Dag 576 – Reacties uit het ‘niets’ en de oorlog binnenin

Draaikolk

Na het luisteren van twee interviews wordt me duidelijker hoe we, als we plotseling in een hevige reactie schieten als er iets gedeeld wordt, niet zozeer ‘niet willen horen’ wat er gedeeld wordt maar dat we in en als de geest, onszelf proberen in stand te houden als hoe we onszelf kennen om zogenaamd ‘de rust’ te bewaren in en als onszelf en hierdoor horen we feitelijk helemaal niet wat er dan gedeeld wordt. Zolang we niet leren om ‘deze rust’ in onszelf, als stabiliteit te creëren, zullen we ons blijven verzetten tegen verandering in onszelf omdat dit altijd een ervaring van ‘onrust’ activeert in en als de geest. En die nieuwe informatie waar we ons tegen verzetten en in ‘onrust’ op reageren, bevat nu juist vaak de informatie waarmee we onszelf kunnen leren te stabiliseren. Echter dit horen we dus niet door ons verzet. Zo hebben we onszelf ingesloten in en als de geest en een ‘verzekering’ ingebouwd dat we nieuwe informatie buiten de deur houden door heel hevig te reageren en zo onszelf en eventueel een ander, af te leiden en af te schrikken in en als een ervaring van: ‘daar moeten we niet wezen’.

Dit zit heel gedetailleerd in elkaar en alleen wijzelf kunnen binnenin onszelf, de details gaan zien door de toepassing van het uitschrijven van wat er gebeurt in onszelf, in en als de geest als we in reactie ‘schieten’ en feitelijk, gaan schieten op hetgeen deze reactie activeert. En zo hebben we een kleine oorlog binnenin onszelf die zich levensgroot gemanifesteerd heeft op aarde, waar we ons allen in zekere zin, verdedigen en van hieruit, aanvallen, onderdrukken, manipuleren, chanteren, dit alles om onze ‘rust’ te behouden zoals we onszelf kennen en zoals we aangeleerd hebben, in en als de geest via de manier waarop we zijn opgevoed, binnen de cultuur waarin we zijn opgegroeid.

Een interessant gegeven. Ik merk zelf dat ik weer neig te reageren op de reactie van een ander en dat ik er tevens naar neig om niets mee te delen aangezien dit weleens ‘een reactie uit kan lokken’ met projecties naar mij gericht die zogezegd, niet zo aangenaam zijn als ik me niet heel goed realiseer dat het niet over mij gaat maar over degene zelf (in en als de geest) die ze uit. In deze projecties, ter verdediging van onszelf in en als de geest, komt namelijk veelal het meest lelijke in onszelf naar boven, zo plotseling vanuit het niets, zo lijkt het. Een soort demonische uiting van het diepst verborgene in onszelf, datgene wat we onderdrukt hebben en niet onder ogen durven zien in en als de geest en vooral, wat we nooit geleerd hebben om onder ogen te zien en hoe hiermee om te gaan en hoe onszelf hierin te vergeven. Dus is wegdrukken het enige wat we als oplossing kennen.

In de fase van het wandelen van de quantum physical, het quantum fysieke zullen dit soort reacties veelal tot uiting komen en is het belangrijk om onszelf hierin te stabiliseren en wat ik zelf vooral merk, om te leren om niet opnieuw te gaan reageren als er zo’n reactie opkomt bij een ander, zogenaamd gericht op mij. Ook wil ik zelf gaan leren om niet te vermijden om de principes en het gereedschap waarmee we onszelf kunnen leren ondersteunen en bevrijden, te delen op een manier waarin ik de ander in overweging neem zodat ik niet onnodig hevige reacties uitlok. Als er in één keer teveel ‘getriggerd’ of geactiveerd wordt, kunnen we werkelijk lelijk en zelfs gevaarlijk uit de hoek komen, afhankelijk van hoe we onze verdedigingsmechanismen hebben opgebouwd en aangeleerd en van hieruit, fysiek geleefd hebben want in de wereld waarin we nu bestaan, hebben we deze mechanismen in en als de geest, fysiek gemanifesteerd en dus van hieruit geleerd om deze verdedigingsmechanismen en aanvalstechnieken fysiek toe te passen, dan wel in woorden, dan wel in fysieke handelingen. We kunnen niet ‘in één keer’ het gehele geestbewustzijnssysteem onder ogen zien, dat zou een soort van kortsluiting betekenen, zeker als we niet begrijpen wat er gebeurt binnenin onszelf, in en als deze reacties aangezien we onszelf in en als het geestbewustzijnssyteem, geintegreerd hebben in en als ons fysiek. Het is dus een heel proces om onszelf hierin te ondersteunen in het langzaam bevrijden van de aangeleerde, onderdrukkende en onderdrukte patronen en mechanismen en zo te leren om een ander werkelijk in overweging te nemen als onszelf en van hieruit te delen en leven als voorbeeld.

Overigens komt de weerstand om te veranderen, ook op andere manieren naar voren, veel subtieler bijvoorbeeld in een ‘gewoon iets niet toepassen’ zonder hier werkelijk gewaar of zelfs bewust van te zijn, van het feit dat we iets onbewust-doelbewust niet oppakken.

Tot zover wat ik me realiseer na het luisteren van de interviews.

