Dag 715 – Iemands eeuwige liefde winnen

eeuwige-liefde

Ik was op werk waar we muziek draaien op de achtergrond en omdat er maar 1 rustige zender is zet ik deze altijd op – hierin worden grotendeels ballads gedraaid. Dat is dus een goede oefening om fysiek aanwezig te blijven en niet te verdwijnen in de ervaringen die deze muziek kan oproepen en tevens zie ik dat ik hierin kan zien welke muziek, welke tonen en woorden, ervaringen in me activeren.

Er was een liedje met de woorden ‘she found my heart, like only a woman can’. Hierin zag ik een punt waarin ik emotioneel vast blijf houden aan een liefdeservaring zonder exact te begrijpen waar ik nou aan vast houd en dus zonder in staat te zijn om het te vergeven.

Ik zag een egopunt: een man willen redden en hiermee zijn eeuwige liefde winnen.

Punt is: dit heb ik 1x gedaan, ik heb het gegrond toegepast en toen ik eenmaal had gezorgd voor datgene wat hij miste als basis voor stabiliteit, zodra dit ‘binnen’ was, nam ‘de geest’ het over liet de man zelf het afweten, ik werd buitengesloten en als het ware ‘liet hij me vallen’. Wat natuurlijk niet echt kan, een ander ‘laten vallen’ en dus wat er ook snel gebeurde, is dat hij zelf viel en hij viel hard en verloor binnen korte tijd alles wat hij had opgebouwd en ik bleef staan.

Dus ik heb gezien dat het zo niet werkt, hoeveel iemand ook zegt ‘van me te houden’ – het zegt niets over de werkelijke zelftoewijding en commitment. En toch bestaat deze gedachte nog in mij als ‘liefdes-ervaring’ en dit werd zichtbaar voor me door de woorden van dit liedje. Aangezien ik een praktijkvoorbeeld heb geleefd waarin ik zelf heb gezien dat het zo niet werkt en ik toch blijf vasthouden – dan heb ik een punt van eigenbelang gemist hierin en zo ‘mis’ ik (een deel van) mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik vanalles voor een man doe en maar laat zien hoeveel ik kan geven en waartoe ik in staat ben, dat hij die zegt van me te houden, hierdoor ook werkelijk ‘bij me blijft’ en zal veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een man zal veranderen ‘voor een vrouw’ waarvan hij zegt te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ervaring van liefde een man ertoe aanzet om te veranderen, dat dit sterker weegt dan de weerstand en het eigenbelang, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat een ‘houden van’ als ervaring tevens als eigenbelang bestaat als tegenpool van angst en als ‘ophoping’ (van een ‘hopen op’) van allerlei negatieve ervaringen en gedachten gebaseerd op angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf vanuit angst, te geloven dat de liefde sterk genoeg is om de angst te overwinnen zodat ik de ervaring van liefde en ‘te worden bemind’ kan blijven bewaren, zonder in te zien, realiseren en begrijpen dat deze positieve ervaring van liefde bestaat als de andere kant van de medaille van angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus vast te willen blijven houden aan angst, gemaskeerd als liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een man niet bij me blijft vanuit zichzelf en dus probeer ik zijn liefde te winnen waarna hij eigenlijk niet meer weg kan zo denk ik, aangezien hij ‘aan me gebonden is’ door alles wat ik voor hem gedaan heb en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo een ruilhandel te maken van een zogenaamde liefdesrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘liefde moet winnen’ en dat ‘liefde eeuwig is’ en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op deze manier mezelf vast te zetten voor eeuwig in een rondcirkelende ervaringscyclus in en als de geest.

De woorden in deze ‘lovesong’ maken ook duidelijk hoeveel verantwoordelijkheid we (als mensheid al geheel) hebben afgeschoven en geprojecteerd op de liefde als ervaringstoestand, zonder deze liefde te herdefiniëren als een praktische toepassing die plaatsvindt vanuit een punt van zelfoprechtheid, zelfverantwoordelijkheid en gelijkheid en tevens is hier in mezelf zichtbaar hoeveel impact zo’n ‘geloof’ heeft op mezelf, op mijn vermogen om een situatie met gezond verstand te benaderen en van hieruit, mijzelf richting te geven en mijn leven op te bouwen op een manier die stabiel en zelfzorgzaam is en wederzijds ondersteunend en zo het beste voor mijzelf en anderen.

Maar ook, hoe met zo’n liedje over ‘liefde’ als deze, de verantwoordelijkheid bij de vrouw wordt gelegd en hierin een man zich afhankelijk maakt van haar en zo niet langer verantwoordelijk is voor zichzelf om zichzelf te verbeteren, alsof de man deze eigenschappen niet voor/in zichzelf kan ontwikkelen en alsof een vrouw dit voor een man zou moeten/kunnen zijn. Het is een vreemde afhankelijkheid die we hebben gecreëerd in liefdesrelaties.

De relaties die we nu aan gaan, zullen al deze punten naar voren brengen zodat we hier stuk voor stuk verantwoordelijkheid voor kunnen gaan nemen en zodat ieder, man en vrouw, op en als zichzelf kan leren staan. Waarin we als punt van ondersteuning aanwezig leren zijn. Dit brengt de pijn mee van het onder ogen zien van de cycli die we gecreëerd hebben en het stoppen ervan.

black-woman(…)

“A near death experience is a mental pain where you access the design of the mind – not the real mind, the real mind has no design, it has no perception, it has no experience, it cannot be seen, it does not exist as anything. Because to be something, means to be limited…..come on common sense.

