Dag 470 – Blame – de schuld geven en afkeuren

http://gratiaveritaslumen.files.wordpress.com/2013/07/blame.gif

De eerste vertaling van blame die ik tegenkom, is afkeuring. Deze houdt direct een oordeel in en is daardoor duidelijk en werkbaar. Afkeuring, schuld – iemand de schuld geven. Er zijn vele dimensies hierin om te onderzoeken – de dimensies worden gewandeld in de serie van de Atlanteans. Ik neem er 1 punt uit om kort te beschrijven. Afkeuring – iemand de schuld geven, waarin de focus verschuift naar hetgeen of diegene die we de schuld geven en hierin afkeuren en waarin we de focus dus weghalen van onszelf als wie we zijn in deze ‘beginaanval van afkeur’ gericht op een ander. We kijken door de ogen van afkeuring in en als de geest en verdedigen hierin ons standpunt van ‘gelijk hebben’, wat wellicht zo is, uitgaande van schuld en afkeuring, maar wat geen fysieke benadering is in eenheid en gelijkheid waarin we alles in overweging nemen, beginnende bij en als onszelf. Dit is het enige waarop we direct invloed hebben, op onszelf in wie we zijn zodra we participeren in een uitgangspunt van schuld en afkeuring, welke afkering-afkeer geeft – we keren ons af van hetgeen we de schuld geven, zowel vanbinnen als vanbuiten. De zelfverantwoordelijkheid in een specifiek punt is al eerder weggelegd, want als we volledig zelfverantwoordelijkheid nemen en/of hadden genomen hoeven we niet te participeren in afkeuring en hoeven we ons dus ook niet af te keren en kunnen in plaats hiervan, onszelf en/als de ander onder ogen zien en van hieruit zien en doen wat het beste is voor beiden/voor alle betrokkenen en alles wat betrokken is.

Hiervoor moeten we vaak ver terugzien en gaan voorbij de polariteit die we opgebouwd hebben in de loop der tijd tot in het punt waar we de zelfverantwoordelijkheid hebben weggelegd, wat ons ‘kwetsbaar’ heeft gemaakt in afscheiding van onszelf en dit ‘kwetsbaar zijn’ gaan we vervolgens verdedigen, keer op keer en zo raken we verder weg van zien in waar het begonnen is, in en als onszelf. Echter dit zien in zelf, kan in ieder moment. We kunnen in ieder moment beslissen deze beginaanval te stoppen in en als onszelf en in plaats hiervan, eerst te zien waar we zelf staan en hier verantwoordelijkheid voor te nemen binnenin en als zelf; vervolgens te onderzoeken in zelf waar het begonnen is en dan te zien hoe verder, wat er besproken dient te worden, waar ondersteuning nodig is en wat in realiteit mogelijk is en wat (nog) niet.

Tot zover Blame – Afkeuring – Iemand de Schuld geven – waarin we onszelf ‘schuldig’ maken, namelijk aan verongelijking in en als de geest in een beginaanval op iets of iemand binnen en/of buiten zelf waarin we onszelf de adem benemen.

Luister de serie interviews over Blame voor specificatie en uitwerking.

full_atlanteans-the-beginning

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

Dag 449 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-12 – Schaamte

Dag 438 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-11 – Opgeven

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren naar aanleiding van de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen;, waarin ik me schaam voor hetgeen zichtbaar is in het projecteren van mijn gedachte op een ander en in het leven van deze gedachte geprojecteerd op een ander welke feitelijk laat zien dat ikzelf zelfonoprecht ben in dat moment en dus zelfonoprecht leef, gelovende in de rechtvaardigheid van mijn eigen reacties en dus levend in en als de rechtvaardigheid in en als reactie, in plaats van te leven in en als zelf in zelfoprechtheid en mijn reacties in en als mezelf te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te schamen voor het feit dat ik vasthoud aan mijn geloof in reacties en dus vasthoud aan de afscheiding als ongelijkheid in en als mezelf welke schade berokkend aan een ander als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als niet bereid te ervaren om deze afscheiding als ongelijkheid op te geven gerelateerd aan een persoon die ik op afstand wil houden als degene die in mijn beleving en interpretatie, gedachten in herhaling op mij projecteert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een persoon op afstand te willen houden door zelf gedachten te gaan projecteren en hierin een afscheiding als muur te bouwen tussen mij en de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een (eventuele) projectie van een ander als reden te gebruiken om zelf te mogen projecteren en dus als reden te gebruiken voor het in stand houden van mijzelf in zelfzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een persoonlijkheid op afstand te willen houden en zo mijn eigen persoonlijkheid in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen verbergen dat ik een persoonlijkheid op afstand wil houden en mijn eigen persoonlijkheid in stand wil houden aangezien ik weet dat dit niet zelfoprecht en dus ongelijk is en zo ongelijkheid voortbrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ongelijkheid voort te brengen door een persoonlijkheid op afstand te houden en zo mijn persoonlijkheid in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gelijkheid in de wereld te willen brengen maar zelf tegelijkertijd, het liefste mijn eigen ongelijkheid als persoonlijkheid in stand te willen houden ter bescherming van mezelf als ‘wie ik ben’ in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als geestesverschijning in stand te willen houden en dus (nog) niet werkelijk, volledig en fysiek te staan in en als het woord gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het me schaadt als ik deze persoonlijkheid opgeef en de andere persoon toe laat naderen, aangezien het zo voelt en dus wederom, mijn eigen gevoelens en emoties als energetische waarden als leidraad te gebruiken voor wie ik ben, welke mij automatisch in en als de geest doet behouden en doet leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te doen behouden en leven als een automaat in en als de geest en hier ondertussen wel schaamte voor te ervaren en dit dus te verbergen en dus, mezelf te verstoppen als wie ik ben, bestaande in en als de geest net als ieder ander die leeft en zich verbergt in en als de geest en zo, schaamte in stand te houden en te leven in deze wereld maar door het verbergen ervan, niet tot werkelijke schaamte te komen welke mij brengt tot zelfverandering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte in stand te houden en te leven in deze wereld.

