Dag 638 – Waar identificeer jij je mee?

Voetbal

In en als de menselijke geest zijn we er ‘meester’ in om onszelf te identificeren met allerlei gedachten, aannames en geloven. Hierin kunnen we in vele gevallen denken dat dit onschuldig is, echter is het wel zo onschuldig? Of is het zo dat het identificeren met iets of iemand buiten onszelf, leidt tot conflict, van binnen en van buiten, tot aan oorlog toe?

Laten we een overduidelijk voorbeeld nemen: voetbal.

We hebben Ajax en we hebben Feyenoord. Twee partijen die hun thuisbasis hebben in verschillende grote steden. Als er een wedstrijd is tussen deze twee ploegen wordt de ME groots ingezet om te voorkomen dat conflicten uit de hand lopen tot in gevechten. Oorlog dus eigenlijk. Echter, we hebben het hier over een voetbalwedstrijd. Een sport waarbij je op een fysieke, plezierige manier je krachten en inventiviteit zou kunnen meten met elkaar in een wedstrijd die erop gericht is om de fysieke prestaties zo optimaal mogelijk in te zetten in samenwerking met elkaar. Zou je zeggen.

Als we de voetbalcultuur bekijken zou je niet zeggen dat dit een bedoeling van sport zou kunnen zijn. Als we de voetbalcultuur bekijken, zien we haat, rivaliteit, conflict, oorlog en een heleboel geld wat hierin gestoken wordt met salarissen voor de spelers waar hele families van zouden kunnen eten. En wij als toeschouwers – of we nu actief toeschouwen of passief en/of niet geïnteresseerd zijn – wij staan dit toe aangezien we geleerd hebben dat dit een onderdeel is van de maatschappij waarin we leven.

Wat er feitelijk gebeurt hier is dat de toeschouwers van Ajax en Feijenoord zichzelf identificeren met topspelers die bij de club horen van de stad waarin de toeschouwers wonen en/of waartoe ze zich het meest aangetrokken voelen als dichtstbijzijnde stad en club in de buurt. Vreemd is het niet? Heel vreemd. Want er wordt zelf geen enkele fysieke prestatie geleverd. Dat is ook niet nodig in die mate als dat de profvoetballers dit doen. Echter onszelf identificeren met een speler of met een stad – is dit niet om een ervaring van ‘winnen’ te genereren binnenin onszelf? Om ons een moment beter te voelen dan wie we zijn in ons dagelijks leven? Wetende dat we nooit zo’n topsalaris zullen ontvangen voor het werk dat we dagelijks verrichten, dat we nooit zoveel energetische aandacht zullen krijgen als dat er gericht wordt op de profvoetballers.

De profvoetballers leveren fysiek gezien, een heel aardige prestatie. Het is de kracht van het lichaam maximaal inzetten waar niet direct iets mis mee is. Echter, we missen de essentie die dit mogelijk maakt in iedere speler en die in ieder van ons aanwezig is, namelijk de essentie in en als leven, in en als wezenlijkheid, in en als een fysiek lichaam. We kunnen niet allemaal goed voetballen, dat hoeft ook niet. We kunnen de voetballers aanmoedigen, we kunnen hen als voorbeeld nemen voor hun inzet en discipline en dit vervolgens inzetten op een manier die bij ons eigen lichaam en wezen past. We kunnen er een leuke dag van maken waarin een ‘gezonde competitie’ aanwezig is om onszelf te blijven verbeteren in de fysieke prestaties, echter dan wel in samenwerking met en ondersteuning van elkaar en niet in rivaliteit.

Dit is slechts één levensgroot voorbeeld van wat een identiteit aanmeten inhoudt en kan aanrichten en hoever we hierin van onszelf verwijderd zijn. Dat we dit toestaan in de wereld, daar zijn geen woorden voor. En we vinden het heel gewoon. Feitelijk laten we ons hierin terroriseren door de geldstroom die ermee verbonden is en worden we afgeleid door de relschoppers die als toeschouwers betrokken zijn. Echter deze rellen zijn niet de grootste misdaad. Het is hoe de voetbalpolitiek is opgezet – en niet alleen de voetbalpolitiek maar politiek in het algemeen – waarin verandering dient te komen om deze misdaden te stoppen en de geldstroom te richten op ondersteuning van het leven dat in iedereen en overal aanwezig is.

