Dag 494 – Een kringetje van afscheiding in en als de geest

dansen-kringIk vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden in en als de geest en vervolgens mezelf te gaan beoordelen, veroordelen voor deze afscheiding in en als de geest, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat afscheiding is wie ik ben en hoe ik besta in en als de geest, het is hetgeen zoals ik in en als de geest ben opgebouwd, heb toegestaan mezelf op te bouwen, het is de natuur van de geest en dus de natuur van mezelf als hoe ik besta in en als de geest en het veroordelen/beoordelen van mezelf hierin creeërt niets anders dan opnieuw afscheiding aangezien het een oordeel is dus gelijk aan de natuur van en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb deze afscheiding binnenin en als mezelf te manifesteren in en als mijn fysiek in afscheiding van (delen van) mijn fysiek en vervolgens deze delen van mijn fysiek af te wijzen dus me hier opnieuw van af te scheiden en hierin een constante kring van reactie in op te bouwen als deze beoordeling van en als mezelf in afscheiding, plaats vindt en vervolgens geen begrip te hebben, dus geen vergeving van en als mezelf, dus geen verantwoordelijkheid voor en als mezelf, van de fysieke manifestatie in en als mezelf welk onbegrip ik wederom beoordeel en afwijs en zogezegd ‘niet begrijp’ in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in onbegrip te bestaan voor mijn eigen onbegrip, dus te bestaan in een onmogelijkheid tot zelfvergeving voor mijn eigen onmogelijkheid tot zelfvergeving, dus te bestaan in onverantwoordelijkheid voor de onverantwoordelijkheid binnenin en als mezelf en zo deze onverantwoordelijkheid te verspreiden via mijn woorden, onbewust doch opzettelijk in en als hoe de geest is opgezet en welke ik heb toegestaan te bestaan binnenin en als mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in onbegrip naar mezelf toe als ik fysiek ongemak ervaar, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik reageer op het feit in en als mezelf dat ik een consequentie in en als onbegrip/onvergeven/oordeel, gemanifesteerd heb in en als mijn fysiek.

Ik realiseer me dat ik een onvermogen ervaar binnenin mezelf om mezelf hierin te vergeven en dus om deze creatie in en als afscheiding, te stoppen in en als mezelf, waarin ik me realiseer dat dit juist komt doordat ik mezelf niet begrijp/vergeef en dus geen verantwoordelijkheid neem voor en als mezelf en dus mezelf niet stop/kan stoppen.

Ik realiseer me dat ik niet exact zie wat ik mezelf dien te vergeven waar ik wederom een oordeel op heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik niet exact zie wat ik mezelf dien te vergeven.

Ik realiseer me dat ik denk te moeten begrijpen wat en dat ik mezelf niet begrijp in plaats van mezelf ten eerste te stoppen in reactie op mezelf in en als onbegrip en zo verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in en als reactie.

Ik realiseer me dat ik in en als de geest en begrip als oplossing aan het zoeken ben die ik niet zal vinden in en als de geest aangezien ik in en als de geest, mezelf in polariteit in stand zal en wil houden in plaats van deze op te lossen.

Ik realiseer me dat ik in en als de geest, alleen kan zien wat gunstig is voor mezelf in en als de geest en niet voor mezelf in en als het fysiek en hetgeen hierin ongelijk is, zal zich manifesteren in en als mijn fysiek en dus is mijn fysiek mijn punt van feedback op wie ik ben op het moment.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf te veroordelen voor een fysiek ongemak in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel zien binnenin mezelf waar en wanneer dit ongemak geactiveerd is binnenin mezelf, wat het activatiepunt is geweest van een gedachte die polariteit creeërt in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te zien binnenin mezelf welke gedachte geactiveerd is die de polariteit manifesteert in en als mezelf ter controle van wat (ik denk dat) voor mij gunstig is in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf het punt te vergeven wat ik denk dat gunstig is voor mij in en als de geest, mezelf te corrigeren hierin en dit te veranderen tot wat het beste is voor mezelf in en als het fysiek in overweging van wat het beste is voor alle betrokkenen in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel dit punt voor punt te wandelen waarin ik me realiseer dat als ik een gehele fysieke manifestatie van ongemak in 1x probeer in te zien en verwijderen, ik de weerstand evenzo groot als het geheel maak waarin het onduidelijk en onmogelijk wordt voor mezelf om het te deconstrueren.

regenboog_smiley_

(klik op afbeeldingen voor producten ter zelfeducatie)

———————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

 

Advertenties

Dag 482 – Een stijve nek

sauropoda

Geschiedenis van de Mensheid

Ik ben opgestaan met een beetje stijfheid in een diepgelegen spier in nek-rug gebied. Ik heb een pijnlijke plek wat gemasseerd en geprobeerd zachtjes wat te stretchen. Echter binnen een uur is het veel erger geworden en kan ik mijn hoofd niet meer achterom draaien. Een stijve nek. Wat doet dit zeer.

