Dag 511 – Gentle en effectief of gehaast en automatisch?

Als ik veel te doen heb probeer ik een blog snel te schrijven en schrijf ik ook de zelfvergevingen snel uit. Dit is niet gentle en effectief en ook niet nodig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb snel wat zelfvergevingen te schrijven om ‘toch een blog te hebben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hierin dan automatisch en in en als de geest, het schrijven van de zelfvergevingen toe te passen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb andere zaken steeds voor te laten gaan en zo weinig tijd over te houden voor het schrijven van een blog en hier ontevreden over te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ontevreden te zijn over mezelf als ik niet aan een blog schrijven toekom doordat ik andere zaken steeds voor laat gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen onderwerp te zien in mezelf om over te schrijven als ik veel te doen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het schrijven van een blog te missen als ik het te lang niet doe en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te missen zoals ik aanwezig ben in en als het schrijven van een blog als ik te lang niet schrijf en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb aanwezig te zijn zoals ik ben in het schrijven van een blog als ik langer niet schrijf.

Zelfcorrigerende uitspraken volgen.

Er is een cool interview in de serie Quantum Systemization over het effectief toepassen van zelfvergevingen op emotionele reacties.

Full quantum systemization preview

Leer om effectief en zachtaardig te zijn/worden naar jezelf toe:

Desteni-I-Process-Lite (ook in het Nederlands)

——————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 382 – Hoe houd jij jezelf tevreden?

The Metaphysical Secrets of Imagination – Comparing Images and Imagination

 

Ik liep gisteren wat rond in het dorp bij het water, zoals ik vaker doe, en dan kijk ik naar de huisjes om me heen. Wat ik hierin ‘automatisch’ doe is kijken welk huisje ik graag zou bewonen. Ik ben dit recent aan het onderzoeken, want het brengt een soort tevredenheid met zich mee, als een ervaring alsof het eens mogelijk zal zijn in de toekomst.

Gisteren keek ik om me heen. En ik zag de enorme verschillen in woonruimte. Voor het eerst vielen de verschillen me werkelijk op, ook met name in leefruimte om de woningen heen, en de rust die dit met zich meebrengt als er wat meer grond rondom het huis is. De ongelijke verdeling werd duidelijk zichtbaar, en hierin werd ook mijn ontevredenheid hierin/hierover, duidelijk. Maar vooral het bizarre fenomeen van deze ongelijke verdeling, en dan hebben we het nog over een dorp in Nederland, laat staan de verschillen met Nederland en bijvoorbeeld India. of de luxe huizen in India en de sloppenwijken in India. Die naast elkaar bestaan. Het is te bizar voor woorden. En ik zie ook waarom ik steeds bezig ben met huisjes kijken en hierin een soort eventuele mogelijkheid te creeren voor mezelf, om de ervaring van ongelijkheid te onderdrukken. Dat zal het grote gedeelte van de mensheid dus doen, vertoeven in dromen over de toekomst om de ongelijke verdeling niet te ervaren en om de ongelijkheid in en als zelf, niet te ervaren. Niet ziende, realiserende en begrijpende dat we die zelf zo hebben toegestaan te bestaan en manifesteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te onderdrukken met een ervaring van tevredenheid door huisjes te bekijken en hierin automatisch te kijken waar ik graag zou wonen, alsof ik als het ware vast een huisje uitkies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de geest vast een huisje uit te kiezen om mezelf zoet te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen zien dat ik ook graag in een huis met groen en ruimte om me heen zou willen wonen, maar dit niet zie gebeuren in werkelijkheid zonder man en/of goedverdienende baan, en daarom maar in het hoofd bezig blijf om een soort ervaring van tevredenheid te creeren alsof het in de toekomst nog eens gebeuren gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een huis met tuin en ruimte te koppelen aan een man en een goedverdienende baan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorme kwaadheid in mezelf te ervaren die ook weer onderdrukt is in en als een ervaring van opgeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben opgegeven door ervaringen van kwaadheid in ongelijke situaties, hierin niet effectief te zijn in en als mezelf – ik heb mezelf immers opgegeven – om vervolgens weer kwaad te worden op mezelf dat ik niet effectief ben, wat ik nog nooit ben geweest, anders zou ik geen kwaadheid gegenereerd hebben maar de reacties in en als mezelf op ongelijke situaties, direct gestopt hebben en in ieder geval ervoor te zorgen dat ik mezelf niet verongelijk door ongelijk in en als mezelf te gaan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken door ongelijk in en als mezelf te gaan als reactie op situaties in ongelijkheid, waarin ik mezelf dus aanpas aan de ongelijkheid in de omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te ervaren alsof ik me in een soort roes bevind waar ik niet uitkom, een ballon om me heen, gemanifesteerd om mezelf zoet te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zoet te houden met een gemanifesteerde ballon om me heen in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een wolk van weerstand om me heen te bouwen, welke weleens de polariteit zou kunnen zijn van deze ballon van zoet houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een wolk als ballon va polariteit om me heen te manifesteren waar ik zelf niet meer uit kom / doorheen kan zien en uiteindelijk zelfs niet meer kan bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf inmobiel te maken, verlamd, door de wolk van polariteit om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf lamgeslagen te ervaren door mezelf lam te slaan in en als reactie, in en als polariteitsprincipe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te bestaan in en als het startpunt van polariteit als principe, in plaats van te staan in en als startpunt van eenheid en gelijkheid, te beginnen in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van ballon om me heen, te onderzoeken, omarmen, er gelijk aan te gaan staan, zodat ik hierin op kan staan in plaats van mezelf er opnieuw van af te scheiden in en als een angst het op te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren het op te geven als ik de ervaring van opgeven als een ballon om me heen omarm in en als mezelf, in plaats van in te zien dat angst de geest is die me weghoudt in en als een gedachte als oordeel van iets wat ik zelf gecreeerd heb, en dus zelf kan stoppen en veranderen.

