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie*

Herinnering:

Ik sta buiten bij x in zijn tuin, hij is met iets bezig in de schuur, we zijn alleen, de familie is binnen. Terwijl hij bezig is, half met zijn rug naar me toe, vraagt hij opeens: ‘zeg Ingrid, zie ik daar iets komen? Krijg je borstjes?’ Ik antwoord niet, ik beweeg niet, ik kijk naar de grond, weet niet wat te zeggen. Ik schrik, het beneemt me de adem en deze zet vast in mijn borst. Ik val stil en trek me terug in mezelf. Om er nooit meer uit te komen. Dit is teveel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een een herinnering in me op te slaan en hierop mijn hele bestaan voort te zetten, waarin ik de ervaring die ik heb in de herinnering als ‘echt’ ervaar en dus voor waar aanneem, en hierdoor niet meer de moeite neem om te onderzoeken in mezelf wie ik ben in de herinnering en wat ik dus voortbreng in en als de herinnering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb graag bij x aanwezig te zijn voordat dit soort opmerkingen gemaakt werden en niet meer graag aanwezig te zijn bij x vanaf het moment van de eerste opmerking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb na de eerste opmerking over borstjes, te hopen dat dit niet meer plaats zal vinden als ik weer een keer met x (alleen) ben en hierin net te doen alsof het niet heeft plaats gevonden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin het voordeel van de twijfel toe te passen, voortkomend uit zelftwijfel in wat te doen en wat te zeggen in een moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al eerder dit soort opmerkingen te hebben gehoord en hierin al eerder een niet-weten te creeren met gekoppeld hieraan een angst voor alleen zijn x.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me een klein meisje te voelen in de aanwezigheid van x, buiten bij het schuurtje.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te antwoorden, niet te bewegen en naar de grond te kijken als reactie op de vraag x of ik al borstjes krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat te zeggen op vraag en/of opmerking van x over borstjes krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet eens te weten of het een vraag is of een opmerking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de opmerking over het wel of niet borstjes krijgen niet te begrijpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen dat hij zich bemoeit met de verandering in mijn fysiek, maar dit niet te zeggen en/of durven zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waarom ik niet durf te zeggen dat ik niet wil dat hij zich bemoeit met de verandering in mijn fysiek als het krijgen van borstjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten of het normaal is dat hij zich bemoeit met de veranderingen in mijn fysiek aangezien er bij ons thuis weinig tot niet over gesproken wordt, en ik dus niet gewend ben over dit soort zaken te spreken en ik algeheel niet gewend ben me uit te spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te schrikken en me door de grond te voelen gaan op het moment dat x iets zegt/vraagt over een fysieke verandering als borstjes krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me door de schrik op een vraag over borstjes krijgen, de adem te laten benemen en de schrik vast te zetten in mijn borst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de schrik in mijn borst als ervaring, mijn verdere leven te gebruiken als ‘zo erg’ waarin ik mezelf in een slachtofferrol houd alsof me iets is aangedaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in een slachtofferrol te houden en hierin de ander de schuld te geven van mijn ervaring, en hierop vervolgens door te leven en anderen de schuld te blijven geven van soortgelijke ervaringen, in plaats van in te zien dat de ervaring komt door mijn eigen interpretatie van wat x zegt in dat moment, en dat ik in het moment, hier iets op terug had kunnen zeggen of gewoon had kunnen zeggen dat ik het onprettig vind als hij zich hiermee bemoeit, waarmee ik de verantwoordelijkheid naar mezelf haal en tevens de ander aangeef in woorden te zien die gezegd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf de schuld te geven dat ik niets gezegd heb in dat moment, en hierop mijn leven te baseren en dit te herhalen, door vaak niets te zeggen en anderen de schuld te blijven geven, en mezelf hierin in een slachtofferrol te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb borstjes krijgen als iets heel ergs te ervaren, aangezien deze fysieke verandering niet te verbergen is, en ik hierin mezelf als zichtbaar ervaar voor een ieder, en dus vrij om opmerkingen over te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb borstjes krijgen te koppelen als vrij om opmerkingen over te maken, welke in mijn leven dan ook veelvuldig gebeurd is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van erg nooit begrepen te hebben, waarin ik deze nu kan koppelen aan dat er energie gegenereerd wordt ten aanzien van borstjes, zowel in mijzelf als buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te walgen van de energie die gegenereerd wordt naar aanleiding van mijn borstjes, zowel in mijzelf als buiten mijzelf, waarin de walging de angst maskeert die hieraan verbonden is en/of gelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de energie die gegenereerd wordt ten aanzien van borstjes, in en buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet aanwezig te willen zijn in vrouwelijke lichaamsvormen, aangezien ik hierin zichtbaar ben en er energie gegenereerd wordt naar aanleiding van de vrouwelijke lichaamsvormen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me terug te trekken in mezelf om er nooit meer uit te komen, en hierin te gaan slapen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als teveel te ervaren; het als wat er in mezelf gebeurt als reactie op de gedachte die getriggerd wordt op de vraag/opmerking over borstjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb slapen als vlucht te gebruiken om mezelf in en als deze toestand niet onder ogen te hoeven zien en mezelf hierin niet te hoeven veranderen, en in dit slapen het geest bewustzijn systeem op te laden zodat het een netwerk wordt die mezelf in deze ervaring onderdrukt, waarin ik me ‘beter’ voel dan aanwezig in en als deze ervaring in onwetendheid, onzekerheid en angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van moeheid te creeren in en als de geest zodat ik kan gaan slapen en hierin kan vluchten van de werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het ‘gevoel’ te hebben dat ik iets doe wat niet mag –  a no-going area – met het uitschrijven van deze ervaring/gebeurtenis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze ervaring en gebeurtenis altijd verborgen te hebben in mezelf, aangezien ik het als ongepast ervaar om dit te delen aangezien ik het als ‘erg’ bestempeld heb, niet ziende dat door het verborgen te houden, ik mezelf nooit de kans heb gegeven hier zelfverantwoordelijkheid in te nemen en de slachtofferrol te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een slachtofferrol te blijven participeren en/om anderen hierin de schuld te blijven geven/te kunnen blijven geven, zodat ik niet werkelijk in mijn eigen ervaring van onmacht en angst hoef te zien en dus niet hoef te veranderen.