Wordt vervolgd

Gehele blogserie:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Verbeeldingsdimensie

Dag 403 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-1 – Machteloosheid

Dag 409 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-2 – Hopeloosheid en Verdriet

Dag 410 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-3 – Woede

Dag 418 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-4 – Angst en Angstdimensie

Dag 421 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-5 – Verbijstering

Dag 425 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-6 – Verslagen

Dag 426 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-7 – Schrik

Dag 430 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-8 – Stil vallen en Redeneren

Dag 432 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-9 – Paniek

Dag 437 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-10 – Walging en Onbegrip

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 438 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-11 – Opgeven

Dag 437 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-10 – Walging en Onbegrip

(zie bovenstaand blog voor context en gehele blogserie)

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven in en als een reactie in en als mezelf op de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven in en als een reactie in en als de geest welke een reactie is op mijn eigen gedachte die ik aanmaak ter controle wanneer ik getriggerd word door een interpretatie van een gedachte van een ander als ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd, bestaande in en als angst om de controle te verliezen in en als een geloof dat een gedachte van een ander op mij geprojecteerd mij persoonlijk iets aan kan doen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf direct iets aandoe zodra ik de gedachte van een ander interpreteer in en als de geest en hierin een gedachte activeer in en als de geest ter bescherming dus controle van mezelf bestaande in en als de geest, in en als interpretatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een gedachte van een ander moet interpreteren en erop moet reageren, in plaats van de woorden van de ander door me heen te laten gaan waarin ik tevens kan zien wat de ander zegt over zichzelf en of dit eventueel iets met mij te maken heeft, welke pas een lading krijgen in en als de geest als ik deze interpreteer en erop reageer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de woorden van een ander te laden met interpretatie en reactie in en als de geest in en als mezelf en mezelf hierin op te laden in en als energie welke betekent opgeven van leven in en als mezelf in en als het fysiek aangezien voor het vormen van deze energetische lading, er fysieke substantie nodig is welke ik onttrek aan mijn eigen fysiek en waarbij ik tevens verdwijn in en als mijn eigen interpretatie in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mezelf behoud als ik mezelf verdedig in en als controle in en als een gedachte in en als de geest, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf gewaar ben in en als de geest in en als bewustzijn, waardoor het lijkt of dit is wie ik ben, ik als het bewustzijn, wat niet werkelijk zo is, ik ben alleen verdwenen in en als de illusie van mezelf bestaande in en als energie in en als de geest in en als bewustzijn als hetgeen waar ik me bewust van ben en welke ik zo gemanifesteerd heb in en als mijn fysiek waarin het geest bewustzijn systeem fysiek gemanifesteerd is en de fysieke substantie gebruikt om zichzelf in leven te houden in en als energie.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van opgeven, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een aantal gedachten gevormd heb die ik geloof en waarin ik verdwijn, waarin en waardoor ik uiteindelijk geloof dat ik dat ben, dat ik die ik geloof die ben in en als een gedachte, moet verdedigen en als dat niet lukt, als ik niet weet waar ik moet beginnen hierin, zo zelfonoprecht is het, dan geef ik op. Ik realiseer me dat ik druk ben met interactie in en als mijn eigen geest, met mijn eigen gedachten en reacties, in plaats van fysiek hier aanwezig te zijn in communicatie met de fysieke realiteit en de woorden die gesproken en/of geschreven worden en dus dat ik mezelf allang opgegeven heb als ik me in de geestelijke interactie in en als reactie bevind. Ik realiseer me dus dat ik in en als de geest, de toestand waarin ik me bevind aangeef en dus geef ik mezelf feitelijk een aanwijzing van wat er gaande is in en als mezelf. Ik stel mezelf ten doel, te letten op de aanwijzingen die ik mezelf geef in en als de geest zodat en waarin ik mezelf zie in de toestand waarin ik me bevind en als ik zie wie ik ben in dat moment, dan ben ik in staat om hierin iets te veranderen en dus is de ervaring van opgeven evenzo een mogelijkheid om te stoppen met participatie in en als deze constructie en mezelf te ondersteunen in en als de adem, in en als het fysiek in en als de mogelijkheid tot zelfvergeving en zelfverandering.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven in plaats van mezelf op te geven.

