Dag 370 – Jammeren op werk – vervolg

Dag 369 – Jammeren op werk

Als ik mezelf zie denken ‘ik wou dat J terug was’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik zelf geen verantwoordelijkheid neem voor hetgeen gedaan moet worden in een dag, en dat ik als gevolg, ga denken en zo ook geen verantwoordelijkheid neem voor mijn gedachten in en als de geest, maar in plaats hiervan mijn verantwoordelijkheid probeer af te schuiven in en als de geest in een poging mezelf te verlichten en onder de taken uit te komen, wat geen werkelijke fysieke verlichting is maar slechts een illusie in de geest, terwijl hetzelfde werk nog steeds gedaan dient te worden.

Ik stel mezelf ten doel participatie in gedachten als ‘ik wou dat J terug was’ direct te stoppen, te ademen, te focussen op de taken die er liggen en deze 1 voor 1, adem voor adem op te pakken.

Als ik mezelf boos zie worden op het computersysteem omdat het zoveel meer werk is dan het vorige systeem, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat boos worden wederom een poging is in de geest om onder de taken die gedaan moeten worden uit te komen en energie te genereren die mij voortduwen in het toepassen van de taken.

Ik stel mezelf ten doel om de taken die gedaan moeten worden, 1 voor 1 op te pakken, mezelf steeds terug te brengen in en als de adem, en te bewegen. Eventueel spreek ik hardop zelfvergevingen uit onderwijl om mezelf werkelijk te ontlasten van de energetische lading die ik heb opgebouwd ten aanzien van het nieuwe computersysteem en het uitvoeren van taken en om te zien wat er aan ongelijkheid aanwezig is in mezelf waar ik boos om word.

Als ik mezelf zie participeren in een vergelijking van het vorige en het huidige computersysteem, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als vergelijking van twee systemen, mezelf verongelijk doordat er in en als een vergelijking van systemen altijd een ongelijkheid plaatsvindt welke een winnaar en een verliezer geef, een plus en een min pool, en dus energie genereert waarin ik mezelf afscheid van mezelf in en als het fysiek.

Ik verbind mezelf door vergelijkingen van systemen te stoppen en zelfvergevingen toe te passen op hetgeen ik tegenkom als verongelijking in en als mezelf, in en als een onderzoek waarin ik denk en geloof een verliezer of winnaar te zijn en energie te ‘winnen of verliezen’.

Ik stel mezelf ten doel te werken met het huidige computersysteem en mezelf hierin adem voor adem te bekwamen zodat ik de werkzaamheden eenvoudig en prettig kan uitvoeren, onafhankelijk van hoeveel werk het is, aangezien de hoeveelheid er niet toe doet als ik adem voor adem mezelf beweeg en doe wat er gedaan moet worden.

Ik stel mezelf ten doel de fouten in het huidige computersysteem te noteren en te bespreken met de helpdesk of het hoofdkantoor.

Als ik mezelf ongeduldig zie worden van de vertraging in het huidige systeem, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me heb ingesteld op een bepaald tempo, welke niet gelijk loopt met het tempo van het computersysteem, oftewel onze systemen zijn fysiek niet op elkaar afgestemd.

Ik realiseer me dat het computersysteem zich niet aan op mij kan afstemmen, en dus dien ik me af te stemmen op het computersysteem en zo fysiek gelijk te bewegen.

Ik verbind mezelf door mezelf te stoppen in het automatische tempo in de geest en te zien wat de energetische ervaring inhoudt die opkomt in en als ongeduld. Het is een fysiek onprettige ervaring en ik heb hier iets fysiek gemanifesteerd welke ik steeds ontloop, en dus stel ik mezelf ten doel te onderzoeken wat deze ervaring inhoudt en zelfvergevingen toe te passen op de bevindingen en op de ervaringen zelf. Ik stel mezelf ten doel te zien hoe deze ervaring gerelateerd is aan tijd en geld.

Als ik mezelf zie jammeren halverwege de werkdag over de hoeveelheid werk die nog gedaan moet worden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik het niet eenvoudiger maak door te gaan jammeren in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar ik nu werkelijk om jammer in het moment, wat ik jammer vind, waar ik me van heb afgescheiden en hoe ik hierin een draaikolk van emoties gecreeerd en gemanifesteerd heb in en als mijn fysiek.

ik verbind mezelf door de afscheiding in en als een geloof en gedachten op ervaringen van gemis van iets of iemand buiten mezelf, te stoppen, mezelf te ondersteunen in en als de adem, en mezelf voort te bewegen, in en als de realisatie dat alleen ikzelf dit kan doen en dat dit voor iedereen ‘geldt’.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als ‘ik red het niet’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in de geest, vooruit zie in alle taken, waarin ik verdwijn in de geest, en waarin ik dus niet te redden ben.

Ik realiseer me dat ik gered wil worden in en als de geest, waarin ik me realiseer dat ik alleen mezelf kan redden door te stoppen met participatie in en als de geest, in en als gedachten als ‘ik red het niet’.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met vooruit zien in de geest, eventueel een lijstje te schrijven op papier met wat er gedaan moet worden die dag om zo de geest te ontlasten, en 1 voor 1 deze taken op te pakken en fysiek uit te voeren, waarin ik mezelf voortbeweeg, in en als ondersteuning van mezelf.

Als ik mezelf zie participeren in en als een ervaring van geen zin hebben, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik deze ervaring opgebouwd heb in en als de zinloosheid van de geest in participatie in gedachten als oordelen over ‘overbodige’ handelingen’.

Ik realiseer me dat wellicht de handelingen overbodig zijn, dat het anders gekund zou hebben, maar dat dit nu eenmaal het systeem is waar we mee werken en dat dit zo dient te worden voortgezet, waarin ik me realiseer dat het creeren van gedachten als oordelen hierover, juist de ervaring van zinloosheid in mij manifesteert, waardoor ik geen zin meer heb.