Kijk ik teveel achterom?

Ik lees een aantal artikelen van Structurele Resonantie en kom uiteindelijk dit tegen:

STAND UP, take your power and direct yourself – no longer be the slave to the mind.

Only Systems have choice.

Life immediately stand up, walk and never look back, because life is – life is not able to choose to not be life – therefore – choice would be dishonesty – dishonesty is of the mind.

Veno – Structural Resonance – Part 2 – Phase 13

Dit gedeelte gaat over de scapula en het geloofssysteem.

Therefore – the Limitation System is also able to be referred to as the Religious System, they’re one and the same in principle and design so to speak – as the Limitation System merely presents a foundation which enables the existence of the Religious System.

Gisteren was ik in staat om te zien hoe ik heel diep van binnen, vertrouwd heb op dat ‘God’ het beste met mij voorhad en dus dat ik blindelings zou wandelen wat ik hierin ervaar als waarheid. God bestaat hier in ieder mens in en als persoonlijke invulling als religie als limitatie van wat God als voorprogrammering in en als het geestbewustzijnssysteem inhoudt. Het is iets om op een ander moment geheel uit te schrijven hoe ik dit heb ingevuld in en als geloof. Hierin kon ik door een pijnpunt heen ademen in het spierweefsel in mijn darm. Echter vandaag sta ik op met deze stijve nek. Hierin besef ik dat mijn lichaam geprogrammeerd is om mezelf in en als geestbewustzijnssysteem in stand te houden (door het fysiek geïntegreerde geestbewustzijnssysteem) en dus zal mijn lichaam ‘klachten’ als weerstand vertonen als ik mezelf hierin uitdaag om op te staan.

Aandachtspunt hierin is de ‘keuze’ (choice) zoals genoemd hierboven.

Leven staat onmiddellijk op, wandelt en kijkt nooit achterom, want leven is – leven is niet in staat te kiezen om geen leven te zijn – daarom – keuze zou zelfonoprechtheid zijn – zelfonoprechtheid is van de geest.

Ook is opmerkelijk dat ik het minste pijn ervaar als ik mijn kin op de borst houd en dus mijn hoofd geheel buig en ook mijn bovenrug wat naar voren buig. Is dit niet de belichaming van verslaving? Het hoofd buigen voor God-limitatie-controle in en als het geestbewustzijnssysteem. Ik zag afgelopen week een oud vrouwtje lopen met een bochel. Wel, deze houding is op het moment het meest comfortabel. Ik begrijp hoe iemand een bochel ontwikkelt in en als lichaamshouding.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een keuze heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet helder te zijn over het verschil in keuze en beslissing als ‘real free choice’  in bepaalde gebieden.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een geloof dat ik een keuze heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat zolang ik denk en geloof een keuze te hebben, ik niet helder ben over wie ik ben in dat moment ten aanzien van hetgeen ik denk in te kunnen/moeten kiezen en ik niet in staat ben te staan in een beslissing als werkelijke vrije keuze.

Ik stel mezelf ten doel zelfonderzoek door te zetten ten aanzien van punten waarin ik denk te kunnen/moeten kiezen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vertragen in en als de adem en te zien wat er in mij opkomt terwijl ik een eventuele keuze onder ogen zie in fysieke realiteit.

Ik sta mezelf niet toe om in de verleiding van de vrije keuze te stappen wat inhoudt dat ik mezelf ten doel stel om, zolang ik niet volledig zeker ben en alle dimensies volledig en praktisch onderzocht heb, geen keuze te maken en geen toezeggingen te doen en steeds in het moment de beslissing te nemen om in en als de adem aanwezig te zijn en te vertragen in mezelf en te zien wat zich afspeelt binnenin mij.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participeren in gedachten over eventuele keuzes en zelfvergeving toe te passen op hetgeen ik tegenkom hierin als aanleiding van deze gedachten in en als een angst voor verlies van iets waarin ik geloof als zijnde waarheid.

