Dag 627 – Illusies van liefde – zelfvergevingen

illusie van liefde

Vervolg op Dag 625- Liefde is geen ervaring

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf alleen in te willen zetten als ik liefde ervaar en niet in te willen zetten als ik geen liefde ervaar en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf alleen in te willen zetten als ik angst ervaar als angst=liefde / liefde=angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet door te willen zetten als ik weerstand ervaar terwijl dit ook een vervormde ervaring van angst is maar wel door te willen zetten als ik liefde ervaar.

Waarin ik zie dat juist de ander niet doorzet als diegene liefde ervaart maar juist achterover gaat hangen. Is dit dan de polariteit in en als het energetische systeem waar man en vrouw (als het mannelijke en het vrouwelijke) in terecht komen dat het vrouwelijke alles uit de kast gaat halen en het mannelijke achterover gaat hangen zodra er seks aan te pas is gekomen als fysieke bevestiging van de ervaring van liefde?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘pijn’ te ervaren van de gedachte dat ik (als verpersoonlijking van het vrouwelijke?) in en als een ervaring van liefde=angst, alles uit de kast heb gehaald terwijl mijn ex-partner (als de verpersoonlijking van het mannelijke?) in en als een ervaring van liefde=angst, steeds meer achterover is gaan hangen totdat de hele boel instort doordat de resonantie het overneemt daar waar geen gewaarzijn is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te hebben gehecht aan de fysieke aanwezigheid van desbetreffende man en gemis te ervaren van de fysieke aanwezigheid van desbetreffende man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me fijn te voelen in zijn fysieke aanwezigheid en het fijn te vinden als hij in huis is en tegelijkertijd angst te ervaren door het onverantwoordelijke gedrag van desbetreffende man als gevaar voor de stabiliteit van hemzelf en daarmee van mijzelf en de fysieke leefomgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘pijn’ te ervaren als blijkt dat hij zelf opstaat zodra hij weg is en hierin aangeeft dat ik beter een ander kan zoeken omdat ik niet wil samenwonen (aangezien hij hierin onverantwoordelijk gedrag heeft getoond en dit van hieruit, voorlopig niet meer mogelijk is) en hij wil alleen samenwonen met een vrouw, waaruit ik opmaak dat hij wederom geen werkelijke moeite wil doen om iets op te bouwen, net als hij hier in huis geen werkelijke moeite deed om iets op te bouwen (ook al gaf hij aan dit wel te willen maar te druk was met de bewegingen in en als de geest die opkomen binnen een relatie) en alles in grondslag en uiteindelijk van mij uit moest komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pijn te doen door geloof en deelname in gedachten van verongelijking, in plaats van gelijk te staan in en als de fysieke omstandigheden en van hieruit verder te zien en bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren vanuit de gedachte dat iemand die veelvuldig zei ‘van me te houden’ een leven met mij, zo gemakkelijk opgeeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat hij een leven met mij zo gemakkelijk opgeeft terwijl hij aangeeft zich te realiseren alles te hebben verloren en benoemt dit wellicht nodig gehad te hebben om tot een punt van ‘tot hier en niet verder’ te komen in en als zichzelf met betrekking tot een verslaving waarin ik me realiseer dat ik op dit moment iets anders wil dan hij kan en/of wil en dat hij me daarin aangeeft verder te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben gedacht dat ik meer voor hem betekende en nu denk dat ik niets voor hem betekende, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat een ervaring van liefde op zich, niets substantieels betekent en voortbrengt en dus ook dat een uitblijven hiervan niets substantieel betekent en voortbrengt binnen de mogelijkheid of een relatie wel of niet stand houdt en een substantiële agreement als fysieke overeenkomst wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen dat als iemand zoveel liefde ervaart, niet meer moeite doet om de liefde in substantiële mogelijkheden om te zetten, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat deze ervaring van liefde zo groot, een enorme ervaring van angst inhoudt om zelf onder ogen te zien in relatie tot een ander waarin een ieder zelf dient te beslissen hoever hierin te zien, afhankelijk van vele invloeden gedurende het hele leven.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van liefde, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik deelneem in een ervaring van angst en zie in mezelf wat het is dat ik bang voor ben. Ik stel mezelf ten doel te benoemen en mezelf te vergeven voor hetgeen ik angst ervaar en hierin te zien hoe verder te bewegen in en als een praktisch, fysieke voortbeweging door de angst in en als de geest heen, de fysieke realiteit in.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van weerstand, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik deelneem in een ervaring van angst, evenzo als dat ik liefde ervaar en zie in mezelf waarmee ik mezelf me bang maak als energetische ervaring. Ik stel mezelf ten doel te benoemen waar ik angst voor creëer/gecreëerd heb en dus ervaar en hierin mezelf onder ogen te zien in een component van eigenbelang als wat ik wil bewaren in en als mezelf, in en als de geest en vervolgens mezelf te vergeven. Ik stel mezelf ten doel mezelf te bevrijden van de ervaringen van weerstand en hier voorbij te zien in praktische, fysieke mogelijkheden als waar ik zelf op dit moment bereid/ter wille en toe in staat ben.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een uitblijven van een ervaring van liefde en hiernaar zoek in mezelf dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik feitelijk zoek naar een ervaring van angst, als herkenning van mezelf als systeem (in en als angst, in en als de geest als hoe het systeem is opgebouwd) wat een ‘veilig gevoel geeft’ aangezien ik het ken en dus, realiseer ik me dat de ervaring van liefde=angst feitelijk dient als herkenning waarin we ons ‘veilig’ voelen en durven voort te bewegen, de onzekerheid van een relatie in zonder werkelijk en fysiek te onderzoeken of het passend en duurzaam is als werkelijke, fysieke basis voor een delen in expressie zonder angst voor oordeel en afwijzing. Ik stel mezelf ten doel een situatie te onderzoeken op praktische mogelijkheden tot een delen in expressie zonder angst voor oordeel in en als de geest oftewel, in en als zelfbegrip als zelfvergeving als enige werkelijke veiligheid als vertrouwen in en als zelf en van hieruit begrip en vergeving naar een ander als zelf en ziende waartoe een ander in staat is ten aanzien van zelfbegrip als zelfgeving en van hieruit begrip en vergeving van een ander als zelf.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van ‘ik wil niet’ omdat ik geen liefde ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat er meer zelfonderzoek nodig is ten aanzien van de wil en wat dit inhoudt voor en als mezelf en zo stel ik mezelf ten doel te onderzoeken wat mijn wil inhoudt en waarom die wel of niet naar voren komt als ‘ik wil’ of ‘ik wil niet’. Ik stel mezelf ten doel te benoemen wat maakt dat ik wel wil en wat maakt dat ik niet wil en hier zelfvergeving op toe te passen en zo de energetische ervaringen (in en als angst, in en als de geest) te verwijderen en van hieruit praktische mogelijkheden en overeenstemming, bestaanbaarheid en combineerbaarheid te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben of dus eigenlijk de emotie te ervaren dood te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘alles is voor niets geweest’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘laat maar’ en hierin op te geven.

