Dag 504 – Bepaald door ervaringen

boven-het-maaiveld-151758-604x270Over het algemeen vang ik op ‘hoe iets is’ – een sfeer, een situatie, een omgeving, een persoon en vervolgens pas ik me direct aan op mijn interpretatie van ‘hoe dit iets is’ wat deels wellicht zo is en deels alleen mijn interpretatie.  Het komt niet in me op dat ik hier eventueel verandering in zou kunnen brengen door in eerste instantie mezelf te stoppen in het ‘afstemmen’ op mijn eigen interpretaties en reacties op wat ik opvang uit mijn omgeving, mezelf richting te geven en van hieruit te zien wat ik kan bijdragen binnen de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te stemmen op mijn eigen interpretatie van mijn omgeving en wat ik ‘opvang’ hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te stemmen op interpretaties in en als de geest in plaats van in en als het fysiek alles volledig te onderzoeken en van hieruit verder te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘dit gaat nooit lukken’ waarin het woordje ‘nooit’ aanduidt dat het een concept als gedachte is in en als de geest, aangezien de geest niet hier aanwezig is maar denkt in algemeenheden, gebaseerd op het verleden, geprojecteerd in de toekomst.

Als en wanneer ik me bevind in een gedachte als ‘dit gaat nooit lukken’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in een herinnering leef en niet hier aanwezig ben in en als de adem, in en als het fysiek aanwezig om de dingen fysiek één voor één op te pakken.

Ik stel mezelf ten doel, te ademen, en te zien wat ik per dag kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me moe, duf en moedeloos te ervaren in en als de gedachte ‘dit gaat nooit lukken’ en een ervaring van tegen een berg opzien te hebben waarbij ik niet weet hoe hier ooit doorheen te wandelen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van moeheid, dufheid, moedeloosheid dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het geen zin heeft om hierin te participeren, dat het werk gewoon gedaan moet worden en dat deze ervaring van moeheid, dufheid, moedeloosheid een ervaring is in en als de geest die zich fysiek manifesteert door het fysiek leven van het geloof en deelname in de geestelijke ervaring die volgt op een gedachte als ‘dit gaat nooit lukken’.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een ervaring van moeheid, dufheid en moedeloosheid, te ademen, en mezelf te bewegen in en als de fysieke zaken die gedaan moeten worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren te falen en deze ervaring als een mislukken van iets in en als het fysiek, te willen voorkomen door me terug te trekken en het liefst niet te beginnen, het aan anderen over te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘het maken van vieze handen’ (de nek uitsteken) het liefst aan anderen over te willen laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeheid te gebruiken als excuus om deze ervaring van angst om te mislukken te omzeilen en dus toe te geven aan de moeheid als fysiek symptoom en dit te gebruiken om niet mijn handen vies te hoeven maken en veel werk te moeten verrichten waar ik misschien geen zin in heb/wat ik minder leuk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het wel of niet leuk vinden van iets te laten bepalen hoe ik mezelf ervaar.

Als en wanneer ik zie dat ik mezelf laat bepalen door een ervaring van iets wel of niet leuk vinden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me laat bepalen door een ervaring in en als de geest.

Ik realiseer me dat er veel gedaan moet worden wat ‘niet leuk’ is om überhaupt tot een leven te komen welke prettig is, voor mezelf en voor ieder ander en dus dat ik hier doorheen moet bewegen in plaats van mij door de de ervaring te laten bewegen.

Ik realiseer me dat de dagelijkse ervaring grotendeels wordt bepaald door projecties in de toekomst en hierin een angst voor mislukking.

Ik realiseer me dat de ervaring direct gerelateerd is aan geld en de ongelijke verdeling hierin.

Ik stel mezelf ten doel om per week een planning te maken over hoe zaken aan te pakken in samenwerking met een ander en vervolgens de taken dag voor dag op te pakken en zo dag voor dag te leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen zodra ik mezelf verder zie gaan in en als de geest in een ervaring als projectie op de toekomst, te ademen en me te focussen op wat er op dit moment en deze dag gedaan moet worden in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken door en over geld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten bepalen door zorgen over geld en hierin angst om te mislukken te ervaren welke altijd met geld te maken heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten bepalen door een ervaring van angst om te mislukken in relatie tot geld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van trots te hebben als iets lukt en dus geld opbrengt en een ervaring van falen te  hebben als iets geen geld opbrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervaringen te ‘hebben’ alsof het een bezit is en me hierdoor te laten bepalen, net zoals ik me laat bepalen door geld en wat ik met geld kan kopen, als bezit.

