Dag 418 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-4 – Angst en Angstdimensie

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen?- Verbeeldingsdimensie

Dag 403 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-1 – Machteloosheid

Dag 409 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-2 – Hopeloosheid en Verdriet

Dag 410 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-3 – Woede

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte, onbegrip

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren ten gevolge van de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’, in en als een geloof in deze gedachte in mezelf als dat deze werkelijk over een ander gaat en ‘waar’ is, waarin ik dus angst creeer en ervaar binnenin mezelf in en als een geloof dat de ander zelfonoprecht is en ik niet weet waar te beginnen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een angst ten gevolge van de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat een ‘niet weten waar te beginnen’ zelfonoprecht is, wat hetgeen is wat me angst aanjaagt en waarin ik mezelf vasthoud in en als een bestaan in angst, welke feitelijk een angst is om te veranderen in en als mezelf, welke ik verberg achter een niet-weten. Ik weet wel waar te beginnen, namelijk bij het stoppen, inzien en zelfvergeven van mijn eigen reacties. En van hieruit verder zien. Ik stel mezelf ten doel, te beginnen bij en met het stoppen, inzien en zelfvergeven van mijn eigen reacties op de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’, welke getriggerd wordt door de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd in/als de gedachten van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren binnenin mezelf ten gevolge van een creatie van niet-weten binnenin mezelf, welke ik automatisch zo heb overgenomen/geprogrammeerd heb gedurende de opvoeding en wellicht zelfs genen en voorouderlijke lijn, waarin ik me realiseer dat dit niet ‘de schuld’ is van ouders, voorouders of mijzelf, maar dat het mijn verantwoordelijkheid is om dit te stoppen binnenin mezelf en hierin richting te geven in/aan en als mezelf. Zelfdirectie start binnenin mij.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een niet-weten waar te beginnen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een niet-weten opgooi ter bescherming van een niet-willen veranderen en dus niet willen starten met stoppen, inzien en zelfvergeving van mijn eigen reacties. Ik realiseer me dat ik in een ervaring/gedachte van niet-weten, mijn macht weggeef aan de geest in een geloof in deze gedachte van niet-weten waar te beginnen, welke mijzelf natuurlijk angst aanjaag aangezien ik mezelf gevangen en machteloos houd in en als een geloof in een niet-weten waar te beginnen in de geest. Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik een niet-weten op zie komen binnenin mezelf, te stoppen, te ademen, direct zelfvergeving toe te passen op het niet-weten gerelateerd aan de situatie in dat moment en op mijn eigen reacties die in het moment opkomen en indien nodig in schrijven te brengen voor nader onderzoek, en van hieruit te zien hoe verder en wat te doen of niet te doen.

Dit geeft zicht op de angstdimensie die ik nog niet had ingevuld:

Angstdimensie:

Dat er geen verandering plaatsvindt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat er geen verandering plaatsvindt, geprojecteerd op een ander, waardoor en waarin ik een ‘niet-weten waar te beginnen’ als gedachte als controle manifesteer in mezelf, zonder in te zien, realiseren en begrijpen dat ik deze angst ervaar omdat ik dit zo heb zien gebeuren een leven lang, een niet-weten waardoor niets besproken kon worden en waardoor er dus geen verandering plaatsvindt, welke ik zo heb voortgezet binnenin mezelf geprogrammeerd als hoe ik het als voorbeeld heb gekregen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de macht weg te geven aan een ander in en als een geloof dat de ander moet veranderen en als de ander dit niet doet, dat er dan geen verandering plaatsvindt, en hierin angst te creeren binnenin mezelf aangezien ik de macht heb weggeven aan de ander – dus aan de geest, aan de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de ander moet veranderen om verandering plaats te laten vinden, en hierin mezelf machteloos te maken en gevangen te houden in en als een ervaring van angst, exact zoals het geprogrammeerd is, in plaats van ten eerste zelf te veranderen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een angst voor dat er geen verandering plaatsvindt, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik dit zelf in de hand heb, en dat de angst gevoed wordt door een herinnering in en als mezelf die ik in verschillende lagen heb gemanifesteerd en die ik dus als werkelijk ervaar omdat ik dit werkelijk zo geloofd heb. Ik realiseer me dat ik de macht heb weggeven aan de ander in en als een geloof dat de ander moet veranderen, in plaats van direct te starten in en als zelfverandering. Dus, realiseer ik me, dat ik het geloof en de aanname en de gedachten dien zelf te vergeven, dien te onderzoeken hoe het in elkaar gedraaid zit binnenin mezelf, en een triggerpunt laat me dit zien, als ik wil zien in mezelf in en als de reacties en gedachten die opkomen. Ik stel mezelf ten doel, de reacties en gedachten, gekoppeld aan een angst dat er geen verandering plaatsvindt, binnenin mezelf te onderzoeken, uitschrijven, zelfvergeven, aangezien ik alleen, alleen ikzelf dag voor dag, adem voor adem, beslis om zelf te veranderen en mezelf hierin richting geef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik mezelf geen richting geef en mezelf niet verander.