Als en wanneer ik een ervaring van opgeven bemerk in mezelf dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf niet toe mezelf op te geven en in plaats van het opgeven van mezelf als wezen in het naar voren vallen van de energetische ervaringen, blijf ik staan en stel ik mezelf ten doel de relatie in en als de geest die niet stand houdt in en als het fysiek, op te geven en zo energetische ervaringen in en als zelfvergeving, los te laten en zelf op te staan in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben als de emotie te ervaren, dat ik de ander (=de mind) ‘achterlaat’ waarin ik me realiseer dat het gaat om ervaringen gebaseerd op herinneringen en gekoppeld aan toekomstprojecties in en als mezelf die ik achterlaat ( en dus feitelijk een deel van mezelf in en als de geest ‘achterlaat’ als achterwege laat) en niet zozeer diegene, aangezien diegene gewoon hier aanwezig is in en als het fysiek en zelf in orde is, alleen niet langer in relatie tot mij zoals voorheen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen of ik wel zonder hem kan leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ander in relatie tot mij als voorheen, niet te willen loslaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ander in relatie tot mij als voorheen, te willen vasthouden en ‘bij me te willen houden’ zelfs als in en als het fysiek blijkt dat het anders loopt en zo beter is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan een fysieke manifestatie van een ervaring van ‘houden van’ in en als mezelf, geprojecteerd op een leven in de fysieke aanwezigheid van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat leven met mij voor hem het beste is omdat ik wil staan voor wat het beste is voor en als leven en zo de zaken om te draaien in en als de geest en dat wat het beste is, in te willen zetten in mijn eigen belang in en als de geest en hierin vast te willen houden, vanuit een ervaring van angst om zelf alleen door te gaan en onbekende gebieden te onderzoeken en tevens te onderzoeken wat werkelijk het beste is voor en als mezelf, in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het oneerlijk te vinden dat ik hier niet met de ander in en als het fysiek kan samenleven zoals ik had gewild waarin ik zie dat wat ik had gewild, uit elkaar is gevallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben gedacht en verwacht dat wat ik wilde, plaats zou vinden als dat wat het beste is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er een mogelijkheid was en dat er altijd een mogelijkheid is, echter die dient fysiek gewandeld te worden om werkelijkheid te worden en of dit gebeurt beslissen de deelnemers door te staan als wat het beste is en zoniet, dan valt het uit elkaar, aangezien leven doorzet en richting geeft en zich toont in consequenties van ‘uit elkaar vallen’ als ervaringen van verlies zolang de fysieke wetten van wat het beste is niet worden toegepast en als er één iemand staat zal die blijven staan in en als de fysieke wetten als principes van leven echter niet zoals gewild/verwacht in en als de geest, geprojecteerd als voorkeur op personen en omstandigheden, dit aangezien leven, geen voorkeur heeft maar zich manifesteert in eenheid en gelijkheid, in en als het fysiek.

Ik realiseer me dat ik weerstanden naar hem toe ben doorgewandeld en ben gekomen tot een fysieke omarming van mezelf en/als hem en als ik het één keer kan, kan ik het ook meerdere keren en als ik ervaar van niet, zijn het nieuwe dimensies van ervaringen van angst als weerstand die opkomen waarin zelfonderzoek nodig is en zo stel ik mezelf ten doel nieuwe dimensies van ervaringen van angst als weerstand die eventueel opkomen in en als mezelf, te onderzoeken, benoemen en zelfvergeven zonder hier verdere conclusies aan te verbinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb conclusies te verbinden aan ervaringen van angst als weerstand en zo mezelf te misleiden en laten misleiden, door mijn eigen programmering en voorprogrammering in en als de geest, in plaats van me te realiseren dat een weerstand niet inhoudt dat ik terugtrek maar juist inhoudt dat ik daar moet wezen, in wezen en juist het beste door kan zetten, en en als een punt om te transcenderen en van hieruit verder te zien.

Ik stel mezelf ten doel weerstanden te zien als mogelijkheden als punten van transcendentie in en als mezelf en zo door te wandelen/door te zetten zonder hier verdere conclusies aan te verbinden en van hieruit verder te zien in praktische mogelijkheden en al dan niet, in bestaanbaarheid en combineerbaarheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in eindconclusies en zo mezelf angst aan te jagen en de ervaring van angst als weerstand (als liefde!) te vergroten in en als mezelf en het zo voor en als mezelf te bemoeilijken om door ervaringen van angst als weerstand heen te bewegen.

Ik stel mezelf ten doel te onderscheiden in mezelf tussen wezenlijke ervaringen van bijvoorbeeld ‘lowness’ en wezenlijk ‘gemis’ als dat iemand hier werkelijk niet meer fysiek aanwezig is en energetische ervaringen die ik hiervandaan produceer. Ik stel mezelf ten doel vrede te maken met de wezenlijke ervaringen en hier tijd voor te nemen om door te wandelen en te stoppen met deelname in de energetische producties in en als de geest en zo, hier met en als mezelf ‘in wezen’ aanwezig te blijven en/of mezelf hier te brengen door middel van zelfvergeving in klank en schrijven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf fysiek te ondersteunen met de klank van mijn eigen stem en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren (dus angst!) om mezelf te ondersteunen met de klank van mijn eigen stem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren in relatie tot anderen/een partner – huidig, ex of toekomstig – dus in en als energetische ervaringen in en als de geest en ik stel mezelf ten doel de zelfdefinitie in relatie tot partners in en als de geest, verder te onderzoeken, vergeven en hier voorbij te zien en zo te wandelen in en te komen tot wat het beste is voor mijzelf in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, gedurende een bepaald moment van seksuele uitwisseling, me emotioneel te verbinden met mijn ex in plaats van mezelf wezenlijk en in en als het fysiek uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘seksueel iets uit te wisselen’.

Ik stel mezelf ten doel mezelf terug te halen vanuit een geprojecteerde ervaring in en als de geest in relatie tot een partner en mezelf zo meer ruimte te geven in en als zelfexpressie en ik stel mezelf ten doel om mezelf hierin te ondersteunen met de toepassing van fysieke masturbatie, het spreken van zelfvergeving en ademhaling op gebieden die omhoog komen vanuit mijn fysiek als energetische connecties die ik gemaakt heb en fysiek heb opgeslagen gedurende seksuele uitwisseling en ik stel mezelf ten doel door te gaan met het oefenen om mezelf fysiek uit te drukken in en als de toepassing van masturbatie.

schildpadAnimal’s Life Review Series

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 617 – Verantwoordelijkheid nemen voor een beslissing en de beslissing om verantwoordelijkheid te nemen voor en als zelf

“As one write self-forgiveness, self-forgiveness is the action of the decision made by self to take responsibility for self, and in taking/giving/gifting self with that responsibility – one become equal-to and one with the “problem”/consequence creation, making the statement: “I am taking responsibility for this problem/consequence creation as me”. In being/becoming the “problem”/consequence creation one will as the “problem”/creation see/find/realise the Solution. “Sunette Spies”

schoenen

Een paar dagen geleden zag ik binnenin mezelf in welk punt ik verantwoordelijk was voor de gehele situatie met mijn ex-partner en van waaruit ik me in de schoenen van hem kon verplaatsen en zo gelijk kon staan in/aan en als mezelf, de situatie en hem. Als ik dit punt eenmaal zie geeft dit over het algemeen een opening en ‘settling down’ in de situatie, ook bij de ander. En zo benaderde hij me de dag erna waarop ik, toen ik het aan zag komen, reageerde met een versnelde hartslag in en als een angstervaring. In een kort gesprek bleef ik bij mijn beslissing aangezien er niets veranderd was in de situatie binnen die paar dagen en de benadering een herhaling was van wat er eerder heeft plaats gevonden.