Ik realiseer me dat dit de wereld is waarin we leven, waarin geld bepaalt wie we zijn en wat we ervaren.

Ik realiseer me dat ik me hier altijd enigszins afzijdig van heb gehouden door geen positie in te nemen waarin geld de hoofdrol speelt.

Ik realiseer me dat ik niet in mijn potentieel kan staan door me afzijdig te houden aangezien ik dan geen volledige verantwoordelijkheid neem/kan nemen voor wie ik ben in en als de bepaling door de geest gerelateerd aan geld.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf in wie ik ben in bepaling door de geest gerelateerd aan geld door toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie en het bewegen in en als het geldsysteem als hoe het momenteel bestaat en als hoe ik momenteel besta.

Ik stel mezelf ten doel het nemen van zelfverantwoordelijkheid voor hoe ik besta in en als de geest gerelateerd aan geld en angst om te mislukken, als motivatie te gebruiken voor en als mezelf om door te zetten, te duwen door de weerstanden heen die ik heb toegestaan te bestaan als ervaringen in en als de geest gerelateerd aan geld en angst om te mislukken.

Ik stel mezelf ten doel te ademen in en als wie ik ben geworden in de (fysiek gemanifesteerde) weerstanden en zo ruimte en zicht te creëren en in de ruimte en met behulp van het zicht wat ontstaat, mezelf te bewegen door middel van toepassing van zelfvergeving en zelfcorregerende uitspraken, door de weerstanden heen, dag voor dag en uiteindelijk adem voor adem.

Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

no-guts-no-glory

Glory for everyone: Levend Inkomen Gegarandeerd

—————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

Advertenties

Dag 502 – Samenwerking – samenwerken of tegenwerken?

Join Our TeamHet eerste woord wat ik nader wil onderzoeken is het woord ‘samenwerken’. Ik beschreef in het vorige blog dat ik met een collega tot samenwerken ben gekomen en nu deze samenwerking zich op een andere manier gaat voortzetten, ervaar ik reactie in mezelf – dus angst – hierin. De angst is niet zozeer dat we die samenwerking ‘zullen verliezen’ of dat die stopt. In principe is de basis hierin gelegd en hiermee kunnen we voort, binnenin onszelf en in communicatie met elkaar. Dit gaat niet ‘weg’, dit is hier, het is geleefd in het fysiek en er is tot op zekere hoogte een vertrouwen in ontstaan in zelf in de samenwerking met elkaar – vertrouwen als een fysiek geleefd hebben, zelf het fysieke bewijs zijn hiervan wat zelfvertrouwen geeft in dit aspect. Ik zeg niet dat het volledig is. Dat is het niet. Er is een basis gelegd. Hierin is het tevens aan ieder zelf om te zien hoe dit voort te zetten binnenin en als zelf.

De angst die ik hierin ervaar, is een onzekerheid in mezelf of ik deze samenwerking ook met anderen kan voortzetten. Om hierin te zien moeten we eerst het woord samenwerken eens nader bekijken. Want wordt er werkelijk samengewerkt in deze wereld? Er wordt voornamelijk tegen gewerkt. We hebben wel groepjes waarin we samenwerken aan een gemeenschappelijk doel en dit doel als ‘gelijk’ uitgangspunt, maakt dat we bereid zijn om samen te werken binnen een ogenschijnlijke vorm van gelijkheid. Misschien is het beter dit als ‘gelijkwaardigheid’ te benoemen als een gelijkwaardig doel in en als de geest. Dit gelijkwaardig doel in en als de geest betreft een ‘deel-doel’. Wat bedoel ik met een ‘deel-doel’? Met deel-doel bedoel ik een doel wat het beste is voor deze kleine groep mensen, dit kunnen er twee zijn zoals in een relatie of 10 zoals in een vereniging of bedrijf. Binnen dit deel-doel zien we altijd conflict ontstaan, ook als we ‘hetzelfde doel’ voor ogen hebben. Iedereen herkent dit in een relatie. Zelfs als je allebei de relatie wilt voortzetten en min of meer hetzelfde voor ogen hebt, ontstaat er conflict en een tegenwerken hierin. We gaan elkaar tegenwerken.

