Dag 770 – Zelfvergevingen gerelateerd aan ‘structuur’

Dag 769 – Structuur – structure

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik teveel structuur heb en dat ik te gestructureerd ben en hierin geen ruimte laat voor ‘spontaniteit’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik spontaan moet zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet spontaan te willen zijn als hoe ik spontaan interpreteer als ‘onecht’ en overdreven en tevens als soort van ‘mode’ als dat het goed zou zijn om spontaan te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik geen spontaniteit in me heb waarvan ik zie dat dit ook weer niet klopt, dus het is meer iets anders wat me hierin dwars zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb spontaniteit te veroordelen als mode frats waar iedereen aan mee moet doen en dus, doe ik er niet aan mee en ‘ben ik niet spontaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom iemand geen structuur zou willen of kunnen aanbrengen aangezien ons lichaam bijvoorbeeld ook uit bepaalde structuren bestaat, anders zou de boel niet bij elkaar blijven hier op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moe te zijn van bepaalde structuren in mezelf als ‘patronen’ waarin ik ervaar vast te zitten zonder exact te zien waarin ik me als vastzittend ervaar en fysiek gemanifesteerd, dus dan op onbewust niveau, dus vandaar dat ik het (nog) niet zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik ongestructureerd te werk ga ten aanzien van mijn geestbewustzijnspatronen en maar ergens ‘begin’ en dan zie waar ik uitkom, zonder duidelijk begin of eindpunt, wat het niet eenvoudig maakt om te omschrijven wat ik aan het doen ben zodat een ander het eveneens kan begrijpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeite te hebben met het benoemen en omschrijven wat er in me speelt in een duidelijke structuur maar meer hapsnap, wat voor mijzelf eigenlijk geen probleem is of lijkt binnenin mijzelf maar wat wel onduidelijkheid lijkt te geven ten aanzien van het mijzelf in de wereld zetten in hetgeen ik begrijp van wat er in mij omgaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus een verschil te bemerken ten aanzien van mijn binnen- en buitenwereld en hoe ik mezelf manifesteer in woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woorden te vermijden en mezelf ‘onduidelijk’ te houden zodat een ander geen grip op mij krijgt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te proberen weg te glippen uit het ‘begrip’ als grip als eventueel oordeel van een ander zijn/haar mind / geestbewustzijnsstructuren en zo weg te glippen tussen de mazen door (misschien tussen de ‘grid-lines’ door? – grid-lines als fysiek gemanifesteerde structuren als patronen als oordelen in en als de geest) in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik zo ook weg glip van mijn eigen fysieke manifestatie / verwerkelijking in mijn beste kunnen in en als een opstaan en een gelijkstaan aan mijn eigen geestbewustzijnssysteem en aan mijn eigen (zelf)oordelen.

Ik herinner me dat binnen een sjamanistische sessie, er gezegd werd dat ik ‘opzettelijk vaag ben gehouden’ waarin ik zie dat ik dit zo heb voortgezet binnenin en als mezelf en mezelf opzettelijk vaag houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf opzettelijk vaag te houden zodat niemand me begrijpt en eventueel grip op me kan krijgen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf zo tevens weg houd van zelfbegrip en van een werkelijk zien wat ik hierin doe en hoe ik dit gecreëerd heb als een patroon van ‘bescherming’ van mezelf maar wat in grond, tevens zal bestaan uit wrok en wraak intenties als hoe de geest zich manifesteert in een poging om zichzelf ‘in leven’ te houden in en als een energetische manifestatie, weg van ‘het donker’ in en als zelfoprechtheid, in en als het fysiek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor ‘grip op mij’ en hiervan weg te gaan, de geest in, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf weg houd van een ervaring van ‘inzinking’ als ‘opgeven’ als ‘niet meer willen’ als een toegeven aan mijn eigen angst in en als de geest.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een angst voor ‘grip op mij’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het woord ‘begrip’ hierin kan ondersteunen als een zelfbegrip van wat er gebeurt binnenin mij als ik ‘reageer vanuit angst’ (wat tevens een reactie in een ander zou kunnen activeren) en dat ik via zelfbegrip, grip op mezelf kan krijgen in het moment en mezelf dan richting kan (leren) geven binnen een ervaring van weg willen vluchten, de geest in.

Ik stel mezelf ten doel een moment te nemen om te ademen door de angst heen of even bij de angst ‘stil te staan’ zonder hierop te reageren in bijvoorbeeld een ‘weggaan’ binnenin mezelf of buiten mezelf en hierin mijn aandacht te richten op wat er gebeurt binnenin mij en dit voor mezelf zo goed als mogelijk te benoemen en vergeven.