Echter die benadering had wel invloed op me als dat ik in een ervaring van twijfel terecht kwam waarin de beslissing om hier alleen te leven nu niet langer ‘door de situatie’ kwam (wat nooit zo is maar wat vaak zo lijkt) maar daadwerkelijk een beslissing door mij genomen. En zo begonnen alle momenten die ik met hem gedeeld heb voorbij te komen in mijn geest en het heeft 24 uur geduurd voordat ik weer rustig in mezelf aanwezig kon zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb met versnelde hartslag oftewel met kloppend hart een bericht te lezen van mijn ex-partner waarin ik angst ervaar om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn beslissing en angst ervaar om ‘nee’ te zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen nee te willen zeggen tegen mijn ex en de deuren open te willen laten voor een eventuele mogelijkheid tot benadering, al is een opnieuw samen zijn niet wat ik wil in huidige situatie en omstandigheden als hier niets in verandert en ik kan er niets aan veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in twijfel te trekken in en als een angst voor een ‘verkeerd gemaakte beslissing’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om zelf verantwoordelijk te zijn voor een beslissing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gemis te ervaren van zijn fysieke aanwezigheid en van de fysieke intimiteit die we deelden en waarin we en onze lichamen langzaam op elkaar afgestemd raakten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het jammer te vinden dat we de fysieke afstemming en het delen hierin niet verder kunnen uitbreiden terwijl ik tevens merkte dat het fijn zou zijn om fysiek met iemand samen te zijn die zelf ook de beslissing neemt/heeft genomen om het beste in en als zichzelf te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te reageren op mijn fysieke reactie van hartkloppingen waarin ik manipulatie ervaar en angst om toe te geven aan de manipulatie in en als het volgen van de eerder afgelegde weg, zowel buiten mij als binnenin mijzelf, waarin ik me realiseer dat de ervaring van angst op zichzelf een manipulatie is in en als de geest, in en als een programmering om mezelf als wezen af te leiden in en als de geest, waarbij ik uit een interview begreep dat we als wezen dichter bij ons fysiek staan en de fysieke reacties – vaak ingegeven door een fysiek gemanifesteerd programma in en als de geest – te geloven en hierop te reageren met emotie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te reageren met emotie op een fysieke reactie van een kloppend hart en hierin mijn gezond verstand te verliezen en in ervaringen van emoties te belanden en hier vervolgens 24 uur invloed van te ondervinden waarin ik me afscheiden ervaar van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me afgescheiden te ervaren van mezelf in en door deelname in ervaringen van emoties en zo niet langer plezier te ervaren in de dagelijkse bezigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor eventuele emoties en ervaringen van gemis en verlies die ik niet meer wil ervaren voor en na het stoppen van een relatie/door het vertrek van een man als partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen gemis en ervaring van verlies meer te willen ervaren na en door het stoppen van een relatie/door het vertrek van een man als partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zat te zijn om gemis en verlies te ervaren door en na het stoppen van een relatie/door het vertrek van een man als partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn in mijn buik te ervaren vanuit een gedachte als ‘hoe moet het wel niet voor hem zijn op dit moment’ en hier vandaan emoties te ervaren binnenin mezelf.

Ik realiseer me dat ik hem echt wel leuk vind/ben gaan vinden vanuit een gewaarwording dat we een fysieke en emotionele connectie hebben, wat op zichzelf een heel proces is geweest dat ik gewandeld heb waar ik erg blij mee ben, echter dat hij op het moment teveel consequenties creëert die mijn stabiliteit en integriteit in mijn leven en leefomgeving compromitteren, waardoor het voor mij niet haalbaar is hier nu met hem samen te leven – wat maakt dat als hij me benadert, dit invloed heeft op me en ervaringen in me triggert en als hij niet aanwezig is, ik stabieler ben en beter zie waardoor en waarvoor ik de beslissing genomen heb om hier te leven zonder zijn fysieke aanwezigheid in huis als wat het beste is voor mezelf op dit moment.

Ik realiseer me dat ik onrustig word als hij me benadert omdat er geen open communicatie mogelijk is doordat hij zelf (nog?) niet de beslissing heeft genomen om het beste in en als zichzelf te leven en verantwoordelijkheid te nemen voor en als zichzelf en hier alle moeite voor te doen en dus spreken we vanuit een verschillend gezichtspunt.

Ik stel mezelf ten doel er alles aan te doen om een interactie en communicatie met een ander te laten verlopen als wat het beste is voor beiden en niet onnodig ervaringen van gemis en verlies te veroorzaken in mezelf en/als een ander en indien nodig, mezelf te vergeven en corrigeren totdat ik voorkom deze ervaringen te creëren, waarin ik me realiseer dat ik alleen mezelf kan sturen hierin en dat een ander zijn/haar eigen beslissingen neemt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf verder te stabiliseren binnen de verandering en binnen de ervaring van gemis van de fysieke aanwezigheid van en intimiteit met mijn ex-partner, inzichtelijk te maken wat er precies speelt in en als zelfoprechtheid en mezelf te vergeven hierin en voldoening te halen uit hetgeen hier is en waarmee ik dagelijks bezig ben.

Ik stel mezelf ten doel nader te onderzoeken hoe ik mezelf geprogrammeerd heb/voorgeprogrammeerd ben ten aanzien van partnerschap tussen man en vrouw en de ongelijkheden die ik hierin tegenkom, te vergeven en corrigeren in en als mezelf en hier over te schrijven zodra ik dit ‘uit de pen’ krijg.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met mezelf en/als een ander te onderwijzen in hoe we bestaan in en als de geest en hier vanuit gedachten, gevoelens en emoties consequenties creëren die opnieuw gedachten, gevoelens en emoties teweegbrengen waarin we onszelf in en als het fysiek letterlijk ‘pijn’ doen en te leren deze pijnlijke ervaringen van afscheiding te stoppen, zelf te vergeven en corrigeren in en als het nemen van zelfverantwoordelijkheid in overweging van onszelf en elkaar als leven, tot in eenheid en gelijkheid waarin we leren voorkomen onszelf en elkaar pijn te doen.

No one is free until all are free.

voeten

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 591 – Ik zou het moeten weten, toch?

images

Een ervaring van de middelbare school waar ik met een paar vriendinnen en een iets oudere jongen op het gras zit buiten. Het gesprek gaat over seks, de jongen stelt wat vragen in een soort van ‘grappig gesprek’, wat uitdagend over het onderwerp en wat vissend naar wat we al zoal wel en niet hebben ontdekt met betrekking tot seksuele uitwisselingen. Ik ben hier nog niet zo ‘ver’ in en voel me ongemakkelijk (de toon van de jongen is spontaan) met name omdat ik denk en hoor in gesprekken dat de vriendinnen en de jongen hierin meer ervaring hebben. Hierin ervaar ik dit alsof ik het ook allemaal moet weten en alsof zij wel alles weten en ik nog niet. En dit ben ik zo in de loop der jaren gaan onderzoeken en uitproberen, tot ik het ook ‘weet’ lol. Denk ik.

Want eigenlijk kom ik erachter dat ik helemaal niet weet hoe we werkelijk fysiek intiem samen kunnen zijn op een bevredigende, zachtaardige manier in en als zelfexpressie. De seksualiteit die ik heb opgedaan en mezelf geleerd heb is – als het ontdaan is van alle romantiek en omhullende ervaringen zoals die de eerste aantal keren gedeeld wordt welke een soort van ‘fantastisch’ is – meer een mechanische toepassing die af en toe neigt tot een fysieke expressie. Het is niet vervelend. Het is alleen niet werkelijk fysiek.