Ik stel mezelf ten doel helder te worden ten aanzien van het nemen van beslissingen als werkelijke vrije keuze in en als mezelf en hierin in geduld te wandelen met en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in eerste instantie niet te hebben gezien en begrepen hoe iemand zichzelf toestaat een bochel te ontwikkelen door de tijd heen, waarin ik nu zie en ervaar hoe dit ontstaat als er maar voldoende pijn en onvoldoende praktische handvatten aanwezig zijn om onszelf hierin richting te geven evenals fysieke omstandigheden die hiertoe kunnen leiden en tevens, gelijk zoals ik zelf fysiek ongemak op een ander gebied heb toegestaan te ontwikkelen in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in ongelijkheid te plaatsten ten aanzien van iemand die een bochel heeft ontwikkeld door in onbegrip dus onvermogen tot zelfvergeving hiernaar te kijken zonder verder te zien in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb teveel in en als de geest te participeren in en als het vraagstuk van keuze zoals de geest bestaat in polariteit en zo een stijve nek en voorkeur voor een houding met een bochel te creëren waarin ik het hoofd buig voor mezelf in en als de geest/

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in onbegrip naar iets of iemand wat ik waarneem, binnen en/of buiten mijzelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er iets speelt wat ik niet begrijp in mezelf en hierin niet vergeven heb in en als mezelf.

Ik realiseer me dat onbegrip altijd een oordeel als gedachte als angst inhoudt.

Ik stel mezelf ten doel nader te onderzoeken in mezelf wat ik niet vergeven heb en niet begrijp in en als mezelf gerelateerd aan hetgeen ik aanschouw met mijn fysieke ogen in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken in en als mezelf wat ik oordeel in en als een gedachte en/of wat het is dat ik angst voor ervaar gerelateerd aan hetgeen ik zie buiten en/of binnenin mij waarin ik onbegrip waarneem binnenin mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat de angst voor verlies is die verstopt zit binnenin een oordeel als gedachte in en als onbegrip en hierop zelfvergeving en zelfcorrectie toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel nader te onderzoeken en zelfvergeving toe te passen op het toestaan van het ontwikkelen van fysiek ongemak binnenin mezelf door de tijd heen als hetgeen waarvan ik in onbegrip en dus onvergeeflijkheid wegblijf.

Ik stel mezelf ten doel rustig in en uit te ademen in het borst en ruggebied waarin de spanning in mijn fysiek wat draaglijker is.

kameel

De kamelen van de Aarde – Niet langer slaven

———————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 481 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-6 – “ik snap niet dat die ander dit niet ziet”

Voor context zie: Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Voor overzicht van de gehele serie:

Dag 469 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-12 – Schaamte

Dag 482 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-1 – “hoe kun je dit nou doen?”

Dag 483 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-2 – “dit meen je niet”

Dag 484 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-3 – “dit kan niet waar zijn”

Dag 485 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-4 – “ik ga weg”

Dag 486 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-4 – “ik ga weg” (vervolg)

Dag 469 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-5 – “wat denkt die ander wel”

Backchatdimensie (interne gesprekken):

hoe kun je dit nou doen?

dit meen je niet

dit kan niet waar zijn

ik ga weg

wat denkt die ander wel

ik snap niet dat die ander dit niet ziet

ik heb toch gelijk?

hier wil ik niet mee leven

schaam je je niet?