We at Desteni don’t have to do this. We are here therefor we do it. To support so that the amount of suffering and pain, if possible, could be alleviated a little bit but there will be pain, much pain, much suffering for everyone because of the dishonesty, understand;

for every little cycle you have allowed, you will have to walk through it; even if you forgive it will not stop. You will pay for it, meaning you will have to face it again and go through the pain of stopping it. It will not go away. If your life is without pain, you are dishonest. You are creating your life without pain if you are suppressing what is real. You are not considering the pain that takes place in this consistence. Hear me.

There is no infinity. You are not an infinite being – you are infinitely fucked. Realize that.”

Uit: The Design of Infinity


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

 

 

 

Advertenties

Dag 353 – Mezelf richting geven als er een emotie opkomt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf opzettelijk de emotie in te sturen in een geloof en/als gedachte dat ik daar moet wezen, dat daar mijn wezen dus is, en dat daar iets te halen valt, om mezelf beter te voelen dus beter dan ik al ben in het moment, bestaande zonder emotie, hier aanwezig in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf beter te willen voelen dan ik ben in het moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mijn wezen in de emotie verborgen ligt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in de emotie een ervaring te hebben van openheid, welke ik als voorbeeld heb gezien in mijn opvoeding, dat alleen in hele emotionele momenten de barrieres van de geest even opzij wijken en toegang geven tot een delen van verdriet, tot een toelaten van de ander tot wie we zijn in dat moment (in en als het verdriet) en dus geloof ik dat in dit moment, in die emotie, ons wezen ligt verborgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf steeds in de emotie te gaan, de emotie in te gaan, onbewust bewust en opzettelijk, op zoek naar wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ben wie ik ben in en als emotie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik de emotie niet inga, ik niet zal vinden wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de omgekeerde wereld te zijn binnengestapt en hierin verkeerd als omgekeerd mezelf toepas op zoek naar mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb misselijk te worden van het binnenstappen van de emoties als energetische reacties ik fysiek gemanifesteerd heb.

*

Als ik mezelf zie neigen tot het binnengaan van een energetische ervaring in en als emotie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik automatisch de energie volg de emotie in, in en als gevolg van een gedachte/geloof dat ik daar moet wezen, waarin de gedachte/dit geloof gecreeerd is als vorm van controle in en als de geest, welke ik automatisch heb opgegooid en wederom opgooi.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in het volgen van de gedachten die de emoties inleiden. Als ik ervaar dat een emotie ‘vast zit’ in mijn borstgebied welke ik de hele dag met me meedraag, realiseer ik me dat dit een opgeslagen emotie is die naar de oppervlakte komt en zich binnenkort zal tonen.

Ik zet mezelf in om mezelf te ondersteunen in het onderzoeken en vrijmaken van de emoties die aan de oppervlakte komen, te ademen als ze opkomen en te zien welke energetische ervaring en welke gedachten eraan verbonden zitten, waarin en waarna ik zelfvergeving toepas en mezelf corrigeeer, en hierin mezelf richting geef, adem voor adem, in het bewegen in en als mezelf.

Ik verbind mezelf tot het toepassen van de adem en zet mezelf in om de adem in te gaan in plaats van de emotie in te gaan.

Parenting – Perfecting the Human Race – Part 5

Specificity of Child Development 0-7 Years:
How Energy Infuses and Changes the Constitution of the Physical Body

http://desteniartists.blogspot.nl/

————————————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 351 – Zoveel te doen – Character Building

Full divide and conquer the majority enslaved by the minority

How did the Elite of Heaven and the Elite of this World manage to preoccupy the masses with Energy and Money?

Er is zoveel te doen en zicht baar wat ik wil doen/kan doen; vandaag had ik een losse werkdag tussendoor en werd ik onrustig doordat op de achtergrond in de geest alles wat te doen nog meedraaide.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb druk te worden in het hoofd van hetgeen er allemaal gedaan moet worden, waarin alles gaat malen als meedraaien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb opeens niet meer rustig aanwezig te kunnen zijn met wat ik doe in het moment, en een opstapeling te ervaren van gedachten over hetgeen gedaan dient te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb in de adem aanwezig te zijn gedurende de hele werkdag, maar afwisselend af te dwalen in de geest naar andere werkzaamheden die ik wil doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb andere werkzaamheden als belangrijker te zien dan het werk wat ik doe op werk, met name op een werkdag na of middenin een vakantie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb na een dag werken pas weer het plezier en ritme te vinden in en als het werk in de winkel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ’s ochtends de zware tas op mijn rug te tillen en te denken, ‘oja, zo zwaar was die tas’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een zware tas met eten en water en andere ‘benodigdheden’ mee te tillen naar werk, en terug van werk boodschappen mee te tillen, en zo van en naar werk altijd aan het tillen te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik te langzaam ben in de werkzaamheden die ik doe.

