Dag 274 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Probleem:

Ik reageer extreem binnenin mezelf op een aantal karakters die een ander laat zien, en het wordt tijd deze meer gestructureerd uit te schrijven.

Waarom staan deze onder de serie ‘Expressie en de Darm’? Omdat mijn extreme reactie in mezelf plaatsvindt, binnen in mij spant het hele geest bewustzijn systeem zich aan, welke voelbaar is vanaf de nek-schouderspieren, doorlopend naar beneden door het buikgebied, tot aan de bekkenbodem. Het meest voelbaar is het in de dikke darm, die aan gaat voelen als een soort ijzeren buis, en als de spanning eenmaal is opgebouwd en de spieren zijn aangespannen, duurt het een aantal dagen voordat het weer ontspant. Dit is wat ik omschrijf als ‘de hel’ in mij; ik ben bezet dus bezeten door mijn eigen geest bewustzijn systeem.

Alle weerstand die ik ervaar verzamelt zich in het buikgebied, het midden zogezegd – chinees zullen ze wellicht zeggen de middelste warmer, die de fysieke energie verdeelt – en zet zich vast; ik ervaar mezelf als overweldigd door dit systeem en kan niet meer bewegen, geen zelfbeweging, en naderhand ben ik zo uitgeput en wanhopig van mijn eigen reacties hierop dat ik tot niets meer in staat ben op op te pakken en alleen nog maar wil slapen en/of tv kijken. Terwijl op het moment zelf verberg ik het in me, stop het weg, doe net alsof alles ok is.

Het zijn karakters waarin ik ben opgegroeid en waarin ik verstrikt ben geraakt en waarvan ik de schuld op een ander heb geschoven, gestimuleerd door volledige ontkenning van een ander, waarin ik niet in staat was mijn eigen geest bewustzijn systeem op te pakken, en altijd ben blijven hangen in de slachtofferrol van deze Trigger Characters en het scenario van Schuld.

*

Trigger Characters – Uitlok Karakters:

Onverschillig – meteen in reactie ja zeggen op wat ik vertel, bijna voordat ik uitgesproken ben, en als ik iets doorpraat en/of vraag zie ik dat het helemaal niet gehoord wordt maar dat er ja wordt gezegd.

Controle/Attentie/Aandacht – aandacht gevestigd in de geest van een ander op mij via ogen van de persoon die ergens zit in een ruimte en volgt wat ik doe, maar zelf niet beweegt – makes me feeling stuck in the mind and frozen inside

Ontkenning – iemand zegt dat alles ok is, dat ie helemaal relaxed is, dat diegene niets doet, niet in de geest aanwezig is of aandacht vestigt, alsof er niets aan de hand is, terwijl ik aan alles merk dat er iets niet klopt en dat er wel degelijk aandacht als controle gevestigd wordt – makes me shut down and give up, completely.

It is really attention related, where the attention is layed on something and/or some one outside self in some way of control, and me believing that this has something to do with me, with the other person controling ME, and me trying to get away from this, so I get away in the mind, instead of seeing that the other person is indeed using control, but Not Especially related to me, but to keep everything in place in the own mind to feel ‘safe’ in some way as some Idea of comfortability within self, but still in the mind, so still in control in/as consiousness which is not equal being here.

Afwachtend – wachtend op wat ik fysiek doe, wat ik initieer, wanneer ik beweeg en/of voorstel tot fysieke beweging

*

Oplossing:

Alle Karakters vinden in mij plaats, ik heb ze zelf zo ontwikkeld zoals ik ze zie en benoem, anders zou ik er niet op reageren, en bovendien kijk ik door mijn ogen, dus is het mijn interpretatie van wat ik zie, dus zie ik mijn eigen karakters geprojecteerd op een soortgelijk karakter waarvan ik niet weet hoe de ander deze exact heeft opgebouwd, dat weet alleen die ander zelf en is aan de ander om zelf door te wandelen. Ik begin met mijn reacties op de karakters om zo bij mijn eigen karakters te komen en een soort van draaiboek voor mezelf te schrijven voor wat te doen als ik een van deze karakters als triggers tegenover me krijg.

Beloning:

Iets wat ik nog niet ken, namelijk in en als zelf aanwezig blijven en uit mijn eigen reactie blijven in de geest / mijn eigen reactie in de geest stoppen op de karakters die de reacties in mezelf uitlokken, waarin het streven is om – uiteindelijk, long way to walk – te ontspannen, comfortabel in mijn fysiek aanwezig te zijn zonder verkramping van de spieren en dikke darm, in aanwezigheid van een ander, onafhankelijk van wat een ander ten toon spreidt en toch in communicatie, dus in de inter-dependency/tussen-afhankelijkheid, als ‘In de Wereld maar niet van de Wereld’.