Als ik mezelf zie participeren in dromen en gedachten over huisjes en wonen hierin  als ik wandel, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan kijk ik om me heen, snuif de lucht in, kijk naar de bomen, de dieren, waarin ik me realiseer dat ik het niet hoef te bezitten om ervan te kunnen genieten.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken in mezelf hoe bezit van huis en tuin en genieten hiervan, met elkaar verbonden is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe te ontspannen en ontvangen in een wereld die zo ongelijk in elkaar steekt, in en als mezelf gemanifesteerd – zo binnen zo buiten – waarin ik me realiseer dat veranderen de enige werkelijke, blijvende ontspanning zal brengen – verandering in mezelf en in de wereld – voor, in en als mezelf als voor, in en als al het leven.

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

Desteni-I-Process – Lite

———————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 361 – Zelfvergevingen ontevredenheid over mezelf

Dag 360 – Ontevredenheid over mezelf

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ontevredenheid over mezelf te ervaren over het feit dat ik mezelf niet optimaal heb toegepast en toepas.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een algehele doffe ervaring te creeren in mezelf, waarin ik niet meer zie waar dit vandaan komt, maar waarin ik me alleen nog als ‘dof’ ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zinloosheid te ervaren doordat ik mezelf niet optimaal heb toegepast en toepas in mijn leven tot dusver.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben opgegeven in plaats van mezelf te hebben toegepast, waarin ik het leven als zinloos zie en ervaar, wat het ook is zonder aanwezigheid van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een algehele ervaring van depressie te creeren als dit niet toepassen van mezelf zich accumuleert door de tijd heen, in jaren en jaren opgebouwd, waarin ik wel zie, he, depressie is niet wat het genoemd wordt in de medische wereld, het is niet wat ik ‘ben’, het is slechts een staat, een toestand in de geest waarin ik me bevind welke ik fysiek gemanifesteerd heb door het nalaten van de toepassing in en als mezelf, maar waarin ik zoveel lagen ervaar en fysiek gemanifesteerd heb waardoor ik niet zomaar in die depressie op kan staan en dus mezelf onderdruk, depress, in en als een ervaring van depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb fysieke klachten te manifesteren als dufheid en fysieke vermoeidheid, welke komt door de vele systeemlagen in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verkramping als controle te manifesteren, in een poging om mezelf weg te houden uit deze staat in de geest als depressie en dofheid, uit angst dat ik er nooit meer uit kom als ik er eenmaal inzit, niet meer in staat om controle ‘los te laten’, aangezien dit geen oplossing is zolang ik niet weet wat ‘loslaten’ inhoud als een actief proces van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie in en als zelfoprechtheid als toepassing van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam zo te belasten met alle geest bewustzijn structuren dat ik mijn lichaam verzuur met allerlei gedachten, welke ik geloof, onderdruk en opsla als emoties, waardoor de organen in mijn lichaam harder moeten werken en meer te verwerken krijgen dan hun eigenlijke werk in samenwerking in en als het fysiek, waardoor er een soort van ‘achterstand’ ontstaat in het afvoeren van de afvalstoffen, welke zich uit in bijvoorbeeld lichte hoofdpijn en andere ontgiftingsverschijnselen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet preventief de gedachten te hebben gestopt maar deze te hebben onderdrukt en opgeslagen als emoties als structuren in mijn (spier)weefsel in mijn fysiek, welke vertraging en verzuring geeft, waardoor ik vervolgens bezig ga met de fysieke gevolgen hiervan in plaats van bezig te zijn met het stoppen en onderzoeken en zelfvergeven en corrigeren van mijn  participatie in mijn gedachten als toepassing van mezelf, en dus opnieuw niet toekom aan de werkelijke toepassing van mezelf, en zo de cirkel rondloop en de ervaring van ontevredenheid accumuleer en in stand houd.