*

Als ik mezelf zie participeren in gedachten over wat er allemaal gedaan moet worden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik de bezigheden opstapel in de geest in en als gedachten, waardoor het zoveel lijkt en waarin ik mezelf ineffectief maak door bezig te zijn met het opstapelen van en de opstapeling van gedachten.

Ik zet mezelf in om dag voor dag, adem voor adem, de werkzaamheden op te pakken, hier een globale planning in te maken en praktisch door de dag te zien waartoe ik in staat ben.

Ik stel mezelf ten doel mezelf bij te sturen als ik zie dat ik werkelijk langzaam als onpraktisch in de werkzaamheden beweeg, en om juist te vertragen in de geest zodat ik de werkzaamheden in praktijk in een vloeiend ritme kan uitvoeren.

Ik zet mezelf in om mezelf in de geest te vertragen en hierin te zien welke gedachten repeterend opkomen, zodat ik hier verder inzie en zodoende zelfvergevingen toepas op hetgeen ik tegenkom als gedachten die een ervaring voortbrengen die me ineffectief maken.

Ik stel mezelf ten doel mijn ervaringen die opkomen als ik werkzaamheden wil verrichten/ga verrichten/aan het verrichten ben die me van het werk doen afdwalen, te onderzoeken in de geest op gedachten die deze ervaringen in werk stellen, zodat ik zie hoe ik de ervaring zelf creeer en ik dus zie en me ervan gewaar wordt dat dit niet nodig is, dat ik het kan stoppen en stop, dat ik het zelfvergeef en mezelf corrigeer.

2011: Character Building and Radical Breath

—————————————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Backchatdimensie:

Kan dit stoppen?

Ik wou dat ik ergens anders woonde.

Dit is niet normaal

Wie voedt die kinderen op?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘kan dit stoppen’? waarin ik wil dat de harde stemmen en geluiden stoppen, in plaats van in te zien dat hetgeen ik werkelijk wil dat stopt als wat het enige is waar ik werkelijk invloed op heb, mijn eigen harde stemmen en geluiden binnenin mij zijn als gedachten, reacties en backchat, welke een lawaai in mij creeren en mijn water beroeren, getriggerd door harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai van buitenaf waarin ik angst ervaar; angst om geen richting te kunnen geven voortkomend uit het feit dat ik nooit geleerd heb om mezelf richting te geven in het stoppen van mijn gedachten, reacties en backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘ik wou dat ik ergens anders woonde’, waarin ik neig tot het toepassen van de enige oplossing die ik gekend heb in en als een poging om mijn gedachten, reacties en backchat te stoppen in mezelf, welke is ‘weggaan’ van de situatie, in plaats van in te zien dat door weg te gaan, ik niets oplos, maar mezelf juist meer en meer isoleer door steeds weg te gaan, daadwerkelijk in fysieke realiteit of in mezelf in de geest, als een terugtrekken, zonder dat ik werkelijk iets oplos in mezelf door mezelf richting te geven in het stoppen, onderzoeken, zelfvergeven en corrigeren van gedachten, reacties en backchat in mezelf en mezelf hierin de mogelijkheid geef Hier te komen en blijven, in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘dit is niet normaal’, waarin ik mijn eigen referentiepunt als hoe ik het ’t liefste zou hebben als normaal beschouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen referentiepunt als hoe ik het ’t liefste zou hebben, als normaal te beschouwen, waarin ik alles wat hier buiten valt, als ‘niet normaal’ beschouw en bestempel, welke een startpunt is in de geest waarin ieder een ‘eigen’ programma heeft welke geleefd wordt, altijd geleefd is en dus als ‘normaal’ wordt beschouwd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor alles wat buiten mijn ervaring van normaal valt, aangezien alles wat hierbuiten valt, mijzelf bestaande in en als de normaliteit van mijn bestaan in en als mijn programmering in en als de geest, mij angst aanjaagt aangezien het mij bedreigt in mijn bestaan in en als de geest in mijn ‘eigen’ programmering als hetgeen ik ken als ‘wie ik ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb met stress te reageren op de angst die omhoog komt bij alles wat onverwacht en onbekend is en wat ik dus als ‘niet normaal’ beschouw en bestempel, waarin ik ervaar de controle te verliezen, aangezien ik alleen controle ervaar in, als en over mijn eigen programmering welke ik zo heb opgebouwd dat de regels alleen voor mij duidelijk en bekend zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘wie voedt die kinderen op?’, waarin ik ervaar geen invloed te hebben op de kinderen want ik ben niet de opvoeder, waarin ik denk en geloof dat alleen de opvoeder ‘het recht heeft’ de kinderen richting te geven.

En dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ervaar geen invloed  te hebben op de kinderen en ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘het recht niet heb’ de kinderen richting te geven, in plaats van in te zien dat ik, wederom, mezelf ten eerste dien richting te geven door te stoppen met participatie in backchat, zodat ik direct in mezelf zie/leer zien en invloed heb op en als mezelf, en hierin zie wat eventueel het beste is om een ander te ondersteunen in en als voorbeeld als mezelf.