*

Ik realiseer me dat ik al gedachten had gecreeerd over het krijgen van borstjes, met onbewuste patronen tot gevolg als fysiek gedrag, waardoor ik me heb laten belemmeren in het antwoorden op een vraag over mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe ik sta ten aanzien van mijn fysiek en ten aanzien van mijn borsten in het algemeen.

Als ik mezelf zie participeren in een slachtofferrol ten gevolge van een gedachte in zelftwijfel als interpretatie van een situatie en/of vraag en/of opmerking, dan stop ik, ik adem. Ik haal mezelf hier en zie wat er in mezelf gebeurt.

Ik realiseer me dat ik in een gedachte als interpretatie participeer, gebaseerd op een ervaring in het verleden.

Ik stel mezelf ten doel de gedachte en de reacties die het tot gevolg heeft te onderzoeken in mezelf – indien nodig in schrijven – zelf te vergeven en zelf te corrigeren, beginnende bij gebeurtenissen en/of reacties die me bijblijven door de dag heen.

Ik stel mezelf ten doel te ademen, mezelf te omarmen, mezelf te ondersteunen in en met schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie en allereerst mezelf in te zien in reacties in gebeurtenissen waarin ik niet weet wat te zeggen en/of angst ervaar iets wel of niet te zeggen.

Ik stel mezelf ten doel allereerst mezelf te corrigeren voordat ik me uitspreek in/als reactie in/als angst.

Ik stel mezelf ten doel de herinnering verder te onderzoeken door gebeurtenissen in het heden die deze ervaring triggeren, specifiek te onderzoeken aangezien deze op hetzelfde mechanisme gebaseerd zijn.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van moeheid, dan stop ik, ik adem.

Ik onderzoek in mezelf waardoor ik moeheid ervaar, of het fysiek is of dat het een excuus is van de geest om me terug te trekken in de slaap in mezelf in de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te trainen in 6 uur slaap per nacht.

Ik stel mezelf ten doel het mezelf comfortabel te maken door de dag heen en comfortabel te worden in en als mezelf, door het onderzoeken van ervaringen in mezelf waarin ik me niet comfortabel als onveilig voel, deze uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, zodat ik minder en minder behoefte ervaar om te vluchten in bed in de slaap.

———————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 288 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Onverschillig – Reactiedimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 287 – Trigger Characters – Onverschillig-1

Reactiedimensie:

Verongelijking, boosheid, verontwaardiging, verdriet, verbazing, minderwaardigheid, ongeloof, schaamte, zelfhaat

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het feit dat ik denk dat een ander niet luistert te gebruiken als reden om boos te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat, omdat ik duidelijk zie dat een ander niet luistert, welke ook zo is als ik dit navraag, dit een reden en rechtvaardiging is om boos te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik boos moet worden om mezelf te baren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken omdat een ander niet luistert, in plaats van in te zien dat dit niet luisteren iets zegt over de ander en niet over mij, maar zodra ik mezelf verongelijk, doe ik hetzelfde als de ander, namelijk afwezig raken en mezelf afscheiden van mezelf in aanwezigheid in een gedachte dat een ander niet luistert, wat de werkelijke oorzaak is van mijn ervaringen van boosheid, verdriet en verongelijking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander na te doen/op te volgen, en hierin mezelf te definieren in relatie tot wat die ander doet/hoe die ander is, en mezelf hierin gelijk te maken aan hoe die ander is, en dus mezelf definieer als hoe die ander is in het moment, in plaats van hier te blijven in eenheid en gelijkheid met mezelf, in de adem aanwezig, ziende dat de ander afwezig is en dus niet luistert.