Sounding Self Forgiveness – Reptilians – Part 364

Quantum Physical Reactions – Reptilians – Part 365

Equality

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat iemand niet wil horen wat ik uitspreek  – een toepassing van het stoppen met oordelen van iets of iemand anders buiten onszelf, ook al betreft het een onbekende in één of ander youtube-filmpje  – en hierin zelf in onbegrip te gaan doordat ik bezig ben met het proberen te begrijpen vanuit mijn gedachte als interpretatie, dus vanuit mijn eigen ‘oordeel’ (oordeel als persoonlijke interpretatie in en als mezelf als geestbewustzijnssysteem ter behoud van de controle in en als mezelf, in en als de geest in gedachten, gevoelens en emoties) van een reactie van een ander waardoor ik niet zie, realiseer en begrijp dat degene die reageert, helemaal niet bezig is met hetgeen ik uitspreek maar dat diegene met name bezig is om zichzelf te verdedigen en behouden in en als de geest, in en als een zelfbehoud in angst voor de hevige emotionele reacties die ‘plotseling’ opkomen binnenin zelf, in onbegrip van zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus te reageren op mijn eigen gedachte als persoonlijke interpretatie als ‘oordeel’ over een reactie van een ander en zo, niet volledig toepas en leef wat ik feitelijk aan het delen en uitspreken ben ‘tegen de ander’ en in en als deze onvolledige toepassing van mezelf, dus in afscheiding van mezelf in zelfbegrip als leven, een ander ‘uitlok’ of trigger, activeer in het opkomen van een reactie als verdedigingsmechanisme op het ‘oordeel’ als energetische lading dat nog meereist in mijn woorden en dus voornamelijk – of zelfs alleen – de energetische lading wordt opgevangen door een ander.

Als en wanneer ik mezelf zie reageren op een reactie van een ander op woorden waarin ik spreek over het stoppen van een oordeel, dan stop ikzelf, ik adem.

Ik realiseer me dat zolang ik reageer, ikzelf in en als een gedachte als oordeel als persoonlijke interpretatie deelneem en dat ik hier vanuit niet in staat ben tot begrip en vergeving van mezelf en/als een ander doordat ik de reactie persoonlijk interpreteer en persoonlijk maak hierin.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat hetgeen is dat ik persoonlijk interpreteer als gedachte waar ik zelf op reageer en mezelf hierin te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel me direct te realiseren dat ik me niet gewaar was/ben van de staat waarin ik gesproken heb als ik een reactie als ‘onverwacht’ ervaar en dus, is het aan mezelf om meer gewaar te zijn in en als mezelf van energie als gedachten, gevoelens en emoties waarin ik verkeer en/of die op de achtergrond aanwezig zijn binnenin mij.

Ik stel mezelf ten doel mezelf eerst te vergeven voor de aanleiding van de staat waarin ik woorden spreek/gesproken heb en voor de ‘reden’ hierin waardoor ik denk dat ik op deze manier tegen een ander kan spreken.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in het deelnemen en geloven in aannames binnenin mezelf van hoe ik wel of niet tegen iemand kan spreken gebaseerd op onderlinge verhoudingen en te zien en zelfvergeven waarvoor ik bang ben om te verliezen binnen deze verhouding wat maakt dat ik spreek in en als angst als oordeel in afscheiding van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de verhouding met mezelf op te schonen door de energetische ladingen die ik heb opgeslagen binnenin mijzelf, in en als mijn fysiek, in klank te brengen in zelfvergevingen en de woorden van een ander waar ik op reageer, te gebruiken als aanwijzing van waar ik mezelf meer kan stabiliseren, waar ik angst als oordeel als persoonlijke interpretatie te vergeven heb binnenin mezelf en te zien welke gedachte ik hierin ooit heb aangemaakt, heb opgeslagen en vervolgens geloof en leef/geleefd heb alsof het werkelijkheid is.

Ik stel mezelf ten doel mezelf steeds opnieuw te herinneren dat een oordeel simpelweg een persoonlijke interpretatie inhoudt in en als een (aangenomen of aangemaakte) gedachte en dat het niet nodig is om dit persoonlijk te ervaren maar dat dit komt door gekoppelde energetische ervaringen als gevoelens en emoties die ik mezelf kan vergeven en waarvan ik mezelf op deze manier kan bevrijden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in het leven van het geloof in en als mijn innerlijke reacties en niets te doen zolang ik in reactie ben en dus in onduidelijkheid over wat er gaande is, behalve in mezelf zien, mezelf omarmen en mezelf vergeven wat er opkomt om zo helderheid en begrip te realiseren in en als mezelf.

Voor wie de toepassing wil leren om zichzelf te leren kennen in zelfoprechtheid om van hieruit zelf te vergeven, corrigeren, veranderen en stabiliseren:

Desteni I Process – Lite

DIP Lite————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 571 – Vrijheid van meningsuiting, wat houdt dit eigenlijk in?

meningsuiting

In Nederland zijn de woorden ‘vrijheid van meningsuiting’ lange tijd behoorlijk populair geweest. Tot aan de dood van Theo van Gogh. Hierbij is het voor iedereen duidelijk en waren velen het erover eens dat, iemand vermoorden voor de woorden die hij/zij spreekt, dat is onacceptabel.

Maar hoe zit het met dit gegeven van ‘vrijheid van meningsuiting’? Is dat een vrijbrief om alles maar te kunnen roepen, schrijven, tekenen, kortom ventileren? Is het acceptabel om iemand te denigreren in woorden, belachelijk te maken om bepaalde waarden die iemand aanhoudt, zogenaamde ‘grapjes’ te maken over iemands leefwijze? Zouden we willen dat dit met onszelf gebeurt?

