Dag 659 – Wat trek ik aan vandaag? Zelfcorrecties

paspopjes

Vervolg op:

Dag 656 – Wat trek ik aan vandaag?

Dag 657 – Wat trek ik aan vandaag? Zelfvergevingen

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in de gedachte dat ik persé een bepaald kledingstuk aan wil waarbij een nieuwe combinatie nodig is en dit op de vroege ochtend voordat ik naar werk ga, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er op dit moment geen tijd is om iets nieuws te combineren en uitproberen en dat als ik dit voortzet, ik mezelf in een ervaring van haast begeef in en als de geest waarin ik uiteindelijk mezelf frustreer en dit voortzet de gehele dag door.

Ik realiseer me dat als ik me in de vroege ochtend in ervaringen als bijvoorbeeld haast en frustratie ga begeven, ik hierin een toon zet voor de gehele dag wat ik het beste kan voorkomen.

Ik realiseer me dat ik in en als dit ‘persé’ een bepaald kledingstuk aan willen, deel te nemen in een voorstelling van hoe dit me staat en hoe ik me hierin voel en dit als positieve energetische ervaring te willen gaan manifesteren om mezelf beter te voelen en opvallender dan zonder dit bepaalde kledingstuk, waarin ik energie genereer welke uiteindelijk keert tot een negatieve energetische ervaring van bijvoorbeeld haast en frustratie als het niet lukt zoals ik me voorstel in en als de geest en/of geen tijd heb om dingen te proberen met dit bepaalde kledingstuk.

Ik realiseer me dat ik het beste, om haast en frustratie te voorkomen, een gehele andere kledingcombinatie kan pakken en aantrekken waarvan ik weet dat ik me hier lekker in voel en dat het staat ‘goed’ staat en past bij de werksituatie en dat ik de nieuwe combinatie beter op een ander tijdstip eerst kan uitproberen.

Ik stel mezelf ten doel om het bepaalde kledingstuk waarvan ik denk dat ik dit aan wil, te laten rusten voor dit moment en mijn deelname in een voorstelling van hoe het me staat in en als de geest, te stoppen en een gehele andere combinatie te pakken waarin ik me lekker voel en wat passend is bij de werksituatie en wat me hierin ‘goed’ staat, in en als de realisatie dat als ik nu dit bepaalde kledingstuk ga aantrekken, ik van hieruit combinaties ga proberen te maken met dit ene kledingstuk waaraan ik neig vast te blijven houden en wat veel tijd inneemt terwijl ik met een geheel ander setje veel sneller tot een resultaat kom waarmee ik ook tevreden ben.

Ik stel mezelf ten doel op een later tijdstip wat kledingcombinaties uit te proberen als en wanneer ik een bepaald kledingstuk aan wil wat een nieuwe combinatie/nieuw kledingstuk inhoudt.

Als en wanneer ik bij het doen van nieuwe aankopen, mezelf zie deelnemen in gedachten dat ik het liefst alles in één keer heb aangekocht en op orde heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf opjaag door deelname en geloof in deze gedachte en de gedachte is in principe gebaseerd op (en bestaat als) angst als controle (waarop ik de zelfvergevingen heb toegepast en eventueel kan uitbreiden indien nodig), wat het plezier wegneemt in het bekijken en onderzoeken van een nieuw te kopen kledingstuk.

Ik stel mezelf ten doel de tijd te nemen voor het kopen van een nieuw kledingstuk waarin ik mezelf herinner dat ik niet alles in één keer hoef te kopen maar dat ik het een plezierig en dankbaar proces kan maken voor mezelf van bekijken en onderzoeken van de mogelijkheden van een nieuw te kopen kledingstuk.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een een ervaring van innerlijke vreugde, gekoppeld aan een bepaalde kleur en/of een bepaald kledingstuk, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik de innerlijke vreugde onderdruk omdat ik me realiseer dat er meer factoren zijn die uitmaken of ik een kledingstuk beter wel of niet kan kopen, zoals draagbaarheid, kosten, combineerbaarheid met andere kledingstukken en hierin neig ik ernaar om de vreugde weg te drukken en geen onderdeel te laten maken van de besluitvorming.

