Dag 600 – Leidt geheimhouding tot een constructieve aanpak?

zwijgen

Na het openen van het punt van ervaringen en gedrag in relatie tot een patroon dat ik gecreëerd heb jaren geleden, in een periode van het ontzeggen van voldoende voeding voor mezelf – bemerk ik dat ook de zogenaamde ‘grote’ punten of onderwerpen, eveneens punten / onderwerpen zijn die geopend en vergeven kunnen worden. In verschillende interviews heb ik dit gehoord, dat een ogenschijnlijk ‘klein’ punt, groter kan zijn dan het lijkt en vice versa, dus dat een ogenschijnlijk enorm, onoverkomelijk onderwerp, niet groter is dan andere patronen. Het is een patroon dat ik in kleine stapjes onder ogen kan zien en van hieruit verantwoordelijkheid voor kan nemen in de toepassing van zelfvergeving als zelfbegrip, van waaruit ik mezelf stap voor stap ga corrigeren en veranderen.

Het haalt de energetische lading af van het onderwerp / verslavingspatroon dat ik heb ontwikkeld en als ik dit zo opschrijf vraag ik me af, is dat eigenlijk niet wat ik (en iedere ander) steeds doe in en als de geest; dat ik heel veel ophef maak over een manifestatie en het zo ‘angstaanjagend’ maak, in plaats van de manifestatie te onderzoeken binnenin mezelf, integer en zorgvuldig, met als doel om mezelf te begrijpen en bevrijden van deze beknellende angstervaring die ik gemanifesteerd heb voor en als mezelf.

geheimhouding

Als ik naar het onderwerp verslaving kijk, is het verbergen en de geheimhouding een enorm bevorderende factor om een destructief patroon te manifesteren. In de geheimhouding in de geest kan ik niet goed zien wat er werkelijk speelt binnenin mij, aangezien ik bezig ben met iets te verbergen. En juist in dit verbergen, creëer ik de meeste consequenties, in mijn geval binnenin mijn eigen lichaam en in veel gevallen ook juist in de wereld in relatie tot anderen om ons heen. Iemand vroeg mij vrij recent waarom het nodig is om al dit soort onderwerpen openbaar te maken en mijzelf feitelijk open te stellen in wat er binnenin mij speelt, in en als de geest. Dit is nodig omdat de geheimhouding niet bijdraagt aan het zelfbegrip en dus zelfvergeving. Dit betekent niet dat ik alle details op het internet plaats, aangezien dit geen constructief voorbeeld inhoudt van hoe ik effectief werk met het ontmantelen van de ‘geheimen’- oftewel, van de patronen in gedachten, gevoelens en emoties – in en als de geest.

We doen alsof het woord geheimen iets heel ‘groots’ is, echter feitelijk bestaan geheimen uit gedachten en van hieruit de activatie/creatie van gevoelens en emoties als ‘beweegredenen’ die niet geverifieerd zijn met de praktische, fysieke werkelijkheid. Het zijn in feite aannames die ik ben gaan geloven en van hieruit, ben gaan leven zonder dat ik werkelijk onderzocht heb of dit het beste is, hetgeen dat ik doe en denk.

Bijvoorbeeld, een sapvastenkuur beginnen op een leeftijd van 16 jaar, dat is niet het beste. Het is niet geschikt voor een lichaam van 16 jaar (dus in de groei) om het van voeding te onthouden en zeker niet vanuit een wens tot afslanken. De wens tot afslanken was in mijn geval, ook niet het beste; er was geen sprake van overgewicht, echter de wens was gestoeld op wat ik zag aan voorbeelden in de media en hier vandaan, had het met veel meer zaken te maken binnenin mezelf waarin ik mezelf geen richting heb leren geven en dit heb ik niet geleerd, omdat mijn ouders dit niet geleerd hebben en dit mij dus niet konden leren, en zo gaat dit terug in de tijd. Hierin mist het aan begeleiding en observatie met gezond verstand, waarin alle aspecten in overweging worden genomen en van waaruit dan een passende oplossing gevonden kan worden. Bijvoorbeeld, ik had destijds ook al vaker last van mijn buik die opgeblazen was. Hierin zou ook op jonge leeftijd veel meer begeleiding mogelijk zijn, zowel fysiek als emotioneel en als dit op deze manier ondersteund wordt, is er helemaal geen reden of aanleiding en dus geen wens tot ‘afslanken’. En zo kan dit per mens, individueel bekeken worden. Het kan namelijk zo zijn dat er bij een aantal jongeren wel degelijk overgewicht speelt waarin een meer gerichte begeleiding nodig is ten aanzien van het overgewicht en de gesteldheid van het fysiek, echter ook hier zijn er weer vele aspecten die in overweging moeten worden genomen.

Kortom onze gezondheidszorg en educatie schiet enorm tekort; ouders staan vaak met hun handen in het haar ten aanzien van hun kinderen en dan is het maar net welk overlevingspatroon naar voren komt die dit tot uiting brengt. En juist dit overlevingspatroon, is wat het kind oppikt en voortzet binnenin en als zichzelf, vaak iets afwijkend van het originele patroon zoals de ouders het tonen zodat het lijkt alsof het kind ‘anders’ is. Maar dat is niet zo. We zijn exacte kopieën van onze voorouders en zetten het DNA voort, exact zoals we geleerd hebben. Totdat we beslissen dit te stoppen binnenin en als onszelf en onszelf te vergeven en corrigeren voor wat we hebben toegestaan.