*

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘kan dit stoppen?’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik allereerst mezelf dien te stoppen in participatie in backchat en reacties en gedachten.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in participatie in gedachten, reacties en backchat, en waar terugkerende gedachten, reacties en backchat aanwezig zijn, onderzoek ik de aard hiervan in een schrijven en toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie, zodat en totdat ik zie welke verbindingen en koppelingen en relaties ik gelegd heb ten aanzien van harde stemmen en geluiden.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘ik wou dat ik ergens anders woonde’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een uitvlucht gebruik in participatie in een gedachte als backchat, welke mij een beter gevoel geeft als zijnde een illusie van en als een uitvlucht, in plaats van de participatie in gedachten/backchat te stoppen in mezelf.

Ik realiseer me dat ik probeer te ontsnappen uit de leiding als de richting in en als mezelf in zelfverantwoordelijkheid en zo via de backdoor als backchat, in de voorgeprogrammeerde inrichting in en als de geest beland.

Ik stel mezelf ten doel uitvluchten in participatie in gedachten als backchat te stoppen in mezelf, en terugkerende gedachtenpatronen nader te onderzoeken in schrijven met toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie, en  hierin te zien waar dit aan gelinked is als zijnde een relatie als controle in en als de geest waarin ik mezelf vast en bestaande houd in en als controle in en als de geest, zodat en waarin ik in en als dit schrijven verantwoordelijkheid neem voor en als mezelf en voor en als de bestaande relaties in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf en voor en als de bestaande relaties in mij.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘dit is niet normaal’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets als abnormaal beschouw en bestempel ten behoeve van bescherming van mezelf, bestaande in en als mijn eigen programmering, welke ik als ‘normaal’ beschouw.

Ik realiseer me dat ik angst voortzet en creeer in mezelf door vast te houden aan hetgeen ik als ‘normaal’ en dus als ‘veilig’ beschouw, accepteer en aanvaard in mezelf, welke slechts is wat ik ken in en als levenslange (voor)programmering in en als de geest, deels ontwikkeld gedurende dit leven en deels voortgezet via de genen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat ik als normaal beschouw en aanvaard, en waarom, zodat ik mezelf langzaamaan kan bevrijden van de ‘normaliteit’ van de geest als voorprogrammering, door schrijven en toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘wie voedt die kinderen op?’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me hierin per direct ongelijk opstel ten opzichte van de ouders die een kind opvoeden zonder te weten hoe het geest bewustzijn systeem werkt. Ik realiseer me dat ik dit doe om me beter te voelen en zo mijn angst niet te hoeven ervaren die in mij waart; angst omdat ik de antwoorden ook niet exact weet en angst die gerelateerd is aan een opvoeding in een ‘niet weten hoe richting te geven’.

Ik stel mezelf ten doel, mijn participatie in een beter voelen direct te stoppen, mezelf te onderwijzen in de werking van het geest bewustzijn systeem, dag voor dag, adem voor adem, en situaties van een ervaring van niet weten nader te onderzoeken in mezelf door middel van schrijven en toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel, hetgeen ik wel weet, te delen indien ik vrij ben van reactie in mezelf, en te antwoorden binnen mijn kunnen op iedere vraag die mij gesteld wordt, zodat er werkelijke, praktisch toepasbare informatie in de wereld komt ten aanzien van de werking van het geest bewustzijn systeem, en er ouders zullen zijn/komen die in staat zijn/worden om kinderen op te voeden als wat het beste is voor al het leven.

Wordt vervolgd

Parenting – Perfecting the Human Race

———————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 291 – Expressie en de Darm – Onverschillig – Fysieke Gedragsdimensie en Consequentiedimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 287 – Trigger Characters – Onverschillig-1

Dag 288 – Trigger Characters – Onverschillig – Reactiedimensie

Dag 289 – Trigger Characters – Onverschillig – Reactiedimensie-vervolg

Dag 290 – Trigger Characters – Onverschillig – Angstdimensie

Fysieke Gedragsdimensie:

Pijn in mijn maagstreek, ineenkrimpen, afkeren, op verontwaardigde toon gaan praten

Beklemming op de borst, droevige ogen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn in mijn maagstreek te ervaren als ik denk dat er niet wordt geluisterd maar wel gedaan wordt alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ineen te krimpen als ik merk en dus denk dat er niet wordt geluisterd maar wel gedaan wordt alsof, maar dit verberg onder boos worden op de ander en ga praten op verontwaardigde toon, en hierin zelf te doen alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het ineenkrimpen van mijn lichaam te verbergen onder boos worden op de ander en spreken op een verontwaardigde toon, en hierin de mogelijkheid weghaal voor mezelf om in de ervaring achter het ineenkrimpen te zien en deze zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten verontwaardigen – alsof ik minder waard ben – als ik denk dat er niet wordt geluisterd maar wel gedaan alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te keren als ik merk dat ik denk dat er niet wordt geluisterd maar wel gedaan wordt alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb beklemming op de borst te ervaren als ik merk dat ik denk dat er niet geluisterd wordt maar wel gedaan alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb droevige ogen te zetten als ik denk dat er niet geluisterd wordt maar wel gedaan alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben gedefinieerd als droevig met droevige ogen, en niet meer werkelijk constant vrolijk te willen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat als ik constant vrolijk, of laten we zeggen, als ik niet meer droevig ben, er helemaal niet meer geluisterd zal worden maar wel gedaan alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een droefheid en droevige ogen te creeren als methode om gehoord te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze droefheid niet los te willen laten en dus mezelf bestaande in droefheid, dus in een karakter, niet los te willen laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen blijven bestaan in een karakter in een poging om de aandacht vast te houden, in een ervaring van angst om compleet te verdwijnen als ik niet als dit karakter besta, niet ziende met mijn droevige ogen dat ik allang verdwenen ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb akkoord te zijn met mezelf bestaande in droefheid en me hier prettig in te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf onverschillig te worden ten aanzien van alles en iedereen bestaande in dit karakter van droefheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn karakter van droefheid niet los te willen laten, als zijnde ‘het is van mij’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me een karakter van droefheid toe te eigenen en dit dus te gaan beschermen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in/als karakter te beschermen en mezelf te beschermen met een karakter, waarin ik me in werkelijkheid afscheid van alles en iedereen, en dus de noodzaak voor bescherming zelf creeer en in stand houd, aangezien ik me heb afgescheiden en ik me hierin iets heb toegeeigend – namelijk een karakter van droefheid – wat me ‘kan worden afgenomen’.