Iedereen weet hoe vervelend pesten als bijvoorbeeld uitschelden is voor kinderen op de lagere school en wat een enorme invloed dit heeft/kan hebben op hun gehele leven. Bij volwassenen is de invloed nog net zo indringend alleen denken we dat we hiermee om moeten kunnen gaan, we gaan ons ‘harden’ ter verdediging. En deze ‘verharding’ ter verdediging, tegen de pijn en verongelijking die we ervaren van woorden die gesproken zijn in ongelijkheid, verandert vroeg of laat in een aanval, in ‘harde woorden’ naar iets of iemand buiten onszelf en tevens naar onszelf toe, met de rechtvaardiging dat het ‘ter verdediging’ is en dus ‘gerechtvaardigd’. En zo is een kleine oorlog begonnen.

Wat houdt het woord ‘vrijheid’ in?

We denken dat we vrij zijn als we ons bevrijd hebben van hetgeen we ervaren als beklemmend en belemmerend. Dit kan voor iedereen iets anders betekenen, echter in de basis is het gelijk. Het zijn de systemen waarin we ons ‘gevangen’ voelen. Het geldsysteem is hier een voorbeeld van, we zijn ‘gedwongen’ om geld bij elkaar te verzamelen om te overleven en hiervoor moeten we voldoen aan allerlei regels binnen hoe het geldsysteem bestaat en dus bepaalt dit hoe wij bestaan. Over het algemeen is dit een bekend gegeven voor iedereen.

Minder bekend is het geestbewustzijnssysteem binnenin onszelf waarin we onszelf gevangen hebben gezet. Hierin bestaan we in en als een geloof in de waarheid van onze gedachten, gevoelens en emoties. En dit is dan hetgeen waar vandaan we spreken en waarin we denken ‘vrijheid van meningsuiting’ te hebben. Echter, wat is het dat we ‘uiten’? Het zijn gedachten, overtuigingen, zaken die gebaseerd zijn op de ervaringen van aanval en verdediging die we hebben opgedaan in ons leven, zoals we opgevoed zijn en geleerd hebben ter overleving in de maatschappij. Dit zijn geen woorden van gelijkheid in overweging van (al) het leven binnenin onszelf en buiten onszelf. Het zijn over het algemeen, geen woorden die voortkomen uit gezond verstand. Gezond verstand als ‘geven zoals je zou willen ontvangen’. Het zijn met name woorden ter verdediging van onze overtuigingen en bezittingen, ter aanval op hetgeen we bedreigend ervaren ten aanzien van deze overtuigingen en bezittingen, ter verdediging van ons individuele ‘geloof in de waarheid’ die feitelijk gebaseerd is op maar één ding: overleving en verdediging van ‘ons bezit’.

Deze woorden worden dus gesproken in een uitgangspunt van een ervaring van ‘verongelijking’, in en als ongelijkheid en dus, brengen deze woorden ongelijkheid voort. Zonder dat we het weten, zetten we het ongelijke systeem waarin we onszelf gevangen ervaren en houden, voort in de buitenwereld door de woorden die we spreken, onder het mom van ‘vrijheid van meningsuiting’.

Natuurlijk zijn we boos. We zetten iets voort en houden iets in stand zonder dat we exact weten dat en hoe we dit doen. We maken onszelf in feite machteloos alleen zien we niet dat en hoe we dit doen. Het enige wat we zien is de ongelijke verdeling (van geld en goederen) buiten onszelf en ja, hiervoor moeten we vechten, ter overleving.

Is dit vechten, dit verdedigen en aanvallen, deze oorlog van binnen en van buiten – is dit een oplossing voor de problemen in de wereld en voor de beknellende ervaringen binnenin ons?

Het zal nooit werkelijke vrijheid geven en het zal van kwaad tot erger worden. Dat is ook zichtbaar in de wereld. Veel gehoorde woorden zijn dat het ‘vroeger allemaal beter was’ en ‘de jeugd van tegenwoordig’. We zien dus dat het van kwaad tot erger wordt en neigen hierin ernaar ‘de jeugd’ of ‘de economie’ de schuld te geven. Echter, wie heeft de jeugd opgevoed? Wie heeft de economie gecreëerd? Dat zijn wijzelf, ieder van ons. Natuurlijk moet de jeugd verantwoordelijkheid leren nemen, echter dan moet het hen ook geleerd worden. En het is overduidelijk dat velen dit niet geleerd hebben, net zoals we allen niet geleerd hebben om verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf, in de woorden die we spreken. We hebben niet geleerd om te zien, begrijpen en realiseren dat we in gedachten, gevoelens en emoties aanwezig zijn, de hele dag door en zelfs ’s nachts en dat we hierin in afscheiding bestaan van onszelf en zo, afscheiding als ongelijkheid voortbrengen in de wereld. Via de woorden die we spreken.

Het is een ‘ongelooflijk’ concept, dat een ieder van ons, de wereld schept en geschapen heeft zoals die op dit moment bestaat. En toch is het zo. Ergens weten we het, diep van binnen. We merken het in onze reactie op suggesties van beperking van deze vrijheid van meningsuiting. Hierin zien we dat er een beperking plaatsvindt tot het uitdrukken van onszelf die we niet ‘oké’ vinden. En zo blijven we in een polariteit bewegen van ‘vrijheid van meningsuiting’ tot ‘onderdrukking van expressie’.

Echter, zolang we niet leren zien hoe we met onze woorden, gesproken in verdeeldheid, verdeeldheid creëren en zolang we hiervoor geen verantwoordelijkheid leren nemen, heeft ‘vrijheid van meningsuiting’ geen enkele zin. Onze mening bestaat namelijk niet in vrijheid, het bestaat in verdeeldheid, ter overleving van onszelf in en als de geest, in aanvaarding van onze gedachten, gevoelens en emoties en ter overtuiging om geld te verzamelen, binnenin een wereld die ongelijk verdeeld is.

