Dag 421 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-5-Verbijstering

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen?- Verbeeldingsdimensie

Dag 403 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-1 – Machteloosheid

Dag 409 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-2 – Hopeloosheid en verdriet

Dag 410 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-3 – Woede

Dag 418 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-4 – Angst en Angstdimensie

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte, onbegrip

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verbijsteren in en als de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verbijsteren in en als een ervaring van verbijstering, zodat ik niet weet/zie waar te beginnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelfonoprecht te zijn in en als het geloof in en het leven van een ervaring van verbijstering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mijn verbijstering mag tonen/leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf dan toon in en als manifestatie van zelfonoprechtheid in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfverantwoordelijkheid weg te leggen in en als het ervaren, tonen en leven van een ervaring verbijstering, in en als een poging om mezelf als de ander te verbijsteren/stil te krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te proberen een ander te verbijsteren/stil te krijgen door middel van het ervaren, leven en tonen van verbijstering, exact zoals het mij geleerd is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten verbijsteren door het tonen van verbijstering van een ander als reactie in zelfonrechtheid in en als onbegrip op iets wat ik vertel/laat zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verbijsteren door een voorbeeld te volgen en integreren in en als verbijstering, en dit vervolgens zo zelf toe te passen en dus de zonde door te geven/te manifesteren in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te proberen mezelf stil te krijgen door een ervaring als verbijstering te manifesteren,  hierin te participeren en deze te leven, zoals ik gezien heb dat het werkt als een ander dit doet bij mij en dus zou het ook moeten werken als ik dit zelf zo doe bij mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te proberen mezelf en/of/als de ander stil te krijgen door mijn eigen ervaringen in en als de geest als verbijstering en door ervaringen van anderen getoond in en als de geest zoals verbijstering.

Wordt vervolgd

Voor context lees de serie bovenaan dit blog welke begint op Dag 398. Het is een serie waarin ik specifiek uitschrijf hoe ik de verdediging van en als een karakter als afscheiding in/als mezelf in/als de geest heb opgezet in verschillende dimensies waarin steeds opnieuw en gedetailleerd zichtbaar wordt dat de gedachte “het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen” ‘natuurlijk’ over (een deel van) mezelf gaat als en zodra ik participeer in deze gedachte en/als geactiveerd karakter en ieder blog beschrijft een aspect/dimensie van dit karakter als afscheiding binnenin zelf welke in het schrijven zichtbaar wordt.

——————————————————————————————————————-
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

DISCLAIMER: Geen enkel blog welke ik hier schrijf gerelateerd aan fysieke klachten houdt een geneeswijze in welke praktisch fysiek onderzoek overbodig maakt. Bij (langdurige) fysieke klachten raad ik altijd aan een specialist te bezoeken op regulier en natuurgeneeskundig gebied, om zoveel mogelijk direct inzicht te krijgen in de fysieke gesteldheid en te kunnen handelen als dit acuut nodig is. (NB Ikzelf heb regulier fysiek onderzoek laten uitvoeren om levensbedreigende aandoeningen te kunnen uitsluiten en verder te kunnen met zelfonderzoek in relatie tot lichaam en geest, waarin ik dit proces regelmatig ondersteun met therapeuten die praktisch werkzaam zijn in de natuurgeneeskunde in de brede zin).

*

Hetgeen niet compleet in expressie is genomen wordt geforceerd het lichaam te verlaten en tegelijkertijd vecht het lichaam om dit vast te houden aangezien het lichaam dit als voeding ziet. Gerelateerd tot partnerschap: als ik mezelf laat bepalen door angst, gebruik ik niet de fysieke delen die een gevestigd partnerschap zullen worden. De gerelateerde chemische delen in het fysiek moeten dan het lichaam verlaten – geforceerd – maar eigenlijk is het lichaam het hier niet mee eens, want het lichaam weet dat een gebalanceerd partnerschap Goed is voor Mij. Dus het fysiek houdt vast. Als signaal dat het ontlastingsproces uit balans is. Ik ontlast mezelf niet van de controle welke gevormd is door angst, onzekerheid, backchat, toekomstprojecties etc. Dit geeft een ongemakkelijke ontlasting.

