Dag 670 – Fysieke uitputting – wat is er mogelijk?

slapen bankjeIk voel me fysiek snel en plotseling uitgeput en zie niet direct hoe ik dit opbouw. Het kan snel veranderen, dus ik ‘herstel’ vrij snel zodra ik symptomen bemerk die duiden op een ‘overbelasting’ doordat ik hier ga bekijken hoe en wat ik beter kan afstemmen en het kan dus ook opeens ‘mis’ zijn.

In de Evocircadian benadering wordt zo’n patroon gerelateerd aan hormoonsituaties en hierbij de symptomen van ‘maar niet verder komen en als het even goed gaat, steeds opnieuw vermoeid raken’. Hierin gaat men uit van hoe we als mens biologisch in elkaar zitten en gemaakt zijn met als hoofddoel reproductie. Echter hierin is het geestbewustzijnssysteem en hoe dit functioneert binnenin en als onszelf en welke invloed dit heeft op ons lichaam en hierbij op de hormoonproductie, niet meegenomen.

Naast de fysieke ondersteuning wil ik onderzoeken hoe ik mezelf kan ondersteunen met behulp van begrip/vergeving en verandering van beperkende patronen in gedachten, gevoelens en emoties en de invloed hiervan op mijn lichaam. Om stukje bij beetje tot een werkelijk begrip te komen van zowel mijn fysieke mogelijkheden als mijn fysieke beperkingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om het direct op te geven als ik iets niet begrijp, als het even teveel is in een moment en/of als er erg veel te doen is achter elkaar.

Ik realiseer me nu dat ik het ‘erg veel te doen achter elkaar’ hetgeen is wat ik aan het oppakken ben en wat ik ook toepas, echter dat er meer punten zijn die een rol spelen in het ‘fysiek uitgeput raken’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het punt van ‘erg veel te doen hebben achter elkaar’ en mezelf hierin sturen en aanwezig te blijven in iedere bezigheid, en zo taak voor taak fysiek op te pakken, het enige punt is waarin ik verdwijn in de geest en vermoeid raak, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen en zoals ik nu al zie hierboven, dat er meer punten ‘een rol’ spelen in het proces van opgeven en vermoeid raken.

Ik realiseer me dat het ‘opgeven‘ een duidelijk aspect is wat bijdraagt aan het vermoeid raken en fysiek ‘uitgeput’ ervaren en dat ik dit op meerdere gebieden laat gebeuren in/als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik één punt heb opgepakt dat ik ‘er dan al ben’ en weer op mijn lauweren wil gaan rusten en als ik er ‘dan niet ben’, niet te begrijpen hoe dat toch kan aangezien ik dit punt toch had opgepakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb kort gemotiveerd te zijn en als het dan niet direct uitpakt zoals ik verwacht had, vrij snel in paniek te raken en te denken dat ik het nooit red, dat het geen zin heeft, dat het niet voor mij is weggelegd omdat ik te snel fysiek uitgeput raak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het nooit red, dat het geen zin heeft, dat het niet voor mij is weggelegd, zonder exact te weten wat ik dan eigenlijk niet red.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het fysiek uitgeput raken te gebruiken/gebruikt te hebben als excuus om op mijn lauweren te rusten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het geheel in één keer klaar te willen hebben, in één keer op te willen pakken en als dit anders blijkt, te denken dat ik het ‘nooit red’, in plaats van het te zien als proces om stapje voor stapje door te wandelen en te zien welke aspecten er allemaal aan verbonden zijn waarin deze aspecten zich onderweg zullen openen en het dus eigenlijk te ‘redden’ in kleine stapjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een moment van opgeven te onderschatten qua invloed op het geheel om maar niet te spreken van meerdere momenten opgestapeld door de dag heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik snel opgeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb snel op te geven zodat ik op mijn lauweren kan rusten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen en te denken dat ik het liefst op mijn lauweren rust en te denken dit te bereiken door op te geven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik juist als ik opgeef, geen ‘rust’ zal vinden in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor momenten waarin ik het opgeef en reageer en deze momenten vaak weg wapper alsof ze niet zo belangrijk zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor mijn programmeringen en hierin het liefst mijn hoofd onder de dekens te stoppen (en zo te kunnen ‘uitrusten’).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb met mijn hoofd onder de dekens te willen uitrusten en slapen terwijl juist in het langer slapen dan fysiek nodig de geest zich weer oplaadt en zichzelf ‘uitrust’ om de strijd aan te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te willen uitrusten in en als de geest om de strijd aan te gaan en dit fysiek te ervaren als vermoeidheid.