dit ga ik niet doen

onbegripIk vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in een intern gesprek in de woorden ‘ik snap niet dat die ander dit niet ziet’ ten gevolge van een emotionele reactie op een gedachte in mij als ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ welke geactiveerd wordt in mij door de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling over mij geschreven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat die ander dit niet ziet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet snap dat die ander dit niet ziet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo druk te zijn met mijn eigen gedachten dat ik zelf die ander niet zie als mezelf in participatie in een gedachte in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ander en/als mezelf te veroordelen om participatie in een gedachte als ‘ze neemt het persoonlijk’ en ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ en in en als dit oordeel, een heel scenario in en als mezelf af te gaan spelen en hierin te participeren en door te gaan hiermee, al zoekende naar een bewijs dat ik gelijk heb in wat ik denk (te zien)  in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het juist zie in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik iets kan zien in en als de geest, in plaats van te zien, realiseren en begrijpen dat ik in en als de geest, alleen maar verder en verder verwikkeld raak in mijn eigen gedachten als interpretatie als oordeel van de situatie in een poging om mijn gelijk te bewijzen ter controle van wie ik (denk dat ik) ben in en als de gedachte.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een intern gesprek als ‘ik snap niet dat die ander dit niet ziet’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik via een gedachte en reactie op mijn eigen gedachte als interpretatie terecht kom in een intern gesprek in mezelf waarin ik iets aan het zoeken ben wat deze gedachte als interpretatie bewijst/onderbouwt en dus neig ik door en door te gaan totdat ik ‘het bewijs’ gevonden heb, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik zo steeds verder verwikkeld raak in de interne gesprekken en reacties in en als mezelf in de geest om deze gedachte te bewijzen en dus slechts druk en bezig ben met mezelf in de geest ter bewijs als bevestiging van mezelf in en als de geest, in plaats van hier te zijn en te zien in de woorden als gedachten van mezelf als wat die zeggen over mezelf zodat en waarin ik mezelf stop in participatie in deze gedachten, mezelf vergeef voor hetgeen ik in participeer en zo verantwoordelijkheid neem voor en als mezelf hierin en mezelf corrigeer ter voorbereiding op de verandering in fysieke realiteit ter bevestiging van en als mezelf in en als het fysiek.

Ik realiseer me dat het simpel tot niets leidt om deel te nemen in een intern gesprek als ‘ik snap niet dat die ander dit niet ziet’ als deelname in de geest in afscheiding in onbegrip en dus in een staat van onvermogen tot (zelf)vergeving en dat ik juist in het vasthouden aan dit onbegrip, mezelf in een staat van onvermogen houd tot een direct zien in en als het fysiek.

Ik realiseer me dat ik mezelf aan het bevestigen ben in een poging om een uitgangspunt te verdedigen welke niet zelfoprecht is geweest en dus blijf ik doorgaan met aanvallen en verdedigen, in en als een geloof dat ik het uitgangspunt niet meer kan veranderen.

Ik stel mezelf ten doel het uitgangspunt van de zelfgecreëerde relatie ter controle en vervulling van een verlangen in eigenbelang in en als de geest, te herzien in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf zie participeren in een intern gesprek in onbegrip naar een ander toe, direct te stoppen en te markeren als een punt dat zelfonderzoek nodig heeft aangezien ik in een staat van onvermogen tot begrip/vergeving aanwezig ben en ik iets in mezelf dus niet begrijp en vergeven heb.

Ik stel mezelf ten doel in het moment stil te zijn/blijven, te ademen en te zien wat ik het beste kan doen in fysieke realiteit in communicatie met de ander binnen de mogelijkheden en het stadium waarin ik me bevind in het proces van het vrijmaken van deelname in en als de geest en in eerste instantie mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel direct in de woorden in en als het intern gesprek te zien door terug te stappen in mezelf en te herleiden tot het zien van emoties als reactie op een gedachte die geactiveerd wordt in mij waarin ik ben gaan participeren.

Ik stel mezelf ten doel te zien wat de gedachte geactiveerd heeft en welk woord hierin een rol speelt.

Ik stel mezelf ten doel een gevonden woord als activatiepunt uit te schrijven en herdefiniëren.

joinusDesteni I Process Lite

Leer jezelf te begrijpen!

Gratis cursus online – ook in het Nederlands via inlog Engelstalige website

Desteni I Process Lite – Participant Review

———————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 467 – From Christianity to Desteni – How did I do that?

media_xl_1033183-bijbel

Within the Google Hangout about Christianity there was a question how I was able to step out of the Christianity boat and start walking within the principles Desteni stands for. On this I answered that I never really stepped into the Christianity boat but that I had made a shift from the ‘love of God’ towards the ‘love of soulmates’ or just an ultimate partnership with ‘The One’ as something ‘to reach out for’ within myself. Which is so, I did made that shift, so that was/is the greatest illusion for me to walk through. However, I found my answer incomplete. As the reason why it was easy for me to let go of what I found supportive within Christianity and to start walking with Desteni, is that within Desteni, the words of Jesus are involved and actually taken as a starting point. ‘Investigate all things and keep what is good – Do onto another as you would like to be done onto – Give as you would like to receive’.