Zelfcorrecties volgen.

Eqafe – Free Interviews – klik hier

———————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 344 – Een ervaring van ‘alles komt goed’

(klik op de afbeeldingen voor de gratis interviews)

Full the secret history of the universe the discovery of light part 1 2

Er stonden vandaag 2 jongemannen tegenover de winkel die klassieke muziek speelden. Mooi en technisch, zo te horen van het conservatorium. Met name 1 van hen heeft een uiterlijk die erg op Z. lijkt, een Poolse ex-vriend. Zo te zien en te horen aan de taal zijn zij ook Pools. Opvallend is mijn reactie op 1 van de jongens; ik vind hem onmiddellijk ‘leuk’, ik ben ‘geraakt’ door de manier waarop hij de muziek speelt (viool) welke ik omschrijf als ‘gevoelig’ en ‘intens’. Maar met name mijn ervaring is er een van rust, alsof alles ‘goed’ is en komt, ik word zelf rustiger, tevreden, ik hoef nergens heen, ik voel me gedragen, verwarmd, niet zo alleen, en ook jaloers op wat ik zie/interpreteer als dat deze jongen tevreden is met zichzelf en met wat hij doet, en niemand nodig heeft om iets op te vullen. De lichtblauwe ogen met wat ik omschrijf als ‘open’ vind ik prettig om aan te kijken, of is het in te kijken.

Het is exact hoe ik me bij Z. ervoer, en het zijn nogal wat sluimerende gevoelens om zelf te vergeven. ook en vooral omdat ik altijd geloofd heb dat ik deze gevoelens gemist heb en mis, dat ik hiernaar op zoek moest maar wat me nooit lang lukte om ‘vast’ te houden. Feitelijk mis ik het nog steeds in mezelf, het tevreden zijn met mezelf, het voldoende zijn in en als mezelf, het alleen staan en verwarmend zijn voor en als mezelf.

Algemeen voelde ik me bij de Poolse mensen prettig. Rustig, ontspannen, alsof mijn aanwezigheid werd gewaardeerd zonder dat ik iets speciaal had in te brengen, en tegelijkertijd was het ‘speciaal’ dat ik er was; algemeen gewaardeerd, opgenomen in de groep, niet meer zo alleen als hoe ik me destijds voelde.

Ik had het er met Sylvie over of ik me in het verleden ‘goed’ voelde, waarop ik opmerkte dat ik me zelden goed heb gevoeld. ik bedenk me vandaag dat er jaren als tiener zijn waarin ik me goed voelde, met een vriendengroep en een ‘goede’ vriendin, en op de korfbalclub waar ik jarenlang gespeeld heb, daar voelde ik me thuis, gewaardeerd, op mijn gemak, en in samenwerking aan een gezamenlijk doel als het spelen van de wedstrijden. Zo zijn er meer momenten en periodes, altijd gebonden aan een samenzijn in een groep. En zo ook voelde ik me goed bij de Poolse mensen en helemaal bij Z. In aanwezigheid van hem was alles goed, het was alsof alles wegviel, op z’n plek viel, er niet meer toe deed, het moment is goed. Ik realiseer me dat laatste een ervaring is van het geestbewustzijnsysteem waarin alles op z’n plek valt en ‘klopt’;  waarvan ik nu weet dat het doel in de voorprogrammering wordt behaald. Het zogeheten veelgeprezen ‘NU’ is alles wat er toe doet in zo’n moment, waarin we dus niet werkelijk Hier aanwezig zijn, in de fysieke realiteit waarin alles in overweging wordt genomen. De ervaring in de geest overheerst, in het ‘nu-moment’. Hierdoor werd er ook niet werkelijk iets besproken, aangezien we er simpel niet toe kwamen, alles leek al goed te zijn en goed te komen. Als we ieder weer alleen waren, bleek na een paar dagen dat we dus inderdaad geen afspraken hadden gemaakt, niet overeen hadden gestemd over hoe en wat, en er kwam dus helemaal niets goed, als zijnde dat er gewoon geen vervolg kwam. En bleven we afgescheiden achter met en in een ervaring in de geest. Als ik dit nu zo omschrijf is dit een typische omschrijving van een licht en liefde ervaring waarin alles samen lijkt te vallen, maar waar in werkelijkheid helemaal niets wordt opgelost en voortgezet.