schoorvoetend-180x179Dat betekent dus dat we onszelf tegenwerken om ons ‘doel’ te bereiken. We gaan de ander als tegenstander zien en die ander gaat ons als tegenstander zien. Het gemeenschappelijke doel is dus niet voldoende om te kunnen samenwerken. Het is nog steeds een individueel voordeel behalen binnen dit gemeenschappelijk doel. Wat zien we hierin dan over het hoofd? We zien ons uitgangspunt over het hoofd. Het uitgangspunt waarmee we dit doel proberen te bereiken. En als dit uitgangspunt ongelijk is, zullen we ongelijkheid – dus conflict, dus tegenwerking – manifesteren binnen het bereiken van dit gemeenschappelijke, zogenaamd gelijkwaardige doel en dus, is het doel niet langer gemeenschappelijk en zeker niet gelijk, het raakt verdeeld.

Ons uitgangspunt is niet volledig, het is verdeeld. Precies zoals wijzelf in verdeeldheid bestaan binnenin onszelf. We hebben ons afgescheiden in gedachten, gevoelens en emoties, hierin creëren we energie en vervolgens stappen we met deze energie in het gemeenschappelijk doel. Deze verdeeldheid binnenin onszelf – gedachten, gevoelens en emoties – wordt constant getriggerd, geactiveerd door een verdeeldheid buiten onszelf en aangezien overal om ons heen verdeeldheid aanwezig is, wordt de verdeeldheid binnenin onszelf, constant geactiveerd. Waarin we weer reageren met een gedachte, welke een gevoel of emotie aanmaakt binnenin onszelf en energie creëert, welke we vervolgens uitspreken en leven en weer manifesteren in de fysieke werkelijkheid. En zo dragen we bij aan de verdeeldheid en houden we deze verdeeldheid met z’n allen in stand, ook binnen het gemeenschappelijke doel. Dat is de reden waarom er binnen ideële organisaties altijd verdeeldheid aanwezig is en/of ontstaat en dus zal zich dit niet wijdverbreid kunnen manifesteren want deze verdeeldheid binnen de organisatie, creëert en/of triggert de verdeeldheid buiten de organisatie ergens in de wereld.

Er is altijd iemand die het niet eens is met wat er gepromoot wordt. En dit komt doordat hetgeen gepromoot wordt, een ‘deel-doel’ betreft, oftewel, het is verdeeld, het is niet volledig en in overweging van wat het beste is VOOR AL HET LEVEN. Zolang ik niet sta in eenheid en gelijkheid als wat het beste is voor al het leven, zal ik verdeeldheid creëren in de wereld – binnenin mijzelf en buiten mijzelf.

Dus wat is er nodig voor een gemeenschappelijke samenwerking die werkelijk effectief is? Een gemeenschappelijk uitgangspunt in eenheid en gelijkheid en alleen binnen volledige eenheid en gelijkheid in overweging van AL HET LEVEN (inclusief onszelf!) zal er volledige overeenstemming mogelijk zijn.  Dit uitgangspunt, dit begint in onszelf; dit zijn wijzelf.

Wie of wat is dan het uitgangspunt dat deze ongelijkheid, dit conflict, deze tegenwerking creëert? Dan zijn wij ook zelf. Wijzelf als mens zijn het uitgangspunt waarmee we van alles creëren zonder dat we door hebben dat we dit doen. En vervolgens staan we verbaasd naar het resultaat te staren en worden we boos op dit resultaat zoals we de wereld gemanifesteerd zien, waarbij we ‘vergeten’ dat we hier zelf aan mee hebben gewerkt, dan wel actief door werkelijk iets te creëren wat niet van gemeenschappelijk belang is, dan wel passief door hetgeen zich manifesteert, toe te staan en voornamelijk doordat we niet zien hoe we het zelf creëren. We bestaan in afscheiding van onszelf in en als het fysiek en dus ook in afscheiding van onze creatie in en als het fysiek, deze fysieke wereld zoals die bestaat.

Om te gaan zien hoe de wereld bestaat, moeten we gaan zien hoe wijzelf bestaan. Hiermee ga ik verder in het volgende blog.