‘Investigate All Things and Keep What is Good’, ‘Do onto Another as You would Like to be Done onto’, ‘Give as You would Like to Receive’ – See more at: http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/03/day-333-jesus-message-is-not-religious.html#sthash.lbn04T7U.dpuf

Within Christianity, the words of Jesus in general within the bible – not especially these ones mentioned above – were what was intriging me and within this, there was Forgiveness involved. The role of God as presented within this religion was something that caused some friction within me everytime these words were spoken and so, I never stepped “into Christianity” as I could not stand as and by everything that is presented within.

So, when Desteni came in – Sylvie found Desteni on the internet and started investigating everything and involved me within this and one of the first things that she mentioned was that the words of Jesus are in it – and because of ‘the words of Jesus’ integrated, it has not been a point of doubt with regards to what I have walked within Christianity, as finally the words of Jesus are used and implemented, investigated and lived in common sense. (Before this Sylvie and I were investigating how to be ‘disciples of Jesus’ in a more common sense way and Desteni is actually providing the tools to walk and implement the principle of equality and oneness in a practical way).

Because I have not been raised ‘as a Christian’ in  a direct way – indirectly we are all raised within a religion – and I had shifted my veil of illusion towards the ‘soul-love’ (which I will expand on sometime later), I have never allowed myself to accept Christianity as ‘the one’ religion – although it was the religion that I could find myself in the most if not applied in an absolute way – and I also did not create a resistance towards Christianity. As I said, the illusion that I did have allowed myself to accept, was the illusion of the soul as ‘who we are’ and within this I had kind of accepted the concept of soulmates, however there were also always some doubts about it, some unclarities, but I wanted it so badly and it was the only way for me to see any sense in relationships, so I accepted it more or less. I also interpreted the words of Jesus within a ‘feeling’ inside as ‘divine love’, so there did take place a separation as an interpretation from it in and as the mind to make me ‘feel good’. But I approached it in and as a self-investigation where in I myself was the reference. The problem here was that I was not a clear reference for and as myself, because, as everyone, I have separated myself in and as the mind which I did not really understood for what it is – for who I am and have become and so I kept on searching for answers.

The concept of forgiveness as how it is offered in a Christian approach, that I struggled with, as I did not understand how I could forgive another. I simply felt inside that I had not forgiven and so, I could not say and live these words.  However I understood that forgiveness is necessary as we cannot hold on to revenge. So then there is a problem as I did not have a practical way to apply and live this.

Within Desteni, the tool to work with is Self-Forgiveness. Well that is something that I immediately could accept and start working with, although it took me a while before I could really grasp the totality of it. And from self-forgiveness I can go to forgiveness, as understanding of self means understanding of others as self. (The difference between forgiveness and self-forgiveness has been discussed within the Google Hangout).

So, from Christianity – the words of Jesus as written in the bible and the concept of Forgiveness – towards Desteni – the words of Jesus expanded and explored in common sense and applied in practical living and brought back to self in and as Self-Forgiveness – well that is how it was clear for me to go from Christianity to Desteni without having conflict in this decision.

Within Desteni, the existence of Humanity and the role of God is explored and explained in detail for the first time in human existence without leaving information behind. So, if one is really interested and ready to face how we have existed as humanity – you will find everything in Desteni that was unclear within Christianity. As every so called Christian or other religion participant  has questions that are answered with ‘only God knows’. Some put them aside, some keep on asking, some turn their back on the religion, some accept a complete illusion – it are all ways to ‘deal’ with the lack of real information. This is what I always ‘bumped onto’, which I experienced within myself as ‘it is not complete, it is not making sense, it is not ‘whole’ in a way’. I have never experienced this within Desteni, as everything make sense. And – what I did have as a clear reference, was my own body and physical complaints which was the main reason for me to keep on searching and also here, I finally got answers and tools to really investigate and start to understand the influence of my own mind within this all.

Of course I have experienced and do experience resistance to let go of my own created illusions, to not want to face myself, to protect myself as who I have become. But I never have had this friction inside myself that their were no answers, that there was information kept away and things like that or that it doesn’t make sense.  There is total clarity, frankness and support; if one wants to look inside self. If one is not willing to investigate and see into self, everything will be interpreted as a polarity to keep the illusion of the mind alive and so, information will be turned around within ones own mind to protect itself. Until one find: ‘Oh my God, how could I have missed this’. As we have missed ourselves completely within existence.