Het tevreden zijn met wat ik doe is aanwezig en het alleen voelen is voor een groot deel gestopt sinds de participatie in Desteni, waarin ik het proces van zelfrealisatie wandel, mezelf hierin deel en tegelijkertijd samenwerk in een groep aan een gezamenlijk, alles omvattend doel. De ervaringen ten aanzien van jongemannen met lichte ogen die ik zie als tevreden met zichzelf, daar is nog een en ander in zelf te vergeven en veranderen in mezelf, en zo ervaar ik ook nog een behoorlijk gemis aan tevredenheid in en met mezelf, in mijn eigen fysiek.

Zelfvergevingen volgen.

(klik op de afbeeldingen voor de gratis interviews)

Full the secret history of the universe the creation of energy part 4————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 308 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie

Dag 302 – ‘Het is me teveel’- Herinnering

Dag 303 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie

Dag 304 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg

Dag 305 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-2

Dag 306 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-3

Backchatdimensie:

Het is me teveel

Wat als ik het niet aankan?

Waarom moet ik dit allemaal doen?

Dit gaat me nooit lukken

Nu doe ik het weer

Verdomme

Wat ben ik toch een oen

Ik baal van mezelf

Leer ik het dan nooit?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het is me teveel’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het is me teveel’ ten gevolge van een gedachte ‘ik kan het niet-ik weet het niet’ die een heel karakter uitlokt, waarin ik de reacties in en als mezelf in en als dit karakter als teveel ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘wat als ik het niet aankan?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het niet aankan ten gevolge van een gedachte als ‘ik kan het niet-ik weet het niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mijn eigen reacties niet aankan welke opkomen in een situatie waarin ik de gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’ toelaat en dus geloof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘waarom moet ik dit allemaal doen?’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit niet te willen doen, niet mijn eigen angsten en weerstanden werkelijk onder ogen zien en in het fysiek doorlopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘dit gaat me nooit lukken’, ten gevolge van participatie en geloof in een gedachte als ‘ik kan het niet – ik weet het niet’, waarbij ik de onderdrukte gerelateerde emoties en gevoelens in mijn fysiek heb opgeslagen, welke worden getriggerd en dus opkomen, welke ik als bevestiging gebruik voor de gedachte dat dit me nooit gaat lukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te vestigen in een geloof in de gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’, met opvolgende gedachten als backchat als ‘dit gaat me nooit lukken’ ter rechtvaardiging van de angst die ik ervaar en ter rechtvaardiging om de angst niet onder ogen te hoeven zien en mezelf hierin te veranderen.

*

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte ‘het is me teveel’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mijn reacties en backchat als teveel ervaar, welke omhoog komen door de gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’, waarin de gedachte weer getriggerd wordt door iets van buitenaf.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het is wat de gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’ triggert en welke angst hieraan gerelateerd is; wat ben ik bang te verliezen – waar ben ik bang te falen?

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte ‘wat als het me niet lukt?’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik angst voor een niet lukken ervaar, welke ik als ‘falen’ zie.

Ik realiseer me dat de angst voor falen niet echt is, dat er geen werkelijk falen bestaat, en dat het enige wat ik als ‘falen’ zou kunnen omschrijven, is dat ik niet toegeef aan de angst voor falen.

Ik realiseer me dat als ik iets verkeerd doe, en/of als iets me niet lukt in werkelijkheid, dit iets is om te onderzoeken, en dat ik iets niet praktisch heb toegepast, wat over het algemeen komt doordat ik het nooit geleerd heb.

Ik realiseer me dat ik niet onder ogen wil zien wat ik allemaal niet geleerd heb.

