Dag 571 – Vrijheid van meningsuiting, wat houdt dit eigenlijk in?

meningsuiting

In Nederland zijn de woorden ‘vrijheid van meningsuiting’ lange tijd behoorlijk populair geweest. Tot aan de dood van Theo van Gogh. Hierbij is het voor iedereen duidelijk en waren velen het erover eens dat, iemand vermoorden voor de woorden die hij/zij spreekt, dat is onacceptabel.

Maar hoe zit het met dit gegeven van ‘vrijheid van meningsuiting’? Is dat een vrijbrief om alles maar te kunnen roepen, schrijven, tekenen, kortom ventileren? Is het acceptabel om iemand te denigreren in woorden, belachelijk te maken om bepaalde waarden die iemand aanhoudt, zogenaamde ‘grapjes’ te maken over iemands leefwijze? Zouden we willen dat dit met onszelf gebeurt?

Iedereen weet hoe vervelend pesten als bijvoorbeeld uitschelden is voor kinderen op de lagere school en wat een enorme invloed dit heeft/kan hebben op hun gehele leven. Bij volwassenen is de invloed nog net zo indringend alleen denken we dat we hiermee om moeten kunnen gaan, we gaan ons ‘harden’ ter verdediging. En deze ‘verharding’ ter verdediging, tegen de pijn en verongelijking die we ervaren van woorden die gesproken zijn in ongelijkheid, verandert vroeg of laat in een aanval, in ‘harde woorden’ naar iets of iemand buiten onszelf en tevens naar onszelf toe, met de rechtvaardiging dat het ‘ter verdediging’ is en dus ‘gerechtvaardigd’. En zo is een kleine oorlog begonnen.

Wat houdt het woord ‘vrijheid’ in?

We denken dat we vrij zijn als we ons bevrijd hebben van hetgeen we ervaren als beklemmend en belemmerend. Dit kan voor iedereen iets anders betekenen, echter in de basis is het gelijk. Het zijn de systemen waarin we ons ‘gevangen’ voelen. Het geldsysteem is hier een voorbeeld van, we zijn ‘gedwongen’ om geld bij elkaar te verzamelen om te overleven en hiervoor moeten we voldoen aan allerlei regels binnen hoe het geldsysteem bestaat en dus bepaalt dit hoe wij bestaan. Over het algemeen is dit een bekend gegeven voor iedereen.

Minder bekend is het geestbewustzijnssysteem binnenin onszelf waarin we onszelf gevangen hebben gezet. Hierin bestaan we in en als een geloof in de waarheid van onze gedachten, gevoelens en emoties. En dit is dan hetgeen waar vandaan we spreken en waarin we denken ‘vrijheid van meningsuiting’ te hebben. Echter, wat is het dat we ‘uiten’? Het zijn gedachten, overtuigingen, zaken die gebaseerd zijn op de ervaringen van aanval en verdediging die we hebben opgedaan in ons leven, zoals we opgevoed zijn en geleerd hebben ter overleving in de maatschappij. Dit zijn geen woorden van gelijkheid in overweging van (al) het leven binnenin onszelf en buiten onszelf. Het zijn over het algemeen, geen woorden die voortkomen uit gezond verstand. Gezond verstand als ‘geven zoals je zou willen ontvangen’. Het zijn met name woorden ter verdediging van onze overtuigingen en bezittingen, ter aanval op hetgeen we bedreigend ervaren ten aanzien van deze overtuigingen en bezittingen, ter verdediging van ons individuele ‘geloof in de waarheid’ die feitelijk gebaseerd is op maar één ding: overleving en verdediging van ‘ons bezit’.

Deze woorden worden dus gesproken in een uitgangspunt van een ervaring van ‘verongelijking’, in en als ongelijkheid en dus, brengen deze woorden ongelijkheid voort. Zonder dat we het weten, zetten we het ongelijke systeem waarin we onszelf gevangen ervaren en houden, voort in de buitenwereld door de woorden die we spreken, onder het mom van ‘vrijheid van meningsuiting’.