En het is oké dat ik het niet weet. Het is oké dat ik hierin ‘onzeker’ ben. Hoe kan ik zelfzeker zijn in iets wat ik nooit geleerd heb? Ik heb een zekerheid aangeleerd, in en als de geest om mezelf seksueel te kunnen toepassen, in en als de geest. Hierin zijn er momenten dat de intimiteit deels even fysiek wordt, echter een werkelijke, fysieke expressie delen met een partner, beginnend bij zelfintimiteit, dat heb ik niet geleerd. En mijn partner ook niet. We hebben niet geleerd om intiem met en als onszelf te zijn dus hoe kunnen we onszelf delen hierin? Dit is een proces om te leren en af te stemmen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik weet en/of moet weten hoe ik seks kan hebben in een werkelijk intiem, fysiek samenzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken het wel te weten, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit denken te weten hoe ik seks kan hebben, gebaseerd is op een ‘match’ van systemen waarin deze zo goed passen dat je elkaar automatisch aanvult/vervult, wat geen blijvende vervulling is/zal zijn maar slechts tijdelijk in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als automaat aan en in te vullen met een ander als automaat, wat niet iets is om te veroordelen maar meer om te realiseren aangezien het niet blijvend is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te neigen te wachten op de ander en/of de ander te volgen als onze automaten elkaar niet aanvullen en/of als de ander ook niet direct weet hoe iets toe te passen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik hierin mijn verantwoordelijkheid voor en als mezelf in mijn ervaring van onzekerheid als een ‘niet weten maar ik zou het toch moeten weten’, wegleg door de verantwoordelijkheid voor iets wat ik niet weet, bij de ander te leggen/laten liggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf een ervaring van onzekerheid aan te praten in en als de gedachte dat ik iets zou moeten weten, opgedaan in en als een aanname/geloof dat ‘anderen het ook of wel weten’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een zekerheid op te doen in en als de geest door de ervaring die ik heb opgedaan zonder de onderliggende onzekerheid werkelijk te verwijderen/veranderen in en als mezelf, waarin deze ervaring van onzekerheid dus niet weg is maar van en als zelf aan de oppervlakte komt als ik door de laag van aangenomen zekerheid heen kom.

Hierin wordt me algemeen duidelijk hoe iets nieuws aanleren zonder de onderliggende ervaringen te verwijderen met behulp van zelfvergeving, niet effectief is aangezien de onderliggende ervaring, onder de oppervlakte een rol blijft spelen in hoe ik mij beweeg en waarin ik zelf de laag hier bovenop van en als een gecreëerde polariteit, in stand houd waardoor ik mezelf geen kans geef om uit te breiden als ik blijf bewegen in deze laag van zekerheid als polariteit van een onderliggende ervaring van onzekerheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me beter te voelen als ik in de ervaring van zekerheid deelneem en me slechter te voelen als ik in de ervaring van onzekerheid deelneem waarin ik heen en weer beweeg in en als de geest, in en als de energie van deze zelfgecreëerde polariteiten van plus/positief en min/negatief en zo ervaringen van een meerwaarde en tevens minderwaardigheid te manifesteren in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘onzekerheid’ te veroordelen als iets waarin ik me minderwaardig voel, in plaats van onzekerheid te zien voor wat het is als een niet weten als iets dat ik niet werkelijk, fysiek geleerd en/of beoefend heb.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van onzekerheid ten aanzien van een toepassing in een fysiek intiem samenzijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me bevind in een onbekend gebied van zelfuitbreiding waarin ik niet eerder geleerd heb hoe me hierin te bewegen en dus ervaar ik een ‘niet weten’ doordat ik geen programmering heb om op terug te vallen, behalve een ervaring als onzekerheid.

Ik realiseer me dus dat ik in deelname in de ervaring van onzekerheid deze zogenaamde leegte opvul binnenin mezelf, echter hierin ontneem ik mezelf de mogelijkheid om verder te bewegen en uit te breiden.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te ondersteunen door aanwezig te zijn en blijven in en als de adem, te luisteren naar wat mijn lichaam aangeeft als fysiek prettig en fysiek onprettig en van hieruit mezelf te bewegen, uit te proberen en uit te breiden.

Ik stel mezelf ten doel om te zien wat de ander aanreikt of juist niet aanreikt, of er reacties in mij opkomen die ik vergeef in en als mezelf en hoe ik hierin kan meebewegen op het ritme van mijn eigen ademhaling of juist initiatief kan nemen als toenadering.

Ik stel mezelf ten doel voort te bouwen op wat al aanwezig is en hetgeen aanwezig is, langzaam aan te veranderen in subtiele aanpassingen tot in een fysieke beweging/expressie waarin ik me realiseer dat het fysiek subtiel is en dat slechts de geest, groots en meeslependheid verwacht.

Herdefinitie onzekerheid:

Het zien van een onbekend gebied in een fysieke toepassing zonder voorgeprogrammeerde kennis en informatie waarin ik beslis om mezelf te ondersteunen met behulp van het ritme van mijn ademhaling en van hieruit het onbekende gebied als ruimte open tot uitbreiding van mezelf en/als een ander in zelfexpressie/fysieke zelfbeweging zonder vooroordeel in gedachten, gevoelens en emoties.

Ik stel mezelf ten doel om te ademen in hetgeen opkomt in deze ruimte als vooroordeel in gedachten, gevoelens en emoties en zelfvergeving op toe te passen op de energetische ervaring en/of gedachte.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van zekerheid ten aanzien van een toepassing in een fysiek intiem samenzijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me waarschijnlijk bevind in een voorgeprogrammeerde/(zelf) aangeleerde toepassing waarin ik me zeker voel door de kennis en informatie die ik heb om op terug te vallen.

Ik stel mezelf ten doel om te zien in mezelf hoe hetgeen ik toepas in en als een ervaring van zekerheid, aanvoelt voor mijn fysiek door me te focussen op mijn ademhaling en van hieruit te beslissen om het voort te zetten of iets bij te stellen in beweging.

Ik stel mezelf mezelf ten doel geduldig en zachtaardig met mezelf en/als een ander te zijn en vrede te maken met iedere toepassing, situatie en ervaring die naar voren komt in een fysiek intiem samenzijn zonder deel te nemen in vooroordelen, in en als de realisatie dat seksualiteit een gebied is waar de controle immens is ingebed en dat dit dus een gebied is dat ik kan gebruiken om mezelf te bevrijden van deze voorgeprogrammeerde controlemechanismen in en als de geest en dat dit tijd inneemt en fysieke toepassing vereist van mezelf en indien mogelijk, van een ander als partner.

Ik stel mezelf ten doel om zowel mijn eigen voorprogrammering als die van de partner in overweging te nemen en hierin vrede te maken in plaats van frustratie te creëren door geheel verantwoordelijkheid te nemen voor wat er in mij opkomt en van hieruit, voor wat zich afspeelt tussen beiden, in en als de realisatie dat het niet om mij alleen gaat en dat we in en als leven allen onderling afhankelijk zijn van elkaar en als ik wel bezig ben met mijzelf alleen, weet ik dat ik me in energetische ervaringen bevind, in en als eigenbelang in het behoud van mezelf in en als de geest, wat aan mijzelf is om verantwoordelijkheid voor te nemen in en als de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel om verantwoordelijkheid te nemen voor bezigheden die alleen op mijzelf betrekking hebben door de verlangens naar en gekoppelde angst voor verlies van ervaringen, onder ogen te zien, zelf te vergeven en corrigeren.