Een stukje vertaald uit een chat met Bernard en Sunette. Echter ik snap het nog steeds niet. Ik zie niet hoe ik dit patroon in mezelf creeer en waar te starten met zelfvergeven. Dus start ik hier bij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de tekst niet volledig te begrijpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te zijn dat ik niet begrijp hoe ik dit patroon creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te zijn dat ik niet meer duidelijkheid krijg over hoe ik dit patroon in mezelf creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me onmachtig te ervaren tegenover dit patroon in mezelf, waarin ik mezelf volledig vastzet in de onmacht en hierin compleet stil val.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb compleet stil te vallen in de onmacht die ik ervaar tegenover het ontlastingspatroon wat ik gecreeerd heb als controle over mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek te controleren met een ontlastingspatroon welke uit balans is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verbijsterd te zijn over het stil vallen van de fysieke ontlasting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorme angst te ervaren voor het stilvallen van de fysieke ontlasting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ontlastingspatroon te ontwikkelen waarin ik de ontlasting forceer in controle, waarin ik tegelijkertijd de tegenwerking als tegenpool in polariteit creeer/manifesteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de periode met de Polen achter me gelaten te hebben maar nog wel vast te zitten in de polariteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om de polariteit in mezelf los te laten waarin ik angst ervaar dat ik nooit meer fysieke ontlasting heb en dus dood ga door zelfvergiftiging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dood te gaan als ik de polariteit in mezelf stop/loslaat, in plaats van in te zien dat ik dit niet zozeer loslaat maar zelfvergeef en hierin transformeer en terug breng naar het fysiek, waarin ikzelf tot leven kan komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dood te gaan door het loslaten van de polariteit, in plaats van in te zien dat ik doodga door de zelfvergiftiging van het vasthouden aan de polariteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waar te beginnen met het zelfvergeven van de polariteit waarin ik de onnatuurlijke ontlasting heb gecreeerd.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als iemand me een vraag stelt waarom ik iets gedaan heb, ik volledig in angst te schieten dat ik iets fout gedaan heb, en mezelf hierin volledig te verlammen, in plaats van in zelf te zien en te antwoorden waarom ik iets gedaan heb in zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen al door de vraag te denken en geloven dat ik iets fout gedaan heb, en hierin dus denk en geloof dat ik het goed moet maken, en moet doen wat ik denk dat de ander denkt dat gedaan moet worden, in plaats van in zelf te zien, te zien wat ik gedaan heb en waarom ik het gedaan heb, te antwoorden wat ik zie in zelf als zelfexpressie waarin een antwoord hierop van een ander me eventueel kan ondersteunen om hetgeen ik niet gezien heb in zelf, te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verlammen bij het idee dat ik iets fout doe, en hierin liever niets meer doe en al mijn expressie inhoud, zodat ik ook niets fout kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn expressie volledig in te houden zodat ik ten minste niets fout kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb volledig vast te zitten in een schrik welke ik ervaar als iemand me vraagt waarom ik iets gedaan heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me gekleineerd te voelen in een vraag waarom ik iets gedaan heb, alsof ik als een kind gecontroleerd word, en hierin boos te worden op de vraagsteller maar dit niet te laten blijken en net te doen of ik het logisch vind dat die vraag gesteld wordt, terwijl ik me afvraag in mezelf waarom deze vraag gesteld moet worden en waarom ik niet vertrouwd wordt in wat ik doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen waarom ik niet vertrouwd word in wat ik doe en dit persoonlijk te nemen, in plaats van in te zien dat wij als persoonlijk mens als persona’s niet te vertrouwen zijn, wat niet persoonlijk is maar in iedereen aanwezig als voorprogrammering als geest bewustzijn systeem, en wat dus de reden is waarom ik niet vertrouwd word aangezien ik nog niet betrouwbaar ben zolang ik participeer in polariteiten in persona’s.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik geen partnerschap mag starten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een doodzonde bega als ik een partnerschap start.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven en ervaren, dus in ervaring gebracht te hebben, dat ik een partnerschap moet verbergen en als iemand dit ziet, ik gedoemd ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik gedoemd ben als ik een partnerschap aanga en iemand dit ziet, en dus verberg ik het automatisch en onbewust.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een plaatje te hebben in mezelf van heel veel mensen die me najagen/belagen, waarin de gedachte/angst opkomt dat ik aan de schandpaal genageld wordt als gezien wordt dat ik een partnerschap start.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd vaag te doen over partnerschap in plaats van er eerlijk en oprecht over te praten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik eerlijk en oprecht over een partnerschap moet praten, in plaats van in te zien dat ik zelfeerlijk en zelfoprecht dien te zijn ten opzichte van een partnerschap, welke ik eventueel in expressie in woorden kan brengen als ik dat wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets aan de omgeving verschuldigd ben ten aanzien van het informeren over het wel of niet aangaan van een partnerschap, in plaats van in te zien dat de enigen die hierover beslissen de partner en ikzelf zijn waarin we in onszelf kunnen zien of we zelfoprecht zijn hierin, en zo niet, we dit kunnen corrigeren in zelf waarin de praktische mogelijkheden ten aanzien van het partnerschap onderzocht kunnen worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een geloof te creeren en toe te staan in mezelf dat een partnerschap altijd fout is, en dus verlam ik mezelf in angst bij het aangaan van een partnerschap, ook als dit het beste is voor mijn fysiek en voor de partner zijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zolang een partner gezocht te hebben om mezelf te vervullen – ook al wist ik dat dit niet klopte en probeerde ik dit te stoppen – waarin het partnerschap niet het beste is voor mezelf en voor de ander als fysiek, waardoor ik nog steeds geloof dat ik geen partnerschap aan mag gaan, ook niet als ik dit patroon stop in zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog angst te ervaren mezelf in een partner te verliezen, waardoor ik mezelf als expressie verlies, en hierin automatisch angst voor verlies als controle op te gooien voordat er een partnerschap plaats kan vinden, welke ik tot uiting/expressie breng in mijn fysiek als een verstoorde balans in ontlasting waarin ik mijn fysiek zo belast dat fysiek partnerschap onmogelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet exact te zien hoe ik deze controle start/waar deze exact getriggerd wordt, welke me frustreert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me als gefrustreerd te ervaren dat ik niet exact zie hoe ik het patroon van controle start/waar het getriggerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet voor te kunnen stellen dat dit patroon van controle werkelijk de oorzaak is van het fysiek verstoorde ontlastingspatroon, terwijl ik tegelijkertijd al heel lang weet dat er een patroon ten grondslag ligt aan deze fysieke disbalans.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin de geest als ‘het niet voor kunnen stellen’ weer te geloven en zo mijn macht tot oplossing weg te geven aan de geest/het bewustzijn in/als voorstellingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik me iets moet kunnen voorstellen om iets tot stand te brengen, in plaats van in te zien dat dit de omgekeerde wereld is en ik in voorstellingen een plaatje uit de geest tot stand breng, gebaseerd op controle en angst, in plaats van zelf te gaan staan en deze controle als angst te stoppen in mezelf en dus de plaatjes als voorstellingen als gedachten te stoppen in zelf.