Reactiedimensie wordt vervolgd

Vervolg Reactiedimensie:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verontwaardiging te ervaren als reactie op het interpreteren van een niet luisteren van een ander die ondertussen net doet alsof die wel luistert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat die ander werkelijk denkt dat ik het niet door heb dat er niet geluisterd wordt als er ‘ja’ wordt gezegd voordat ik ben uitgesproken, en als ik vraag wat ik dan zei, blijkt dat de ander helemaal niet geluisterd heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ‘me verontwaardigd te voelen’ als een ander niet luistert maar wel doet of ie luistert, waarin ik verontwaardigt ben over het feit dat ik denk/geloof dat er blijkbaar van wordt uitgegaan dat ik dit niet doorheb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verontwaardigd te zijn door een geloof dat een ander denkt hiermee weg te komen zonder dat ik het doorheb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin de zin in me op te horen komen ‘denk je dat ik dom ben ofzo?’, in/als reactie op het feit dat ik denk dat er niet geluisterd wordt naar wat ik zeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het niet interessant is wat ik zeg, zodra ik merk dat er niet geluisterd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de zin in me op te horen komen ‘dan praat ik toch niet’ en ‘bekijk het allemaal maar’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander de schuld te geven van mijn ervaring van verontwaardiging en verongelijking, aangezien ik denk dat ‘die ander toch niet luistert?’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten bepalen door degene waarvan ik denk dat die niet luistert – welke misschien ook zo is maar welke niets over mij zegt –  en hier boos om te worden op mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren als een relatie die ik gelegd heb met degenen die niet luistert, waarin het lijkt alsof het niet luisteren van de ander over mij gaat, in plaats van in te zien dat mijn geloof in de relatie met een ander die niet luistert mijzelf bepaalt en definieert als zijnde dit geloof in/als de geest, welke me per direct vastzet in geloof en definitie in/als de geest als oordeel en waarin in eerste instantie het geloof in mijn eigen gedachten als waarheid die ik moet beschermen, mijzelf bepaalt en definieert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te veroordelen dat een ander niet luistert als ik iets zeg maar wel net doet/net probeert te doen alsof er geluisterd wordt, waarin ik in dit oordeel als ‘er iets van vinden’ mezelf bepaal en definieer in/als de geest, hier vervolgens boos om word, en deze boosheid projecteer op de ander buiten mij als zijnde dat die iets doet wat niet correct is, in plaats van in te zien dat ik mezelf veroordeel voor het geloof in en verdedigen van dit geloof in een gedachte, in dit geval de gedachte ‘je doet alsof’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik een relatie leg in/als de geest met iemand die niet luistert maar wel net doet of er geluisterd wordt, in plaats van in te zien dat ik me schaam voor het leggen van een relatie met mezelf in de geest, door geloof in mijn eigen gedachten en het verdedigen en rechtvaardigen van deze gedachten, in dit geval de gedachte ‘je doet alsof’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor het feit dat ik relaties leg in de geest, welke ik verberg, en waarin ik dus zelf net doe alsof, namelijk net doen alsof ik geen relaties leg in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb relaties te leggen in de geest in zelfinteresse, waarin ik geen volledige verantwoordelijkheid neem voor wie ik ben op het moment van het relaties leggen in de geest, door afwezig te zijn in de geest in de relaties, en dus niet te zien dat ik ze leg en dus geen zelfverantwoordelijkheid neem voor mezelf in/als het stoppen van de relaties in/als reactie op een ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de relatie met mezelf als de geest niet serieus te nemen door geen zelfverantwoordelijkheid te nemen voor de reacties op de ander buiten mij door het vormen van gedachten over een ander buiten mij, en hierin geen overeenkomst met mezelf te sluiten, waarin ik binnen de relatie met mezelf, deze relatie kan veranderen tot wat het beste is in/als zelfverantwoordelijkheid, in plaats van relaties te leggen met iets buiten mij en hierin per direct mijn verantwoordelijkheid af te leggen/af te schuiven op de ander buiten mij/op hetgeen ik een relatie mee leg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfverantwoordelijkheid af te schuiven op alles en iedereen buiten mij in afscheiding van mezelf – en dus waar ik een relatie mee leg, aangezien ik mezelf ervan heb afgescheiden – door hetgeen buiten mij te veroordelen/in te delen in negatief/neutraal en positief, en hierin een platform te creeren om energie te genereren in/als de relaties in de geest in mezelf, waarin zodra ik iets veroordeel buiten mij, ik feitelijk een relatie leg in/als fundament in afscheiding, dus voor conflict en hierin voor energiegeneratie voortkomend uit dit conflict in afscheiding.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelfhaat te ervaren ten aanzien van het mechanisme wat ik hier levenslang heb toegepast.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het oordeel van een ander in afscheiding van mij, en dus in projectie op mij, in/als projectie als ‘ik heb hier geen last van, dat is iets van jou’, en dus in/als ontkenning van wie we werkelijk zijn (geworden).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te ontkennen door het geloof in een gedachte over de ontkenning van een ander van zichzelf, waarin ik de bevestiging van die ander wil om te zien of  mijn gedachte waar is of niet, en dus in de wil om bevestiging van een ander(= de mind), mezelf te ontkennen en op te geven ten behoeve van een relatie met die ander(= de mind)  in/als bevestiging van wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik mezelf opgeef ten behoeve van een relatie met een ander, gebaseerd op de gedachte ‘je doet alsof’,  welke fungeert als bevestiging van wie ik ben, en waarin ik me dus afhankelijk maak van de ander buiten mij (en van de ander binnen mij als de ander=de mind); hierin mijn zelfverantwoordelijkheid afschuif op de ander buiten mij en binnen mij, en vervolgens alleen nog reageer op de ander buiten mij en binnen mij aangezien ik daar mijn zelfverantwoordelijkheid heb neergelegd, en ik hierin denk, geloof en zelfs ervaar alsof en dat ik de ander buiten mij als de ander binnen mij moet sturen, aangezien ik daar mijn zelfverantwoordelijkheid heb neergelegd/weggelegd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb relaties voor mijzelf te plaatsen en dus niet werkelijk te onderzoeken wie ik ben in een relatie en wie de ander is in een relatie, maar slechts bezig ben zo snel mogelijk een relatie te vormen waarin ik mezelf kan bepalen en definieren en bevestigen, om achteraf boos te worden op mezelf en de ander in het zien van wie we werkelijk zijn in onverantwoordelijkheid naar zelf toe, en hieruit volgend naar de ander.