Full 2013 the future of consciousness introduction

Desteni-I-Process-Lite

Voor wie vast wil beginnen binnenin zelf met het zien hoe wij bestaan (Nederlandse vertaling aanwezig binnen de cursus).

————————————————————————————————————–

 

 

Dag 206 – Wat is mijn Startpunt? – Participatie in backchat

Ik zat 2 dagen geleden de film Loft te kijken. Een Nederlandse speelfilm waar 5 mannen een loft huren voor hun ‘buitenechtelijke escapades’. In die loft wordt een dood meisje gevonden en alleen deze 5 mannen hebben de sleutel, dus het moet met 1 van die 5 mannen te maken hebben. Hierin gaat iedereen elkaar verdenken natuurlijk. Wat ik hierin zag, is dat iedereen achterdochtig wordt. Niet zozeer omdat iedereen iets met de dood van het meisje te maken heeft, maar omdat iedereen wel iets te verbergen heeft, om te beginnen natuurlijk al het huren van de loft voor eventuele slippertjes.

Ik realiseerde me dat ik zelf achterdochtig word van het verbergen van mijn eigen backchat. Niet van daden die niet ok zijn, over het algemeen kan ik mezelf aardig richting geven in de uitvoering in realiteit door van tevoren heel goed in te zien wat wel en niet het beste is en hiernaar te leven. Echter, in mijn backchat geef ik mezelf nog geen richting. Het komt op, ik zie het, ik neem het waar als niet ok, als iets wat ik moet stoppen, maar ik stop het niet. Dus geloof ik nog iets te winnen in participatie in deze backchat, of liever gezegd, ben ik bang iets te verliezen als ik deze backchat stop en mezelf hierin richting geef. Over het algemeen komt dit erop neer doordat ik iets nog niet begrijp in mezelf, waardoor ik nog geen beslissing heb genomen het te stoppen in mezelf.

Wat ik zie is dat ik er achterdochtig van word, dat ik ga twijfelen aan mijn handelen, terwijl het handelen op zich niet verkeerd is, maar ik heb hieraan gekoppeld zoveel gedachten als backchat gehad dat ik zelf ondertussen geloof het verkeerd te doen, aangezien ik mezelf als verkeerd ervaar. Waardoor ik schuldgevoel creeer. Nu doe ik het niet verkeerd, maar mijn startpunt is wel verkeerd (lees gekeerd in/als bewustzijn). Zolang ik in backchat participeer is mijn startpunt niet eenheid en gelijkheid maar verdeeldheid in vermeerdering en vermindering van mezelf en een ander. Waardoor ik in wat ik doe ook vruchten voortbreng in verdeeldheid in vermeerdering en vermindering, dat kan niet anders, ook al is het heel subtiel en verborgen. Bovendien creeer ik hierin mijn eigen ervaring van minderwaardigheid, en dus ervaar ik een constante angst tegenover andere mensen, welke komt door mijn startpunt in verdeeldheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in verdeeldheid in vermeerdering en vermindering te bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in backchat in een geloof dat ik dit ben, waardoor ik mezelf verminder en/of vermeerder ten opzichte van anderen, waardoor ik mezelf uiteindelijk als minderwaardig en onzeker ervaar, en constant schuldig, welke ik in eerste instantie creeer door participatie in mijn eigen backchat zonder mezelf hierin richting te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn backchat in/als de mind/het bewustzijn te volgen en mezelf hierin op te laden in/als energie, in plaats van mezelf hierin te stoppen en het roer in eigen handen te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen door participatie in backchat, waarin ik mezelf verminder ten opzichte van mezelf in/als energie in/als bewustzijn in verdeeldheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf over te leveren aan mezelf in verdeeldheid, en hierin mezelf te verscheuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verscheuren in plaats van in de adem, een en gelijk mezelf te bewegen door de participatie in verdeeldheid te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets moet doen om een en gelijk te worden, in plaats van in te zien dat het doen in eerste instantie bestaat uit het stoppen van participatie in de verdeeldheid in mezelf, en mezelf hierin te vergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb achterdochtig te worden en te gaan twijfelen over mijn eigen handelen, in plaats van in te zien dat mijn handelen an sich niet verkeerd is, maar dat mijn startpunt in participatie in verdeeldheid verkeerd is waardoor ik in mijn handelen ook niet duidelijk sta als wie ik ben, maar op 2 benen hink in verdeeldheid in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven twijfel te ervaren zonder in te zien dat dit voortkomt uit participatie in de verdeeldheid in backchat in/als bewustzijn in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb constant het gevoel te hebben iets te moeten verbergen terwijl ik helemaal geen gekke dingen doe, in plaats van in te zien dat ik mezelf in participatie in mijn backchat verberg, waarin mijn ware natuur als wie ik ben in verdeeldheid, zichtbaar is waardoor ik mezelf  in ieder moment als een hypocriet ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik dan maar eerlijk moet zijn en mijn backchat moet uitspreken, ten toon moet spreiden, net als ik zoveel mensen heb zien doen en die ik dan als ‘ten min(d)ste eerlijk’ heb gezien, in plaats van in te zien dat ik hiermee alleen maar de verdeeldheid in woorden dus in realiteit zou brengen, dat dit dus niet de oplossing is, dat eerlijkheid geen zelfeerlijkheid is, dat zo de hele wereld gecreeerd is in verdeeldheid, maar dat ik mezelf in/als participatie in/als mijn ware natuur als des duivels in/als verdeeldheid in/als bewustzijn, dien te stoppen, zelf te vergeven en corrigeren, totdat ik stil word/ben van binnen en ik in/als de adem in eenheid en gelijkheid mezelf kan bewegen, kan spreken als mezelf en vruchten voortbreng die eenheid en gelijkheid voortbrengen voor alle leven op aarde.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in participatie in backchat in verdeeldheid in/als bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken op welke gebieden ik backchat creeer in mezelf en wat de aanleiding hiertoe is, waar ik bang voor ben en wat ik hoop en/of geloof te winnen door te participeren in backchat in verdeeldheid in afscheiding van mezelf als leven en hierin in afscheiding van alle leven, zodat ik in staat ben mezelf te vergeven en te corrigeren in dit punt.

