Dag 484 – Inhouden van zelfexpressie door angst voor een tekort aan geld

image-2031318-varkenVoor context lees:

Dag 483 – Moeite doen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te zuchten en te steunen binnenin mezelf in en als een repeterende gedachte ten aanzien van het iedere dag opnieuw, ochtend en avond tabletjes fijn stampen en oplossen om aan de diertjes te geven ter ondersteuning van hun fysiek samen met de andere verzorgingswerkzaamheden die ze nodig hebben waarin ik mezelf in participatie in de gedachte niet direct gestopt heb maar pas een aantal dagen later na een gesprek met Witneus die aangeeft dat ze misschien wel ondersteuning wil ‘als het niet teveel moeite is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geraakt te zijn door de onvoorwaardelijkheid als waarin Witneus aanwezig is in en als leven wat aangeeft dat ik zelf niet zo aanwezig ben in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb onvoorwaardelijk aanwezig te zijn in en als het fysiek in en als de verzorging als wat het beste is voor en als leven, maar dat ik mezelf inhoud in en als de geest in participatie in een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in te houden in en als de geest in participatie in een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het teveel moeite is om dag in dag uit het stampen van tabletjes voort te zetten, wat gekoppeld is aan een soort van angst waarin ik niet zie hoelang dit nodig is welke feitelijk weer gekoppeld is aan de kosten die ik maak voor de tabletjes en andere verzorging die de diertjes nodig hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren gekoppeld aan de kosten die ik maak, iedere keer dat ik de tabletjes fijn stamp en steeds opnieuw bemerk dat Roy er echt 2×2 per dag nodig heeft waarin zijn lijfje aardig stabiel is en dat als ik hierin verminder, binnen 1-2 dagen de klachten erger worden en het fysiek oncomfortabel wordt voor hem (welke duidelijk is in een piepen van pijn als hij plast en een nat buikje, welke sterk verminderen bij 2×2 tabletjes).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een angst te ervaren teveel te stimuleren in zijn lijfje met 2×2 tabletjes, terwijl keer op keer uit de test komt (die ik dus zelf af en toe toepas als ik na een aantal weken tot maanden het aantal  tabletjes iets verlaag) dat zijn lijfje het beste functioneert met 2×2 tabletjes en dat het goed mogelijk is dat dit zo zal zijn tot aan zijn overlijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voorzichtig te zijn en mezelf in te houden in de toepassing als wat het beste is, in en als een angst dat de financiën niet toereikend zijn in de toekomst en ik wat het beste is, niet meer kan toepassen door een tekort en hierin dus ‘kort’ op het leven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het leven in en als het fysiek in te korten door participatie in en als angst in en als een inhouden van de toepassing van wat het beste is welke begint bij participatie in en als een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet voluit te leven door geloof en participatie in gedachten over tekorten gekoppeld aan een eventueel tekort aan geld in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘leven kan sparen’ door voorzichtig te zijn en in te houden, net zoals ik geld kan sparen en bewaren en vast kan zetten op een bankrekening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb leven vast te zetten in en als mezelf door in te houden in en als zelfexpressie, net zoals ik geld vastzet op een bankrekening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik leven kan sparen en vastzetten voor later, waarin en waardoor ik niet hier aanwezig ben en hoef te zijn en dus niet inzie hoe de wereld werkelijk in elkaar steekt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘nooit’ te weten of, als ik voluit in en als expressie ben en dit wordt niet gewaardeerd, er dan wordt ingehouden op geld waarvan ik moet leven door voedsel, huis etc te betalen en dus ben ik liever voorzichtig zodat ik niet teleurgesteld kan worden door opeens gekort te worden in en als de mogelijkheid tot leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als leven te compromitteren door inhouden van en als zelfexpressie gekoppeld aan een geloof als angst dat geld is leven, wat ook zo gecreëerd is in deze wereld maar wat niet het uitgangspunt is/zou moeten zijn als wie ik ben in en als mezelf, in en als het fysiek, in en als leven als zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om mijn angst te projecteren op de diertjes en op mijn eigen lichaam als leven in en als het fysiek door moe te worden van taken van fysieke verzorging in en als de gedachte dat het ‘teveel moeite is’, wat niet zo is, het is een angst dat ik het niet kan voortzetten, het is een inhouden als controle op leven als wat het beste is in en als het fysiek, hier, in het moment, adem voor adem, dag voor dag ter voorkoming van een eventuele ervaring van teleurstelling in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in te houden in en als controle in en als de geest in participatie in gedachten gevoelens en emoties ter voorkoming van een negatieve ervaring in en als de geest zoals bijvoorbeeld teleurstelling en zo dus, dag in dag uit, te participeren, leven en bewegen in deze cyclus van controle, gekoppeld aan tijd in een tijdlus in en als projectie op de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moe te worden van de angst als controle als inhouden van en als zelfexpressie als leven in en als het fysiek en hierin een gedachte als controle te manifesteren in en als mezelf als dat het teveel moeite is, welke ik vervolgens neig te geloven en als ik mezelf niet vergeef en corrigeer, ik hier zelf(s) naar ga leven door inhouden van leven als wat het beste is.