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie verdwijnen in verontwaardiging door de gedachte dat er niet geluisterd wordt naar wat ik zeg, dan stop ik, ik adem.

Ik zie in mijn woorden wat ik aan het vertellen/spreken ben en zie of ik in mijn woorden kan staan. Als dit niet zo is, stop ik met spreken. Als dit wel zo is, stop ik ook met spreken. Ik adem in, in de ervaring van reacties in mezelf, en luister naar mezelf. Indien nodig pas ik zelfvergevingen toe en/of schrijf over de gebeurtenis en zie hoe wat ik wilde zeggen, in eerste instantie toepasbaar is op mezelf.

Als ik de reacties in mezelf gestopt heb, zie ik of het relevant is om nogmaals te spreken waar niet naar geluisterd werd.

Ik realiseer me dat het feit of een ander wel of niet luistert, mij niet bepaalt en/of definieert, maar dat de gedachte dat iemand niet luistert en mijn reactie hierop mijzelf definieert in de geest en dus bepaalt/definieert wie ik ben in dat moment, waarin ik de zelfverantwoordelijkheid,  in reactie in afscheiding van mezelf, wegleg/op de ander binnen mij en buiten mij leg, wat wederom de reden/oorzaak is van mijn reactie, en hierin ‘vergeet’ te luisteren naar mezelf.

Ik realiseer me dat, zolang ik reageer en veroordeel hoe een ander doet alsof, ikzelf ergens doe alsof door te geloven in een gedachte en hier een relatie mee te leggen, welke ik projecteer als reactie van walging/angst ten aanzien van een ander, welke feitelijk walging dus angst is ten aanzien van zelf in het doen alsof in participatie in gedachten, aangezien in het doen alsof, ik relaties leg om mezelf te bevestigen en mezelf dus afhankelijk maak van een ander buiten mij en van de ander=de mind als de ander binnen mij, welke me natuurlijk angst aanjaagt – vermomd als walging – aangezien ik dan die ander buiten mij moet gaan sturen en controleren, wat niet mogelijk is; ik kan alleen mezelf in staat stellen mezelf volledig te sturen in/als zelfverantwoordelijkheid, door ten eerste en altijd naar mezelf te luisteren en participatie in gedachten te stoppen, in te zien en uit te schrijven.

Ik realiseer me dat door werkelijk te luisteren, er zelfverantwoordelijkheid genomen moet worden, en dat een niet-luisteren en/of niet horen en/of vergeten wat er gezegd is, een manier is om onder de zelfverantwoordelijkheid uit te komen, want immers ‘Ich habe es nicht gewust’.

Ik realiseer me dat in werkelijk luisteren en horen, er een relatie in zelfverantwoordelijkheid gelegd dient te worden als gevolg, dus een relatie met/als zelf/de eigen geest, en dus, als een ander niet hoort, als ik denk dat een ander niet hoort en/of ik zelf niet hoor en er wel gedaan wordt alsof, wordt er ergens geen zelfverantwoordelijkheid genomen, wat hetgeen is waar ik boos om wordt, en waarin  ik, in het boos worden, direct mijn eigen zelfverantwoordelijkheid wegleg en mezelf dus niet hoor/niet luister naar mezelf maar me ‘aanpas’ aan en het voorbeeld volg van de status van de ander in de geest door in reactie te gaan in de geest in een geloof in een gedachte over de ander.

Ik stel mezelf ten doel het niet-luisteren van een ander te gebruiken voor zelfonderzoek in de woorden die ik op dat moment spreek, in plaats van te reageren in geloof in mijn eigen gedachten en hierin relaties voort te zetten in/als energie met de ander=de mind, geprojecteerd op een ander buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat ik wil van een ander in/als bevestiging van mezelf, op het moment dat ik reageer op het wel of niet luisteren en het wel of niet doen alsof, van een ander.