*

Dit komt keer op keer terug in een partner-relatie waarin seksuele uitwisseling heeft plaatsgevonden. Waarin me duidelijk is geworden hoe ik als geest bewustzijn systeem, bewust onbewust, geslachtsgemeenschap laat plaatsvinden om een connectie te maken, welke in het moment altijd ‘goed’ voelt als de juiste beslissing, zonder in te zien dat dit het bewustzijn systeem is die het als Goed/God ervaart, en die graag connecties wil leggen en hierin verantwoordelijkheid weglegt/overdraagt, niet ziende wat een enorme consequenties dit met zich meebrengt, maar wel ervarende dat er een soort wederzijdse afhankelijkheid plaats gaat vinden hierna, waarin deze karakters hun rol gaan spelen. In deze ervaring van afhankelijkheid word ik boos op de partner, net zoals ik boos werd en word op mijn moeder, doordat er een connectie plaatsvindt, en in dit boos worden leg ik mijn verantwoordelijkheid weg. Ik neem geen verantwoordelijkheid en weiger samen te werken met die ander en die ander tevens te ondersteunen, ik schiet hier in een zelfinteresse, welke komt doordat ik zoveel weerstand ervaar in mezelf, dat ik alleen nog maar weg wil (of de partner ervaart zoveel weerstand dat die weg wilt en gaat, en dan valt er niets uit te werken, en word ik ook boos). Deze weigering om samen te werken heeft zich geaccumuleerd in de situatie waarin de moeder nooit ergens in wilde zien, waarin ik iedere vorm van zelfverantwoordelijkheid hierin heb opgegeven, en mezelf als verantwoordelijkheid hierin dus heb opgegeven, niet wetende hoe hierin te bewegen als de ander het volledig af laat weten. Niet ziende dat ik mijn eigen reacties als weerstand op de ander, in dien te zien en zelf te vergeven en/of stoppen in zelf, zodat ik de afscheiding van mezelf in mezelf in reactie op de ander, stop in mezelf. Dit patroon herhaalt zich keer op keer in partner relaties, waarin ik keer op keer consequenties creeer en de verantwoordelijkheid probeer over te dragen/af te dragen in connectie in geslachtsgemeenschap en tevens verantwoordelijkheid op mij geschoven ervaar en aanneem. Een afschuifsysteem van het afschuiven/verschuiven/verdelen van de verantwoordelijkheid in plaats van op te staan in en als zelfverantwoordelijkheid.

Imagine hoeveel interconnecties er plaatsvinden in partnerschap in geslachtsgemeenschap, weer verdelend wat er aan connecties heeft plaats gevonden in het verleden. Het is mind-blowing. So if you ever have a mind-blowing orgasm again, in connectie met een ander, in een startpunt van zelfinteresse, know what it is. Een wijd verbreid netwerk van verschoven verantwoordelijkheid met enorme consequenties.

What is Sex Series

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 73 – Expressie en de Darm – Ruimte – het huis in Zegveld

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Advertenties

Dag 137 – Mezelf in de kou zetten

Ik ervaar walging en ongeloof als het principe van gelijkheid wordt afgedaan als een verschil in mening. Het lukt me nu om mijn mond te houden en eerst in mijn eigen reacties te gaan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb walging te ervaren bij de woorden van een ander die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ongeloof te ervaren als een stil vallen met de mond vol tanden als iemand het principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er een hekel aan te hebben om te worden afgedaan, afgescheept.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om teveel problemen te veroorzaken als ik me niet laat afdoen, afschepen, en dus sta ik het toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb toe te staan dat ik word afgedaan, afgescheept door een ander die een principe van gelijkheid wat ik naar voren breng om in te zien, afdoet als ‘hierin zullen we altijd van mening blijven verschillen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al geen zin meer te hebben om ook maar iets uit te leggen als iemand een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat ik niet in gelijkheid gezien word door de ander, in plaats van in te zien dat die ander zichzelf niet in gelijkheid ziet en dat dit niets over mij zegt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het afdoen van de ander van een principe van gelijkheid als een verschil in mening, iets over mij zegt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het liefst weg te willen lopen van deze persoon en nooit meer terug te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gedachtes als ‘bekijk het maar’ en zak maar in de stront’ in me te laten bestaan als reactie op het afdoen van een principe van gelijkheid als verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe te communiceren met iemand die principes van gelijkheid afdoet als een verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf niet gelijk te gaan staan aan iemand die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening, aangezien het zo’n pijn doet om hier gelijk aan te gaan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik verbrand word als ik gelijk ga staan aan de ander die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening, in plaats van in te zien dat ik niet gelijk hoef te gaan staan aan de ander maar als mezelf in reactie als pijn op het afdoen van die ander van een principe van gelijkheid als een verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik verbrand word als ik gelijk ga staan aan mijn  reactie op de ander(=de mind) die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening, waarin ik ervaar alsof ik alles van mezelf opgeef als ik hier niet tegen protesteer, in plaats van in te zien dat ik ooit mezelf heb opgegeven door te protesteren en in dit protest in/als de mind ten onder te gaan/mezelf op te geven, en dus moet ik deze gemanifesteerde verdediging blijven verdedigen als enig houvast; het is dit of toegeven dat ik destijds fout/verkeerd zat in het opgaan in mijn protest met alle jarenlange consequenties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb koud te zijn geworden als reactie op de ander=de mind die een principe van gelijkheid afdoet als verschil in mening, waarin ik me heb afgescheiden van mezelf als reactie/protest hierop en dus zelf precies hetzelfde doe, namelijk ongelijk gaan staan aan mezelf als mind als de ander=de mind in afscheiding/een anders willen zijn, terwijl ik dit ook in mij heb bestaan en in afscheiding van mijn reactie hierop, op hetgeen in mijzelf bestaat, kan ik niet een en gelijk als zelf worden, en dus verkies ik kou boven gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in mijn reactie als ‘je bekijkt het maar’ hetzelfde te doen als de ander naar mij doet in het afschepen van een principe van gelijkheid als een verschil in mening, waarin de ander feitelijk naar mij zegt ‘je bekijkt het maar, ik ga niet gelijk staan en in zelf zien, ik heb een andere mening en in die mening hoeft dat niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren in de weigering van de ander=de mind om in zelf te zien, en hierin zelf (opnieuw)  te weigeren om in de gelijkheid als mezelf als de ander te zien in de weigering om in zelf te zien.