Als en wanneer ik zie in mezelf dat ik een reactie in mezelf weg wapper en afdoe als ‘niet zo belangrijk’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik met deze programmering ben opgegroeid waar veel kleine aspecten in onszelf, werden weg gewapperd als onbelangrijk, simpel omdat niemand eerder geleerd heeft hoe dit op te pakken en dus is het onvermijdelijk dat ik dit in mezelf gekopieerd heb en automatisch toepas in mezelf in momenten dat ik niet gewaar ben van mezelf en dat ik dit in en als de geest, zal gebruiken als excuus om mezelf in een programmering te behouden.

Ik stel mezelf ten doel om te stoppen met het veroordelen van mezelf in het weg wapperen van punten en in plaats hiervan, de punten één voor één op te pakken en te vergeven in mezelf zoals ze opkomen.

Ik stel mezelf ten doel te ademen in de ervaring van schaamte, in en als de realisatie dat zodra ik de schaamte toelaat in mezelf om te ervaren en vergeven, ik mezelf in staat stel om te veranderen in dit punt, aangezien er geen verandering zal plaatsvinden zonder eerst de werkelijke schaamte te ervaren voor wie ik mezelf heb toegestaan te zijn in zo’n moment.

Ik sta mezelf niet toe te blijven hangen in een ervaring van schaamte maar in plaats hiervan een ‘foutieve programmering’ te herkennen, de ongemakkelijke ervaring toe te staan en vergeven in mezelf, te ademen en van hieruit op te staan en effectief te wandelen door een specifieke programmering heen en hierin ter ondersteuning te zijn van mezelf, in en als een beslissing dat ik wil, kan en mag veranderen en juist door dit te doen, bevestig ik het vertrouwen in en als mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie neigen tot uitrusten en mijn hoofd onder de dekens stoppen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het een constant afstemmen is van mezelf fysiek ondersteunen met de juiste middelen en voldoende rust en slaap en tegelijkertijd van het opstaan als ik fysiek voldoende gerust heb.

Ik stel mezelf ten doel mezelf fysiek te ondersteunen door tijd en rust te nemen voor mezelf en mijn fysiek en door de taken in rust en zonder tijdsdruk uit te voeren en tegelijkertijd gewaar te zijn van de hoeveelheid tijd die ik tot mijn beschikking heb in de dag en zo dag voor dag de taken uit te voeren binnen mijn fysieke mogelijkheden.

Ik stel mezelf ten doel op te staan als ik fysiek voldoende gerust heb; ik sta mezelf niet toe langer te slapen dan nodig zodat ik mezelf niet ‘uitrust’ in en als de geest ter verdediging en ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven en ondersteunen in dit proces op de momenten dat ik hierin mezelf nog niet effectief toepas, in en als de realisatie dat hierin een punt naar voren komt/aanwezig is dat ik nog niet (of onvoldoende) heb onderzocht en vergeven.

Als en wanneer ik paniek ervaar in mezelf ten aanzien van verschijnselen van vermoeidheid en uitputting, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de punten zich juist nu weer één voor één en fysiek zullen aandienen zodat ik hierin kan gaan zien hoe en wat precies te vergeven en veranderen in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel om door te zetten met het wandelen door de punten heen gerelateerd aan de fysieke uitputtingsverschijnselen en/of ervaringen en punt voor punt, stapje voor stapje de dingen gedaan te krijgen en me zo als in en als geheel te bewegen en hierin mezelf doelstellingen te geven, creëren en leven.

Dit blog is een opening van de realisatie dat er vele punten verweven zijn met de ervaring van fysieke uitputting die ik heb opgebouwd door de jaren heen, gerelateerd aan de fysieke conditie van uitputting. De punten zal ik me één voor één van gewaar worden en hierin mezelf ondersteunen gedurende de dagelijkse activiteiten en bezigheden om uiteindelijk tot meer stabiliteit en zelfzekerheid te komen in en als mijn fysieke mogelijkheden. Dit naast de algehele fysieke ondersteuning die ik consequent voortzet en blijf afstemmen.