Consequentiedimensie:

Stoppen met delen en stoppen met luisteren naar wat de ander wil delen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te stoppen met delen als ik denk dat er niet wordt geluisterd maar wel gedaan wordt alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te stoppen met luisteren naar wat de ander wil delen degene waarvan ik denk dat die net niet naar mij geluisterd heeft maar wel gedaan heeft alsof, maar dit niet duidelijk zo aan te geven, en dus zelf niet werkelijk te luisteren maar wel te doen alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb toe te passen wat ik denk dat een ander naar mij toepast, in plaats van toe te passen zoals ik zelf wil dat naar mij toegepast wordt, en hierin mezelf te verloochenen door te kopieren wat een ander doet, en hierin mezelf dus te verontwaardigen als minder waard maken – minder waard als ongelijk als mezelf in zelfoprechtheid.

Zelfcorrecties (Zelcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie stoppen met luisteren naar wat de ander wil delen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik, onafhankelijk wat de ander doet, wel wil luisteren naar wat de ander wil delen.

Ik stel mezelf ten doel onvoorwaardelijk te luisteren naar wat de ander wil delen, los van of ik denk dat de ander wel of niet naar mij luistert.

Ik stel mezelf ten doel om, als het niet luisteren sterk aanwezig is, dit ter sprake te stellen op een toon die vrij is van reactie, en als het me niet lukt vrij van reactie te spreken, aan te geven hoe dit komt en hier verder mee te werken in mezelf en zelfvergevingen toe te passen.

“Luisteren is hard werken. Bij het actief luisteren neemt de hartslag toe, versnelt de ademhaling en stijgt de lichaamstemperatuur. Het is daarom niet verwonderlijk dat mensen liever vertellen dan al die moeite doen om goed te luisteren”

Als ik mezelf zie stoppen met delen van mezelf ten gevolge van reacties op een gedachte van niet luisteren maar wel doen alsof, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er nog veel verdriet zit gekoppeld aan dit punt, en dat ik niet zomaar alles zal gaan delen.

Ik realiseer me dat het een proces is waar tijd overheen gaat.

Ik realiseer me dat het een beslissing is, die ik nog niet kan en wil nemen en dus nog niet neem.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen met schrijven en het toepassen van zelfvergevingen ten aanzien van het onderwerp willen delen in relatie tot diverse triggerpunten die omhoog komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet eens zelfcorrecties te willen schrijven ten aanzien van het delen van en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te willen delen, welke ik associeer met mezelf opsplitsen, in plaats van in te zien dat ik mezelf allang opgesplitst heb, en dus altijd in splitsing van mezelf, mezelf verder deel en opsplits, welke droefheid in stand houdt en droefheid voortbrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te willen behouden zoals ik nu ben, welke dus in zelfinteresse is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in zelfbehoud in zelfinteresse droefheid in stand te houden  en droefheid voort te brengen, aangezien dit het enige is waar ik me veilig in voel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me veilig te voelen in een bestaan in droefheid, waarin ik dus droefheid deel, en anderen dus in mijn droefheid betrek/wil betrekken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb anderen in mijn droefheid te betrekken en te willen betrekken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het me nooit gaat lukken om mezelf te willen delen en dus te delen in/als mezelf.

Als ik mezelf zie participeren in droefheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een karakter bevind en dat ik dit karakter blijkbaar naar voren haal in een ervaring van me onveilig voelen.

Ik onderzoek in mezelf waarin en waarom en waardoor ik me onveilig voel. Ik ondersteun mezelf, ik schrijf, ik pas zelfvergevingen toe, ik omarm mezelf en ik zorg goed voor de veilige plek voor mezelf als het huis waarin ik woon en de dieren en planten met wie ik woon, waarin ik dit proces kan lopen.