Parenting – Perfecting the Human Race (Interviews Engelstalig)

Het is nu tijd om dit te doen. Via het internet is er ontzettend veel informatie beschikbaar waar voorheen geen toegang tot was. Dus wat dat betreft, wordt de geheimhouding minder en minder. We kunnen onszelf ‘exposen’ en dit gebruiken op een opbouwende manier, ter ondersteuning en voorbeeld als wat het beste is voor al het leven. Hierin beslis ikzelf wat ik deel en wat ik eerst binnenin mezelf wil onderzoeken. Ik leer mezelf hierin richting te geven en zo behoud, of liever gezegd, ontwikkel ik stapje voor stapje, woord voor woord, blog voor blog een zelfdirectie, een zelfsturing in en als mijn zelfexpressie waarin ik beslis, in en als een uitgangspunt van wat het beste is voor al het leven.

En dit gaat langzaam, want ik heb jaaaaarenlang iets anders geleerd. Ik heb namelijk alleen geleerd om mezelf uit te drukken in reactie op mijn buitenwereld en hierin ligt de beslissing van wat ik deel en uitdruk, dus niet werkelijk in mezelf; die beslissing geef ik uit handen aan de buitenwereld, aan datgene of diegene waar ik op reageer buiten mezelf. En dit geeft de ervaring van onmacht binnenin mij, want natuurlijk ‘voel’ en ‘weet’ ik dat ik mezelf geen richting geef, dat ik me steeds maar laat activeren en uitdagen tot een uitdrukking waartoe ik niet werkelijk een beslissing genomen heb, het is een aangeleerd patroon, in reactie op iets of iemand buiten mij. En ‘natuurlijk’ ben ik hier boos om, want ik ben niet effectief. Ik geef mezelf niet effectief richting. Als ik dit onder ogen durf te zien en wil zien en wil leren zien hoe dit komt, dan heb ik de eerste stap gezet want als ik iets onder ogen wil zien en zo ga zien, stel ik mezelf in staat om er iets aan te doen. En als ik iets niet onder ogen wil zien, stem ik feitelijk toe tot geheimhouding van een bestaan in deze overlevingsmechanismen, in en als mezelf als een manier van leven die niet het beste is voor mezelf en/als al het leven. Hierin ligt de beslissing bij mij.

Met een kanttekening dat de ongelijkheid binnenin onszelf, zich zo gemanifesteerd heeft in de wereld tot een bestaan waarin we afhankelijk zijn geworden van hoe we het geldsysteem in en als deze wereld gecreëerd hebben en/of hebben toegestaan zich te ontwikkelen en een groot deel van de mensheid of eigenlijk iedereen, deels of geheel bezig is met overleving op fysiek niveau. Dus dit is een aspect dat onder ogen gezien moet worden zodat ook hier vergeving en verandering kan plaatsvinden met gelijke mogelijkheden tot een fatsoenlijk bestaan voor ieder-een.

De Weg Vooruit is Politiek (Politiek Blog Nederlandstalig)

Deze theorie en informatie, die is essentieel. Echter de uitdaging ligt in de praktische toepassing van de theorie, dagelijks, in de fysieke werkelijkheid, in de hele kleine dingen, in de interactie met de mensen met wie we omgaan, in het constant en consequent leven van en als het vergeven en corrigeren van onszelf waarin we geven zoals we zouden willen ontvangen in overweging van al het leven, inclusief onszelf.

Desteni I Process (Cursus Engelstalig en gratis Lite cursus ook Nederlandstalig)

openstellen

“Openbaringen” (Teksten Nederlandstalig)

————————————————————————————————————————-

Advertenties

Dag 521 – Een ervaring van depressie in expressie brengen

depressieNa 3 intensieve massagebehandelingen in de afgelopen twee weken, komen er ervaringen omhoog vanuit mijn fysiek.

Ik was even ‘vergeten’ dat de ervaring van depressie een vrij grote rol gespeeld heeft in mijn leven terwijl het ergens nog altijd op de achtergrond in mij aanwezig is. Ik heb dit altijd zoveel mogelijk verborgen gehouden omdat ik niet in het hoekje van ‘depressief’ geduwd wilde worden. Ik zag dat dit niet klopte, met hoe het benaderd wordt, het is niet compleet. Ik was en ben me er namelijk wel van gewaar ‘ik dit niet ben’ en dat het ook weer verdwijnt als ik fysiek bezig ben.

Echter in de ervaring, is het geen pretje. Het is alsof ik bezwijk. En ik heb het ook verborgen omdat ik me ervoor schaam. Het is als een soort falen, mislukken.

Als ik nu kijk, is de ervaring aanwezig maar ook weer niet. Als ik schrijf is het niet aanwezig. Als mijn aandacht op iets anders gericht is wat ik fysiek aan het doen ben, is het niet aanwezig. Hierin is het dus zichtbaar dat er iets in de geest wordt gecreëerd als een soort van ballon die niet echt is maar wel heel aanwezig en overheersend. De aard van de geest dus eigenlijk. Niet echt maar wel heel aanwezig en overheersend (en ‘echt’ gemaakt door het fysiek manifesteren van de illusies).

In de video over depressie van Desteni wordt gezegd dat depressie een manipulatie is van de omgeving. Aangezien ik het verborgen heb gehouden, is dit punt lastiger te zien. Ik zou dan zeggen dat het een manipulatie is van mijn eigen omgeving, mijn eigen lijf. Indirect ook een manipulatie van de gehele omgeving als ‘de wereld’ omdat ik me in de ervaring van depressie, afzijdig houd. En juist in deze afzijdigheid, komt de ervaring van depressie sterker omhoog. Dat geeft een kringetje waarin ik de ervaring van depressie de macht heb gegeven om mij te manipuleren en in de ‘afzijdigheid’, de isolatie van de geest te behouden.