Ik realiseer me dat over het algemeen ik iets niet wil loslaten in zelfinteresse in angst voor verlies van wat ik ken als mezelf, in en als controle.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in de angst en weerstand voor het loslaten van wat ik ken als mezelf, in en als controle.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke reacties er in me opkomen als ik mezelf onder ogen zie in hetgeen ik niet geleerd heb en/of in hetgeen ik angst ervaar om los te laten.  Ik schrijf en pas zelfvergingen en zelfcorrecties toe, als praktische toepassing die ik nu wel geleerd heb.

Ik stel mezelf ten doel, hetgeen me werkelijk niet lukt, te onderzoeken op het missen van informatie en/of praktische ondersteuning, en deze te zoeken en/of vragen aan iemand waarvan ik zie dat die het wel zelf heeft toegepast.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte ‘waarom moet ik dit allemaal doen?’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik liever in mijn oude vertrouwde wereld van onwetendheid wil blijven zitten, zodat ik geen verantwoordelijkheid hoef te nemen voor mijn eigen weerstanden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever in mijn oude vertrouwde wereld van onwetendheid te willen blijven zitten, waarin ik geen verantwoordelijkheid hoef te nemen voor mijn eigen weerstanden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen verantwoordelijkheid te willen nemen voor mijn eigen weerstanden aangezien ik de ervaring zo afschuwelijk vind, dat ik er liever van wegloop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever weg te lopen van de ervaring van mijn eigen weerstanden dan dat ik deze ervaring stop, ikzie, zelfvergeef en zelfcorrigeer, wat gelijk is aan verantwoordelijkheid nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik iets fout heb gedaan als ik me bevind in deze afschuwelijke ervaring, en dus wil ik er niet in zien, waarmee ik dus mezelf als ‘fout’ – welke geen fout is als oordeel, maar een fout als verkeerd om als geprogrammeerd als een geest bewustzijn systeem – in stand houd, en hierin tevens de angst om iets fout te doen in stand houd.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in de weerstanden die ik ervaar in mezelf, en deze stap voor stap, adem voor adem, in te zien, te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, alleen met mezelf in intimiteit met mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘mijn fouten’ moet delen met een ander, als soort van openbaring, in plaats van in te zien dat ik in eerste instantie gewoon kan delen met en als mezelf, en hierin intiem word en ben met mezelf, zodat ik mezelf in staat stel mezelf te zien, te vergeven – werkelijk te vergeven – en uiteindelijk zelf te corrigeren, zodat ik mezelf kan delen in zelfoprechtheid.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte ‘dit gaat me nooit lukken’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik dit patroon ‘zovele malen’ herhaald heb in mezelf, waarin het een enorme ophoping is gewoorden, welke ik niet werkelijk gecorrigeerd heb, en waarin ik dus de ervaring van ‘ik kan het niet  – ik weet het niet’,  vergroot, waardoor het ‘teveel’ lijkt om door te wandelen.

Ik realiseer me dat ik dit patroon als alles van mezelf in de geest wat gecorrigeerd dient te worden, in de toekomst projecteer en waarneem alsof ik alles in 1x moet corrigeren – wat niet lukt – en waarin ik mezelf dan veroordeel van het niet lukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren ten onder te gaan aan dit ene punt, en alles op te geven vanwege dit ene punt, zoals ik meerdere malen gedaan heb, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb, wederom bang te zijn voor de overweldiging van en door mijn eigen angst.

Ik stel mezelf ten doel, dag voor dag,moment voor moment, adem voor adem, op te pakken wat er zich aandient in het moment ter zelfinzicht, zelfvergeving en zelfcorrectie, en adem voor adem, hier door heen te wandelen, en hetgeen niet in 1 x lukt, te markeren als zijnde iets wat ik nader dien te onderzoeken in mezelf, waarin ik dien te vertragen, specifieker dien te zijn, zodat ik mezelf de drukpunten als struikelpunten als weerstanden als angsten kan vergeven en zo mezelf kan ondersteunen in de zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd en rust te geven om de moeilijke punten door te wandelen en hierin comfortabel met mezelf te zijn en/of worden, en als ik dit niet ben, ook hier vrede mee te hebben.