Ik stel mezelf ten doel de gedachten ten aanzien van ‘overbodige handelingen’ te stoppen in mezelf, en de taken van het nieuwe systeem op te pakken, mezelf hierin te bekwamen en deze zo effectief mogelijk uit te voeren en zo fysiek samen te werken met wat hier is, onafhankelijk van hoe het ‘was of zou kunnen zijn’.

Ik stel mezelf ten doel het algemene onderliggende patroon van de ervaring van ‘verongelijking’ nader te onderzoeken en te zien waar ik in en als geloof in en als als gedachten als oordeel gemanifesteerd heb in en als afscheiding van mezelf, en hierin mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel te zien wat ik jammer vind in en als mezelf en hierin de afscheiding die ik in mezelf gemaakt heb, te stoppen, te onderzoeken, zelf te vergeven en mezelf te corrigeren, adem voor adem, dag voor dag.

Desteni-I-Process – Lite – Gratis

———————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 368 – Relateren aan iets of iemand

Ik zie meer helder hoe ik mezelf definieer door me te relateren aan een andere persoon(lijkheid). Oftewel door ‘relaties’, welke in feite alle verbindingen zijn die we leggen met iets of iemand buiten onszelf, welke verbonden zit met een relatie in en als persoonlijkheid binnenin onszelf.

Dit relateren doe ik automatisch, voordat ik zelf spreek, heb ik in een aantal (onbewuste/onderbewuste) zaken al afgetast wat de situatie is en wie er voor me staat, wat de (on)mogelijkheden zijn in gesprek. Ik ervaar dat ik niet vrij ben maar me anders voordoe bij iedere persoon, in en als een persoonlijkheid. Ik ervaar al heel lang dat ik me aanpas maar ik zie niet DIRECT hoe ik me relateer. Het is meer een ervaren als het al gebeurd is.

Hier is vertraging nodig, en schrijven, en vertraging, en schrijven. En tijd om dit te zien ontvouwen en onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf compleet en bij voorbaat te relateren aan iets of iemand buiten mezelf, zodat en waardoor ik niet toekom aan mezelf in zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel om, wanneer en als ik mezelf mezelf compleet en bij voorbaat zie relateren aan iets of iemand buiten mezelf, zodat en waardoor ik niet toekom aan mezelf in zelfexpressie, te stoppen, te ademen, waarin ik me realiseer dat ik conflict in mezelf creeer door mijn zelfexpressie te onderdrukken in en als aanpassing aan iets of iemand buiten mij, waardoor ik vervolgens dit conflict ga projecteren op iets of iemand buiten mij in en als manifestatie als backchat en energetische reacties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb al in ‘afwachting van’ ga inperken, in en als bescherming in en als de geest, over hoe ik de ander zal benaderen.

Als ik mezelf mezelf zie inperken in ‘afwachting van’ iets of iemand buiten mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf bescherm in en als de geest, en dus stel ik mezelf ten doel te onderzoeken in mezelf wat ik aan het beschermen ben en waarom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen in en als zelfexpressie tot wat ik denk dat het beste is in contact met een ander.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie vervormen in en als zelfexpressie tot wat ik denk dat het beste is in contact met een ander, te stoppen, te ademen, en in het moment te realiseren dat ik in en als gedachte beweeg, wat niet het beste is, ook als denk ik dat dit het beste is in en als de geest. Ik stop een moment, ik adem, en zie wat zich voordoet in mij en buiten mij, kortom ik vertraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te gedragen als wat ik denk dat het beste is, waarin ik ‘als wat het beste is’ voornamelijk heb gedefinieerd als ‘geen conflict veroorzakend’.

Als ik mezelf zie participeren als wat ik denk dat het beste is in en als definitite van ‘geen conflict veroorzakend’, dan stop ik, ik adem, waarin ik me realiseer dat ik zo wellicht conflict in mezelf veroorzaak. Ik stop, ik adem, ik onderzoek in mezelf welk conflict ik wil vermijden en waarom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘als wat het beste is’ te definieren als ‘geen conflict veroorzakend’.

Ik stel mezelf ten doel om te onderzoeken hoe en wanneer ik probeer te vermijden conflicten te veroorzaken met iets of iemand buiten mij en hierin opnieuw te onderzoeken wat werkelijk het beste is, voor mij en de gehele situatie en de betrokkenen hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn gedrag en mijn woorden aan te passen op wat ik zie als de ander buiten mij – welke ook weer een reflectie is van mijn interpretatie van die ander – en hierin conflict in mezelf te veroorzaken welke start in de interpretatie als aanname.

Als en wanneer ik mezelf mijn gedrag en woorden zie aanpassen op wat ik zie als de ander buiten mij, dan stop ik, ik adem. ik onderzoek in mezelf of het aanpassen praktisch effectief is zodat een ander mij bijvoorbeeld kan horen, of dat ik iets probeer te vermijden in en als angst. ik stel mezelf ten doel de interpretaties als aanname in en als mezelf van wat ik zie, binnen en buiten mijzelf, te stoppen, zelfvergeven en eventueel nader te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb conflict in mezelf te veroorzaken in een poging conflict met een ander te vermijden, en op deze manier mezelf te relateren aan alles en iedereen buiten mij, dus in en als relatie in de geest, in een poging om mezelf zo onopvallend mogelijk te bewegen in de mensenwereld.

Als en wanneer ik conflict in mijzelf ervaar doordat ik conflict probeer te vermijden met iets of iemand buiten mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik automatisch mezelf in zelfexpressie inperk, onderdruk, welke conflict in mij veroorzaakt, in en als angst om conflict buiten mij te veroorzaken, welke dan gerelateerd moet zijn aan oordelen of iets of iemand, in mijzelf zowel als buiten mij. En dus stel ik mezelf ten doel de oordelen als conflict in mij te onderzoeken, zelfvergeven en mezelf zo te corrigeren tot eenheid en gelijkheid, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving, correctie voor correctie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een poging te doen om mezelf zo onopvallend mogelijk te bewegen.