Atlanteans Insecurity – Interview 249 – 255 and 148 – 150 – Klik Hier

What is sex? – Klik Hier

relationship support – Klik Hier

Redefining relationships – Klik Hier

full_what-is-sex-practical-sex-education-the-beginning-part-23 (2)

What is Sex – Practical Sex Education – The beginning – Part 23

——————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 579 – De manifestatie van een tegendeel

Dag 578 – Het is me gelukt – De manifestatie van een persoonlijkheidssysteem

schoonheidsideaal

Zelfvergevingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn buik te dik te vinden en van hieruit, een beslissing te nemen om te gaan ‘lijnen’ en zo de lijnen in en als het geestbewustzijnssysteem, in en als een idee van een schoonheidsideaal, te integreren en manifesteren in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek, mijn lichaam te verzwakken door het streven naar een schoonheidsideaal in en als de geest welke ik heb aangenomen van plaatjes buiten mij, in en als het geloof dat een slanke taille en platte buik ‘mooi’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me nu af te vragen wat nu eigenlijk de werkelijke aanleiding is tot het lijnen en waarom ik dit zo belangrijk heb gemaakt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen, zoals Kim ook schreef in een blog, dat de geest, de mind helemaal niet werkelijk praktisch nadenkt vanuit een onderbouwd standpunt maar dat het slechts logica voortbrengt als informatie die logisch lijkt, om zoveel mogelijk energie te genereren, welke voortkomt uit frictie binnenin zelf en een ‘dunner willen zijn’ als iets dat er niet is, wat conflict geeft en zo energie genereert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een conflict binnenin mezelf te manifesteren als construct in en als de geest van waaruit ik steeds opnieuw energie genereer en zo mijn lichaam op te branden, waarin ik een ervaring van slagen in mezelf creëer in en als het opbranden van de fysieke energie in een manifestatie van afslank

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik de aandacht van die ene speciale zou krijgen als ik een platte buik en slanke taille zou hebben zoals ik heb begrepen en opgeslagen via beelden van buitenaf als dat dit ‘sexy’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam als fysieke substantie op te branden ten behoeve van een schoonheidsideaal die ik als ‘sexy’ heb aangenomen en blijkbaar, denk ik hierin dat ik meer kans op seks heb als ik voldoe aan dit ideaalbeeld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik meer kans op seks heb als ik voldoe aan een ideaalbeeld van slanke taille en platte buik, en dit vervolgens zo in mijn lichaam als systeem te hebben opgeslagen en vastgezet waarin ik in en als dit streven, de ‘zwakke plek’ in mijn DNA als het darmgebied, te hebben belast en gebruikt om ‘vast te houden’ aan dit ideaal in en als een begrenzing van de hoeveelheid die ik eet/kan eten, zonder in te zien, realiseren en begrijpen dat ik in en als dit systeem tegen mezelf ga werken en mezelf juist belemmer in en als een fysieke aanwezigheid en fysieke expressie, in het algemeen en binnen de fysieke intimiteit/een seksueel samenzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien, gerealiseerd en begrepen dat een streven in en als de geest een bevestiging van een systeem inhoudt en dat dit in en als het fysiek, een tegenovergestelde uitwerking heeft aangezien het streven als systeem in polariteit evenzo als het tegendeel gemanifesteerd wordt binnenin en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb binnenin mezelf, in en als een streven in en als de geest naar een intiem samenzijn, een polariteit als tegendeel in en als mezelf te manifesteren en zo het intieme samenzijn te belemmeren/bemoeilijken ter ondersteuning van mezelf, in en als het fysiek en hierin mezelf ervan te weerhouden om tot fysieke expressie te komen waar 2 of meer als leven in en als het fysiek ( “in mijn naam” ) samenkomen.

Wordt vervolgd.

Intimiteit begint bij Zelfintimiteit:

Winged – Exploring Self Intimacy

Winged – Zelfintimiteit Onderzoeken

*
(…) “And this is quite an interesting point to realize for me in relation to how the mind works, in that the thoughts and emotional experiences that I define myself within don’t necessarily have a ‘purpose’ to them and aren’t necessarily based on any valid ‘reasoning’. As with this personality system of believing and experiencing myself to be ‘alone’ within myself in relation to people for instance, wherein I cannot find the source point of why and how it is that those thoughts and experiences exist within myself. They just kind of do, because of the simple fact that I have accepted and allowed myself to identify myself with them.”
“I used to always have this tendency within myself, whenever I discovered a specific personality construct within myself such as this general experience of feeling left out in relation to people, to want to find a ‘source’ point within my memories. I wanted to find the specific event that occurred in my life that triggered it so that I could ‘make sense’ of what is happening within myself and so that I could in a way find a ‘reasoning’ behind why I feel the way I feel and experience myself the way I do. However what I have come to realize about the mind is that it doesn’t really have any other purpose to it but to generate energy through thoughts, feelings and emotions, which means that it doesn’t need to have a ‘logical explanation’ behind what it brings up for us to generate the energy it needs – as long as there exist the belief and appearance of a ‘reason’ behind and ‘logic’ to how we experience ourselves within and as our mind, enough for us to accept it as ourselves.”
“So from that perspective it is entirely possible that these seemingly random personality systems exist within ourselves without any particular ‘reason’, as in memories to back it up – but that the system only exist within and as ourselves because we never questioned it and because we blindly accepted it into our beingness to become a part of who we are.” (…)
***
Full how i was able to hear the desteni message
——————————————————————————————-

Dag 546 – Samenwerking binnen het gezin – zelfvergevingen

gezinIk zit in de bus en er komt een groepje jongens binnen van rond de 18-20 jaar. Hun taal is grof en denigrerend, niet naar mij toe maar in de gesprekken die ze voeren. Tussendoor zijn ‘onschuldige zinnen’ te horen waarin eigenlijk de kwetsbaarheid zich toont. Kwetsbaarheid in de zin van hoe we allen kwetsbaar zijn als mens, ons fysiek is kwetsbaar en kan eenvoudig gekwetst worden en hier dienen we voor en met elkaar zorg te dragen.

Een voorbeeld van de ongelijkheid in de woorden:

Eén van de jongens lokt een gesprek uit bij de ander: “tsjee wat was je moeder aan het spacen”: (met een hoog stemmetje immiterend) “Kom je niet te laat thuis? Je moet morgen weer vroeg op. Je hebt wel je rust nodig”. Hieruit vloeit een gesprek voort over meer van zulk soort gesprekken en zo gaat er één verder: “Bij mij dan, mijn moeder zei dat ik niet te laat thuis moest komen en mijn vader zei, ‘wat zit je nou te zeuren kreng, laat hem toch gaan'”.

Volop gelach van iedereen en meerdere voorbeelden van hoe de ‘moeder loopt te zeuren’ en de vader de moeder ‘afvalt’ of eigenlijk, ‘aanvalt’ in het gesprek en de zoon aanspoort om desnoods de gehele nacht weg te blijven en direct door te gaan naar de krantenwijk.

Of men wel of niet slaapt/rust tussendoor is aan zelf om te onderzoeken in wat men nodig heeft – over het algemeen hebben we fysiek 4-6 uur rust nodig. Het opvallende is hier het voorbeeld dat de vader geeft naar de moeder toe oftewel de man naar de vrouw. Hoe zal de zoon zich opstellen naar vrouwen toe als medemens met dergelijk voorbeeld in de opvoeding? Hoe wordt de stem van de moeder hier ondermijnt (letterlijk en figuurlijk) door 2 mannelijke huisgenoten – de vader en de zoon – en afgedaan als ‘zeuren’ terwijl ze feitelijk een fysiek punt benoemt om in overweging te nemen? Wellicht beladen met energetische ervaringen in en als zichzelf, waardoor men reageert op deze energetische ervaringen in plaats van te luisteren naar de woorden die ze spreekt. Er zijn ongetwijfeld meerdere dimensies hierin aanwezig en ook de stand van de moeder speelt hierin ‘een rol’. Echter het is in geen geval een excuus om in zoveel ongelijkheid met elkaar om te gaan in communicatie, overleg en samenwerking. Want een gezin is in feite een samenwerking met elkaar waarin effectieve communicatie bepaalt hoe deze samenwerking verloopt.