Backchatdimensie wordt vervolgd

Desteni Art

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 231 – Sexy Stad

Ik was gisteren na werk in Amsterdam-Zuid voor een cursus. Ik stapte uit de trein en liep de stad in, en dacht wauw, het is hier sexy. Wat is er dan sexy? Wat kan er sexy zijn aan een plek? Waarom gaat mijn hart sneller slaan? Zijn het de mensen die er lopen? Allemaal goed gekleed, voorzien van geld, bellend, op weg naar huis. Is het de ervaring die getriggered werd in mij die ik gekoppeld heb aan Amsterdam-Zuid, waarin ik een aantal jaar geleden een periode contact heb gehad met een jongen/man die ik sexy vond en die mij sexy vond en met wie ik 2x seks heb gehad? Is het de energie die er hangt welke voortkomt uit de welvarendheid van de economie in dit stadsgedeelte, waarin er geen weet lijkt van de ellende die zich verder op de wereld afspeelt?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een rush over me heen te voelen komen als ik uit de trein stap, het stadsdeel in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hart sneller te laten slaan als ik de trein uitstap in Amsterdam-Zuid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, wauw, het is hier sexy.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, wauw, je zou hier maar wonen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb jaloersheid te ervaren op de mensen die hier schijnbaar zorgeloos en tevreden rondlopen zonder zich druk te maken over wat er verder in de wereld gebeurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een herinnering in mezelf te activeren van een periode waarin ik gecommuniceerd heb met een jongen/man over seks, zowel fysiek als in woorden, waarin ik met hem altijd een ‘goed gevoel’ had en me enigszins opgewonden, ‘excited’ voelde als ik met hem communiceerde, ook al is het niet iemand wie ik als partner zou willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het fijn te vinden om me even onder te dompelen in het positieve gevoel welke in me opkomt als ik de energie van geld en welvaart en seks ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de energie van geld en welvaart en seks te ervaren en definieren als positief en en hierin als ‘lekker’, terwijl ik er niet veel langer in zou willen en kunnen verkeren dan een avond en/of weekend en dit vroeger ook al niet kon maar nog wel wilde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het te missen om af en toe een avond weg te glippen en me even onder te dompelen in de zogenaamd positieve, zorgeloze energie van geld, welvaart en seks, zoals ik vroeger nog weleens deed als ik naar Amsterdam glipte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb naar Amsterdam te glippen om een vriendje te bezoeken en even weg te glippen uit mijn leven die ik als zwaar en verantwoordelijk ervaar, waarin ik het wegglippen als ontspanning beschouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het wegglippen en onderdompelen in positieve energie van geld, welvaart en seks als ontspanning te beschouwen en ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een gevoel van melancholie te ervaren bij de herinnering aan mijn laatste uitstapje in Amsterdam met een jongen/man waarmee ik seks heb gehad, waarin ik toen ook al ervoer dat hij geen leven leidt wat ik langer dan een avond of maximaal weekend zou willen en kunnen leiden/lijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de energie-shotjes te missen die ik af en toe had om mezelf op te laden waarin ik geloofde dat ik dit nodig had om door te gaan met de reis die ik wandel in verantwoordelijkheid op weg naar zelf-verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een energie-shotje me iets brengt waar ik iets aan heb dus iets substantieels, in plaats van in te zien dat ik hierin substantie gebruik om energie te genereren waardoor ik een negatieve ervaring in/als mijn fysiek/mijn fysieke leven creeer, en hiermee in het fysieke leven voor een ieder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me als een zombie te ervaren na een avond participerend in energie, waarin het lijkt of ik een kater heb terwijl ik geen druppel alcohol gedronken heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vroeger gewild te hebben dat ik altijd in deze positieve energie kon verkeren, en hierin boos werd op mezelf dat het me nooit lukte, en me verdrietig voelde in een ervaring van steeds opnieuw en altijd net de boot missen, waarin ik heel af en toe een nachtje op het schip kon varen maar hierna altijd direct terug aan wal ging aangezien ik niet ‘thuis hoorde‘ op dit schip.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geloofd te hebben dat er mensen thuishoren op het schip van positieve energie van welvaart, geld en seks, zonder te zien dat iedereen dit schip nastreeft en hierin het fysieke leven op aarde, waar we werkelijk ‘thuis’ horen en zouden kunnen zijn in ons eigen fysiek, zorgend voor elkaar en de aarde als fysiek, op te branden ten behoeve van het nastreven van een ervaring in/als de geest in positieve energie in zelfinteresse.

Als ik mezelf zie participeren in een positieve rush/ervaring gerelateerd aan geld, welvaart en seks een sexy jongen uit het verleden, dan stop ik, ik adem. Ik onderzoek in mezelf of ik het trigger-punt kan vinden van deze positieve enrgy-rush; het plaatje als gedachte welke de hele stroom activeert. Eventueel schrijf ik de gebeurtenis uit. Ik pas zelfvergevingen toe op de relaties die ik gelegd heb in/als deze ervaring.

