Dag 557 – I put a spell on you

index

Ik hoorde mezelf spreken in woorden als ‘ik word buiten spel gezet’ en ‘er staat veel op het spel’; beiden in dezelfde context. Sylvie bracht naar voren om ook in het Engelse woord te zien:

spell

Ban, betovering, begoocheling

Ik had het woord ‘ban’ nog niet als ‘betovering’ bekeken dus dat geeft al direct een perspectief om mee te werken.

Ik had het over relatie gerelateerde onderwerpen waarbij ik me buiten spel gezet ervaar of dat er veel op het spel staat. Betovering. Bevind ik me dan toch weer in een betovering van de ervaring van liefde, zo heel subtiel op de achtergrond? Een soort van verbondenheid zou ik het eerder willen noemen, en daarin kun je natuurlijk buiten spell gezet worden.

Een reeks zelfvergevingen om mezelf een beetje hier te brengen en te ontdoen van emotionele hechtingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me geen raad te weten als ik buiten spel wordt gezet en diegene niet kan bereiken terwijl we op dat moment hebben afgesproken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, zodra ik met iemand samen ben, niet meer te weten hoe mezelf alleen te bewegen en staande houden zonder diegene in mijn leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat ik opnieuw ‘buiten spel’ wordt gezet terwijl ik zoveel als mogelijk zo uitgebreid van tevoren had doorgenomen en besproken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het is afgelopen als ik geen antwoord krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in, als en met een ervaring van verbijstering ‘achterblijf’ als ik geen antwoord krijg en iemand niet te bereiken is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bijna verlamd in elkaar te zakken van deze ervaring van verbijstering die opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van verbijstering te geloven en te denken dat dit echt mijn einde is, dat ik niet meer verder wil leven zonder die ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn wil tot leven te verbinden aan een ander en zo verbondenheid te creëren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het liefst op bed te willen gaan liggen ineengedoken, maar ook daar niet goed raad te weten met de ervaringen binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te ervaren tegenover de ervaringen binnenin mij en ook niet te willen opstaan hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bij ieder geluid een overgeslagen hartslag te hebben in en als de hoop dat de ander hier is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me paranoia te gaan gedragen doordat een ander zich terugtrekt om eigen redenen waar ik geen invloed op heb of heb gehad, behalve dat in partnerschap zelf onder ogen wordt gezien en ik geen illusies wil laten bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb maar niet uit de illusie van de ervaringen van machteloosheid te komen doordat ik mijn ervaringen verbind met de acties van een ander en hierin mijzelf afhankelijk en machteloos maak ten aanzien van mijn ervaringen en dus, gerelateerd want verbonden aan een ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te verbinden met een ander buiten mij door ervaringen met diegene in en als de angst dat diegene wegloopt en als dit dan gebeurt, weet ik me geen raad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet zonder de ander buiten mij verder te willen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfwil te hebben verbonden aan hem en doordat hij hetzelfde wilde, zag ik dit niet aankomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het mezelf kwalijk te nemen dat ik dit niet zag aankomen, al ervoer ik dit punt wel al lang onder de oppervlakte maar het leek alsof het werd opgepakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het punt liever onder de oppervlakte te houden en samen te zijn dan het punt zichtbaar te hebben en niet samen te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat punten niet zichtbaar kunnen zijn zolang er twee mensen samen zijn en dus moet er steeds één weglopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het nodig is en/of dat het blijkbaar toch weer gebeurt dat er één iemand wegloopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nu niet te hebben verwacht dat er één iemand zou weglopen aangezien beiden graag willen en bereidheid tonen om de zaken op te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de bereidheid en de wil te zien als voldoende om iets op door te zetten zonder de gehele geest in overweging te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat er nu niets wordt opgepakt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat eerst zichtbaar moet worden wat er moet worden opgepakt en dat is nu gebeurt en dat ik nu feitelijk niet weet wat iemand oppakt, ik kan alleen zelf oppakken wat nodig is en mijn verantwoordelijkheid is, van binnen en van buiten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vergaan van de ervaring van angst voor verlies en hierin mezelf compleet te verliezen en/of reeds hebben verloren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf compleet te hebben verloren in en als de ervaring van angst voor verlies en telkens als dit geactiveerd wordt, mezelf compleet te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in het ‘spell’ te willen deelnemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een spell als verbinding te creëren in en als een angst voor het buitensluiten en stoppen van communicatie als een niet delen wat er speelt in zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te delen met mezelf wat er spe(e)lt, dit diep weg te stoppen en mezelf hierin en hierdoor te verliezen, diep weggestopt in en als de spell.