Dag 519 – De Bestemming van Leven – Het Zichtbaar maken van Liefde

Hartjes-achtergronden-hartjes-wallpapers-17The Desteni of Living – De Bestemming van Leven

10. Making Love Visible – through me not accepting/allowing anything less than my utmost potential, I support those in my life to reach their utmost potential, to love them as I have shown love to myself by gifting to me my utmost potential, the best life/living experience and show others as I have shown myself what is means to LIVE

10. Het Zichtbaar maken van Liefde – door zelf niets minder te accepteren / toe te staan dan mijn uiterste potentieel, om hen lief te hebben zoals ik mijzelf liefde heb laten zien door mijzelf mijn uiterste potentieeel te geven, het beste leven / de beste levende ervaring en om anderen te laten zien zoals ik mijzelf heb laten zien wat het betekent om te LEVEN.

*

Hier begin ik met het beschrijven van het woord Liefde en hoe ik dit geleefd heb op een manier die niet algeheel blijvend dus niet algeheel werkelijk is. Het woord liefde in partnerschap als gevoel voor een ander waarin het ‘natuurlijk en vanzelfsprekend’ voelt om met die ander te zijn en vooral om met die ander fysiek te zijn. Echter na dit fysiek samenzijn, worden vroeger of later de patronen in en als het geestbewustzijnssysteem zichtbaar. Dit is voor onszelf om in te zien en door te wandelen. Echter hier moeten beiden toe bereid zijn om werkelijk een agreement, een overeenkomst te wandelen welke gebaseerd is op de overeenkomst met en als onszelf, in overeenstemming met en als onszelf. Dat is niets minder accepteren en toestaan dan het realiseren en leven van mijn uiterste potentieel en dit tevens te delen en te laten zien aan in dit geval, de partner.

Dit kan worden uitgebreid naar alle zogenaamde ‘levenspartners’ als wezens waarmee we dit proces wandelen hier op aarde en in overeenstemming onszelf ondersteunen om ons uiterste potentieel te leven en hierin niets minder dan dit, toe te staan in onszelf en in de ander.

We kunnen niet voor een ander beslissen dat diegene blijft en de beslissing neemt om zijn/haar uiterste potentieel te realiseren en leven en hierin heb ik vaak angst ervaren, dat die ander weggaat en hier niet toe bereid of toe in staat is op dat moment. Hierin ben ik mijzelf gaan compromitteren door mezelf minder te maken dan mijn uiterste potentieel, in een poging om ‘met die ander samen’ te kunnen blijven. Dit gaat natuurlijk niet en ik weet ook dat ik dit uiteindelijk niet zal en kan accepteren van mezelf; en toch heb ik het zo vaak geprobeerd ‘tegen beter weten in’, bestaande in en als een ervaring van ‘hoop’ dat op de één of andere miraculeuze wijze de situatie zou veranderen, de ander zou veranderen. De situatie veranderde inderdaad, het zogenaamde partnerschap hield geen stand. En dus wandelde ik alleen verder.

In deze situatie is de overeenkomst met mezelf niet gemaakt, niet duidelijk geformuleerd en als we iets niet duidelijk formuleren en definiëren voor en als onszelf, gaan we sjoemelen. De geest gaat altijd sjoemelen om te krijgen wat die graag wil: energie op korte termijn. Dus, ik heb een heleboel gesjoemeld hierin in en als de geest. Met consequenties voor mezelf en een ander in en als het fysiek.

Hetgeen ik hier heel in het kort samenvat is wat ik uitgebreid en specifiek wandel in een mind construct in de lessen van DIP Pro in het vrijmaken van de structuren als systemen in en als de geest waardoor ik niet wandel en vooral gewandeld heb wat het beste is voor al het leven in en als het fysiek/in en als mijn fysiek, in dit geval ten aanzien van partnerschap en het woord Liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te sjoemelen in en als de geest in een poging een partner bij me te houden en/of te krijgen en/of zelf te blijven zonder mezelf en/als de ander werkelijk in overweging te nemen in de mogelijkheden tot zelfinzicht en zelfrealisatie en dit fysiek en door de tijd heen, te onderzoeken.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met sjoemelen in en als de geest ten aanzien van een potentieel partnerschap en mijn uiterste potentieel te leven in overeenstemming met en als mezelf en hierin niets minder toe te staan, in mezelf en in de ander in overweging van waar ik en/of een ander wezen zich op dat moment bevindt in het proces.

Ik stel mezelf ten doel een potentieel partnerschap door de tijd heen, in en als het fysiek te onderzoeken op mogelijkheden tot een overeenkomst waarin beiden het uiterste potentieel leven/kunnen leven in samenwerking en communicatie met elkaar en eventuele onmogelijkheden hierin, in te zien en te accepteren in plaats van te negeren.