Dan is er nog het punt dat er zoveel te doen is dat ik alles tegelijk wil doen en uiteindelijk niet alles doe wat ik zou willen doen. Ik doe wel de dingen maar niet genoeg zoals ik zou kunnen. Hier zie ik tegenop, zo ‘hoopt het ook op’ en blijf ik er tegenaan kijken in plaats van doorheen te wandelen.

Ik ervaar een angst voor deze ervaring, alsof het groter is dan ik, een groot monster die me neer kan krijgen en houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘is het dan alleen nog maar werken wat ik doe’?

Als ik er zo naar kijk lijkt het ook alsof ik de ervaring creëer vanuit een verwachting van wat het leven zou moeten zijn. Deze is en wordt natuurlijk alom gevoed en ingeprent door de media, de televisie etc over wat we allemaal van het leven ‘willen’. Ondertussen wordt er nergens getoond dat we eigenlijk heel veel werk te doen hebben. En als we dit werk met z’n allen zouden oppakken zou het veel eenvoudiger zijn om te doen. En hier kom ik weer bij de ervaring van ‘dat ik alles maar alleen moet doen’. Wat deels ook zo is, ik alleen kan opstaan in mijn eigen gecreëerde ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het is toch niet normaal om zoveel alleen te zijn?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken, geloven en ervaren alsof ik altijd alleen en afwezig blijf in en als een ervaring van ‘ergens tegenop zien’ en hierin depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moe te zijn van het onbegrip dat er heerst naar elkaar en het communiceren hierin zo ontzettend vermoeiend te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zo ontzettend vermoeiend te vinden om uit te drukken wat ik bedoel en als ik dan zie dat het anders begrepen wordt, denk ik  ‘laat maar, het kost me meer moeite om uit te leggen wat ik bedoel dan om het zelf en alleen te doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘laat maar, het kost me meer moeite om uit te leggen wat ik bedoel dan om het zelf en alleen te doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het te hebben opgegeven om me uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als zelfexpressie te hebben opgegeven en mezelf hierin te laten onderdrukken in en als een ervaring van depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van depressie verborgen te houden en hier alleen mee rond te lopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor de ervaring van depressie ook al weet ik dat er min of meer een predispositie aanwezig is in mij waardoor de depressie zich neigt te manifesteren in dit leven waarin ik me realiseer dat ik voldoende inzicht, kracht, gewaarzijn en ondersteuning heb om hier doorheen te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo verdrietig te zijn dat er zo weinig begrip en inzicht is over hoe de mens in elkaar zit en hoe het eigen fysiek te ondersteunen op een opbouwende manier die werkelijk zin heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onmachtig te ervaren om mijn inzichten te delen in en als een geloof dat ik nooit voldoende ‘energie’ heb om dit te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik te weinig energie heb om mezelf te delen waarin ik al mijn fysieke energie verbruik en verbruikt heb ten behoeve van de energetische zorgen en voldoening in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb om effectief mezelf uit te drukken en neer te zetten in deze wereld en hierin veel fysieke energie te verspillen aan vermaak en vooral zorgen in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben te falen en gefaald te hebben door niet effectief te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik gefaald heb omdat het me niet gelukt is om aan het ‘alleen zijn’ te ontsnappen, in plaats van in te zien realiseren en begrijpen dat ik alleen op kan staan in en als de ervaringen die ik geloof en gecreëerd heb en dus, zal ik opstaan in datgene waarvoor ik bang ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als zo zwaar te ervaren om op te groeien in een omgeving waarin niet gekeken wordt naar wie we zelf werkelijk zijn van binnen en dus niet leren om hierin in zelf te zien, te delen en te luisteren naar elkaar en met elkaar mee te zien in plaats van ‘naar elkaar te kijken’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te zijn gaan verdedigen tegen alle ‘blikken die naar mij kijken’ en alles hierin te zijn gaan verbergen om ‘alleen uit te zoeken’ in plaats van iemand met mij mee  te laten zien ook al begrijpt die ander mij niet geheel of helemaal niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit als de meest onderdrukkende ervaring te ervaren, de blikken die naar mij kijken en niet met mij mee zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te stoppen met delen zodra er naar mij gekeken wordt vanuit de eigen interpretatie en mezelf hierin te isoleren binnenin mijn eigen ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb naar mezelf te kijken vanuit mijn eigen interpretatie en mezelf hierin te isoleren binnenin mijn eigen ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo boos te zijn op alle blikken op mij gericht zonder dat ik weet wat er speelt in de ander en ook zonder precies te zien wat zich beweegt in mij als reactie op de blikken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als zelfexpressie te stoppen in en als boosheid op de blikken van anderen om mij heen, in en als een geloof dat ‘ze mij toch niet begrijpen’.

Als en wanneer ik blikken op mij voel van ogen die ‘naar mij kijken’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat we als mens geprogrammeerd zijn en onszelf verder geprogrammeerd hebben om naar een ander te kijken vanuit onze eigen zelfinzichten en dat dit dus alleen zover reikt als dat ons zelfinzicht reikt binnenin ons.

Ik realiseer me dat we een ander alleen willen zien in de punten die we in onszelf willen zien en in de punten die we onderdrukken in onszelf, zullen we proberen de ander te onderdrukken, onder andere door middel van ‘projecties’ oftewel ‘blikken werpen op een ander’.

Ik realiseer me dat deze blikken mij geen kwaad kunnen doen en dat ik mezelf kan uitdrukken vanuit mijn zelfinzicht waarin het aan mijzelf is om dit te doen.