Natuurlijk zijn we boos. We zetten iets voort en houden iets in stand zonder dat we exact weten dat en hoe we dit doen. We maken onszelf in feite machteloos alleen zien we niet dat en hoe we dit doen. Het enige wat we zien is de ongelijke verdeling (van geld en goederen) buiten onszelf en ja, hiervoor moeten we vechten, ter overleving.

Is dit vechten, dit verdedigen en aanvallen, deze oorlog van binnen en van buiten – is dit een oplossing voor de problemen in de wereld en voor de beknellende ervaringen binnenin ons?

Het zal nooit werkelijke vrijheid geven en het zal van kwaad tot erger worden. Dat is ook zichtbaar in de wereld. Veel gehoorde woorden zijn dat het ‘vroeger allemaal beter was’ en ‘de jeugd van tegenwoordig’. We zien dus dat het van kwaad tot erger wordt en neigen hierin ernaar ‘de jeugd’ of ‘de economie’ de schuld te geven. Echter, wie heeft de jeugd opgevoed? Wie heeft de economie gecreëerd? Dat zijn wijzelf, ieder van ons. Natuurlijk moet de jeugd verantwoordelijkheid leren nemen, echter dan moet het hen ook geleerd worden. En het is overduidelijk dat velen dit niet geleerd hebben, net zoals we allen niet geleerd hebben om verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf, in de woorden die we spreken. We hebben niet geleerd om te zien, begrijpen en realiseren dat we in gedachten, gevoelens en emoties aanwezig zijn, de hele dag door en zelfs ’s nachts en dat we hierin in afscheiding bestaan van onszelf en zo, afscheiding als ongelijkheid voortbrengen in de wereld. Via de woorden die we spreken.

Het is een ‘ongelooflijk’ concept, dat een ieder van ons, de wereld schept en geschapen heeft zoals die op dit moment bestaat. En toch is het zo. Ergens weten we het, diep van binnen. We merken het in onze reactie op suggesties van beperking van deze vrijheid van meningsuiting. Hierin zien we dat er een beperking plaatsvindt tot het uitdrukken van onszelf die we niet ‘oké’ vinden. En zo blijven we in een polariteit bewegen van ‘vrijheid van meningsuiting’ tot ‘onderdrukking van expressie’.

Echter, zolang we niet leren zien hoe we met onze woorden, gesproken in verdeeldheid, verdeeldheid creëren en zolang we hiervoor geen verantwoordelijkheid leren nemen, heeft ‘vrijheid van meningsuiting’ geen enkele zin. Onze mening bestaat namelijk niet in vrijheid, het bestaat in verdeeldheid, ter overleving van onszelf in en als de geest, in aanvaarding van onze gedachten, gevoelens en emoties en ter overtuiging om geld te verzamelen, binnenin een wereld die ongelijk verdeeld is.

Onze behoefte aan voldoende geld en goederen om van te leven is de gemeenschappelijke deler in ieder van ons, in ieder levend wezen en in al het leven op aarde. Dit is dus hetgeen waar we als eerste zorg voor moeten gaan dragen. Niet alleen voor onszelf en eventuele naasten, maar voor iedereen, voor al het leven.

Werkelijke vrijheid zal er pas zijn als een ieder voldoende geld en goederen heeft om van te leven zonder angst voor uitbuiting. Dit zal enorm veel stabiliteit geven en hierbinnen kunnen we leren om verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf in hoe we bestaan in de woorden die we spreken en van hieruit, leren om werkelijke vrijheid te leven en voort te brengen in de wereld, voor al het leven, voor iedereen. Door de toepassing van het purificeren van ons taalgebruik, tot in expressie van onszelf, in eenheid en gelijkheid met – oftewel in overweging van al het leven.

Er zijn dus twee systemen die veranderd dienen te worden als we werkelijk in vrijheid willen leven:

Het geldsysteem – voor gelijkheid in onze buitenwereld

Het geestbewustzijnssysteem – voor gelijkheid in onze binnenwereld

Zo binnen zo buiten. Een andere, blijvende oplossing is er niet. Zolang binnen en buiten niet overeen stemmen in en als een uitgangspunt van wat het beste is voor iedereen, binnen de woorden ‘geef zoals je zou willen ontvangen’ zal er ongelijkheid bestaan en dus, zullen we niet werkelijk vrij zijn en is het woord vrijheid in feite zinloos.

