Dag 780 – Zelfvergevingen op de weerstand in relatie tot schoonmaken

(…)

“Hier vanuit bekeken houdt het schoonmaken en de ervaringen van weerstand, dus een mogelijkheid in voor me om tot mijn potentieel voor zelfverandering te komen. Kijk, dat geeft al een andere benadering van het schoonmaken; hierin vind ik direct een voor mij ‘zinvolle’ aanvulling op – of zelfs invulling van het schoonmaken op zich – één van de gedachten / ervaringen die namelijk in mij opkomt is dat ik het schoonmaken ‘zo zinloos vind aangezien het steeds maar terug blijft komen en het weer vies wordt zodra het schoon is’.  In het volgende blog begin ik met zelfvergevingen op de ervaring die opkomt bij het schoonmaken en wat zich eventueel opent hierin.”

Voor algehele context zie voorgaand blog Dag 779 – Weerstand in relatie tot schoonmaken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoonmaken als zinloos te ervaren aangezien het steeds opnieuw weer vies wordt en ook in zo’n hoog tempo, waarin ik het gevoel krijg constant aan het schoonmaken te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoonmaken als tijdsverspilling te zien en liever ‘iets anders’ te doen, terwijl ik tegelijkertijd heel graag een schoon huis en schone leefomgeving heb en het bijvoorbeeld fantastisch zou vinden als een ander mijn huis zou schoonmaken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ‘het vuil’ de overhand krijgt en dat ik het niet meer bijhoud en omkom in stof en vuiligheid en mijn huis laat verslonzen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren fysiek zo moe te zijn dat ik de schoonmaakwerkzaamheden niet meer oppak en ‘de boel de boel laat’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik me bevind in een momentopname van vermoeidheid dat ik zo ervaren heb en hierin te denken en geloven dat dit altijd zo blijft en/of zo blijft terugkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geestelijke vermoeidheid als ‘weerstand’ in en als angstervaring, als fysieke manifestatie te ervaren en hierin ‘bang te zijn’ dat het ‘te laat’ is en dat ik ‘achterloop’ als achter de feiten aan, waarin de geest me inhaalt en me neerdrukt en ik er niet meer bovenop kom en nog wel gewaar ben dat dit gebeurt, maar niet meer bij fysieke machte om mezelf hier doorheen te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘de geest’ te benoemen als iets dat me neer kan drukken en waar ik ‘achteraan loop’ alsof ik hier zelf geen invloed op heb en dus feitelijk angst te ervaren voor mezelf die zich neer laat drukken uit gemakzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst voor mezelf te ervaren in het kiezen van de gemakkelijkste weg, van de minste weerstand in het volgen van de ervaringen van weerstand die in en als mezelf opkomen en zo eigenlijk rondjes te lopen in weerstand, in plaats van dit te weerstaan in mezelf en (weer) te gaan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben geen tijd te hebben voor alles wat gedaan moet worden en/of wat ik wil doen  en hierin weerstand op het schoonmaken te creëren met name als ik meerdere dingen op een dag wil doen en het schoonmaken hierin ‘teveel tijd’ inneemt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te lantefanteren aan het begin van de dag en later op de dag te ervaren niet voldoende tijd te hebben om alles gedaan te krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik onder het schoonmaken uit kan komen of dat ik het wel uit kan stellen, het is niet zo belangrijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op deze manier het schoonmaken heel belangrijk te maken in mijn geest door er weerstand op te creëren als een ervaring waar ik druk mee ben en er zo ‘druk’ op te leggen.

Ik realiseer me dat het een punt is om fysiek op te pakken en niet teveel bij te blijven hangen in een uitzoeken waarom, aangezien het iets is dat moet gebeuren. Ik realiseer me dat ik het als gelijke mee kan nemen in de planning van wat moet gebeuren en beter kan stoppen met het minder belangrijk te maken dan andere bezigheden en zo hierin gelijkheid te brengen binnenin mezelf. Ik realiseer me dat we in de gehele maatschappij het ‘schoonmaken’ minder belangrijk hebben gemaakt dan ‘achter een bureau zitten’ bijvoorbeeld wat zichtbaar is in het verschil in vergoeding dat er wordt uitgekeerd als ‘loon’ voor bijvoorbeeld schoonmaakwerk en bureauwerk en wat dus wellicht gewoon een opgelegde en aangenomen programmering is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een programmering onbewust te hebben aangenomen en zo een ongelijkheid in en als mezelf te creëren ten aanzien van verschillende bezigheden en zo tevens de ongelijkheid in de wereld te bevestigen.