Als ik mezelf mezelf zie participeren in een poging om mezelf zo onopvallend mogelijk te bewegen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik niet gezien wil worden en dat daar dus een reden voor is, een reden in en als de geest welke gebaseerd is op het verleden. En dus stel ik mezelf ten doel de redeneringen in en als de geest te onderzoeken welke ik gebruik om mezelf onzichtbaar te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten wie ik werkelijk ben.

Als ik mezelf zie participeren in een gedachte van niet-weten, niet weten wie ik ben en/of een niet weten in het algemeen, dan stop ik, ik adem. ik adem, ik beweeg, en realiseer me dat ik niet hoef te weten wie ik ben in en als de geest, maar slechts dit niet-weten kan stoppen in en als een gedachte en gekoppelde ervaring in mezelf, en dus verbind ik mezelf door de ervaringen en gedachten van niet-weten in en als mezelf te stoppen en eventueel te onderzoeken wanneer deze opkomen, zodat ik kan zien of hier een patroon in zit en hoe ik mezelf hierin praktisch en effectief kan ondersteunen.

Onderzoek de relaties binnenin en buiten jezelf:

Agreement course

Desteni-I-Process-lite

Full joao jesus only i can change myself

Joao Jesus – Only I can Change Myself

Free Music Download!

————————————————————————————————————————————————————
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 362 – Zelfcorrecties Ontevredenheid over mezelf

Psychic Animals – The Sheep – Part 1

https://i2.wp.com/www.mijnalbum.nl/GroteFoto-87LZXGHV-G.jpg

Psychic Animals – The Sheep – Part 2

Dag 360 – Ontevredenheid over mezelf

Dag 361 – Zelfvergevingen ontevredenheid over mezelf

Als ik mezelf zie participeren in ontevredenheid over mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik energie genereer in een ontevreden ervaring over mezelf welke geen ander doel dient dan energie genereren.

Ik verbind mezelf door te stoppen met energie genereren als ervaring van ontevredenheid over mezelf en start een zelfonderzoek om te zien waar ik ontevreden over ben in en als mezelf.

Als ik mezelf aanwezig zie in een algehele ‘doffe’ ervaring, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een accumulatie bevind waarin ontevreden ervaringen over de toepassing van mezelf zich hebben opgehoopt, waardoor ik alleen nog maar dofheid en dufheid ervaar als sluier van de geest, op weg naar fysieke manifestatie en/of juist zich tonend als fysieke manifestatie op langere termijn.

Ik realiseer me dat de ervaring van ontevredenheid een reactie is op het nalaten van de toepassing in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de lagen te onderzoeken die ik heb opgebouwd in de ervaring van dofheid als ontevredenheid over mezelf, in/als toepassing van mezelf. Adem voor adem, wandel ik wat zich aandient in de geest, ik pas zelfvergeving toe op waar ik heb nagelaten mezelf toe te passen, net zolang totdat de ontevredenheid als reactie op mezelf in het nalaten in/als toepassing van mezelf afneemt en verdwijnt.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van zinloosheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf als zinloos ervaar als ik niet aanwezig ben (geweest)  in en als de toepassing van mezelf.

Ik zet mezelf in als dagelijkse toepassing van en als mezelf als aanwezig zijn in adem en het toepassen zelfvergeving en zelfcorrectie, hardop sprekend en in schrijven, op de punten die zich aandienen waarin ik niet aanwezig was/ben, waarin ik mezelf beweeg als en tot wat het beste is voor zelf als leven en hierin voor al het leven.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van depressie, welke niet werkelijk een ervaring van depressie is maar meer een ‘kijken naar’ mezelf in en als depressie in en als gedachten, gevoelens en emoties, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf onderdruk en op twee benen beweeg, 1 been in en als de geest en 1 been hier aanwezig willen zijn, en staande op 1 been in de geest is niet werkelijk hier aanwezig zijn maar een aarzeling in en als de geest.

Ik realiseer me dat ikzelf de aarzeling als weerstand ben.

Ik stel mezelf ten doel de aarzelingen in en als de geest die zich laten zien als gedachten, te onderzoeken en zelfvergevingen zen zelfcorrecties toe te passen op wat ik tegenkom in en als aarzeling als weerstand.

Ik verbind mezelf tot het omarmen van de weerstand in en als mezelf, waarin ik de weerstand zie als ‘tegenkracht’, die niet sterker is dan ik, maar gelijk als ikzelf, aangezien ik het zelf gecreeerd heb en dus ben ik het, en dus kan ik er in opstaan in en als gelijkheid.

Als ik mezelf zie participeren in dufheid en fysieke vermoeidheid, dan stop ik, ik adem.

Ik onderzoek in mezelf of ik werkelijk fysiek vermoeid ben en dus rust nodig heb, of dat er structuren drukken die ik in en als de geest als vermoeidheid ervaar en laat zien.

Ik realiseer me dat ik niet beweeg in en als de adem als ik vermoeidheid ervaar in en als de geest, maar dat ik ‘tegen dingen opzie’ en dus mezelf vermoei/bemoei door het opzien in en als de geest, en mezelf dus feitelijk kleiner maar dan de dingen die ik zie in en als de geest, waardoor ik bij voorbaat al vermoeidheid ga ervaren in een geloof kleiner te zijn en dus niet in staat tot.

Ik zet mezelf in om, zodra ik vermoeidheid op voel komen als manifestatie in en als de geest, in de adem te gaan en alleen te focussen op de ademhaling. Ik pas zelfvergevingen toe op de structuren die omhoog komen als ‘waar ik tegenop zie.