Ik stel mezelf ten doel naar mezelf te luisteren, in ieder moment, altijd, en er hierin te zijn voor mezelf en dus mezelf te (be)vestigen.

Ik stel mezelf ten doel de relatie met mezelf in/als de geest te onderzoeken, zelfvergeven en veranderen tot een relatie van eenheid en gelijkheid, en mezelf niet langer te compromitteren tot een relatie met iets of iemand buiten mij ter vervanging van ‘iets of iemand’ – mezelf – binnenin mij.

Reactiedimensie wordt vervolgd

Free Interviews to Listen – to Support Yourself in Listening to Self

*

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 284 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Afwachtend – Reactiedimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 283 – Trigger Characters – Afwachtend-1

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

Irritatie, neerbuigend, nors, afhoudend, ongeloof, opgeven, plaatsvervangende schaamte, afschuw, walging

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb irritatie te ervaren als ik tegenover een afwachtend karakter kom te staan, waarin de ervaring van irritatie aangeeft dat ik me afscheidt van dit karakter in mezelf, en hierin ongelijk ga staan als mezelf, en dus ongelijk, dus inferior of superior, ten opzichte van de persoon die een afwachtend karakter toont, en ten gevolge hiervan op geirriteerde toon te gaan praten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op geirriteerde toon te gaan praten als iemand een karakter toont – in dit geval afwachtend – waarvan ik mezelf in mezelf heb afgescheiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb neerbuigend, dus superior te reageren tegenover een persoon die een afwachtend karakter laat zien, waarin ik in reactie in de geest schiet en dus superior, uit de hoogte in de geest, aanwezig ben in mezelf, waarin ik de onzekerheden onderdruk, welke onzekerheden zich bijvoorbeeld kunnen tonen in een afwachtend karakter.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nors te reageren als ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, waarin ik de ander(=de mind)  afhoud, buiten me probeer te houden, aangezien ik niet weet wat ik met dit afwachtende karakter moet doen, maar wel geloof iets te moeten doen, wat ik niet wil, en dus reageer ik nors en houd ik af.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets moet met een afwachtend karakter van een ander, in plaats van in te zien dat ik iets moet met mijn reacties op het afwachtende karakter van een ander, waarin ik mezelf beweeg in het stoppen van mijn innerlijke reacties, welke voldoende zelfbeweging is in het moment, aangezien ik me pas werkelijk als mezelf kan bewegen als ik vrij ben van deze innerlijke reacties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ongeloof te ervaren als reactie op een afwachtend karakter, waarin ik niet ongeloof creeer in/als polariteit in/als geloof dat ik iets moet doen met het afwachtende karakter van een ander, en dus bezig ga met de ander in plaats van met/als mezelf, waarin ik uiteindelijk niet kan geloven wat en hoe ik mezelf manifesteer/gemanifesteerd heb in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van opgeven te hebben in reactie op een afwachtend karakter, waarin ik bij voorbaat opgeef in een geloof dat dit niets kan worden, dat er niets gebeurt, dat er niets verandert, zonder dat ik zelfs maar probeer om mezelf te veranderen door te starten met het inzien en zelfvergeven van mijn innerlijke reacties op een afwachtend karakter, van mezelf en tegenover mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven in/als ongeloof in verandering, oftewel in een geloof dat er niets verandert, waarin bestaan in een ongeloof/geloof per definitie al een opgeven is van zelf, aangezien participatie in/als een polariteit van geloof/ongeloof, participatie is in/als de geest, welke een direct gevolg van opgeven heeft, opgeven van zelf aan de geest in polariteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nooit te hebben gezien dat participatie in een geloof, dus religie, of in ongeloof, dus atheisme, beiden per definitie al een opgeven van zelf als startpunt hebben, en er dus per definitie in/als startpunt geen zelfverantwoordelijkheid genomen wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb plaats vervangende schaamte te ervaren als ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, waarin ik van plaats ruil, en mezelf direct definieer als wat ik zie tegenover mij in relatie tot mij, en hierin direct mezelf opgeef en dus direct afwachtend wordt en ben, zonder zelfbeweging, want die heb ik net opgegeven in een geloof  in een relatie die mij definieert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een relatie mij definieert, welke wederom strekt tot in religie, waarin een relatie met God gecreeerd wordt, waarin zelf gedefineerd wordt in/als deze relatie, en zelf in zelfbeweging dus verdwenen, opgegeven is ten behoeve van de relatie met God, niet ziende dat een relatie met wie dan ook – in dit geval God – per definitie in/als de Geest is, welke Heilig gemaakt is, en waarin nu dus een relatie bestaat via de Heilige Geest, maar nog steeds een relatie, en dus in/als startpunt in/als de Geest, dus in een startpunt in Polariteit in Ongelijkheid, en dus ongelijkheid voortbrengend wereldwijd, geloven de dat men Go(e)d doet.