Als en wanneer ik bemerk dat ik mezelf vaag uitdruk, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een duidelijke expressie in woorden vermijd en dat ik hier een ‘reden’ voor heb – reden als bijvoorbeeld een reactie binnenin mezelf die ik nog niet onderzocht heb op waar het vandaan komt.

Ik stel mezelf ten doel mijn ‘reden’ als aanleiding voor een ‘vaag houden’ te benoemen als bijvoorbeeld een emotie die opkomt en hier even bij stil te staan en mezelf te vergeven en als ik hier duidelijkheid in heb, te zien op welke manier ik mezelf wil uitdrukken in dat moment, wat wellicht niet hetzelfde moment is aangezien ik dit misschien achteraf onderzoek maar wat ik dan in een volgend moment kan toepassen en uitproberen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf door te gaan met het oefenen in het uitdrukken en manifesteren van mezelf in de toepassing van gesproken zelfvergevingen.

Wordt vervolgd



Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Advertenties

Dag 769 – Structuur – structure

structuur blad

Structuur – Structure

Structure (of organism); texture (of skin, rock, a literary work) (Kramers Engels)

NL woordenboek Koenen 27e druk:

Innerlijke bouw, wijze waarop een samengesteld geheel is opgebouwd

Structuren zijn geen realiteit, maar constructies van de menselijke geest waardoor deze de werkelijkheid beter vermag te ordenen en te begrijpen

Door een uitdaging op facebook die gaande is, voor het maken van een zwart-wit foto van iets in mijn dagelijks leven zonder uitleg en waarop geen mens of dier aanwezig is, kwam ik op het in beeld brengen van ‘structuur‘ in mijn omgeving. Op deze manier geef ik meerwaarde aan het project waarin ik in eerste instantie geen ‘doel’ zag of waarvan ik het oorspronkelijke uitgangspunt waaruit deze ‘uitdaging’ ontstaan is, gemist of niet begrepen heb.

Dat vond ik dan interessant om het woord structuur nader te bekijken en wat het betekent voor me en in mijn leven.

Ik merk dat ik ‘van structuur houd’. Ik heb graag structuur in mijn dag en week zodat ik een soort van houvast of richtlijn heb om de dingen te doen die ik als mijn verantwoordelijkheid zie. Tevens houd ik graag wat tijd en ruimte over om hieromheen of tussendoor, ongestructureerd in te vullen met ontspannende bezigheden. Wat dit dan zijn, mmm, eigenlijk is dit meer een ‘niets doen’ of een kopje koffie drinken (alleen of samen) of een boek lezen of met de katjes rondhangen. Dus als ik dit lees, is structuur voor en in mij, vooral gerelateerd aan ‘taken verwezenlijken. En dit geeft gelijk de structuur om hier tussenin, de structuur los te laten.

Positieve ervaring: orde, duidelijkheid, schepping, vrijheid, ruimte, houvast, richtlijn, ritme, overzicht.

Negatieve ervaring: eigenlijk alleen als het ‘teveel’ is, dus een dagplanning met alle bezigheden te dicht op elkaar en achter elkaar zonder tussendoor tijd en ruimte om ‘even niets te doen’. Wat ik me nu afvraag, is of ik dit niets doen gebruik om nog ‘weg te dromen’ dus om mijn focus of aandacht te laten gaan. Als ‘even geen verantwoordelijkheid’ ervaren voor zaken die ik ‘moeilijk’ vind of spannend of uitdagend. Waarin ik onzekerheid of angst ervaar vanuit een ‘niet weten’. Dus vanuit een ‘geen programma hebben klaarliggen’ van hoe iets aan te pakken.

Dus, structuur geeft me focus en ervaar ik als zinvol, aangezien ik binnen die structuur, de dingen aanpak die ik lastig vind. De structuur ondersteunt me dan om taken of uitdagingen op te pakken of aan te gaan.

Tot zover een wat luchtiger en weer Nederlandstalig blogje tussendoor 🙂

Wordt vervolgd

Ik ga op zoek naar een eerste afbeelding in de natuur waarin ik structuur zie:

De Hedera Helix of Klimop! Fantastisch voorbeeld van een plant met structuur, in het blad zelf en ook vooral in de groeiwijze.

 Structuur nodig om de werkelijkheid – binnenin en buiten onszelf – beter te begrijpen?

