Dag 299 – Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf

Het is me de laatste tijd opgevallen hoe ik opzettelijk iets verkeerd aanpak, waarin ik met ‘verkeerd’ bedoel, op de automatische piloot zoals ik het altijd gedaan heb en waarin het, in het moment, lijkt of ik het weer zo moet doen, ook al is het allang een vervelende ervaring gebleken. De automatische piloot is hetgeen we altijd gedaan hebben zoals ons geleerd is en zoals dus is doorgegeven van generatie op generatie en/of zoals we onszelf aangeleerd hebben met een kleine ‘individuele’ verschuiving in het geleerde, als overlevingsmechanisme als aanpassing op wat we geleerd hebben.

Dit ‘weer zo doen’ levert altijd ergens energie op, welke meestal in eerste instantie een positieve energetische ervaring is, en welke achteraf – als ik inzie dat het verkeerd was en ik mezelf ‘aanval’ oftewel veroordeel op dit verkeerd doen – bestaat uit een negatieve energetische ervaring. En zo ben ik ten minste twee energetische ervaringen rijker.

Probleem:

Hoe langer ik dit doe, hoe meer de ervaring gaat spelen dat ik het niet meer kan stoppen, dat het ‘nu geen zin meer heeft’ dit te stoppen, want als ik eenmaal stop met deze reeks aan verkeerde handelingen, geef ik als het ware toe dat de de hele reeks handelingen die ik zo verricht heb in het verleden, ‘verkeerd’ was. En dat is nogal wat voor het ego als onderdeel van de geest, om in te zien en toe te geven. De hele geest vindt het geen goed plan dit toe te geven, want dit inzien is het begin van het einde van het bestaan van onszelf in/als de geest in/als energie, welke zich afkeert van de fysieke werkelijkheid en welke dus alles verkeerd om voorschotelt.

Dit toegeven is eigenlijk een toegift aan zelf. Want het bestaan in en als de geest, is gelimiteerd. De geest is afhankelijk van het fysiek om te overleven, dus de geest zal nooit zelfstandig kunnen bestaan, en dus kunnen we in de geest, participerend in positieve, neutrale en negatieve energie, nooit opstaan in en als eenheid en gelijkheid als onsZelf als Leven. Maar aangezien we onszelf gedefinieerd hebben als de energie in en als de geest, en hiermee gefuseerd zijn, samengesmolten, denken en geloven we dat ons bestaan afhangt van energie in en als de geest, en zullen we er ‘automatisch’ alles aan doen om onszelf in en als de geest in leven te houden.

Dus toegeven dat we het ‘verkeerd’ gedaan hebben, nee, dat is niet iets wat we snel zullen doen.

En dat is precies wat zelfvergeving inhoudt: een toegift aan onszelf, een teruggeven van onszelf als leven aan onszelf, door te begrijpen, in te zien en te realiseren dat we het verkeerd gedaan hebben en onszelf dit te vergeven.

De schrikbarende boodschap hierin: we hebben niet ‘iets’ verkeerd gedaan, we hebben alles verkeerd gedaan, omdat ons startpunt van hoe we tot nu toe geleefd hebben, in en als de geest is, dus verkerend in een omgekeerde werkelijkheid, dus verkerend in een illusie, welke een illusie op aarde voortbrengt.

Deze illusie bestaat in ongelijkheid, aangezien het is voortgebracht in en als de geest, welke in en als energie bestaat en dus in en als polariteit – een plus en een min – want alleen in polariteit kan de geest heen en weer bewegen tussen de plus en de min als ongelijkheid, en dus in een illusie van beweging als leven verkeren, en om de polariteit in stand te houden – plus en min – en in de geest te kunnen blijven verkeren, moeten we het dus ‘verkeerd’ blijven doen.

Hierin is deze toegift, dit toegeven en dus vergeven van onszelf, de enige werkelijke en blijvende oplossing om in en als onszelf tot leven te komen, en om in dit startpunt als leven, in eenheid en gelijkheid als leven, een leven op aarde voort te brengen.

Vroeg of laat zullen we allemaal deze lange weg ‘terug’  in moeten zien. En zoals op het station Utrecht groot op de muur geschreven staat, als iets wat we allemaal weten:

Hoe verder ik weg ga, hoe langer de terugweg is.

En ver weg, dat zijn we.

Conclusie:

De wereld waarin we leven bestaat uit een Opzettelijk Verkeerd Gemanifesteerde Werkelijkheid om onszelf, bestaande  in en als energie in polariteit in de geest, in leven te houden, ten koste van het fysieke leven waarvan de energie afhankelijk is voor brandstof. De brandstof is vrijwel op, het fysieke lichaam – aarde, mens, dier, plant – is uitgeput.