Ik stel mezelf ten doel de overeenkomst met en als mezelf in het leven van de Principes van de Bestemming van Leven als leidraad te gebruiken in een onderzoek naar de mogelijkheden van een eventueel partnerschap.

Ik stel mezelf ten doel de overeenkomst met en als mezelf in het leven van de Principes van de bestemming van Leven als leidraad te gebruiken in communicatie met alle ‘levenspartners’ als wezens waarmee ik het proces naar leven wandel hier op aarde, in overweging van waar ik en een ander wezen zich bevindt in het proces op dat moment.

Ik stel mezelf ten doel mezelf specifiek bij te stellen daar waar ik nalaat mijn uiterste potentieel te leven in communicatie met de ‘levenspartners’ door toepassing van schrijven, zelfvergeving, zelfcorrigerende uitspraken en zelfcorrigerende toepassingen.

de-mens-van-de-aarde-20035584Winged – Exploring Self  Intimicy

Winged – Zelfintimiteit Onderzoeken

—————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 459 – Herkenning als de mantel der liefde – zelfcorrecties

Dag 477 – Autoimmuniteit – een zelfonderzoek

Dag 478 – Afwijzing – zelfcorrecties

https://i0.wp.com/hobby.blogo.nl/files/2006/10/gallery%20kunst%20en%20liefde%20mantel%20der%20liefde%202.jpg

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in weerstand omdat ik geen herkenning ervaar als ‘de mantel der liefde‘, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de mantel der liefde als herkenning, een herkenning van systemen weergeeft op gevoelsniveau welke gekoppeld is aan voorgeprogrammeerde zielsgroepen en zo afscheiding en afwijzing creeert en/of in stand houdt, terwijl er feitelijk altijd gelijkheid aanwezig is in en als het fysiek waarin we elkaar als zodanig allemaal kennen zoals we onszelf kennen.

Ik realiseer me dat als ik participeer in afwijzing, ik mezelf niet (her)ken in hetgeen ik afwijs in de ander als wat in mij aanwezig is maar niet erkend door mezelf.

Ik realiseer me dat hetgeen ik niet herken, ik ook niet erken in en als mezelf en ik mezelf dus gedeeltelijk afwijs en zolang ik mezelf gedeeltelijk afwijs ben ik niet heel.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te leren kennen in de gebieden waarin ik geen herkenning en dus weerstand ervaar en mezelf te erkennen in en als het afgewezen gebied door toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie op hetgeen ik weerstand ervaar en op de energetische ervaring van de weerstand zelf.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken of hetgeen ik weerstand op ervaar als wat ik zie in een ander, ik dit eventueel in een ander gebied in mijn leven op dezelfde wijze toepas of juist niet toepas terwijl ik deze manier eigenlijk afwijs in en als mezelf en zo mezelf saboteer en de boosheid hierover ten aanzien van mezelf, vervolgens projecteer op een ander die deze toepassing of gebrek aan toepassing, laat zien.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven en corrigeren in het gebied waar ik de zelfsabotage leef zodat ik, als en wanneer ik hetzelfde zie gebeuren in een ander, ik niet langer boosheid ervaar en leef maar mezelf direct corrigeer en richting geef in en als zelfondersteuning en eventueel hierin aanwezig ben ter ondersteuning van een ander.

Spite: what Else is there?

Ik stel mezelf ten doel de mantel der liefde als (gevoels)herkenning op te lichten en mijn participatie en verwikkeling hierin zelf te vergeven en corrigeren en zo te leren om liefde te leven als gelijkheid in en als het fysiek, in en als de realisatie dat ik hierin geen liefde of ook maar iets van gevoel of emotie hoef te ervaren om in gelijkheid te leven met en als mezelf in communicatie met een ander.

Wordt vervolgd

Leer jezelf te ontdoen van de mantel der liefde in ondersteuning van jezelf op weg naar een leven in en als gelijkheid en hieruit voortvloeiend ter ondersteuning van al het leven:

Desteni-I-Process-Lite (gratis cursus online)

——————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 415 – Uitsluiting en insluiting