What is Freedom of Speech? – by Marlen

Onderzoek de mogelijkheden via de links.

The-Future-is-Written

—————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 285 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Afwachtend – Angstdimensie en Fysieke Gedragsdimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 283 – Trigger Characters – Afwachtend-1

Dag 284 – Trigger Characters – Afwachtend – Reactiedimensie

Angst:

Gedefinieerd te worden als de ander

Vastzitten aan iemand die ik moet dragen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren gedefineerd te worden als de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren gedefinieerd te worden als de ander=de mind, dus als mezelf in/als de geest, en hierin mezelf vast te zetten in deze beperkte definitie van hoe ik denk te moeten zijn in aanwezigheid van een andere persoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren vast te zitten aan iemand die ik moet dragen/waarvan ik denk/geloof dat ik die moet dragen, waarin ik dus in een gedachte/geloof vastzit in/als mijn eigen geest, waarvoor ik angst ervaar die te moeten dragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mijn eigen geest te moeten dragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen geest, waarin ik besta in/als angst, dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen angst.

Fysieke gedragsdimensie:

Niet meer bewegen, niets meer zeggen, expressie inhouden, stilvallen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet meer te bewegen ten gevolge van de angst gedefinieerd te worden door de ander die ziet door de mind, waarvan ik dan weer geloof dat ik zo ben zoals de ander mij ziet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mezelf te definieren zoals ik geloof dat de ander mij ziet, in plaats van in te zien dat ik dus angst ervaar mezelf te definieren zoals ikzelf als de ander=de mind, dus in/als de geest, mezelf zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mijzelf te definieren zoals ik mijzelf zie in de geest, en om dit te voorkomen, beweeg ik niet meer, val ik stil zodat er geen zelfdefinititie meer mogelijk is om mezelf in vast te zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet meer te bewegen en stil te vallen in een poging te ontkomen aan de zelfdefinitie die opkomt in aanwezigheid van een andere persoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn expressie stil te houden zodat ik geen gevolgen in/als woorden manifesteer/creeer waarin ik nog vaster kom te zitten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te komen te zitten in de woorden die ik spreek in/als expressie, welke expressie in de geest is, en dus manifesteer ik in/als de geest, en dus kom ik in de manifestatie van de geest vast te zitten.

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie stilvallen in een niet bewegen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in angst bevind, en hierdoor niet wil bewegen, uit angst om gezien te worden, en om via die ogen, vast te komen te zitten in de interpretatie van de ander, welke ik ook weer niet weet, maar welke ik interpreteer via mijn ogen, en dus kom ik vast te zitten in mijn eigen geloof in mijn eigen interpretatie over wat de ander ziet.

Ik stel mezelf ten doel mijn eigen interpretaties te onderzoeken in zelf, uit te schrijven en zelf te vergeven, zodat ik vrij kom van mijn eigen interpretaties, welke het enige is waarvan ik vrij kan en dien te komen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het geloof in mijn eigen interpretaties, en in plaats hiervan te zien wat er fysiek gebeurt, als wat het enige is waarvan ik zeker weet dat het gebeurt, zoals, iemand zit, iemand schrijft, iemand drinkt koffie, punt. Als ik wil weten wat er speelt, dan kan ik dit vragen aan de andere persoon.

Als ik mezelf zie inhouden in expressie, dan stop ik, ik adem. Ik onderzoek in mezelf waarom ik mijn expressie inhoud.

Ik realiseer me dat ik wellicht mijn expressie inhoud, omdat het geen werkelijk zelfexpressie is, maar expressie in woorden  in/als de geest, welke consequenties creeert in polariteit.

Ik stel mezelf ten doel stil te zijn en te onderzoeken wat ik wil spreken. Ik stel mezelf ten doel bij twijfel niet te spreken maar verder te onderzoeken waarom ik twijfel aan de woorden die ik spreek, en dus aan mezelf die ik ben in de woorden.