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van communicatie en in paniek te raken als dit niet mogelijk is, terwijl het enige wat ik wil is een duidelijk en zelfoprecht communiceren met elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de ander niet weggaat omdat ik duidelijk heb laten zien dat ik niet meer wegga en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op de ander te projecteren in hoe ik mezelf ervaar zonder in te zien dat juist mijn niet weggaan weleens ‘angstaanjagend’ zou kunnen zijn aangezien we zelf onder ogen zien als twee mensen naast elkaar leven zonder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben verwacht dat op een overeenstemming, een overeenkomst zal volgen in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik zelf in het verleden vaker mijn stem op ja gezet hebt en later deze heb teruggenomen naar een nee in daden in en als een ervaring van weerstand wat in feite ook een angst inhoudt en dat een overeenkomst pas een overeenkomst is als we die in en als het fysiek wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een spell op een ander te willen plaatsen vanuit deze diepe verborgenheid in en als een uitgangspunt van angst dat de ander anders weggaat, in en als de gedachte dat als ik werkelijk zelfoprecht ben en dit vraag van de ander, de ander dit niet wil en beslist weg te gaan en dus, om dit alles te voorkomen probeer ik het met de spell als betovering als begoocheling welke zoals, we zien, tegelijkertijd een ban inhoudt en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat ik iemand probeer te bannen en dus feitelijk wegduw, de ban in, in en als de geest, in en als een spell.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te duwen de geest in, het spel in, de ban in, in en als de spell en mezelf (en/als de ander) hierin te willen betoveren/begoochelen zodat ik het niet int-del en zodat niemand het ont-dekken zal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten betoveren door het spel als de spell van een ander en me hierin te laten verbannen in en als de geest in betovering en ontgoocheling, terwijl dat eigenlijk niet is wat ik werkelijk wil maar wel toesta, in en als een angst dat iemand anders weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb compleet beheerst te zijn door en als de angst voor het weggaan van iemand anders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf dus compleet te beheersen door en als de angst voor verlies van iemand anders dan ikzelf, wat feitelijk een projectie moet zijn van angst voor verlies van mezelf, wat dan een oordeel als gedachte inhoudt van mezelf eigenlijk willen behouden zoals ik besta in en als het spell in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het spell best wel graag voort te willen zetten als beide partijen hierin toestemmen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik het spell wel voort wil zetten als beide partijen toestemmen en teleurgesteldheid te ervaren als dit niet door gaat, wat feitelijk ook weer niet het geheel is maar wederom voortkomt uit dezelfde angst als gedachte dat iemand weggaat als we het spell niet voortzetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te duwen de geest in, het spel in, de ban in, in en als de spell en mezelf (en/als de ander) hierin te willen betoveren/begoochelen zodat ik het niet int-del en zodat niemand het ont-dekken zal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf als de ander dus feitelijk niet toegestaan en aanvaard heb om gewoon hier te zijn in en als het fysiek, zonder spell terwijl dat hetgeen is wat ik het liefste wil en om dit ‘liefste’ te behouden I put a spell on it/on you as me.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen waarom ik vaker in situaties verkeer waarin de male wegloopt en de communicatie geheel stopt waarin ik telkens opnieuw denk en ervaar ‘heb ik het zo verkeerd gedaan?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het weglopen van een ander iets met mij van doen heeft en me hier slachtoffer van te maken zodat ik de pijn en verdriet die het doet van iemand die zich afkeert van communicatie en mij alleen ‘achterlaat’, niet hoef te voelen en ik druk kan zijn met het zoeken van ‘fouten’ in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het pijn doet om alleen te worden achter gelaten en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het pijn doet om alleen te zijn, waarin ik zie dat de pijn bestaat in en als een angst om alleen te blijven voor de rest van mijn leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf angst aan te jagen – mezelf aan te jagen in, als en met de adrenaline van angst met (participatie in) een toekomstprojectie die voort moet komen uit gedachten als herinneringen uit het verleden, bestaande in en als een ervaring van ‘altijd maar alleen zijn’ welke dan even verdwijnt als er iemand anders aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bang te zijn een ander weg te jagen met mijn reacties en te denken en geloven dat ik helemaal vrij van reactie moet zijn voordat ik samen kan zijn met iemand anders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb feitelijk angst te ervaren om de spell weg te jagen met mijn reacties die we eerst zorgvuldig hebben opgebouwd in en als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om mijn interpretatie  los te laten, in en als een angst om de spell te verliezen waarin ik denk en geloof dat alles voorbij is en ik dus alles verlies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik alles verlies als alles voorbij is.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met het zelfoprecht zien waar ik me bevind in het spel/de spell door te zien wat er spe(e)lt als reacties binnenin mij waarvoor ik geen verantwoordelijkheid heb genomen en vervolgens verantwoordelijkheid te nemen voor wat ik ont-dek door de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel het concept van oorzaak en gevolg los te laten in en als de geest en tevens mijn zoektocht in en als een geloof dat ik me alleen maar in de spell bevind en in plaats hiervan te realiseren dat aspecten van de spell zijn waarvan ik me kan ontdoen en dat aspecten echt zijn – ook binnenin de spell – die ik kan voortzetten in en als zelf, in en als leven.