Als en wanneer ik mezelf in en als angst zie participeren voor het nalaten van zelfverandering en richting geven aan mezelf, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf hierin saboteer in en als een ervaring van angst, en de ervaring van angst zelf houdt me dan gevangen, zoals we geleerd hebben en geprogrammeerd zijn en onszelf geprogrammeerd hebben. Ik realiseer me dat het een gedachte betreft, die geen werkelijkheid is, het is een gedachte, opgeslagen als herinnering welke opkomt in mij. Ik stel mezelf ten doel, zelfvergeving toe te passen op de angst en gedachten in relatie tot de angst voor het nalaten van zelfverandering in het moment als het opkomt en nader te onderzoeken wat het is waar ik bang voor ben om in te veranderen en waarom, zodat ik hierin een oplossing kan vinden ter ondersteuning van mezelf, in en als zelfverandering, adem voor adem, dag voor dag.

Wordt vervolgd

Voor context lees de serie bovenaan dit blog welke begint op Dag 398. Het is een serie waarin ik specifiek uitschrijf hoe ik de verdediging van en als een karakter als afscheiding in/als mezelf in/als de geest heb opgezet in verschillende dimensies waarin steeds opnieuw en gedetailleerd zichtbaar wordt dat de gedachte “het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen” ‘natuurlijk’ over (een deel van) mezelf gaat als en zodra ik participeer in deze gedachte en/als geactiveerd karakter en ieder blog beschrijft een aspect/dimensie van dit karakter als afscheiding binnenin zelf welke in het schrijven zichtbaar wordt.

Video:

WHERE do I START with Self Forgiveness?

(Link met Nederlandse vertaling zal hier volgen).

—————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 360 – Ontevredenheid over mezelf

Ik sta op en ik bemerk in mezelf een wat ‘doffe’ ervaring. Er zit zinloosheid in, en een ‘opgegeven hebben’. Depressief is niet het woord, maar als dit accumuleert wordt het een depressieve staat van zijn als algehele ervaring. Het is geen nieuwe ervaring. Vaak gaat dit gepaard met hierbij een fysieke vermoeidheid, of verkramping, of dufheid, of organen die hard aan het werk zijn en ontgiftingsverschijnselen geven, of een lichte hoofdpijn. Dit alles was niet aanwezig, het was alleen vrij helder deze ‘ervaring’. Ik ben ermee opgestaan en de dagelijkse bezigheden gaan doen. Ondertussen ziende wat er nu eigenlijk aan de hand is. Ik zie punten waarover ik ontevreden ben wat betreft mijn toepassing. Punten die ik heb laten liggen waardoor situaties zijn ontstaan die ik heb verlaten, waarover ik niet tevreden ben. Echter het doorwandelen van de cirkel rondom deze punten neemt tijd in.

Ik ga achter de computer zitten, open de email, en merk hier, he, hier ben ik wel tevreden vanochtend. Gisteren heb ik mezelf gepushed om wat langer door te gaan en wat ‘extra’ taken op te pakken en zo de tijd in de avond optimaal te gebruiken. Dit geeft een heel prettige start. Waarin het tot me door dringt: De doffe ervaring is een ervaring van ontevredenheid; ontevredenheid met mezelf dat ik mezelf niet optimaal heb toegepast op een aantal vlakken in mijn leven welke zich heeft opgestapeld tot een algemene ervaring van ontevredenheid over mezelf.