Ik stel mezelf ten doel om de innerlijke vreugde in en als mezelf ten aanzien van een bepaalde kleur of kledingstuk te erkennen en onderdeel te laten vormen van de besluitvorming tot het al dan niet kopen van een kledingstuk, samen met andere factoren zoals draagbaarheid, kosten en combineerbaarheid met andere kledingstukken.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van teleurstelling omdat ik een kledingstuk met een kleur waarbij ik innerlijke vreugde ervaar uiteindelijk niet aanschaf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik de innerlijke vreugde wellicht niet erkend heb als onderdeel van en als mezelf en dat ik het hierin gekoppeld heb aan de kleur/het kledingstuk en het dragen/hebben hiervan, in afgescheidenheid van mezelf, waardoor ik teleurstelling ervaar als ik het kledingstuk niet meeneem.

Ik realiseer me dat het gekoppeld is aan een kindervaring waarin ik als klein meisje een kleur mooi vond, waarbij ik destijds niet hoefde te letten op de meer praktische zaken zoals kosten, draagbaarheid en combineerbaarheid, waarin ik me tevens realiseer dat ik nu ik hiervoor verantwoordelijkheid draag en dit uit ervaring, ik uiteindelijk het meest tevreden ben met een gekozen kledingstuk waarbij ik de praktische zaken tevens in overweging heb genomen en dat als ik iets kies wat niet praktisch is waardoor ik het eigenlijk niet kan dragen, ik de innerlijke vreugde niet kan uitdrukken in een fysieke expressie van mezelf in het dragen van dit kledingstuk en dus, blijft het niet meer dan een innerlijke ervaring.

Ik stel mezelf ten doel een kledingstuk te kiezen waarin ik zowel de praktische aspecten zoals draagbaarheid, kosten en combineerbaarheid als de kleur en het kledingstuk zelf, in overweging neem en zo kom tot een aankoop van een product waarin ik de vreugde/tevredenheid over het kledingstuk tot fysieke uitdrukking kan brengen in het dragen ervan in het dagelijks leven.

Als en wanneer ik angst ervaar voor onvoldoende budget en/of onverwachte uitgaven als ik een kledingstuk of misschien twee koop, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hierin dien te kijken naar de beweegredenen van de aankoop waarin ik ervaar alsof ik iets doe wat niet het beste is, waarin de aankoop op zichzelf niet het probleem hoeft te zijn maar meer wie ik ben hierin.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stabiliseren in de beweegredenen van de aankoop (met behulp van zelfvergeving op de energetische ervaringen zoals in deze blogs uitgeschreven, waarin ik focus op mijn ademhaling) en van hieruit te beslissen of ik een aankoop wel of niet doe en wanneer.

Als en wanneer ik me zie focussen op de vraag of een kledingstuk/kleur ‘mooi staat bij mijn gezicht’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik dit punt in overweging dien te nemen, mezelf kennende dat als bijvoorbeeld niet staat bij mijn gezicht, ik een kledingstuk niet zal dragen en dus is het geen praktische aankoop die ik in vreugde tot fysieke uitdrukking kan brengen in het dragen ervan.

Ik realiseer me dat ik het soms jammer vind dat ik kledingstukken die ik mooi vind maar die me niet staan, niet kan kopen want niet zal dragen, waarin ik me realiseer dat ik in dit ‘jammer vinden’ me focus op wat ‘niet kan’ in plaats van te zien wat wel kan, wat weer te maken heeft met vergelijkingen in en als de geest en de hoeveelheid keus/aanbod die er is.

Ik stel mezelf ten doel me te focussen op de kledingstukken die ik eventueel wel kan kopen en als ik een kledingstuk in handen heb die ik mooi vind maar die me niet staat en/of past en wat ik dus niet zal dragen, hierin te ademen en als er nog energetische ervaringen opkomen, mezelf hierin in het moment te omarmen en vergeven en erop te letten dat ik niet in veroordelingen ‘schiet’ in en als mezelf naar mezelf toe over hoe ik eruit zie, wat wel en niet kan bij mijn lichaam en/of gezicht en de staat van mijn fysiek op dat moment en indien nodig, een punt later op te pakken hier verantwoordelijkheid voor te nemen door het uit te schrijven en/of spreken met behulp van zelfvergevingen en van hieruit de mogelijkheid te openen om mezelf te corrigeren.

