Dag 270 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen – Zelfcorrecties-2

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 268 – Verlangen – dimensies – zelfvergevingen

Dag 269 – Verlangen – zelfcorrecties-1

Reactiedimensie (gevoelens/emoties):

Als ik mezelf zie participeren in haast/ongeduld in de periode voor en/of tijdens de ovulatie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik haast en/of ongeduld ervaar, geregeerd door de hormonale toestand in mij, waarin maar een bepaalde tijd optimaal is voor voortplanting en een ultieme ervaring van genot als orgasme als geestesversmelting fysiek gemanifesteerd.

Ik realiseer me dat de biologische klok onbewust meespeelt en mijn fysiek regeert als ik hier niet gewaar in ben, immers zo is de mens – in dit geval de vrouw – geprogrammeerd. Alles is gericht op de voortplanting. Het punt van de voortplanting heb ik doorlopen in mijn dertiger jaren en heb ik grotendeels vrede mee, dus hier kan ik onderwijl een zelfvergeving op toepassen indien er nog punten opkomen, en verder kan ik hier doorheen ademen en mezelf stabiel in maken in desbetreffende fysiek hormonaal gerelateerde periode. Indien nodig schrijf ik er een keer over.

Het punt van verlangen naar een ultieme ervaring van genot – als verlangen naar succes –  zit nog verbonden met angst, welke dan angst voor falen moet zijn, en hierin een angst voor verlies. Wat is dan de angst voor verlies? Wat ben ik bang te verliezen? Dat is nog een punt om te onderzoeken in mezelf in deze situatie.

Ik stop, ik adem. Ik breng mezelf hier in het fysiek en zie wat ik wil doen en/of nodig heb. Ik merk dat ik onsamenhangend ben ten aanzien van dit punt, dus ik heb meer onderzoek nodig in mezelf. Ik ervaar mezelf in paniek, waarin haast/ongeduld dus gekoppeld is aan paniek/angst, angst voor verlies/me verloren voelen.

Ik kan mezelf alleen verloren voelen in de geest; alleen in de geest ben ik verloren, en door in haast/ongeduld te participeren ben ik al in de geest, dus ben ik al verloren. Dus, ik stop, ik adem. Ik stop de ervaring van haast en ongeduld in me en adem door de weerstand die opkomt als een ervaring van verdriet, heen. Ik realiseer me dat ik de ervaring van verdriet gebruik om niet uit de onrust/ongeduld te stappen, dus om niet uit de geest te stappen.

Met gezond verstand zie ik, waarvoor dien ik te haasten? Wat dien ik te behalen wat nu niet hier is? Ik omarm mezelf hier.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van schaamte, dan stop ik, ik adem. Ik gebruik de ervaring van schaamte om mezelf te veranderen. Ik onderzoek in mezelf of ik me schaam naar de buitenwereld toe – aangezien er veel schaamte rondom fysieke intimiteit als seks aangeleerd is – of dat ik me schaam doordat ik neig naar een handeling in zelfinteresse. Ik adem in en laat de ervaring van schaamte door me heen gaan, waarin de valse gevoelens van schaamte wegebben en er eventueel een ervaring van schaamte overblijft waarin ik mezelf in een punt dien te veranderen. Hier pas ik zelfvergevingen op toe. Tevens toets ik mezelf aan de realiteit in gezond verstand, en zie wat het beste is in het moment om te doen: is er een fysiek samenzijn mogelijk als wat het beste is, of is het iets om zelf doorheen te wandelen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verlangen, dan stop ik, ik adem. Ik laat het verlangen door me heen stromen terwijl ik in de adem ben, ik adem het verlangen als het ware in en absorbeer deze ervaring in mezelf in het borstgebied. Hierin stop ik de afscheiding van verlangen in mezelf. Ik zie in mezelf wat er opkomt, welke verwachtingen ik gecreeerd heb, gekoppeld aan de ervaring van verlangen. Op de uitademing laat ik de verwachtingen los, ik adem de verwachtingen uit, in de stilte zie ik wat er overblijft in mij, en neem dit mee in de volgende ademhaling. Indien nodig pas ik zelfvergevingen toe