Zelfvergevingen volgen.

Desteni I Process Lite – free course to start with the process of self-realization

—————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 352 – Bernard Poolman (English)

[602241_10151555849528638_781079000_n%255B8%255D.jpg]

*

Sunday 11 august 2013 Bernard Poolman has passed away. His heart stopped beating.

See blogpost on Creation’s Journey to Life.

*

I am not sure where to begin so I describe what I walk through since the message sunday afternoon that Bernard passed away.

When I read the message on email I first understood that his heart stopped beating and I expected that the message would go on like ‘he is in the hospital and being reanimated’ or something like that.

This is not so. Bernard really passed away.

Sadness is the first thing that comes up in me, together with disbelief and incomprehension and a thought as ‘what should we do now?!’

Soon after this it become very clear to me what to do: to move on with the activities that I am doing, and with the group who will continue doing the tasks. It was as if I was making some kind of checklist inside myself to see if I am able to continue the work what I started within Desteni, without the physical presence of Bernard being here anymore.

I am able to continue. I have called Larry and Sylvie and asked them to open the email. I wanted to share this with them. In the hourse after this, I was still pretty clear.

We have had chat at 20.00 with the whole group. Within this it became clear that Bernard will not be coming through the Portal:

Bernard will not be coming through the Portal. You must understand that Bernard was an individual standing within and as all of existence in his Physical Body; now that he is no more in his physical body, he as what he stood as, as life, as here, as all, as one, as equal still remains within existence; but he is no more an individual being/person………….. So, we cannot talk with him personally as a him personally did only exist for the time-being on earth as to what was necessary to be done. Therefore, we as individuals still here have to stand and walk this Physical Process. The dimensional process is/has been done and walked  we have to take it from here into/as the Physical and we have everything we need.

And here the real sadness came up. He is really not here anymore as ‘Bernard’, also not as an individual being in the dimensions.

The group is directly standing up within the responsibility to continue with the activities in and as Desteni untill it’s done. There are questions but there will be coming an interview from Sunette and this will probably answer most of the questions.

In the hours that follow, everything becomes clear very fast with regards to the points that I have not yet taken real responsibility for within myself; the things that I saw, but not yet ‘picked up’ to really change within myself. All these points actually leads towards the same conclusion, that I still trusted on Bernard in a way, that I am not really aware of what ‘life’  is, that I do not understand how he can deside to not continue as an individual being but as existance everywhere, being present in all life. Most of all are related to missing a point of absolute certainty. This is what I have missed so much during my life, and what I have experienced, seen and received as a support and example from Bernard. This is the point what I did not bring into standing in a sufficient way within myself because of participation within and as the mind, which gives an experience of self-doubt.

I notice that I made attachments towards Bernard with regards to his total effort with absolute certainty to bring in Life as what is best for all, untill it’s done, and that I used his absolute certainty and dedication as a motivation to push myself through. After being in South-Africa, I have asked myself several times if I would move on in self-honesty no matter what, and the answer was ‘yes’ every time. It is what I wanted to do for already 20 years, but what I was not able to take on in totality, because I was missing the complete information, the tools to bring it into practise and a living example of how to do this. I was missing the act of self-forgiveness, and without self-forgiveness, no real change is possible. Bernard and Desteni gave me the information, the practical tools and the living example, and within Desteni I picked up tasks that I am able to complete, with or without Bernard, and so I can move on with what I am doing already.

At the same time I noticed that there was still hesitation to really live in absolute certainty and dedication towards and as life. It was as if there was some kind of, “yes, but” within myself, and I was moving, but it seems like moving too slow; it felt like pushing through a fuzzy cloud of distraction.

So, the absolute certainty and effort from Bernard I used as a motivation to push myself through. And this is what I need to be for myself. During this week after his passing away, I notice a change in myself and around me, as if some veil, some ‘noise’ has moved with him. This is related to the removing of the physical systems that he was working on, and the last one that he took on while and with leaving his physical body. (There will be coming interviews about this from Sunette – you can read her blog here). As if for the first time, I see myself as being able to do this, to take full responsibility for my own mind and to work together with the group on bringing a solution into the world. I experience it as if the support as the living principles as Life as Bernard was standing in and as, is spread out everywhere in and as existence, as a platform to walk on, available for everyone who is ready to face oneself in self-honesty.