Oplossing:

Individueel:

* Schrijven, om onszelf Hier te halen in de fysieke werkelijkheid en te zien in wie we zijn geworden in en als deze afkeer en afscheiding, zodat we op wat we zien in en als onszelf, zelfvergevingen kunnen toepassen en zo verantwoordelijkheid nemen voor onszelf hierin.

* De toegift aan onszelf welke start in de Zelfvergeving van onszelf in participatie en definitie in en als de geest, in afkeer/afscheiding van de werkelijkheid als het Fysieke Leven op Aarde.

* Zelfcorrecties in de vorm van het schrijven van zelfcorrigerende uitspraken en zelfcorrigerende doelstellingen als handleiding om onszelf te veranderen na het vrijmaken en verantwoordelijkheid nemen in en met de zelfvergevingen.

* Het werkelijk fysiek leven van deze zelfcorrecties; alleen als we de verandering werkelijk leven, zal verandering plaatsvinden in de wereld.

Er is een gratis online cursus waarin de basisprincipes geleerd en toegepast kunnen worden:

Desteni I Process Lite (ook in het Nederlands met Nederlandstalige buddy beschikbaar via inlog op de Engelse site)

Wereldwijd:

Het is nodig dat er gezorgd gaat worden voor een Leefbaar Inkomen voor iedereen zodat van hieruit het proces verder gewandeld kan worden tot in eenheid en gelijkheid voor al het leven. Een voorstel hiertoe is aanwezig:

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

Living Income Guaranteed

Alleen als de noodzaak tot overleving, welke ons in de geest vasthoudt, ophoudt te bestaan, is ieder mens in staat om het innerlijk proces van en tot zelfcorrectie te wandelen.

LIGBeloning:

De Toegift van Onszelf als Leven in Eenheid en Gelijkheid, waarin de constante angst tot tekortkoming verdwijnt, waarin voldoende voedsel, water, huisvesting, gezondheidszorg en educatie is voor een ieder, waarin wordt samengeleefd in harmonie met dier, plant en aarde, waarin van elkaar geleerd wordt – werkelijk geleerd, dus praktisch toepasbaar in de fysieke werkelijkheid – zonder vorm van competitie, dus zonder angst voor verlies en vergelijking maar in ondersteuning van elkaar in gelijkheid.

Klinkt dit als een onhaalbare Utopie?

Zover zijn we dus heen, oftewel, heen als afwezig als verdwenen in de geest, en de weg terug is zo lang dat we deze niet meer zien en niet meer willen zien  – waarin de ‘de weg terug’ niet werkelijk een weg terug is maar het deconstrueren van onszelf als wat we in en als onszelf in de geest hebben toegestaan in het verleden als het wandelen van een Oplossing.

Het de enige manier als Werkelijke en Blijvende Oplossing.

Een ieder weet dit heel diep in zichzelf.

De vraag is: ben je zelfoprecht genoeg om dit toe te geven?

Wees onderdeel van de Oplossing en start de wandel in jezelf, want de Oplossing begint en ligt in en als jezelf.

(Klik op de afbeeldingen voor gerelateerde links; thanks!)

