Dag 338 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Consequentiedimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Dag 331 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie

Dag 332 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie-zelfcorrecties

Dag 337 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Fysieke Gedragsdimensie

Consequentiedimensie:

Mezelf terugtrekken, mezelf afscheiden, mijn tuin afscheiden, ego als bescherming opzetten

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf terug te trekken als consequentie van mijn ervaring van angst welke getriggerd wordt door  harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden in en als de geest in en als een ervaring van angst, en hierin in gedachten als interne gesprekken en reacties als emoties, op het moment dat ik harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai hoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn tuin af te scheiden in een poging mezelf te beschermen tegen de zogenaamde onrust die ik ervaar door lawaai buiten de tuin als harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai als angstaanjagend te ervaren en me hierin terug te trekkken in mezelf, in een poging me tegen hetgeen me angst aanjaagt, te beschermen, in mezelf, in ‘mijn huis’ en in het afschermen van de tuin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ego als bescherming op te zetten als reactie op het horen van harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

*

Als ik mezelf mezelf zie terugtrekken en afscheiden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik geloofd heb dat ik me dien te beschermen tegen harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai van buitenaf en hierin een ego gecreeerd heb door me te verzetten en af te scheiden – afscheiding als beschermende schutting –  niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mezelf hierin op het terrein van de geest begeef en mezelf hierin gevangen zet; gevangen in en als angst in en als de geest.

Ik realiseer me dat ik me verzet tegen een ervaring in mezelf als reactie op harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai, waarin ik angst ervaar mezelf te verliezen, wat een angst is om mezelf zoals ik mezelf ken – als gevoelig en houdend van stilte en een rustige benadering – te verliezen als ik het verzet tegen een gelijk gaan staan aan harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai en mijn reacties hierop stop, laat varen in mezelf, opgeef.

Ik realiseer me dat ik pas echt opsta als ik mijn verzet als wie ik ben als wie ik ken als mezelf in en als de geest, opgeef door te stoppen in mezelf en mezelf te vergeven voor wat er in me opkomt en wie ik hierin ben.

Ik ga met mezelf de verbinding aan om in het moment van harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai, te focussen op mijn ademhaling en te onderzoeken in mezelf waar ik me verzet en waartegen, wat er in me opkomt specifiek, zodat ik mezelf kan vergeven, de ervaring door me heen kan laten gaan en hier doorheen kan ademen.

Ik stel mezelf ten doel de tuin en hierin planten en dieren praktisch af te scheiden met schutting en klimop of andere planten als bescherming met gezond verstand, aangezien de meeste mensen op dit moment geen oog hebben voor kleine dieren en planten langs de weg, en ik dit dus dien te beschermen ter behoud van hun leven. Echter dit betekent niet dat ik dan maar kan blijven reageren op de onbehouwenheid van de mens die verkeert in de geest, waarin geen behoud van leven aanwezig is, en mezelf gelijk maak aan de geest in onbehouwenheid van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel praktisch te zorgen voor het behoud van leven voor plant en dier voor zover dit op dit moment in mijn bereik ligt en ten eerste voor plant en dier in mijn directe leefomgeving als wat ik zelf in en om huis haal/gehaald heb.

Ik ga met mezelf de verbinding aan te zorgen voor het behoud van leven in en als mezelf door het stoppen, onderzoeken en zelfvergeven van mijn reacties op het horen van harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai als wat ik zie en ervaar als onbehouwenheid van de menselijke geest, totdat ik niet meer reageer en stil ben van binnen, een en gelijk aan mezelf en hierin aan alles om me heen, in en als zelfbehoud.

Change as a Process – Reptilians

———————————————————————————————————————————
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 337 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Dag 331 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie

Dag 332 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie-zelfcorrecties

Fysieke Gedragsdimensie:

Samentrekking spieren, samentrekking spieren onderbuik-dikke darm, adem inhouden, hartslag versnellen, oren gespitst, alert / aandacht op de geluiden gericht, schrikachtig – niet goed in het lichaam aanwezig, verlamming/apathie, uitputting/moeheid