Ik stel mezelf ten doel in werkelijkheid te onderzoeken waartoe ik in staat ben, door fysieke toepassing van de taken die gedaan moeten worden en door te stoppen met geestelijke toepassing van bergen creeren en hierin mijn eigen vermoeidheid te manifesteren.

Als ik in mezelf fysieke verkramping ervaar, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat hier ophoping als accumulatie aanwezig is door de tijd heen, welke het nog lastig maakt om direct te zien in de oorzaak van de verkramping.

Ik realiseer me dat ik in een consequentie beweeg, fysiek gemanifesteerd, in en als de onbewuste laag van het geest bewustzijn systeem als onbewust controlemechanisme, in en als angst, dus in en als oordeel.

Ik realiseer me dat oordelen bestaan uit het waarde hechten aan bepaalde zaken, aan het een meer dan aan het ander, waarin ik ongelijkheid in en als mezelf manifesteer, ten opzichte van mezelf als alles wat hier aanwezig is, en dus hierin automatische ten opzichte van een ander die hier als alles aanwezig is.

ik realiseer me dat ik niet hier als alles aanwezig wilde zijn/wil zijn, waardoor ik afscheiding als waardeoordeel creeer in en als mezelf welke fungeert als controlemechanisme in en als de geest.

Ik realiseer me dat dit mechanisme van controle, geen werkelijke sturing is maar slechts een beperking in en als de geest in een illusie van controle als ‘me beter voelen dan iets of iemand’.

Ik realiseer dat deze beperking in de geest bestaat uit het genereren van energie, op welke manier dan ook, welke beperkt is, aangezien energie niet op en als zichzelf kan bestaat maar altijd afhankelijk is van substantie om te verbranden als omzetting.

Ik stel mezelf ten doel laag voor laag de fysieke verkramping te onderzoeken in mezelf door te zien waar ik in en als reactie een waardeoordeel aanmaak ten opzichte van iets of iemand, binnenin mezelf en reflecterend buiten mezelf. Ik pas zelfvergeving toe op de ervaring van verongelijking die ik tegenkom, welke een ongelijkheid aangeeft binnenin mezelf in en als een geloof in dit waardeoordeel in en als de geest.

Als ik mezelf aanwezig zie in fysieke dufheid ten gevolge van ontgiftingsverschijnselen van de verzuring in de geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat mijn lichaam hard aan het werk is om de balans te hervinden in en als het fysiek en hierin zich zo optimaal wil ontdoen en/of staande houdt binnen de belasting van de geest bewustzijn structuren als fysiek gemanifesteerde gedachten.

Ik realiseer me dat het fysiek en de geest bewustzijn structuren zijn samengesmolten, en dat dit proces dus tijd inneemt om mezelf en het fysiek vrij te maken van de belastende structuren.

Ik pas zelfvergevingen toe op de fysieke symptomen die aanwezig zijn en zie wat er in de geest opkomt aan gedachten en energetische ervaringen als gevoelens en emoties zodat ik hier zelfvergevingen op toe kan passen. Als nodig onderzoek ik de patronen in schrijven.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysiek zo optimaal mogelijk te ondersteunen met voeding, rust, ontspanning, beweging, fysieke oefeningen en eventueel aanvullende supplementen en/of therapeutische behandelingen in dit proces van het vrijmaken van de fysieke belasting van de geest bewustzijn structuren.

Ik verbind mezelf door iedere fysieke toestand als een mogelijkheid tot verandering te zien en te stoppen met verschil maken als waarde hechten aan fysiek ‘mindere’ dagen en fysiek ‘betere’ dagen.

Als ik mezelf ervaar met hoofdpijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een emotie onderdrukt heb waardoor ik spanning creeer in mijn nekspieren.

Ik realiseer me dat ik iets niet heb ingezien/in willen zien in en als mezelf en dit al fysiek gemanifesteerd heb in en als onbewust patroon.

Ik verbind mezelf tot vertraging in en als de geest en te zien wat er speelt in mij. Als ik tijd heb hiervoor zie ik wat er in me opkomt als ik in en als de adem, rondom de hoofdpijn beweeg. Als ik een verantwoordelijkheid heb uit te voeren waarbij hoofdpijn me belemmert tot uitvoering (zoals werk in de winkel of fysieke arbeid) neem ik een pijnstiller zodat ik mezelf erdoorheen kan bewegen en stel mezelf ten doel de onderdrukking te onderzoeken als de taken gedaan zijn, en onderwijl de uitvoering van de taken te zien in mezelf welke punten zich aandienen en die te markeren als punten voor nader onderzoek in schrijven en zelfvergeving.

Ik zet mezelf in om dag voor dag, adem voor adem, mezelf toe te passen in het uitvoeren van de taken die gedaan dienen te worden, mezelf te pushen als bewegen hierin met ondersteuning van/aanwezig in de adem en het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties en hier in een ritme te bewegen in en als fysieke toepassing waarin zowel ‘taken’ als ‘ontspanning’ aanwezig zijn en waarin ik de taken in ontspanning leer uitvoeren en waarin ik in de ontspanning aanwezigheid ben/blijf. Indien nodig maak ik een schema voor de dag om een verdeling te geven aan mezelf als leidraad.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct te vergeven waar ik niet effectief ben en door te gaan met de toepassingen.

Ik stel mezelf ten doel de veranderingen die ik schrijf te leven en te zien waar ik dit nalaat en waar dus meer onderzoek nodig is in en als deze nalatigheid van mezelf in en als de fysieke toepassing.