Klik op onderstaande afbeelding:dip_lite_logo_on_white


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 290 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Onverschillig – Angstdimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 287 – Trigger Characters – Onverschillig-1

Dag 288 – Trigger Characters – Onverschillig – Reactiedimensie

Dag 289 – Trigger Characters – Onverschillig – Reactiedimensie-vervolg

Angstdimensie:

Dat ik niet gehoord word

Dat het oninteressant is wat ik zeg

Dat ik te lang en teveel praat

Dat ik teveel aandacht vraag

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik niet gehoord word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van ‘niet gehoord worden’ te koppelen aan angst, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen ervaring van angst welke opkomt als ik denk dat ik niet gehoord word, welke zich ten toon spreidt als irritatie, waardoor ik niet direct herken en erken dat ik in angst verkeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren te verdwijnen als ik niet gehoord word, welke een verdwijnen is in een geloof in een gedachte dat ik niet gehoord wordt en hierin een geloof dat wat ik denk te zien in een ander, iets zegt over mij en/of de woorden die ik spreek, in plaats van in te zien dat a-het niet horen van een ander, iets zegt over die ander – welke uiteenlopende redenen kan hebben die ik niet kan inzien en niet hoef in te zien – en dat b-het geloof in een gedachte in/als mezelf hetgeen is wat werkelijk iets zegt over mij en waarin ik mijzelf definieer.

*

Als ik mezelf zie participeren in een irritatie als reactie op een te snel ja zeggen zonder dat er gehoord is wat ik zeg, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in angst verkeer voor mijn eigen angst die opkomt als ik niet gehoord word door te geloven in mijn eigen gedachte als ‘je doet alsof’. Ik realiseer me dat ik me per direct identificeer aan deze gedachte, geprojecteerd op degene die me in dat moment niet hoort.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te horen als ik neig tot in reactie gaan op symptomen van een niet luisteren van de ander naar wat ik zeg. Ik luister naar mezelf in reactie en angst en pas zelfvergevingen toe op wat ik zie, hoor en ervaar in mezelf.

Ik onderzoek tevens wat ik wilde zeggen, of ik het wil herhalen en wie ik ben in het moment van spreken. Ben ik aanwezig in zelfinteresse in mijn eigen woorden of ben ik aanwezig in de adem in communicatie met de ander?

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat het oninteressant is wat ik zeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte  ‘dat het oninteressant is wat ik zeg’ te koppelen aan angst, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om oninteressant te zijn en van alles te zeggen wat een ander verveelt, aangezien ik zelf snel verveeld ben als ik naar iets moet luisteren wat ik niet interessant vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf snel verveeld te zijn als ik naar iets moet luisteren wat ik niet interessant vind, welke aangeeft dat ik verdwijn in gedachten over de woorden van de ander die ik bestempel als interessant, in plaats van hier aanwezig te blijven in mezelf in de adem, en te luisteren naar de woorden die de ander spreekt zonder er iets van te vinden, aangezien het iets ervan vinden hetgeen is wat ik als vervelend ervaar aangezien ik hierin verdwijn in een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren als gedachten over hetgeen een ander vertelt, waardoor ik in reactie ga in mezelf, als reactie op dit geloof in de definitie van mezelf als gedachten over hetgeen een ander vertelt, waarin ik vervolgens mezelf als vervelend ervaar in/als reactie, en waarin ik me dus verveel, welke komt doordat ik allang in de geest verdwenen ben, waarin ik me nogal snel verveel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf in de geest te verdwijnen en hierin mezelf snel te vervelen, in plaats van hier aanwezig te zijn in het fysiek, te ademen, en te luisteren naar woorden die gesproken worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet hier aanwezig te willen zijn en te willen luisteren naar woorden die gesproken worden, aangezien ik dan verantwoordelijkheid dien te nemen voor mezelf en mijn reacties, welke ik verward met verantwoordelijkheid nemen voor de ander en de ander zijn/haar woorden, niet ziende dat ik alleen verantwoordelijkheid hoef te nemen voor mijn eigen gedachten over de ander zijn/haar woorden; hetgeen ik niet wil en hetgeen ik angst voor ervaar, en dus ga ik weg in de geest, me niet realiserende dat zodra ik weg ben, ik mezelf gelijk stel aan mijn eigen gedachten over de ander, en ik alleen nog maar in en als deze gedachten vertoef, en hoe meer een ander eventueel uitweidt, hoe meer ik uitweid in gedachten hierover.

*

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring dat het oninteressant is wat ik zeg, dan stop ik, ik adem.

Ik stop, ik adem. ik onderzoek in mezelf wie ik ben in het moment van spreken.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van iets oninteressant vinden van wat een ander zegt, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat zodra ik iets bestempel dus beoordeel als oninteressant, ik aanwezig ben in de geest, die iets al snel oninteressant vindt als er geen energie uit te behalen valt. Dus ik realiseer me dat iemand iets vertelt waar ik geen energie uit kan halen en welke ik dus als oninteressant ervaar en beoordeel, zodat ik in deze beoordeling alsnog energie kan genereren.