Het leuke van het uitschrijven van een praktisch punt als deze is dat het direct zichtbaar is hoe effectief de toepassing van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie werkt en tevens hoe een klein praktisch punt (als het kiezen, aankopen en aantrekken van kleding) verbonden is/kan zijn met bijvoorbeeld een stemming die de gehele dag bepaalt en/of met bijvoorbeeld dieper gelegen punten zoals kindervaringen of een kijk en oordeel op het eigen lichaam wat verder onderzocht kan worden.

Tot zover ‘wat trek ik aan vandaag’.

DIDDL023Desteni I Process – courses

——————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 422 – Mezelf afvallen – Zelfvergevingen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te mager te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik te mager ben, terwijl ik me in principe goed voel bij dit gewicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb af te vallen in gewicht door een afvallen van mezelf in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf aan te vallen in en als de geest en hierdoor af te vallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb spijt te hebben in het verleden wat gewicht te zijn verloren welke ik niet meer ‘terug’ krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gewicht terug te willen krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik gewicht terug moet krijgen, alsof ik meer gewichtig ben als ik wat meer gewicht heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me zwak te voelen met zo weinig gewicht, niet zozeer fysiek zwak als vermoeid als wel ‘zwak’ als niet meedoende, meetellend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me niet meer mee te voelen tellen nu ik het blakende, jeugdige babyvet niet meer bezit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me opgegeten te ervaren door de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me minder te voelen dan de sterke, blakende jeugdige lichamen van anderen met steviger botten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me fragiel te voelen en tegelijkertijd dit fragiel wel prettig te vinden, als ‘licht’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me lichtvoetig te ervaren als ik ‘goed in mijn vel zit’  en me fragiel en afgemat te voelen als ik verstrikt raak in de geest bewustzijn structuren die zich fysiek manifesteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet goed genoeg ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niets mag zeggen omdat ik weinig gewicht heb, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik zo weinig gewicht heb gekregen omdat ik dacht/denk niets te mogen zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als weinig gewicht gemanifesteerd te hebben in en als het fysiek, waarin ik mezelf fysiek verzwak en minder zichtbaar maak, en dus een excuus heb om niets te mogen/hoeven zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken als backchat ‘wat heb jij nou te zeggen, moet je zien hoe je eruit ziet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf een afgetrokken bekkie te vinden hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen hoe ik mezelf afval.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken niets te mogen zeggen voordat ik mezelf/mijn fysiek helemaal op orde heb, welke een angst en verdriet teweeg brengt want wat nu als ik mezelf/mijn fysiek niet op orde krijg, dan mag ik niets zeggen en kan ik niets delen van wat ik gewandeld heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te identificeren met mijn fysiek, en als ik mijn fysiek niet perfect op orde krijg, mezelf als stem te saboteren.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf richting te geven in en als stem als klank in en als eenheid en gelijkheid met en als zelf in zelfvergeving als zelfexpressie, onafhankelijk van hoe ik eruit zie en hoe ik me fysiek ervaar en zo door de uiterlijke schijn heen te wandelen, op weg naar en als Leven, dag voor dag, adem voor adem.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het uitschrijven van de aanvallen als het afvallen van mezelf in participatie in de geest bewustzijn structuren met toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie als deconstructie tot  inzicht, begrip en realisatie van en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel met en als mezelf te wandelen, in en als een stoppen en zelfvergeven van de aanvallen als oordelen op en als mezelf tot aan een punt van zelfbegrip als zelfrealisatie, no matter what, als wat het beste is voor Al het Leven, en bij iedere ‘misser’ te zien wat ik gemist heb, waar ik was en hoe dat zo komt, zodat en waarin ik mezelf zie, vergeef en corrigeer.

aHR0cHMlM0ElMkYlMkZzcGhvdG9zLWEtb3JkLnh4LmZiY2RuLm5ldCUyRmhwaG90b3MtYXNoNCUyRjMwNjg2NF80MTIzNDkxNzIxNTA1NTJfOTM0OTIzOTE1X24uanBn

————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 333 – Angst en Stress – Angst als Vertroebeling van Zicht

Angst geeft vertroebeling van ons Zicht, van Zien wat Werkelijk is en Zien Wie Werkelijk is.

