Dag 248 – Expressie en de Darm – Zelfvergevingen op ‘Opstaan uit Bed’

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Vervolg op Dag 246 – Expressie en de Darm – Opstaan uit Bed:

Zelfvergevingen op Gedachten:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘dit kan niet waar zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘vandaag heb ik dit en dit gedaan, dus vandaag mag ik wat langer slapen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik wil niet dat er iemand is als ik zo wakker word’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet wil dat er iemand is als ik zo wakker word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik heb het koud en/of het is koud’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten leiden/lijden door de ervaring van kou en dit als excuus te gebruiken om niet op te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verdrietig en ellendig te voelen als ik het koud heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me misdeeld te voelen als ik het koud heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de kou me iets aan kan doen, in plaats van in te zien dat ik in het blijven draaien in gedachten over de kou, ik mezelf iets aandoe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik wil gewoon niet opstaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik wil nog slapen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik nog wil slapen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘moet ik nou weer naar werk?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik wil een half uurtje langer slapen vandaag’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een half uurtje langer wil slapen, in plaats van in te zien dat ik later baal van mezelf als ik een half uurtje of zelfs een uurtje langer heb geslapen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘het is te vroeg’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het te vroeg is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘wat moet ik zo vroeg op?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik haat dit’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik val bijna om’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik bijna op val.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘dit voelt niet goed’ (welke ik fysiek ervaar dus fysiek gemanifesteerd heb).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte ‘dit voelt niet goed’ fysiek te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte ‘dit voelt niet goed’ fysiek te manifesteren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘I am pissed off’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘het is altijd te kort’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het altijd te kort is.

Zelfvergevingen op Ervaringen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik iets kapot maak als ik nu opsta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de ervaring alsof ik iets kapot maak als ik nu opsta, in plaats van in te zien dat ik ik iets kapot maak als ik participeer in een ervaring voortkomend uit een gedachte dat ik iets kapot maak, en hierin blijf liggen in een toestand van iets kapot maken in gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben van te moe zijn als ik door de wekker wakker word, waarin ik niet weet of ik werkelijk nog even had moeten slapen aangezien ik nog niet uit mezelf ben wakker geworden, en vervolgens dit ga proberen in te halen waarin ik steeds in slaap val en wakker word met de snooze.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te snoozen en mezelf te sussen hierin, in slaap te sussen en weg te sussen van de ervaring waar ik doorheen moet als ik opsta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me laten leiden door een ervaring van enorme moeheid van ongeveer 5 minuten die heel vervelend zijn tot maximaal 30 minuten die een beetje vervelend zijn, in plaats van mezelf hier doorheen te ademen en te bewegen in/als het fysiek maar te blijven liggen en te gaan bewegen in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een gevoel dat me iets heel ergs wordt aangedaan wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat me iets heel ergs wordt aangedaan, in plaats van in te zien dat ik mezelf iets ‘ergs’ aandoe door in enERGie te participeren en dat ik dit mijn hele leven gedaan heb, welke ik geaccumuleerd ervaar als ik ’s ochtends op moet staan uit bed en een algehele ervaring als ‘heel erg’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een fysieke ervaring van ‘te moe’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het moment van de fysieke ervaring van moeheid in de ochtend als ik op sta, niet te weten wanneer ik werkelijk te moe ben en wanneer ik slechts participeer in een ervaring in/als de geest, aangezien ik de ervaring fysiek gemanifesteerd heb en dus werkelijk fysiek ervaar als ‘te moe’.

Wordt vervolgd met Uitwerking van de Realisaties.