Ik realiseer me dat de triggers nog een tijd zullen blijven komen, en dat het mogelijkheden voor mij zijn om deze getriggerde ervaringen te stoppen en in te zien in mezelf, zodat ik mezelf vrij kan maken van de verslaving aan deze energie-ervaring die me weghoudt van het hier aanwezig zijn in het fysiek.

Ik realiseer me, nu ik dit schrijf, dat het weg willen vluchten te maken heeft met de plek waar ik nu woon en hieraan gerelateerd de situatie waarin ik de mogelijkheid krijg om mijn angsten te stoppen welke altijd in mij aanwezig waren/zijn maar welke ik nooit werkelijk onder ogen heb gezien. De fysieke leefomgeving is wat werkelijk hier is, elke dag.

Ik stel mezelf ten doel verder te gaan met het inzien en stoppen van mezelf in/als angst als hoe ik mezelf gemanifesteerd heb in mijn leven tot nu toe; het enige wat ik werkelijk wil en wat tevens het beste is voor mezelf en voor alle leven, is als en dat ik mezelf vrij maak van de belemmering in/als Angst als Geest Bewustzijn Systeem in overleving als Energie. Hierin ondersteun ik mezelf, adem voor adem, dag voor dag, door te schrijven en zelf te vergeven zodat en totdat en waarin ik in staat ben om mezelf te veranderen op deze reis van Ziel naar Leven.

The-infinity-secret-consciousness-as-the-light-and-the-dark

————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 118 – Ik ben tevreden als jij tevreden bent