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn spieren samen te trekken ten gevolge van de reacties gebaseerd op angst welke opkomt bij het horen van harde stemmen en geluiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn adem in te houden en hierin de spieren in de dikke darm samen te trekken, in de onderbuik en ter hoogte van het middenrif ten gevolge van reacties in en als angst en ten gevolge van verschillende emotionele reacties als stress die ik weer heb opgebouwd als bescherming om deze angst niet te ervaren, welke opkomt bij het horen van harde stemmen en geluiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de pure angst in essentie niet te durven ervaren, waarin ik ervaar alsof ik doodga, en ik dus allerhande mechanismen oproep om dit te voorkomen, terwijl ik eigenlijk alleen maar de ervaring van angst aan het voorkomen ben – welke geprogrammeerd is maar dat wist ik niet – en mezelf in dit voorkomen, langzaam aan dood maak door te reageren in negatieve energetische reacties als emoties, waarin ik een ervaring van beloning creeer voor mezelf, welke dus feitelijk een beloning is voor mezelf voor het slagen van overleven in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te belonen met energetische reacties voor het slagen van overleven in en als de geest, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mezelf in en als het fysiek, op deze manier langzaam consumeer en opbrand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hartslag te versnellen als fysieke verandering bij het horen van harde stemmen en geluiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn oren te spitsen bedoelende richten op ieder geluid buiten mij, bij het horen van harde stemmen en geluiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn aandacht op de geluiden te richten en hierin mezelf vergeet te ondersteunen en te stoppen in reactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schrikachtig te worden als ik de aandacht richt op de geluiden buiten mij, en zo juist de ervaring van angst te vergroten in mezelf aangezien ik in de geest verdwijn en hierin mijn eigen fysiek als referentie van hoe ik me beweeg, achterlaat, en ik dus mijn eigen aarde als fysiek als substantie niet gebruik om mezelf te ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen fysiek onveilig te maken door er eerst uit weg te gaan in en als reactie in angst op harde stemmen en geluiden, en hierin de energetische beloning van het slagen van dit vertrek, op te slaan in het spierweefsel in mijn fysiek, welke elke keer omhoog komt bij het horen van harde stemmen en geluiden, en ik dus niet zozeer reageer op harde stemmen en geluiden van buitenaf, maar meer op mijn eigen opgeslagen emoties en gedachten waar ik van schrik, welke getriggerd worden door de harde stemmen en geluiden buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een onveilige situatie in mijzelf te creeren en schrikachtig te worden door emoties de plaats in te laten nemen van de stabiliteit van mezelf in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ruimte in en als mijn fysiek te hebben in laten nemen door de ander=de mind in en als energetische reacties, voortkomend uit ongeziene gedachten die ik heb aangemaakt, in eerste instantie om te proberen controle te behouden in een situatie waarin ik schrok van harde stemmen en geluiden en ik niet begreep wat er gaande was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te creeren door onbegrip en vervolgens controle te nemen in en als gedachten om mezelf in het onbegrip en de ervaring van angst hierin, op te vangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bij voorbaat apatisch te worden en mezelf te verlammen en iets niet aan te gaan ter voorkoming van de ervaring van angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ‘geen zin’ te creeren als excuus om niet te hoeven bewegen richting de ervaring van angst welke ik ervaar als ik hetgeen oppak wat gedaan moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vervolgens te veroordelen voor de ervaring van ‘geen zin’ hebben, waarin ik opnieuw een laag creeer die het moeilijker maakt te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring apathie en verlamming in mijn fysiek te manifesteren in het spierweefsel, met name in de dikke darm, afgewisseld met plaatsen van verkramping, waarin ik druk ben met het fysieke spierweefsel en ik dus niet hoef te bewegen richting hetgeen me angst aanjaagt in het oppakken van wat gedaan moet worden en in het nemen van zelfverantwoordelijkheid hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het nemen van zelfverantwoordelijkheid en het staan hierin tegenover een ander, in die mate dat ik liever fysiek ongemak creeer en dus mezelf vernietig dan dat ik de angst onder ogen zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de voorkeur te hebben gegeven aan het vervormen en verkrampen en verlammen van mijn fysiek boven het onder ogen zien van angst in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb zelf verantwoordelijkheid te nemen voor de oorspronkelijke ervaring van angst in mij en alleen nog druk te zijn met de reactie als stress in de geest welke mijn fysiek uitput en vermoeid, geactiveerd wordt door de existentiele angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek uit te putten en te vermoeien met reacties in en als stress op de existentiele ervaring van angst voor het onbekende in en als mij aanwezig, waarin ik verdwijn uit mijn lichaam en zo zelf een ervaring van angst creeer door afwezigheid in mijn fysiek welke geen stabiliteit geeft maar energetische ervaringen, in dit geval emoties,  de ruimte geeft om te manifesteren.

*

Als ik mezelf mijn adem zie inhouden als ik harde stemmen en geluiden hoor, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan adem ik diep in, houd even vast, adem uit en laat onvoorwaardelijk los.

Ik realiseer me dat ik verkramping in spieren heb opgebouwd door de tijd heen en dat dit een consequentie is die ik doorwandel, en dus zal deze niet in 1x verdwijnen; wel zal het door blijven ademen voorkomen dat ik opnieuw de verkramping bevestig in mij, en de mogelijkheid openen om in zelf te zien wat er gebeurt en/of wat er opgeslagen ligt in mijn fysiek wat getriggerd wordt door de harde stemmen en geluiden.