Ik stel mezelf te doel, iedere keer dat er weerstand opkomt en uitstel zich aandient, mezelf te her-inneren dat discipline de discs zijn in de ruggenwervel waarop het fysieke lichaam en dus het gehelen fysieke bestaan gefundeerd is, welke de kracht geeft om rechtop te staan in en als mezelf, in en als mijn fysiek, en dat toegeven aan weerstand en uitstel mezelf in en als mijn fysiek verzwakt, en dat zelfvergeving een toegift aan mezelf is ter versterking van mezelf, waarin ik de verantwoordelijkheid herneem voor en als mezelf en zo mezelf disciplineer en dus opbouw in en als zelfdiscipline ter versterking van mijn ruggenwervel als spil van mijn fysieke bestaan, zodat ik mezelf in staat stel mezelf in en als mijn fysiek tot geboorte te brengen, adem voor adem, disc voor disc.

wervelkolom

Start Ondersteuning in het ontwikkelen van Zelfdiscipline:

Desteni-I-Process-Lite  (free course)

Desteni-I-Process-Pro

————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 332 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie-zelfcorrecties

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Dag 331 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie

Reactiedimensie:

Zelfcorrecties (Zelfcorrigerende Uitspraken en Doelstellingen):

In het blog van gisteren zie ik duidelijk hoe de emoties die opkomen direct of indirect gerelateerd zijn aan de ervaring van angst en mijn bestaan in deze ervaring van angst.

Als ik mezelf zie participeren in een emotie van verdriet, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf verdrietig maak door te denken dat ik iets mis/gemist heb, welke ik probeer op te vullen met een energetische reactie in en als verdriet in mezelf, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik participatie in deze energie gerelateerd aan verdriet, ik mezelf mis, hier aanwezig in de adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf overstuur maak door mezelf niet te sturen door te stoppen met participatie in een emotie van verdriet.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te sturen door te stoppen met participatie in verdriet zodra deze ervaring in mij opkomt, en in plaats hiervan, te ademen, en even heel gericht de 4×4 ademhaling toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat de gedachte is die aan de ervaring van verdriet vooraf ging, zodat ik de illusie die verborgen ligt in deze gedachte, kan ontsluieren door middel van het toepassen van zelfvergeving, waarna ik mezelf corrigeer.

Als ik mezelf zie participeren in een emotie van boosheid en/of irritatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik boos wordt op mezelf als en dat ik mezelf steeds opgeef in een energetische ervaring.

Ik stel mezelf ten doel, als ik boosheid ervaar, te onderzoeken wat hieraan vooraf is gegaan, waar ik mezelf niet effectief heb toegepast, en mezelf dit te vergeven in plaats van boos en geirriteerd te worden.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verongelijking, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf ergens heb verongelijkt door in een energetische ervaring te stappen, ongelijk aan mezelf, welke getriggerd is door wat een ander buiten mij zegt of doet.

Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken wat de ervaring van verongelijking in mezelf getriggerd heeft, welke ervaring van emoties ik in ben gestapt waarin ik mezelf verongelijk, en mezelf hierin te vergeven en corrigeren.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van onverschilligheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf heb afgescheiden van mezelf, een verschil heb gecreeerd, in participatie in gedachten en hieruit volgend emoties (en gevoelens) als energetische ervaring, gerelateerd aan een existentiele ervaring van angst en een geloof hierin als ‘dit ben ik’.

Ik stel mezelf ten doel, als ik onverschilligheid ervaar, te onderzoeken in mezelf hoe de angst gerelateerd is, waar ik bang voor ben, en hierop zelfvergevingen en zelfcorrecties toe te passen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van neerbuigendheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf ergens verbogen heb, niet gelijk ben gaan staan als mezelf maar een compromis heb gesloten ten behoeve van de ander(=de mind), waardoor ik mezelf verminder en dit probeer te verhalen in energie door mezelf te vermeerderen ten opzichte van de ander, en dus neerbuigend te gaan doen in gedachten, naar een ander toe.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar ik mezelf verbogen heb, waar ik een compromis gemaakt heb ten behoeve van de ander = de mind, en pas hier zelfvergevingen en zelfcorrecties op toe.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van slachtofferschap en onmacht, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me slachtoffer voel van mijn eigen energetische ervaringen en/als de de ervaring van angst, welke ik ervaar alsof ik er niet tegenop kan, geprojecteerd als ‘niet tegen een andere persoon/situatie op kunnen wie/welke mijn ervaring van angst triggert’.

Ik realiseer me dat ik de energetische ervaringen zelf gecreeerd heb als reactie op de geprogrammeerde existentiele ervaring van angst, als afleidingsmanouvre, om mezelf eeuwig bezig te houden.

Ik realiseer me dat dit niet is wie ik ben, deze existentiele angst, maar dat dit een programma is die geactiveerd is een wordt, en dus dat ik mijn participatie hierin kan stoppen.

Ik realiseer me dat de existentiele angst bestaat uit angst voor het onbekende en gerelateerd hieraan angst voor verandering.

Ik stel mezelf ten doel, de energetische ervaringen als stressreactie op de existentiele ervaring van angst, te stoppen in mezelf, door direct in de adem te gaan en gericht de 4×4 adem toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel, stap voor stap, adem voor adem, met mezelf te wandelen en mezelf te ondersteunen door mijn energetische reacties te stoppen en mijn vermogen tot zelfexpressie te vergroten door schrijven, onderzoek en oefening en zo mijn zelfvertrouwen te vergroten, waarin ik mezelf, adem voor adem, in staat stel in het onbekende te stappen zonder een draaiboek van de geest, maar in en als zelfvertrouwen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van onbegrip en ongeloof, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik ergens mezelf niet begrijp en niet kan geloven dat ik in onbegrip gehandeld heb, in en als zelfzucht.

Ik stel mezelf ten doel rechtstreeks in mezelf te zien waar ik gehandeld heb in onbegrip in zelfzucht en mezelf hierin te vergeven en corrigeren.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van opgeven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik al ver heen ben, dat ik al ten onder ben gegaan in gedachten en energetische ervaringen, en dat ik het opgeef.