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb uitsluiting te laten bestaan en manifesteren door een geloof in het bestaan van de ervaring van liefde en exclusiviteit hierin, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat deze ervaring van liefde direct gekoppeld is aan overleving in de geest in en als energie van binnen en overleving in het huidige geldsysteem van buiten, waarin we afhankelijk opgroeien van degenen ‘die van ons houden’ oftewel, die ons geld dus voedsel en huisvesting geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb me te realiseren dat als er werkelijk communicatie plaatsvindt in gelijkheid en er werkelijk voor een ieder gezorgd wordt, dat er dan geen ervaring van liefde nodig is om een lijntje te leggen in en als de geest ter overleving in en als de geest van binnen, gelijkstaande aan de overleving in en als het geldsysteem van buiten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als leven als communicatie als zelfexpressie buiten te sluiten in en als een geloof in de noodzaak en voldoening van de ervaring van liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘specialness’ te manifesteren binnenin mezelf en buiten mezelf en mezelf hierin te vervormen en verbuigen in en als zelfexpressie in een poging om speciaal te zijn en een speciaal gevoel als liefde te delen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan die speciale, exclusieve ervaring van liefde in en als de geest van binnen, hier heel lang over te doen om hieraan ‘toe te geven’, aangezien ik wel voel dat het ‘niet veilig is’ als niet stabiel, en als ik er dan eindelijk aan heb toegegeven, niet meer vanaf te komen en het vast te willen houden als laatste strohalm.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan een ervaring van liefde in en als de geest van binnen als laatste strohalm bij gebrek aan communicatie in gelijkheid in/als realiteit, en als er wel communicatie is, langzaam geactiveerd te worden door alle systemen die aanslaan welke ik vertaal als een ervaring van liefde dus angst, welke activatie door blijft sijpelen in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus vast te willen houden aan een ervaring van angst in en als de geest van binnen, zoals ik geprogrammeerd ben, zoals angst geprogrammeerd is binnenin mij, ter controle in en als de geest, ‘locked in’ en dus mezelf buitengesloten, om nooit te zien wie ik werkelijk ben/zijn kan als levend wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in te sluiten in en als een ervaring van angst vertaald in een ervaring van liefde en deze vervolgens speciaal te maken en hieraan vast te houden, opnieuw in en als een ervaring van angst om het werkelijk los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in te sluiten in en als een angst om de angst/liefde los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor een ‘nooit meer’ samen zijn met die ene speciale waarvoor ik de ervaring van liefde heb bewaard van binnen, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om ‘nooit meer’ deze ervaring in en als de geest te leven met die ene en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren nooit meer in de geest te leven in en als die speciale ervaring welke feitelijk een herinnering is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een herinnering aan een ervaring van liefde te bewaren van binnen, binnenin mezelf, ter generatie van energie als houvast in de geest, om niet alleen te hoeven zijn/staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf te realiseren, zien en begrijpen dat de ervaring van angst voor het ‘nooit meer zien’ en dus ‘nooit meer ervaren van liefde/angst hetgeen is welke me juist gevangen, ingesloten houdt in en als de geest, dus in angst.

Ik realiseer me dat een gedachte als ‘nooit meer’ het vasthouden manifesteert, de angst ‘om zonder te leven’ manifesteert het vasthouden aan gedachten/ervaringen dus het verblijf in de geest. Dus hetgeen ik dien te stoppen, zijn de gedachten en ervaringen van ‘nooit meer’.

Ik realiseer me tevens dat uitsluiting als insluiting, alleen in de geest bestaat en niet werkelijk fysiek en leven is, en dus door specialness en uitsluiting sluit ik mezelf in in de geest, en dus uit van leven, wat hetgeen is wat de werkelijke angst voortbrengt, als angst voor mezelf in en als de geest, in uitsluiting van mezelf van leven door een vasthouden/insluiten aan een ervaring/gedachte. Ik realiseer me dat dit een trucje is van de geest waarin de angst verschoven is in een poging om mezelf in te sluiten in/vast te houden aan de geest.

Ik realiseer me dat ik niet een ander kan ‘redden’, dit is slechts een excuus om op deze manier mezelf te willen redden in en als de geest, en hetgeen ik dien te doen, is mezelf hier te ondersteunen, ieder moment opnieuw.

Ik realiseer me dat ik nooit alleen heb gestaan en altijd heb vastgehouden aan de ander in de geest/projecties op de ander in de geest.

Ik realiseer me dat ik iets probeer uit te leggen als reactie op een uitsluiting naar mij toe in en als wrok, waarin ik me realiseer dat in uitleggen, ik mezelf alleen maar meer insluit in de geest, wat dus niet het beste is voor leven, en dat hoe meer ik ‘uitleg’, hoe meer ik neig uit te blijven leggen om het uitleggen weer uit te leggen. Ik realiseer me dat ik iets voor een ander niet uit kan leggen maar dat diegene zichzelf dient te realiseren, en mijn uitleg is hierin wellicht helemaal niet verhelderend maar juist vertroebelend.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een angst om nooit meer samen te leven en/of die ene te zien, te stoppen, te ademen, en hier te zijn met en als mezelf in de adem.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat ik mis als wat ik geprojecteerd heb in en op (de ervaring met) de ander en hierin te zien hoe dit naar zelf te halen en dit te leven in en als mezelf via toepassing van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met uitleggen aan een ander en hetgeen ik me realiseer, te leven in en als zelfcorrectie en levend in en als zelfcorrectie, te leren zien wat effectief is om te verwoorden.

