Dag 524 – Het kan jou en mij ook gebeuren

Dakloos ZWLeefbaar Inkomen Gegarandeerd

In Nederland heeft het grootste deel van de mensen een huis. Met of zonder financiële problemen. Een klein percentage mensen belandt op straat. Waarvan we dan met z’n allen roepen: het is hun eigen schuld! Hadden ze maar niet…..

Is dat zo? Is het iemands ‘schuld’ om zonder inkomen, huisvesting en voedsel te komen?  Ze hebben ongetwijfeld geen verantwoordelijkheid genomen voor bepaalde zaken, zoals de meesten van ons geen verantwoordelijkheid nemen voor hoe we bestaan in en als de geest. Relaties gaan verkeerd, een baan wordt verloren, de huur wordt niet betaald en 20 jaar later wordt men wakker op straat, zich afvragend waar het mis is gegaan.

Moet diegene waarbij het ‘verkeerd gaat’ dan op straat komen te staan? Dan zouden jij en ik ook op straat horen te staan. Zonder ondersteuning want ‘het is onze eigen schuld’. Hoe moeten we dan ooit leren om verantwoordelijkheid te nemen voor het fysieke leven, voor ons eigen fysiek, het fysiek van de aarde, van de planten, de dieren, van alle mensen als we ons afscheiden van onze medemens en hen de rug toekeren door er een ‘schuldzaak’ van te maken?

De mensen die een huis hebben. Hoeveel leven hierin in afscheiding, in eenzaamheid, opgesloten in hun eigen geest waarin ze zichzelf vanbinnen nog steeds ‘herkennen’ maar op de één of andere manier is het niet gelukt zichzelf te verwoorden en fysiek te manifesteren. En zo, 20 jaar later wordt men wakker in eenzaamheid, in een geïsoleerd bestaan waarbij het gesprek met de kassajuffrouw bij de supermarkt het enige gesprek is van die dag. Als men in staat is om naar de supermarkt te gaan.

Ik sta niet op straat. Waarom niet? Ik heb geleerd om verantwoordelijkheid te nemen voor de praktische zaken zoals voeding, huisvesting, werk. Ik heb hierin een voorbeeld gehad en financiële ondersteuning en het geluk geboren te zijn bij mensen die zichzelf – en mij destijds als kind – financiëel kunnen ondersteunen en dit hebben toegepast binnen het systeem. Ik heb geleerd me te bewegen binnen het systeem en het geluk gehad hierin geen destructieve voorgeprogrammeerde weerstanden te hebben en me af te keren van het systeem.

Echter het 20 jaar later wakker worden in eenzaamheid, het komt me niet zo vreemd voor. De angst hiervoor is aanwezig en wordt zichtbaar. Zonder partner en kinderen is het minder eenvoudig om in interactie te zijn en blijven met de medemens. Het niet geleerd hebben om en hoe effectief een relatie op te bouwen en het uitzoeken en leren hoe dit dan wel gaat, dat neemt tijd in en kan maar zo 20x de mist ingaan zonder effectieve ondersteuning. 20 jaar verder. Het niet geleerd hebben om mezelf uit te drukken en hierin naar binnen keren, waarin ik mezelf zie maar niet door heb dat men niet weet wat er binnenin mij speelt aangezien ik dit verberg – het leren communiceren en uitdrukken neemt tijd in. Waarbij eerst door de eigen opgebouwde beschermingsmechanismen gewandeld moet worden. Plaats dit samen met een destructieve voorprogrammering op het gebied van relaties en het is opeens niet zo vanzelfsprekend meer om een bloeiend sociaal leven te hebben. Ook niet als dit als jongere wel het geval was. Het kan iedereen gebeuren, een ‘eenzaam’ bestaan, ook mij.

Een jonge vrouw, succesvol, gestudeerd, werk, relatie bevond zich opeens in de situatie van op straat staan door een jarenlange situatie in de opvoeding die tot uiting kwam. Als er niet die paar mensen waren geweest om haar op te vangen, zo gaf ze aan, zou ze zomaar ineens op straat staan. Waar ga je dan heen? Ze had nooit gedacht dat dit haar zou kunnen gebeuren.