Ik zie mezelf naar een konijntje kijken hier die heel tevreden en rustig zit nadat ze gegeten heeft, oortjes plat. En ik ervaar een gevoel van tevredenheid, gelinkt aan een gevoel wat ik vertaal als dat ik het goed gedaan heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tevredenheid te ervaren als ik zie dat een konijntje tevreden is, waarin ik ervaar dat ik het goed gedaan heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze ervaring van tevredenheid bij het zien van een ander die tevreden is en waar ik voor zorg als vervanging van mijn eigen tevredenheid te gebruiken, en als die ander dus niet tevreden is ben ik ook niet tevreden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen ervaring van tevredenheid van iets/iemand buiten mij af te laten hangen, waarin ik hetgeen buiten mij zal proberen te manipuleren, ook als probeer ik dat bewust om niet te doen, aangezien mijn tevredenheid afhangt van de tevredenheid van degene buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pas tot rust te kunnen komen als alles buiten mij tot rust is, waarin ik zelf veel te lang doorloop voordat ik zelf in zelf ga rusten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me afhankelijk te maken van mijn omgeving, waarin ik mijn omgeving probeer te manipuleren/sturen om tot een situatie te komen waarin ik tot rust kan komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op de laatste plaats te zetten, wat zo’n mooie houding lijkt maar wat gebaseerd is op manipulatie, aangezien ik hierdoor niet in zelf hoef te zien zolang de omgeving niet in zelf ziet, en ook steeds langer zal wachten totdat ik in zelf ga zien doordat ik zoveel buiten mezelf heb geleefd/me van mezelf heb afgescheiden dat het steeds minder aantrekkelijk/plezierig wordt om nog in zelf te gaan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te wachten totdat ik uitgeput ben en hierdoor word gedwongen ‘naar binnen te keren’ en alleen nog op zelf te richten, aangezien ik geen energie meer over heb om nog voor iets buiten mij te zorgen, waarin dit geen zelfoprecht leven vanuit zelf is maar een overleving waarin ik alleen nog voor mezelf zorg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo uit te putten zodat ik in de overleving kan van alleen nog voor zelf zorgen, wat ik als enige manier ken om mijn aandacht van mijn omgeving weg te halen en eindelijk met zelf bezig te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo te manipuleren in/als de mind in aandacht op iets/iemand buiten mij dat ik mezelf uitput totdat mijn doodvermoeide fysiek mij dwingt om terug te keren naar zelf, waarin ik vervolgens mijzelf moet gaan oplappen en hier druk mee kan, eindelijk in rust, zo vermoeid dat de mindmanipulatie even tot rust komt en tevredenheid laat ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pas tevredenheid te kunnen ervaren als ik fysiek zo uitgeput ben dat ik alleen nog ‘verlang’ om in zelf te zitten zonder verlangens naar iets buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo ontevreden te worden van verlangens naar iets/iemand buiten mij dat ik mijzelf liever uitput waardoor deze verlangens verdwijnen en ik alleen nog verlang naar rust in mijzelf, waarin ik steeds niet werkelijk hoef op te staan aangezien ik druk ben met overleven/mezelf oplappen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierdoor in relaties op den duur uitgeput te raken, aangezien ik mijn aandacht op de ander buiten mij blijf richten en wacht tot diegene tevreden is, waarin ik vervolgens ook weer ontevreden word aangezien ik mezelf ben vergeten en dan is die ander tevreden en ik zit afgescheiden van mezelf toe te kijken, waarin ik die ander zal gaan manipuleren om uit zijn tevredenheid te halen waarin ik me dan weer enigszins gelijk voel – aan die ander, niet aan mezelf – wat enigszins tevredenheid laat ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet tevreden te zijn met mezelf in ieder moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien hoe volledig ik mezelf heb verkracht/misbruikt door altijd iets buiten mij te zoeken en verlangen in/als de mind, wat ik op een gegeven moment ben gaan invullen met zoeken naar een partner/sex, waarin ik systemen in mij heb geladen waardoor ik nog meer verkracht ben in ontevredenheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van volledig misbruik in me te laten bestaan, waarin ik niet kan geloven dat ik mezelf zo misbruikt heb en dus de ander hiervan de schuld wil geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schuld en verantwoordelijkheid nog steeds door elkaar te halen, waarin schuld de plaats inneemt van verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat ik mezelf zo misbruikt heb door geloof in een relatie met iets/iemand in/als de mind buiten mij, en hierin nu pas een glimp te zien dat dit wellicht niet echt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tot nu toe steeds mijn gevoelens en ervaringen en programmeringen te geloven dat er toch op een of andere manier een relatie met iets/iemand buiten mij mogelijk moet zijn, ook al heb ik informatie dat dit niet zo is, de glimp en de gevolgen van het enorme bedrog is zo enorm dat ik er niet in durf te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet in het enorme bedrog durf te zien waarin ik mezelf volledig heb misbruikt/heb laten misbruiken/uitwonen, waarin ik mijn fysiek heb uitgewoond ten behoeve van (het geloof in) de mind in relatie tot iets/iemand buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zo te hebben laten bedriegen door de illusie van Het Witte Licht welke me heeft doen geloven dat ik iets mis, en welke ik ben gaan leven in/als gemis van dit als iets buiten mij, waardoor ik dit gemis in mezelf gecreeerd heb in/als afscheiding van mezelf en mezelf hierin dus werkelijk mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat ik helemaal opnieuw moet beginnen, terwijl dat wel is wat dient te gebeuren, dat ik eerst nog bijna 7 jaar ga schrijven naar het nulpunt voordat ik uberhaupt opnieuw kan beginnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe het is om tevredenheid te ervaren in/als mezelf en hierin constant te zoeken naar een ervaring van tevredenheid in/als mezelf, welke me weg houdt van wat hier is, van wie ik ben geworden in afscheiding, en dus blijf ik in de ervaring van ontevredenheid (en onzekerheid, welke ik ‘per ongeluk’ intypte) in dit zoeken naar tevredenheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een karakter van ontevredenheid en onzekerheid te creeren in dit zoeken naar een relatie met iets buiten mezelf als vervulling, waarin ik deze onzekerheid en ontevredenheid als excuus gebruik om niet werkelijk op te staan en de afscheiding in mezelf te stoppen.

Ik stel mezelf ten doel mijn relaties te onderzoeken en mijn relaties in het verleden te onderzoeken en zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel mijn verlangens in te durven zien, waarin ik me telkens realiseer dat een verlangen naar iets buiten mij niet echt is, hoezeer het ook zo lijkt, en de afscheiding van mezelf in deze verlangens te stoppen in het toepassen van zelfvergevingen.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysiek te ondersteunen en zelfvergevingen uit te schrijven op het misbruik wat ik heb toegestaan en uitgevoerd.

Als ik mezelf tevredenheid zie ervaren bij het kijken naar iets buiten mij, dan stop ik, ik adem. Ik zie wat mij tevredenheid geeft in dit kijken, ik benoem wat me tevredenheid geeft in dit kijken en pas zelfvergevingen toe op de afscheiding hiervan in mezelf.

—————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life