Waar identificeer jij je mee? Het is een vraag om over na te denken. We identificeren ons allen dagelijks met iets of iemand, binnenin of buiten onszelf om onszelf dan wel minder, dan wel meer te voelen dan wie we fysiek werkelijk zijn op dat moment. En juist door deze ervaringen van meer en minder in en als de geest, ontkrachten we onszelf in en als wezenlijkheid, in en als ons fysiek.

Om dit te kunnen begrijpen van onszelf is het nodig dat we begrijpen hoe we als mens in elkaar zitten, hoe we gebouwd zijn, welke systemen hierin aanwezig zijn en wat onze eigen verantwoordelijkheid is hierin. Dit zijn zaken waar we tot nog toe geen duidelijkheid over hebben en hierin is het dus nodig deze wel te vinden.

Wat zijn gevoelens, wat zijn emoties, wat zijn gedachten, wat is de samenhang hiertussen en welke invloed hebben deze factoren eigenlijk op onszelf en ons fysieke lichaam? Dat zijn wezenlijke vragen die we onszelf kunnen stellen. Hetgeen we denken, voelen, ervaren, is dat wie we werkelijk zijn? Of zijn dit allerlei identiteiten die we onszelf hebben aangeleerd en aangemeten, waarmee we in conflict komen binnenin onszelf en die we vervolgens uitleven? En wat is de samenhang tussen deze persoonlijke identiteiten waarmee we in conflict komen en de wereld als maatschappij met alle conflicten en oorlogen als hoe die momenteel bestaat? Wezenlijke vragen.

Zoek jij wezenlijke antwoorden? Die zijn te vinden, met name in jezelf, met behulp van de juiste instrumenten om jezelf en de wereld om je heen te onderzoeken, aangevuld met informatie hoe we als mens zijn opgebouwd en hoe dit zo gekomen is.

Desteni I Process en Desteni I Process Lite praktische online cursus

Google HangoutsDesteni I Process Lite Nederlands (basisbegrippen)

De Geschiedenis van de Mensheid Nederlands

History of Mankind  – playlist Engels

Eqafe Store Freegratis interviews ter zelfstudie

animaatjes-voetbal-23031———————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 313 – Expressie en de Darm – Het Afweersysteem

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Ik was gisteren en vannacht ziek zoals ik heel lang niet ziek ben geweest. Waarin het me vanochtend duidelijk werd dat het wellicht een griepvirus zal zijn. Wat ik tot aan gisteren zag was dat ik mezelf verzwakt heb met gedachten over het verleden en emotionele reacties in mezelf, welk punt ik gisteren beschreven heb. Na het inzien voelde ik fysiek een verandering, maar de symptomen verdwenen niet, namen juist toe. En ik heb ervaren wat een virus kan doen, en hoe machteloos ik tegenover het virus sta als die zich eenmaal genesteld heeft. En wat vertegenwoordigt een virus eigenlijk?

Bird flu virus

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren in de nacht, voor het virus wat in mij woedde en hierin voor de dood, waar ik niets tegen kon doen behalve rusten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vertrouwen op mijn ‘afweersysteem’, aangezien ik zelden griep of zoiets heb, en hierin enigszins overmoedig te zijn geworden, in plaats van mezelf te bewegen in en als zelfvertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enigszins overmoedig te zijn geworden ten aanzien van virus en bacterie, terwijl ik ook wist dat we hier voorzichtig mee moeten zijn, en dat Bernard dit ook genoemd heeft: wees voorzichtig met virus en bacterie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te vertrouwen en geen zelfvertrouwen te hebben ontwikkeld en in plaats hiervan te vertrouwen op mijn afweersysteem, en hierin het fysieke leven in mij en om mij heen stuk te maken ten behoeve van overleving van mezelf in de geest, om hier vervolgens emotioneel over te geraken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf emotioneel zo verzwakt te hebben door participatie in gedachten als controle, waarin ik vatbaar wordt voor een virus door gedachten als een virus toe te staan in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen geest bewustzijn systeem, hetgeen is wat me zo emotioneel maakt, welke ik vannacht heb ervaren als omsluitend en isolerend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mezelf te isoleren in mijn eigen geest bewustzijn systeem en er niet meer uit te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben terug getrokken uit mijn fysiek, om de fysieke pijn niet te voelen, waarin ik de overhand heb gegeven aan de geest, welke me angst aanjaagt in een ervaring hier niet tegenop te kunnen, zonder in te zien dat als ik me terugtrek uit het fysieke leven, ik niet in staat ben om ook maar iets te veranderen in en als mezelf, aangezien ik niet aanwezig ben, wat de angst in mij vergroot en het zelfvertrouwen vermindert en/of zelfs doet verdwijnen, aangezien ik zelf verdwenen ben, en ik ter overleving en verdediging, mijn afweersysteem als geest bewustzijn systeem zal en moet versterken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren niet tegen mijn eigen geest bewustzijn systeem op te kunnen, welke ik zelf de overhand heb gegeven en versterkt heb door me terug te trekken uit mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn afweersysteem zo te versterken dat ik mezelf uitput en doodvecht, in plaats van gelijk te gaan staan aan alles wat hier is, inclusief virus en bacterie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een speciale reden te zoeken om voor te leven en hierin het fysiek te negeren en consumeren in en als rede in de geest, in plaats van hier te zijn en te doen wat fysiek gedaan dient te worden in een proces van schrijven, zelfvergeving, zelfcorrectie en het zorgen voor mijn fysieke leefomgeving, en hierin langzaamaan mezelf te zien en bewegen in eenheid en gelijkheid als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het leven moeilijk te maken in en als rede in de geest, door altijd op zoek te zijn naar iets speciaals als doel om voor te leven en na te jagen, als enige houvast in en als de geest om energetisch in leven te blijven.