Wordt vervolgd

http://anartistsjourneytolife.files.wordpress.com/2012/05/information-roots-pencil-acrylic-on-paper-16x20in-2009.jpg

(Click on picture for artist)

Quantum Mind Self Awareness – STEP 1

————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 433 – Vermaak in de geest

Happy birthday clown met ballonnen, zijn handen te houden in een verbaasd gebaar.   Stockfoto - 6713363

Vorige week zag ik mezelf in interactie met Witneus het konijn. Ik moet haar nog 2x per dag oppakken voor de nabehandeling van de longontsteking en nu ze zich beter voelt wil ze niet meer opgepakt worden – dit is iets wat ik nooit gedaan heb behalve als het echt nodig was, wat over het algemeen neerkwam op zo’n 2x per jaar. Nu dus 2x per dag wat een verandering is. Hierin laat ze zien dat ze dit niet wil door weg te rennen door de kamer heen, weg te kruipen in hoekjes en te stampen. Tijdens dit gebeuren zag ik wat in eerste instantie een reactie in mij is op het stampen. Het ging de eerste 2 dagen niet gemakkelijk en ze probeerde zich los te worstelen als ik haar al beet had en door het wegrennen kon ik haar niet goed oppakken op een manier die het minst onprettig is. Ik raakte energetisch tijdens deze achtervolging en voelde me ‘rot’ erna omdat ik haar niet beet had zoals ik graag zou willen. Wat er werkelijk gebeurde is dat ik me rot voelde over wie ik was in het moment dat ik haar probeerde op te pakken. En 1 aspect hierin was een moment van vermaak, waarin ik een soort van lachte om haar stampen. Waarin/waarna ik me direct realiseerde, wacht even, dit is niet grappig, ze geeft aan dat ze dit niet wil en onprettig vindt. Het moet gebeuren dus ik moet haar oppakken, of ze wil of niet, echter er hoeft geen vermaak plaats te vinden. Dit is ongelijk staan en me niet in haar verplaatsen als konijn als hoe het is om achterna gezeten te worden en te moeten worden opgepakt voor het innemen van vieze drankjes. Ik had hierin wat reacties welke ik heb doorgewandeld in die twee dagen welke het loslaten betroffen van de periode dat we zo knus bij elkaar zaten tijdens de verzorging en ze mijn gezicht likte en zich gewoon op liet pakken terwijl ze zo ziek was. Het feit dat ze wegrent geeft aan dat ze weer beter wordt en ik heb na wat zelfvergevingen en zelfcorrecties een manier en ritme gevonden om dit toe te passen zonder dat ze de hele dag voor me wegrent. de ervaring van vermaak heb ik direct gestopt. Echter ik zag/zie deze ervaring gerelateerd aan een algemene ervaring van mezelf vroeger en dit heeft meer uitschrijven nodig.

Feitelijk is dit ‘tot vermaak dienen in de geest’ hetgeen waar ik zelf zo vaak voor ben weggerend. Een expressie waarom een soort van gelachen wordt, niet werkelijk uitlachen maar lachen ter vermaak, ‘lachen om’. Wat ik zag in mezelf in de ervaring van vermaak is dat hieronder een ervaring van onmacht ligt als een niet-weten hoe het praktisch aan te pakken; ik verkeerde in een niet-weten hoe Witneus op te pakken zonder dat ze de hele dag voor me wegrent en zonder haar pijn te doen door haar verkeerd vast te pakken. Ik zag hierin ook een ervaring van angst voor verlies, verlies van de ‘intimiteitdie ik met haar had gedurende de ziekenverzorging en als ze nu de hele dag voor me weg zou rennen, niet wetende wanneer ik haar nu wel en wanneer ik haar niet oppak. (dit aspect van intimiteit is waarin ik die 2 dagen hardop zelfvergevingen zelfcorrecties heb gewandeld). En in het vermaak verberg ik mezelf voor deze ervaring van ‘niet-weten’ en bescherm ik mezelf tegen een ervaring van onmacht ten aanzien van het ‘niet-weten’ als het onbekende in en als een praktische oplossing in en als zelfexpressie. Feitelijk zie ik het vermaak opkomen bij gebrek aan praktische oplossing en/of bij gebrek aan zelfexpressie, welke we niet als levend voorbeeld hebben gehad. Ik heb voornamelijk een voorbeeld gehad van ofwel dit vermaak, ofwel het inhouden van expressie, en dit inhouden heb ik als prettiger ervaren dus dit is hetgeen welke ik bewust heb ‘gekozen om te volgen’, en het vermaak is dan de onbewuste, onderdrukte en verborgen expressie geworden waarvan ik het liefste heb dat die er niet is. Beide voorbeelden weerhouden van zelfexpressie, dus tijd om dit in zelfvergeving te wandelen en hierin zelfverantwoordelijkheid te nemen.

Zelfvergevingen en zelfcorrecties volgen.

Onderzoek en stop het vermaak in je geest op weg naar gelijkheid in en als het fysiek:

Desteni-I-Process-Lite

Exploring Self Intimacy

————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 410 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-3 – Woede

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen?- Verbeeldingsdimensie

Dag 403 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-1 – Machteloosheid

Dag 409 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-2 – Hopeloosheid en Verdriet

Het woeden der gehele wereld - Hart, Maarten 't

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte, onbegrip

Algemene ervaring van misbruik tot in mijn wezen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woede te ervaren ten gevolge van de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woede te ervaren ten aanzien van mezelf, dat ik zo in reactie ga door een woord als triggerpunt van buitenaf welke een gedachte in mij triggert die ik projecteer, waardoor ik in reactie, in woede ga waarin ik vervolgens zolang blijf rondtollen in de energie in en als reactie in mezelf in en als een ervaring van machteloosheid ten aanzien van het woeden van de reacties, aangezien ik net mijn macht heb weggegeven in en als projectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te woeden in de geest in en als reactie, ten gevolge van het weggeven van mijn macht in en als projectie van een gedachte in mij die getriggerd wordt door een woord van buitenaf, waarop ik vervolgens mijn getriggerde gedachte projecteer op degene/hetgeen wie/wat deze gedachte in mij triggert.