Onze behoefte aan voldoende geld en goederen om van te leven is de gemeenschappelijke deler in ieder van ons, in ieder levend wezen en in al het leven op aarde. Dit is dus hetgeen waar we als eerste zorg voor moeten gaan dragen. Niet alleen voor onszelf en eventuele naasten, maar voor iedereen, voor al het leven.

Werkelijke vrijheid zal er pas zijn als een ieder voldoende geld en goederen heeft om van te leven zonder angst voor uitbuiting. Dit zal enorm veel stabiliteit geven en hierbinnen kunnen we leren om verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf in hoe we bestaan in de woorden die we spreken en van hieruit, leren om werkelijke vrijheid te leven en voort te brengen in de wereld, voor al het leven, voor iedereen. Door de toepassing van het purificeren van ons taalgebruik, tot in expressie van onszelf, in eenheid en gelijkheid met – oftewel in overweging van al het leven.

Er zijn dus twee systemen die veranderd dienen te worden als we werkelijk in vrijheid willen leven:

Het geldsysteem – voor gelijkheid in onze buitenwereld

Het geestbewustzijnssysteem – voor gelijkheid in onze binnenwereld

Zo binnen zo buiten. Een andere, blijvende oplossing is er niet. Zolang binnen en buiten niet overeen stemmen in en als een uitgangspunt van wat het beste is voor iedereen, binnen de woorden ‘geef zoals je zou willen ontvangen’ zal er ongelijkheid bestaan en dus, zullen we niet werkelijk vrij zijn en is het woord vrijheid in feite zinloos.

What is Freedom of Speech? – by Marlen

Onderzoek de mogelijkheden via de links.

The-Future-is-Written

—————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 529 – Hoe houden we elkaar vast in angst?

Ball and Chain - Andrew

“Ball and Chain”
Graphite on Paper
8.5x11inch
Art by Andrew Gable

Een klein voorbeeld. Er wordt door één van twee mensen een punt aangereikt ter verbetering van iets waar twee (of meer) mensen bij betrokken zijn waarin diegene ziet dat er iets beter kan worden aangepakt. De ander reageert hierop met een angstgedachte als oordeel, eigenlijk in en als de angst dat men wordt beoordeeld als ‘niet goed’ oftewel  ‘fout’ wat over het algemeen komt doordat we ons er van bewust zijn dat we iets niet optimaal hebben aangepakt maar dat we onszelf hierin niet verbeterd hebben (door verschillende oorzaken, vaak door een ‘niet weten hoe’) en dit wellicht ook niet willen toegeven aan onszelf. Dus feitelijk reageren we op onszelf in en als een zelfoordeel dat we het niet zelf hebben opgepakt en dit is merkbaar naar de ander toe die met de suggestie komt. De reactie in en als de angstgedachte houdt vaak ergens een weerstand in die merkbaar is – immers als die weerstand er niet was hadden we het allang zelf opgepakt ter zelfverbetering – en dus komen er woorden van verdediging in plaats van dat er samen wordt gekeken of het een praktische suggestie is en hoe dit kan worden toegepast en zelfs eventueel, waarom het niet eerder is toegepast. De woorden van verdediging echter roepen weer een angstgedachte op bij degene die de suggestie doet (als deze niet gewaar is van zichzelf) als zijnde, ‘ohjé, heb ik iets verkeerd gezegd? Ik doe iets verkeerd’. Deze gedachte wordt dan weer als herinnering meegenomen als men volgende keer opnieuw een suggestie wil doen als er gezien wordt dat iets kan verbeteren en dus, vindt de suggestie al plaats in en als een startpunt van angst als ‘wat als de ander denkt dat ik het als oordeel bedoel en met weerstand reageert’ wat feitelijk ook zo is, het houdt een oordeel in aangezien het gebracht wordt in en als een startpunt van angst wat een gedachte is dus een oordeel (als interpretatie van de fysieke werkelijkheid in en als de herinnering) en dus wat wordt er hier bij voorbaat gecreëerd: angst als gedachte als oordeel. En zo tollen we rond zonder werkelijk constructief samen te werken en ondersteuning te bieden en vooral ook te accepteren van elkaar en in plaats hiervan, een spel te spelen van aanval en verdediging. Conflict. En de geest die vindt het wel best, die blijft wel gedachten produceren! Maar het is niet ‘het beste’. Wij zijn de geest in participatie in gedachten, gevoelens en emoties en dus, vinden wij het blijkbaar….wel best? Of is het eigenlijk de hoogste tijd om deze mallemolen te stoppen in en als onszelf en te gaan staan voor wat het beste is voor al het fysieke leven op aarde? Want wie houdt nou eigenlijk wie vast?

Leer om je gedachten te zien, de gevoelens en emoties die dit voortbrengt en de gevolgen hiervan op onszelf, op een ander, op de wereld, op de fysieke werkelijkheid als geheel en leer vervolgens om te beslissen om het zelfoordeel te stoppen, jezelf te vergeven en uiteindelijk te veranderen tot een levend wezen zonder participatie in angst(gedachten).

Desteni I Process Lite

Binnenin de (gratis!) cursus is een Nederlandse vertaling aanwezig.

Full quantum mind self awareness step 1

Quantum Mind Self Awareness – The Psychology of the Universe: STEP 1

The series is for a serious student that cares about LIFE and endeavour to understand how creation functions in fact in specific details.

(It’s free!)

Gerelateerd blog:

————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 464 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-3 – “dit kan niet waar zijn”

Voor context zie: Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Voor overzicht van de gehele serie:

Dag 469 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-12 – Schaamte

Dag 482 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-1 – “hoe kun je dit nou doen?”