We hebben het enorm ver laten komen met z’n allen als mensheid. Zo binnen (eenzaamheid als isolatie binnenshuis) zo buiten (eenzaamheid als isolatie buitenshuis). Om maar niet te spreken van de situatie waarin zowel binnen als buiten de eenzaamheid en isolatie plaatsvindt. Dus geen huis, geen inkomen, geen contacten/relaties/familie die ondersteuning kunnen bieden. Dan is men verloren – men heeft ‘verloren’ binnen en tevens van, de systemen.

Ik omschrijf het hier zeer simplistisch zonder onderbouwende cijfers maar het punt hierin is duidelijk voor iedereen die met gezond verstand wil kijken naar de maatschappij en naar zichzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben verloren binnen de systemen in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘het’ als mezelf te hebben opgegeven ten aanzien van de systemen in mij in plaats van mezelf te bewegen door de systemen heen, een weg naar buiten in en als zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me een slachtoffer te voelen van de systemen in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het slachtofferschap te manifesteren in mijn fysiek waarin ik me vervolgens een slachtoffer ervaar van mijn eigen fysiek gemanifesteerde systemen binnenin mij waarin ik de gelijkenis zie met hoe we onszelf slachtoffer zijn gaan maken en ervaren van het fysiek gemanifesteerde geldsysteem buiten ons.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik me een weg naar buiten, in en als zelfexpressie moet krijgen aangezien ik niet dit ‘slachtofferschap’ wil uitdrukken maar mezelf terwijl ik mezelf in en als dit slachtofferschap ervaar en dus dit slachtofferschap eerst in expressie dien te brengen om mezelf ervan te bevrijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen dat mensen mij ‘zielig’ vinden en dus verberg ik het als ik me eenzaam en wanhopig ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me hierin in tweestrijd te bevinden – aan de ene kant ‘hulp’ willen en aan de andere kant het ‘zelf’ willen doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me wanhopig te voelen binnen de fysiek gemanifesteerde systemen en hierin te denken ‘wat heb ik nu weer fout gedaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik iets fout heb gedaan als iemand mij hulp aanbiedt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen hulp te willen ontvangen van iemand die niet begrijpt hoe het is binnen dit fysieke ongemak waarin de rollen al snel omdraaien en ik diegene aan het helpen ben om mij te begrijpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vervallen in een rol van iemand doen helpen iets/mij te begrijpen in plaats van mezelf uit te drukken in en als zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelfexpressie dus te verbinden met het ‘begrepen willen worden’ waarin de zelfexpressie verdwijnt en ik deze verdraai in een rol.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelfexpressie niet onvoorwaardelijk toe te passen maar onder voorwaarden om iets te ontvangen en dus, is het geen zelfexpressie maar expressie in en als de geest die voorwaardelijk is in hoedanigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen voor hoe ik besta in en als de hoedanigheid van en als de geest onder voorwaarden en omdat ik dit niet wil, mezelf te stoppen, in te houden en onderdrukken in expressie en hierin mezelf in en als zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven door het op te geven om me uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er vanuit te gaan dat mensen zien wat ik bedoel zonder mezelf werkelijk duidelijk uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor het bestaan in en als een idee van eenzaamheid, fysiek gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in het bestaan van eenzaamheid en door dit te geloven het fysiek te manifesteren, er angst voor te creëren en zo, mezelf erin gevangen te zetten en houden, binnen mijn eigen manifestatie in en als angst als gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet effectief te zijn door participatie in en als het systeem van angst voor eenzaamheid waarin ik de ervaring in en als de geest nog ‘niet zo erg’ vind maar de fysieke manifestatie des te meer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van eenzaamheid in en als de geest niet zo erg te vinden en dit hierdoor te laten bestaan in en als mezelf en vervolgens fysiek te manifesteren omdat ik mezelf er anders niet van bevrijdt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de fysieke manifestatie vervolgens te gebruiken als reden om me afgescheiden te houden, weg van interactie en zo mezelf in en als een systeem in en als de geest in energie, in stand te houden met hetzelfde fysiek gemanifesteerde systeem binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pas te willen bevrijden van een systeem in mij als ik het fysiek gemanifesteerd ervaar binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet meer op mijn benen te kunnen staan door deze fysiek gemanifesteerde systemen binnenin mij en iedere fysieke handeling als teveel te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest de overhand te geven en mezelf fysiek stil te leggen terwijl de fysieke beweging me juist ondersteunt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als effectieve zelfondersteuning als fysieke beweging, te saboteren door me nauwelijks te kunnen en willen bewegen aangezien ik bij iedere stap en beweging het fysieke ongemak als gemanifesteerd systeem ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me een ander mens te voelen als ik me in dit systeem bevind waarin ik me niet in staat ervaar tot communicatie en interactie met andere mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘wat nu weer’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gewoonweg geen zin meer te hebben om mezelf te ondersteunen hierin, zolang ervaar ik het al in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten vallen na jarenlang te proberen mezelf hieruit te krijgen – uit deze val in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gewoon op te willen geven, laat maar, ik heb geen zin meer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten vallen en dit vervolgens steeds te herhalen omdat ik niet exact zie hoe ik mezelf hierin kan ondersteunen aangezien ik alleen maar wil dat het stopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe ik het fysiek gemanifesteerd heb en hierin boos te worden op mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen dat het stopt en omdat het niet direct stopt, het op te geven en zo niet te zien en onderzoeken hoe ik mezelf effectief kan ondersteunen aangezien ik alles afdoe als ‘niet effectief’ aangezien het niet is wat ik wil als dat het ‘nu stopt’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alles wat niet voldoet aan mijn oplossing in en als de geest, af te doen als ‘niet effectief’ waarin ik mezelf ineffectief maak in het fysiek wandelen van de oplossing in kleine stapjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te saboteren in en als de wens van het behalen van een projectie in en als de geest, aangezien ik me zo miserabel ervaar dat ik ‘eruit’ wil en dus vooruit kijk in plaats van in mezelf en mezelf vergeef voor wat ik gecreëerd heb binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te willen vergeven maar mezelf de schuld te blijven geven en zo, zijn we bij hoe we bestaan in deze maatschappij, met een wijzende vinger, bestaande in onwil en onvermogen tot (zelf)vergeving als ‘vrijspreken van schuld’ door verantwoordelijkheid te nemen binnenin onszelf, voor en als onszelf voor hetgeen we hebben toegestaan, aanvaard en gecreëerd hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onderdrukt en genegeerd te ervaren door ‘het positieve’ en hierin te bemerken dat er ‘iets niet klopt’ wat ik niet kan verwoorden en vervolgens ga ik denken dat ‘ik iets verkeerd doe’, dat ‘ik iets mis’ door hier niet in mee te kunnen gaan, vervolgens ga ik toch proberen om ook ‘dit positieve’ te leven – wat niet lukt, althans maar voor even want hetgeen zich fysiek heeft opgeslagen als negatief binnenin mij, dient zich al snel aan en dan, is het niet langer mogelijk te blijven bestaan in deze ‘positieve staat van zijn’ en denk ik ‘waarom lukt het die ander wel en mij niet’ en zo heb ik mezelf onderhevig gemaakt aan vergelijkingen in en als de geest en ga ik vervolgens zelfs het negatieve benadrukken binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het negatieve te gaan benadrukken binnenin mij in een poging om te laten zien dat het positieve niet klopt, als fysieke manifestatie van en als het negatieve binnenin mij als surrogaatexpressie, in een poging om mezelf staande te houden in het aangezicht van het zogenaamde positieve.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als negatief te manifesteren in het aangezicht van Het Witte Licht als positief als illusie in een poging om mezelf staande te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als negatief te manifesteren in en als mijn fysiek in een poging om mezelf staande te houden ten aanzien van mezelf als positief in en als de geest en zo een weerstand tegen het positieve te creëren, een verzet, welke juist het negatieve vergroot binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het negatieve in en als mijn fysiek te vergroten en versterken door me te verzetten tegen het positieve en tegelijkertijd dit te proberen na te streven, in vergelijking met een ander die meer ‘positief is ingesteld’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen in vergelijking met iemand die positief is ingesteld in en als een geloof dat dit niet voor mij is weggelegd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het positieve niet voor mij is weggelegd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het positieve iets is om na te streven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verward te raken van het positieve en de energie die het met zich meebrengt in en als de geest en finaal onderuit te gaan in de vergelijking van mezelf hiermee.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf onderuit te halen in vergelijking met het positieve en/of wat ik als positief interpreteer als een ervaring van positieve energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken niet mee te kunnen komen met een positieve instelling en te denken dat ik mee moet kunnen komen met een positieve instelling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet mijn grond te staan ten aanzien van – in het aangezicht van energie in en als de geest of eigenlijk in het moment mijn grond te staan, maar achteraf te gaan twijfelen aan mezelf en mezelf en zo te verminderen, in en als een verlangen naar deze (positieve) energie, in en als een hoop als ‘zou het dan misschien toch….?’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er liever zelf naast te zitten en te geloven in en hopen op positieve energie dan zelf te staan in en als zelfzekerheid in en als realiteit, in en als gelijkheid aan het negatieve zogezegd zoals het zich op dit moment voordoet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen ervaring van eenzaamheid te creëren door geloof in en hoop op het positieve welke ik gekoppeld heb aan een relatie en zo tevens, mijn eigen vermogen tot dus de mogelijkheid op het aangaan van een werkelijke relatie als overeenkomst, te saboteren door te ‘verlangen naar’ een relatie als iets wat beter is dan zonder, dan mij alleen hier aangezien in en als dit verlangen bestaande, het onmogelijk is om in zelfoprechtheid en plezier met een ander, al dan niet als eventuele potentiële partner te communiceren en deze te leren kennen en tevens van ieder ‘contact’ ‘het positieve’ te verwachten in en als de vorm van een relatie, tegen beter weten in binnenin mezelf in en als gezond verstand en zo mijzelf in mijn uiterste potentieel als reëel wezen in en als het fysiek, onderuit te halen, te verminderen en niemand meer te durven benaderen.