Deze angst – die we zijn geworden en welke in ons geprogrammeerd is en welke we dus ervaren als onze essentie, als ‘wie ik ben’ – projecteren we op iets of iemand buiten onszelf, en door deze sluier nemen we dit iets of iemand waar.

Feitelijk staren we dus in onze eigen programmering, welke uit angst bestaat. We kunnen dit dus rechtstreeks naar onszelf terughalen en zien in onszelf: wat is de angst, waar ben ik bang voor? Het betreft altijd een angst voor het verliezen van (een gedeelte van) de sluier die we hebben opgetrokken in en als de geest als hoe we onszelf gedefinieerd hebben. Hetgeen we bang voor zijn, is een bedreiging van deze sluier, en dus projecteren we de angst op hetgeen we bang voor zijn buiten ons, zodat we hiervan weg blijven en niet in onszelf hoeven te zien, maar in plaats hiervan kunnen blijven bestaan in en als de beperking in en als de sluier van angst in en als zelfdefinitie, in en als de geest.

Vervolgens creeren we – in en als reactie in en als de geest – Stress als Overlevingsmechanisme. Waarin de stress een eigen leven gaat leiden, en direct gekoppeld gaat worden aan hetgeen we bang voor zijn. Oftewel, zodra we iets of iemand zien waar we bang voor zijn gaat dit overlevingsmechanisme  als stress aan, en verbinden we deze stress met het triggerpunt, en maken we het triggerpunt verantwoordelijk voor onze ervaring van stress. En zo zitten we gevangen in een ervaring van stress, welke op den duur het fysiek uitput door constante activatie van het Geestbewustzijnsysteem in onszelf, in gedachten en reacties als gevoelens en emoties, aangezien het Geestbewustzijnsysteem is samengesmolten met en als ons fysiek. De zogenaamde Burn-Out is een tekenend voorbeeld hiervan, waarin we ons fysiek letterlijk hebben opgebrand in een constante ervaring/activatie van stress als overlevingsmechanisme, geactiveerd door een bestaan in en als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien wat Werkelijk is en Wie Werkelijk is door een constante versluiering als verdedigingsmechanisme van mijn eigenbelang in en als overlevingsmechanisme van wie ik ben in en als de Geest, waarin ik een toestand van Stress creeer en behoud in en als een geloof in overleving en zo mijn fysiek langzaamaan opbrand en uitput.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn angst te projecteren op een ander en hierin lelijk te zijn, doen en worden naar de ander toe zoals ik ook ben naar mezelf toe, in werkelijkheid en/of in de geest in interne gesprekken als backchat, waarin ik in de uiterlijke wereld op zoek ben naar ‘Ogenschijnlijke Schoonheid’, zodat ik mijn eigen lelijkheid als werkelijkheid niet hoef te zien, maar mijzelf kan verblinden met de schoonheid van iets of iemand om mij heen, waarin ik tevens zelf streef naar het behouden van uiterlijke schoonheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te streven naar het behouden van ogenschijnlijke schoonheid om de lelijkheid als werkelijkheid te verbergen, waarin ik natuurlijk angst ervaar te worden ontsluierd en ontmaskerd, en waarin ik dus constant stress creeer en ervaar in en als mijn fysiek, aangezien ik in een constante toestand van angst verkeer te worden ontmaskerd, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik bestaande in en als stress ter verdediging van mezelf in en als angst, ik mezelf in en als mijn fysiek opbrand en dus lelijk maak en mijn verborgen werkelijkheid alsnog zichtbaar wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb heel druk te zijn met polariteit creeren in en als de geest in en als oordeel van ogenschijnlijke onderverdeling in ‘mooi en lelijk’, waardoor niemand werkelijk ziet en gaat zien aangezien iedereen druk is met deze polariteit en met de valse schaamte die dit met zich meebrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb valse schaamte te creeren ten behoeve van het verbergen van mijn werkelijke lelijkheid als iets waar ik me werkelijk voor schaam, diep verborgen in mij als iets wat niemand mag zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf diep te verbergen zodat niemand kan zien wie ik ben.