Ik stop, ik adem, ik breng mezelf hier in het fysiek door iets fysiek vast te pakken of door mijn ogen op iets fysieks te richten en door te focussen op mijn ademhaling.

Ik stel mezelf ten doel de woorden van de ander door me heen te laten gaan. Ik pas zelfvergevingen toe op hetgeen ik hierin vind in mezelf als gedachten over en reactie op de woorden van een ander.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik te lang en teveel praat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring  ‘dat ik te lang en teveel praat’ te koppelen aan angst, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren langdradig te zijn en een ander hiermee te vervelen, met de draden van mijn bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik langdradig ben (geworden) in lange draden verwikkeld in/als bewustzijn in creatie van gedachten, terwijl ik liefst kort en duidelijk communiceer.

*

Als ik mezelf zie participeren in angst dat ik te lang en teveel praat, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik langdradig ben gewoorden lol geworden door in reactie te verdwijnen in de geest, en hierin lange draden te creeren als relaties als oordelen in mezelf, over mezelf en over de ander, en dus mezelf ga verwoorden in lange draden, voortkomend uit het onderbewustzijn, uit de reacties die ik heb onderdrukt en opgeslagen gedurende de opvoeding.

Ik stel mezelf ten doel mijn reacties als lange draden in/als bewustzijn in het onderbewuste in eerste instantie te stoppen, en hierna te onderzoeken door middel van schrijven, het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties en te zien uit welke gedachten ze zijn voortgekomen.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik teveel aandacht vraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte  ‘dat ik teveel aandacht vraag’ te koppelen aan angst, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om teveel aandacht te vragen als ik praat, aangezien ik als ik aandacht vraag als ik praat, ik verantwoordelijkheid moet nemen voor de woorden die ik spreek, en dus hier aanwezig moet zijn om in de woorden te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om hier aanwezig te zijn en in de woorden te staan die ik spreek.

*

Als ik mezelf zie participeren in angst om in de woorden te staan die ik spreek, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als ik angst ervaar om aanwezig te zijn in de woorden die ik spreek, ik niet 100% zeker ben van de woorden die ik spreek en/of ik niet 100% zeker ben van mezelf aanwezig in de woorden.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wie ik ben op het moment dat ik woorden spreek en hierin niet 100% aanwezig durf te zijn door middel van schrijven,het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te leiden door participatie in en als angst, en hierin mezelf te absorberen waarin het onmogelijk lijkt om mezelf te bewegen en structuur te brengen in het ontrafelen van de structuren in mijn eigen geest.

Ik realiseer me hierin dat ik mezelf weg houd van overzicht en structuur, aangezien (ik als) de geest weet, dat als ik overzicht en structuur aanbreng in het proces, ik mezelf als de geest zal ontwarren en stoppen van participatie in en als structuur als systeem. de geest is opgebouwd in en als een gestructureerd systeem, en dus zal ik door middel van het aanbrengen van structuur, de geest kunnen ontwarren, inzien, zelfvergeven en corrigeren.

*

Als ik mezelf zie verdwijnen in angst als afleiding van het toepassen van gestructureerd het proces wandelen, dan stop ik, ik adem.

Ik onderzoek in mezelf wat ik aan het wandelen was en waarom ik mezelf in dat moment aflaat leiden/weg laat leiden de geest in. Ik pas zelfvergevingen toe op wat ik tegen kom in/als angst en omarm mezelf hierin. In de omarming, in de adem, breng ik mezelf terug in het fysiek totdat ik rustiger word.

Ik stel mezelf ten doel structuur toe te passen in het proces van schrijven om zo effectief mogelijk de structuren in mezelf in de geest te ontwarren.

Wordt vervolgd

*

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Dag 283 – Trigger Characters – Afwachtend-1

Dag 284 – Trigger Characters – Afwachtend – Reactiedimensie

Dag 285 – Trigger Characters – Afwachtend – Angstdimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Dag 286 – Trigger Characters – Afwachtend – Consequentiedimensie

—————————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 242 – Expressie en de Darm – Is Verandering Mogelijk?

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Probleem:

Ik schrijf verschillende keren dat ik ben opgegroeid met iemand die niet in zelf wil zien en dus niet wil veranderen. Wat ik diegene altijd ‘verweten’ heb. Totdat me duidelijk wordt dat we als mens niet graag veranderen, of liever gezegd niet veranderen als we hier niet of onszelf toe dwingen of hiertoe gedwongen worden. En hier groeien we allemaal in op, en zo leren we dat we niet willen en/of kunnen veranderen.