*

Ik stel mezelf ten doel de woorden patroon en ontlasting te onderzoeken en te zien of ik hierin meer duidelijkheid krijg over ‘mijn ontlastingspatroon’.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven voor het doorwandelen van de veranderingen die plaatsvinden in relatie tot partnerschap, waarin ik participatie in mijn voorprogrammering stop, welke teveel weerstand oproept als ik hierin te snel voort wil en dus mezelf forceer.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vertragen meer en meer, zodat ik in detail kan zien waar ik mezelf forceer tot het ontlasten van nutrienten die feitelijk voeding voor het lichaam zijn.

Ik stel mezelf ten doel een beslissing op mijn 16e ten aanzien van mijn buik opnieuw zoveel mogelijk gedetailleerd uit te schrijven, waarin ik onder andere zie in het woord taille en detail.

Als iemand me een vraag stelt, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf wat het antwoord op de vraag is en antwoord zoals ik zie in mezelf, zonder mijn antwoord aan te passen aan wat ik denk dat de ander wil horen als zijnde ‘goed’ of ‘juist’. Als ik een antwoord krijg van de ander zie ik of dit een reactie is van de ander op wat ik zeg, of dat het een antwoord is in gezond verstand waar ik iets mee kan ter correctie van mezelf als wat ik niet gezien heb in mezelf. Ik vergeef mezelf de ervaringen die opkomen in angst voor een oordeel van goed of fout.

Ik stel mezelf ten doel de vragen van de ander waarom ik iets doe, te zien als mogelijkheid tot eventuele correctie van mezelf in het vrij maken van mezelf als geest bewustzijn systeem, waarin ik in dit vrij maken van mezelf van mijn relatie met polariteit als goed en fout een mens in zelfvertrouwen kan worden die werkelijk te vertrouwen is als mens.

Ik stel mezelf ten doel mezelf mijn vergissingen te vergeven en corrigeren en niet opnieuw in de vergissing in de geest te participeren in ervaringen van schuld en schaamte maar in plaats hiervan de neiging tot herkauwen van een situatie te stoppen. Mocht ik blijven herkauwen en de vergissing opnieuw in werkelijkheid maken, dan zie ik opnieuw waar ik een punt gemist heb, wat ik mezelf niet vergeven heb.