The Crucifixion of Jesus Series

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus constant bezig te zijn met een religie in/als de geest, de religie van Zelf, door mezelf te definieren in/als relaties met wie of wat ik tegenover me krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn schaamte over het afleggen van mezelf te projecteren op degene die ik tegenover me krijg in een afwachtend karakter, oftewel in een karakter waarin zelf dus is afgelegd/weggelegd/onderdrukt, in plaats van in te zien dat ik mijn schaamte wegleg op de ander, zonder te zien dat ik me feitelijk schaam voor wie ik ben in/als relatie, welke ik projecteer op de relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor wie ik ben in/als relatie, zonder werkelijke schaamte te ervaren en dus zonder werkelijk zelf te veranderen, want zolang ik geen werkelijk schaamte in/als zelf ervaar, zal ik niet veranderen, maar proberen de ander(=de mind) en/of de situatie te veranderen waarop ik mijn schaamte projecteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet werkelijk de schaamte zelf te willen ervaren en werkelijk te willen veranderen, aangezien ik hierin moet toegeven dat ik alles in het verleden verkeerd heb gedaan in een startpunt in/als de geest in/als zelfinteresse, participerend in de Religie van Zelf, zonder werkelijk te veranderen.

Day 311: The Secret to Self-Realisation

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb afschuw te ervaren als ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, welke een vermomming is van angst om mezelf onder ogen te zien in relatie tot het afwachtende karakter.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren als ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, aangezien ik ook niet weer wat te doen en zeggen, en er dus feitelijk 2 afwachtende karakters bij elkaar zitten, waarin geen zelfbeweging aanwezig is en dus niets gebeurt, behalve de ervaring van afwachting met vele innerlijke reacties hierop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb walging te ervaren in/als mezelf als ik ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, welke walging afkeer bewerkstelligd, en in deze afkeer keer ik me af van mezelf in/als afwachtend karakter en dus tevens van degene tegenover mij in/als afwachtend karakter, en dus hoef ik mezelf niet onder ogen te zien en dus hoef ik mezelf niet te veranderen, met als excuus een ervaring van walging welke ik geloof als zijnde ‘hier hoor ik niet te wezen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven in de ervaring van walging in/als de geest, zonder verder zelfonderzoek hierin toe te passen, en dus wederom in geloof te verkeren in/als de Geest in de Religie van Zelf, en hierin weg te wezen, in plaats van mijn wezen te onderzoeken en in/als mijn wezen in/als zelf te gaan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weg te wezen van wie ik in wezen ben en ben geworden door geloof in reacties in/als de Geest in de Religie van Zelf, en hierin zelf afwachtend te worden, afgescheiden van zelf dus af-wezig, afwezig zonder zelfbeweging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf moet overgeven in een relatie, in plaats van in te zien dat ik de relaties stop in mezelf zodat ik op kan staan in/als zelf, en mezelf in/als geloof in relaties in Zelfreligie, stop, dus als het ware opgeef.

Reptilians – The Purpose of Spirituality for Me – Part 14

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie participeren in een reactie van irritatie, norsheid en/of neerbuigendheid als ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me afscheid van mezelf in/als afwachtend karakter en in/als deze afscheiding geirriteerd, nors en/of neerbuigend reageer. Ik realiseer me dat ik me hierin neerbuig in/als de geest door toe te geven/in te geven in/als reactie in de geest.

Ik stop, ik adem. Ik zie in mezelf wat er voor ervaring onder de irritatie, norsheid en neerbuigendheid aanwezig is door diep in te ademen en de reacties te stoppen en/of door me heen te laten gaan in de adem.

Ik sta mezelf niet toe te reageren naar een ander buiten mij in irritatie, norsheid en neerbuigendheid, en hierin mijn zelfverantwoordelijkheid weg te leggen. In plaats hiervan onderzoek ik de reacties in mezelf en pas zelfvergevingen toe, eventueel later in schrijven, totdat ik vrij ben van reactie. Indien nodig loop ik weg om tot mezelf te komen.

Atlanteans – When Energy has more Value than Life – Part 40

Als ik mezelf zie participeren in reacties van ongeloof en/of opgeven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in geloof in de Geest in God, welke automatisch ongeloof in zelfverandering inhoudt, waarin  ik dus per direct vastzit in Polariteit van Geloof-Ongeloof in/als de Geest.

Ik stop, ik adem. Ik sta mezelf niet langer toe te participeren in Polariteit van Geloof-Ongeloof. Als ik de ervaring van ongeloof en opgeven gestopt heb zie in zelf, zie ik wat er mogelijk is in het moment van afwachting.

Als ik mezelf zie participeren in plaatsvervangende schaamte, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een ervaring van schaamte over wie ik ben geworden, projecteer op iets/iemand buiten mij. Ik onderzoek in zelf wat het is waar ik schaamte voor ervaar en pas hier zelfvergevingen op toe. Ik sta mezelf niet langer toe de ervaring van schaamte weg te duwen en te projecteren op een ander(=de mind).