Als ik mezelf zie woeden in de geest in en als reactie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik op een gedachte reageer in mezelf, welke ik projecteer op iets of iemand buiten mij die deze gedachte triggert binnenin mij. Ik stel mezelf ten doel, te ademen, mezelf hier te brengen en het woord te vinden welke de gedachte in mij triggert zodat ik kan onderzoeken in mezelf wat ik allemaal verbonden heb aan dit woord waarop ik zelfvergeving toepas. Ik stel mezelf ten doel gelijk te gaan staan aan het woord en dus op te staan in mezelf in het woeden en mezelf hierin richting te geven. Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf zie reageren op een woord, mezelf direct te stoppen, te ademen, stil te blijven en mezelf te ondersteunen om stil te worden binnenin mezelf zodat en waarin ik eerst onderzoek wat het woord in en met mij doet en mezelf hierin richting geef in en als zelfvergeving, alvorens ik eventueel het woord ter sprake breng, waarin ik me realiseer dat het woord mij geen kwaad kan doen; ik check of degene die het woord spreekt mij fysiek kwaad kan/zal doen – wat meestal niet zo is – en realiseer me dat alleen mijn reacties op het woord mij kwaad doen binnenin mezelf en hierop volgend buiten mijzelf bij een ander, wat weer reacties, weerstand etc oproept, waarop ik weer eventueel reageer enzovoort. En dus, ik stel mezelf ten doel, de keten van reacties in de wereld als het woeden in de mens, te stoppen, beginnend binnenin mezelf.

Wordt vervolgd

Voor context lees de serie bovenaan dit blog welke begint op Dag 398. Het is een serie waarin ik specifiek uitschrijf hoe ik de verdediging van en als een karakter als afscheiding in/als mezelf in/als de geest heb opgezet in verschillende dimensies waarin steeds opnieuw en gedetailleerd zichtbaar wordt dat de gedachte “het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen” ‘natuurlijk’ over (een deel van) mezelf gaat als en zodra ik participeer in deze gedachte en/als geactiveerd karakter en ieder blog beschrijft een aspect/dimensie van dit karakter als afscheiding binnenin zelf welke in het schrijven zichtbaar wordt.

Stop het woeden in de wereld, begin binnenin jezelf:

Desteni-I-Process-Lite

Desteni-I-Process-Pro

—————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 409 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-2 – Hopeloosheid en Verdriet

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen?- Verbeeldingsdimensie

Dag 403 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-1 – Machteloosheid

Management modellen

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte, onbegrip

Algemene ervaring van misbruik tot in mijn wezen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hopeloosheid te ervaren ten gevolge van de gedachte in mij ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hopeloosheid te ervaren in mezelf ten aanzien van een gedachte, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik deze gedachte zelf creeer/gecreeerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf hopeloos te doen voelen ten aanzien van mijn eigen gedachten door mijn eigen gedachten te geloven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gedachten te geloven.

Als en wanneer ik mezelf hopeloosheid zie ervaren, dan stop ik, ik adem. Ik stop, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf hopeloos voel ten aanzien van de gedachten in mijn eigen geest, die zo snel gaan dat ik ze vaak niet direct zie, en dus geloof ik dat het triggerpunt de oorzaak is van mijn ervaring, terwijl het triggerpunt de gedachte heeft getriggerd die de ervaring van hopeloosheid in mij creeert. Ik stel mezelf ten doel, te stoppen, te ademen, en stil te zijn zodat ik geen consequenties creeer ten gevolge van het geloof in mijn eigen gedachten; waarin ik mezelf omarm, letterlijk en/of figuurlijk in en als de toepassing van zelfvergeving, in en als de ervaring van hopeloosheid die opkomt in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren ten gevolgen van de gedachte in mij ‘dit is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet in mezelf toe te staan ten gevolge van een gedachte en hierin energie te genereren om mezelf minder hopeloos en machteloos te voelen ten aanzien van een gedachte in mij welke getriggerd wordt door iets buiten mij, wat zo snel gaat dat ik denk en geloof dat het triggerpunt me machteloos en hopeloos doet ervaren – wat ook zo is, zolang ik denk en geloof dat dit triggerpunt de oorzaak is in plaats van in te zien dat het triggerpunt mijn gedachte triggert, welke de oorzaak is van mijn ervaringen, en welke het enige is waarop ik zelf invloed heb in en als het stoppen van participeren, geloven en reageren op mijn eigen gedachten.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van verdriet, dan stop ik, ik adem. Ik stop, ik adem. En ik stop, ik adem. ik blijf stil in mezelf. Ik omarm mezelf in en als zelfvergeving van de ervaring, waarin ik adem in de ervaring, en zie of ik de gedachte die eraan vooraf gaat kan identificeren zodat ik weet/zie waarop ik reageer in mezelf. Ik stel mezelf ten doel, de ervaring van verdriet te ontmantelen, adem voor adem, en te stoppen met reageren op iets buiten mij in een poging tot het verzachten van de ervaring van hopeloosheid en machteloosheid binnen mij, waarin ik me realiseer dat het reageren in en als controle op zichzelf hetgeen is wat me hopeloos en machteloos en hierop volgend, verdrietig doet ervaren, aangezien dit een oneindig gebed is zonder einde, want ik kan de triggerpunten niet sturen en controleren, ik kan alleen mezelf sturen in en als het stoppen met reageren in en als een geloof in mijn eigen gedachten als zijnde werkelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen gedachten en reacties hierop, en de gedachten van een ander bij de ander te laten, en mijn correcties bij te stellen/te specificeren als en waar ik ‘de mist inga’ in en als reactie in mezelf geprojecteerd op een ander, waarin ik me realiseer dat dit punt wandelen in realiteit aangeeft waar zelfvergeving nodig is in en als ondersteuning van mezelf.