Wordt vervolgd

Full the heart of love

—————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Advertenties

Dag 85 – Razende Roelie op zoek naar bevestiging – Aardig gevonden willen worden

Ik zag mezelf vandaag een tijdje razen in de mind, backchat projecterend in de mind op een ander (in de mind); ergens nog gelovende dat ik iets zag wat over die ander gaat. uiteindelijk kon ik zien dat datgene wat ik projecteer over mezelf gaat, en hoe ik dit zelf gecreeerd heb door mezelf terug te houden in expressie in weerstand, waarna ik direct ging twijfelen aan mezelf, en om mezelf uit die twijfel in/als de mind te halen wilde ik bevestiging van die ander, gelovende dat die ander misschien wel boos was op mij en daarom geen bevestiging gaf, waarin ik zelf in eerste instantie geen bevestiging had gegeven als reactie op die ander, in weerstand op het teveel bevestiging geven van de ander in/als de mind. Dit alles door een paar sms-jes heen en weer en het bij mezelf houden, waardoor ik in zelf kon zien zonder de ander ‘lastig te vallen’. En na het in zelf zien kwam de ‘bevestiging’ als een antwoord in sms lol.

Ik kan zien hoe ik de ander steeds bevestig omdat ik zelf bevestiging nodig heb en aardig gevonden wil worden, wat ik verwacht gevonden te worden als ik die ander bevestig.

Zijn we dan bij het karakter van ‘Aardig gevonden willen worden?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb aardig gevonden te willen worden door iemand buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf niet aards als fysiek te zijn waardoor ik het nodig heb om aardig gevonden te willen worden door een ander buiten mezelf als (be)vestiging van mezelf op aarde in het fysiek, waarmee ik mezelf juist meer en meer afscheid van mezelf in/als het fysiek en mezelf juist (be)vestig in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te (be)vestigen in/als de mind door aardig te doen en/om aardig gevonden te willen worden in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van aardige mensen te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat sommige mensen altijd aardig zijn, in plaats van in te zien dat zij ook alleen maar in een karakter participeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik zelf niet aardig (genoeg) ben, wat op zich zo is als aardig gezien wordt als aards als aanwezig in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het mezelf niet aardig vinden te zien als een oordeel in plaats van een fysieke benoeming van de realiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de fysieke benoeming van de realiteit als oordeel te zien, waardoor ik de realiteit niet fysiek durf te benoemen en in plaats daarvan probeer om aardig te doen en/om aardig gevonden te willen worden door het sparen van de ander zijn/haar gevoelens en emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb met aardig doen gevoelens en emoties in/als de mind te sparen, waarin ik dus eigenlijk een soort van credit aan het sparen ben voor barre tijden zonder in te zien dat ik mezelf en de ander weg houd van mezelf als aarde als fysiek Hier aanwezig in eenheid en gelijkheid op Aarde, en in plaats daarvan mezelf afhankelijk houd in/als de mind en zo mijn eigen kredietcrisis creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb door te sparen in/als de mind mijn eigen kredietcresis creeer, en daarmee de kredietcrisis in de wereld in stand houd.

Als ik mezelf aardig zie doen om gevoelens en emoties van een ander en/of van mezelf te sparen, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf waarom ik wil sparen, waar ik bang voor ben door het schrijven en toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties. In de adem kan ik spreken en is het niet nodig om te sparen aangezien ik in gelijkheid als mezelf als Leven een ander en/als mezelf geen tekort kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb aardig te doen als sparen in/als de mind uit angst om tekort te komen.

Ik zie in mezelf of ik mezelf of de ander werkelijk fysiek tekort doe. Als dit niet zo is, dan gaat het om een tekortkoming in/als de mind. Ik pas zelfvergevingen toe op de tekortkoming in/als de mind, en ga eventueel schrijven om mezelf te zien in deze tekortkoming zodat ik mezelf kan bevrijden van de tekortkoming als beperking in/als de mind.

Ik stel mezelf ten doel een en gelijk als het fysiek als de aarde te worden door mezelf te zien in de woorden die ik schrijf en mezelf te vergeven en corrigeren in/als het fysiek,  zodat het verlangen naar aardig gevonden worden door iemand buiten mezelf niet langer nodig is.

Ik stel mezelf ten doel aanwezig te zijn in mijn fysiek en mezelf in het fysiek in/als de Adem te bewegen, en in deze beweging de dingen op te pakken die gedaan moeten worden waarin ik mezelf hier op aarde breng in de praktische zaken die gedaan moeten worden.