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verongelijking, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf ongelijk heb gemaakt aan mezelf door mezelf te vergelijken met, in dit geval, de man. Waarin ik in de vergelijking de man als ‘beter en gemakkelijker en voordeliger’ heb bestempeld, en waarin ik mezelf dus heb weggedrukt als zijnde minder. In deze ervaring van minder zijn, heb ik mezelf het zwijgen opgelegd, waarin ik blijf streven naar zoveel mogelijk gelijk zijn aan de man, in plaats van mezelf een stem te geven, en aan te geven wat ik wil en nodig heb, als wat het beste is, voor mezelf in het fysiek.

Tevens realiseer ik me dat het streven naar gelijk zijn aan de man, gewoon een streven is naar snelle bevrediging in zelfinteresse, welke ik als gemakkelijker toepasbaar zie in de man. Door hier verongelijking in te creeeren als ervaring, houd ik mezelf in ongelijkheid vast in de geest, dus in zelfinteresse.

Ik stop, ik adem. Ik zie in mijn lichaam wat ik op dit moment nodig heb als wat het beste is voor mezelf in mijn fysiek in de huidige periode waarin ik me hormonaal bevind. Alleen als ik hier gelijk aan ga staan, kan ik erin op staan en me hierin voortbewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb delen van mezelf in een hormonale periode heb afgewezen en onderdrukt als zijnde niet goed genoeg, waarin niet goed genoeg inhoudt dat het me niet dient in zelfinteresse in optimale snelle bevrediging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man te zien als iemand die gemakkelijk tot snelle bevrediging kan komen, en dit min of meer na te streven, uit angst om anders alleen achter te blijven, dus zonder man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als vrouwelijk fysiek te compromitteren aan een mannelijk fysiek, en hierin mezelf achter te laten, dus alleen achter te blijven, en te creeren waar ik bang voor ben, namelijk alleen achter blijven, zonder de aanwezigheid van mezelf, geprojecteerd op alleen achterblijvend zonder de aanwezigheid van de man.

Als ik mezelf zie verdwijnen in een ervaring van opgeven, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf heb opgegeven ten behoeve van zelfinteresse, en hierin gekoppeld aan bij een man willen zijn zodat ik een optimaal ultiem fysiek moment kan beleven, waarin ik mijn fysiek probeer te forceren altijd klaar te zijn voor fysiek intiem samenzijn in/als geslachtsgemeenschap, zoals ik me voorstel dat een man hier altijd klaar voor is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf optimaal te voelen tijdens een fysiek intiem samenzijn, en hierdoor aldoor te streven naar zo’n moment, waarin ik mijn fysiek compromitteer ten behoeve van een samenzijn, en dus zelf de situatie creeer waarin ik  – alleen – niet meer lekker in mijn fysiek aanwezig ben, aangezien ik het streven in de geest als verkramping heb gemanifesteerd in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin een angst voor verlies van de man te creeren en hierin tevens een forceren van de man in proces tot iemand waarmee ik fysiek intiem samen kan zijn – net zoals ik mezelf fysiek heb geforceerd – zodat we altijd klaar zijn om fysiek intiem samen te kunnen zijn.

Ik stel mezelf ten doel, mijn eigen weerstanden die ik ervaar ten opzichte van mijn eigen fysiek die in proces is, te stoppen en in te zien in zelf en me hier niet langer van af te scheiden.

Ik stel mezelf ten doel de weerstanden die ik ervaar tegenover de man die in proces is, te stoppen in zelf en naar zelf terug te halen, zodat ik ze in kan zien en me niet langer afscheid van mijn eigen weerstanden, en dus ook geen afscheid hoef te nemen van degene die mijn weerstanden reflecteert.