Wordt vervolgd

Voor context lees de serie bovenaan dit blog welke begint op Dag 398. Het is een serie waarin ik specifiek uitschrijf hoe ik de verdediging van en als een karakter als afscheiding in/als mezelf in/als de geest heb opgezet in verschillende dimensies waarin steeds opnieuw en gedetailleerd zichtbaar wordt dat de gedachte “het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen” ‘natuurlijk’ over (een deel van) mezelf gaat als en zodra ik participeer in deze gedachte en/als geactiveerd karakter en ieder blog beschrijft een aspect/dimensie van dit karakter als afscheiding binnenin zelf welke in het schrijven zichtbaar wordt.

Desteni-I-Process-Lite

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Zelfcorrecties Gedachtendimensie:

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een gedachte aanmaak in en als mezelf als vorm van controle op de situatie. Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken in mezelf wat het is dat maakt dat ik de situatie wil controleren en wie of wat ik hierin aan het verdedigen ben.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte/ervaring van niet weten waar te beginnen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat de geest een hoeveelheid informatie als excuus opgooit om niet hoeven te beginnen met deconstructie, terwijl ik als de geest eerst zelf diezelfde hoeveelheid informatie heb aangemaakt en geaccepteerd en toegestaan te bestaan in en als mezelf. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gefabriceerde hoeveelheid informatie te gebruiken als excuus als een niet weten waar te beginnen. Ik stel mezelf ten doel te beginnen met wat zich aandient als reactie in mezelf in het moment, en van hieruit verder te onderzoeken, adem voor adem, dag voor dag, zelfvergeving voor zelfvergeving, zonder focus te leggen op een ‘einddoel’ hierin, maar bewegende in en als het proces van zelfrealisatie.

Als ik mezelf zie participeren in een gedachte als excuus dat een mate van toepassing ertoe doet, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf wat het is dat ik wil laten bestaan in mezelf, heel subtiel, verborgen onder de oppervlakte. Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik wil laten bestaan onder de oppervlakte in en als mezelf, te onderzoeken, uit te schrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren in en als het proces van zelfbevrijding.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘beter voelen’ in ‘iets subtiel verborgen laten bestaan’ ten aanzien van ‘iets duidelijk zichtbaar in stand houden’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf zoals ik het altijd heb toegepast, in stand wil houden, met een klein deel subtiel verborgen, waardoor ik mezelf niet 100% hoef in te zetten ten behoeve van zelfverandering. Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen tot, in en als het punt van volledige zelfverandering en in gelijkheid te wandelen met de weerstanden die ik hierin in mezelf tegenkom, en dus als zodanig de weerstanden als een deel van mezelf te accepteren, zodat ik mezelf hierin uiteindelijk kan zien, vergeven en corrigeren.

Als ik mezelf zie participeren in een geloof dat de gedachten van een ander iets zeggen over mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik de ander wil sturen en corrigeren, in plaats van mezelf onder ogen te zien in een nare ervaring in en als mezelf. Ik stel mezelf ten doel, mezelf in en als een nare ervaring, in en als reactie op een geloof in mezelf dat de woorden van een ander over mij gaan, onder ogen te zien, zodat ik kan zien dat ik de nare ervaring zelf creeer en gecreeerd heb in en als mezelf in en als een geloof in mijn eigen gedachte, namelijk dat de gedachten van een ander over mij gaan, en door dit te geloven, verbind ik mijn eigen reacties met hetgeen ik zie als de gedachte van een ander, waarin ik mezelf mis en mezelf afhankelijk maak van die ander/van de gedachten van die ander. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van de gedachten van een ander in en als een geloof dat gedachten van een ander over mij gaan en mezelf hierin, in en als zelfsturend principe, te missen en weg te leggen, te koppelen aan/verbinden met een ander/de gedachten van een ander. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfsturend principe te koppelen aan/verbinden met gedachten van een ander/met wat ik zie als gedachten van een ander in en als projectie van gedachten van mezelf, en dus, Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfsturend principe te koppelen aan/verbinden met de ander=de mind, oftewel met mijn eigen geest/geest bewustzijn systeem, en mijn zelfsturend principe hierin afhankelijk te maken van mijn geloof in gedachten, gevoelens en emoties, backchat, fysieke veranderingen, verbeeldingen en gemanifesteerde consequenties, bestaande in en als mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een geloof dat uitgeschreven/uitgesproken gedachten van een ander mij iets aan kunnen doen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf iets aan-doe, een jasje aandoe als het aannemen van een rol in en als een geloof in de controle van gedachten. Ik stel mezelf ten doel, de rol te onderzoeken die ik aanneem als ik beslis te participeren in een rol als persoonlijkheid in en als een geloof in de controle van gedachten in en als deze aangedane rol, en te zien wie ik ben hierin, wat ik wil verdedigen en/of bereiken en wat dus mijn doel is bestaande in en als deze vorm van controle, zodat en waarin ik mezelf vergeef en corrigeer van hetgeen ik geaccepteerd en toegestaan heb, bestaande in en als deze persoonlijkheid, in en als mezelf.

Wordt vervolgd.

Gebruik de weerspiegeling om jezelf te zien:

Desteni-I-Process  / Desteni-i-Process Lite (gratis)

——————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Oneindigheidsteken

Gedachtendimensie:

Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen.

Geloof hierin: dat het zelfonoprecht is en dat de zelfonoprechtheid in/als de gedachten van een ander iets over mij zegt en mij iets aan kan doen, en dus dat ik het tegendeel moet bewijzen/duidelijk moet maken dat deze gedachten niet over mij gaan.