Ik stel mezelf ten doel te blijven staan in en als mezelf in wat ik wil in zelfoprechtheid en hierin alles te doen wat binnen mijn mogelijkheid ligt om te maken dat het werkt en hetgeen waarop ik geen invloed heb, adem voor adem per zelfvergeving los te laten.

Ik stel mezelf ten doel ‘gewoon hier zijn’ te herdefiniëren in en als een vrede maken met wat zich hier aandient en dus, ik stel mezelf ten doel vrede te maken met wat zich aandient en mezelf te vergeven voor wat hierin in reactie opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat als ik vrede maak met wat zich aandient, ik niet langer samen zal zijn met mijn partner aangezien ik dan vrede maak met het alleen zijn op het moment binnen deze situatie waarin ik angst ervaar dat als ik dit doe, dat hij nooit weerom komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat als ik vrede maak met wat zich aandient en dus met het alleen zijn op dit moment, ik niet langer zal accepteren dat ik of een ander zich in een spell bevindt en ik van hieruit zal beslissen niet samen te willen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus uit angst om zelf niet samen te willen leven met iemand die zich in het spell bevindt, me aan te passen aan de spell in en als mezelf, net zoals we allen geleerd hebben in het spel der liefde tussen ouder en kind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat een ander niet met me mee gaat en zelf opstaat in en als zelfoprechtheid en zo verkies ik het spell samen in zelfonoprechtheid boven het alleen zijn in zelfoprechtheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelfoprechtheid te koppelen aan alleen leven en zelfonoprechtheid aan samenleven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik alleen,  in zelfoprechtheid met een ander kan samenleven die al dan niet, zich in zelfoprechtheid bevindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen of het mogelijk is om met iemand samen te leven die zich in zelfonoprechtheid bevindt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat we allen zo jaren geleefd hebben en nog deels doen in en als onszelf, met onszelf en dus ‘samen’leven met onszelf in zelfonoprechtheid van waaruit we wandelen naar zelfoprechtheid en zo is het mogelijk dat hetgeen geleefd is in de wandeling in en als zelf, kan worden toegepast ter voorbeeld voor en ondersteuning van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door gebrek aan zelfvertrouwen te denken dat het niet lukt oftewel mislukt.

Ik stel mezelf ten doel, dag voor dag op te pakken wat binnen mijn verantwoordelijkheid ligt in en als mezelf  in relatie tot de relatiepunten die opkomen en hierin zelfvertrouwen op te bouwen, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving en zelfcorrectie voor zelfcorrectie wandelend in en als de fysieke realiteit.

sterretjes

Mislukking in relatie tot de ziel

——————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

DISCLAIMER: Geen enkel blog welke ik hier schrijf gerelateerd aan fysieke klachten houdt een geneeswijze in welke praktisch fysiek onderzoek overbodig maakt. Bij (langdurige) fysieke klachten raad ik altijd aan een specialist te bezoeken op regulier en natuurgeneeskundig gebied, om zoveel mogelijk direct inzicht te krijgen in de fysieke gesteldheid en te kunnen handelen als dit acuut nodig is. (NB Ikzelf heb regulier fysiek onderzoek laten uitvoeren om levensbedreigende aandoeningen te kunnen uitsluiten en verder te kunnen met zelfonderzoek in relatie tot lichaam en geest, waarin ik dit proces regelmatig ondersteun met therapeuten die praktisch werkzaam zijn in de natuurgeneeskunde in de brede zin).