Tevens zie ik hierin een aangenomen ongelijkheid in man en vrouw in mij alsof dit is opgelegd door ‘de man’ als dat het schoonmaakwerk dat een vrouw uitvoert, minder belangrijk is, wat ik zelf zo heb gebruikt om kant te kiezen voor het mannelijke (intellectuele) en tegen het vrouwelijke (fysieke), zonder me te realiseren hoe ik mezelf hierin verongelijk. Zo buiten zo binnen, zo binnen zo buiten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken door vanuit zelfinteresse in en als de geest en vanuit gemeenheid, het vrouwelijke te onderdrukken en minder belangrijk te maken dan het mannelijke vanuit een wens om het vrouwelijke / de vrouw/ de moeder buiten te sluiten en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op deze manier het kind met het badwater weg te gooien, in plaats van hetgeen ik als ‘zwakte zie’ in een voorbeeldrol en zo in en als mezelf, te benaderen vanuit begrip, zorgzaamheid, vergeving en mogelijkheid tot transformatie.

Ik stel mezelf ten doel het schoonmaken en de weerstand en struggles die ik hierin ervaar en zie opkomen in mezelf, te gebruiken als opening en mogelijkheid tot transformatie van een ‘zwakte’ tot in een ‘kracht’; vanuit omarming, nederigheid en in eenheid en gelijkheid, want alleen dat waar ik gelijk aan sta en één mee word als het ware, zal ik in en als mezelf kunnen transformeren tot een praktische toepassing, zonder het nog zo ‘belangrijk’ te maken in en als de geest.

Tot zover, nu eerst de toepassing in de praktijk en zien hoe dit gaat en waar eventueel zelfvergeving (dus zelfbegrip) en zelfcorrecties nodig zijn om dit begrip in fysieke toepassing tot uiting, tot een expressie te brengen in en als mezelf, dus als zelfexpressie.

De zelfvergevingen zijn een aantal voorbeelden van wat er opkomt in mij in relatie tot schoonmaken en kan worden uitgebreid al naar gelang wat er in mij (en in een ander die hiermee bezig wil) opkomt; het gaat uiteindelijk om het zelfbegrip dat hierin naar voren komt, als een verantwoordelijkheid voor wat er speelt in mijzelf in gedachten, gevoelens en emoties en zo als opening om fysiek door de ervaringen (van bijvoorbeeld weerstand) heen te bewegen en tot een vrede met de toepassing van het schoonmaken te komen en dit zo te integreren in het dagelijks leven. Hierin zie ik ook het punt openen van intiem met mezelf zijn, in en tijdens de fysieke bezigheid van schoonmaken en wie ik eigenlijk ben als ik aan het ‘afraffelen’ ben en niet ‘hier’ wil zijn tijdens de bezigheden – er moet dus iets zitten waar ik van weg beweeg in mezelf, zonder dat ik hier werkelijk naar kijk en het benoem voor mezelf – zelfbegrip.

Tevens zie ik dat ik het als een ‘moeten’ ervaar en zo benader ik mezelf eigenlijk ook in punten die ik lastig vind. Ik ‘moet’ het oppakken want ‘het moet toch gedaan worden’ en dus doe ik het, zij het ‘schoorvoetend’. In mijn benadering van het schoonmaken wordt zichtbaar voor me hoe ik mezelf benader – iets wat ik eigenlijk allang weet maar waarvan ik me toch niet echt gewaar was. Eens zien of ik hierin wat verzachting kan brengen voor en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het schoonmaken tot uiting, tot verlengde van mezelf te maken in en als een zelfexpressie en zichtbaar in en als mijn leefomgeving en ik stel mezelf ten doel mezelf hiertoe te bewegen door tijdens het schoonmaken te vertragen en de ervaringen te benoemen / definiëren die in me opkomen en mezelf tevens te ondersteunen door bijvoorbeeld een interview te luisteren tijdens het schoonmaken en zo mijn focus te verleggen en tegelijkertijd het praktische op te pakken en beiden te combineren in en als mezelf, als een manier om vrede te maken met de bezigheden. Ik stel mezelf ten doel te verzachten naar mezelf toe in het oppakken van en opstaan in en als verantwoordelijkheid op vele gebieden en te zien hoe ik hier met en als mezelf kan staan – zelfverzorgend, zelfondersteunend en minder vanuit een ‘moeten of zelfs een ervaring van ‘straf’ als ‘straffe benadering’.