Toscane landschap 2

Desteni I Process

Disclaimer: deze informatie betreft mijn bevindingen in zelfonderzoek met mijn eigen fysiek ter cross-referentie, gecombineerd met onderzoek, bevindingen en mondelinge informatie van anderen en is in geen geval een medisch advies. Bij twijfel of onduidelijkheid over een fysieke toestand raad ik aan een arts of therapeut te benaderen voor diagnose en/of ondersteuning.

—————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 239 – Expressie en de Darm – Uitstel van Opstaan

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Mental-tiredness-vs-physical-tiredness-atlanteans-part-61

Ik ben gestart met het stoppen van uitstellen van opstaan in de ochtend als ik wakker word. Vanochtend schoot er een gedachte door me heen; ik dacht nog, die moet ik opschrijven; ik had geen papier naast het bed; en ik viel weer 5 minuutjes in slaap. mmm…lol ik weet de gedachte echt niet meer en ik gebruik die toch elke ochtend als excuus. Wat een grap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte die ik als excuus gebruik om op te staan uit bed, te vergeten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen pen en papier naast het bed te leggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb direct op te staan om de gedachte op papier te schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als ik net wakker ben, mezelf als te moe ervaren om iets op te schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als ik net wakker ben, mezelf als te moe te ervaren om op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moeheid als ervaring te creeren door te denken dat ik te moe ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor de moeheid die ik ervaar in mijn fysiek, waarin ik bang ben dat er iets kapot gaat als ik te moe ben en toch opsta, in plaats van in te zien dat er iets ‘kapot gaat’ als ik toegeef aan de energie van de gemanifesteerde moeheid aangezien ik hierin toegeef aan de energie van het geest bewustzijn systeem die fysieke substantie gebruikt dus kapot maakt om te overleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb toe te geven aan de energie van gemanifesteerde moeheid in een geloof dat deze moeheid echt fysiek is, in plaats van in te zien dat de energie van de moeheid van de geest door het draaien van overuren zich fysiek gemanifesteerd heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vervelend te voelen als ik toegeef aan de moeheid die ik ervaar als ik moet opstaan en hierdoor het opstaan uitstel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vergeten te ademen als ik wakker word en in plaats hiervan of in een gedachte te gaan of weer ‘heel even lekker te gaan liggen’ waarin ik weer even in slaap val, waarna het proces zich herhaalt als ik opnieuw wakker word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een timeloop in de ochtend te creeren waarin ik niet direct opsta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb overuren te draaien in de geest in plaats van hier fysiek aanwezig te zijn in de adem.

Ik stel mezelf ten doel iedere avond pen en papier naast mijn bed te leggen.

Ik stel mezelf ten doel in de ochtend te zien welke gedachten er opkomen als excuus om niet op te hoeven staan en deze op te schrijven, zodat ik er over kan schrijven en/of zelfvergevingen en zelfcorrecties op kan toepassen.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van moeheid door me heen te laten gaan in plaats van me ertegen te verzetten in/als angst.

Mental-tiredness-vs-physical-tiredness-atlanteans-part-2-part-62

———————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 155 – Achtervolgd door Uitstel