'Guilt'  Illustration by Andrew Gable

‘Guilt’ Illustration by Andrew Gable

Oplossing:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ben opgegroeid met iemand die niet in zelf wil zien en dus niet wil veranderen en dat dit aan die ene persoon ligt, in plaats van in te zien dat dit de algemene natuur is van de mens die geprogrammeerd is om te blijven zoals zijn programma.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb die ene persoon er de schuld van te geven dat die niet in zelf wil zien en dat hierdoor geen verandering mogelijk is, in plaats van in te zien dat ik zelf wel kan veranderen en mijn programma kan stoppen, los van wat die ene persoon doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf te geloven dat ik de huidige status van mijn darmwerking niet kan veranderen, dat ‘het’ wel kan maar dat ik het niet kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mijn fysiek in disfunctie niet kan veranderen, in plaats van in te zien dat dit denken en dit geloof deels de oorzaak is van deze disfunctie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wel te geloven en ook zien en weten dat verandering mogelijk is, maar niet te geloven en dus ook niet echt zien dat ik kan veranderen aangezien ik niet geloof ooit de details mijn mijn zelfprogrammering te kunnen inzien en hier vandaan stoppen, zelfvergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te geloven dat ik in detail kan leren zien hoe ik mezelf geprogrammeerd heb, in plaats van in te zien dat ik het helemaal niet hoef te geloven, dat ik het gereedschap van schrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren kan toepassen op hetgeen ik zie in mijn eigen geest en in de directe omgeving om me heen als wat ik gecreeerd heb als consequentie als wie ik ben, en dat hierin het detail ‘gevangen’ zit welke ik kan inzien en vrijmaken door het uitschrijven van de details en hierop zelfvergeving en zelfcorrectie toe te passen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet gestructureerd genoeg ben om in detail te zien hoe ik mezelf geprogrammeerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tegen structuur brengen in het schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb structuur in schrijven als saai, moeilijk en niet leuk want niet vloeiend te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb structuur als niet vloeiend te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vloeiend als ervaring als stroming als leven te ervaren, in plaats van in te zien dat dit geen leven is maar een energetische ervaring als gemak waarvoor ik weinig moeite hoef te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb structuur als niet-leven te zien, in plaats van in te zien dat ik hiermee de structuur van het systeem bedoel en ervaar die als een bolwerk het leven onderdrukt en dat leven in zichzelf, zoals bijvoorbeeld een plant of een boom, ook een structuur heeft die leven ondersteunt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb structuur aan systeem te koppelen en hierin structuur als zichzelf af te wijzen terwijl ik tegelijkertijd zie dat wat meer structuur veel duidelijkheid en ondersteuning kan geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik mezelf niet verander en blijf leven met een versie van mezelf die niet grootste potentieel is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin dus angst te ervaren voor de sabotage van mezelf als geest bewustzijn systeem die me in een gedegradeerde versie van mezelf wil houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te vertrouwen in het leven van mijn uiterste potentie aangezien me dit nooit gelukt is tot nu toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het niet voor mij is weggelegd om te veranderen tot een fysiek mens van vlees en bloed die leeft als wat het beste is aangezien ik uit een heel gewoon gezin kom en zelf ook heel gewoon ben maar dat ik vrijheid en geld/kansen heb gekregen in dit gezin om mezelf bij te scholen in richtingen die ik zelf gekozen heb als zijnde ondersteunend voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat werkelijke verandering niet is weggelegd voor gewone mensen, in plaats van in te zien dat deze gewone basis juist is wat me stabiliteit heeft gegeven en geeft in/als het fysiek en dat gewoon en ongewoon maar een illusie is van de geest.

Beloning:

Ik realiseer me dat ik in ieder moment zelf beslis of ik mezelf door duw in verandering of dat ik toegeef aan de ‘gewoonte’ van de geest welke deze opgooit als weerstand, geen zin, onmogelijk, niet voor mij, te pijnlijk en oneindig meer van dit soort sabotage middelen.

Ik realiseer me dat het enige wat me tegenhoudt in verandering is mezelf in zelf-interesse waarin ik iets lekkerder, gemakkelijker, aangenamer enzovoort vind.

Ik realiseer me dat ik in zelf-interesse in angst besta voor het verlies van deze zelf-interesse en prettige ervaringen die hierbij horen, waarin ik opnieuw angst heb gecreeerd voor onprettige ervaringen als weerstand, en dus zal ik angst ervaren als het proces van zelf-verandering wandel, aangezien ik in en als angst besta in/als het geest bewustzijn systeem.