Aard van de gedachte: geloof/ongeloof

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het zo zelfonoprecht is dat ik niet weet waar te beginnen, in plaats van in te zien dat, door te participeren in deze gedachte, ik zelf zelfonoprecht ben, en dit zo vaak gedaan heb dat ik niet weet waar te beginnen aangezien er zoveel gedachten zijn die een begin hebben gemaakt in en als mezelf, bestaande in zelfonrechtheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet weet waar te beginnen omdat het zo zelfonoprecht is, en hierin de mate van zelfonoprechtheid te laten bepalen of ik wel of niet begin, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er geen mate bestaat, dat ‘mate’ een gegeven als excuus is van de geest om niet te hoeven beginnen en een bepaalde mate van zelfonoprechtheid toe te staan te blijven bestaan, in en als zelf, waarin in feite, helemaal niets gebeurt, aangezien het hierin een ‘alles of niets’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat het proces van zelfonderzoek, zelfvergeving en zelfcorrectie een onderzoek is van alles of niets, waarin ik bedoel dat de mate er  niet toe doet, maar dat iedere zelfonrechtheid gevolgen heeft op het fysieke leven, op eenzelfde niveau als dat ik het toesta, dus als ik het subtiel toesta in mezelf te blijven bestaan, zal het zich subtiel in mijn leven, in mijn fysiek, en in en als het fysieke leven algemeen, blijven bestaan, zich voortzetten en laten zien, precies in de mate zoals ik het toesta, net zolang totdat ik beslis ‘nu is het genoeg’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb subtiele zelfonoprechtheid toe te staan te bestaan in mijn fysiek, mijn leven en in het fysieke leven in het algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb subtiel en verborgen toestaan als beter te zien dan groots en zichtbaar toestaan, in plaats van in te zien dat subtiel en verborgen ook nog eens tijd nodig heeft om zich eerst te tonen alvorens het gecorrigeerd kan worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te reageren op het verborgene en het verborgen houden, aangezien dit niet eenvoudig vergeven en gecorrigeerd kan worden, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit is hoe ik het zelf toesta in en als mezelf en dus in en als het fysieke bestaan, als hoe ik het ‘geleerd’ heb, wat iets is wat ik ‘niet zie/niet wil zien’, en wat zo dus blijft bestaan met mijn toestemming.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ‘verborgen houden’ te verbergen, waardoor ik mezelf hierin niet toesta mezelf te vergeven en corrigeren, wat me boos maakt in en als mezelf, op het moment dat dit getriggerd wordt door een ander die iets verbergt/niet ziet, waarop ik een gedachte aanmaak; een gedachte als oordeel als controle, in en als angst om te voorkomen dat mijn verborgen gedachten als oordelen zich laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gedachten als oordelen te gebruiken als controle om mijn eigen gedachten als oordelen niet te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven dat zelfonoprechtheid als de (uitgeschreven/uitgesproken)  gedachten van een ander iets zeggen over mij, in plaats van in te zien dat alleen mijn eigen (uitgeschreven/uitgesproken)  gedachten iets zeggen over mij, en dat de uitgeschreven/uitgesproken gedachten van een ander, in principe iets zeggen over de ander, en dat mijn innerlijke reacties hierop, wederom iets zeggen over mij, welke ik voor mezelf kan uitschrijven, inzien, zelfvergeven en corrigeren in en als mezelf, waarin ik tevens zie of en hoe hetgeen gezegd wordt, ook op mij van toepassing is en wat ik hierin eventueel kan veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat gedachten van een ander mij iets kunnen aandoen, en dat ik dus het tegendeel moet bewijzen/duidelijk dien te maken dat deze gedachten niet over mij gaan, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat mijn eigen gedachten als controle als reactie als angst, over mij gaan en mij iets aandoen op het moment dat ik ze produceer en weer onderdruk, welke angst in me oproept voor het automatisme in en als mijn eigen geest in en als onderdrukking, waarop ik geen controle lijk te hebben, maar welke in principe, in en als zichzelf als de geest, bestaat in en als controle.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen controlesysteem te willen controleren, maar tegelijkertijd te ervaren dat dit niet mogelijk is; het is niet mogelijk het controlesysteem in en als de geest, op te lossen met dezelfde controlemechanismen in en als de geest, waarin ik mezelf vastzet in de cirkel van controle in en als de geest.

En dus is er maar een oplossing: welke is, loslaten/vrij maken van controle, en loslaten/vrij maken houdt in: zelfvergeving van de gedachten en opvolgende reacties in en als de controlemechanismen bestaande in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verdedigen bestaande in en als controlemechanismen, in en als de geest.

Zelfcorrecties volgen.

Desteni-I-Process-Lite

Om te leren hoe we bestaan als gedachten, gevoelens en emoties zonder te zien wie we zijn hierin.

Stop deelname in de oneindige cyclus in jezelf; start het Desteni-I-Process-lite; gratis online.