Dag 483 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-2 – “dit meen je niet”

Backchatdimensie (interne gesprekken):

hoe kun je dit nou doen?

dit meen je niet

dit kan niet waar zijn

ik ga weg

wat denkt die ander wel

ik snap niet dat die ander dit niet ziet

ik heb toch gelijk?

hier wil ik niet mee leven

schaam je je niet?

dit ga ik niet doen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in een intern gesprek in de woorden ‘dit kan niet waar zijn’ ten gevolge van emoties die ik ervaar als reactie op de gedachte ‘Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ welke wordt geactiveerd in mij door de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling over mij geschreven en waarin ik deze gedachte die opkomt, geloof en gebruik ter controle in en als oordeel – als beoordeling van deze woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een situatie probeer te controleren door een gedachte die geactiveerd wordt en opkomt in mij, te geloven en in te zetten als oordeel – ter beoordeling van de woorden binnen een situatie en dus ook van de situatie waarin ik met emoties reageer op mijn eigen gedachte welke vervolgens een intern gesprek voortbrengt als in de woorden ‘dit kan niet waar zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door deel te nemen in een oordeel als beoordeling van de situatie, de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ inderdaad persoonlijk te nemen door een karakter te activeren in en als geloof en participatie in de gedachte ‘Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ en door reactie op mijn eigen gedachte en hierop aanvullend een activatie van een intern gesprek in de woorden ‘dit kan niet waar zijn’,  het meer en meer persoonlijk te maken in en als interpretatie in en als een persoonlijkheid, waardoor ik niet meer in staat ben om te zien of de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ een projectie zijn van de ander of juist werkelijk over mij gaan en ik niet meer in staat ben om dit helder te verwoorden – het enige wat ik nog zeker weet en ervaar is alsof het over mij gaat doordat ik zelf deelneem in en als een gedachte als oordeel over deze woorden in herhaling over mij geschreven met hierop volgend reacties en interne gesprekken, eindigend in een staat van ongeloof als in de woorden ‘dit kan niet waar zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het te veroordelen als iemand woorden zegt of spreekt over mij zonder (in mijn ogen) zelf te zien of de woorden in en als startpunt, in eerste instantie over zelf gaan welke eventueel in mij gespiegeld zichtbaar worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen dat de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ alleen over mij geschreven worden aangezien we ons nog in persoonlijkheden bewegen en we dus juist bezig zijn met het inzien van wat en hoe we het persoonlijk maken in en als een spreken van woorden in en als het startpunt van een persoonlijkheid in en als de geest, zonder dat we zien dat we hierin participeren aangezien we het voornaamste persoonlijkheidssysteem – the main personality-system – in en als onszelf, niet direct zien in en als een geloof als ‘dit ben ik’ en we dus alleen in het inzien en doorheen zien van onze eigen geschreven woorden, kunnen zien wie we zijn in en als dit voornaamste persoonlijkheidssysteem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me door de worden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling over mij geschreven, ongelijk benaderd te voelen alsof ik het persoonlijk neem en de ander hier buiten staat, terwijl de projectie in de woorden ansich als ‘ze neemt het persoonlijk’ juist duidt op een startpunt in en als participatie in een persoonlijkheid in en als de geest, welke hetgeen is waar ik op reageer als en wanneer dit niet wordt ingezien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat een ander niet inziet dat die in een persoonlijkheid participeert als de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling over mij geschreven worden en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te reageren met een ervaring van ‘ongelijk benaderd worden’ op mijn eigen gedachte dat de ander niet inziet zelf in een persoonlijkheid te participeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik reageer op dat een ander iets niet inziet, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik reageer op het feit dat ik zelf iets niet inzie in en als een ‘ervaring’ als geloof dat de woorden van een ander over mij gaan en dat ik hierin ongelijk sta aan en als mezelf en me dus per direct ‘ongelijk benaderd voel’ wat ik vervolgens projecteer op de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van ‘ongelijk benaderd voelen’ te projecteren op een ander en hierin mezelf te verongelijken in en als participatie in projectie van een gedachte over een ander en hierop volgend reacties als gevoelens en emoties en weer hierop volgend interne gesprekken, waarin ik meer en meer energie genereer en mezelf meer en meer afscheid dus verongelijk als ongelijk maak aan en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te veroordelen als en dat een ander in een (voornaam) persoonlijkheidssysteem participeert en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen als en dat ik zelf in een (voornaam) persoonlijkheidssysteem participeer in en als het geloof en de aanname van ‘dit ben ik’ en in en als dit zelfoordeel, mezelf toe te staan te participeren in (een geloof in) gedachten, gevoelens, emoties en interne gesprekken, wederom in en als de instandhouding van mijn eigen voornaamste persoonlijkheidssysteem welke ik neig te projecteren op de ander.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een intern gesprek in de woorden ‘dit kan niet waar zijn’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik al in het interne gesprek beland ben en dat er dus een gedachte en reactie aan vooraf is gegaan en dat ik dus kan onderzoeken wat het triggerpunt/activatiepunt is hiervan.

Ik realiseer me dat ik eerst mezelf dien door te stoppen met participeren in een intern gesprek als in de woorden ‘dit kan niet waar zijn’ voordat ik in staat ben om iets te onderzoeken en vergeven in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te stoppen met participatie in een intern gesprek als in de woorden ‘dit kan niet waar zijn’ door een kleine fysieke beweging in en als mezelf te maken en mezelf hiermee uit het intern gesprek in en als de geest te halen, in en als de realisatie dat participatie in een intern gesprek me verder weg leidt van mezelf en door dit stoppen werkelijk te menen in en als de woorden ‘ik stop’.