Als ik mezelf mijn oren voel spitsen en mijn aandacht zie vestigen op de harde geluiden en stemmen buiten mij, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan adem ik diep in, houd even vast, adem uit en laat onvoorwaardelijk los; ik focus me op mijn eigen ademhaling.

Als ik ervaar dat mijn hartslag versnelt, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan adem ik diep in, houd even vast, adem uit en laat onvoorwaardelijk los. Ik pas deze ademhaling toe totdat en zodat mijn hartslag kan vertragen tot een fysiek ondersteunend ritme.

Als ik mezelf voel schrikken en uit mijn lichaam voel verdwijnen, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan focus ik mij op de ademhaling en beweeg mijn fysiek, Ik pak mijn handen vast, strek wat spieren of ga een fysieke handeling uitvoeren om mezelf in mijn fysiek te brengen of aanwezig te houden.

Als ik mezelf zie verkeren in verlamming en apathie, moeheid en uitputting, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me in een consequentie bevind waarin ik angst heb onderdrukt en dit verberg met een ervaring van apathie en verlamming en mezelf hierin fysiek heb uitgeput en vermoeid doordat onderdrukking enorm veel fysieke energie in beslag neemt. Ik beweeg me langzaam door de vermoeidheid en met de vermoeidheid en onderzoek in het moment hoe ik mezelf hierin het beste kan ondersteunen.

Ik realiseer me dat ik stil van en mezelf stil houd, zodat ik niet gezien word, welke blijkbaar een mechanisme is die ik zo heb toegepast in reactie op harde stemmen en geluiden.

Ik stel mezelf ten doel het stil vallen als stil houden te onderzoeken in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de reacties in en als stress te stoppen in mezelf, en de werkelijke ervaring van angst direct in te zien en toe te laten in mezelf. Ik omarm mezelf en ondersteun mezelf in deze ervaring, en zie wat er is, waar ik bang voor ben, waar zelfvergevingen nodig zijn; ik pas deze toe en stel mezelf hierin in staat om langzaam door de angst te bewegen, erin op te staan,  en mezelf hierin te corrigeren, zodat ik op kan pakken wat gedaan moet worden, adem voor adem, stap voor stap, dag voor dag, zonder in de toekomst het hele project te projecteren en zo onnodig uit te vergroten, aangezien ik hiermee de angst activeer en vergroot.

Full_why-does-no-one-seem-to-understand-me

WHY AM I?

Desteni I Process Lite  – It’s Free!

—————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

PENTAX Image

Verbeeldingsdimensie:

Dat een groep kinderen/jongeren niet oplet, duwend en trekkend door de straten loopt, tegen mijn schutting bonkt, de schutting breekt en de planten en dieren worden geschaad.

Dat er een grote zware voetbal over de schutting heen komt en bovenop een plant of een konijn belandt, waardoor de plant/het konijn ‘kapot’ gaat, dood is of erg veel pijn lijdt en dood zal gaan.

Mezelf getreiterd en gepest, niet in staat om dier en plant te beschermen, in een ervaring van ‘er niet tegenop kunnen’.