Als ik mezelf zie zoeken naar een reden in de geest om voor te leven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in de geest bevind, anders zou ik niet zoeken, en dus is er iets in de geest waar ik weg van wil, op zoek naar iets buiten mij las reden om voor te leven.

Ik adem, ik breng mezelf hier in het fysiek, ik kijk in mezelf en ervaar in mij, wat maakt dat ik niet hier wil zijn.

Ik stel mezelf ten doel zelfvergevingen toe te passen op hetgeen ik zie in mij in de geest, wat maakt dat ik niet hier wil zijn.

Als ik mezelf in angst zie verkeren tegenover mijn eigen geest bewustzijn systeem als afweersysteem, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik besta in en als afweer, in en als verzet, in en als angst voor eenheid en gelijkheid, en hierin weiger gelijk te gaan staan, wat me angst aanjaagt, angst dat ik mezelf doodvecht en isoleer in en als afweersysteem in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel ten doel te onderzoeken waar ik bang voor ben te verliezen als ik ga staan in eenheid en gelijkheid, en hierin mezelf mijn defensieve afwerende houding in en als afweersysteem, in en als de geest, eerst en alleen zelf te vergeven, voordat ik pogingen onderneem mezelf te veranderen als ik mezelf nog niet heb vergeven, aangezien ik hierin alleen maar opnieuw oordelen als weerstand in mezelf creeer.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken aan welke Gedachte(n) ik vasthoud in en als controle in de geest.

——————————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 31 – Niets doen, vechten en vluchten.

Ik zat vanochtend met Casper het konijn op het aanrecht; hij zat op het aanrecht omdat hij op dit moment anti-biotica krijgt tegen blaasontsteking, iets waarvan ik zie dat hij het niet leuk vindt, zo’n spuitje met vloeistof in zijn mond. We doen dit al even, en hij zit er rustig bij. Er kwam een gevoel van plaatsvervangende kwetsbaarheid in me omhoog wat ik op hem projecteerde, omdat hij er ogenschijnlijk zo gelaten bij zat. Wat ik als een soort van ‘zielig’ bestempelde. mmm hier gaat iets niet gelijk, mijn emotie op hem projecteren. Hij zit daar gewoon, als zichzelf in het moment. En opeens zag ik, wat moet hij anders doen dan heel dicht in/als zichzelf blijven zitten in een moment waar hij iets ondergaat wat niet zo leuk is? Heel druk gaan reageren uit protest? Is het zielig om een en gelijk in/als zelf als Leven te blijven in ieder moment? En ik zag in mezelf, ik draai de boel om.

Ik ga heel veel reageren als ik iets niet leuk vind, dan wel van binnen dan wel van buiten, waardoor ik mezelf totaal verlam en belandt in het ‘niets doen’, voortkomende uit deze verlamming, niet in staat mezelf te bewegen.

In plaats van: als er een reactie in me opkomt, hier ‘niets mee doen’ als zijnde reageren, maar doorademen en de reactie stoppen en indien nodig zelfvergevingen toepassen. Zo verlam ik mezelf niet in een hoeveelheid aan reacties en kan ik bewegen als mezelf.