Ik stel mezelf ten doel het verloop van het intern gesprek terug te brengen tot aan het activatiepunt waarin ik onderzoek in mezelf welke gedachte hier geactiveerd wordt en hierop volgend reacties als gevoelens en emoties welke leiden tot participatie in een intern gesprek als in de woorden ‘dit kan niet waar zijn’ waarin ik zelfverantwoordelijkheid neem voor activatie van en participatie in de gedachte, de reactie en het interne gesprek.

Ik stel mezelf ten doel in en als mezelf te zien, in en als activatie van de gedachte, reactie en het interne gesprek welke persoonlijkheid geactiveerd wordt en hierin te onderzoeken of dit het voornaamste persoonlijkheidssysteem betreft in en als een geloof als ‘dit ben ik’.

Ik stel mezelf ten doel de woorden van de ander over mij –  al dan niet geprojecteerd, te onderzoeken in en als mezelf door te zien in het activatiepunt en de gedachte als oordeel en reacties en interne gesprekken hierop volgend binnenin mij, welke zullen leiden tot het inzien en deconstrueren van (het geloof in en de aanname van) dit voornaamste persoonlijkheidssysteem in en als een geloof hierin en aanname hiervan als ‘dit ben ik’.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor mijn projecties in en als gedachten over een ander en deze te onderzoeken in hoe deze over mezelf gaan en waar ik me heb afgescheiden van mezelf in en als een geloof in en aanname van deze gedachten, zodat en waarin ik mezelf ondersteun om mezelf richting te (leren) geven in communicatie met een ander.

Ik stel mezelf ten doel om nederig te zijn ten aanzien van het geestbewustzijnssysteem in en als een begrip hiervan in en als mezelf en hierin samen te werken met en als mezelf in plaats van mezelf tegen te werken, door eerst mijzelf te ondersteunen in het inzien, onderzoeken, deconstrueren, zelfvergeven en zelfcorrigeren van het voornaamste persoonlijkheidssysteem in en als mij – Self first – eerst Zelf want alleen dan kan ik helder zien en gelijk staan in en als het fysiek als leven.

Wordt vervolgd

(Afbeelding van een blog over het intern representatiesysteem – waarin zichtbaar is hoe we de ‘interne dialoog’ volledig geaccepteerd hebben als ‘eigenschap’ van onszelf als mens, zonder nog te overwegen wat we eigenlijk aan het doen zijn in een interne dialoog, in gesprek met onszelf in onze eigen gedachten en wat de gevolgen hiervan zijn).

————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 432 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-9 – Paniek

https://ingridschaefer1.files.wordpress.com/2014/01/consumed-by-the-idea-about-yourself.jpg 

“CONSUMED By The Idea of Yourself” by Andrew Gable

Voor context lees de serie onderaan dit blog welke begint op Dag 398. Het is een serie waarin ik specifiek uitschrijf hoe ik de verdediging van en als een karakter als afscheiding in/als mezelf in/als de geest heb opgezet in verschillende dimensies waarin steeds opnieuw en gedetailleerd zichtbaar wordt dat de gedachte “het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen” ‘natuurlijk’ over (een deel van) mezelf gaat als en zodra ik participeer in deze gedachte en/als geactiveerd karakter en ieder blog beschrijft een aspect/dimensie van dit karakter als afscheiding binnenin zelf welke in het schrijven zichtbaar wordt.

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb paniek te ervaren binnenin mezelf ten gevolge van de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van paniek te creeren ten gevolgen van een gedachte in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van paniek te creeren ten gevolge van een gedachte van mezelf als dat ik zelfonoprecht ben, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik juist in het creeren van en participeren in deze gedachte, zelfonoprecht ben en toesta in mezelf paniek te creeren als reactie op deze gedachte binnenin mezelf, welke getriggerd is door het zien en interpreteren van een gedachte van een ander in herhaling op mij geprojecteerd waarin ik geloof dat de gedachte van een ander mij kan bepalen, terwijl juist als ik reageer op deze gedachte van de ander, het betekent dat er iets is in deze woorden wat mij triggert en wat ik dus dien te onderzoeken in mezelf als een deel van mezelf waarvan ik me heb afgescheiden zodat ik erop kan reageren binnenin mezelf om zo energie te generereren en mezelf in/als reactie als onderdeel van een karakter in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf een controlemechanisme in en als creatie van een gedachte te manifesteren ter bescherming van mezelf bestaande in en als een karakter welke zich toont in en als manifestatie van een gedachte ter controle als bescherming van mezelf in en als de geest in en als een karakter, waarin ik zelf reageer op mijn eigen gedachte in/als/met een ervaring van paniek, waarin ik energie als onduidelijkheid creeer binnenin mezelf en vervolgens weer reageer op de ervaring van paniek in en als backchat als interne gesprekken, en zo langzaamaan tot stand te komen in en als een karakter ter bescherming van mezelf in en als de geest welke ik in eerste instantie zo gecreeerd heb of welke zelfs zo geprogrammeerd is als blauwdruk als het ’t hoofdkarakter betreft (zie Dag 398), welke ik vervolgens toesta in mezelf om tot ontwikkeling/tot stand te komen binnenin en als mezelf, in afscheiding van mezelf, want zodra ik het in afscheiding van mezelf manifesteer heb ik ‘een deel’ om op te reageren in en als mezelf zodat ik ten alle tijden frictie en conflict kan creeren binnenin mezelf door in en als mezelf, te reageren op en als het afgescheiden deel van mezelf waarin ik mezelf in stand houd in en als energie ten gevolge van de frictie en conflict die ontstaat tussen de twee delen bestaande in afscheiding van elkaar, binnenin en als mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van paniek, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een ervaring van paniek in mezelf toesta ten gevolge van een gedachte die ik in mezelf heb gecreeerd, ter controle en bescherming van mezelf bestaande in en als een karakter. Ik sta mezelf niet langer toe in paniek te bestaan ten gevolge van mijn eigen gedachten.