Pas maatregelen die genomen worden als het al te laat is en er schade is aangericht, aangezien pas als er fysieke schade is, er gezien wordt wat er gedaan is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een verbeelding in de geest van een groep kinderen/jongeren die niet oplet, duwend en trekkend door de straten loopt, tegen mijn schutting bonkt, de schutting breekt en de planten en dieren worden geschaad, welke geactiveerd wordt in mij door harde stemmen, geschreeuw, lawaai en gebonk in en rondom het speeltuintje naast het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een verbeelding in de geest van een grote zware voetbal die over de schutting heen komt en bovenop een plant of een konijn belandt, waardoor de plant/het konijn ‘kapot’ gaat, dood is of erg veel pijn lijdt en dood zal gaan, welke getriggerd wordt door het geluid van een voetbal vlak naast het huis en in en rondom het speeltuintje en door harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het geluid van een voetbal op de straat vlak naast het huis als trigger-punt te laten bestaan in mij van een afbeelding in mij in/als de geest van een grote zware voetbal die over de schutting heen komt en bovenop een plant of een konijn belandt, waardoor de plant/het konijn ‘kapot’ gaat, dood is of erg veel pijn lijdt en dood zal gaan, welke angst activeert voor hetgeen gebeurt in deze verbeelding.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te activeren in mij door participatie in verbeelding in de geest van schade aan plant en dier in mijn tuintje, getriggerd door geluid van een voetbal en/of harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai vlak naast de deur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een verbeelding in de geest van mezelf getreiterd en gepest, niet in staat om plant en dier te beschermen, in een ervaring van ‘er niet tegenop kunnen’, welke geactiveerd wordt door harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ergens tegenop moet kunnen, in plaats van in te zien dat ik alleen gelijk kan staan/gaan staan aan mezelf in en als de ervaring van ‘er niet tegenop kunnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet in staat ben om plant en dier te beschermen, welke komt door een ervaring van participatie in de geest in en als angst, waarin ik mezelf onmachtig maak ten opzichte van de ervaring van angst, en dus niet tegen mezelf in en als ervaring van angst op kan door te geloven dat deze ervaring werkelijk is wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een ervaring ben in en als angst in de geest, waarin ik me in het geloof in gedachten welke angst activeren, ondergeschikt maak aan de gedachten en activatie van een ervaring van angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf ondergeschikt te maken aan gedachten als activatie van een ervaring van angst, en dus geloof ik ‘er niet tegenop te kunnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een verbeelding van een situatie waar er pas maatregelen worden genomen als het te laat is en er schade is aangericht, aangezien pas als er fysieke schade is, er gezien wordt wat er gedaan is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat er pas als er fysieke schade is, er gezien wordt wat er gedaan is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ‘waarschuwen’ geen zin heeft aangezien er toch niet geluisterd wordt en/of dat waarschuwen het effect juist versterkt, in plaats van in te zien dat waarschuwen – het schuwen van de waarheid – gepaard gaat met angst, en als er in en als angst gesproken wordt als waarschuwing, dus in schuwing van de waarheid over zelf, de gesproken woorden (in en als angst), angst voortbrengen en dus een tegenovergesteld effect creeren.

*

Als ik mezelf zie participeren in verbeeldingen in de geest van schade aan schutting, tuin, plant en dier, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan breng ik mezelf hier in het fysiek door me te richten op een fysieke handeling in huis of tuin.

Als ik mezelf zie participeren in verbeeldingen waarin ik getreiterd en gepest wordt, in en als een ervaring van ‘er niet tegenop kunnen’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf ondergeschikt maak aan de geest als angst, waarin ik een ervaring creeer van er niet tegenop kunnen.

Ik stel mezelf ten doel ervaringen van angst als er niet tegenop kunnen te onderzoeken in mezelf en te zien waaraan ze gerelateerd zijn als gedachten als afbeelding in mij, opgeslagen als herinnering.

Als ik mezelf zie participeren in een geloof in een gedachte dat ‘waarschuwen geen zin heeft‘, bevestigd in mezelf in en als een afbeelding als herinnering, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me ik me begeef in een ervaring van angst in de geest, gerelateerd aan een herinnering waarin ik mijn zelfbeweging heb weggegeven, welke angst in mij creeert; angst voor mezelf die mezelf ondergeschikt maakt, weggeeft, aan de geest in mezelf – de geest geven – in plaats van mezelf te vergeven en hierin mezelf aan zelf terug te geven.

Ik stel mezelf ten doel de ervaringen te onderzoeken in mij door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie, waarin ik mezelf heb weggegeven, opgegeven ten behoeve van de geest en dus ten behoeve van relaties in en als de geest, bestaande in en als angst om alleen te staan.

Ik stel mezelf ten doel alert te zijn ten aanzien van mezelf in situaties waarin ik mezelf opgeef ten behoeve van relaties in en als de geest, ingegeven door een ervaring van angst in mij, gekoppeld aan een ervaring van angst om alleen te staan, en te onderzoeken wat het is dat ik bang voor ben om te verliezen in het specifieke moment, wat er triggert, wat voor gedachten en plaatjes er in mij opkomen, wat ik ervaar, hoe ik fysiek verander, welke consequenties ik creeer, zodat ik deze gehele ervaring als herinnering kan stoppen en zelfvergeven, zodat ik mezelf in staat stel mezelf stap voor stap, adem voor adem, te corrigeren tot een wezen in eenheid en gelijk in/als zelfvertrouwen.

Ik stel mezelf ten doel, in gezond verstand, als niet participerend in en als angst, op te komen in en als spreken voor plant en dier als wezens die niet kunnen spreken in een taal die wij als mensen verstaan, en gerelateerde angsten hieraan te onderzoeken in zelf door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie, totdat en zodat het stil wordt in mij en ik werkelijk kan staan in en als gelijkheid als zelf als leven als plant en dier, in samenwerking  met en ondersteuning van elkaar.

Image © Shutterstock

The Consciousness of the Bees – Part 1

The Consciousness of the Bees – Part 2

————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/