—————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 379 – Sexual Desire

I see in myself how I keep myself believing in illusions, just to keep myself satisfied, out of a fear that I will become overwhelmed with desire. In this case, sexual desire, related to the fear of ‘staying alone my whole life’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to keep myself believing in the illusion of already having met the perfect sexual partner, and having experienced the perfect sexual interaction, and for this, being satisfied, eventual for my whole life, just in case that I will stay alone for my whole life, which by the way, is that one calls a sign of having met your soulmate, where in you will be ready to stay alone the rest fo your life, even if the ‘soulmate’ is not ready to live with you.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to protect myself in and as a believe of having already met the perfect sexual partner and have been physical intimate with him, to keep myself satisfied, not seeing, realizing and understanding that within and as this believe, I suppress myself in and as my own potential and will to physically share with a real partner and not one in a memory and within this, I suppress my potential and will to explore my physical sexuality equal as the physical, in and as a mutual physical support.

I forgive myself that I have not accepted and allowed myself to see, realize and understand that within this suppression, I suppress and compromise my whole physical expression in and as myself, no matter if there is a partner or not.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to become overwhelmed by sexual desire and not having a physical partner to explore this with.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel to stay alone my whole life and within this, having no chance to explore the physical intimicy with a partner.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to place physical intimicy with a partner above self-intimicy in and as my own physical, standing alone with and as myself no matter what.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to compromise life in and as myself, and within this, compromising the life of others as life in general, just because of fear of staying alone my whole life and not being able to be physical intimate with a male as a partner.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I would be able to be physical intimate without standing in and as myself as self-support, and within this, standing in and as an eventual support for the partner.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to separate sexuality from being self-intimate in and as my own physical, and so within this, make sexuality an energetic experience, separated from my own physicality in and as myself in self-intimicy, and so within this, create my own desire for fulfillment in and as this energetic experience of sexuality.

*

When and as I see myself going into a memory as believe in having already been physical intimate with the perfect sexual partner, I stop, I breathe.

I realize that I supress as protect myself from an experience as believe inside myself of missing out on something in and as a sexual desire.

I commit myself to in the moment, investigate what it and why it is that in that specific moment, I want to protect myself for in and as a memory of sexual satisfaction, to see, self-forgive and self-correct the believe in the illusion that exists in me.

When and as I see myself going into an overwhelming sexual desire of being physical with a male as a partner, I stop, I breathe.

I realize that I desire an energy in and as myself as fulfillment, and so, there is a seperation inside myself that I need to fulfill with energy.

I commit myself to investigate what seperation exist in me in and as the mind, in and as a believe of what should be, related to relationships and sexuality.

When and as I see myself going into fear of being alone my while life, I stop, I breathe.

I realize I go into future projection in and as the mind.

I realize I might participate in and as a startingpoint of being alone as loneliness in and as the mind, and so I need to investigate what startingpoint as assumption or believe I participate in, with regards to the illusions as desires of relationships and sexual fulfillment.

I realize that if I fear to stay alone for the rest of my life, it also means that I fear the opposite as to stay together and give up myself as I know myself in this in and as self-interest, and for fearing this, I decide to stay alone as lonely, so actually I might fear my own misinterpretations as protection mechanism as control in and as the mind, to keep me prison in and as isolation, in and as the mind.

I commit myself to investigate the starting point of being alone, interpretated as loneliness, in and as assumprion or believe I participate in with regards to the illusions as desires of relationships and sexual fulfillment, which I use as a protectionmechanism.

I commit myself to investigate what it specific is that I protect in and as self-interest, in and as a decision in and as the mind to stay alone as lonely.

I commit myself to everytime bring myself back to reality in and as the realization that I always stay alone in and as myself, no matter if there is a male as a physical partner, and to investigate what it is that I hold on to in and as a systemized fear, in and as a believe, assumption or misinterpretation, that makes me go into separation as illusion within this.

I commit myself to investigate the points where in I am not staying alone in and as self-support, and instead of this wanting to fulfill myself with energy in/as a relationship in and as the mind.

I commit myself to give myself time in this and be patience in this with and as myself, to give myself the chance to really stand up alone, in and as self-intimicy, and walk this point effectively in and as myself, as I realize that I never was able to make a real decision as starting-point in and as self-will to eventual start a partnership, because of not being clear in my stand in and as myself, and within this, creating many relationships and break-ups as distraction in and as the mind, which manifested physically in and as constriction.

I commit myself to be and become comfortable with and as myself as physical equal as sexual and apply this in and as physical masturbation, and within this, stop the eventual sexual desires as energetic experiences that may come up, to be and become here, in and as acceptance of my own physicality.