Ik realiseer me dat ik hierin angst ervaar voor het maken van vergissingen, in plaats van in te zien dat er geen vergissingen bestaan maar alleen oplossingen om mezelf te veranderen, en als ik reageer op een zogenaamde ‘vergissing’, besta ik in angst voor verlies van mezelf in een geloof dat ik het ‘goed’ deed elke ik als energetische beloning heb ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bevestiging van ‘het goed doen’ als energetische beloning van de ander=de mind te ervaren, in plaats van in te zien dat de enige werkelijke constante beloning is het zien in en realiseren en corrigeren van zelf en hierin zelf-intimiteit te manifesteren.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken voor welke ervaringen ik angst ervaar in het maken van een eventuele vergissing zodat ik deze ervaring in kan zien, stoppen, zelfvergeven en corrigeren en hierin eventueel zie aan welke herinnering deze ervaring gekoppeld is en hierin gerelateerde geloven en aannames kan stoppen in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met verlangen naar energetische beloningen als bevestigingen van buitenaf als de ander=de mind. Ik onderzoek in mezelf wanneer en waarom ik een energetsiche beloning verlang en/of denk/geloof nodig te hebben en welk gemis hieraan ten grondslag ligt. In dit onderzoek zie ik in mezelf, vergeef ik mezelf, corrigeer ik mezelf zodat ik zelf-intimiteit ontwikkel als constante beloning in en als mezelf.

Ik realiseer me dat als ik geen angst ervaar om vergissingen te begaan, ik ook geen angst meer ervaar om te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in verandering te laten belemmeren door angst voor het maken van vergissingen en hierin angst voor het missen van een energetische beloning, in plaats van in te zien dat ik zelf als leven het enige werkelijke ben wat ik mis, waardoor ik zoek naar bevestiging voor het vullen van dit gemismet energetsiche ervaringen als beloning die me een vervullend gevoel geven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in te zien in ongemak in het proces van verandering en mezelf hierin te ondersteunen in de adem, in het schrijven, in het zelfvergeven zodat en totdat ik in staat ben de zelfcorrecties toe te passen in/als zelfverandering, waarin ik dicht bij mezelf te blijf in vertraging zodat ik in zelf kan zien en mezelf niet in de kou laat staan door vooruit te rennen in de geest en weg te gaan uit mijn fysiek en de uit de fysieke realiteit.

It-is-time-to-change-reptilians-part-150

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 222 – Vervorming van Lichaamscellen

Disclaimer: Als er sprake is van een vermoeden van kanker en/of fysieke aanwijzingen in deze richting, laat het altijd onderzoeken en laat jezelf goed informeren over de diverse behandelingen die mogelijk zijn. Dit blog is in geen geval bedoeld als geneeswijze maar slechts een beschrijving van een aspect welke ik in mijzelf zie gerelateerd aan angst en kanker. Kanker is een fysieke gemanifesteerde consequentie die uitgebreid ondersteund en indien mogelijk behandeld dient te worden, zowel op fysiek niveau als op het niveau van het geest bewustzijn systeem. Een ieder beslist voor zichzelf hoever dit onderzoek gaat in zelf.