————————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Desteni Artists

Advertenties

Dag 231 – Sexy Stad

Ik was gisteren na werk in Amsterdam-Zuid voor een cursus. Ik stapte uit de trein en liep de stad in, en dacht wauw, het is hier sexy. Wat is er dan sexy? Wat kan er sexy zijn aan een plek? Waarom gaat mijn hart sneller slaan? Zijn het de mensen die er lopen? Allemaal goed gekleed, voorzien van geld, bellend, op weg naar huis. Is het de ervaring die getriggered werd in mij die ik gekoppeld heb aan Amsterdam-Zuid, waarin ik een aantal jaar geleden een periode contact heb gehad met een jongen/man die ik sexy vond en die mij sexy vond en met wie ik 2x seks heb gehad? Is het de energie die er hangt welke voortkomt uit de welvarendheid van de economie in dit stadsgedeelte, waarin er geen weet lijkt van de ellende die zich verder op de wereld afspeelt?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een rush over me heen te voelen komen als ik uit de trein stap, het stadsdeel in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hart sneller te laten slaan als ik de trein uitstap in Amsterdam-Zuid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, wauw, het is hier sexy.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, wauw, je zou hier maar wonen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb jaloersheid te ervaren op de mensen die hier schijnbaar zorgeloos en tevreden rondlopen zonder zich druk te maken over wat er verder in de wereld gebeurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een herinnering in mezelf te activeren van een periode waarin ik gecommuniceerd heb met een jongen/man over seks, zowel fysiek als in woorden, waarin ik met hem altijd een ‘goed gevoel’ had en me enigszins opgewonden, ‘excited’ voelde als ik met hem communiceerde, ook al is het niet iemand wie ik als partner zou willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het fijn te vinden om me even onder te dompelen in het positieve gevoel welke in me opkomt als ik de energie van geld en welvaart en seks ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de energie van geld en welvaart en seks te ervaren en definieren als positief en en hierin als ‘lekker’, terwijl ik er niet veel langer in zou willen en kunnen verkeren dan een avond en/of weekend en dit vroeger ook al niet kon maar nog wel wilde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het te missen om af en toe een avond weg te glippen en me even onder te dompelen in de zogenaamd positieve, zorgeloze energie van geld, welvaart en seks, zoals ik vroeger nog weleens deed als ik naar Amsterdam glipte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb naar Amsterdam te glippen om een vriendje te bezoeken en even weg te glippen uit mijn leven die ik als zwaar en verantwoordelijk ervaar, waarin ik het wegglippen als ontspanning beschouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het wegglippen en onderdompelen in positieve energie van geld, welvaart en seks als ontspanning te beschouwen en ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een gevoel van melancholie te ervaren bij de herinnering aan mijn laatste uitstapje in Amsterdam met een jongen/man waarmee ik seks heb gehad, waarin ik toen ook al ervoer dat hij geen leven leidt wat ik langer dan een avond of maximaal weekend zou willen en kunnen leiden/lijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de energie-shotjes te missen die ik af en toe had om mezelf op te laden waarin ik geloofde dat ik dit nodig had om door te gaan met de reis die ik wandel in verantwoordelijkheid op weg naar zelf-verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een energie-shotje me iets brengt waar ik iets aan heb dus iets substantieels, in plaats van in te zien dat ik hierin substantie gebruik om energie te genereren waardoor ik een negatieve ervaring in/als mijn fysiek/mijn fysieke leven creeer, en hiermee in het fysieke leven voor een ieder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me als een zombie te ervaren na een avond participerend in energie, waarin het lijkt of ik een kater heb terwijl ik geen druppel alcohol gedronken heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vroeger gewild te hebben dat ik altijd in deze positieve energie kon verkeren, en hierin boos werd op mezelf dat het me nooit lukte, en me verdrietig voelde in een ervaring van steeds opnieuw en altijd net de boot missen, waarin ik heel af en toe een nachtje op het schip kon varen maar hierna altijd direct terug aan wal ging aangezien ik niet ‘thuis hoorde‘ op dit schip.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geloofd te hebben dat er mensen thuishoren op het schip van positieve energie van welvaart, geld en seks, zonder te zien dat iedereen dit schip nastreeft en hierin het fysieke leven op aarde, waar we werkelijk ‘thuis’ horen en zouden kunnen zijn in ons eigen fysiek, zorgend voor elkaar en de aarde als fysiek, op te branden ten behoeve van het nastreven van een ervaring in/als de geest in positieve energie in zelfinteresse.

Als ik mezelf zie participeren in een positieve rush/ervaring gerelateerd aan geld, welvaart en seks een sexy jongen uit het verleden, dan stop ik, ik adem. Ik onderzoek in mezelf of ik het trigger-punt kan vinden van deze positieve enrgy-rush; het plaatje als gedachte welke de hele stroom activeert. Eventueel schrijf ik de gebeurtenis uit. Ik pas zelfvergevingen toe op de relaties die ik gelegd heb in/als deze ervaring.

Ik realiseer me dat de triggers nog een tijd zullen blijven komen, en dat het mogelijkheden voor mij zijn om deze getriggerde ervaringen te stoppen en in te zien in mezelf, zodat ik mezelf vrij kan maken van de verslaving aan deze energie-ervaring die me weghoudt van het hier aanwezig zijn in het fysiek.

Ik realiseer me, nu ik dit schrijf, dat het weg willen vluchten te maken heeft met de plek waar ik nu woon en hieraan gerelateerd de situatie waarin ik de mogelijkheid krijg om mijn angsten te stoppen welke altijd in mij aanwezig waren/zijn maar welke ik nooit werkelijk onder ogen heb gezien. De fysieke leefomgeving is wat werkelijk hier is, elke dag.

Ik stel mezelf ten doel verder te gaan met het inzien en stoppen van mezelf in/als angst als hoe ik mezelf gemanifesteerd heb in mijn leven tot nu toe; het enige wat ik werkelijk wil en wat tevens het beste is voor mezelf en voor alle leven, is als en dat ik mezelf vrij maak van de belemmering in/als Angst als Geest Bewustzijn Systeem in overleving als Energie. Hierin ondersteun ik mezelf, adem voor adem, dag voor dag, door te schrijven en zelf te vergeven zodat en totdat en waarin ik in staat ben om mezelf te veranderen op deze reis van Ziel naar Leven.

The-infinity-secret-consciousness-as-the-light-and-the-dark

————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life