Ik stel mezelf ten doel de vraag van een ander waarom ik iets doe, te gebruiken om mezelf vrij te maken van de gevangenis van reacties in goed en fout als waarde-systeem, door te zien waar ik nog reageer op deze vraag en dit zelf te vergeven en corrigeren in mezelf, in plaats van de vraag opnieuw als bevestiging van mezelf als waarde-systeem van goed en fout te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als goed te willen worden gezien door de ander en door degene die me een vraag stelt, waarin ik mezelf aanpas aan de vraagsteller, of liever gezegd aan wat ik denk dat de vraagsteller wil horen en dus goed vind en dus waar ik mezelf aanpas aan mijn zelf-beoordelingssysteem dus waardesysteem van goed en fout.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb goedkeuring te willen van mezelf als waardering als waarde-systeem, en als ik een vergissing maak, deze als fout te bestempelen waarin ik mezelf als ‘niet goed’ ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren en aan te passen aan een beoordelingssysteem van goed en fout in/als mezelf, en als ik hier buiten zelf, mezelf keihard aan te vallen en te belagen met allerhande/een regen van oordelen in/als backchat, welke ik niet inzie maar wegstop in mijn fysiek, en vervolgens elke dag ervaar vanuit mijn fysiek wanneer deze getriggerd worden door het afval wat langs deze opgeslagen oordelen verplaatst wordt, waarin ik opnieuw het afval beoordeel/veroordeel welke voorbij komt en hierin het afval opnieuw vastzet in beoordeling/in een waardesysteem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb waarde te hechten aan het beoordelen van het afval en hierin energie te genereren, in plaats van het afval fysiek te verwijderen en indien nodig gerelateerde oordelen zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als geest bewustzijn systeem als waarde-systeem als beoordelingssysteem te gebruiken om energie te genereren en mezelf te belonen als me dit lukt in oordelen van angst en controle waaraan ik me onderwerp, waarin ik in ervaringen van verdriet en onmacht in deze onderwerping energie genereer als energetische beloning ter overleving van mezelf als geest bewustzijn systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als geest bewustzijn systeem in leven te houden door me te onderwerpen aan ervaringen van verdriet en onmacht als beloning van mijn onderwerping aan de angst en controle in/als geest bewustzijn systeem als beoordeling welke ik fysiek heb gecreeerd en in stand houd.

Ik stel mezelf ten doel gerelateerde oordelen aan het fysieke afval welke ik heb opgeslagen in het lichaam in te zien, zelf te vergeven en mezelf te corrigeren tot ik in eenheid en gelijkheid in zelfexpressie mezelf richting geef en beslis in gezond verstand en in overweging van mezelf als fysiek, geest en zelfexpressie, in hoeverre fysiek partnerschap mogelijk is in het moment, en in te zien waar ik mezelf belast dus blokkeer/controleer in de expressie van mezelf in/als fysiek, zodat ik mezelf kan zelfvergeven en kan corrigeren in het fysiek, adem voor adem, dag voor dag, fysiek samen zijn voor fysiek samen zijn.

Atlanteans-caged-in-powerlessness-part-30

———————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 137 – Mezelf in de kou zetten