(er volgt nog een staartje)

The Reptilians – a Chat with Anu, Enki, Enlil and Marduk

*

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Dag 283 – Trigger Characters – Afwachtend-1

Dag 284 – Trigger Characters – Afwachtend – Reactiedimensie

Dag 285 – Trigger Characters – Afwachtend – Angstdimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Dag 286 – Trigger Characters – Afwachtend – Consequentiedimensie

——————————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 283 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Afwachtend-1

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Afwachtend – wachtend op wat ik fysiek doe, wat ik initieer, wanneer ik beweeg en/of voorstel tot fysieke beweging

publieke tribune

Gedachtendimensie:

Ik kan dit niet dragen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de Gedachte ‘Ik kan dit niet dragen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik dit moet dragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de ander – die niet beweegt – moet dragen, en dat kan ik niet.

Verbeeldingsdimensie:

Moeder die zit op de bank, waarin ik een ervaring heb alsof alles – inclusief zij – afhankelijk is van mij, van wat ik doe, wat ik zeg. Alles is in respons.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te houden in een herinnering als verbeelding waarin ik een ervaring heb alsof alles – inclusief de ander – afhankelijk is van mij, van wat ik doe, wat ik zeg; alles is in respons.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in een geloof dat de ander afhankelijk van mij is, van wat ik doe, wat ik zeg, doordat alles gebeurt in respons op wat ik doe en zeg.

Backchatdimensie (interne gesprekken):

Dit meen je niet

Ziet iemand zelf niet wat er gebeurt?

Schaamt iemand zich niet?

Ga weg!

Ik wil dit niet

Je doet niks

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘dit meen je niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf in respons te zijn door in backchat te praten in/als de geest, in plaats van hier te zijn in zelfexpressie, los van wat en wie zich om me heen al dan niet beweegt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘ziet iemand zelf niet wat er gebeurt’?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf niet te zien wat er in mij gebeurt in participatie in/als backchat in respons op wat ik zie in de ander buiten mij, dus feitelijk in respons op mijn eigen projectie van mezelf op de ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in respons te leven op mezelf als de ander=de mind, dus op mezelf in/als de geest, geprojecteerd op de ander buiten mij, en hierin mijn projectie als ripple-effect in het fysiek te manifesteren en dus in het leven te roepen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘schaamt iemand zich niet’?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen of iemand zich niet schaamt omdat hij/zij in automatische respons leeft en dit zogenaamd niet door heeft/waarvan het mij lijkt dat die ander dit niet door heeft aangezien die ander het gewoon blijft voortzetten, hoeveel signalen ik ook geef dat ik het niet prettig vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb signalen te gaan geven als respons op het automatische gedrag van wat ik zie in een ander, welke feitelijk signalen zijn als respons op wat ik zie in de ander=de mind als mezelf in de geest geprojecteerd op de ander buiten mij, en vervolgens volgens deze respons ben gaan leven en mijn leven ben gaan leiden, en dus ben gaan lijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen waarom ik geen schaamte ervaar; ik ervaar slechts spijt, regret, enorm, elke dag in nieuwe realisaties, van wat ik gemanifesteerd heb op relatiegebied, welke wellicht gelijk is aan/als schaamte.

How to Transcend Shame and Transform It to Integrity – Part 170

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb immens verdriet dagelijks met me mee te hebben gesjouwed ten gevolge van dit patroon wat ik al levenslang aan het manifesteren ben, in voortzetting van mezelf in oneindig verdriet in/als de geest, als respons op wat ik manifesteer als projectie van mezelf in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘Ga weg!’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iemand steeds weg te duwen en/of zelf weg te gaan als respons op wat ik zie buiten mij geprojecteerd als mezelf in respons op de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven van respons op respons in/als de geest, en hierin mezelf in zelfexpressie volledig kwijt te zijn/kwijt te raken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘ik wil dit niet’, en hierin de conclusie te trekken dat ik de relatie niet wil, in plaats van in te zien dat ik niet wil leven zoals ik ben in relatie als respons op de ander buiten  mij, welke slechts respons is op de projectie van mezelf in/als de geest, in/als ripple-effect, op de ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘je doet niks’, in plaats van zelf iets te doen aan mijn eigen gedrag in respons op wat ik zie in de ander geprojecteerd als mezelf in de geest.

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie in participatie in backchat in respons op wat ik in een ander buiten mij geprojecteerd zie van/als mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in backchat reageer/antwoord op een Gedachte/afbeelding in mij die getriggerd wordt door een karakter van een andere persoon buiten mij, welke feitelijk ook weer door mijn ogen gekleurd wordt gezien, dus feitelijk is het Trigger Character ook weer een interpretatie van mijzelf doordat ik getriggerd wordt en in/als reactie zie.

Ik realiseer me dat mijn backchat dus feitelijk een antwoord is op een Gedachte als afbeelding welke ik in mezelf heb opgeslagen, waarin ik dus constant in respons/antwoord leef op mijn eigen opgeslagen Gedachten, welke reacties hierin ik projecteer op de ander buiten mij – die natuurlijk hetzelfde aan het doen is, namelijk leven in/als reactie op zijn/haar Eigen Opgeslagen Gedachte – en omdat ik dit niet wil, reageer ik me af op de ander buiten mij.

Ik realiseer me dat ik me beweeg in het Onderbewuste, in Backchat en Reacties als gevoelens en emoties, dus beweeg ik me in opgeslagen herinneringen uit de opvoeding.