Ik stel mezelf ten doel mijn eigen reacties van verongelijking in mezelf op de ander=de mind, die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil mening, te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en corrigeren totdat ik geen reactie meer ervaar in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel stil te zijn in mijn reacties van verongelijking op de ander=de mind die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening zodat ik mezelf de mogelijkheid geef in zelf te zien zonder afleiding van een conflict met de ander=de mind.

Ik stel mezelf ten doel geen onnodige vragen te stellen waarvan ik weet dat dit een reactie van de ander=de mind uitlokt als afdoen van een principe van gelijkheid als een verschik in mening zolang ik deze vragen in zelf kan beantwoorden, aangezien dit onnodig vragen stellen een uitlokking is van de ander=de mind ter bevestiging van de mind als zijnde ‘zie je wel, die ander doet het nog steeds, die ander ziet nog steeds niet wat ik bedoel’, waarin ik conflict in mijzelf creeer met een mogelijkheid om me beter te voelen dan die ander wat een genereren van positieve energie is ter overleving in/als de mind dus in afscheiding/ongelijkheid van mezelf als leven, welke ik gereflecteerd zie in het antwoord in ongelijkheid van die ander (=de mind).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de reactie van de ander=de mind te willen uitlokken en gebruiken om mezelf beter te voelen in/als de mind, door ondertussen boos te worden dat de ander in ongelijkheid reageert op mijn uitlokking in/als de mind, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van de ander te verwachten wat ik zelf niet toepas.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kennis en informatie van principes van gelijkheid toe te passen als uitlokking van een reactie in de ander=de mind om mezelf beter te voelen in/als de mind ter overleving in/als de mind als positieve energie.

Ik stop, ik adem, ik ben Hier. Ik wandel het proces in mezelf voor mezelf, waarin ik stop met reacties van de ander=de mind persoonlijk te nemen ter overleving in/als de mind in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf in de kou te zetten door reacties van de ander=de mind uit te lokken en vervolgens deze reacties persoonlijk te nemen, waarin ik mezelf afscheid in het beter voelen dan die ander=de mind.

Ik stel mezelf ten doel de afscheiding als isolatie in mezelf te stoppen welke ik gecreeerd heb in reacties op de ander=de mind, door deze reacties adem voor adem  in te zien, zelf te vergeven en te corrigeren in het fysiek, zodat ik steeds minder isolatiemateriaal nog heb om mezelf warm als levend te houden in deze afscheiding als overleving en in plaats daarvan een en gelijk dus warm als Levend als Levensadem wordt.