Ik realiseer me dat ik mezelf vaak heb opgegeven en dat deze ervaring keer op keer getriggerd wordt.

Ik stel mezelf ten doel alert te zijn naar mezelf toe ten aanzien van participatie in gedachten en gekoppelde energetische ervaringen, waarin ik mezelf train op tijd te stoppen en het niet zover te laten komen dat ik mezelf opgeef/opgegegeven heb.

Ik stel mezelf ten doel, heldere herinneringen waarin ik mezelf heb opgegeven te onderzoeken in schrijven en hier zelfvergevingen en zelfcorrecties op toe te passen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van angst, dan stop ik, ik adem.

Ik stop participatie in de angst en als deze terug blijft komen onderzoek ik in mezelf door middel van schrijven, waardoor de angst getriggerd wordt, wat de aard van de angst is, of er een herinnering aan gekoppeld is, hoe en of ik de angst zelf gecreeerd heb en of er een existentieel gedeelte aanwezig is, en of en hoe ik de angst gegeneraliseerd heb. Ik pas zelfvergevingen en zelfcorrecties toe op mijn bevindingen in dit schrijven.

Ik stel mezelf ten doel in samenwerking met de angst te wandelen en me niet te verongelijken, te verminderen ten aanzien van de angst als de geest, en niet langer te verdwijnen in een stressreactie in en als de geest, in en als participatie in emoties (en gevoelens), als afleiding van mezelf, bestaande in en als angst.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te geven zoals ik zou willen ontvangen, adem voor adem, en mezelf te vergeven en corrigeren waar ik dit nalaat, waarin en zodat ik mezelf in staat stel om adem voor adem, een ander te geven zoals ik zou willen ontvangen en ik stel mezelf ten doel een ander te geven zoals ik zou willen ontvangen en te onderzoeken waarin ik dit niet doe/niet wil en mezelf te vergeven en corrigeren, waarin ik me realiseer dat het geven aan een ander gelijk is aan een geven aan mezelf als en wanneer het vrij is van manipulatie om iets gedaan te krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb me te realiseren en dus te leven dat geven aan een ander gelijk is aan geven aan mezelf, maar altijd verward te zijn in de draden van de geest in manipulatie, waarin ik constante angst ervaar om iets te verliezen.

Full_the-crucifixion-of-the-jesus-crucifying-the-self-part-1

The Crucifixion of Jesus 

—————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Gedachtendimensie – vervolg:

Als ik mezelf zie participeren in de Gedachte ‘Ik moet mezelf hier toch in leren stabiliseren als ik mijn stem wil laten horen in deze wereld, dus dit is een goede oefening hierin’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik harde stemmen en geluiden om me heen inderdaad als oefening kan gebruiken om mezelf te stabiliseren in de situatie en om te zien waar ik reageer en waarom.

Ik realiseer me tevens dat het leren stabiliseren als oefening als ik mijn stem wil laten horen in deze wereld, niet ‘de’ reden is om mezelf te stabiliseren, aangezien ik dan altijd ‘wacht’ op een trigger-punt van buitenaf om mezelf te corrigeren en stabiliseren, in plaats van mezelf in ieder moment toe te passen in en als de adem, stabiel in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel, trigger-punten als harde stemmen en geluiden te zien als ondersteuning om mezelf te stabiliseren en mijn reacties die hierin aanwezig zijn te onderzoeken.

Ik realiseer me dat het zien en accepteren van harde stemmen en geluiden als ondersteuning van mezelf tot het stabiel maken van mezelf – in plaats van het zien van harde stemmen en geluiden als een stoorzender – al de helft van reden tot de reactie wegneemt, die vaak voort komt uit een gedachte als dat het mij stoort.

Welke me dichterbij de werkelijke Gedachte brengt, die hiermee verband houdt, waarin ik het persoonlijk maak als dat ze mij storen en dat ze zelf niet zien dat ze zoveel lawaai maken en dat ik hierin angst ervaar om hierin richting te geven waarin ik een weigering ervaar om richting te geven, denkende dat ik de kinderen richting moet geven in plaats van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel in een eventueel gerelateerde volgende situatie opnieuw te zien wat er in me opkomt als Gedachte en hier specifiek zelfvergevingen op toe te passen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten storen door harde stemmen en geluiden van buitenaf, door in mezelf te reageren op deze harde stemmen en geluiden, waarin ik mezelf stoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te storen in en als angst in en als reactie op harde
stemmen en geluiden, en hierin harde stemmen en geluiden in mijn hoofd op te roepen, verkerende in en als angst om geen richting te kunnen geven aan mezelf, en dus automatisch hierop volgens verkerend in en als angst om geen richting te kunnen geven aan een situatie buiten mijzelf als dat nodig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst te verkeren om geen richting te kunnen geven aan de situatie indien nodig, welke voortkomt uit de angst in en als ervaring van mezelf geen richting kunnen geven als ik verkeer in en als angst voor de harde stemmen en geluiden in mijn hoofd, welke omhoog komen in mezelf in en als reactie op harde stemmen en geluiden van buiten af.

Als ik mezelf zie participeren in en als angst in en als reactie op de harde stemmen van buitenaf, welke de harde stemmen en geluiden in mijzelf triggeren/oproepen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik, zolang ik mezelf niet stuur en mijn reacties in en als angst niet stop, ik geen richting zal kunnen geven aan een situatie buiten mij, welke angst oproept.

Ik realiseer me dat ik mezelf niet vertrouw, voortkomende uit het feit dat ik mezelf heel vaak heb laten zitten, bestaande in en als angst in en als reactie op een situatie als harde stemmen en geluiden van buitenaf.