Ik stel mezelf ten doel mijn eigen backchat als respons op een Gedachte/afbeelding in mijzelf, getriggerd door een karakter buiten mij, gezien door mijn ogen, te stoppen in mezelf. Ik onderzoek in mezelf wat de Gedachte/afbeelding is waarop ik respons/antwoord/reageer in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven wie ik geworden ben in/als respons op mijn eigen opgeslagen Gedachten als herinneringen, waarin ik me vrij maak om mezelf te veranderen.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik zie in de ander waarop ik reageer als in respons leef, terug te halen naar zelf en te onderzoeken in zelf, wetende dat als ik in respons leef of me juist terugtrek, ik reageer op mezelf participerend in een Gedachte/afbeelding, waardoor ik in afwachting van de ander=de mind leef, wederom geprojecteerd op de ander buiten mij, en dus leef ik in afwachting van wat ik denk te zien in de ander buiten mij.

Ik realiseer me dat de ander buiten mij ongeveer hetzelfde doet, en dus indien nodig, bespreek wat er gebeurt in mij, als een opening voor zelf en de ander om beiden in zelf in de patronen te zien, waarin het bespreken van wat er gebeurt in mij, tegelijkertijd de zelfexpressie is in het moment.

Ik realiseer me dat als ik wil dat de ander iets doet en/of zegt, ik nog iets wil van de ander om in respons op te kunnen leven, in plaats van te leven in/als zelfwil in/als zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien of ik iets werkelijk wil bespreken, of dat ik eerst alleen alles terug naar zelf wil halen ter onderzoek en zelfvergeving en mezelf vrij maak tot het spreken van zelf in zelfexpressie als werkelijke fysieke correctie.

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

Irritatie, neerbuigend, nors, afhoudend, ongeloof, opgeven, plaatsvervangende schaamte, afschuw, walging

Fysieke gedragsdimensie:

Niet meer bewegen, niets meer zeggen, expressie inhouden, stilvallen

Afwachten II

Consequentiedimensie:

Mezelf verongelijken door middel van inhouden van expressie en verdwijnen in reactie en fysieke gedragsdimensie, dus in de geest; hierin ongelijk gaan staan aan mezelf en de ander, en hierin zelf afwachtend worden;

Alles alleen doen

Reincarnation throughout Time: DAY 11

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alles in mijn leven steeds te hebben ontkoppeld, ontwricht, alle relaties steeds te hebben gestopt, om los te komen van de patronen en om mezelf vrij te maken om de patronen in te zien, en nu ik dan, relatief vrij van uitwendig beknellend ervarende relaties, in de patronen zie, de enorme spijt ervaar van alle potentiele mogelijkheden tot bestendige relaties die ik gestopt ben buiten mijzelf, tot aan abortus toe, niet ziende hoe en dat ik de relaties binnen mijzelf had kunnen stoppen en mezelf hierin had kunnen veranderen.

Reptilians – My Greatest Regret – Part 56

Angst:

Gedefinieerd te worden als de ander

Vastzitten aan iemand die ik moet dragen

publieke tribune

*

Wordt vervolgd

*

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 206 – Wat is mijn Startpunt? – Participatie in backchat

Ik zat 2 dagen geleden de film Loft te kijken. Een Nederlandse speelfilm waar 5 mannen een loft huren voor hun ‘buitenechtelijke escapades’. In die loft wordt een dood meisje gevonden en alleen deze 5 mannen hebben de sleutel, dus het moet met 1 van die 5 mannen te maken hebben. Hierin gaat iedereen elkaar verdenken natuurlijk. Wat ik hierin zag, is dat iedereen achterdochtig wordt. Niet zozeer omdat iedereen iets met de dood van het meisje te maken heeft, maar omdat iedereen wel iets te verbergen heeft, om te beginnen natuurlijk al het huren van de loft voor eventuele slippertjes.

Ik realiseerde me dat ik zelf achterdochtig word van het verbergen van mijn eigen backchat. Niet van daden die niet ok zijn, over het algemeen kan ik mezelf aardig richting geven in de uitvoering in realiteit door van tevoren heel goed in te zien wat wel en niet het beste is en hiernaar te leven. Echter, in mijn backchat geef ik mezelf nog geen richting. Het komt op, ik zie het, ik neem het waar als niet ok, als iets wat ik moet stoppen, maar ik stop het niet. Dus geloof ik nog iets te winnen in participatie in deze backchat, of liever gezegd, ben ik bang iets te verliezen als ik deze backchat stop en mezelf hierin richting geef. Over het algemeen komt dit erop neer doordat ik iets nog niet begrijp in mezelf, waardoor ik nog geen beslissing heb genomen het te stoppen in mezelf.