Zelfvergevingen van mijn kant:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ineen te krimpen bij het horen van de grove taal van de jongens.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren bij het horen van de grove taal van de jongens waarin er denigrerend over de moeder gesproken wordt en de taal algemeen, volledig doorspekt is van ongelijkheid en afscheiding van de medemens als levend wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij het horen van zoveel ongelijkheid in de woorden van de jongens en me af te vragen hoe we dit ooit kunnen veranderen op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren van de ongelijkheid die bestaat op aarde in en als een samenleving met elkaar, zo ook binnenin mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf vroeger een bondje te sluiten met mijn vader en me denigrerend op te stellen naar mijn moeder toe, niet zozeer in grove taal maar van binnen door haar woorden als niet belangrijk te bestempelen en haar hierin niet in overweging te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de woorden van mijn moeder niet in overweging te nemen en te bestempelen als onbelangrijk en haar als geheel te bestempelen als ‘zeuren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vinden zeuren als ik ergens op wijs wat niet het beste is voor het fysieke leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen woorden als onbelangrijk te zien en niet werkelijk in overweging te nemen.

Als en wanneer ik mezelf ineen voel krimpen bij het horen van woorden van een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik de ervaringen als reacties op ongelijkheid, kan zelfvergeven en mezelf kan herenigen met de energie die hierbij vrijkomt.

Ik realiseer me dat als ik het in en als mezelf houd bij het ervaren en zelfvergeven van mijn eigen ervaringen, ik hierna opsta, vrij van hetgeen de ander gezegd heeft aangezien die ander zelf verantwoordelijk is voor zijn/haar eigen woorden en ik voor de mijne, in gedachten en in stem gebracht en dus, als ik meerdere woorden aanmaak als reactie binnenin mij op woorden van een ander buiten mij, dit opnieuw mijn verantwoordelijkheid is en zo creëer ik dus meerdere consequenties binnenin mezelf om opnieuw verantwoordelijkheid voor te nemen en dus, ben ik hier langer mee bezig.

Ik realiseer me dat ik zo ongemerkt, nog heel wat consequenties creëer in en als mezelf die ik opnieuw met me meedraag, waardoor ik opnieuw zal reageren in een soortgelijke situatie.

Ik stel mezelf ten doel bij het horen van grove woorden van een ander, de aandacht naar mezelf te brengen door mijn kin iets naar beneden te brengen en me te richten op mijn eigen borst en dus op mezelf en allereerst bezig te gaan met het vergeven, herenigen en corrigeren van mijn innerlijke bewegingen als reactie op wat ik hoor.

Als en wanneer ik mezelf een bondje zie sluiten met mijn vader naar mijn moeder toe, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf ‘beter doe voelen’ door een ander ‘neer te halen’ zonder te zien dat ik feitelijk mezelf in en als de geest ophef en beter mezelf neer kan halen, de geest uit, het fysiek in.

Ik stel mezelf ten doel mezelf neer te halen door mezelf direct te stoppen een bondje te vormen met mijn vader naar mijn moeder toe en te luisteren naar wat mijn moeder te zeggen heeft en haar woorden door me heen te laten gaan.

Ik stel mezelf ten doel mezelf neer te halen door te stoppen met bondjes sluiten met vader de geest en te luisteren naar wat moeder de aarde te zeggen heeft en mezelf hierin neer te halen, het lichaam in door te luisteren naar mezelf in reactie op de woorden die ik door me heen laat gaan en te ademen doorheen en in de energetische bewegingen binnenin mezelf.

Als en wanneer ik in en als mezelf verdriet ervaar door ongelijkheid in de woorden van een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in en als gedachten afvraag hoe we ooit kunnen samenleven als we zo met elkaar omgaan en dus, op voorhand het  ‘niet zie zitten’ in en als een geloof dat ik er niets aan kan veranderen.

Ik realiseer me dat het een proces is wat veel tijd inneemt en dat deze jongens en de woorden er in eerste instantie zijn om mijzelf te vergeven en corrigeren en van hieruit, ik beter in staat zal zijn om een ander te ondersteunen en zo zal de gelijkheid zich uitbreiden en dus, hoef ik deze jongens nu niet als voorbeeld te nemen van wat ‘nu gecorrigeerd moet worden’.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik reactie ervaar op de woorden van een ander, mezelf te herinneren dat deze mensen en deze woorden hier nu zijn om mezelf te ondersteunen in het stoppen van de afgescheidenheid in en als reactie, binnenin mezelf.

Als en wanneer ik mezelf pijn zie ervaren bij de woorden van de ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik pijn ervaar door mijn eigen reactie in en als de geest, op de woorden van een ander.

Ik realiseer me dat ik de woorden persoonlijk neem – wat ze ook zijn, ze zijn persoonlijk gericht naar een vrouw toe – en dat ik hierin pijn ervaar in en als een gedachte dat ik als vrouw onderdrukt word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren in en als een gedachte dat een vrouw onderdrukt wordt en dat er op deze manier geen expressie, en dus geen verandering mogelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat er geen verandering mogelijk is als de expressie onderdrukt wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb feitelijk angst te ervaren bij de onderdrukking van de expressie van de vrouw, waarin ik deze onderdrukking koppel aan ‘de vrouw alleen maar gebruiken voor seks’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor een uitgangspunt als de vrouw alleen maar gebruiken voor seks en haar verder niet serieus te nemen als mens in haar woorden en expressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de man alleen maar te gebruiken voor seks en hem niet serieus te nemen als mens in zijn woorden en expressie, in en als een angst zelf zo onderdrukt te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus feitelijk angst te ervaren om behandeld en benaderd te worden voor hoe ik zelf een ander behandeld en benaderd heb en zo wordt het patroon als levend voorbeeld doorgegeven, beginnende binnenin zelf en doorgegeven zoals in het voorbeeld zoals zichtbaar bij deze jongens.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb seks te gebruiken om wel of niet te luisteren naar een man of vrouw, afhankelijk van of ik zelf een man of vrouw ben en waar mijn voorkeur ligt/liegt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alleen te luisteren naar iemand waar ik iets van wil/verwacht te krijgen in en als een voordeel in en als de geest.

Waar anders kan de ongelijkheid mee te maken hebben in de kern, dan met geld en/of seks?

We misbruiken elkaar in de afhankelijkheid van elkaar in geld en/of seks. En we neigen ernaar dit ‘liefde’ te noemen.

Stel je een wereld voor waarin je financieel zelfstandig aanwezig bent zonder voorwaarden en zonder de ‘seksuele drive’ als verlangen naar ‘intimiteit’, in en als het vermogen tot expressie en communicatie in gelijkheid met en als jezelf, in en als het vertrouwen dat er voor je gezorgd wordt en dat er voor alles en iedereen gezorgd wordt. Zouden we ons dan zo misdragen tegenover elkaar en/of hechten aan elkaar? Waarschijnlijk kunnen de meesten van ons zich hier weinig tot niets bij voorstellen en dus, bevinden we ons in een toestand van overleving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er vanuit te gaan dat mensen ergens wel weten dat ze zich misdragen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat we zeer ver van onszelf verwijderd zijn en in afscheiding, in het uiteen gaan van en als onszelf als leven, aanwezig zijn en dus alleen maar de afgescheidenheid in zicht hebben in en als zelf en dus handelen, bewegen en spreken ter overleving van onszelf in en als deze toestand van afgescheidenheid, in en als de geest op weg naar God als het ultieme paradijs, de ultieme climax, het ultieme orgasme waarvoor die ander nodig is en/of waarvoor geld nodig is en dus die ander die nog wel geld heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren van het leven in een wereld in afscheiding in het uiteengaan van mezelf als leven, ter overleving van mezelf in afgescheidenheid op weg naar de climax in en als de geest, zonder te zien, realiseren en begrijpen dat door het najagen van deze climax in afgescheidenheid, ik mezelf meer en meer afscheid van mezelf als leven en mezelf dus meer en meer pijn doe, en hierbij anderen als leven die ik niet langer zie en in overweging neem binnen mijn beperkte wereld in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me denigrerend op te stellen naar degenen die zich ongelijk uitlaten in woorden in en als een poging om de pijn van de afgescheidenheid in en als mezelf, in en als reactie op woorden van een ander in afgescheidenheid, niet te voelen en ervaren zonder te zien, realiseren en begrijpen dat binnenin deze ongelijkheid tevens leven aanwezig is welke misleid en vervormd is door verkeerde voorbeelden.