Ik ben totaal geprogrammeerd dat ik me moet verdedigen, vechten of vluchten. Waardoor ik mezelf juist kwetsbaar maak in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik moet vechten of vluchten om mezelf veilig te stellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verdrietig te voelen omdat ik geloof dat ik moet vechten of vluchten, en mijn hele leven ben gevlucht voor het vechten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een relatie gebaseerd is op vechten, dat dit de relatie levend houdt, in plaats van in te zien dat een relatie niet levend gehouden hoeft/dient te worden aangezien dit energie genereert in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iemand nodig heb die even sterk is als ik om mee te vechten, in plaats van gelijk te gaan staan als mezelf als die ik geworden ben, wat inhoudt dat ik ‘even sterk’ dien te zijn als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven met mezelf als mind heb lopen vechten, wat zich weerspiegelt in het vechten met de ander(=de mind).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij het stoppen van de relatie in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het vechten met de ander en vervolgens dit overwinnen, intimiteit inhoudt, in plaats van in te zien dat dit intimiteit ervaren is via de ander=de mind, waardoor we afhankelijk blijven van de ander=de mind, wat op den duur omslaat in afwijzing van de ander=de mind, aangezien de mind leeft als polariteit. De ervaring van intimiteit komt voort uit het feit dat de ander dingen ziet die niet leuk zijn en toch blijft, waardoor we waardering ervaren via de ander, in plaats van onszelf te zien zoals we zijn en onszelf te vergeven, waarin zelf-intimiteit ontstaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel te reageren in/als de mind dat ik mezelf verlamd heb en beland ben in niets doen, in plaats van niets te doen met de reacties in/als de mind als zijnde reageren, en in plaats van reageren door te ademen en zelfvergevingen toe te passen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in deze reacties een emotioneel reactiepatroon ontwikkeld te hebben, waardoor ik nu geloof dat ik mezelf niet kan stoppen zodra dit reactiepatroon aangaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te ervaren als een reageerbuisbaby, niet in staat mezelf te stoppen in het reageren op de ander=de mind, machteloos overgeleverd aan de ander=de mind als een baby.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik machteloos ben overgeleverd aan de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn emoties te projecteren op Casper, waardoor hij wellicht blaasontsteking laat zien, ook al doe ik mijn best om mijn emoties in mezelf te houden als ik bij hem in de buurt ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bij Casper in de buurt mijn emoties direct te stoppen, en bij x in de buurt mijn emoties de vrije loop te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn emoties bij x in de buurt de vrije loop te laten aangezien ik geloof dat dit gerechtvaardigd is omdat x zich ook voortbeweegt als mind-systeem, en ik geloof hier niet tegenop te kunnen als ik me niet voort beweeg als mind-systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf aan te passen aan de ander om me heen, dan wel aan de ander als leven, dan wel aan de ander als mind, waardoor ik Zelf niet constant ben als Leven maar afhankelijk van mijn omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik tegen een mind-systeem op moet kunnen, wat een vorm van vechten is, in plaats van het mind-systeem op te ruimen door het te stoppen in mezelf, waardoor ik er gelijk aan kan gaan staan in plaats van ertegen op te kunnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ertegenop kunnen te verwarren met gelijk gaan staan aan, waarin ertegenop kunnen is het proberen gelijk te worden als de ander, en het gelijk gaan staan aan is het gelijk worden als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren naar/als de ander (=de mind).

Als ik mezelf zie participeren in een gevecht in/als de mind, dan wel in mezelf, dan wel met de ander, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik aan het proberen ben gelijk te worden aan de ander om gelijkheid te bereiken, in plaats van gelijk te staan in/als mezelf, waarin ik geen gelijkheid hoef te bereiken als zijnde uitreiken naar gelijkheid buiten mezelf, maar waarin ik gelijk ben in/als mezelf in datgene wat ik op dat moment zie in mezelf, al dan niet met het toepassen van zelfvergevingen. Het heeft geen zin me te verdedigen aangezien ik in gevecht ben met mezelf als de mind, en het vechten geeft altijd een winnaar en verliezer, tussen welke ik blijf wisselen als ik het gevecht voortzet.

Ik stop het vechten in/als/met mezelf door het toepassen van zelfvergevingen op datgene waar ik tegen vecht in mezelf, wat betekent dat ik mezelf ervan heb afgescheiden, anders kan ik er niet tegen vechten.

Ik verbind mezelf met mezelf door te zien dat ieder gevecht een gevecht is in/als/met mezelf, wat mezelf de mogelijkheid geeft het gevecht in/als mezelf te stoppen.

Ik Adem. In ieder gevecht in/als/met mezelf.