*

Hetgeen niet compleet in expressie is genomen wordt geforceerd het lichaam te verlaten en tegelijkertijd vecht het lichaam om dit vast te houden aangezien het lichaam dit als voeding ziet. Gerelateerd tot partnerschap: als ik mezelf laat bepalen door angst, gebruik ik niet de fysieke delen die een gevestigd partnerschap zullen worden. De gerelateerde chemische delen in het fysiek moeten dan het lichaam verlaten – geforceerd – maar eigenlijk is het lichaam het hier niet mee eens, want het lichaam weet dat een gebalanceerd partnerschap Goed is voor Mij. Dus het fysiek houdt vast. Als signaal dat het ontlastingsproces uit balans is. Ik ontlast mezelf niet van de controle welke gevormd is door angst, onzekerheid, backchat, toekomstprojecties etc. Dit geeft een ongemakkelijke ontlasting.

Een stukje vertaald uit een chat met Bernard en Sunette. Echter ik snap het nog steeds niet. Ik zie niet hoe ik dit patroon in mezelf creeer en waar te starten met zelfvergeven. Dus start ik hier bij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de tekst niet volledig te begrijpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te zijn dat ik niet begrijp hoe ik dit patroon creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te zijn dat ik niet meer duidelijkheid krijg over hoe ik dit patroon in mezelf creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me onmachtig te ervaren tegenover dit patroon in mezelf, waarin ik mezelf volledig vastzet in de onmacht en hierin compleet stil val.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb compleet stil te vallen in de onmacht die ik ervaar tegenover het ontlastingspatroon wat ik gecreeerd heb als controle over mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek te controleren met een ontlastingspatroon welke uit balans is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verbijsterd te zijn over het stil vallen van de fysieke ontlasting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorme angst te ervaren voor het stilvallen van de fysieke ontlasting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ontlastingspatroon te ontwikkelen waarin ik de ontlasting forceer in controle, waarin ik tegelijkertijd de tegenwerking als tegenpool in polariteit creeer/manifesteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de periode met de Polen achter me gelaten te hebben maar nog wel vast te zitten in de polariteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om de polariteit in mezelf los te laten waarin ik angst ervaar dat ik nooit meer fysieke ontlasting heb en dus dood ga door zelfvergiftiging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dood te gaan als ik de polariteit in mezelf stop/loslaat, in plaats van in te zien dat ik dit niet zozeer loslaat maar zelfvergeef en hierin transformeer en terug breng naar het fysiek, waarin ikzelf tot leven kan komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dood te gaan door het loslaten van de polariteit, in plaats van in te zien dat ik doodga door de zelfvergiftiging van het vasthouden aan de polariteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waar te beginnen met het zelfvergeven van de polariteit waarin ik de onnatuurlijke ontlasting heb gecreeerd.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als iemand me een vraag stelt waarom ik iets gedaan heb, ik volledig in angst te schieten dat ik iets fout gedaan heb, en mezelf hierin volledig te verlammen, in plaats van in zelf te zien en te antwoorden waarom ik iets gedaan heb in zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen al door de vraag te denken en geloven dat ik iets fout gedaan heb, en hierin dus denk en geloof dat ik het goed moet maken, en moet doen wat ik denk dat de ander denkt dat gedaan moet worden, in plaats van in zelf te zien, te zien wat ik gedaan heb en waarom ik het gedaan heb, te antwoorden wat ik zie in zelf als zelfexpressie waarin een antwoord hierop van een ander me eventueel kan ondersteunen om hetgeen ik niet gezien heb in zelf, te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verlammen bij het idee dat ik iets fout doe, en hierin liever niets meer doe en al mijn expressie inhoud, zodat ik ook niets fout kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn expressie volledig in te houden zodat ik ten minste niets fout kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb volledig vast te zitten in een schrik welke ik ervaar als iemand me vraagt waarom ik iets gedaan heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me gekleineerd te voelen in een vraag waarom ik iets gedaan heb, alsof ik als een kind gecontroleerd word, en hierin boos te