Wordt vervolgd

Reptilians – Existence in a Word – Part 48

Reptilians – The Responsibility of Words – Part 49

Reptilians – Purifying Words – Part 50

Reptilians – The Power of One Word – Part 58

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

—————————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 216 – ‘Ik kom een beetje vast te zitten’

Ik zie/ervaar mezelf heel langzaam een beetje wegzakken of vast komen te zitten, zo ook mijn fysiek, wat ik merk in de darm en de ontlasting die iets trager gaat. Alsof het net niet helemaal wil, alsof ik net niet helemaal wil.

Wat losse gedachten en ervaringen die in me opkomen gerelateerd hieraan.

Ik ben het zat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik ben het zat’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zat te zijn.

Ik heb geen zin om naar werk te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik heb geen zin om naar werk te gaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben om naar werk te gaan.

Ik irriteer me dat ik naar werk moet terwijl ik hier thuis wil schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik irriteer me dat ik naar werk moet terwijl ik hier thuis wil schrijven’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te irriteren dat ik naar werk moet terwijl ik hier thuis wil schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vandaag fysiek niet in staat te voelen om naar werk te gaan.

Ik irriteer me aan mezelf dat ik mezelf niet doorzet zoals ik zou willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik irriteer me aan mezelf dat ik mezelf niet doorzet zoals ik zou willen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet door te zetten zoals ik zou willen.

Ik ben teleurgesteld in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik ben teleurgesteld in mezelf’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb teleurgesteld te zijn in mezelf.

Ik denk niet dat het me gaat lukken hier doorheen te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘ik denk niet dat het me gaat lukken hier doorheen te komen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat het me niet gaat lukken hier doorheen te komen.

Altijd als het goed gaat komt er opeens een moment waarop het vastloopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Altijd als het goed gaat komt er opeens een moment waarop het vastloopt”.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven en verwachten dat als iets goed loopt er opeens een moment komt waarop het vastloopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hoe iets loopt onder te verdelen in goed lopen en vastlopen, in plaats van ieder moment in het proces te zien als wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te oordelen hoe ik loop in het proces, waarin ik mezelf vastzet als het niet loopt zoals ik zou willen in/als bewustzijn, wat een goed is als oordeel, waardoor er altijd een fout komt als oordeel.

Ik vind mezelf vaag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik vind mezelf vaag’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vaag te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen tot en als vaag, in plaats van in te zien dat de geest zoveel lagen gecreeerd en opgebouwd heeft waarin door de bomen niet zomaar in 1 dag het bos te zien is, of in het bos niet zomaar in 1 dag de bomen te onderscheiden zijn, waarin ik niet geleerd heb om mezelf gestructureerd te ondersteunen maar in plaats hiervan ook maar gedaan heb wat mij het beste leek voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat ik geen praktische ondersteuning gehad heb, zoals alle mensen met mij.

Ik kom niet to the point.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik kom niet to the point’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet to the point te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik to the point moet komen, in plaats van te leven als hier te zijn in het moment.

Ik wil mijn gedachten niet laten zien want ze zijn zo stom en slaan nergens op.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik wil mijn gedachten niet laten zien want ze zijn zo stom en slaan nergens op’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn gedachten stom te vinden en ze niet te willen laten zien, in plaats van in te zien dat alle mensen stomme gedachten hebben, dat dit niet persoonlijk is, en dat als ik ze inzie als een gereedschap om te zien waarin ik mezelf vastzet, ik mezelf met deze zogenaamd ‘stomme’ gedachten kan ondersteunen en het niet ergens op hoef te slaan, maar wel praktisch bruikbaar is en dus zin geeft in het proces.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb even geen zin te hebben in het proces.

Ik ben bang gedefinieerd te worden als mijn gedachten als ik ze uitschrijf en laat zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik ben bang gedefinieerd te worden als mijn gedachten als ik ze uitschrijf en laat zien’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik gedefinieerd wordt als mijn gedachten als ik ze uitschrijf en laat zien, waarin blijkt dat ik nog steeds geloof dat een ander mij kan definieren, in plaats van in te zien dat ik mezelf gedefineerd heb als deze gedachten en mezelf hierin vast heb gezet en vastzet, en alleen deze defenitie kan ontkrachten/losmaken van mezelf als ik ze uitschrijf, inzie, zelf vergeef en correcties schrijf , gevolgd door een correctie in het fysiek.