Related article in Dutch about physicality as sexuality:

Full life review my life of co dependency

Life Review – My life of Co-Dependency

*

Dag 374 – How Every Breath Counts

Dag 375 – The gift of Life by Roos – preference and ignorance

Dag 376 – Ignorance and preference – self-corrective statements

Dag 377 – The gift of Life by Roos – knowledge and information

Dag 378 – Loneliness-1

————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 212 – De Intimiteit-Personaliteit

Relationship-success-support-intimacy-personality

In Relationship Support Succes-Intimicy Personality wordt de Intimiteit-Personaliteit besproken.

Tijdens het luisteren komen nog wat punten van gemis omhoog gekoppeld aan ervaringen die ik heb ‘opgedaan’ met een Poolse jongen een aantal jaar terug, die ik destijds als ‘the one’ heb bestempeld en al regelmatig over geschreven heb tot aan een jaar geleden als over pool nr1. Zijn naam is Zbigniew.

De eerste keer dat we seks met elkaar hadden was dit niet op elkaar afgestemd, maar dit hadden we na een paar keer gecorrigeerd zonder hier beiden onzeker of ongemakkelijk van te worden, zonder weg te lopen hierin, waarin een soort basis gelegd was waarop de volgende keren de fysieke intimiteit gedeeld kon worden, en ook als dit een keer niet liep was het geen probleem en pakten we het de volgende keer weer op. Ik ervoer een vertrouwen hierin welke ik als vertrouwen in hem heb benoemd/ervaren maar wat me tegelijkertijd een basis van vertrouwen in mezelf in het delen van fysieke intimiteit heeft gegeven die blijvend is. Toch ervaar ik een gemis hierin, dus er liggen nog lijntjes naar hem toe en/of naar het delen van fysieke intimiteit met een ander op zich.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog steeds een ervaring van gemis te hebben als ik denk aan het samenzijn met Zbigniew, welke met name gekoppeld is aan het fysiek samenzijn met elkaar en waarin ik en hij een gevoelswaarde gekoppeld hebben aan het fysiek samen zijn met elkaar en hierin aan elkaars naam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gemak te missen waarmee we fysieke intimiteit deelden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een gevoel van vertrouwen te missen die ik ervaren heb in het delen van fysieke intimiteit met Zbigniew.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb destijds te denken/geloven dat hij de ene is en hierin dus te denken/geloven dat hij ook de enige is waarmee ik nog seks/fysieke intimiteit deel, en hierin een ervaring van gemis te creeren van het missen van mijn doel als zijn met de ene ware, aangezien is gebleken dat we niet praktisch fysiek samen leven en zullen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze ervaring niet los te willen laten, in plaats van in te zien dat door het ontmoeten van elkaar en het delen van fysieke intimiteit met elkaar, het doel in/als bewustzijn sowieso bereikt is, waardoor ik gemakkelijker in staat ben geweest de illusie van zo’n doel in/als bewustzijn en/of in ziels-construct vrij te geven en in te zien dat dit doel aan een programmering gekoppeld is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb destijds een bereid zijn in mezelf te zien, om mezelf volledig op te geven voor dit doel van fysiek samen zijn,  als had gebleken dat hij hiertoe in staat was, in plaats van in te zien dat ik hier zelf helemaal niet toe in staat ben en ook niet wil zijn, dat ik mezelf in/als expressie in woorden niet op wil geven voor een sporadische expressie in/als fysiek in een fysiek samenzijn, waarin ik mezelf afhankelijk maak van zijn fysieke aanwezigheid en hierin van zijn gemoedstoestand waardoor hij sporadisch fysiek aanwezig is/kan/wil zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf sporadisch werkelijk fysiek aanwezig te zijn en te expressen wie en wat ik ben in woorden in/als het fysiek, maar hiertoe mezelf alleen in staat achtte in zijn fysieke aanwezigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van de penetratie te missen met Zbigniew en het volledige vertrouwen en hierdoor gemak wat ik hierin voelde als zijnde dat hij mij hierin ondersteunde in plaats van een alleen-spel hierin te spelen en me de ruimte gaf om mezelf te expressen zoals ik in dat moment was in seksualiteit zonder iets van me te willen, in plaats van in te zien dat deze ondersteuning en expressie  nog wel bij beiden plaats vond gekoppeld aan een ervaring van gevoelens, dat ik iets van hem wilde en hij juist wegliep en in praktische werkelijkheid niet in zelf wil zien en hierin open wil communiceren waardoor we geen mogelijkheid hadden om door de gevoelens en angsten heen te wandelen en dus de fysieke communicatie over bleef als enige opening tot communicatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfvertrouwen in fysieke intimiteit te koppelen aan een ervaring in fysieke intimiteit met Zbigniew, in plaats van zelfvertrouwen te creeren in relatie tot mezelf in/als fysiek in ieder moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in/als fysiek in zelfvertrouwen te missen in ieder moment, aangezien ik mezelf nog verlaat door participatie in/als de mind/het bewustzijn, en hierin fysieke klachten manifesteer/in stand houd/heb gemanifesteerd waardoor ik een wantrouwen naar mezelf in mijn eigen fysiek ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van fysieke intimiteit met Zbigniew als ‘compleet’  en ‘altijd goed’  te hebben benoemd en ervaren, waarin we de praktische realiteit niet onder ogen hebben gezien en niet samen hebben doorlopen, en het dus een ‘altijd goed’ ervaring was van het moment in/als bewustzijn als NU-GOD-MIND, welke niet blijvend is want niet gestabiliseerd in realiteit, en dus slechts een positieve ervaring is gebleven met hierin de polariteit van de werkelijkheid als onmogelijkheid om met elkaar te communiceren in woorden als negatieve ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik bereid was/ben om de negatieve ervaring in realiteit erbij te nemen/voor lief te nemen, ten behoeve van een sporadische positieve ervaring, welke ik dan kon voortzettten in/als de mind/het bewustzijn om mezelf op door te laten leven in/als illusie, terwijl ik in mezelf zag en ervoer/zie en ervaar, dat ik dit helemaal niet wil, dat ik in realiteit in/als fysiek aanwezig wil zijn en in zelf wil zien en dit wil delen met een man die in zelf wil zien, waarin een fysieke intimiteit ontstaat in/als/met zelf in zelf-gewaar-zijn, waarna het pas werkelijk mogelijk word om fysieke intimiteit te delen met een ander, waarin ook de ongemakkelijkheden doorlopen zullen worden en het dus niet per defenitie gemakkelijk als ‘zonder moeite’  zal gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat hetgeen zonder moeite gaat, hetgeen is wat zo moet zijn/bij me past, in plaats van in te zien dat hetgeen zonder moeite gaat en hetgeen bij me past, mijn voorprogrammering is welke gevolgd wordt en dus gemakkelijk lijkt maar welke niet blijvend en reeel is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat iets niet gemakkelijk dus moeilijk zal/moet gaan als iets blijvend is, in plaats van in te zien dat ik zelf bepaal of iets moeilijk of makkelijk is door er waarde aan te geven in/als de mind/het bewustzijn, in plaats van op te pakken, in te zien en te wandelen wat hier is en mezelf hierin richting te geven door ervaringen van gemak en ongemak heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te hebben afgescheiden van het gemak van het delen van fysieke intimiteit in/als mezelf, en in plaats hiervan een moeilijkheid/moeilijkheden/strubbelingen in mezelf in/als fysiek te hebben gecreeerd door geloof en participatie in de illusionaire realiteit in/als bewustzijn, waardoor ik mezelf in/als fysiek als ongemakkelijk en onbetrouwbaar ervaar welke ik tracht te compenseren door een fysiek samenzijn met een ander waar alles gemakkelijk lijkt te gaan in 1 moment en me vervolgens hieraan te hechten als zijnde ‘het ene’ , waarin ik mezelf in eenheid en gelijkheid in/als fysiek volledig mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren als iemand die haar doel bereikt heeft in/als bewustzijn, me ondertussen afvragend hoe dit proces te wandelen als je niet je doel bereikt heb in/als bewustzijn, waarin ik mezelf limiteer tot een definitie van een helft in/als bewustzijn, wat een ziels-difenitie is naar een idee van Plato als zijnde dat iedereen bestaat uit 2 helften, en dat we dus altijd op zoek zijn naar de andere helft om vervuld te geraken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat als ik werkelijk alleen ga staan, ik ook altijd alleen zal blijven, wat feitelijk ook zo is, ik zal altijd alleen als Al-(l)Een zijn en blijven als ik werkelijk alleen sta, wat niet betekent dat ik dan ook alleen zal leven op aarde, maar juist het tegenover gestelde; pas als ik werkelijk alleen sta zal ik werkelijk in/als mezelf kunnen delen met een ander in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring als illusie als veilige haven van bereikt doel in/als bewustzijn niet te willen/durven loslaten/vrij geven uit angst voor een ervaring van alleen zijn in/als eenzaamheid, in plaats van in te zien dat een werkelijk alleen zijn geen ervaringen toestaat aangezien daarin geen afscheiding bestaat en dus geen ruimte voor ervaringen in/als bewustzijn en dus ook niet voor een ervaring van eenzaamheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te schermen en af te scheiden in mijn illusie van samen zijn in het verleden.