Ik stel mezelf ten doel om de angst te bekijken/beschouwen in en als mezelf, in plaats van met angst op mijn eigen angst te reageren.

Een proces in voortgang….

Related interview vanuit een interdimensionaal perspectief (+ zie links in de tekst).


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Advertenties

Dag 779 – Weerstand in relatie tot schoonmaken

We zaten wat te praten met onder andere Sylvie en mijn moeder en op een gegeven moment bracht Sylvie het onderwerp schoonmaken naar voren en hoe het aan te pakken als men hier weerstand op ervaart terwijl de schoonmaakbezigheden wel moeten worden opgepakt. Zo kwamen we erop dat ikzelf ook ‘niet graag schoonmaak’ en mijn moeder ook niet. Ik was in het huis op weg naar boven en ik hoorde mijn moeder iets zeggen als ‘ik haat het schoonmaken’. Ik haastte me de trap weer af en vroeg haar te herhalen wat ze zei, aangezien het exact had geklonken zoals ik het ook vaak in mijzelf op zie komen. Het bleek inderdaad exact hetzelfde te zijn zoals het in haar bestaat en in mij. Hierin zie ik dat ik het onbewust gekopieerd heb; ik kon ook al niet terughalen waar de weerstand nou vandaan komt. Het is iets als, ‘ik heb er een hekel aan maar ik wil het wel graag schoon en netjes hebben dus ik doe het wel’.

Echter mijn moeder kon het voor haarzelf niet herleiden aangezien haar moeder, mijn oma, juist ‘erg schoon en precies’ was in huis. We weten dan natuurlijk niet wat hierbij in oma omging, misschien had ze er eigenlijk wel een hekel aan of misschien heeft mijn moeder een weerstand gecreëerd of vergroot als reactie van onbegrip op oma’s preciesheid en serieuze benadering van het schoonmaken.

Terug naar mezelf. Hoe hier nu mee om te gaan? Zou het niet prettiger zijn voor mezelf als ik zonder innerlijke weerstand de schoonmaakbezigheden uit ga voeren?

Sylvie bracht nog een mogelijkheid naar voren om te onderzoeken, van een ‘intiem met je lichaam en/of jezelf zijn’ en de relatie tot schoonmaken.

Hier is een (vertaald) artikel over weerstand en hoe dit een mogelijkheid biedt om voorbjj de comfortzone in de geest te bewegen en zo tot het potentieel voor zelfverandering te komen. Weerstand kunnen we zo gebruiken als een een handvat om niet toe te geven aan de weerstand maar juist door te bewegen, hier naartoe te bewegen en er niet van ‘weg te schrikken’: “Weerstand is je gids, omdat het je laat zien waar de comfortzone van je geest eindigt en je potentieel voor zelfverandering begint.”

(Klik hier voor origineel artikel en website Quantum Change Kinesiology).

Hier vanuit bekeken houdt het schoonmaken en de ervaringen van weerstand, dus een mogelijkheid in voor me om tot mijn potentieel voor zelfverandering te komen. Kijk, dat geeft al een andere benadering van het schoonmaken; hierin vind ik direct een voor mij ‘zinvolle’ aanvulling op – of zelfs invulling van het schoonmaken op zich – één van de gedachten / ervaringen die namelijk in mij opkomt is dat ik het schoonmaken ‘zo zinloos vind aangezien het steeds maar terug blijft komen en het weer vies wordt zodra het schoon is’.  In het volgende blog begin ik met zelfvergevingen op de ervaring die opkomt bij het schoonmaken en wat zich eventueel opent hierin.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 456 – Schoonmaken – zelfcorrecties

Dag 475 – Schoonmaken – zelfvergevingen

Als en wanneer ik een klusje zie wat gedaan moet worden en hierin denk ‘ik moet dit of dat nog doen’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik heel vaak een klusje zie om op te pakken en dat ik dit niet meteen doe en vervolgens kom ik het weer tegen en nogmaals en steeds denk ik, ik moet dat klusje doen en zo stapelt het klusje zich op in mijn hoofd.

Ik stel mezelf ten doel als het een klein klusje is, dit meteen te doen en als het een grotere klus betreft, dit op papier te schrijven en direct te plannen wanneer ik het op ga pakken zodat de klusjes zich niet opstapelen in mijn hoofd/in de geest.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in angst of paniek over stof dat maar blijft komen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik paniek ervaar in en als de angst om niet op te staan en in de geest in en als gedachten die angst activeren en bestaan in en als de angst zelf, te blijven ronddwalen en hierin steeds minder en minder fysiek te bewegen.