Ik realiseer me dat we onszelf onder ogen zien en dat hetgeen we projecteren, direct terugkomt bij onszelf en dat is zo voor iedereen oftewel, de tijden zijn veranderd, we kunnen onze eigen patronen niet meer wegleggen bij een ander in en als projecties.

Ik realiseer me dat er veel veranderingen zijn dit jaar waarin de dieren allen zijn overleden, het werk is veranderd en er meerdere relaties zijn veranderd in hoedanigheid waarin de ervaring van depressie en alleen zijn duidelijk naar voren komt.

Ik stel mezelf ten doel me te realiseren dat de blikken van een ander niets over mij zeggen en dat alleen mijn reactie hierop aan mijzelf is om in te zien, te stoppen en zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf stap voor stap te bevrijden in en als de toepassing van zelfvergeving van de verharding die ik in mijzelf ervaar ten aanzien van mijn zelfexpressie waarin ik me realiseer dat in dit proces van zelfvergeving, ikzelf in en als zelfexpressie naar voren kom.

Ik stel mezelf ten doel mijn huis op te ruimen en weg te doen wat ik niet meer nodig heb als een opruimen en overzichtelijk maken van mijn leefomgeving en tegelijkertijd fysiek bezig te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de ervaring van depressie er niet mag zijn en dat deze geen expressie mag hebben en dus houd ik deze verborgen wat inhoudt dat ik mezelf in dat moment verborgen houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als de ervaring van depressie te verbergen en weg te houden van het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb depressie geen leven te geven en dus te denken dat er geen leven is in en als de ervaring als expressie van depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het niet waard ben om te leven in en als de ervaring van depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf minderwaardig te voelen in en als de ervaring van depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten vallen en onderdrukken in een ervaring van depressie in plaats van mezelf te ondersteunen in en als het inzien en zelfvergeven van de ervaring als expressie van depressie.

Ik stel mezelf ten doel te ademen in en als de ervaring van depressie en hierin aanwezig te zijn in wat er speelt in mij, voor en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het woord ‘ervaring’ te veranderen in ‘expressie’ en het te gebruiken als ‘expressie van depressie’ waarin het voor mij duidelijk is dat depressie ook een expressie is in en als de geest als en van een ervaring waardoor ik de negatieve lading eraf haal en ik kan zien wat deze expressie inhoudt, zodat ik mezelf hierin kan vergeven en ondersteunen totdat en zodat ik werkelijk in staat ben tot verandering hierin van en als mezelf.

———————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

 

 

Dag 449 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-12 – Schaamte

Dag 438 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-11 – Opgeven

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren naar aanleiding van de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen;, waarin ik me schaam voor hetgeen zichtbaar is in het projecteren van mijn gedachte op een ander en in het leven van deze gedachte geprojecteerd op een ander welke feitelijk laat zien dat ikzelf zelfonoprecht ben in dat moment en dus zelfonoprecht leef, gelovende in de rechtvaardigheid van mijn eigen reacties en dus levend in en als de rechtvaardigheid in en als reactie, in plaats van te leven in en als zelf in zelfoprechtheid en mijn reacties in en als mezelf te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te schamen voor het feit dat ik vasthoud aan mijn geloof in reacties en dus vasthoud aan de afscheiding als ongelijkheid in en als mezelf welke schade berokkend aan een ander als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als niet bereid te ervaren om deze afscheiding als ongelijkheid op te geven gerelateerd aan een persoon die ik op afstand wil houden als degene die in mijn beleving en interpretatie, gedachten in herhaling op mij projecteert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een persoon op afstand te willen houden door zelf gedachten te gaan projecteren en hierin een afscheiding als muur te bouwen tussen mij en de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een (eventuele) projectie van een ander als reden te gebruiken om zelf te mogen projecteren en dus als reden te gebruiken voor het in stand houden van mijzelf in zelfzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een persoonlijkheid op afstand te willen houden en zo mijn eigen persoonlijkheid in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen verbergen dat ik een persoonlijkheid op afstand wil houden en mijn eigen persoonlijkheid in stand wil houden aangezien ik weet dat dit niet zelfoprecht en dus ongelijk is en zo ongelijkheid voortbrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ongelijkheid voort te brengen door een persoonlijkheid op afstand te houden en zo mijn persoonlijkheid in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gelijkheid in de wereld te willen brengen maar zelf tegelijkertijd, het liefste mijn eigen ongelijkheid als persoonlijkheid in stand te willen houden ter bescherming van mezelf als ‘wie ik ben’ in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als geestesverschijning in stand te willen houden en dus (nog) niet werkelijk, volledig en fysiek te staan in en als het woord gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het me schaadt als ik deze persoonlijkheid opgeef en de andere persoon toe laat naderen, aangezien het zo voelt en dus wederom, mijn eigen gevoelens en emoties als energetische waarden als leidraad te gebruiken voor wie ik ben, welke mij automatisch in en als de geest doet behouden en doet leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te doen behouden en leven als een automaat in en als de geest en hier ondertussen wel schaamte voor te ervaren en dit dus te verbergen en dus, mezelf te verstoppen als wie ik ben, bestaande in en als de geest net als ieder ander die leeft en zich verbergt in en als de geest en zo, schaamte in stand te houden en te leven in deze wereld maar door het verbergen ervan, niet tot werkelijke schaamte te komen welke mij brengt tot zelfverandering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte in stand te houden en te leven in deze wereld.

