Dag 310 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie

Dag 302 – ‘Het is me teveel’- Herinnering

Dag 303 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie

Dag 304 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg

Dag 305 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-2

Dag 306 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-3

Dag 308 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie

Dag 309 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie

Reactiedimensie (emoties en gevoelens):

Angst, paniek, irritatie, boosheid, onmacht, onzekerheid, zekerheid, verdriet

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren en creeren naar aanleiding van de Gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’, waarin ik denk en geloof dat ik angst ervaar om de fysieke taken niet aan te kunnen, in plaats van in te zien dat de angst die ik ervaar, te maken heeft met de reacties in mezelf die ik oproep door het creeren van een Gedachte in een moment waarin ik verlies van controle ervaar tegenover een ander wezen en/of in een gebeurtenis, en deze ketting van reactie als overweldigend ervaar, waarin ik angst ervaar hierdoor overweldigd te worden en blijven, niet ziende dat ik de ervaring van overweldiging in eerste instantie zelf in de geest gecreeerd heb, en gemanifesteerd tot een persoonlijkheid als ‘Het is me teveel’, welke de controle over mijzelf moet behouden op het moment dat ik ergens in stap wat ‘nieuw’ is, waarin ik dus geen programma klaar heb in de geest, en waarin ik dus ervaar de controle te verliezen, en door in en als een persoonlijkheid te gaan staan in dit moment – oproepend door een enkele gedachte – neem ik controle in en als de geest, niet ziende dat ik bestaande in de geest in en als controle in en als angst, mezelf in stand houd in en als angst, aangezien ik hetgeen ik bang voor ben – namelik om overweldigd te worden – zelf gecreeerd heb, en hierin angst ervaar voor mijn eigen creatie in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen creatie van overweldiging in en als mezelf in en als een persoonlijkheid, in dit geval als de persoonlijkheid ‘Het is me teveel’. en mezelf op deze manier in en als de geest ‘onder controle houd’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb paniek te ervaren in de ervaring van overweldiging in en als mezelf, welke ik heb opgeroepen door het creeren van een Gedachte als controle in een moment van een ervaring van controle-verlies als ik iets aanvang wat nieuw is waarvoor ik geen programma klaar heb, waarin ik de paniek projecteer op hetgeen ik doe/wil doen als wat nieuw is, zodat ik denk en geloof angst te ervaren voor hetgeen ik wil doen wat nieuw is waardoor ik hetgeen nieuw is nooit aanvang, maar blijf zitten in de ervaring van angst en controle, zelfs fysiek gemanifesteerd, in plaats van in te zien dat de paniek die ik ervaar, te maken heeft met de ervaring in en als de reacties als emoties die ik oproep in mezelf ten gevolge van een Gedachte als ‘ik kan het niet – ik weet het niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te limiteren tot een systeem van angst en controle in en als de geest, en dit systeem van angst en controle te gebruiken als excuus om nooit iets nieuws aan te vangen, iets nieuws waarin ik geen programma klaar heb en dus niet ‘automatisch’ weet wat te doen in en als programma in en als de geest, in plaats van in te zien dat ik mijn eigen limitaties als angst en controle zelf creeer en fysiek manifesteer, en vervolgens leef in en als een persoonlijkheid als ‘Het is me teveel’ welke ik tevens fysiek als teveel ervaar, totdat en zodat ik niet meer zie dat ik mijn limitaties in en als controle in en als de geest zelf creeer maar geloof dat ‘ik dit ben’, en dit blijf geloven doordat ik het keer op keer, fysiek manifesteer, waardoor het werkelijk lijkt als wie ik ben.

*

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van angst en paniek als ik iets aanvang wat nieuw is, waarin ik geen programma klaar heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik de ervaring van angst en paniek zelf oproep door een ervaring van controleverlies in een moment van iets waarvoor ik geen programma klaar heb, waarin ik ook nog eens reageer in en als een oud programma waarin ik ervaren heb de controle te verliezen over mezelf in een soortgelijk moment van niet-weten wat te doen en/of zeggen.