Ik realiseer me dat ik nog steeds vasthoud aan een ervaring in het verleden. Ik stel mezelf ten doel gelijk te staan aan deze ervaring in/als mezelf in het verleden door te stoppen met participatie in gedachten, gevoelens en emoties in herinnering.  Deze ervaring is een ervaring in mij, welke dus bij mij hoort en niet bij een samen zijn met Zbigniew. In dit gelijk staan in/als mijn ervaring (door te stoppen met participatie in gedachten, gevoelens en emoties in herinnering aan deze ervaring met Zbigniew) stopt de afscheiding van de ervaring van intimiteit in vertrouwen in fysiek samenzijn en stopt dus hierin een deeltje van de afscheiding in mezelf van mezelf die ik zelf gecreeerd heb door te geloven in ervaringen.

Als ik mezelf zie participeren in herinnering in gedachten, gevoelens en/of emoties gekoppeld aan een ervaring van fysiek samenzijn met Zbigniew, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf (be)vestig in/als bewustzijn als veilige haven. Ik stop, ik adem, ik ben hier.

Ik stel mezelf ten doel mezelf los te koppelen van de ervaring van samenzijn in/als bewustzijn met Zbigniew door de triggerpunten te onderzoeken en de punten die ik gecreeerd heb, zoals een relatie met zijn naam, vrij te maken door zelfvergevingen en zelfcorrecties, totdat ik er geen reactie meer op heb in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel een woordweb te maken van de naam Zbigniew en hierin de relatie die ik gecreeerd heb tussen ons, in samenwerking met/bevestiging van Zbigniew in overeenstemming dat we beiden hetzelfde doen in relatie tot elkaars naam, te stoppen, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysieke ongemakken te onderzoeken, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, met behulp van fysiek ondersteunende behandelingen en met behulp van mijn eigen fysieke aanrakingen en masturbatie, en hoe langzaam het ook gaat, hier adem voor adem doorheen te bewegen, waarin ik intimiteit in/als/met mezelf vestig in/als/met mijn eigen fysiek.

Ik stel mezelf ten doel alleen te gaan staan en de lijnen die ik heb opgebouwd in/als relatie in/als bewustzijn 1 voor 1 te verbreken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en hierin mezelf te geven aan mezelf.

Ik stel mezelf ten doel in dankbaarheid te leven voor wat ik gedeeld heb met Zbigniew zonder er meer van te maken in/als bewustzijn dan wat het is in fysieke werkelijkheid, en hetgeen waarin het me ondersteund heeft te integreren in/als mezelf en dit te leven ten behoeve van wat het beste is voor Zelf als voor Alle Leven.

Relationship-success-support-intimacy-personality-part-2

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 109 – Mijn Soulmate is een Weedroker

Ik betwijfel of ik ooit echt gedacht heb dat hij mijn soulmate was. Als ik de beschrijvingen van ‘soulmates’ las was er steeds die twijfel; zo van er klopt iets niet maar ik wil het zo graag, want als hij mijn soulmate is dan moeten we wel een relatie krijgen. Wat ik wel echt gedacht en geloofd heb is dat hij het is, dat hij degene is met wie ik een relatie wil, zal, kan en moet hebben. ‘Met hem moet ik het doen’. En ik was er ok in. ik vond (vind) hem zo leuk, het is zo fijn om bij hem te zijn dat ik bereid was al het andere als 20 rode vlaggen te negeren, goed te praten of te geloven/hopen dat er wel een oplossing voor is. Het hoop-karakter die me behoorlijk gevangen in de mist van de mind hield waar alles op de een of andere manier wel ‘goed’ zou komen.

1 van de rode vlaggen, of eigenlijk de grootste, is dat hij va zijn 16e verslaafd is aan wiet roken. Het hele scenario wat wordt omschreven in my life as a weedsmoker zie ik in hem, ik wist alleen niet dat het zo algemeen bij wiet roken voor komt.