————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Start uitwerking in zelfvergeving en zelfcorrectie van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Triggerpunt:

de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd in/als de gedachten van een ander

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd in/als de gedachten van een ander, in en als mezelf als triggerpunt te laten bestaan, waarin ik de gedachte ‘Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ (zie onder Gedachtendimensie) omhoog haal, en vervolgens op deze gedachte in en als mezelf, ga reageren, denkende en gelovende dat het triggerpunt de oorzaak is van mijn reacties en dus de oorzaak buiten mijzelf projecteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het triggerpunt als de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd in/als de gedachten van een ander, te koppelen aan de gedachte ‘Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het triggerpunt als de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd in/als de gedachten van een ander, de oorzaak is van de reacties die opkomen in mezelf, in plaats van in te zien, begrijpen en realiseren dat mijn eigen gemanifesteerde gedachte, geproduceerd/in herinnering gebracht door de geest in/als mijzelf als reactie op dit triggerpunt als controlemechanisme ter verdediging van mezelf als wie ik denk dat ik ben, de oorzaak is van al mijn reacties in en als mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de oorzaak van mijn reacties in en als mezelf, buiten mezelf te projecteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te reageren op de herhaling in de woorden  ‘ze neemt het persoonlijk’, waarbij ik ervaar alsof ik 1x kan ik wel hebben, maar als het 5x achter elkaar gebeurt, kan ik me niet meer staande houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf staande te houden in en als mezelf in een herhaling van gedachten, welke zoals net uitgeschreven, mijn eigen getriggerde gedachte is, in plaats van in te zien, dat 1 gedachte of herhaling van gedachten, hetzelfde principe laat zien, en dat ik als ik 1 gedachte effectief stop in mezelf en hierin blijf staan in en als mezelf, ik mezelf kan ondersteunen op dezelfde manier te blijven staan in de stroom van alle gedachten die opkomen in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de verantwoordelijkheid af te schuiven op de herhaling van een projectie en dus op de herhaling van de gedachte in en als mezelf, welke ik ervaar als ‘dit is teveel’, en dus laat ik me overrompelen door de hoeveelheid reacties die volgen op de gedachten, waarin ik het ‘teveel’ als excuus gebruik om niet te blijven staan in en als zelfverantwoordelijkheid.

*

Als en wanneer ik mezelf zie reageren op de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ op mij geprojecteerd in/als gedachten  van een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat zodra ik reageer, ik het inderdaad persoonlijk neem, en als ik dus reageer in mezelf, is er een persoonlijkheid getriggerd in mij, die het automatisch persoonlijk neemt, waarin ik geloof, ‘dit – deze persoonlijkheid – dit ben ik’. En dus, is er zelfonderzoek nodig om zien, realiseren en begrijpen wat de oorzaak is van het persoonlijk nemen, wie ik ben in en als activatie van een persoonlijkheid, opgebouwd uit/voortgezet in verschillende karakters.

Ik realiseer me dat er dus wellicht verschillende karakters getriggerd worden die zich hebben samengesteld tot een persoonlijkheid wie ik geloof te zijn, en dus zie ik door de bomen het bos niet meer, zie ik door de reacties in de geest, mezelf in en als gezond verstand, in en als de adem, niet meer, of eigenlijk, heb ik mezelf in en als de adem nooit werkelijk gezien, dus denk ik deze persoonlijkheid te zijn.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik reageer op de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’, te stoppen, te ademen. Ik vertraag mezelf in en als de adem, en zie in mezelf wat ik als ‘zo erg’ ervaar hierin, waarin ik me realiseer, dat dit ‘erg’ slechts ‘enERGetisch’ betekent, niets meer, niets minder, en dus, energie getriggerd door een gedachte in en als mezelf. Ik adem, ik vertraag, ik breng mezelf hier en zie welke gedachte en in mij opkomt, welke iets zegt over mij, zodat ik hiermee kan werken in en als mezelf, in plaats van deze gedachte op de ander te projecteren, waarin ik feitelijk mijn kracht weggeef, wat hetgeen is wat ik als ‘zo erg’ ervaar, want ik maak mezelf afhankelijk, onmachtig, van de ander als projectie in de geest; en dit is hetgeen ik op reageer in mezelf, op mijn eigen daad in projectie, en ik reageer dus op de projectie in de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd in/als gedachten van een ander; ik reageer op wie de ander is in/als de daad van projectie, aangezien ik zelf nog projecteer en mezelf hierin afhankelijk maak van de ander in/als de geest, in/als projectie. (Verdere uitwerking volgt bij de Gedachtendimensie).

Als en wanneer ik mezelf zie reageren op een herhaling van de gedachte ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd in/als de gedachte van een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik  de opbouw gebruik als excuus in mezelf om toch te reageren, en dus leg ik mijn verantwoordelijkheid weg, in plaats van mezelf terug, hier te brengen bij de eerste gedachte, welke gelijk is als de opvolgende gedachten.

Ik stel mezelf ten doel mezelf  hier te brengen, door toepassing van de ademhaling, zodat en totdat ik stabiel wordt/ben in en als mezelf, waarin ik mezelf vertraag en breng tot het zien in 1 gedachte welke getriggerd wordt in en als mezelf door de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ , al dan niet in herhaling op mij geprojecteerd.

Ik stel mezelf ten doel de herhaling te zien en gebruiken als aanwijzing dat het een belangrijk punt is in mezelf welke ik kan transcenderen door zelfverantWOORDelijkheid te nemen voor mijn eigen woorden en voor wie ik ben hierin, en de verantWOORDelijkelijkheid voor de woorden van een ander en wie die ander is hierin, bij de ander te laten.

Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken in mezelf hoe de aanleiding tot het overnemen van de verantwoordelijkheid voor de woorden van een ander, is opgebouwd in en als mezelf, welk onderzoek zal volgen in de uitwerken van de verschillende dimensie.

Gedachtendimensie:

Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen.

Geloof hierin: dat het zelfonoprecht is en dat de zelfonoprechtheid in/als de gedachten van een ander iets over mij zegt en mij iets aan kan doen, en dus dat ik het tegendeel moet bewijzen/duidelijk moet maken dat deze gedachten niet over mij gaan.