Ik realiseer me dat ik de ervaring van angst in het oude programma als ervaring als herinnering, tevens gecreerd heb in mezelf door een gedachte, waarin ik een heleboel reacties in mezelf heb opgeroepen in een moment waarin ik niet wist wat te doen en/of wat te zeggen, en ten gevolgde van deze gedachte – die ik als controle mechanisme heb opgegooid/gecreeerd in mezelf – ik een heleboel reacties in mezelf heb gecreeerd welke ik als overweldigend ervaar en zo een persoonlijkheid ter controle te manifesteren in en als mezelf, om mezelf te beschermen tegen hetgeen ik als ‘onbekend, nieuw en dus vijandig’ ervaar, om vervolgens deze ervaring te projecteren op de aanwezige/op de woorden van de aanwezige in de herinnering en deze de schuld te geven van mijn reacties, niet ziende dat in het ‘schuld geven’, ik de mogelijkheid weggeef om zelfverantwoordelijkheid te nemen in en als mezelf voor de ervaring van controleverlies in en als mezelf.

2013 – Beginnen bij het Begin

2013 – Beginnen bij het Begin – Angst en Controle

2013 – Beginnen bij het Begin – Waar zijn Beslissingen op gebaseerd

Ik stel mezelf ten doel de herinnering nader te onderzoeken en voorbij de gebeurtenis zelf die ik heb opgeslagen als herinnering, te zien, en te zien wat het onbekende is wat me zoveel angst aanjaagt doordat het nieuw is en ik hierin niet weet wat te doen/wat te zeggen/hoe me te gedragen.

Ik stel mezelf ten doel, als ik me in situaties bevind die nieuw zijn, allereerst te stoppen en te ademen, en in en als de adem met mezelf te zijn, als startpunt, en in en als dit startpunt in en als de adem, te zien wat het beste is wat ik kan doen en/of zeggen in het moment.

Reactiedimensie wordt vervolgd

Ter ondersteuning de serie van de Atlanteans over Nervositeit en Stress.

Ter zelf educatie de serie Quantum Mind Self Awareness over de werking van de geest

Desteni-I-Process-Lite

———————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Nederlandstalige voortzetting van het onderwerp moeheid en slapen:

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Probleem:

Een ervaring die van tijd tot tijd terugkomt is dat het ‘opeens teveel’ is’. Dit ‘opeens’ is al een opmerkelijk gegeven, aangezien iets niet opeens teveel is, daar gaat iets aan vooraf. Ik ervaar dit ‘opeens teveel’  als ik ‘opeens’ last krijg van een plek in mijn schouder die doortrekt door de arm heen. Ook dit is niet opeens maar bouwt zich op. Deze plek in mijn schouder is gerelateerd aan een plek ter hoogte van mijn middenrif, waar mijn fysiek zich samentrekt. Een punt waar alle structuren lijken samen te komen en in 1 grote kramp vasthouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben waarin het ‘opeens teveel’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos op mezelf te zijn dat ik van tevoren – voordat het teveel is – niet beter oplet, en dus de aanloop naar dit ineens teveel niet tijdig inzie en voorkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het niet leuk te vinden als iets teveel is, en het niet leuk te vinden om toe te moeten geven dat iets teveel is en het liefst alles op te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets als teveel te ervaren door een zorg voor wat ik (eventueel) in de toekomst allemaal moet oppakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de geest te participeren en hierin zorgen te maken over wat er moet gebeuren in de toekomst, al dan niet nu bekend, en hierin een opstapeling te zien welke ik als ‘teveel’ ervaar, terwijl ik dit nu opschrijf, ik me afvraag of dit niet een ervaring is van alle structuren die ik heb opgestapeld in de geest en neergelegd in het fysiek, welke ik als teveel ervaar, en welke ik projecteer in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden, denken en geloven dat ik fysiek niet zoveel aankan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden, denken en geloven dat ik in de geest alles aankan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van zowel fysiek als de geest door te participeren in oordelen, geloven en gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets perfect te willen doen, in plaats van in te zien dat het eerste wat ik perfect dien te doen is het perfectioneren van zelf, door eerst mijn reacties te stoppen in de geest, en dan iets op te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vaak nog te vergeten eerst mijn reacties te stoppen en dan pas iets op te pakken, en al te gaan oppakken voordat ik alle reacties in mezelf gestopt heb, in hierin dus iets oppak in de geest, wat niet het beste is voor mezelf en voor hetgeen ik oppak, en wat niet het meest effectief is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden, denken en geloven dat een ander niet even kan wachten, en dus laat ik mezelf wachten totdat al het andere gedaan is, en als al het andere dan erg veel is, ervaar ik dit als teveel, als teveel voor mezelf om op te wachten voordat ik aan mezelf toekom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten wachten en mezelf achterin de rij te plaatsen van alles wat gedaan moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me hierin druk te maken over wat een ander van me vindt, en dit druk maken voor te laten gaan en te laten bepalen wat ik wel en niet doe en het hierin en hiermee dus heel druk te hebben.