Wordt vervolgd

Gehele blogserie:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Verbeeldingsdimensie

Dag 403 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-1 – Machteloosheid

Dag 409 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-2 – Hopeloosheid en Verdriet

Dag 410 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-3 – Woede

Dag 418 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-4 – Angst en Angstdimensie

Dag 421 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-5 – Verbijstering

Dag 425 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-6 – Verslagen

Dag 426 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-7 – Schrik

Dag 430 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-8 – Stil vallen en Redeneren

Dag 432 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-9 – Paniek

Dag 437 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-10 – Walging en Onbegrip

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 444 – Tip Toeing around myself

Ik bemerk in mezelf dat ik mijn adem inhoud in angst voor een inzicht waarin ik zal zien dat ik iets heb nagelaten in de zorg voor Casper het konijn in dit geval. In het algemeen is het een angst voor dat ik iets fout heb gedaan, waarin ik ‘fout’ definieer als het aanwezig zijn in de geest en hierin leven over het hoofd zien en dus een bewegen in eigenbelang. En hierin houd ik mijn adem in; niet werkelijk geheel en fysiek natuurlijk want dan zou ik hier niet meer fysiek aanwezig zijn. Maar er is een soort constante spanning aanwezig die ik ervaar ‘op de achtergrond’. Dat is op zichzelf een interessant gegeven, dat ik spanning die aanwezig is in en als mijn fysiek als mijn adem inhouden, ervaar alsof het ver weg en op de achtergrond afspeelt. Waar ben ik dan, als de fysieke spanning en het adem inhouden zich in mijn beleving, afspeelt op de ‘achtergrond’? Niet in mijn fysiek aanwezig want dan zou ik het direct zien en fysiek ervaren als mezelf. Dus, als ik niet in het fysiek aanwezig ben, ben ik in de geest aanwezig, in het achterhoofd waar de vele geestactiviteiten plaatsvinden en in de fysiek gemanifesteerde/geintegreerde geest bewustzijn systemen. Wat hetgeen is dat ik als ‘fout’ bestempel, terwijl het feitelijk ‘verkeerd’ als ‘gekeerd’ is als hoe we hebben toegestaan geprogrammeerd te zijn/worden en onszelf geprogrammeerd hebben in en als de omgekeerde wereld in en als de illusies van de geest, bestaande als ‘wat is het beste voor mij alleen in en als de geest’ dus in eigenbelang in plaats van het geheel als Leven – inclusief mezelf als leven – in overweging te nemen. Ik ervaar angst – dus wederom een gedachte als oordeel voor mijn eigen oordeel hierop welke nieuwe lagen van (zelf)oordeel creeert/gecreeerd heeft en zo dus de oorspronkelijke ‘oordelen als gedachten als persoonlijke  interpretaties van de fysieke werkelijkheid’ verbergen en onderdrukken. Tip Toeing around myself. En zo ben ik nog steeds druk met mezelf en houd ik het eigenbelang in en als de geest in stand.

Zelfvergevingen en zelfcorrecties zullen volgen en ik ga de komende dagen zien in mezelf of er eventueel een gerelateerde herinnering omhoog komt.

Fear of Fear Itself – Fears and Phobias

Full fear of fear itself fears and phobias

————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 433 – Vermaak in de geest

Happy birthday clown met ballonnen, zijn handen te houden in een verbaasd gebaar.   Stockfoto - 6713363

Vorige week zag ik mezelf in interactie met Witneus het konijn. Ik moet haar nog 2x per dag oppakken voor de nabehandeling van de longontsteking en nu ze zich beter voelt wil ze niet meer opgepakt worden – dit is iets wat ik nooit gedaan heb behalve als het echt nodig was, wat over het algemeen neerkwam op zo’n 2x per jaar. Nu dus 2x per dag wat een verandering is. Hierin laat ze zien dat ze dit niet wil door weg te rennen door de kamer heen, weg te kruipen in hoekjes en te stampen. Tijdens dit gebeuren zag ik wat in eerste instantie een reactie in mij is op het stampen. Het ging de eerste 2 dagen niet gemakkelijk en ze probeerde zich los te worstelen als ik haar al beet had en door het wegrennen kon ik haar niet goed oppakken op een manier die het minst onprettig is. Ik raakte energetisch tijdens deze achtervolging en voelde me ‘rot’ erna omdat ik haar niet beet had zoals ik graag zou willen. Wat er werkelijk gebeurde is dat ik me rot voelde over wie ik was in het moment dat ik haar probeerde op te pakken. En 1 aspect hierin was een moment van vermaak, waarin ik een soort van lachte om haar stampen. Waarin/waarna ik me direct realiseerde, wacht even, dit is niet grappig, ze geeft aan dat ze dit niet wil en onprettig vindt. Het moet gebeuren dus ik moet haar oppakken, of ze wil of niet, echter er hoeft geen vermaak plaats te vinden. Dit is ongelijk staan en me niet in haar verplaatsen als konijn als hoe het is om achterna gezeten te worden en te moeten worden opgepakt voor het innemen van vieze drankjes. Ik had hierin wat reacties welke ik heb doorgewandeld in die twee dagen welke het loslaten betroffen van de periode dat we zo knus bij elkaar zaten tijdens de verzorging en ze mijn gezicht likte en zich gewoon op liet pakken terwijl ze zo ziek was. Het feit dat ze wegrent geeft aan dat ze weer beter wordt en ik heb na wat zelfvergevingen en zelfcorrecties een manier en ritme gevonden om dit toe te passen zonder dat ze de hele dag voor me wegrent. de ervaring van vermaak heb ik direct gestopt. Echter ik zag/zie deze ervaring gerelateerd aan een algemene ervaring van mezelf vroeger en dit heeft meer uitschrijven nodig.