Ik stel mezelf ten doel me te focussen op mijn ademhaling in mijn eigen borst en mijn participatie in gedachten, gevoelens en emoties als afscheiding in en als mezelf te stoppen en zelf te vergeven alvorens ik overweeg te spreken tegen mensen die een ervaring van pijn in mij losmaken/activeren met hun woorden.

Ik stel mezelf ten doel me te focussen op het zien waar een patroon of gedrag vandaan komt in plaats van me te focussen op een reactie in onbegrip binnenin mezelf ten aanzien van woorden en daden in ongelijkheid en zo het begrip als vergeving binnenin en als mezelf te vergroten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn moeder en zo mezelf binnen het hele gezin, tegen te werken in plaats van te luisteren en hierin te leren samenwerken en te leren spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb een stem te hebben en mezelf een stem te geven, aangezien ik aan het tegenwerken ben waarin ik mezelf het niet waard vind om mezelf een stem te geven in en als hoe ik besta in ongelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf mijn stem te ontnemen en mezelf te onderdrukken in de tegenwerking in en als de geest, bestaande in en als een angst voor venijn in de woorden van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te bestaan in en als angst voor venijn in de woorden van een ander en hierin zelf venijnig te wo(o)rden in en als mezelf, in tegenwerking tot mijn moeder/een ander.

Als en wanneer ik venijn in mijn stem hoor in mijn woorden naar een ander toe, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me ergens door verongelijkt ervaar.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met spreken als ik venijn bemerk in mijn eigen stem en/of woorden en te zien wat ik de ander wil opleggen in en als een streven om mijn eigen ervaringen te ontlopen.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van verongelijking als reactie op venijn in woorden en/of in een stem, door me heen te laten gaan in en als de adem en mezelf mijn reacties te vergeven en me hierin te focussen op mezelf door mijn kin iets omlaag te brengen en te focussen op de ademhaling in mijn borst alvorens ik spreek.

Ik stel mezelf ten doel te oefenen en te oefenen zodat en totdat ik er beter in word – zoals een kind 100x oefent om op te staan – en ik daadwerkelijk mezelf stop, vergeef en corrigeer in het moment alvorens te spreken.

Full parenting perfecting the human race part 1

Parenting – Perfecting the Human Race – Part 1

———————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 544 – Dromen van seks

dromen

Droomwoordenboek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb van seks te dromen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb langer in bed te blijven liggen als ik wakker word en van seks gedroomd heb om het lekkere gevoel nog even vast te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verlangen naar seks met een man/een naakt mannenlichaam tegen mijn lichaam aan.

Als en wanneer ik wakker word en van seks gedroomd heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik geparticipeerd heb in gedachten van verlangen naar seks met een man, naar een naakt mannenlichaam tegen me aan.

Ik realiseer me dat ik de zelfgecreërde ervaring van een naakt mannenlichaam tegen me aan in een droom, voortkomend uit gedachten van verlangen, gebruik om het opstaan uit bed uit te stellen.

Ik realiseer me dat ik gedachten van verlangen en hieruit voortkomende ervaringen, gebruik als excuus om de werkzaamheden waarvoor ik verantwoordelijkheid heb genomen, uit te stellen en/of ‘lichter’ te maken in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel om, als ik wakker word en van seks gedroomd, mezelf vast te houden in en als de adem en met mijn eigen lichaam aanwezig te zijn en de ervaring als ‘het lekkere gevoel’ in te ademen en terug te brengen in en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel om als ik wakker word, in en als de adem op te staan en rustig de dag te beginnen, te zien welke ervaringen er in me opkomen en deze in zelfvergeving te zetten en hardop uit te spreken en mezelf voort te bewegen in de fysieke bezigheden en taken waarvoor ik verantwoordelijkheid heb genomen.

Ik stel mezelf ten doel alert te zijn op participatie in gedachten van verlangen door de dag heen en mezelf te stoppen in participatie in gedachten van verlangen, de energie te vergeven die in me aanwezig is en te focussen op mijn eigen fysieke lichaam, in en als de realisatie dat in mijn lichaam, al het leven aanwezig is en dat ik dit mis ieder moment dat ik participeer in gedachten, gevoelens en emoties in en als de geest, zonder te weten wat leven is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verlangen naar leven en dit te projecteren op een projectie/plaatje van een samenzijn van mijn naakte lichaam tegen een ander naakt lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van het leven in en als mijn eigen fysiek door participatie in projecties en herinneringen in en als de geest en hierin energie te genereren welke ik vervolgens ‘bewaar’ en opsla in mijn fysiek waardoor ik een ervaring van onrust creëer in en als mijn fysiek waarin ik denk iets te missen om vervolgens een ervaring van verlangen te creëren naar iets buiten mijzelf en mijn eigen lichaam en hierin een angst te ervaren om iets te missen, wat niet meer is dan de gedachte dat ik iets mis in en als mezelf, wat ook zo is, namelijk mezelf in en als het leven in en als mijn fysiek, zolang ik deelneem en geloof in projecties als plaatjes als gedachten als herinneringen in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel de taken waarvoor ik verantwoordelijk heb genomen, één voor één op te pakken en rustig uit te voeren, waarin ik me adem voor adem en dag voor dag beweeg en mezelf ondersteun in het uitvoeren van de bezigheden in en als de wetenschap dat ik in staat ben dit te doen zonder me druk te maken.

Ik stel mezelf ten doel mezelf voort te bewegen in nederigheid, waarin ik de eenvoudige, fysieke taken met zorg oppak en uitvoer zonder grootste ervaringen en verwachtingen hieraan gekoppeld.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een plaatje van mezelf met een naakt mannenlichaam tegen me aan, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als deze herinnering, mezelf de adem beneem in en als een gekoppelde energetische ervaring.

Ik realiseer me dat ik mezelf voortbeweeg in en als de geest door de energie die vrijkomt in participatie in en als de ervaring bij het plaatje als herinnering van een naakt mannenlichaam tegen mijn lichaam aan.

Ik realiseer me dat ik vasthoud aan de ervaring gekoppeld aan een herinnering als plaatje van een naakt mannenlichaam tegen me aan waarmee ik seks ga hebben.

Ik realiseer me dat ik dus vasthoud aan de ervaring van ‘seks gaan hebben’ en hieraan een positieve ervaring van ‘verwachting’ te koppelen en hier vervolgens naar toe te leven door mijn dagelijks leven heen, in en als de hoop en verwachting dat dit ooit weer plaats zal vinden.

Ik realiseer me dat ik dus ‘wacht’ in en als een ervaring van verwachting op een moment van samenzijn met een naakt mannenlichaam, waardoor ik afwezig ben in en als mijn eigen fysiek totdat ik aanwezig ben in en als deze geprojecteerde herinnering in de toekomst.

Ik realiseer me dat ik in en als de geest, hiervan een ‘ultiem’ moment gemaakt te hebben om na te streven als afleiding van de fysieke werkelijkheid en het nemen van zelfverantwoordelijkheid, in en als een ervaring dat alles ‘go(e)d’ is.