Oplossing:

Het is vrij veel – lol –  dus ik ga het uitschrijven als een karakter.

Gedachtendimensie:

Ik kan het niet – Ik weet het niet

Verbeeldingsdimensie:

Mezelf, jong meisje, stilstaand, hoofd iets omlaag, alleen, niet wetend wat te doen en wat te zeggen

Herinnering:

Ik sta buiten bij x in zijn tuin, hij is met iets bezig in de schuur, we zijn alleen, de familie is binnen. Terwijl hij bezig is, half met zijn rug naar me toe, vraagt hij opeens: ‘zeg Ingrid, zie ik daar iets komen? Krijg je borstjes?’ Ik antwoord niet, ik beweeg niet, ik kijk naar de grond, weet niet wat te zeggen. Ik schrik, het beneemt me de adem en deze zet vast in mijn borst. Ik val stil en trek me terug in mezelf. Om er nooit meer uit te komen. Dit is teveel.

Atlanteans – Caged in Powerlessness

Angstdimensie:

Fysiek niet kunnen uitvoeren wat ik zou willen

Fysieke pijn

Fysieke uitputting

Overweldigd te worden door alles wat gedaan moet worden en hierin het ‘niet meer aan kunnen’ en opeens instorten en dus niets meer op kunnen pakken, waarvan anderen ook de dupe worden

Me niet uit kunnen/durven spreken en hierin mezelf dus niet uit kunnen drukken en dus mezelf geen richting kunnen geven, maar in  plaats hiervan mezelf te laten overweldigen door reacties in mezelf op wat een ander zegt en doet.

Dat ik het niet goed genoeg doe

Backchatdimensie:

Het is me teveel

Wat als ik het niet aankan?

Waarom moet ik dit allemaal doen?

Dit gaat me nooit lukken

Nu doe ik het weer

Verdomme

Wat ben ik toch een oen

Ik baal van mezelf

Leer ik het dan nooit?

Reactiedimensie (emoties en gevoelens):

Angst, paniek, irritatie, boosheid, onmacht, onzekerheid, zekerheid, verdriet

Fysieke Gedragsdimensie:

Uitputting, alsof iedere stap en iedere handeling teveel is, pijn in schouder(s), stagnatie rondom het middenrif welke begint in het borstgebied (voor zover voor mij tot nu toe waarneembaar), stagnatie in bepaalde delen in de dikke darm

Consequentiedimensie:

Mezelf klein houden en niet mijn volle potentie leven uit angst dat ik het niet aankan, niet weet wat te doen, opgeef en faal

Wordt vervolgd met zelfvergevingen en zelfcorrecties

Beloning:

Inzicht in de ervaring van ‘het is me teveel’, een toegift aan mezelf in zelfvergeving van hetgeen hieraan verbonden zit, bevrijding van een herinnering waardoor ik me sinds jaar en dag laat beinvloeden en uiteindelijk een correctie in het fysieke leven waarin ik mezelf ondersteun en steeds meer gelijk loop met en als mezelf in de adem in de bezigheden en taken die ik oppak, op wil pakken en een juiste inschatting hierin waartoe ik fysiek in staat ben om op te pakken, voorbij de limiet van de geest en in overweging van en samenwerking met mezelf in/als het fysiek.

samenwerken2.jpg

The Consciousness of the Ant

——————————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/