*

Als ik mezelf zie participeren in en als een reactie van stress, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik reageer in en als de geest op iets wat me angst aanjaagt, en dus ben ik bang om iets te verliezen waaraan ik vasthoud in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel, als ik me gewaar wordt van een stressreactie in mij, te onderzoeken waar ik bang voor ben in een schrijven, en hetgeen ik tegenkom in en als mezelf, in en als lelijkheid, zelf te vergeven en te corrigeren in en als zelf.

Als ik mezelf een ervaring van angst zie projecteren op een ander door bijvoorbeeld een lelijke reactie in en als interne gesprekken in mezelf in de geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik vasthoud aan een illusie als een geloof in de geest en lelijk wordt in en als zelfbescherming van deze illusie.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken in schrijven wat de illusie is waar ik me aan vasthoud en waarom. Ik stop participatie in de interne gesprekken in mezelf in de geest en pas zelfvergevingen toe op de lelijkheid die hierin verborgen ligt.

Als ik mezelf zie participeren in een oordeel van mooi en lelijk, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in de versluiering van de geest in en als polariteit, waarin ik mezelf opdeel en afscheid van het geheel en zo frictie creeer ten behoeve van mezelf in overleving in en als eigenbelang, als afleiding van mezelf, bestaande in lelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waarin de polariteit hardnekkig terug blijft komen, waarin mijn geest me aangeeft waar ik me heb afgescheiden en waar ik geloof in deze illusie van afscheiding; ik pas zelfvergeving en zelfcorrectie toe op mijn bevindingen.

Ik stel mezelf ten doel mijn werkelijke lelijkheid te omarmen, er gelijk aan te gaan staan, zodat het geen eigen leven blijft en gaat leiden, waarin ik mezelf richting geef door middel van zelfvergeving en zelfcorrectie.

*

Stress: The History, Origin and Nature – Atlanteans

Stress: Personality Development (Part 1) – Atlanteans

Stress: Personality Development (Part 2) – Atlanteans

Stress: Sounding Self Forgiveness – Atlanteans

Stress: Practical Living Support – Atlanteans

*

Full_the-infinity-secret-consciousness-as-the-light-and-the-dark

Gerelateerde procesblogs:

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Dag 331 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie

Dag 332 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie-zelfcorrecties

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 236 – Expressie en de Darm – De buik en taille in de media

Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Dag 233 – Expressie en de Darm – Patroon Verwachting Geloof

Dag 234 – Expressie en de Darm – Eten Klaarmaken

Gisteren werd me iets duidelijk. Wat me al duidelijk was, is dat ik mijn buik vaak niet zo mooi vind, met name als mijn buik wat opgeblazen of vol is, wat vaak het geval is. Dit vind ik al sinds…in ieder geval sinds ik 16 ben. Vroeger als kind bedekte ik mijn buik graag, zo sta ik ook op foto’s, naast mijn broer in zijn zwembroekje. Ook hier zet ik mijn buik iets vooruit en die ‘holle rug’ heb ik nog steeds een beetje. Dus op mijn 16e besloot ik dat ik mijn buik niet mooi vind als er veel eten in zit, dan wordt de buik bol en verdwijnt de taille. Uberhaupt heb ik niet zo’n uitgesproken taille, ik heb geen vrouwenlichaam met weelderige brede heupen en een smalle wespentaille lol. Wat me hierin gisteren opeens opviel, is dat ik een smalle taille en bredere heupen heb aangenomen als een voorbeeld welke ‘waar’ en ‘goed’ is, en dus behaald moet worden want zo ‘hoort een vrouwenlichaam te zijn’. En hier ben ik al die jaren vanuit gegaan, dat een vrouwenlichaam zo hoort te zijn.