Ik wil niet gezien worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik wil niet gezien worden’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet gezien te willen worden.

Ik wil een conclusie maar ik heb geen conclusie. Ik moet het toepassen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren en geloven in de gedachte ‘Ik wil een conclusie maar ik heb geen conclusie. Ik moet het toepassen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een conclusie te willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een conclusie nodig heb om te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op mijn stoel te blijven zitten en conclusies te trekken waarin het lijkt alsof ik beweeg, in plaats van in te zien dat ik in/als de geest beweeg en niet praktisch in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren praktisch fysiek te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te bewegen in/als emotie wat lijkt op een beweging maar wat mezelf juist vastzet in het fysiek in/als reactie op mezelf, waarin ik weer beweging creeer in/als emotie en mezelf nog meer vastzet/verkramp als reactie op mezelf in het fysiek, waarin ik weer wil reageren in/als verdriet als emotie om beweging in mezelf te creeren wat geen werkelijke beweging is, waarop ik boos word op mezelf dat ik niet kan bewegen en niet beweeg, wat een oordeel is waarin ik mezelf nog meer vastzet, etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te overprikkelen om mezelf in beweging te houden, waarin ik mezelf op den duur zo prikkel dat ik in de prikkel mezelf vastzet, vast in de prikkel, welke ik gemanifesteerd heb in een prikkelbare darm

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te durven stoppen met prikkelen uit angst helemaal stil te vallen waarin mijn darm niet meer beweegt en ik me niet meer kan ontlasten, welke situatie ik juist creeer in/als overprikkeling, een onbeweeglijkheid waarin ik me niet meer kan ontlasten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het startpunt van de overprikkeling niet te zien, en al in reactie te zijn voordat ik het door heb, en dus al consequentie wandel, waarin ik niet meer zie hoe te stoppen in een geloof dat het geen zin meer heeft om te stoppen omdat ik al een consequentie wandel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al jaren en jaren deze fysieke consequentie te wandelen en hier zo moe van te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo moe te zijn van mijn eigen fysiek gemanifesteerde consequentie dat ik niet meer kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet meer kan, dat ik het niet kan.

Ik stel mezelf ten doel mezelf opnieuw te vertragen. Ik realiseer me dat ik weer in het najagen van een doel ben geschoten, waarin ik mezelf opjaag en angst aanjaag en tevens het plezier in het wandelen van het proces in/als mezelf verlies, waarin ik opnieuw mezelf angst aanjaag.

Ik realiseer me dat ik mezelf gevangen houd in een ervaring van tijd, waarin ik al-tijd tijd tekort ervaar en angst ervaar dat ik niet op tijd ben. Hierin mis ik ieder moment, waarin ik ieder moment als een gemiste kans ervaar en dus te laat ben in/als mijn ervaring, waarin ik achter mezelf aan blijf hollen in/als bewustzijn/de geest.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen op te pakken wat ik mezelf ten doel heb gesteld in de algemene email met commitments, wat ik ook doe, en me verder niet op te laten jagen door wat de groep verder allemaal doet en oppakt en door alle emails die binnenstromen in relatie hiertoe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een doel buiten mezelf te leggen en dit vervolgens na te jagen, waarin het onhaalbaar lijkt en ook is en ik mezelf dus volledig ontmoedig in het najagen van een illusie, in plaats van mezelf hier toe te passen in ieder moment in/als de adem, hoe ik me fysiek ook voel, wat ik ook doe, waar ik ook ben en met wie ik ook ben en hoe zinloos en eindeloos en onhaalbaar het me af en toe ook voorkomt. Ik adem. En als ik de adem mis, adem ik opnieuw. En weer. En weer. Ik realiseer me dat op een gegeven moment ik in/als de mind het niet meer ‘bij kan houden’ en ik dus de controle verlies, in het steeds opnieuw toepassen van mezelf in/als de adem in/als zelfvergeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat er beweging zit in de ervaring als emotie van opgeven.

Ik wandel door; ik waad door; ik beweeg door.  Ook als ik niet lijk te bewegen – door te stoppen met beweging creeren in/als emotie.

Quantum-systemization-the-time-control-system-part-12

——————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life