Ik sta mezelf niet toe mezelf te vermeerderen en/of verminderen ten opzichte van mezelf en/of van een ander.

Als ik mezelf in de vermeerdering of vermindering zie gaan in gedachten, gevoelens, emoties en/of backchat, dan stop ik, ik adem. In eerste instantie stop ik deze participatie, aangezien ik mezelf hierin al verminder ten opzichte van mezelf in/als bewustzijn, gelovende dat ik deze participatie moet volgen in plaats van kan stoppen. Vervolgens zie ik wat ik aan het doen ben, wat de situatie is, waar ik bang voor ben, wat ik probeer te winnen. Ik vergeef mezelf de ervaringen die in me opkomen, en indien nodig schrijf ik de situatie uit zodat ik mezelf beter zie en begrijp. Als ik mezelf begrijp, ben ik in staat mezelf te vergeven en corrigeren, aangezien het volledig begrijpen overeenstemt met de volledige zelfvergeving, waarna de weg vrij en open is voor correctie in/als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mijn startpunt te checken in mezelf in de handelingen die ik doe, waarin ik geen werkelijke verandering doorvoer zolang mijn startpunt in verdeeld is in afscheiding van mezelf. Als ik stil ben in mezelf zonder zelftwijfel, ben ik klaar voor een volgende stap en/of handeling, en zal ik eenheid en gelijkheid als vrucht voortbrengen in deze stap en/of handeling als wat het beste is voor mezelf en anderen als alle leven op aarde.