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke relaties ik gelegd heb in mezelf, met/als de ander=de mind, geprojecteerd op de ander buiten mij, waar ik me voor schaam, waarin ik me realiseer, dat zolang ik een relatie leg – dus mezelf neerleg en lieg – ik iets wil van de ander buiten mij, en dus wil ik geen afwachtend karakter tegenover mij, want hetgeen ik wil zal het afwachtend karakter niet toepassen, aangezien het karakter alleen maar afwacht.

Ik schrijf, ik pas zelfvergevingen toe en ik corrigeer mezelf in/als het vrijmaken van de relaties met het afwachtende karakter.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van afschuw en walging op in reactie op een afwachtend karakter, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar en verberg onder een ervaring van afschuw – schuwen –  en walging als excuus voor afkeer, dus als excuus voor me afkeren van het afwachtende karakter – binnen en buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel de angst te onderzoeken die me doet afkeren van mezelf in een ervaring van afschuw en walging. Ik schrijf, ik onderzoek de ervaringen in mezelf en laat deze door me heen gaan, ik pas hier zelfvergevingen op toe, totdat het stil wordt in mij en ik mezelf enigszins kan bewegen.

Ik sta mezelf toe weg te lopen indien nodig, en ik sta mezelf toe de reacties later uit te schrijven en in het moment alleen de reacties te stoppen in zelf, zodat ik deze niet projecteer op een ander buiten mij en hierin opnieuw consequenties creeer.

Ik sta mezelf niet langer toe consequenties te creeren door te reageren in projectie op een afwachtend karakter tegenover mij, in realisatie dat in het creeren van consequenties, ik het zicht in mezelf belemmer en het proces van zelfverandering verleng, aangezien ik dan moet ‘wachten’ op de volgende mogelijkheid waarin het afwachtende karakter zich toont, en ik dus het afwachtende karakter in mezelf langer in stand dus in leven houd, in plaats van zelf op te staan in/als leven.

Reptilians – Be Still and Know – I am God – Part 22

desteniartists.blogspot.nl

Wordt vervolgd

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

———————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 283 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Afwachtend-1

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Afwachtend – wachtend op wat ik fysiek doe, wat ik initieer, wanneer ik beweeg en/of voorstel tot fysieke beweging

publieke tribune

Gedachtendimensie:

Ik kan dit niet dragen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de Gedachte ‘Ik kan dit niet dragen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik dit moet dragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de ander – die niet beweegt – moet dragen, en dat kan ik niet.

Verbeeldingsdimensie:

Moeder die zit op de bank, waarin ik een ervaring heb alsof alles – inclusief zij – afhankelijk is van mij, van wat ik doe, wat ik zeg. Alles is in respons.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te houden in een herinnering als verbeelding waarin ik een ervaring heb alsof alles – inclusief de ander – afhankelijk is van mij, van wat ik doe, wat ik zeg; alles is in respons.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in een geloof dat de ander afhankelijk van mij is, van wat ik doe, wat ik zeg, doordat alles gebeurt in respons op wat ik doe en zeg.

Backchatdimensie (interne gesprekken):

Dit meen je niet

Ziet iemand zelf niet wat er gebeurt?

Schaamt iemand zich niet?

Ga weg!

Ik wil dit niet

Je doet niks

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘dit meen je niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf in respons te zijn door in backchat te praten in/als de geest, in plaats van hier te zijn in zelfexpressie, los van wat en wie zich om me heen al dan niet beweegt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘ziet iemand zelf niet wat er gebeurt’?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf niet te zien wat er in mij gebeurt in participatie in/als backchat in respons op wat ik zie in de ander buiten mij, dus feitelijk in respons op mijn eigen projectie van mezelf op de ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in respons te leven op mezelf als de ander=de mind, dus op mezelf in/als de geest, geprojecteerd op de ander buiten mij, en hierin mijn projectie als ripple-effect in het fysiek te manifesteren en dus in het leven te roepen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘schaamt iemand zich niet’?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen of iemand zich niet schaamt omdat hij/zij in automatische respons leeft en dit zogenaamd niet door heeft/waarvan het mij lijkt dat die ander dit niet door heeft aangezien die ander het gewoon blijft voortzetten, hoeveel signalen ik ook geef dat ik het niet prettig vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb signalen te gaan geven als respons op het automatische gedrag van wat ik zie in een ander, welke feitelijk signalen zijn als respons op wat ik zie in de ander=de mind als mezelf in de geest geprojecteerd op de ander buiten mij, en vervolgens volgens deze respons ben gaan leven en mijn leven ben gaan leiden, en dus ben gaan lijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen waarom ik geen schaamte ervaar; ik ervaar slechts spijt, regret, enorm, elke dag in nieuwe realisaties, van wat ik gemanifesteerd heb op relatiegebied, welke wellicht gelijk is aan/als schaamte.