There is no choise anymore: I have to walk into living as what I see, realize and understand as the only solution and we as a group as Desteni have to walk and bring the solution into the world, and we as a group as humanity have to bring this change into living, as the only solution to live in equality and oneness in and as this physical world. We have to be, become and continue in being practical living beings as what is best for all, and within this we have to stand the test of time, as Bernard stood the test of time and has become timeless and always Here, in and as support as Life, in and as the Living Principles.

His carefullness in every breath, is what stands most by me, as Anna is also describing in her blog about Bernard.

This starts in tender care in and as myself,in the very small things. Really listening to myself. Applying self-forgiveness on the fear that comes up in this; fear for standing up in and as life in carefullness in a world that is not carefull. There is so much to do in this before I am really able to be carefull in every breath.

(Compassion in Action)  (Blog Cathy)

Life is caring, the mind is not. So the systems that exist have to be realligned with and as the living principles as what is best for all in and as carefullness, and so we need to stop the starting point of self-interest in and as the mind. This starts within ourselves, as only when we as as humanity change into carefull and trustworthy beings, we will be able to change the world into a place that is Best for All Life.

This is what Bernard and Sunette are pointing out every time again: “You only need to take full responsibility for your own Mind Consiousness System and to forgive and change yourself within this”.

This is how change will take place as 1+1+1+1+1

“Give as you would like to receive”.

Within this, real care will come in. As first there is the giving and then there is the receiving.

Bernard said several times to me: “You are still scared of people”. “What to do” I asked. “It’s a thought”, he answered.

Within my witness-blog about going to the farm I described (part of) my experience with  Bernard on the farm.

I can keep on writing while the words are not fully describing what Bernard has given and how gratefull I am for what he has done. It is to each one of us to really live as his example in and as the Living Principle.

Here are a few lines from the chat that shows how it is not about Bernard but about the Living Principle that he brought into the world, and only living by this living principles and within this, bringing life into the world until it is done, until all is life, is a real expression of gratefullness and respect towards Bernard, who is standing as Life-Self-Realised. Because, what we all are really missing is

LIFE

in and as ourselves, and so in and as the world:

we have to become the living example of the living principle in the physical (Sunette)

he’s always stood in existence, as existence – here, so he’s “here”, but not “Bernard as an individual” – what I mean with ‘he’s here in/as existence’ is the Principle, Life (Sunette)

he told us -it is never about the individual, but the principles, thus we cannot use any excuses that bernard is not alive, because the principles still stand and it is up to us to stand (Cameron)

Consider the point that Bernard wasn’t something special  but the embodiment of a principle that we can all develop ourselves as; so  then I would suggest to simply stand as that point yourself of giving yourself your life back through being disciplined, and diligent in your process of standing up (Viktor)

he will be missed – but we will not miss his message/his words/what he stood for/as – this we’ve got to take and live and continue to do so (Sunette)

I would say Bernard did a better job than Jesus. Establishing the process of walking as equals as one as the principle – so we individually and together see this through, he was the guiding point, and now we have enough guidance to guide ourselves and each other and so to those still to come to be walking with us (Sunette)

we cannot rely on one single individual as that would be again ‘following a message’ instead of living it (Marlen)

Need to look at what you saw in bernard and found missing within yourself and then give it to yourself (Fidelis)

All he ever asked of us is show others the support he has given us (Fidelis)

we each stand as a specific point within this process – Bernard stood as the living example of what we are to become, life self-realised – walking the process we have established / each has ‘their point to stand’ – so, ‘life individualized’ is like self realisation process of being/becoming life and we have the process / structure to walk to be/become it (Sunette)

 Bernard Poolman –  Living The Word Alive: DAY 231

Thank you

Video support Marlen

*

(This is partly a translation of the Dutch blog that I wrote on 13 august 2013)

(Dutch blog with related self-forgiveness)

(Witness Blog)

*

—————————————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/