Ik realiseer me dat ik het stof oordeel; een oordeel heb over het stof zelf en het aanwezig zijn van het stof en het terugkomen van het stof.

Ik realiseer me dat ik niet gelijk sta aan het stof en dus niet gelijk sta aan de stof waaruit ik besta (fysiek – we komen uit stof en zullen vergaan tot stof).

Ik stel mezelf ten doel de oordelen op het stof zelf te vergeven en te zien waar ik me verhef in de geest ten aanzien van het stof en het schoonmaken en wat ik liever wil doen dan schoonmaken.

Ik stel mezelf ten doel het stof opruimen in te passen in mijn dagelijkse/wekelijkse activiteiten in en als kleine klusjes zoals hierboven omschreven.

Als en wanneer ik mezelf geirriteerd zie worden als ik bezig ben met de stofzuiger en alles opzij moet zetten en de stofzuiger achter me aan trek wat niet altijd soepel gaat, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik er iets van vind, ik vind het een irritante klus en belachelijk dat ik het moet doen.

Ik realiseer me dat ik me erger aan al die spullen die in de weg staan.

Ik realiseer me dat ik veel spullen bewaar, opruim op stapeltjes maar niet exact doorkijk wat weg kan en wat moet blijven.

Ik stel mezelf ten doel stapeltjes spullen uit te zoeken en te sorteren op wat moet blijven en wat weg kan.

Ik stel mezelf ten doel mijn oordeel als wat ik vind van het stofzuigen te stoppen en zelf te vergeven, ook al zie ik niet direct waar de oordelen vandaan komen en te bewegen in en als de adem terwijl ik stofzuig.

Ik stel mezelf ten doel spullen zo praktisch mogelijk neer te zetten.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte als ‘het is me teveel’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in mijn hoofd constant bezig ben met opruimen en dus hetgeen wat werkelijk opgeruimd moet worden in fysieke werkelijkheid, als teveel ervaar.

Ik realiseer me dat ik gedachten over opruimen, niet opruim in mijn hoofd en mijn participatie in gedachten over opruimen niet effectief stop.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te stoppen met participatie in gedachten over opruimen door zelf iets naar voren te komen en richting te geven en klusjes fysiek op te pakken zoals omschreven in eerste zelfcorrectie.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in onrust en angst als het eerst een boeltje en bende wordt alvorens het is opgeruimd als ik de hokken van de dieren schoonmaak, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hier een patroon heb overgenomen en eigen gemaakt als dat het constant netjes moet zijn zodat ik achteraf zo min mogelijk hoef op te ruimen.

Ik stel mezelf ten doel op te ruimen als ik werkelijk fysiek opruim en als ik hier niet mee bezig ben, gedachten over opruimen los te laten op de uitademing en eventuele energetische ervaringen in te ademen en zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel om tijdens het opruimen, gedachten over de troep die het eerst wordt en als dat ik dat allemaal op moet ruimen, te stoppen in mezelf en door te gaan met de fysieke bezigheid die ik al vaak gedaan heb en welke iedere keer weer leidt tot een opgeruimde plek en schone hokken.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een opzien tegen schoonmaken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in gedachten bevind in een toekomstprojectie, een berg in de geest creeer waar ik tegenop zie en zo mijn leiding weggeef en mezelf vermoei.

Ik stel mezelf ten doel mijn borstbeen iets op te tillen, mijn schouders iets naar achteren te bewegen, mijn kin iets omhoog te doen en te ademen; alles in kleine bewegingen waarin ik mezelf naar voren haal en mezelf richting geef in het stoppen van participatie in een opzien tegen schoonmaken en in het fysiek bewegen tot schoonmaken zoals omschreven in eerste zelfcorrectie: kleine klusjes oppakkend zodra ik ze zie en grotere klussen opgeschreven, gepland en dan gedaan.

Leadership – Reptilians – Part 273

———————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 455 – Schoonmaken – zelfvergevingen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een hekel te hebben aan schoonmaken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren rondom de taak van schoonmaken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren bedolven te worden onder het vele schoonmaken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het schoonmaken als ‘veel’ te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me alleen te voelen in de taak van het schoonmaken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het schoonmaken als ‘te zwaar’ te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het schoonmaken niet meer aan te kunnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten waar ik deze lading rondom het schoonmaken vandaan heb aangezien ik helemaal niet zo vreselijk veel hoef schoon te maken maar hier wel elke dag tegenop te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te huilen van het tegen het schoonmaken opzien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te belasten elke dag met het opzien tegen schoonmaaktaken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alle andere taken te vertragen door het opzien tegen een schoonmaaktaak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb deze opbouw van ‘opzien tegen’ niet serieus te hebben genomen in mezelf en te vinden dat ik niet zo moet zeuren en niet zo moeilijk moet doen aangezien de taken vrij minimaal zijn gezien de grootte van mijn huishouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik me aanstel.