Wat ik zie is dat ik er achterdochtig van word, dat ik ga twijfelen aan mijn handelen, terwijl het handelen op zich niet verkeerd is, maar ik heb hieraan gekoppeld zoveel gedachten als backchat gehad dat ik zelf ondertussen geloof het verkeerd te doen, aangezien ik mezelf als verkeerd ervaar. Waardoor ik schuldgevoel creeer. Nu doe ik het niet verkeerd, maar mijn startpunt is wel verkeerd (lees gekeerd in/als bewustzijn). Zolang ik in backchat participeer is mijn startpunt niet eenheid en gelijkheid maar verdeeldheid in vermeerdering en vermindering van mezelf en een ander. Waardoor ik in wat ik doe ook vruchten voortbreng in verdeeldheid in vermeerdering en vermindering, dat kan niet anders, ook al is het heel subtiel en verborgen. Bovendien creeer ik hierin mijn eigen ervaring van minderwaardigheid, en dus ervaar ik een constante angst tegenover andere mensen, welke komt door mijn startpunt in verdeeldheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in verdeeldheid in vermeerdering en vermindering te bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in backchat in een geloof dat ik dit ben, waardoor ik mezelf verminder en/of vermeerder ten opzichte van anderen, waardoor ik mezelf uiteindelijk als minderwaardig en onzeker ervaar, en constant schuldig, welke ik in eerste instantie creeer door participatie in mijn eigen backchat zonder mezelf hierin richting te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn backchat in/als de mind/het bewustzijn te volgen en mezelf hierin op te laden in/als energie, in plaats van mezelf hierin te stoppen en het roer in eigen handen te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen door participatie in backchat, waarin ik mezelf verminder ten opzichte van mezelf in/als energie in/als bewustzijn in verdeeldheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf over te leveren aan mezelf in verdeeldheid, en hierin mezelf te verscheuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verscheuren in plaats van in de adem, een en gelijk mezelf te bewegen door de participatie in verdeeldheid te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets moet doen om een en gelijk te worden, in plaats van in te zien dat het doen in eerste instantie bestaat uit het stoppen van participatie in de verdeeldheid in mezelf, en mezelf hierin te vergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb achterdochtig te worden en te gaan twijfelen over mijn eigen handelen, in plaats van in te zien dat mijn handelen an sich niet verkeerd is, maar dat mijn startpunt in participatie in verdeeldheid verkeerd is waardoor ik in mijn handelen ook niet duidelijk sta als wie ik ben, maar op 2 benen hink in verdeeldheid in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven twijfel te ervaren zonder in te zien dat dit voortkomt uit participatie in de verdeeldheid in backchat in/als bewustzijn in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb constant het gevoel te hebben iets te moeten verbergen terwijl ik helemaal geen gekke dingen doe, in plaats van in te zien dat ik mezelf in participatie in mijn backchat verberg, waarin mijn ware natuur als wie ik ben in verdeeldheid, zichtbaar is waardoor ik mezelf  in ieder moment als een hypocriet ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik dan maar eerlijk moet zijn en mijn backchat moet uitspreken, ten toon moet spreiden, net als ik zoveel mensen heb zien doen en die ik dan als ‘ten min(d)ste eerlijk’ heb gezien, in plaats van in te zien dat ik hiermee alleen maar de verdeeldheid in woorden dus in realiteit zou brengen, dat dit dus niet de oplossing is, dat eerlijkheid geen zelfeerlijkheid is, dat zo de hele wereld gecreeerd is in verdeeldheid, maar dat ik mezelf in/als participatie in/als mijn ware natuur als des duivels in/als verdeeldheid in/als bewustzijn, dien te stoppen, zelf te vergeven en corrigeren, totdat ik stil word/ben van binnen en ik in/als de adem in eenheid en gelijkheid mezelf kan bewegen, kan spreken als mezelf en vruchten voortbreng die eenheid en gelijkheid voortbrengen voor alle leven op aarde.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in participatie in backchat in verdeeldheid in/als bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken op welke gebieden ik backchat creeer in mezelf en wat de aanleiding hiertoe is, waar ik bang voor ben en wat ik hoop en/of geloof te winnen door te participeren in backchat in verdeeldheid in afscheiding van mezelf als leven en hierin in afscheiding van alle leven, zodat ik in staat ben mezelf te vergeven en te corrigeren in dit punt.

Ik sta mezelf niet toe mezelf te vermeerderen en/of verminderen ten opzichte van mezelf en/of van een ander.

Als ik mezelf in de vermeerdering of vermindering zie gaan in gedachten, gevoelens, emoties en/of backchat, dan stop ik, ik adem. In eerste instantie stop ik deze participatie, aangezien ik mezelf hierin al verminder ten opzichte van mezelf in/als bewustzijn, gelovende dat ik deze participatie moet volgen in plaats van kan stoppen. Vervolgens zie ik wat ik aan het doen ben, wat de situatie is, waar ik bang voor ben, wat ik probeer te winnen. Ik vergeef mezelf de ervaringen die in me opkomen, en indien nodig schrijf ik de situatie uit zodat ik mezelf beter zie en begrijp. Als ik mezelf begrijp, ben ik in staat mezelf te vergeven en corrigeren, aangezien het volledig begrijpen overeenstemt met de volledige zelfvergeving, waarna de weg vrij en open is voor correctie in/als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mijn startpunt te checken in mezelf in de handelingen die ik doe, waarin ik geen werkelijke verandering doorvoer zolang mijn startpunt in verdeeld is in afscheiding van mezelf. Als ik stil ben in mezelf zonder zelftwijfel, ben ik klaar voor een volgende stap en/of handeling, en zal ik eenheid en gelijkheid als vrucht voortbrengen in deze stap en/of handeling als wat het beste is voor mezelf en anderen als alle leven op aarde.

2013-the-future-of-consciousness-introduction

2013 – De Toekomst van het Bewustzijn

——————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life