Afbeelding wekker

De hele dag blijft er een gevoel van ‘geen zin hebben’ hangen, welke aanwezig was bij het opstaan. Ik was om 4.00 uur wakker en ben toen niet opgestaan, wat ik eigenlijk wel had willen doen aangezien ik al voldoende had geslapen. In de middag kwam het geen zin hebben weer omhoog, en heb ik een aantal uur in mezelf lopen draaien, samengaand met krampen in darm en van menstruatie. Hierin leek het alsof ik de hele dag niets had afgemaakt, wat niet zo is, ik had juist wel praktische dingen afgemaakt. Er bleef dus een gevoel hangen waarmee ik was opgestaan en die ’s middags omhoog kwam toen de werkzaamheden gedaan waren en ik mezelf tot werk moest zetten. Het ging weg nadat ik iets wat ik nog wilde doen in z.a. meteen heb opgepakt en afgemaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet  heb toegestaan en aanvaard heb om 4.00 uur op te staan toen ik merkte dat ik voldoende geslapen had nadat ik vroeg naar bed was gegaan, met tot gevolg dat ik een zwaar hoofd gecreeerd heb van het uurtje slapen en dromen en hierin onder druk van de mind een ervaring van geen zin hebben vergroot heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me nog te laten beinvloeden door de menstruatie die me fysiek zwaar maakt waardoor ik ervaar te moeten gaan liggen met ogen die dichtvallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben in computerwerk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de menstruatie als excuus te gebruiken om een uurtje langer te slapen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat mijn lichaam niet voldoende gerust heeft aangezien ik zoveel zwaarte/moeheid ervoer toen ik ging slapen, in plaats van te vertrouwen op hoe ik me fysiek voelde toen ik om 4 uur wakker werd, wat ok was en dus geen reden om langer te blijven liggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb om de paar weken te geloven dat het me goed doet om af en toe langer te blijven liggen en niet direct op te staan, terwijl ik telkens opnieuw het tegenovergestelde ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het opstaan op een dag makkelijk zal gaan, en hierin juist de twijfel te creeren in het direct opstaan aangezien ‘het toch gemakkelijk/gemaakelijk moet gaan en als dat niet zo is, dan is er iets en moet ik hier iets mee doen als bijvoorbeeld langer blijven liggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat iets gemakkelijk vanuit zichzelf zal gaan, in plaats van in te zien dat ikzelf alleen iets gemakkelijk als gemaakelijk kan maken door mezelf toe te passen van adem tot adem en hierin mezelf opnieuw maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb om de paar weken toe te willen geven aan iets langer slapen terwijl ik ervaar dat ik hiermee tegenzin creeer, zowel in het opstaan als door de dag heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het goed is om af en toe langer te slapen, in plaats van in te zien dat dit alleen ondersteunend is als ik fysiek ervaar het nodig te hebben en niet als ik het opstaan ‘uitstel’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het opstaan in de ochtend uit te stellen, waarin direct het hele programma van uitstel tot aan geen zin hebben geactiveerd wordt en ik deze ervaar door de dag heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om in dit uitstel te vervallen in/als de mind, in plaats van in te zien dat ik de angst creeer in het uitstellen, en als ik niet uitstel, ervaar ik dus ook deze gecreeerde angst niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorme moeheid als het dichtvallen van ogen te ervaren ’s avonds rond 21-22 uur en het liefst in bed te willen gaan liggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vechten tegen de slaap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe met deze moeheid/willen slapen om te gaan.

Ik stel mezelf ten doel niet langer uit te stellen om op te staan in de ochtend als ik ervaar dat ik uitgeslapen ben, ook al kost het opstaan me moeite. Ik realiseer me dat het, als ik 5 minuutjes op ben, de moeite over het algemeen wegtrekt, en als ik langer slaap dan nodig is kost het opstaan nog steeds moeite en blijft de moeite langer aanwezig, tot aan geen zin hebben toe.

Ik stel mezelf ten doel  te stoppen met angst te creeren in uitstellen door niet uit te stellen wat ik meteen kan doen, beginnende met het stoppen van uitstellen van het opstaan in de ochtend.

Ik stel mezelf ten doel zolang te slapen als mijn  fysiek aangeeft nodig te hebben en niet om het lekker nog even te blijven liggen, aangezien ik in dit lekker na het opstaan een niet-lekker ervaar en dus direct een polariteit heb gecreeerd.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven als ik iets uitstel wat ik eigenlijk direct kan doen en te onderzoeken waarom ik iets uitstel in dat moment.

Ik sta mezelf toe tussendoor 10 minuutjes te slapen als ik erge moeheid ervaar, welke effectiever is dan een uur langer slapen in de ochtend.

Ik stel mezelf ten doel even iets fysieks te gaan doen als bijvoorbeeld thee maken als ik enorme moeheid ervaar achter de computer als het dichtvallen van mijn ogen.