Aard van de gedachte: geloof/ongeloof

wordt vervolgd

*

(Triggerpoints fysiek benaderd – interessant – ook al worden de oorzaken alleen fysiek benaderd en wordt er niet verder gezien in het bestaan van het geest bewustzijn systeem – de laatste 2 dagen heb ik hoofdpijn ervaren op een plek die vaker ‘een rol speelt’, gerelateerd aan het kruisje in het nekgebied, aan de linkerkant)

*

Voor onderzoek van het eigen geest bewustzijn systeem:

Desteni-I-Process-Lite (gratis online cursus)

———————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Weerspiegeling

Als er iets gezegd wordt over mij in woorden wat ik zie als projectie, schiet ik compleet in de verdediging, binnenin mezelf en/of in woorden. De vraag hierin is, wie of wat ben ik dan aan het verdedigen en/of beschermen? Of die ander wel of niet projecteert, als ik duidelijk zie dat het niet over mij gaat, zou ik niets te verdedigen/beschermen hebben en zou het stil zijn/blijven in mezelf. Dus er wordt een persoonlijkheid getriggerd. Ik vermoed dat het gerelateerd is aan mijn voornaamste persoonlijkheidssysteem/de verdediging van dit voornaamste persoonlijkheidssysteem, aangezien ik werkelijk ervaar alsof mij iets aangedaan wordt, tot in ‘mijn wezen’.  Ik luisterde naar een interview van de Journeys into the Afterlife, waarin beschreven wordt hoe iedereen een ‘voornaam’ persoonlijkheidssysteem’  heeft (let hier op hoe de ‘voornaam’ hierin ongetwijfeld een rol speelt) die van tevoren (voordat we incarneerden) voorbereid is, gebaseerd op onze wezenlijke natuur, en dus denken we dat we dit zijn. Vanuit dit voornaamste persoonlijkheidssysteem bezien we onze ouders en het gehele fysieke bestaan, welke informatie zo kon worden geprojecteerd in het hemelse bestaan, en door de voorbereiding van dit voornaamste persoonlijkheidssysteem op een wezenlijk niveau, konden onze voorkeuren, hetgeen waarvan we houden en niet houden etc, hierin voorspeld worden, en zo konden we gestuurd worden tot het bewegen binnen/als de voorprogrammering. Ons eigen geest bewustzijn systeem is een directe spiegel van dit persoonlijkheidssysteem op wezenlijk niveau. Het zien in de woorden die we gebruiken en daarom het schrijven, is zo belangrijk hierin. Ons voornaam persoonlijkheidssysteem is gebaseerd op onze wezenlijke natuur, onze inherente wezenlijkheid. (Inherent = onafscheidelijk verbonden met). Dit persoonlijkheidssysteem heeft geen afbeeldingsdimensie, maar is heel basisch opgebouwd uit gedachten en reacties als gevoelens en emoties. Zodra we akkoord gaan met dit voornaamste persoonlijkheidssysteem en de gedachte(n) hierin accepteren, gaan we automatisch akkoord met iedere andere persoonlijkheid die we van hieruit creeren en uitbreiden via gedachten in projecties, fantasieen en voorstellingen, en via reacties (emoties/gevoelens) op onze gedachten, waarin de reacties weer interne gesprekken voortbrengen. Als we beginnen te zien hoe we reageren op onze eigen gedachte(n) in/als de basis, wordt het eenvoudiger om het voornaamste persoonlijkheidssysteem te identificeren en hierop volgend andere persoonlijkheden te ontmantelen. (Er volgen interviews als leidraad hierin hoe dit te doen).

Triggerpunt:

de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd in/als de gedachten van een ander

Gedachtendimensie:

Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen.

Geloof hierin: dat het zelfonoprecht is en dat de zelfonoprechtheid in/als de gedachten van een ander iets over mij zegt en mij iets aan kan doen, en dus dat ik het tegendeel moet bewijzen/duidelijk moet maken dat deze gedachten niet over mij gaan.

Aard van de gedachte: geloof/ongeloof

Innerlijke verbeeldingsdimensie:

mijzelf stilzittend en stil zijnde met een verslagen gezicht

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte, onbegrip

Algemene ervaring van misbruik tot in mijn wezen

Backchatdimensie (interne gesprekken):

hoe kun je dit nou doen?

dit meen je niet

dit kan niet waar zijn

ik ga weg

wat denkt die ander wel

ik snap niet dat die ander dit niet ziet

ik heb toch gelijk?

hier wil ik niet mee leven

schaam je je niet?

dit ga ik niet doen

Fysieke gedragsdimensie:

adrenaline schiet door mijn lijf, gespannen schouders/optrekken schouders, dikke darm verkrampt wat zich langzaam opbouwt door de tijd heen (1-2 dagen),  geen adem meer, onrust

Consequentiedimensie:

terugtrekken in mezelf, niet meer delen, fysiek alleen zijn, weggaan uit relaties, me gevangen ervaren in mezelf, controle houden op mijn omgeving/letten op een ander en/of op de woorden van een ander, de ander willen gaan sturen, uitleg gaan geven aan een ander.

*

Uitwerking volgt in blogs die komen gaan, waarin ik zie hoe ik reageer op mijn eigen gedachte en hier verantwoordelijkheid voor neem in en als zelf in zelfvergeving en zelfcorrectie, waarin en zodat ik voorbij de gedachte kan zien en kan luisteren naar woorden zonder te blijven hangen in de polariteit als reactie op een gedachte in mezelf.

Spreeuwen in weerspiegeling

———————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/