Ik stel mezelf ten doel allereerst reacties in mezelf te stoppen – hoe naar en vervelend en onmogelijk en oneerlijk ik het ook ervaar – waarin ik me realiseer dat ik in en als reactie geen helder zicht heb, maar in plaats hiervan verdwijn in de geest. De ervaring van naargeestig, verveling, onvermogen en zelfonoprechtheid zal duidelijk worden als ik direct in mezelf zie en mezelf vergeef en corrigeer in en als een herinnering als wat ik voor waar heb aangenomen als waar mij iets is aangedaan.

Ik stel mezelf ten doel ten eerste mezelf te ondersteunen als ik in en als angst, in en als reactie verkeer/participeer in mezelf als reactie op harde stemmen en geluiden van buitenaf. Ik stop mezelf in en als reactie, ik adem diep in, houd vast, adem uit en laat los. Totdat ik rustig ben in mezelf. Ik sta mezelf niet toe in reactie te schieten. Ik zie in mezelf of er een gerelateerde herinnering omhoog komt en pas hier zelfvergevingen op toe, zodat ik zie, realiseer en begrijp waar de reactie in mezelf vandaan komt en ik kan zien, realiseren en begrijpen dat de reactie gebaseerd is op een reactie in/als herinnering,welke ik als waarheid heb aangenomen, en welke ik nu reeel kan onderzoeken in mezelf door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel nader te onderzoeken in mezelf hoe iets voor waar aannemen te maken heeft met afhankelijkheid in geld als energie als middel tot overleving, waarin iets wordt aangenomen als waarheid in ruil voor voedsel: binnenin onszelf als energie en buiten onszelf als geld om voedsel te kunnen kopen, welke zo wordt doorgegeven in de opvoeding.

AS WITHIN = SO WITHOUT – Day 12 – Heaven’s Journey to Life

Wordt vervolgd

Full_somebody-help-me-understand-what-makes-me-starve-in-a-world-of-plenty

Awesome Song; Awesome Voices – Free Download HERE

———————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 321 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Consequentiedimensie-vervolg

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie

Dag 302 – ‘Het is me teveel’- Herinnering

Dag 303 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie

Dag 304 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg

Dag 305 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-2

Dag 306 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-3

Dag 308 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie

Dag 309 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie-vervolg

Dag 310 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie

Dag 311 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie-vervolg

Dag 314 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie-vervolg-2

Dag 319 – ‘Het is me teveel’ – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 320 – ‘Het is me teveel’ – Consequentiedimensie

Vervolg Consequentiedimensie:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor falen in een ervaring van ‘niet weten’ en/of ‘niet kunnen’ van wat eventueel gedaan en of gesproken dient te worden.

Ik realiseer me dat ik het niet weten – niet kunnen, als hetgeen nieuw is, dus zonder controle in gedachten als blauwdruk in de geest, heb opgeslagen als een controlemechanisme in/als een Gedachte in de geest, welke ik elke keer opnieuw opgooi als automatisme, op het moment dat zich iets nieuws aandient waarin ik richting dien te geven aan en als mezelf.

Ik realiseer me dat ik mezelf in een niet weten – niet kunnen in stand houd door onmiddellijk in een Gedachte als controle te gaan ter bescherming van mezelf in en als de geest, bestaande in een geloof in niet weten – niet kunnen.

Dus, ik stop, ik adem. ik stel mezelf ten doel om, als ik me in een situatie bevind die nieuw is, waarin ik mezelf richting dien te geven waarin ik niet automatische weet wat te doen en/of dit niet direct kan, in eerste instantie te stoppen met het participeren en geloven in de Gedachte ‘Ik weet het niet – Ik kan het niet’.

Pas als ik stop met participatie in een Gedachte als controle mechanisme in de geest, stel ik mezelf in staat om te leren zien en bewegen als wat het beste is in het moment, in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf niet bij voorbaat op te geven voordat ik begin, in en als een geloof en bestaan in falen, maar in plaats hiervan, te stoppen met participatie in gedachten, geloof en ervaringen in en als falen, mezelf te omhelzen in en als de angst voor falen, en hierin mezelf in staat te stellen, ten eerste om mezelf te zien in wie ik ben geworden in en als dit geloof in en als falen, en ten tweede om mezelf richting te geven zonder manipulatie in de geest in faalangst.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vervolgen in en als het proces als Reis van ziel naar Leven en te schrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren, waarin ik mezelf hier breng in het fysiek, mezelf  vrij makend van de beperkingen van een bestaan in en gedachten, gevoelens en emoties en dus vrij van de controle in en als een bestaan in het geloof van de Ziel als Lijdende factor, totdat en zodat ik steeds meer werkelijk in staat ben om, vrij van lijden, mezelf te leiden in en als het fysiek als wat het beste is voor Alle Leven.

Falen:

Herdefinitie:

Aanreiking van de Geest waarin zichtbaar wordt wat de limieten zijn in en als de Geest, gekoppeld aan een geloof in het bestaan van de Ziel, bestaande in en als afscheiding van Zelf als Leven, welke onderzoek nodig heeft in schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie, waarin en zodat de limieten in en als de Geest gestopt worden en er werkelijk Zelfbeweging plaatsvindt in en als Zelfvertrouwen in Overeenstemming met en als het Wezenlijke Fysieke Leven.

Desteni Artists

——————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 272 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen – Zelfcorrecties-4

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 268 – Verlangen – dimensies – zelfvergevingen

Dag 269 – Verlangen – zelfcorrecties-1

Dag 270 – Verlangen – zelfcorrecties-2

Dag 271 – Verlangen – zelfcorrecties-3

Consequentiedimensie:

Als ik mezelf zie verkrampen ten aanzien van fysiek intiem samenzijn met een man, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me direct dat ik in een gedachte over een fysiek intiem samenzijn in de toekomst verkeer, en dus in  de geest, gebaseerd op een plaatje uit het verleden, waarin het hele geest bewustzijn systeem aangaat welke gemanifesteerd is in het fysiek en waarin mijn fysiek verkrampt in/als fysieke reacties gelijk aan de reacties in de geest.