———————————————————————————————-
Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 120 – Een emotie doorleven = leven door een emotie

Ik heb steeds geloofd dat ik de emotie, met name van verdriet, steeds moet ingaan om het te ‘doorleven’. Een emotie doorleven geeft al aan dat het leven is door een emotie. Ik begin te zien waar ik de emoties inga, en waar ik mezelf direct moet stoppen wil ik er niet in verdwijnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de ervaring van emotie als verdriet in moet gaan om deze te doorleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op het moment blanco te ervaren waarin er niets omhoog komt wat ik kan uitschrijven als zelfvergeving hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf zal vinden door het ervaren van de emotie als doorleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat de emotie me overvalt op een onverwacht moment als ik het niet doorleefd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat door het doorleven van een emotie ik de emotie verwerk waardoor die weg blijft, in plaats van in te zien dat ik door steeds de emotie te doorleven ik weg blijf in de emotie dus in de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op de weg terug naar huis vanaf werk, lopend door het park, zo rond de 10x een emotie in heb willen gaan, waarin ik de start van het emotie in willen gaan als levensecht ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eerst zo uitgeput te moeten raken van het emoties doorleven en gedachten doordenken waardoor ik het mezelf niet meer kan veroorloven nog een emotie in te gaan, wil ik nog fysiek kunnen blijven functioneren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wederom van dit gegeven van uitputting een emotie van verdriet op te voelen komen, die ik omschrijf als emotioneel worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het emotioneel worden echt is en dat ik dat moet doorleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb jaren zoet te zijn geweest met het doorleven van emoties, gelovende dat ik deze aan het verwerken was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik vlak word als ik geen emoties ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als vlak te ervaren zonder emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat te doen zonder het ervaren en doorleven van emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb uren dagen weken maanden jaren ‘kwijt’ te zijn door het doorleven van emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb energie te genereren in het doorleven van emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als emotie van verdriet te hebben gedefinieerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik er goed aan doe/deed om de emoties te doorleven.

Ik stel mezelf ten doel de emotie die ik op voel komen direct te stoppen. In plaats van in de emotie te gaan vang ik mezelf op in de adem en breng/houd mezelf hier.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke gedachten de emoties, met name van verdriet, in werking zetten, en deze uit te schrijven en zelf te vergeven.

Ik realiseer me dat ik niets en niemand meer heb om in weg te willen vluchten, dat ik in alles buiten mezelf gezien heb dat dat het niet is, en dat ik echt de enige ben die mezelf kan opvangen, met wie ik het moet doen. Als ik een emotie inga van zogenaamd verdriet hierom verleng ik het proces en maak ik het moeilijker voor mezelf, terwijl als ik hier blijf/mezelf direct hier breng in de adem, en bij/als mezelf aanwezig blijf, er een rust (trust als een slip of the finger 🙂  ) ontstaat waarin ik kan rusten. Het lijkt vlak als ervaring voor de mind, maar in de vlakte is er eindelijk niets wat me uitput.

Alleen als een emotie werkelijk fysiek omhoog komt en bevrijdt laat ik de emotie komen, en over het algemeen heb ik me in 1 of 2x adem, in 1 of 2 diepe snikken, bevrijd. Ik heb ervaren dat als ik inadem als ik verdriet ervaar en de emotie komt in een snik vanuit mijn fysiek op, dan is het een bevrijding van het fysiek (van opgeslagen emoties ten gevolge van gedachten die ik ooit onderdrukt heb).  Als ik de emotie juist stop in de adem, dan komt de emotie voort uit herhaling in de mind en houd ik deze emotie in stand als ik hierin de emotie zou volgen en zou gaan snikken/huilen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te vangen en veilig te voelen in de emotie van verdriet op momenten van onveiligheid, en hierin een verslaving als zogenaamde veiligheid in/als de mind te creeren in het doorleven van de emotie als verdriet.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar de ervaring van onveiligheid vandaan komt ben hoe ik deze ervaring kan stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de emotie van verdriet als excuus te gebruiken om praktische zaken waar ik tegenop zie uit te stellen.

Ik stel mezelf ten doel de emotie van verdriet te stoppen in de adem en het praktische wat gedaan moet worden uit te voeren, in de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren om het stoppen van participatie in de de ervaring van verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden van de ervaring van verdriet waarin ik leven ervaar, en van deze ervaring een afgescheiden ervaring van leven te maken, waardoor ik deze keer op keer geloof te moeten herhalen/doorleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een ervaring in moet/iets moet ervaren om leven te ervaren, in plaats van te Leven.

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life