Mental-tiredness-vs-physical-tiredness-atlanteans-part-61

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Advertenties

Dag 140 – Ik jaag iedereen weg

(Geschreven 2 oktober in het vliegtuig naar Zuid-Afrika)

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iedereen wegjaag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me een slachtoffer te voelen door te blijven geloven dat ik iedereen wegjaag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat niemand bij me mag blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet bij mezelf te mogen blijven en dus kan er ook niemand bij mij blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niemand om me heen kan verdragen zodat ik niet hoef te zien dat ik eigenlijk geloof dat er niemand bij mij mag blijven aangezien dat te pijnlijk is, en dus maak ik er een geloof van dat ik niemand om me heen kan verdragen en blijf ik zo bezig met mezelf te verbeteren in het proberen anderen wel om me heen te verdragen zonder mezelf te vergeven dat ik geloof dat er niemand bij me mag zijn, en dus verandert er niets en creeer ik een heleboel zelfoordeel in het geloof dat ik niemand om me heen kan verdragen en dat dit mijn eigen schuld is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat dingen mijn eigen schuld zijn, in plaats van mezelf deze schuld te vergeven en hierin zelfverantwoordelijkheid te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander de schuld te geven als die iets fout als verkeerd doet en/of het fijn te vinden als de ander ook wat schuld op zich neemt zodat ik niet alle schuld hoef te dragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik alle schuld moet dragen, en aangezien dat me niet lukt kan ik niemand om me heen verdragen omdat ik hierin de schuld op me neem en dat gaat niet meer, en dus verdoem ik mezelf tot een leven alleen, in plaats van alleen te staan als Leven.

Als ik mezelf de ander(=de mind) de schuld zie geven dan stop ik, ik adem. Ik breng mezelf hier in het fysiek en zie wat ik aan het doen ben. Ik realiseer me dat ik mezelf als schuld in stand houd door de ander=de mind als het bewustzijn de schuld te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorme kwaadheid op het besustzijn als bewustzijn te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn kwaadheid op het besustzijn als bewustzijn te projecteren op de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te sussen met de mind waardoor ik niet zie dat ik mezelf vasthoud in/als het bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik in Godsnaam aan het zoeken ben/was in het bewustzijn aangezien ik God toch niet kon vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos en verdrietig te zijn dat ik God niet kon vinden en een ander wel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een ander God heeft gevonden en ik niet en dat ik het ook nooit zal vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik God nooit zal vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van dit geloof als God nooit kunnen vinden een persoonlijkheid te maken en zo mijn eigen vloek/vervloeking te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen vervloeking te creeren door te geloven dat ik God moet vinden en deze niet kan vinden en een ander wel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik vervloekt ben in plaats van in te zien dat ik mijn eigen vervloeking creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in dit geloof in/als de mind als het bewustzijn mezelf vervloek door te geloven dat ik moet bestaan in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te sussen in/als het besustzijn/bewustzijn doordat ik geloof dat ik God toch niet kan vinden/vervloekt ben waarin ik mezelf vervloek in dit geloof in/als de mind als het bewustzijn, en aangezien ik geloof het toch niet te kunnen vinden en hier enorm kwaad , verdrietig en verongelijkt over/door ben, moet ik mezelf sussen om mezelf rustig te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een persoonlijkheid als het geloof in het niet kunnen vinden van God als excuus te creeren om te verbloemen dat ik mezelf als slachtoffer in stand houd in een zelfvervloeking, waarin ik de zelfvervloeking nogmaals bevestig door een geloof in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een persoonlijkheid te gebruiken om mezelf te bevestigen in de persoonlijkheid als slachtoffer in zelfvervloeking in/als het bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar ik mezelf vervloek/verban van mezelf als Leven door een geloof in het zoeken van een God buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het vervloeken/verbannen van mezelf van zelf als Leven door te stoppen met het geloven in een God buiten mij, waarin God buiten mij alles vertegenwoordigt waarvan ik geloof dat ik het niet waard ben maar wel zou willen hebben/leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als niet voldoende te ervaren en hierin iets buiten mij nodig geloof te hebben om mezelf mee te vervolmaken, in plaats van in te zien dat alles wat ik nodig heb om een en gelijk als zelf te worden zich hier toont in/als het bewustzijn, waarin het bewustzijn aangeeft waar ik mezelf van zelf als Leven heb afgescheiden.

———————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life