LIGLeefbaar Inkomen Gegarandeerd

Desteni I Process – courses

—————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Advertenties

Dag 185 – Zelfvergevingen op relaties – 18 – zelfvergevingen op de energetische vrouw

Dag 183 – Zelfvergevingen op relaties – 16 – de relatie met mijn fysiek

Dag 184 – Zelfvergevingen op relaties – 17 – de energetische vrouw

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me misbruikt te voelen in het verleden door ‘de man die ik leuk vind’ die gebruik heeft gemaakt van mij als energetische vrouw om seksueel samen te zijn met mij, waarin ik dacht dat ik het was, die energetische vrouw, en dat er misbruik is gemaakt van mij als persoon, wat ook klopt, van mij als persona als energetische vrouw, welke ik verward heb met wie ik ben als levend wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb misbruik van mezelf te maken van/in/als persona als de energetische vrouw, waarin ik steeds gezien heb dat het niet de man is die misbruik maakt maar dat het iets anders is waar ik ‘de vinger niet op kan leggen’, wat ik dus zelf ben in/als bewustzijn als energetische vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren naar ‘de man die ik leuk vind’ die weet hoe een vrouw te bespelen en te paaien om haar in bed te krijgen, in plaats van in te zien dat ik de man paai door de energetische vrouw in de strijd te gooien en te proberen de man zover te krijgen dat hij het bed met me deelt en het hierin zo fijn vindt met me dat hij niet meer weg wil/gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb heel goed te weten wanneer ik wel en niet het bed kan delen met een man, maar zodra ik de man leuk vind net doe alsof ik slachtoffer ben en erin trap en hierdoor het bed deel voordat ik heb onderzocht of we samen kunnen en zullen leven, wat niet blijkt te lukken, waarna ik druk ben met mezelf in verdriet in zelfinteresse als energetische vrouw, waarin geen ruimte is om me in te zetten voor wat het beste is voor alle leven aangezien ik zo druk ben met mezelf in verdriet in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb net te doen of het me niet zoveel uit maakt of ‘de man die ik leuk vind’ wel of niet blijft, om toch maar met de man die ik leuk vind samen te kunnen zijn en te hopen dat gaandeweg hij toch besluit dat het samen leuk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb over te brengen dat ik ook echt samen zou willen leven met ‘de man die ik leuk vind’, in plaats van hierin praktisch te onderzoeken of dit mogelijk is, alvorens stappen te ondernemen (zoals seksueel samen zijn) die onze systemen verbinden/overdragen aan de ander, wat hetgeen is wat het moeilijk/onmogelijk maakt om in zelf te blijven staan in de rol van de energetische vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alle praktische inzichten gewoon overboord te gooien als ik ‘de man leuk vind’, terwijl ik ergens al zie dat of ik of hij weg zal gaan aangezien we praktisch niet samen kunnen leven om een bepaalde reden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me toch te verbinden met ‘de man die ik leuk vind’ en zelfs met ‘de man die ik niet leuk vind’, ook als ik weet en zie dat het praktisch wellicht niet mogelijk is, maar het zo graag te hopen dat ik me toch vast verbind als energetische vrouw met de man, en hierin consequenties te veroorzaken waar ik jarenlang druk mee ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geprobeerd te hebben een man bij me te houden door het bed met hem te delen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geprobeerd te hebben een man bij me te houden door de energetische vrouw als energie naar voren te brengen en te geloven dat als hij hier geraakt door wordt, hij niet meer weggaat, in plaats van in te zien dat ik hierin probeer de man verslaafd/afhankelijk te maken van een energie als kopie van mezelf, waar ik mezelf verslaafd/afhankelijk van gemaakt heb en dus moet hij dat ook worden, anders kan ik nooit samen zijn met de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik nooit samen kan zijn met een man aangezien ik mezelf verslaafd/afhankelijk gemaakt heb van de energie van de kopie van de energetische vrouw in het geloof dat ik dit ben/hieraan moet voldoen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wel gezien te