Ik ervaar walging en ongeloof als het principe van gelijkheid wordt afgedaan als een verschil in mening. Het lukt me nu om mijn mond te houden en eerst in mijn eigen reacties te gaan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb walging te ervaren bij de woorden van een ander die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ongeloof te ervaren als een stil vallen met de mond vol tanden als iemand het principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er een hekel aan te hebben om te worden afgedaan, afgescheept.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om teveel problemen te veroorzaken als ik me niet laat afdoen, afschepen, en dus sta ik het toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb toe te staan dat ik word afgedaan, afgescheept door een ander die een principe van gelijkheid wat ik naar voren breng om in te zien, afdoet als ‘hierin zullen we altijd van mening blijven verschillen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al geen zin meer te hebben om ook maar iets uit te leggen als iemand een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat ik niet in gelijkheid gezien word door de ander, in plaats van in te zien dat die ander zichzelf niet in gelijkheid ziet en dat dit niets over mij zegt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het afdoen van de ander van een principe van gelijkheid als een verschil in mening, iets over mij zegt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het liefst weg te willen lopen van deze persoon en nooit meer terug te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gedachtes als ‘bekijk het maar’ en zak maar in de stront’ in me te laten bestaan als reactie op het afdoen van een principe van gelijkheid als verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe te communiceren met iemand die principes van gelijkheid afdoet als een verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf niet gelijk te gaan staan aan iemand die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening, aangezien het zo’n pijn doet om hier gelijk aan te gaan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik verbrand word als ik gelijk ga staan aan de ander die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening, in plaats van in te zien dat ik niet gelijk hoef te gaan staan aan de ander maar als mezelf in reactie als pijn op het afdoen van die ander van een principe van gelijkheid als een verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik verbrand word als ik gelijk ga staan aan mijn  reactie op de ander(=de mind) die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening, waarin ik ervaar alsof ik alles van mezelf opgeef als ik hier niet tegen protesteer, in plaats van in te zien dat ik ooit mezelf heb opgegeven door te protesteren en in dit protest in/als de mind ten onder te gaan/mezelf op te geven, en dus moet ik deze gemanifesteerde verdediging blijven verdedigen als enig houvast; het is dit of toegeven dat ik destijds fout/verkeerd zat in het opgaan in mijn protest met alle jarenlange consequenties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb koud te zijn geworden als reactie op de ander=de mind die een principe van gelijkheid afdoet als verschil in mening, waarin ik me heb afgescheiden van mezelf als reactie/protest hierop en dus zelf precies hetzelfde doe, namelijk ongelijk gaan staan aan mezelf als mind als de ander=de mind in afscheiding/een anders willen zijn, terwijl ik dit ook in mij heb bestaan en in afscheiding van mijn reactie hierop, op hetgeen in mijzelf bestaat, kan ik niet een en gelijk als zelf worden, en dus verkies ik kou boven gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in mijn reactie als ‘je bekijkt het maar’ hetzelfde te doen als de ander naar mij doet in het afschepen van een principe van gelijkheid als een verschil in mening, waarin de ander feitelijk naar mij zegt ‘je bekijkt het maar, ik ga niet gelijk staan en in zelf zien, ik heb een andere mening en in die mening hoeft dat niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren in de weigering van de ander=de mind om in zelf te zien, en hierin zelf (opnieuw)  te weigeren om in de gelijkheid als mezelf als de ander te zien in de weigering om in zelf te zien.

Ik stel mezelf ten doel mijn eigen reacties van verongelijking in mezelf op de ander=de mind, die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil mening, te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en corrigeren totdat ik geen reactie meer ervaar in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel stil te zijn in mijn reacties van verongelijking op de ander=de mind die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening zodat ik mezelf de mogelijkheid geef in zelf te zien zonder afleiding van een conflict met de ander=de mind.

Ik stel mezelf ten doel geen onnodige vragen te stellen waarvan ik weet dat dit een reactie van de ander=de mind uitlokt als afdoen van een principe van gelijkheid als een verschik in mening zolang ik deze vragen in zelf kan beantwoorden, aangezien dit onnodig vragen stellen een uitlokking is van de ander=de mind ter bevestiging van de mind als zijnde ‘zie je wel, die ander doet het nog steeds, die ander ziet nog steeds niet wat ik bedoel’, waarin ik conflict in mijzelf creeer met een mogelijkheid om me beter te voelen dan die ander wat een genereren van positieve energie is ter overleving in/als de mind dus in afscheiding/ongelijkheid van mezelf als leven, welke ik gereflecteerd zie in het antwoord in ongelijkheid van die ander (=de mind).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de reactie van de ander=de mind te willen uitlokken en gebruiken om mezelf beter te voelen in/als de mind, door ondertussen boos te worden dat de ander in ongelijkheid reageert op mijn uitlokking in/als de mind, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van de ander te verwachten wat ik zelf niet toepas.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kennis en informatie van principes van gelijkheid toe te passen als uitlokking van een reactie in de ander=de mind om mezelf beter te voelen in/als de mind ter overleving in/als de mind als positieve energie.

Ik stop, ik adem, ik ben Hier. Ik wandel het proces in mezelf voor mezelf, waarin ik stop met reacties van de ander=de mind persoonlijk te nemen ter overleving in/als de mind in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf in de kou te zetten door reacties van de ander=de mind uit te lokken en vervolgens deze reacties persoonlijk te nemen, waarin ik mezelf afscheid in het beter voelen dan die ander=de mind.

Ik stel mezelf ten doel de afscheiding als isolatie in mezelf te stoppen welke ik gecreeerd heb in reacties op de ander=de mind, door deze reacties adem voor adem  in te zien, zelf te vergeven en te corrigeren in het fysiek, zodat ik steeds minder isolatiemateriaal nog heb om mezelf warm als levend te houden in deze afscheiding als overleving en in plaats daarvan een en gelijk dus warm als Levend als Levensadem wordt.

—————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life