How to Transcend Shame and Transform It to Integrity – Part 170

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb immens verdriet dagelijks met me mee te hebben gesjouwed ten gevolge van dit patroon wat ik al levenslang aan het manifesteren ben, in voortzetting van mezelf in oneindig verdriet in/als de geest, als respons op wat ik manifesteer als projectie van mezelf in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘Ga weg!’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iemand steeds weg te duwen en/of zelf weg te gaan als respons op wat ik zie buiten mij geprojecteerd als mezelf in respons op de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven van respons op respons in/als de geest, en hierin mezelf in zelfexpressie volledig kwijt te zijn/kwijt te raken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘ik wil dit niet’, en hierin de conclusie te trekken dat ik de relatie niet wil, in plaats van in te zien dat ik niet wil leven zoals ik ben in relatie als respons op de ander buiten  mij, welke slechts respons is op de projectie van mezelf in/als de geest, in/als ripple-effect, op de ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘je doet niks’, in plaats van zelf iets te doen aan mijn eigen gedrag in respons op wat ik zie in de ander geprojecteerd als mezelf in de geest.

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie in participatie in backchat in respons op wat ik in een ander buiten mij geprojecteerd zie van/als mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in backchat reageer/antwoord op een Gedachte/afbeelding in mij die getriggerd wordt door een karakter van een andere persoon buiten mij, welke feitelijk ook weer door mijn ogen gekleurd wordt gezien, dus feitelijk is het Trigger Character ook weer een interpretatie van mijzelf doordat ik getriggerd wordt en in/als reactie zie.

Ik realiseer me dat mijn backchat dus feitelijk een antwoord is op een Gedachte als afbeelding welke ik in mezelf heb opgeslagen, waarin ik dus constant in respons/antwoord leef op mijn eigen opgeslagen Gedachten, welke reacties hierin ik projecteer op de ander buiten mij – die natuurlijk hetzelfde aan het doen is, namelijk leven in/als reactie op zijn/haar Eigen Opgeslagen Gedachte – en omdat ik dit niet wil, reageer ik me af op de ander buiten mij.

Ik realiseer me dat ik me beweeg in het Onderbewuste, in Backchat en Reacties als gevoelens en emoties, dus beweeg ik me in opgeslagen herinneringen uit de opvoeding.

Ik stel mezelf ten doel mijn eigen backchat als respons op een Gedachte/afbeelding in mijzelf, getriggerd door een karakter buiten mij, gezien door mijn ogen, te stoppen in mezelf. Ik onderzoek in mezelf wat de Gedachte/afbeelding is waarop ik respons/antwoord/reageer in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven wie ik geworden ben in/als respons op mijn eigen opgeslagen Gedachten als herinneringen, waarin ik me vrij maak om mezelf te veranderen.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik zie in de ander waarop ik reageer als in respons leef, terug te halen naar zelf en te onderzoeken in zelf, wetende dat als ik in respons leef of me juist terugtrek, ik reageer op mezelf participerend in een Gedachte/afbeelding, waardoor ik in afwachting van de ander=de mind leef, wederom geprojecteerd op de ander buiten mij, en dus leef ik in afwachting van wat ik denk te zien in de ander buiten mij.

Ik realiseer me dat de ander buiten mij ongeveer hetzelfde doet, en dus indien nodig, bespreek wat er gebeurt in mij, als een opening voor zelf en de ander om beiden in zelf in de patronen te zien, waarin het bespreken van wat er gebeurt in mij, tegelijkertijd de zelfexpressie is in het moment.

Ik realiseer me dat als ik wil dat de ander iets doet en/of zegt, ik nog iets wil van de ander om in respons op te kunnen leven, in plaats van te leven in/als zelfwil in/als zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien of ik iets werkelijk wil bespreken, of dat ik eerst alleen alles terug naar zelf wil halen ter onderzoek en zelfvergeving en mezelf vrij maak tot het spreken van zelf in zelfexpressie als werkelijke fysieke correctie.

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

Irritatie, neerbuigend, nors, afhoudend, ongeloof, opgeven, plaatsvervangende schaamte, afschuw, walging

Fysieke gedragsdimensie:

Niet meer bewegen, niets meer zeggen, expressie inhouden, stilvallen

Afwachten II

Consequentiedimensie:

Mezelf verongelijken door middel van inhouden van expressie en verdwijnen in reactie en fysieke gedragsdimensie, dus in de geest; hierin ongelijk gaan staan aan mezelf en de ander, en hierin zelf afwachtend worden;

Alles alleen doen

Reincarnation throughout Time: DAY 11

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alles in mijn leven steeds te hebben ontkoppeld, ontwricht, alle relaties steeds te hebben gestopt, om los te komen van de patronen en om mezelf vrij te maken om de patronen in te zien, en nu ik dan, relatief vrij van uitwendig beknellend ervarende relaties, in de patronen zie, de enorme spijt ervaar van alle potentiele mogelijkheden tot bestendige relaties die ik gestopt ben buiten mijzelf, tot aan abortus toe, niet ziende hoe en dat ik de relaties binnen mijzelf had kunnen stoppen en mezelf hierin had kunnen veranderen.

Reptilians – My Greatest Regret – Part 56

Angst:

Gedefinieerd te worden als de ander

Vastzitten aan iemand die ik moet dragen

publieke tribune

*

Wordt vervolgd

*

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/