Ik stel mezelf ten doel geen afscheid te nemen van een ander, maar de afscheiding in zelf te stoppen en in zelf te zien en hierin zelfintimiteit te ontwikkelen. Into – me – I – see.

Ik stel mezelf ten doel mijn angsten voor verlies te omarmen en in te zien in zelf, aangezien de angsten in de weg staan om in zelf te zien in zelfintimiteit, en ik hierin dus een situatie creeer waarin ik vasthoud aan hetgeen ik bang ben te verliezen.

Ik stel mezelf ten doel los te laten op de uitademing en met iets anders bezig te gaan, ook al is een punt nog niet volledig ingezien.

Ik stel mezelf ten doel het punt opnieuw op te pakken als het zich aandient, en in het moment door te wandelen.

Wordt vervolgd

Interviews ter Zelfeducatie

——————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Advertenties

Dag 269 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen – Zelfcorrecties-1

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Zelfcorrecties volgend op de Zelfvergevingen in Dag 268:

Gedachtendimensie:

Als ik mezelf de Gedachte ‘Ik wou dat hij hier was’ zie binnen gaan, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik met het binnen gaan van deze Gedachte, het hele patroon in werking zet en Verlangen creeer. Vervolgens ervaar ik dan tegen mijzelf in te gaan als ik niet probeer om samen met de man te zijn zoals in de Gedachte. Waarin de ervaring van het tegen mezelf ingaan, een ervaring is van tegen het plaatje gekoppeld aan de Gedachte in mijn hoofd ingaan, waarin ik, in de geest, een mogelijkheid creeer tot samenzijn, En in deze mogelijkheid geef ik het Verlangen vrij spel, en geef ik als het ware een Startsein aan Verlangen om mij over te nemen en steeds verder de ervaring van Verlangen in te gaan. Die ik vervolgens denk te moeten creeren. Dus ik stop, ik adem. Ik stop de Gedachte in mijn hoofd, en ik ga verder waar ik fysiek mee bezig ben.

Ik stel mezelf ten doel in gezond verstand in het moment te onderzoeken of ik wel of niet kan en wil samenzijn met de man als wat het beste is en niet geregeerd door gedachten als plaatjes in mijn hoofd.

Verbeeldingsdimensie:

Als ik mezelf zie participeren in een Afbeelding van mezelf naakt liggend tegen de man aan, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik door participatie in de afbeelding mijn Verlangen als energie opwek, en als deze eenmaal is opgewekt, is het lastiger Verlangen te stoppen. Echter, het participeren in een afbeelding leidt tot niets behalve een obsessie in de geest en onrust in het fysiek door de opgewekte energie. Dus ik stop, ik adem. In de inademing stop ik participatie, op het stiltepunt koppel ik mezelf los van participatie en stabiliseer ik mezelf in mijn fysiek en houdt eventueel mijn 2 handen vast om mezelf hier te halen, ik adem uit en laat de afbeelding gaan door er niet opnieuw in te zien maar in en als de uitademing aanwezig te zijn, op het stiltepunt zie ik wat te doen, hier in het fysiek.  Eventueel herhaal ik dit een aantal keren.

Angstdimensie:

Als ik mezelf in angst zie participeren om niet op het juiste moment samen te zijn met een man, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik ten eerste niets kan veranderen aan een situatie die er wel of niet is, en dat ik ten tweede niet zelf verander als ik in/als angst blijf bestaan. Hetgeen ik kan doen, is de angst stoppen in mezelf en zien wat de angst is, voor wat ik angst ervaar om te verliezen. Ik adem in de ervaring van angst en omarm mezelf hierin. Ik zie welke reacties en gedachten omhoog komen, en pas hier zelfvergevingen op toe.

Als ik mezelf zie participeren in de angst voor teleurstelling van niet op het juiste moment samen zijn, dan stop ik, ik adem. Ik adem in de ervaring van (angst voor) teleurstelling, en zie hierin waarom ik teleurstelling ervaar, waarin ik mezelf teleurstel door in een verwachting van mezelf te gaan in de geest.