Ik heb er ruim 2 jaar over gedaan om tot het punt te komen dat ik zie dat een relatie niet haalbaar is, laat staan een agreement. 2 jaar waarin we elkaar 1x gezien hebben en ik een relatie met een ander gehad heb en dat is het beste want als we elkaar zien is het zo prettig om in elkaars nabijheid te zijn dat alle praktische/realistische obstakels als sneeuw voor de zon verdwijnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen geloven dat hij mijn soulmate is zodat ik zeker weet/wist dat we wel een relatie zouden moeten krijgen/voortzetten, in plaats van in te zien dat ik twijfel, welke me een hoop verdriet had kunnen besparen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door te willen geloven dat hij mijn soulmate is waardoor ik niet kan/kon accepteren dat hij gewoon wegging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het jammer te vinden en verdriet te ervaren dat we geen relatie kunnen hebben, al dan niet soulmate, het was/is zo fijn om in elkaars fysieke nabijheid te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe het zo prettig kan zijn in elkaars fysieke nabijheid en fysieke aanraking en dat het toch niet mogelijk is om een relatie te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb helemaal niet zo nodig een soulmate te hoeven maar dit gebruikt te hebben als soort van verzekering om mezelf te doen geloven dat ik wel een relatie moet krijgen aangezien ik een soulmate heb dus ‘ik ben al voorzien’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te voorzien van een geloof in/als de mind, zodat ik me veiliger voel in deze onveilige wereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen dat hij niet in zichzelf kan en wil zien, waarin ik wederom lang mijn eigen inzichten op hem geprojecteerd heb als gelovende dat hij toch ergens hetzelfde moet zien maar dit niet wil toegeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet gedacht te hebben dat er nog leven zou zijn na dit inzicht dat we geen werkelijke relatie samen kunnen hebben, in plaats van in te zien dat het leven pas werkelijk kan plaats vinden als ik niet gebonden ben aan geloof/afhankelijkheid aan relaties in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze relatie in/als de mind graag te willen veranderen in een fysieke agreement, welke niet mogelijk is aangezien hij niet fysiek aanwezig is en wil en kan zijn, en dit dus niet het beste is voor mij en dus ook niet voor hem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het beste ben voor hem en hij het beste is voor mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wel te zien dat hij niet het beste is voor mij maar nog niet echt te zien dat ik niet het beste ben voor hem, en dus voel ik me schuldig dat ik geen relatie met hem kan hebben, terwijl hij degene is die constant afwezig is dus waar voel ik me schuldig over?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat hij afwezig is omdat ik nog iets moet leren, en zodra ik dit geleerd heb is hij er ook ‘klaar voor’, en komt hij naar me toe, in plaats van in te zien dat wat hij ziet en doet niet afhankelijk is van wat ik zie en doe, en dus heb ik er geen controle over en kan ik niets anders doen doen dan hem loslaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat hij naar me toe zal komen als ik er klaar voor ben, en verdriet te ervaren nu ik zie dat het zo niet werkt en dat we niet ‘gelijk op gaan’ hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat we gelijk op gaan, waarin ik me gelijk stel aan de ander(=de mind), in plaats van een en gelijk als zelf als leven te gaan staan, onafhankelijk van wat de ander doet en ziet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn vertrouwen buiten mezelf in hem gelegd te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik hier niet in kan gaan staan als ik hem zou zien, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik niet een en gelijk als zelf kan staan als ik hem zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn hem pijn te doen en in de steek te laten, in plaats van in te zien dat ik mezelf heb pijn gedaan en in de steek gelaten door op hem te vertrouwen in plaats van als zelfvertrouwen te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever mezelf pijn te doen en in de steek te laten dan hem pijn te doen en in de steek te laten, wat niet werkelijk zo is, want ik weet dat ik uiteindelijk voor mezelf zou kiezen als echt nodig, en hem dan alsnog of eigenlijk pas echt pijn zou doen en in de steek zou laten, wat ik kan voorkomen door nu voor mezelf te kiezen en geen relaties te starten in zelfonoprechtheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd te geloven dat de relatie niet plaats vond omdat ik niet durfde, in plaats van in te zien dat de relatie wellicht gewoon niet plaats vindt omdat het niet het beste is wat duidelijk zichtbaar is aangezien hij niet fysiek en in communicatie aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik genoegen kan nemen met een relatie met een man die niet fysiek en in communicatie aanwezig is, zolang ik maar zeker weet dat hij van me houdt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb genoegen te nemen met wederzijdse liefde in/als de mind als veilige haven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat liefde alles overwint, waarin ik hierin zie dat dat niet zo is, de liefde is absoluut niet voldoende om fysiek een relatie te starten en om hem fysiek hier te laten zijn en bijvoorbeeld te stoppen met roken van wiet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat alles draait om de liefde, wat inderdaad zo is, de mind draait rondjes om de liefde, tolt in het rond totdat/zodat we duizelig als ‘licht in het hoofd’ zijn en niet meer zien wat werkelijk hier is.

Ik stel mezelf ten doel te gaan staan voor mezelf als wat het beste is voor mijzelf en hierin voor de ander waarin ik stop mezelf en de ander te misleiden tot/door valse voorwendselen in naam van de liefde.

Ik stel mezelf ten doel de praktische toepassing van een eventuele relatie als agreement volledig te onderzoeken en bespreken zonder mezelf te laten verblinden door gevoelens van liefde.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met spreken in woorden die ik niet in praktijk breng/kan brengen, totdat/zodat ik een en gelijk als mijn woorden ben.

Ik stel mezelf ten doel Hier te zijn voor communicatie zonder direct een relatie te willen en/of verwachten.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het verwachten van/hopen op een relatie welke communicatie in gelijkheid in/als mezelf in de weg staat en welke tevens het plezier weghaalt van welke communicatie dan ook.

Ik stel mezelf ten doel plezier te hebben in communicatie in eenheid en gelijkheid in/als mezelf zonder verwachtingen in/als de mind en verwachtingen die opkomen zelf te vergeven.