Ik stel mezelf ten doel, te zien in welke gedachte ik participeer en projecteer op een ander waardoor ik paniek creeer in mezelf in en als een geloof dat mijn gedachte over een ander gaat, waarin ik me realiseer dat zolang ik denk dat mijn gedachten over een ander gaan, ik evenzo zal denken dat de gedachten van een ander over mij gaan, waarin ik me afhankelijk maak van de ander=de mind in en als het bestaan van een karakter welke getriggerd wordt door de woorden van een ander en als ik werkelijk geloof dat de woorden van een ander over mij gaan, maak ik mezelf indirect afhankelijk van die ander die de woorden spreekt/schrijft die in eerste instantie over die ander zelf gaan, en als ik reageer op deze woorden, betekent dit dat ik zelf iets heb uit te zoeken in relatie tot deze woorden en/of tot degene die de woorden spreekt en dit is dan ‘wat over mij gaat’; en als ik dit niet werkelijk inzie en onderzoek in mezelf zal ik gaan proberen de ander te stoppen en veranderen, welke niet werkelijk mogelijk is, en zo creeer ik opnieuw een ervaring van paniek in mezelf gekoppeld door een ervaring van ‘onmogelijk’.

Ik stel mezelf ten doel, te zien, als en wanneer ik reageer in paniek, welke woorden mij getriggerd hebben en wat het precies is wat mij triggert en welke gedachte er getriggerd wordt, zodat en waarin ik allereerst participatie in deze reactie en gedachte stop in en als mezelf, in en als de adem en zelfvergevingen toepas op hetgeen zich blijft herhalen zodat het karakter in en als de geest niet bepaalt wie ik ben in en als de woorden die ik spreek of juist niet spreek.

Ik stel mezelf ten doel de woorden van de ander door me heen te laten gaan en te luisteren welk deel de ander over zichzelf laat zien, waarin na verificatie van mezelf zoals hierboven omschreven, ik eventueel iets kan kan antwoorden ter ondersteuning van de ander in hetgeen hij of zij mij toont in de gesproken woorden, en zo zijn deze woorden ons beiden ter ondersteuning en assistentie van het inzien en stoppen van participatie in en als een karakter als gemanifesteerde afscheiding binnenin zelf ter generatie van energie ten gevolge van het ontstaan van frictie en conflict als wrijving tussen twee delen die bestaan in afscheiding van elkaar.

Wordt vervolgd

Thinking -- Munchin

Desteni-I-Process-Lite

*

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Verbeeldingsdimensie

Dag 403 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-1 – Machteloosheid

Dag 409 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-2 – Hopeloosheid en Verdriet

Dag 410 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-3 – Woede

Dag 418 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-4 – Angst en Angstdimensie

Dag 421 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-5 – Verbijstering

Dag 425 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-6 – Verslagen

Dag 426 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-7 – Schrik

Dag 430 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-8 – Stil vallen en Redeneren.

———————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 425 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-6 – Verslagen

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen?- Verbeeldingsdimensie

Dag 403 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-1 – Machteloosheid

Dag 409 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-2 – Hopeloosheid en Verdriet

Dag 410 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-3 – Woede

Dag 418 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-4 – Angst en Angstdimensie

Dag 421 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-5 – Verbijstering

schaak

The Soul of Money – Part 4

Voor context lees de serie bovenaan dit blog welke begint op Dag 398. Het is een serie waarin ik specifiek uitschrijf hoe ik de verdediging van en als een karakter als afscheiding in/als mezelf in/als de geest heb opgezet in verschillende dimensies waarin steeds opnieuw en gedetailleerd zichtbaar wordt dat de gedachte “het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen” ‘natuurlijk’ over (een deel van) mezelf gaat als en zodra ik participeer in deze gedachte en/als geactiveerd karakter en ieder blog beschrijft een aspect/dimensie van dit karakter als afscheiding binnenin zelf welke in het schrijven zichtbaar wordt.

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte, onbegrip

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verslagen te ervaren ten gevolge van de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verslaan in en als een gedachte, geplaatst als projectie en hiermee een ander willen verslaan, opgezet ter controle, behoud en verdediging van mezelf in en als de geest, in en als energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander te willen verslaan met de projectie van mijn gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verslaan met een gedachte zodat ik niet weet waar te beginnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verslaan met een gedachte voordat ik ook maar begonnen ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf de mogelijkheid te geven te beginnen met onderzoeken in en als mezelf wat er gebeurt in het moment door mezelf en/als de ander te verslaan met een energetische ervaring als verslagen zijn als gevolg van de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’, geprojecteerd op een ander.

Als en wanneer ik mezelf zie neigen tot een willen verslaan van een ander en hierin van mezelf door middel van projectie van een gedachte ter controle, behoud en verdediging van mezelf in en als de geest als energie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als de geest, energie probeer te winnen door gedachten te produceren, deze al dan niet te projecteren op een ander en hierin energetische reacties op te wekken, in mezelf en/als in de ander, ter overleving in en als de geest als energie.

Ik realiseer me dat ik hierin, het leven als mezelf als de ander versla, van me af sla, neersla in en als mezelf en eventueel in de ander.

Ik stel mezelf ten doel, te stoppen met het neerslaan van leven in en als mezelf en in en als de ander ten behoeve van het winnen van energie in en als de geest en mezelf tot vertraging te brengen wanneer ik mezelf in een energetische ervaring van verslagen zijn zie participeren. Ik plaats een gerichte zelfvergeving in het moment; ik adem in; ik stop, ik adem uit, ik laat los en zie wat ik aan het doen ben, waarin ik indien nodig verdere zelfvergeving en zelfcorrectie toepas op hetgeen ik ondervind en veroorzaak in mezelf en eventueel in een ander.

Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken in mezelf of ik een herinnering zie die hieraan verbonden is zodat, als ik een herinnering zie opkomen, ik op een dieper niveau mezelf van dit patroon bevrijd in en als het uitschrijven ervan.

Wordt vervolgd

Voor context lees de serie bovenaan dit blog welke begint op Dag 398. Het is een serie waarin ik specifiek uitschrijf hoe ik de verdediging van en als een karakter als afscheiding in/als mezelf in/als de geest heb opgezet in verschillende dimensies waarin steeds opnieuw en gedetailleerd zichtbaar wordt dat de gedachte “het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen” ‘natuurlijk’ over (een deel van) mezelf gaat als en zodra ik participeer in deze gedachte en/als geactiveerd karakter en ieder blog beschrijft een aspect/dimensie van dit karakter als afscheiding binnenin zelf welke in het schrijven zichtbaar wordt.

addiction-khairzul-mg

Day 525: Stimulation – Addiction – Part 3

———————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Verbeeldingsdimensie

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Innerlijke verbeeldingsdimensie:

mijzelf stil zittend en stil zijnde met een verslagen gezicht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in de verbeelding van mijzelf stil zittend en stil zijnde met verslagen gezicht, ten gevolge van de gedachte ‘Het is zo zelfonoprecht dat ik  niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf in verbeelding te gaan ten gevolge van een gedachte, en vervolgens te denken en geloven dat ik mezelf stil zittend en stil zijnde zie en ben geworden door de zelfonoprechtheid van een ander, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf onderdruk in en als productie van een gedachte in en als mezelf in en als de geest, welke ik geloof en ervaar als ‘dit ben ik’, en vervolgens als excuus gebruik om stil te zitten en stil te zijn met een verslagen gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verslaan en stil te houden met een gedachte en hierin zelfonoprecht te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelfonoprecht te zijn door het geloof in en volgen van mijn eigen gedachte en deze vervolgens op een ander buiten mij te projecteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gedachte(n) als excuus te gebruiken om stil te zitten en stil te zijn met een verslagen gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf stil zittend en stil zijnde met een verslagen gezicht, ten gevolge van geloof in mijn eigen gedachte, te verdedigen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in mijn eigen zelfonoprechtheid als zijnde ‘dit ben ik’, en deze ‘ik’ vervolgens te gaan verdedigen door de ander aan te vallen in en als projectie van mijn gedachte op de ander als ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

*

Als en wanneer ik mezelf in de verdediging zie gaan in en als projectie op een ander van een gedachte – bestaande in mij, over een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets denk over een ander wat in eerste instantie in mezelf bestaat en dus over mezelf gaat.

Ik realiseer me dat als ik reageer op mijn eigen gedachten, ik iets en/of iemand in mezelf aan het verdedigen ben.

Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken in mezelf, wie of wat ik aan het verdedigen ben, door te zien wat er opkomt in mij aan afbeelding in, als en van mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie denken dat iemand zelfonoprecht is, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als ik reageer in en als mezelf op eventuele zelfonoprechtheid van een ander, ik zelf nog zelfonoprecht ben, en dat dit prioriteit is om te onderzoeken in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de reacties, afbeeldingen, gedachten in en als mezelf te onderzoeken totdat ik stabiel ben in en als mezelf, zodat/waarna/waarin ik mezelf richting kan geven ten aanzien van een ander in eventuele zelfonoprechtheid.

Als en wanneer ik mezelf zie stil zitten en stil zijn, eventueel met verslagen gezicht, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in een afbeelding van mezelf opgedaan in het verleden ten gevolge van  gedachten die ik niet heb ingezien en onderzocht in mezelf, maar onderdrukt in en als reactie in mezelf, waardoor ik een platform als persoonlijkheid heb gecreeerd in mezelf die indien getriggerd, omhoog komt in en als een persoonlijkheid waarvan ik ben gaan geloven dat ik dit ben, ook al weet ik ergens dat dit niet zo is.

Ik onderzoek in mezelf wat het is aan gedachten in mezelf dat me stil en/of verslagen doet geraken en waarom ik ervoor gekozen heb om deze in en als persoonlijkheid toe te staan te bestaan in mezelf, wat de angst is hierin welke me tot dit besluit heeft doen komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een besluit te nemen tot het toestaan van een bestaan in en als persoonlijkheid in en als mezelf, stil zittend en stil zijnde met een verslagen gezicht, en deze persoonlijkheid vervolgens te gaan verdedigen in en als projectie van een gedachte over een ander op een ander zonder nog te zien dat de gedachte bestaat binnenin mij, gecreeerd en toegestaan in/als/door mezelf, en dus feitelijk mezelf toebehoort en over mij gaat.

Als en wanneer ik mezelf mijn eigen gedachte(n) als excuus zie gebruiken om stil te zitten en stil te zijn met een verslagen gezicht, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me verslagen voel door geloof in mijn eigen gedachte(n).

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken met welke gedachte(n) in mij ik als excuus gebruik om stil te zijn en stil te zitten met een verslagen gezicht, waarin ik mezelf vergeef wat ik hierin tegenkom bestaande in en als mezelf als angsten, zodat en waarin ik mezelf beweeg en opsta in en als mezelf, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving, in en als zelfcorrectie.

Wordt vervolgd

The Metaphysical Secrets of Imagination – Self Image and Imagination

——————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/