Feitelijk is dit ‘tot vermaak dienen in de geest’ hetgeen waar ik zelf zo vaak voor ben weggerend. Een expressie waarom een soort van gelachen wordt, niet werkelijk uitlachen maar lachen ter vermaak, ‘lachen om’. Wat ik zag in mezelf in de ervaring van vermaak is dat hieronder een ervaring van onmacht ligt als een niet-weten hoe het praktisch aan te pakken; ik verkeerde in een niet-weten hoe Witneus op te pakken zonder dat ze de hele dag voor me wegrent en zonder haar pijn te doen door haar verkeerd vast te pakken. Ik zag hierin ook een ervaring van angst voor verlies, verlies van de ‘intimiteitdie ik met haar had gedurende de ziekenverzorging en als ze nu de hele dag voor me weg zou rennen, niet wetende wanneer ik haar nu wel en wanneer ik haar niet oppak. (dit aspect van intimiteit is waarin ik die 2 dagen hardop zelfvergevingen zelfcorrecties heb gewandeld). En in het vermaak verberg ik mezelf voor deze ervaring van ‘niet-weten’ en bescherm ik mezelf tegen een ervaring van onmacht ten aanzien van het ‘niet-weten’ als het onbekende in en als een praktische oplossing in en als zelfexpressie. Feitelijk zie ik het vermaak opkomen bij gebrek aan praktische oplossing en/of bij gebrek aan zelfexpressie, welke we niet als levend voorbeeld hebben gehad. Ik heb voornamelijk een voorbeeld gehad van ofwel dit vermaak, ofwel het inhouden van expressie, en dit inhouden heb ik als prettiger ervaren dus dit is hetgeen welke ik bewust heb ‘gekozen om te volgen’, en het vermaak is dan de onbewuste, onderdrukte en verborgen expressie geworden waarvan ik het liefste heb dat die er niet is. Beide voorbeelden weerhouden van zelfexpressie, dus tijd om dit in zelfvergeving te wandelen en hierin zelfverantwoordelijkheid te nemen.

Zelfvergevingen en zelfcorrecties volgen.

Onderzoek en stop het vermaak in je geest op weg naar gelijkheid in en als het fysiek:

Desteni-I-Process-Lite

Exploring Self Intimacy

————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Oneindigheidsteken

Gedachtendimensie:

Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen.

Geloof hierin: dat het zelfonoprecht is en dat de zelfonoprechtheid in/als de gedachten van een ander iets over mij zegt en mij iets aan kan doen, en dus dat ik het tegendeel moet bewijzen/duidelijk moet maken dat deze gedachten niet over mij gaan.

Aard van de gedachte: geloof/ongeloof

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het zo zelfonoprecht is dat ik niet weet waar te beginnen, in plaats van in te zien dat, door te participeren in deze gedachte, ik zelf zelfonoprecht ben, en dit zo vaak gedaan heb dat ik niet weet waar te beginnen aangezien er zoveel gedachten zijn die een begin hebben gemaakt in en als mezelf, bestaande in zelfonrechtheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet weet waar te beginnen omdat het zo zelfonoprecht is, en hierin de mate van zelfonoprechtheid te laten bepalen of ik wel of niet begin, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er geen mate bestaat, dat ‘mate’ een gegeven als excuus is van de geest om niet te hoeven beginnen en een bepaalde mate van zelfonoprechtheid toe te staan te blijven bestaan, in en als zelf, waarin in feite, helemaal niets gebeurt, aangezien het hierin een ‘alles of niets’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat het proces van zelfonderzoek, zelfvergeving en zelfcorrectie een onderzoek is van alles of niets, waarin ik bedoel dat de mate er  niet toe doet, maar dat iedere zelfonrechtheid gevolgen heeft op het fysieke leven, op eenzelfde niveau als dat ik het toesta, dus als ik het subtiel toesta in mezelf te blijven bestaan, zal het zich subtiel in mijn leven, in mijn fysiek, en in en als het fysieke leven algemeen, blijven bestaan, zich voortzetten en laten zien, precies in de mate zoals ik het toesta, net zolang totdat ik beslis ‘nu is het genoeg’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb subtiele zelfonoprechtheid toe te staan te bestaan in mijn fysiek, mijn leven en in het fysieke leven in het algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb subtiel en verborgen toestaan als beter te zien dan groots en zichtbaar toestaan, in plaats van in te zien dat subtiel en verborgen ook nog eens tijd nodig heeft om zich eerst te tonen alvorens het gecorrigeerd kan worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te reageren op het verborgene en het verborgen houden, aangezien dit niet eenvoudig vergeven en gecorrigeerd kan worden, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit is hoe ik het zelf toesta in en als mezelf en dus in en als het fysieke bestaan, als hoe ik het ‘geleerd’ heb, wat iets is wat ik ‘niet zie/niet wil zien’, en wat zo dus blijft bestaan met mijn toestemming.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ‘verborgen houden’ te verbergen, waardoor ik mezelf hierin niet toesta mezelf te vergeven en corrigeren, wat me boos maakt in en als mezelf, op het moment dat dit getriggerd wordt door een ander die iets verbergt/niet ziet, waarop ik een gedachte aanmaak; een gedachte als oordeel als controle, in en als angst om te voorkomen dat mijn verborgen gedachten als oordelen zich laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gedachten als oordelen te gebruiken als controle om mijn eigen gedachten als oordelen niet te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven dat zelfonoprechtheid als de (uitgeschreven/uitgesproken)  gedachten van een ander iets zeggen over mij, in plaats van in te zien dat alleen mijn eigen (uitgeschreven/uitgesproken)  gedachten iets zeggen over mij, en dat de uitgeschreven/uitgesproken gedachten van een ander, in principe iets zeggen over de ander, en dat mijn innerlijke reacties hierop, wederom iets zeggen over mij, welke ik voor mezelf kan uitschrijven, inzien, zelfvergeven en corrigeren in en als mezelf, waarin ik tevens zie of en hoe hetgeen gezegd wordt, ook op mij van toepassing is en wat ik hierin eventueel kan veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat gedachten van een ander mij iets kunnen aandoen, en dat ik dus het tegendeel moet bewijzen/duidelijk dien te maken dat deze gedachten niet over mij gaan, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat mijn eigen gedachten als controle als reactie als angst, over mij gaan en mij iets aandoen op het moment dat ik ze produceer en weer onderdruk, welke angst in me oproept voor het automatisme in en als mijn eigen geest in en als onderdrukking, waarop ik geen controle lijk te hebben, maar welke in principe, in en als zichzelf als de geest, bestaat in en als controle.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen controlesysteem te willen controleren, maar tegelijkertijd te ervaren dat dit niet mogelijk is; het is niet mogelijk het controlesysteem in en als de geest, op te lossen met dezelfde controlemechanismen in en als de geest, waarin ik mezelf vastzet in de cirkel van controle in en als de geest.