worden op de vraagsteller maar dit niet te laten blijken en net te doen of ik het logisch vind dat die vraag gesteld wordt, terwijl ik me afvraag in mezelf waarom deze vraag gesteld moet worden en waarom ik niet vertrouwd wordt in wat ik doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen waarom ik niet vertrouwd word in wat ik doe en dit persoonlijk te nemen, in plaats van in te zien dat wij als persoonlijk mens als persona’s niet te vertrouwen zijn, wat niet persoonlijk is maar in iedereen aanwezig als voorprogrammering als geest bewustzijn systeem, en wat dus de reden is waarom ik niet vertrouwd word aangezien ik nog niet betrouwbaar ben zolang ik participeer in polariteiten in persona’s.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik geen partnerschap mag starten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een doodzonde bega als ik een partnerschap start.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven en ervaren, dus in ervaring gebracht te hebben, dat ik een partnerschap moet verbergen en als iemand dit ziet, ik gedoemd ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik gedoemd ben als ik een partnerschap aanga en iemand dit ziet, en dus verberg ik het automatisch en onbewust.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een plaatje te hebben in mezelf van heel veel mensen die me najagen/belagen, waarin de gedachte/angst opkomt dat ik aan de schandpaal genageld wordt als gezien wordt dat ik een partnerschap start.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd vaag te doen over partnerschap in plaats van er eerlijk en oprecht over te praten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik eerlijk en oprecht over een partnerschap moet praten, in plaats van in te zien dat ik zelfeerlijk en zelfoprecht dien te zijn ten opzichte van een partnerschap, welke ik eventueel in expressie in woorden kan brengen als ik dat wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets aan de omgeving verschuldigd ben ten aanzien van het informeren over het wel of niet aangaan van een partnerschap, in plaats van in te zien dat de enigen die hierover beslissen de partner en ikzelf zijn waarin we in onszelf kunnen zien of we zelfoprecht zijn hierin, en zo niet, we dit kunnen corrigeren in zelf waarin de praktische mogelijkheden ten aanzien van het partnerschap onderzocht kunnen worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een geloof te creeren en toe te staan in mezelf dat een partnerschap altijd fout is, en dus verlam ik mezelf in angst bij het aangaan van een partnerschap, ook als dit het beste is voor mijn fysiek en voor de partner zijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zolang een partner gezocht te hebben om mezelf te vervullen – ook al wist ik dat dit niet klopte en probeerde ik dit te stoppen – waarin het partnerschap niet het beste is voor mezelf en voor de ander als fysiek, waardoor ik nog steeds geloof dat ik geen partnerschap aan mag gaan, ook niet als ik dit patroon stop in zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog angst te ervaren mezelf in een partner te verliezen, waardoor ik mezelf als expressie verlies, en hierin automatisch angst voor verlies als controle op te gooien voordat er een partnerschap plaats kan vinden, welke ik tot uiting/expressie breng in mijn fysiek als een verstoorde balans in ontlasting waarin ik mijn fysiek zo belast dat fysiek partnerschap onmogelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet exact te zien hoe ik deze controle start/waar deze exact getriggerd wordt, welke me frustreert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me als gefrustreerd te ervaren dat ik niet exact zie hoe ik het patroon van controle start/waar het getriggerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet voor te kunnen stellen dat dit patroon van controle werkelijk de oorzaak is van het fysiek verstoorde ontlastingspatroon, terwijl ik tegelijkertijd al heel lang weet dat er een patroon ten grondslag ligt aan deze fysieke disbalans.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin de geest als ‘het niet voor kunnen stellen’ weer te geloven en zo mijn macht tot oplossing weg te geven aan de geest/het bewustzijn in/als voorstellingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik me iets moet kunnen voorstellen om iets tot stand te brengen, in plaats van in te zien dat dit de omgekeerde wereld is en ik in voorstellingen een plaatje uit de geest tot stand breng, gebaseerd op controle en angst, in plaats van zelf te gaan staan en deze controle als angst te stoppen in mezelf en dus de plaatjes als voorstellingen als gedachten te stoppen in zelf.