hebben dat de energetische vrouw zoals deze gemanifesteerd wordt in de wereld, niet is hoe ik ben/wil zijn, waarin ik mezelf niet heb aangepast in het plaatje van de standaard vrouwelijke rol, maar waarin ik wel een rol heb gekozen in/als bewustzijn waarin ik wel dacht te passen en waarin ik niet gezien heb dat dit nog steeds deel uit maakt van hetzelfde programma als kopie van de energetische vrouw, alleen iets anders afgesteld op mijn persoonlijke voorkeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in twijfel te trekken in het steeds meer onderzoeken en inpassen in de rol van de vrouw in de kopie van de energetische vrouw, waarin ik keer op keer ondervonden heb dat het me niet lukt om in deze energie overeind te blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik in de energie van de energetische vrouw als kopie van het vrouw-zijn, moet kunnen blijven staan, in plaats van in te zien dat ik deelname in deze energie dien te stoppen, dat deze hele energie niet echt is, en dat mijn geloof in de echtheid van deze energie hetgeen is wat me in twijfel trekt en onderuit haalt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf onderuit te halen in geloof in de hoop op een samenzijn met een man die ik al dan niet leuk vind zonder praktisch te onderzoeken of dit mogelijk is en hierin te blijven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gebruik te maken van de rol als energetisch vrouw in het geloof alleen zo een man te vinden, in angst dat als ik niet gebruik maak van deze rol, de man me niet leuk vindt, me te rechtstreeks vindt, en er uiteindelijk geen man is die hierin naast me wil staan en de energie/verslaving aan de energie in zichzelf wil stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vast te houden aan een energie als energetische vrouw uit angst dat er geen man is die ik leuk vind, die mij leuk vindt, en die ook de energie in zichzelf wil stoppen, en dus uit angst om alleen te staan en als excuus om niet alleen te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de energie in stand houd om de kans te vergroten met een man samen te zijn, in plaats van in te zien dat ik mezelf als energie in stand houd om te overleven in/als mind/bewustzijn, en het samen willen zijn met een man als excuus gebruik hiervoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze energie als energetische vrouw direct te activeren zodra er een man in de buurt komt, waarin ik mezelf volledig kwijt raak en verdwijn in de zoektocht naar een energetische match, waarin ik gemerkt heb dat ik niet kan blijven staan in de energetische match, maar toch blijf geloven in de echtheid hiervan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te blijven geloven in de echtheid van de energie terwijl ik keer op keer heb ondervonden dat ik er fysiek niet in kan blijven staan, om vervolgens mezelf en mijn fysiek er de schuld van te geven dat het me niet lukt hierin te blijven staan, gelovende dat ik het niet goed doe/niet sterk genoeg ben en dat dat de reden is dat ik geen ondersteunende relatie heb, niet ziende dat het startpunt verkeerd/gekeerd is, waarin ikzelf in de relatie met/in/als bewustzijn keer op keer onderuit ga door een geloof in een plaatje in/als de mind als energetische vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek op te willen offeren aan een beeld in mijn hoofd/bewustzijn als relatie in/als/met de energetische vrouw, waarin ik mezelf als Leven opoffer aan een geprogrammeerde kopie van mezelf als Leven in een vrouwelijke fysieke manifestatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek keer op keer aan te vallen om het feit dat het keer op keer signalen geeft die ik niet kan negeren zodra ik in de rol van de energetische vrouw stap en dus moet stoppen hierin deel te nemen aangezien ik ervaar dat het fysiek niet aanvaardbaar is voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mijn fysiek moet aanpassen in/als/aan de energetische vrouw in/als plaatje/kopie in het bewustzijn, in plaats van in te zien dat ik de kopie als energetische vrouw dien te stoppen en er gelijk aan te gaan staan door de relatie met de energie zelf te vergeven en de energie te absorberen/afvoeren via het fysiek de fysieke aarde in, waarin ik mezelf kan corrigeren en juist in/als het fysiek kan opstaan.