En dus is er maar een oplossing: welke is, loslaten/vrij maken van controle, en loslaten/vrij maken houdt in: zelfvergeving van de gedachten en opvolgende reacties in en als de controlemechanismen bestaande in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verdedigen bestaande in en als controlemechanismen, in en als de geest.

Zelfcorrecties volgen.

Desteni-I-Process-Lite

Om te leren hoe we bestaan als gedachten, gevoelens en emoties zonder te zien wie we zijn hierin.

Stop deelname in de oneindige cyclus in jezelf; start het Desteni-I-Process-lite; gratis online.

————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 219 – Het Sexy personage

Een start.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een sexy personage te creeren, waarin ik mezelf verberg in/als angst om iets gedaan te krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een platte buik sexy te vinden, en dus een platte buik wil, zodat ik als sexy personage door het leven kan en seks kan hebben wanneer ik wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen voldoen aan mijn eigen afbeelding van een sexy personage en hierin frustratie, verdriet en teleurstelling te creeren in mezelf door een afbeelding te creeren en na te jagen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een afbeelding als ideaal na te jagen, welke verbonden is aan een plaatje en waarin ik mezelf forceer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb allang dit plaatje niet meer na te willen jagen maar gewoon een goed functionerend fysiek en darmstelsel te willen, wat opnieuw een plaatje najagen is/word door het te willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gefrustreerd te zijn dat ik geen seks kan hebben wanneer ik wil doordat ik last heb van mijn darmen, welke opblazen door het verbergen van de leugens in mezelf/tegen mezelf, welke in eerste instantie onder andere zijn ontstaan door het geloof een platte buik te moeten hebben en hiervoor minder te gaan eten, wat ik blijkbaar een schoonheidsideaal vond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gefrustreerd te zijn door de last in mijn darmen, seks of geen seks, waardoor ik niet lekker in mijn eigen fysiek aanwezig kan zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in een schoonheidsideaal welke ik wil bereiken om mooi gevonden te worden, waarin ik in eerste instantie helemaal geen sekswens zie maar meer een wens voor aandacht en waardering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven een platte buik te moeten hebben voor het ontvangen van aandacht en waardering, welke mijn eigen aandacht en waardering zijn, waarin ik mezelf onderwerp aan een waardeoordeel, en mezelf alleen goedkeur als ik een platte buik heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te vergelijken met ieder plaatje van een vrouw met een platte buik, waarin ik geobsedeerd ben geraakt door een platte buik en hierin mezelf heb uitgehongerd om maar een platte buik te krijgen, niet ziende dat ik verder vermager maar alleen maar ziende dat mijn buik opzet als ik eet/gegeten heb, waarin ik uiteindelijk vast ben komen te zitten en allang niet meer dun te willen zijn, maar een construct in mezelf te hebben gecreeerd waarin ik mezelf saboteer met pijn en stoelgang problemen, waarin ik zie dat ik dus nog steeds leef in het plaatje van de vrouw met de platte buik als sexy personage die iets gedaan wil krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en mijn fysiek te missen hoe ik was, welke ik toen juist niet goed genoeg vond, voordat ik het sexy personage ben gaan naleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als sexy personage een relatie te willen om seks te hebben, en zolang ik leef als sexy personage, ik dus een relatie wil om seks te kunnen hebben, en gefrustreerd raak als ik dit niet kan hebben/denk te kunnen hebben in de toekomst door darmklachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een relatie te willen om seks te kunnen hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als sexy personage een man te gebruiken om seks te hebben/kunnen hebben, en als we geen seks hebben/kunnen hebben, eigenlijk niet zo goed weet wat we samen moeten en/of kunnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te pushen in het sexy personage terwijl ik er helemaal niet aan kan voldoen, en hierin mezelf vastzet in mijn eigen leugens en verlangens.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb misselijk te zijn van mijn eigen leugens en verlangens en gepush in mezelf om seks te kunnen hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb helemaal niet te willen pushen, maar getriggerd te worden in verlangens naar een man en hierin het sexy personage te triggeren die gaat pushen om seks te kunnen hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verward te raken door seksuele verlangens die getriggerd worden en die ik dus gelijk weer moet stoppen maar welke ik zodra ik ze gevoeld heb in mijn leven, juist gestimuleerd/gekoesterd heb aangezien ik geloofde dat dit het was, dat dit echt was en dat ik hierin kon leven en hierin nog steeds neig deze ervaring te geloven en dus te leven, in/als het sexy personage.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geprobeerd te hebben in de seksuele gevoelens te leven en te blijven staan, terwijl ik ondertussen steeds merkte dat ik in de knoop kwam in mijn darmen dus in mezelf, en hierin het ‘ik kan niet poepen’ personage tegenkom of zelfs gecreeerd heb, als fysieke bescherming van mezelf waar ik mezelf in/als sexy personage niet stop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te blijven geloven dat ik altijd een ‘ik kan niet poepen’ personage nodig heb om mezelf te stoppen in het sexy personage.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me sterk te voelen in het sexy personage en me zwak te voelen in het ‘ik kan niet poepen’ personage, welke ik nu ga veranderen in het ‘ik kan het niet’ personage.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb volledig gefucked te zijn door het sexy personage.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik kan genieten van seks zonder het sexy personage te triggeren.