—————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 90 – Herkenning in/als de mind als ‘veiligheid’

Vandaag sprak Sylvie over het ontvangen van de signalen van de ander(=de mind). Zelfvergevingen op de ontvangst van de signalen? ik was druk bezig met mijn reacties op deze signalen te vergeven, maar dat is nog geen zelfvergeving op het ontvangen van signalen. Is een triggerpunt een ontvangst?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb constant de signalen van x als zijn liefde voor mij te ontvangen waardoor ik in constante reactie verkeer, en dus niet kan spreken/zijn als zelf als Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tijdens opgroeien constant de signalen van liefde voor mij te ontvangen van de ouder waardoor ik in constante reactie verkeer, en dus niet heb leren spreken/zijn als zelf, maar alleen heb gesproken in/als dit reactiepatroon in/als verdediging tegen deze liefde, aangezien ik geloof dat deze liefde via mij geleefd kan worden, en dit geloof komt doordat ik de signalen al heb opgevangen en het dus lijkt of het ‘via mij’ is, in plaats van in te zien dat deze signalen de gedachten, gevoelens en emoties van anderen zijn die zoeken naar bevestiging als vestigingspunt in/als de mind om een relatie te leggen en energie te creeren in/als de mind ter overleving van de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet met iemand samen kan leven die constant signalen uitzendt zonder in zelf te zien, wat ook zo is als ik deze signalen automatisch ontvang en me ‘eigen maak’ door te geloven dat ik er iets mee moet, waarin ik dus niet met mezelf kan leven in ‘contact’ met de ander die signalen uitzendt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de signalen van de ander in/als de mind heb geinterpreteerd als dat ik er iets mee moet doen, hierop moet reageren, waartegen ik me ben gaan verzetten en dus ben ik in mezelf gaan reageren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in mezelf te gaan reageren op de signalen van de ander= de mind zonder in te zien hoe en wanneer ik dit doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb degene die het signaal uitzendt de schuld te geven van dit uitzenden als uitlokking van mij in/als reactie, in plaats van in te zien dat ik zelf dit signaal ontvang wat aangeeft dat het een herinnering in mij aanraakt waar ik gewend ben automatisch op te reageren.

Als ik mezelf zie reageren op een signaal van de ander=de mind, dan stop ik, ik adem. Ik ga eerst in het signaal zien en pas zelfvergevingen toe op het ontvangen van dit signaal waarin ik me uit laat lokken tot reactie; vervolgens pas ik zelfvergevingen toe op de reactie zelf als ik die nog heb gegeven. Ik ga schrijven om te zien welke herinnering geraakt wordt waardoor ik het signaal ontvang in herkenning en dus in reactie ga.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb herkenning als prettig want veilig te ervaren, in plaats van in te zien dat herkenning een herkenning van de mind is en dus gebaseerd op een herinnering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tegelijkertijd veiligheid en ergenis te ervaren in dit signaal in herkenning, en dus reageer in ergenis op mezelf op het feit dat ik niet wil veranderen doordat ik me veilig voel in deze reactie als herkenning.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me veilig te willen voelen en toch niet te willen reageren in herkenning.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van de ervaring van veiligheid in/als mezelf in het fysiek, waardoor ik reacties in/als de mind als herkenning nodig heb om me veilig te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren als deze ervaring van veiligheid in herkenning in/als de mind wegvalt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren als deze veiligheid in herkenning in/als de mind wegvalt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben tegen mezelf in te gaan als ik deze veiligheid in herkenning in/als de mind loslaat, in plaats van in te zien dat ik aan loslaten een ervaring van weggaan heb gekoppeld in plaats van loslaten toe te passen in zelfvergeving en zelfcorrectie waarin het een gelijk gaan staan is, een en gelijk als zelf en niet aan het signaal van de ander, wat een weggaan is in/als de mind, weg van zelf als leven in/als de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wie ik ben zonder het ontvangen van deze signalen en dus vasthoud aan het ontvangen van deze signalen in/als/uit veiligheid als geloof in wie ik ben hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een aantrekken en afstoten te creeren in het ontvangen van deze signalen waarin ik alleen wil gaan staan dus zonder ontvangst van signalen en tegelijkertijd deze signalen niet durf los te laten, waardoor ik zelf erg onduidelijke/tweeslachtige signalen uitzend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onduidelijk tweeslachtige signalen uit te zenden in/als de mind, en dus ook onduidelijke tweeslachtige relaties te creeren.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in/als de mind te zien, te stoppen, zelf te vergeven en zelf te corrigeren waarin ik een en gelijk als zelf wordt aanwezig in het fysiek, waarin geen onveiligheid bestaat aangezien er geen ruimte meer is in afscheiding als angst in/als de mind.

Ik stel mezelf ten doel mijn angsten onder ogen te zien, waarin ik gelijk ga staan als mezelf als angst en dus de angst kan stoppen, ga zelf vergeven en corrigeren in het fysiek waarin ik gelijk als veiligheid ben een en gelijk als zelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te zien in herkenning in reactie waarin ik mezelf stop in reactie, mezelf vergeef en mezelf corrigeer in/als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel specifieker te worden in het benoemen van de herkenning welke veiligheid geeft in reactie.

Dankjewel Sylvie voor het naar voren brengen van dit punt.

www.desteniiprocess.com

www.equalmoney.org

www.eqafe.com

www.desteni.net