Ik stel mezelf ten doel de signalen in mijn fysiek serieus te nemen en te zien als signaal dat ik energie genereer, welke oude opgeslagen energie als opgeslagen herinneringen triggert en welke ik dus nog dien uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met de aanvallen op mijn fysiek als mijn fysiek niet doet wat ik wil, waarin het ‘wat ik wil’ niet is wie ik ben in zelf-wil, maar wie ik ben in zelf-interesse als energetische vrouw, erop uit om energie te genereren/uit te lokken, om mezelf als energetische vrouw in/als bewustzijn mee te voeden zodat ik in/als bewustzijn kan blijven bestaan en niet alleen hoef te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man te gebruiken/misbruiken om mezelf te voeden als energetische vrouw, en boos/verdrietig te worden als de man hier niet mee instemt, wetende dat de man hier niet mee in hoort te stemmen, dat het mezelf niet ondersteunt in potentieel in wie ik kan zijn, maar ondertussen niet verder zie in mezelf hoe ik werkelijk alleen kan staan, vrij van energetische verslavingen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf vrij te maken van energetische verslavingen in/als/aan de energetische vrouw.

Als ik mezelf zie verdwijnen/participeren in energie, geactiveerd in communicatie/interactie met ‘een man die ik leuk vind’, dan stop ik, ik adem. Ik onderzoek wat ik aan het doen ben, in het moment, of ik plaats een vlaggetje zodat ik er later in kan zien. Ik zie in mezelf welke persoonlijkheid geactiveerd wordt en welke angst als afscheiding hieraan ten grondslag ligt, waardoor ik denk energie te moeten genereren om iets voor elkaar te krijgen en/of om iemand bij me te houden. Ik stop, ik adem, ik stop met de woorden die ik aan het produceren ben. Ik adem, en zie wat er opkomt. In de adem spreek ik opnieuw. Als het me niet lukt de energie te stoppen in interactie/communicatie, dan stop ik de interactie/communicatie, communiceer dit met desbetreffende man en kom later terug, wanneer ik duidelijkheid heb in mezelf over wat er geactiveerd werd.

Ik stel mezelf ten doel de reacties van mezelf als energetische vrouw te onderzoeken, uit te schrijven, zelf te vergeven en mezelf te corrigeren als deze opkomen in specifieke situaties.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysieke reacties te onderzoeken in context met de situatie waarin ik me bevind gerelateerd aan de energetische vrouw, zodat ik kan zien waar ik relaties gelegd heb waarin ik energie genereer/wil genereren ten koste van mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel constant en duidelijk te zijn en hierin te staan als wie ik ben als fysieke vrouw in communicatie met de man, waarin ik me realiseer dat we beiden in een verschillend lichaam leven waarin we beiden geprogrammeerd zijn in/als bewustzijnssysteem waarin een ieder in proces is om dit te stoppen en we hierin dus gelijk zijn aan elkaar.

Ik stel mezelf ten doel samen te werken met de man in plaats van elkaar tegen te werken en/of onderuit te halen in energetische reacties, en elkaar in gelijkheid te ondersteunen in het zelf vrijmaken van de mannelijke en vrouwelijke energetische programma’s en hier aanwezig te zijn/blijven/komen in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel zelfvergevingen toe te passen op de herinneringen die opkomen als ervaringen van wantrouwen richting de man, voortkomend uit het gedrag van mezelf als energetische vrouw in het creeren van relaties als energie om mezelf in/als bewustzijn aan vast te houden en in leven te houden, welke voortkomen uit wantrouwen naar mezelf in defenitie van de energetische vrouw die niet te vertrouwen is, en welke mezelf beletten zelf te vertrouwen.

Ik stel mezelf ten doel de energetische relaties in/als de mind/het bewustzijn als energetische vrouw te stoppen zodat ik adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving en correctie voor correctie, een en geliik wordt als zelf-vertrouwen en hierin een betrouwbaar menselijk wezen.

————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life