Waarom houd ik vast aan precies zo’n moment? Ik vind dat het fijnste wat er is, tegen een naakt mannenlichaam aanliggen, omarmd en in de verwachting van seks hebben wat allebei willen en/of net na seks gehad te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het tegen een naakt mannenlichaam aanliggen in en als de verwachting van seks en/of net na seks, het fijnste te vinden wat er is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ‘tegen een naakt mannenlichaam aanliggen’ niet meer plaats zal vinden.

Ik realiseer me dat ik iets wil goed maken, dat ik in het verleden heb nagelaten verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in gedachten, gevoelens en emoties waardoor ik mogelijkheden om tegen/met een naakt mannenlichaam te liggen, voorbij heb laten gaan.

Ik realiseer me dat dit ‘tegen een naakt mannenlichaam aanliggen’ een moment is waarin ik mezelf toesta om zonder oordeel, dus zonder gedachten aanwezig te zijn waarin ik even ‘niets hoef’ van mezelf.

Ik realiseer me dat ik constant, vanaf het moment dat ik wakker word en tot me door dringt dat ik op moet staan, tot aan het moment dat ik naar bed ga en ‘klaar’ ben met alle taken waarvoor ik verantwoordelijkheid heb genomen, de gehele dag door iets ‘moet’ van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gehele dag door iets te moeten van mezelf en hierin te participeren in een ervaring van ‘moeten’ welke in en als de geest is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me de gehele dag door voort te bewegen in en als de geest in een ervaring van ‘moeten’.

Ik realiseer me dat het ‘moeten’ minder zwaar wordt, dat ik minder opzie tegen hetgeen ik doe als dat ik minder ervaar dat ik ‘het niet kan’.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen gedachten, gevoelens en emoties en mezelf hierin voort te bewegen in en als de toepassing van de ademhaling, zelfvergeving en zelfcorrectie, zowel in een situatie waarin er geen man aanwezig als in een situatie waarin we wel een man aanwezig is.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de kans te geven mezelf te verbeteren in en als het nemen van zelfverantwoordelijkheid in en als de realisatie dat ik tijd heb om in dit leven, in en als mijn fysiek met een man samen te zijn en naakt tegen elkaar aan te liggen, in en als begrip van mezelf in de vergissingen in het verleden.

Ik stel mezelf ten doel meer rust te brengen in en als mezelf in de taken waarvoor ik verantwoordelijkheid heb genomen en neem door mezelf steeds opnieuw gewaar te worden van mijn ademhaling als ik bezig ben en de tijd te nemen om de taken naar mijn beste kunnen uit te voeren in plaats van te streven naar ‘het af hebben’ van de taken.

droomnietjelevenIn gezond verstand en zelfverantwoordelijkheid als wat het beste is voor al het leven:

Desteni I Process Lite

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 525 – Onbegrip ten aanzien van relaties

buitengeslotenToen ik 16 was kreeg ‘mijn beste vriendin’ een vriend voor lange tijd. Sindsdien herinner ik me een onbegrip in mezelf ten aanzien van zogenaamde fysiek intieme relaties. Daarvoor waren we altijd samen. Het is niet zo dat ze hierna er niet meer was. Ze had natuurlijk wel een ander aandachtspunt erbij. Op een vakantie die we samen gepland hadden kwam haar vriend langs – tevens ook een groepje vrienden van mij. ik kon hier totaal niet mee omgaan destijds. Uiteindelijk ging hij weg maar kwam midden in de nacht weer terug omdat de reis niet lukte of zoiets. Het was alsof ik wakker werd in een nachtmerrie en viel weer in slaap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onbegrip te ervaren naar de ‘exclusieve relaties’ en hierin te ervaren alsof ik daarin niet goed mee kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me buiten gesloten te voelen als twee anderen een relatie aangaan en zelf dus ook in de knoei te komen als ik zelf een relatie krijg ten aanzien van de mensen waarmee ik optrek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb feitelijk dus verward te zijn over het onderwerp seks aangezien dit het grootste verschil is tussen een fysiek intieme relatie en een vriendschapsrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn beste vriendin voor mij alleen te willen houden en zelf een exclusieve relatie met haar te willen, zij het zonder de seks.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het langskomen van haar vriend op vakantie niet te kunnen verwerken en me hierin niet te kunnen corrigeren terwijl er ook vrienden van mij langskwamen waar zij minder tot geen contact mee heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb wakker te worden in een nachtmerrie als haar vriend weer voor de deur/voor de tent staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van ‘me alleen voelen’ te creëren nadat het onderwerp seksualiteit en relaties in zicht komt in en als een geloof dat ik iets mis als dit niet aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog steeds niet helemaal zicht te hebben op het onderwerp seksualiteit als dit niet aanwezig is, waarin ik merk dat het seks hebben mij fysiek goed doet en zo wordt dit ook genoemd in interviews over seks binnen een agreement als dat men punten eenvoudiger en sneller door wandelt – maar wat dan als er geen agreement is en er geen seks met een ander kan plaatsvinden behalve de fysieke masturbatie met en als zelf, hoe zit het dan met het proces wat men doorwandelt de geest uit, het fysiek in met de ondersteuning van fysieke seks; hebben ‘koppels’ dan meer ‘voordeel’ hierin?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me constant op het verkeerde been te laten zetten door het onderwerp relatie en er maar niet stabiel in te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog steeds boos te worden door het ‘verschil’ wat ik hierin ervaar tussen met een ander wandelen en alleen wandelen  waar ik maar geen volledig zicht op krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me wanhopig en gefrustreerd te ervaren door dit onderwerp.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf geen relatie als agreement te gunnen zolang ik geen zicht heb op dit onderwerp aangezien ik hierin dezelfde ongelijkheid ervaar binnenin mezelf en dan hieraan gekoppeld een angst voor verlies of juist een te snel instappen in een relatie waarbij en waarin ik mezelf compromitteer.

Als en wanneer ik me wanhopig en gefrustreerd ervaar door het onderwerp relaties, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan, richt ik me op het aanwezig zijn met en als mijzelf in het fysiek met wat er wel aanwezig is in mijn leven en in de hele eenvoudige fysieke bezigheden ben ik met mezelf aanwezig zonder hier meer of minder van te maken.

Ik realiseer me dat ik het hebben van seks met een partner en met name de penetratie, gekoppeld heb aan het woord ‘intimiteit’ en zo ‘een ervaring van intimiteit’ afhankelijk te maken van de penetratie en dus, mezelf afhankelijk te maken van een partner waarmee ik seks kan hebben inclusief de penetratie.

Ik realiseer me tevens dat ik verbindingen gelegd heb – dus relaties gecreëerd heb met het orgasme hierin.

Ik stel mezelf ten doel het woord intimiteit naar mezelf terug te halen los van een fysieke seksuele interactie zoals penetratie.

Ik stel mezelf ten doel de verbindingen als relaties met een orgasme nader te onderzoeken in de fysieke masturbatie en deze los te koppelen door middel van de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel na te vragen aan de buddy hoe zij het ogenschijnlijke ‘verschil’ benadert te aanzien van wel of geen agreement wandelen, dit ter ondersteuning om een nieuw stabiel uitgangspunt voor mezelf alleen te creëren zodat ik niet steeds in onbegrip val in en als de geest in vergelijking met anderen die een relatie of agreement wandelen.

Ondersteunende en verhelderende interviews over wat er gebeurt binnenin ons als we werkelijk ‘alleen’ zijn waarin genoemd wordt hoe we in en als de geest bestaan in ontelbare relaties en verbindingen. Onbegrip ten aanzien van relaties kan ik dus stap voor stap oplossen door een proces van zelfvergeving in en als begrip van mezelf in het bestaan van deze relaties en verbindingen:

Reptilians – My Fear of Aloneness – Part 46

Reptilians – My Relationship with Aloneness – Part 59

Uil forgive

————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/