Ik stel mezelf ten doel allert te zijn op participatie in gedachten en plaatjes die verlangen oproepen in mezelf, waarin ik een verkramping veroorzaak ten aanzien van het werkelijk fysiek intiem samenzijn, in een angst dat ik het verlangen zoals in het plaatje beleefd, niet werkelijk kan leven dus ervaren.

Ik realiseer me dat ik verwachtingen opleg op mezelf, welke verwachtingen zijn die ik zelf creeer en verwacht van mezelf te beleven, in de geest, welke niets van doen heeft met de fysieke werkelijkheid.

Hierin creeer ik in de verkramping een polariteit van wel en niet fysiek samen kunnen zijn, waarin ik in de verwachting, in het creeren van en participeren in verlangen door participatie in een gedachte en een plaatje, tegelijkertijd angst als polariteit creeer.

Ik stel mezelf ten doel in het fysieke moment van samenzijn, te zien hoe en of fysiek intiem samenzijn mogelijk is.

ik stel mezelf ten doel gelijk te gaan staan aan de hormonale wisselingen in het fysiek in mezelf in het fysiek, waarin ik mee ga met een fysieke vertraging en versnelling zonder hier een polariteit als frictie in te creeren door iets anders te willen in de geest, dan wat mijn fysiek op het moment aangeeft als wat het beste is ter ondersteuning van mezelf in het fysiek, en dus als wat het beste is voor mijzelf.

Ik realiseer me, dat als ik iets anders wil dan waar mijn fysiek in het moment toe in staat is, ik in de geest verkeer en mezelf in het fysiek iets op wil leggen, waartegen ikzelf in en als mijn fysiek, ik me natuurlijk verzet, en dus creeer ik frictie, welke verkramping geeft en in ieder geval verergert.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysieke hormonale systeem niet te veroordelen en hierin mezelf te saboteren en verkrampen, maar in plaats hiervan te zien wat mijn fysiek aangeeft en hoe ik mezelf hierin richting kan geven, zodat de periodes in eenheid en gelijkheid in/als mijn fysiek verlopen, en ik dus een en gelijk in/als mijn fysiek kan worden.

Ik realiseer me dat als ik mezelf forceer in de geest tot een fysiek intiem samenzijn met een ander, ik feitelijk mezelf forceer tot een en gelijk zijn met een fysiek van een ander, welke ik in de geest als ‘ultiem’ beschouw, en hierin als ‘werkelijk een’ ervaar, wat niet zo is, wat juist een volledige afscheiding is in en van mezelf in mijn eigen fysiek. Dus welke – natuurlijk – verkramping veroorzaakt als frictie in mijn fysiek, aangezien mijn fysiek ‘weet’ dat dit niet het beste is voor zelf.

Ik realiseer me dat dit hetgeen is waarin ik mezelf afhankelijk maak van fysiek intiem samenzijn met een man, welke verergert als ik dit uitvoer in fysieke werkelijkheid, waarin ik dit fysieke intieme samenzijn met een man als ‘beter’ ervaar dan fysiek intiem zijn in/als mezelf in mijn eigen fysiek, welke dus komt door de frictie als verkramping als afscheiding in mezelf, waardoor ik het als onprettig ervaar in mijn eigen fysiek zodra de illusie van een ‘samenzijn’ verdwijnt, en ik de (fysiek gemanifesteerde)  consequenties van een geforceerd samenzijn terugloop. Waarin ik natuurlijk opnieuw intiem samen wil zijn met een ander om mezelf niet te hoeven ervaren. Een cirkeltje.

Als ik mezelf mezelf voorbij zie lopen in het nastreven van een ervaring van verlangen naar aanleiding van participatie in een gedachte en/of plaatje, dan stop ik, ik adem. Als dit ook nog eens gebeurt in de hormonale periode voor de ovulatie, dan realiseer ik me dat ik energetisch een high ervaar, en dus mezelf snel neig voorbij te lopen.

Ik adem in de energetische high en ga hier innerlijk gelijk aan staan, waarin ik zie of er gedachten, plaatjes of reacties opkomen. Ik pas hier zelfvergevingen op toe. Ik realiseer me dat ik niet in 1x in staat zal zijn alles te stoppen in zelf, aangezien dit patroon in lagen gecreeerd is en tevens gelinked is aan hoe ik genetisch als vrouw geprogrammeerd ben.

Ik stel mezelf ten doel te vertrouwen op mijn fysieke ademhaling in de toepassing, en me in de ademhaling terug in het fysiek te brengen in de fysieke realiteit, waarin ik me voortbeweeg in wat gedaan moet worden als dagelijkse bezigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van een man door participatie in (wederzijds) verlangen in de geest naar desbetreffende man, en hierin mezelf afhankelijk te maken van mijn eigen plaatjes in de geest, waarin de man de lege plek moet opvullen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man te gebruiken om de lege plek in mezelf in de geest, op te vullen in fysieke realiteit en hierin de druk van de geest te leggen op mijn eigen fysiek (en indirect eventueel op het fysiek van de man) waarin ik mezelf onderdruk en verkramp, in plaats van mezelf  uit te drukken in/als expressie in/als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel participatie in plaatjes en gedachten gerelateerd aan verlangen en fysiek intiem samenzijn met een man, te stoppen in mezelf en te onderzoeken hoe en waarom ik zo in plaatjes ben verdwenen in plaats van hier te zijn en hier te leven in fysieke realiteit, alleen en/of in communicatie met de man.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe en waarom ik mezelf onderdruk in communicatie met de man, en gerelateerde herinneringen aan communicatie tussen man en vrouw zoals ik dit als voorbeeld heb gezien in mij ouders, uit te schrijven.

Physical Intimicy

What is Sex

How is Fear Disguised as Love?

Desire

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/