Gerelateerd aan de blogs over de dikke darm wordt hierin een angst zichtbaar. Het is een angst die onbewust meereist, en een angst die wellicht in de voorouderlijn is meegegeven aangezien daar een keer darmkanker is voorgekomen. Ikzelf heb de binnenkant van de dikke darm een paar jaar geleden laten onderzoeken om eventuele levensbedreigende situaties uit te sluiten en te zien hoe het fysiek erbij staat, zodat ik zelf verder kon/kan met het proces van de fysieke klachten ondersteunen met producten en therapieen gerelateerd aan de natuurgeneeskunde en met het inzien van de invloed van mijn geest bewustzijn systeem op mijn fysieke gesteldheid. Toch zag ik dat er nog een angst ten grondslag ligt gerelateerd aan kanker, en hier is het met name interessant om te kijken wat de geest bewustzijn structuren zijn die, indien ze niet worden ingezien en gestopt in zelf, invloed zullen blijven hebben op het fysiek en de fysieke cellen zullen vervormen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten leiden door geest bewustzijn structuren, welke, indien niet gestopt, ingezien, zelfvergeven en gecorrigeerd, invloed zullen blijven hebben op het fysiek en kunnen leiden tot vervorming van de lichaamscellen welke ook wel kanker genoemd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn geest bewustzijn systeem waarin de angst eruit bestaat dat ik niet in staat ben om zelf de leiding te nemen en richting te geven in/als mijn fysiek, en in plaats hiervan overgeleverd blijf aan de genen en de hierin opgeslagen familiestructuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de opgeslagen familiestructuren in/als het geest bewustzijn systeem in mijn genen waarin de angst bestaat hier mezelf geen richting in te kunnen geven en dus overgeleverd te zijn aan de eeuwenoude programmering, waarin een lichaamscel vervormd wordt en zijn levende functie niet meer uit kan voeren door vast te zitten in ‘dode’ informatie die aanwezig is in het dna van de cel, gevormd door/in/als het geest bewustzijn systeem, doorgegeven door de geest bewustzijn systemen in de familielijnen welke nooit gestopt zijn door de mens zelf als Leven, maar in plaats hiervan keer op keer zijn doorgegeven aan de volgende generatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren tegenover de familie, dat ze nooit de geest bewustzijn structuren in zelf hebben aangepakt en in plaats hiervan deze hebben doorgegeven aan de volgende generatie, waar voor waar en voor lief wordt aangenomen dat ‘er veel darmklachten voorkomen’  in de familielijn, welke gezegd wordt op een manier alsof het zo is, alsof het normaal is en alsof er niets aan te doen valt, en waar ik zelfs enige trots in door hoor klinken als zijnde ‘dit is onze familie en dit verbindt ons’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te verzetten tegen hetgeen ons verbindt in de familielijn in/als het patroon/de programmering in het geest bewustzijn systeem, waarmee ik het patroon in mezelf juist versterk en groter maak door verzet te bieden en het hiermee dus energie te geven, waarin ik steeds zie dat het bij mij fysiek erger/duidelijker aanwezig is dan bij de anderen in de familie terwijl ik zo mijn best doe dit op te lossen, wat mijn boosheid nog meer versterkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de familie programmering in/als geest bewustzijn systeem, welke wordt doorgegeven van generatie op generatie, te versterken in mezelf door me te verzetten tegen deze verbindende lijn, waarin ik de programmering in mezelf versterk,  en vervolgens boos wordt om de versterking van de familieprogrammering in mezelf, waarin ik mezelf vastzet in deze programmering en angst creeer voor deze programmering in mezelf welke sterker lijkt dan ik, wat ook zo is zolang ik dit patroon blijf volgen en het geest bewustzijn systeem in mezelf kracht geef door verzet, angst en boosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te zien dat ik het zelf kan stoppen, dat ik hierin de enige ben die mezelf hierin richting kan geven, en tegelijkertijd angst ervaar dat het me niet lukt, waardoor ik niet werkelijk opsta en het geest bewustzijn systeem welke is doorgegeven via de familielijnen, in zelf ga stoppen waarin ik mijn eigen fysiek bevrijd van de beknellende familiebanden in/als het geest bewustzijn systeem, dus van mijn eigen beknellende banden in/als het geest bewustzijn systeem als wat ik geworden ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mijn geest bewustzijn systeem te manifesteren in het fysiek in vervormde cellen welke kanker genoemd wordt, en hierin de diagnose ‘kanker’ toegediend krijg en hierin gezien wordt als iemand die kanker heeft, waar meelijwekkend en tegelijkertijd met grote angst mee wordt omgegaan zonder begrip en inzicht van wat er werkelijk gaande is, maar met afschuw dus angst voor een proces wat ‘iedereen kan overkomen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hekel te hebben aan hoe wordt omgegaan in de maatschappij met ziekte, onder andere kanker, waarin de mens als een patient gezien wordt in plaats van als een medemens in eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren niet tegen de maatschappij op te kunnen als ik in een ziekenhuiscircuit terecht zou komen waar zoveel geest bewustzijn systemen bij elkaar gevoegd zijn tot een massief bolwerk van bewustzijn, waarin het niet gemakkelijk is jezelf richting te geven op een manier die niet overeenstemt met dit bolwerk dus met het geest bewustzijn systeem, wat mijn grote angst is, en niet zozeer de ‘ziekte’ ansich.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus voornamelijk angst te ervaren voor geest bewustzijn systemen van buitenaf die controle op mij uitoefenen, waarin ik mezelf opgeef en mezelf geen richting durf te geven zoals ik zou zien wat het beste is voor mijzelf als leven en dus voor iedereen als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me onmachtig te voelen tegenover geest bewustzijn systemen samengevoegd tot bolwerk, wat feitelijk nog steeds angst is voor mijn eigen geest bewustzijn systeem samengevoegd tot bolwerk van karakters welke ik gecreeerd heb als reactie op alle karakters om me heen, welke een heel ingenieus netwerk zijn gaan vormen binnenin mij en wat ik zelf heb toegestaan als bescherming en aanpassing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een bolwerk van karakters te creeren binnenin mijzelf als bescherming en aanpassing, waarin ik verborgen heb wie ik werkelijk geworden ben in/als deze karakters, wat mijn werkelijke angst is voor het krijgen van kanker, dat zichtbaar wordt wie ik geworden ben in een geloof in en aanpassing aan karakters als bolwerk in mezelf aanwezig, terwijl ik weet dat dit niet is wie ik ben en dat ik dit gecreeerd heb door een gebrek aan moed in mezelf om op te staan voor mezelf als Leven en hierin voor een ieder/ieder een als Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een race tegen de klok te hebben ervaren en ervaar waarin ik zag/zie dat ik op tijd ben dus tijd genoeg heb om op te staan in/als zelf en mijn fysiek op orde te brengen, maar waar ik tevens de druk van de tijd ervaar die ik niet kan verspillen alsof ik eeuwige tijd heb op aarde.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met verzet tegen de familiestructuur in mijzelf in/als mijn geest bewustzijn systeem, waarin ik me realiseer dat dit is wie ik geworden ben, en als ik dit wil stoppen, vergeven en corrigeren in zelf, ik hierin gelijk dien te gaan staan in/als zelf, waarin familieleden mij laten zien waar ik me verzet tegen deze structuren in zelf waar ik reageer met gedachten, gevoelens, emoties en/of backchat en dus ongelijk ga staan in/als mezelf en waar dus correctie nodig is. Ik realiseer me dat een ieder waar ik op reageer, een ondersteuning is in het zien, zelfvergeven en corrigeren van mezelf.