Had ik een vreselijk slanke moeder? Nee. wel met taille trouwens. Een slanke oma? Nee een dikke oma! Zonder taille. Heb ik mijn oma’s lichaam ooit als niet mooi beschouwd? Nee. Zo heb ik haar altijd gekend, ze was altijd verzorgd gekleed en het ‘paste bij haar’ in mijn ogen. Het was een mooi, stijlvol vrouwtje (klein en dik) om te zien.  Mijn moeder heeft weleens gezegd dat ik ‘oma’s lichaam’ heb en dat oma na de bevalling dik is geworden. Nu ben ik nooit bevallen, en al helemaal niet dik geworden, en als ik nu zie wat ik vroeger allemaal snoepte en toch niet dik werd, alleen een beetje mollig, is dik worden ook helemaal niet direct een aanleg.

Dus het gaat om de buik en de vorm die mijn lichaam heeft. De vorm heb ik in de afgelopen jaren geaccepteerd en vind ik mooi zoals het is, ik heb alleen wel deze obsessie fysiek gemanifesteerd waarin ik fysiek in stand houd waar ik juist ‘vanaf’ wilde. Ergens vanaf willen is afscheiding en ik heb de afscheiding gemanifesteerd in een vorm waarin het fysieke functioneren van de darm belast en belemmerd wordt, en hierop heb ik weer allerlei lagen gecreeerd welke voortkomen uit patronen hoe ik mezelf in de eerste 7 jaar geleerd heb te manifesteren. Voeg dit samen met een erfelijke ‘belasting’ op darmgebied, en voila, er is een ziekte gecreeerd die het hele fysieke functioneren ruineert.

Hierin zag ik gisteren opeens een link naar een automatische gedachte in mij dat het ‘anders hoort te zijn’. Wat ik blijkbaar zo heb meegenomen uit de media. Het accepteren van mijn lichaam zoals het is en het veranderen wat mogelijk is ter ondersteuning van mijn fysiek is prima, zover was ik al een behoorlijke tijd geleden gekomen. Ik had me alleen niet gerealiseerd in al die jaren dat hetgeen ik na ben gaan streven, een plaatje is wat ik ergens heb opgedaan waarvan ik altijd dacht dat ‘het niet voor mij was weggelegd, dat ik nu eenmaal zo’n lichaam niet heb’, zonder me ooit af te vragen wie dit beeld dan eigenlijk gemaakt heeft en hoe ik erbij kom dat een vrouwenlichaam zo hoort te zijn.

Tijd om deze onzin te stoppen. Ik ben (bijna) 40 en dus 24 jaar druk geweest met het perfectioneren van mijn taille en buik naar een voorbeeld uit de media, waarin ik mezelf om de oren sla met slanke taille’s en mezelf blijf vergelijken met vrouwen die een slanke taille en platte buik hebben. Het is toch lang en breed tijd om deze onzin te stoppen in mezelf en mezelf als mens te perfectioneren en gelijk te gaan staan als mezelf in plaats van mijn fysieke uiterlijk te proberen perfectioneren naar een plaatje in de media.

Hierin vond ik een blog van Leila heel treffend (welke als serie besproken wordt via een vlog van Sylvia), waarin ergens naar voren kwam dat als je een plaatje creeert van jezelf, dit ook het plaatje wordt zoals mensen je zien en verwachten dat je bent, waarin ik mezelf dus vast zet in een streven naar dit plaatje welke voldoet aan die verwachting van mezelf en de ander. Een punt wat ik al die jaren ervaren heb sinds ik iets slanker werd op mijn 16e, en tevens een punt waar ik geen inzicht in kreeg.

Een Hoop punten voor zelfvergeving en zelfcorrectie. Er zullen verschillende blogs volgen waarin ik de punten ga doorlopen.

http://andrewgablehere.files.wordpress.com/2012/01/white-light.jpg?w=500

Illustration by Andrew Gable

——————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org

Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships

Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com

Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net

Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/