Er is een tijd geweest waarin ik fysiek zo verzwakt was en zoveel pijn in mijn schouders had dat iedere taak een enorme opgave was. De angst reist nog steeds mee dat ik het niet voor elkaar krijg om mijn huis schoon te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te hebben dat ik niet in staat ben om mijn huis schoon te houden.

Ik vroeg eens in een chat aan Sunette (of eigenlijk was het Mikey) hoe het komt dat ik me zo nerveus ervaar als er eerst rommel is tijdens het proces van schoonmaken en opruimen en het antwoord was dat het te maken kon hebben met ervaringen van (voor)ouders, waarvan ik ook hierin het idee heb dat het een rol speelt.

Mijn moeder was geen grote poetster, ze poetste op maandagochtend het huis, het was verzorgd maar niet brandschoon en ze hield ook niet echt van schoonmaken. In principe deed ze alles alleen hierin, het enige wat wij deden was onze eigen kamer onderhouden en afdrogen ’s avonds; mijn vader werkte full-time en verzorgde tuin en onderhoud van het huis. Mijn oma (moeder van moeder) was juist erg netjes en druk met schoonmaken al zag ze naarmate ze ouder werd wat meer dingetjes over het hoofd. Hoe zij hierin stond, geen idee. Dan vertelde mijn moeder eens dat ze er een hekel aan had als haar moeder aan het stofzuigen was als ze thuis uit school kwam en ze haar dingetjes wilde vertellen. Ik wilde als ik uit school kwam juist even niet direct praten en vond het vervelend als mijn moeder direct naar beneden kwam zodra ik de deur binnen stapte, wat ik na haar verhaal begrijp aangezien zij dit juist zelf wel graag wilde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoonmaken als zonde van mijn tijd te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet goed te worden van het vele schoonmaken aangezien ik volgende week weer precies hetzelfde moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het schoonmaken als zinloos te ervaren omdat het zo snel weer vies wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen waardering te ervaren voor het schoonmaken en het schoonmaken niet te waarderen, terwijl ik wel van een schoon huis houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het stof dat zo snel weer verschijnt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren onder het stof bedolven te worden en er niets tegen te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mijn huis te laten vervuilen en versloffen en vervallen en er niets meer om te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op het stof dat steeds terugkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het stof vies te vinden maar mezelf te lamlendig te ervaren om het tijdig op te ruimen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gestoord te worden van het alles opzij schuiven bij het afstoffen en stofzuigen en het liefst een leeg huis te willen zodat het eenvoudig schoon te maken is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb elke week vreselijk op te zien tegen het schoonmaken van de hokken van de dieren en een soort van paniek te ervaren als alles eerst een boeltje en bende wordt door al het hooi en stro en zaagsel voordat het weer schoon is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verdeeld te ervaren ten aanzien ten aanzien van het schoonmaken van de hokken aangezien als ik eenmaal bezig ben, het wel gezellig is omdat de dieren erom heen hobbelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb paniek te ervaren als alles eerst een bende wordt alvorens het opgeruimd en schoon is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van  ‘het gaat maar door’ te hebben ten aanzien van het schoonmaken.

Voor dit blog alleen deze zelfvergevingen en zichtbaar is hierin hoe hetgeen wat opkomt, op de de geest van toepassing is als bijvoorbeeld ‘het gaat maar door’ en ‘angst ervaren bedolven te worden onder’.

Full introduction fears phobias

(Klik op afbeelding voor gratis interview)

—————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 453 – Zelfvergeving handen – praktisch gecorrigeerd

How will you change if you Understand Consciousness in its Functionality? (klik op link)