Als ik mezelf zie participeren in gedachten, gevoelens en emoties gerelateerd aan zelftwijfel en onvermogen om de belemmerende structuren die ik gemanifesteerd heb in mijn darm en de rest van mijn fysiek te veranderen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een oud patroon omhoog haal/opgooi, of eigenlijk ‘gewoon’ het patroon wat al eeuwenlang herhaald wordt als zijnde onmogelijk, onvermogen, geen vermogen, gerelateerd aan geen geld en ‘niet mogen’, om zelf richting te geven in het fysiek en de manifestatie van de mindstructuren in het fysiek te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, waarin ik een ongeloof als excuus gebruik om mijn eigen ervaring van onmacht niet in te hoeven zien.

Ik stel mezelf ten doel mijn ervaring van onmacht ten aanzien van het veranderen van mijzelf en hierin het veranderen van mijzelf in/als het fysiek in te zien en hierin gelijk te gaan staan in/als mezelf door de ervaring door me heen te laten gaan en zelfvergevingen toe te passen op wat ik tegen kom, in plaats van het weg te duwen en ervan weg te rennen.

Ik stel mezelf ten doel iedere reactie die in me opkomt als gerelateerd aan een ervaring van oneerlijkheid dat ik zoveel last heb en anderen niet, te stoppen. Ik realiseer me dat het geen zin heeft te participeren in deze gedachten en dat het alleen maar backchat oproept die me bezig houdt en afleidt van wat ik werkelijk wil doen. De backchat heb ik met regelmaat bijgewoond, en het heeft tot niets geleid wat me ook maar iets brengt ter ondersteuning van mezelf en/of anderen. Ik heb dus gezien dat het volkomen zinloos is om het te volgen, aangezien het nergens toe leidt en niet uit zichzelf stopt.

Als ik mezelf zie participeren in backchat, dan stop ik, ik adem. Ik zie in de backchat welke specifieke woorden omhoog komen, welke energie eraan gekoppeld is en welke bron eraan ten grondslag ligt. Ik schrijf dit uit in prive, zodat ik mezelf kan ondersteunen in het stoppen van de backchat en de gerelateerde bron, energie, karakters en woorden kan vergeven en corrigeren in mezelf.

Ik realiseer me dat ik bang ben van mijn eigen manipulatie in backchat waardoor ik niet in staat ben om mezelf in mijn fysiek te veranderen. Dus het beste is, hoe oneerlijk ik het ook ervaar, niet de backchat te geloven en volgen als iets wat me verder helpt in deze ervaring van oneerlijkheid. Integendeel, het versterkt en creeert zelfs de ervaring van oneerlijkheid aangezien ik oneerlijk ben in/als/naar zelf zolang ik mijn backchat geloof en volg en dus leef.

Ik stel mezelf ten doel het bolwerk van karakters in mezelf in te zien en uit te schrijven, adem voor adem, in geduld met mezelf.

Wil je starten met het bevrijden van zelf van je geest bewustzijn systeem?

www.lite.desteniiprocess.com

www.desteniiprocess.com

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life