2013-the-future-of-consciousness-introduction

2013 – De Toekomst van het Bewustzijn

——————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 145 – Kane and Abel

Gisteren sprak Bernard over Kane en Abel. Can and Able, kunnen en in staat zijn tot. Hoe can killed able by being busy with, druk bezig blijven met, can and cannot, kunnen en niet-kunnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bezig te zijn met wat ik kan en niet kan, in plaats van te doen/op te pakken waartoe ik in staat ben, adem voor adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bezig te blijven met zoeken of ik iets buiten mezelf kan/moet veranderen en dit niet te kunnen vinden en en hierin bezig te blijven, in plaats van in mezelf de beslissing te nemen tot verandering in mezelf als enige wat ik kan veranderen en hierin te geloven dat ik niet kan veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bezig te blijven met hetgeen ik niet kan veranderen en ondertussen niet te veranderen wat ik wel kan veranderen als zelf veranderen door een geloof dat ik dat niet kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik wel iets buiten mezelf kan veranderen maar niet iets binnen mezelf, waarin het buiten mezelf iets veranderen niet lukt wat steeds een bevestiging is van het geloof dat ik niet in staat ben tot verandering, in plaats van in te zien dat ik het ‘verkeerde’ probeer te veranderen namelijk iets buiten mezelf en hiermee het geloof in mezelf als niet in staat tot verandering in stand houd als zelfreligie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet in staat ben tot verandering van/als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik mezelf niet verander en dat ik gedwongen word op een onplezierige manier tot verandering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat zelfverandering iets doen is, in plaats van in te zien dat het een beslissing is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien/begrijpen hoe ik deze beslissing kan maken, waarin ik weer bezig ben met Kane als Can als een kunnen en niet kunnen, in plaats van in ieder moment in de adem te zijn, mijn gedachten te stoppen, zelf te vergeven en verandering te wandelen als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ‘wachten’ op een ‘gevoel’ van in staat zijn tot verandering, in plaats van de gevoelens en emoties als polariteit van positief en negatief te stoppen en zelf te vergeven en hierin de verandering praktisch te wandelen door in ieder moment te beslissen dat ik de gevoelens en emoties niet langer geloof en stop en zelfvergeef indien nodig – zo ook de ervaring opgebouwd uit opgestapelde gevoelens en emoties, voortkomend uit onderdrukte gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gevoelens en emoties te geloven als religie van zelf, in plaats van in te zien dat ik deze heb opgebouwd uit onderdrukte en daarmee in het fysiek opgeslagen gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan gevoelens en emoties als religie van zelf, waarin ik een zelfreligie creeer als geloof in niet in staat zijn tot verandering, en uit onvrede hierover in/als mezelf ga proberen de wereld om me heen te veranderen, wat niet lukt, en dus mezelf als zelfreligie bevestigt dat er geen verandering mogelijk is.

Ik stel mezelf ten doel mijn geloof in gevoelens en emoties als polariteit van positief en negatief te stoppen.

Als ik backchat zie opkomen in mezelf als ‘ik kan het niet’, ‘dit gaat me nooit lukken’, dan stop ik, ik adem. Ik zie waardoor deze backchat retriggerd word. In plaats van het hierbij te laten, de backchat ‘daar’ (in de mind) te laten voor wat het is, stop ik de backchat en breng het hier door deze op te schrijven. In schrift zie ik wat ik praat in mezelf en pas hier zelfvergevingen op toe.

Ik stel mezelf ten doel mezelf steeds hier te halen in de adem in plaats van mezelf daar te laten in gedachten, gevoelens, emoties en/of reacties als backchat.

Ik stel mezelf ten doel in mijn taal te zien wanneer ik kan en kan-niet gebruik, zodat ik zie waar ik mezelf in twijfel trek door mezelf op te delen in een kunnen en niet-kunnen. Ik corrigeer mezelf door een zelfvergeving toe te passen op het geloof in kunnen en niet-kunnen en haal het woord kunnen uit de zin en verander hiermee de woorden die ik schrijf/spreek. In het veranderen van de taal/de woorden ondersteun ik mezelf in zelfverandering door de woorden voor me te laten werken en met de woorden te werken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik thuis alleen mezelf geen richting kan geven, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik toesta dat niet-kunnen het in staat zijn tot/being able to mezelf effectief richting geven als adem voor adem mijn gedachten, gevoelens, emoties en reacties als backchat stoppen, doodmaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om mijzelf als abel dood te laten maken door mijzelf als can-cannot.

Ik stel mezelf ten doel mezelf  om ook in Nederland in het alleen-zijn mezelf als geloof in kunnen/niet-kunnen te stoppen en specifiek zelf te vergeven op de context in het moment waarin ik deze verdeeldheid zie opkomen. Ik realiseer me dat de omgeving waarin ik me bevind hierop geen invloed heeft in praktische zin aangezien het in ieder moment een beslissing is die ik maak in/als mezelf, en ik waar ik ook ben, zelf aanwezig ben en zelf beslis wie ik ben.

————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life