Ik stel mezelf ten doel seksuele verlangens en gekoppelde gedachten en plaatjes direct te stoppen zodra ze opkomen.

Ik stel mezelf ten doel mijn startpunt te onderzoeken in de omgang en gesprekken met een man, en als er seksuele verlangens spelen, deze te stoppen en zelf te vergeven, zodat ik zonder deze verlangens als geheime agenda kan spreken met de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de seksuele verlangens lekker te vinden voelen en me hierin te voelen alsof ik de hele wereld aankan, oftewel alsof ik niet bang ben, in plaats van in te zien dat de verlangens voortkomen/gecreeerd zijn in/als angst om alleen te zijn/alleen te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te hebben genoten van het gevoel van seksuele verlangens die beantwoord/bevredigd worden maar gefrustreerd te worden van seksuele verlangens die niet beantwoord/bevredigd worden, en dus mezelf hierin, in seksuele verlangens als het sexy personage, afhankelijk te maken van degene die me beantwoord en/of bevredigd en hierin mezelf te beperken in de woorden die ik spreek, aangezien ik met mijn woorden de ander met wie ik seks wil hebben, niet wil wegjagen.

Ik stel mezelf ten doel mijn manipulatie om seks te hebben te stoppen en te zien waar de triggerpunten liggen, in welke context, in welk moment, hoe ik mezelf ervaar in dat moment, om te zien waardoor ik het sexy personage nodig denk te hebben.

Als ik seksuele verlangens op voel komen, dan stop ik, ik adem. Ik adem in, ik zie wat er speelt, ik adem uit, ik laat los, totdat de gevoelens van seksuele verlangens wegebben en stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet in het leven zonder het sexy personage, in plaats van in te zien dat het sexy personage maar een personage is, ter vervanging van mijn gebrek aan leven welke een gevoel van leven geeft, maar waarin ik mezelf fysiek manipuleer, frustreer, verkramp en vastzet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in het sexy personage fysiek te manipuleren, frustreren, verkrampen en vast te zetten en toch te willen vast blijven houden aan het lekkere gevoel van het sexy personage.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven angst te ervaren voor seks, in plaats van in te zien dat ik angst ervaar voor mijzelf als sexy personage waarin ik geen rekening houd met mezelf in/als fysiek zolang ik me beweeg in/als een personage dus in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds te laat te zien hoe ik mezelf fysiek manipuleer in het sexy personage en dus telkens consequenties creeer en wandel, waarin ik ook nog eens boos en gefrustreerd word dat mijn fysiek me beperkt te leven in/als sexy personage, terwijl ik eigenlijk boos ben dat ik er weer ben ingetuind, in mijn eigen manipulaties die me fysiek vervormen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek te vervormen met personages, en dit zolang gedaan te hebben en tevens te hebben overgenomen van vorige generaties waardoor ik niet weet hoe dit te voorkomen en corrigeren, aangezien het zich al in mijn fysiek bevindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet in de pijn in mijn fysiek te willen zien in het moment aangezien het zo’n pijn doet, terwijl dit juist het moment om in te zien; als het geen pijn doet is niet te zien wat er pijn doet.

Ik stel mezelf ten doel zoveel als mogelijk te ademen in de pijn in mijn fysiek, en hier te blijven en te zien wat ik gecreeerd heb en toegestaan, net zolang totdat ik in staat en ter wille ben het te voorkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet volledig ter wille te zijn om fysieke consequenties te voorkomen in weerstand om mijn fysiek gecreeerde consequenties onder ogen te zien, waarin ik juist nog meer consequenties creeer in mijn fysiek waarmee ik het erger maak en welke me dwingen ter wille te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van doodgaan te hebben als ik mijn fysiek gecreeerde consequenties onder ogen zie en ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek te gebruiken en misbruiken om mezelf ter wille te maken tot wat het beste is voor mezelf als leven in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand/weigering te ervaren om mezelf te vergeven wat ik heb toegestaan in/als mezelf en dus in anderen en hierin te verharden.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf te veroordelen en schamen voor wie ik geworden ben en hierin controle uit te oefenen over mezelf over wat wel en niet gezien mag worden door me te realiseren dat ik een programma geleefd heb/leef als wie ik geen leven ben maar persona’s, zodat ik direct in zelf kan zien in de persona’s/karakters die ik geworden ben en geleefd heb en hierin mezelf kan vergeven en corrigeren.

Relationship Succes Support – Introduction Free

What is Sex – Overview Free

What is Sex? – Fulfilment as Sex

Mind Sex vs Physical Sex

———————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life