Dag 471 – Draag jij afwashandschoenen?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onvoorzichtig te zijn en zijn geweest met mijn handen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de huid van mijn handen niet in overweging te nemen door een tijdje gebruik te maken van verdund alcohol in en als een angst voor bacterie en virus, geactiveerd door de woorden van een toenmalige partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf bestaande in en als angst in en als de geest te laten activeren door (geloof in) woorden van een ander en hiernaar te handelen zonder hierin de huid van mijn handen, mijn handen als mezelf en dus mezelf in overweging te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de huid van mijn handen te hebben verwaarloosd waarin ik ‘werkhanden’ wel leuk vond en stoer, totdat het jaren later niet meer leuk en stoer is en het fysiek ongemakkelijk en onprettig is doordat de huid sneller kapot gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb lang door te gaan met mijn handen in het water in en als een automatische voortzetting van een herinnering over afwashandschoenen zonder de praktische voordelen als zelfzorg van het gebruik van afwashandschoenen in overweging te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als de geest te participeren in conversaties in mijn hoofd en hierin niet in mijn handen aanwezig te zijn en zo dingen te laten vallen, sneetjes te maken en tegen voorwerpen aan te tikken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in en als een ervaring van haast in en als de geest en hierin niet in mijn handen aanwezig te zijn maar sneetjes te maken aan bijvoorbeeld karton.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten verleiden tot het kopen van 5 goedkope aardappelmesjes in 1 pak waarmee ik snel in mijn handen snijd in plaats van 1 functioneel aardappelmesje voor dezelfde prijs als hetgeen waarvoor ik eigenlijk op stap ging.

Als en wanneer ik mezelf in verleiding zie komen tot een aankoop van meerdere ‘goedkopere’ voorwerpen als ‘voordeeltje’ in plaats van 1 goed werkend, functioneel voorwerp, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in de geest in de toekomst als een soort van voorraad aanleggen of hamsteren als ‘mezelf veilig stellen’ met meerdere voorwerpen ter reserve waarin ik de functionaliteit van het goedkopere voorwerp niet onderzoek en in overweging neem.

Ik realiseer me dat, als ik 5 goedkopere voorwerpen heb die niet werken, ik alsnog naar de winkel zal gaan om alsnog het ene, iets duurdere en functionele voorwerp te kopen en dus dubbel geld hieraan uit te geven a=dan als wanneer ik direct 1 goed werkend, functioneel voorwerp – in dit geval aardappelmesje koop.

Ik realiseer me dat ik in een ervaring van ‘hamsteren’ ik participeer in de geest en me zo laat verleiden in en als de geest tot een voorraad aanleggen, gebaseerd op een ervaring van angst voor tekortkoming in de toekomst, welke me uiteindelijk meer geld doet uitgeven en zo participeer ik op meerdere vlakken in en als de geest: toekomstprojectie, angst, verleiding, geld uitgeven, hamsteren, terwijl als ik 1 functioneel voorwerp koop zoals ik op dit moment nodig heb, ik mezelf hier aanwezig houd, tevreden naar huis ga met wat ik nodig heb waarmee ik goed kan werken en waarin ik mijn fysiek – mijn handen in dit geval – in overweging neem en zorgzaam hiervoor ben, zonder angst en toekomstprojecties uit de kast te halen.

Ik stel mezelf ten doel, de kwaliteit van het te kopen voorwerp te onderzoeken en met 1 functioneel en goed werkend product naar huis te gaan welke ik gebruik zolang als mogelijk en pas als dit voorwerp niet meer bruikbaar is, op stap te gaan voor een nieuw functioneel en goed werkend voorwerp binnen de financiele mogelijkheden in dat moment.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een angst geactiveerd door de woorden van een ander, dan stop ik, ik adem. Ik onderzoek in mezelf wat mij activeert in angst (als oordeel in en als de geest) en pas hier zelfvergeving op toe en ik onderzoek tevens waarom ik mij laat activeren door deze specifieke persoon (als weerspiegeling van een persoonlijkheid in/als mezelf).

Ik stel mezelf ten doel mijn handen in overweging te nemen en zorgzaam te zijn voor de huid van mijn handen zoals deze er nu voorstaat en niet langer bezig te zijn met hoe ik dit in het verleden gedaan heb.

Ik stel mezelf ten doel afwashandschoenen te gebruiken voor afwas en andere schoonmaakklussen met water en hierin te onderzoeken welke handschoenen het beste passen en prettig werken.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van haast, dan stop ik, ik adem. Ik adem en herhaal de woorden in mezelf “Patience is Pushing” (geduld is (voort)duwen) * waarin ik mezelf vertraag en verder ga met hetgeen ik fysiek bezig ben.

*Uit commentaar Sylvie bij Dag 472 (…)”Rushing is Reacting (haasten is reageren) en Patience is Pushing (geduld is (voort)duwen) (…)”

“The Understanding that the Snail has of Life on Earth is more Advanced than the Human – Find out Why” (klik op link)

———————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/