Als ik mezelf angst zie ervaren voor het ‘over de kop gaan’ en hierna belanden in de negatieve pool, dan stop ik, ik adem. Zolang ik beweeg in positieve en negatieve polen, beweeg ik me op golven van energie, en dus in de geest. Ik realiseer me dat er niet werkelijk een negatieve pool bestaat, maar dat deze alleen een ervaring is van verlies van energie als negatief na een ervaring van positieve energie. Energie is energie, positief of negatief. Ik hecht nog waarde aan de plus en minpool hierin, en deze waarde vertaalt zich in mijn fysieke ervaring als manifestatie, en dus ervaar ik deze als echt, met name doordat ik er fysieke veranderingen in onderga, waarin ik van de vertraagde darmwerking het meeste last ondervind.

Ik stel mezelf ten doel de last die ik ervaar van een vertraagde darmwerking na de ovulatie, in mezelf nader te onderzoeken in relatie tot de ovulatie en verlangen. De relaties die ik hierin tegenkom zet ik in zelfvergevingen, zodat ik de verbindingen van mezelf aan de vertraagde darmwerking, losser maak, en ik er dus minder persoonlijke waarde aan hecht. Het feit is dat de darmwerking na ovulatie 2-3x langzamer gaat, gerelateerd aan de hormoonwisseling, zoals het voortplantingssysteem geprogrammeerd is, en dit fysieke feit kan ik niet veranderen. Wel kan ik de waarde die ik hieraan hecht, inzien en stoppen in mezelf, waarin ik mezelf bevrijd van hechting aan de hormonale wisselingen – gerelateerd aan seksuele mogelijkheden en voortplanting – en mezelf kan bewegen in iedere fysieke hormonale situatie waarin ik me bevind.

Backchatdimensie:

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘dit gaat me nooit lukken‘, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik met iets lukken bedoel, een perfect moment samenstellen, welke een NU moment is in de geest. Vervolgens ga ik zo’n moment najagen en en hierin tegelijkertijd een polariteit als ‘niet-lukken’ dus als falen creeren. Waarin ik faal in het behalen van een ultiem moment in de geest, alsof er maar 1 moment bestaat waarin ik wel of niet slaag hierin aanwezig te zijn. Waarin ik de totale fysieke werkelijkheid mis, welke hier in IEDER moment aanwezig is, waarin ik niet kan slagen of falen, ik kan het alleen missen door in de geest te participeren en een NU na te jagen. Een gedachte over lukken houdt al in dat ik een niet-lukken als mogelijkheid creeer. Ik creeer dus mijn eigen falen, en hierin leef ik voort in angst voor falen, in ieder moment, dus leef ik in de geest, in ieder moment, in angst voor mijn eigen creatie als falen, en alleen in het ene NU moment zou ik even niet in Angst bestaan, en dus streef ik dit na in de geest, en ja, dan word ik bang, want het is maar 1 moment tussen alle ‘iedere momenten’ die ik in angst besta, dus het is een erg kleine kans tot slagen, lol. Geen wonder dat ik bang ben in de geest.

Ik stop, ik adem. Ik haal mezelf hier in het fysiek, en stel mezelf ten doel te streven naar aanwezig zijn in de adem in ieder moment, waarin geen falen en slagen bestaat. Ik realiseer me dat dit een proces is waarin ik alle relaties in de geest moet loskoppelen die ik gehecht heb aan de ervaring van slagen en falen en streven hiernaar en angst hiervoor, welke als draden door me heen lopen en me vast houden in de status quo van de geest in angst. Dus, veel werk te doen met veel geduld.

Wordt vervolgd met zelfcorrecties op de laatste 3 dimensies.

Een serie blogs over angst voor falen en verlangen naar succes start hier:

The Fear of Failure and Desire for Success: DAY 322

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/