*

Ik stel mezelf ten doel de woorden patroon en ontlasting te onderzoeken en te zien of ik hierin meer duidelijkheid krijg over ‘mijn ontlastingspatroon’.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven voor het doorwandelen van de veranderingen die plaatsvinden in relatie tot partnerschap, waarin ik participatie in mijn voorprogrammering stop, welke teveel weerstand oproept als ik hierin te snel voort wil en dus mezelf forceer.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vertragen meer en meer, zodat ik in detail kan zien waar ik mezelf forceer tot het ontlasten van nutrienten die feitelijk voeding voor het lichaam zijn.

Ik stel mezelf ten doel een beslissing op mijn 16e ten aanzien van mijn buik opnieuw zoveel mogelijk gedetailleerd uit te schrijven, waarin ik onder andere zie in het woord taille en detail.

Als iemand me een vraag stelt, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf wat het antwoord op de vraag is en antwoord zoals ik zie in mezelf, zonder mijn antwoord aan te passen aan wat ik denk dat de ander wil horen als zijnde ‘goed’ of ‘juist’. Als ik een antwoord krijg van de ander zie ik of dit een reactie is van de ander op wat ik zeg, of dat het een antwoord is in gezond verstand waar ik iets mee kan ter correctie van mezelf als wat ik niet gezien heb in mezelf. Ik vergeef mezelf de ervaringen die opkomen in angst voor een oordeel van goed of fout.

Ik stel mezelf ten doel de vragen van de ander waarom ik iets doe, te zien als mogelijkheid tot eventuele correctie van mezelf in het vrij maken van mezelf als geest bewustzijn systeem, waarin ik in dit vrij maken van mezelf van mijn relatie met polariteit als goed en fout een mens in zelfvertrouwen kan worden die werkelijk te vertrouwen is als mens.

Ik stel mezelf ten doel mezelf mijn vergissingen te vergeven en corrigeren en niet opnieuw in de vergissing in de geest te participeren in ervaringen van schuld en schaamte maar in plaats hiervan de neiging tot herkauwen van een situatie te stoppen. Mocht ik blijven herkauwen en de vergissing opnieuw in werkelijkheid maken, dan zie ik opnieuw waar ik een punt gemist heb, wat ik mezelf niet vergeven heb.

Ik stel mezelf ten doel de vraag van een ander waarom ik iets doe, te gebruiken om mezelf vrij te maken van de gevangenis van reacties in goed en fout als waarde-systeem, door te zien waar ik nog reageer op deze vraag en dit zelf te vergeven en corrigeren in mezelf, in plaats van de vraag opnieuw als bevestiging van mezelf als waarde-systeem van goed en fout te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als goed te willen worden gezien door de ander en door degene die me een vraag stelt, waarin ik mezelf aanpas aan de vraagsteller, of liever gezegd aan wat ik denk dat de vraagsteller wil horen en dus goed vind en dus waar ik mezelf aanpas aan mijn zelf-beoordelingssysteem dus waardesysteem van goed en fout.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb goedkeuring te willen van mezelf als waardering als waarde-systeem, en als ik een vergissing maak, deze als fout te bestempelen waarin ik mezelf als ‘niet goed’ ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren en aan te passen aan een beoordelingssysteem van goed en fout in/als mezelf, en als ik hier buiten zelf, mezelf keihard aan te vallen en te belagen met allerhande/een regen van oordelen in/als backchat, welke ik niet inzie maar wegstop in mijn fysiek, en vervolgens elke dag ervaar vanuit mijn fysiek wanneer deze getriggerd worden door het afval wat langs deze opgeslagen oordelen verplaatst wordt, waarin ik opnieuw het afval beoordeel/veroordeel welke voorbij komt en hierin het afval opnieuw vastzet in beoordeling/in een waardesysteem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb waarde te hechten aan het beoordelen van het afval en hierin energie te genereren, in plaats van het afval fysiek te verwijderen en indien nodig gerelateerde oordelen zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als geest bewustzijn systeem als waarde-systeem als beoordelingssysteem te gebruiken om energie te genereren en mezelf te belonen als me dit lukt in oordelen van angst en controle waaraan ik me onderwerp, waarin ik in ervaringen van verdriet en onmacht in deze onderwerping energie genereer als energetische beloning ter overleving van mezelf als geest bewustzijn systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als geest bewustzijn systeem in leven te houden door me te onderwerpen aan ervaringen van verdriet en onmacht als beloning van mijn onderwerping aan de angst en controle in/als geest bewustzijn systeem als beoordeling welke ik fysiek heb gecreeerd en in stand houd.

Ik stel mezelf ten doel gerelateerde oordelen aan het fysieke afval welke ik heb opgeslagen in het lichaam in te zien, zelf te vergeven en mezelf te corrigeren tot ik in eenheid en gelijkheid in zelfexpressie mezelf richting geef en beslis in gezond verstand en in overweging van mezelf als fysiek, geest en zelfexpressie, in hoeverre fysiek partnerschap mogelijk is in het moment, en in te zien waar ik mezelf belast dus blokkeer/controleer in de expressie van mezelf in/als fysiek, zodat ik mezelf kan zelfvergeven en kan corrigeren in het fysiek, adem voor adem, dag voor dag, fysiek samen zijn voor fysiek samen zijn.

Atlanteans-caged-in-powerlessness-part-30

———————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life