What I have done in the beginning is to start with the information that makes sense and to not only focus on the things that cause resistance inside. I did take time for it, to walk through resistance, to see for myself if ‘there is really no other way’. I accepted the things that were provided to me and I did read it, although it was with resistance and fear of ‘loosing another illusion’. Untill I decided, okay, if this all make sense, then I should investigate everything. As I cannot keep on walking with one foot in and one foot out and only take what ‘suits’ me. It’s all or nothing in a way. And from here, things did change as this decision will support oneself to open up, to really see, listen and investigate and bring the resistance back to self. And interesting enough, a part of the resistance will disappear within this decision itself. For the rest one will during walking realize that there is no other choice than ‘bringing it back to self’, as no one else will make the change for us.

Is this than a brainwashing, just as how a Christian accepts God in a way? As how I have accepted ‘the Soul’ in a way as a shift from god to the soul as ‘god’? I can say, No, it’s not. It is a decision to STOP the brainwashing and illusion and to start taking self-responsibility for it, as it, within it. But this is what one can only walk and proove for and as oneself. As our own walking, will be our own proove. Change willl not take place over one night.

So from ‘Christianity to Desteni’ – I would say, it is a practical way of walking as how Christianity is ment to be within the words of Jesus and we do not follow Jesus, but we follow his words within a practical application, in and as ourselves, as what is best for all Life.

How does that sound?

To investigate:

What is the relationship between Jesus and ‘Life’?  (Interview)

Day 333 – The Jesus Message is Not a Religious Message

Dag 461: Sceptics Failed the Jesus Message

Jesus – I’m not comming on a cloud

Jesus – The forgiveness of Jesus

Jesus – The Guidelines of Forgiveness Part 1

Jesus – Responsibility

Mother Teresa’s story: The life of the saint Part 1

Mother Teresa: My perspective on purity

Winged – The Chronicles of Jesus

Dutch:

Jezus (Overzicht artikelen)

———————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

Dag 423 – De Gezondheidszorg – Wat is de zonde?

Dag 420 – De Gezondheidszorg – Het woord Gezondheid

Dit baart zorgen. Onze gezondheidszorg baart zorgen in en als ‘zorg voor de gezondigde heiden’,  in plaats van oplossingen en genezing als heelheid te brengen in en als overeenstemming met het fysieke leven als geheel. (Dag 420)
 
 
Sin's Origin
 
 
 

Zonde is in dit blog omschreven als het niet volgen van God’s woord, terwijl in dit blog tevens naar voren gekomen is dat het volgen van God’s woord als woorden buiten onszelf geplaatst in afscheiding van zelf, afscheiding met zich meebrengt/voortbrengt en dat de zogenaamde god als zichzelf niet het beste voorhad met het Leven in eenheid en gelijkheid.  Dus het woord ‘zonde’ is hierin niet accuraat omschreven. Wat is dan de werkelijke zonde zoals we die in de wereld en/als binnenin onszelf gemanifesteerd/geintegreerd hebben?

We kunnen de definitie van het woord ‘zonde’ gebruiken zoals omschreven, als we hierin ‘God’s woord’ herzien binnenin onszelf. In het gelinkte artikel in blog 420, is omschreven hoe God het Levende Woord is. Door het spreken van woorden, hebben we de wereld gecreeerd zoals die is. En wie spreekt de woorden? De mens. Dus wie moeten we hierin verantwoordelijk stellen voor hoe we bestaan in en als deze wereld en hoe dus deze wereld bestaat op dit moment? De creator van deze wereld. Als de mens de Woorden spreekt, wie is dan de Creator? De mens in en als de woorden die we spreken, Dus wie is er uiteindelijk verantwoordelijk? De mens.

Jezus is degene die zijn woorden heeft geleefd; hij heeft geleefd een en gelijk als zijn woorden; en hierin was/is hij het Levende Voorbeeld. Echter, de mens heeft hier weer een God van gemaakt als zijnde dat we Jezus moeten volgen, in plaats van Jezus als voorbeeld te volgen als hoe hij leefde in eenheid en gelijkheid als zijn woorden.  Dit voorbeeld volgen we in/als onszelf. Hierin moet tevens duidelijk zijn, dat Jezus vergeving heeft geplaatst in de wereld, maar geen zelfvergevingDus hierin is hij geen voorbeeld als hoe zelf te vergeven gelijk als hoe we een ander vergeven volgens zijn levende voorbeeld als onszelf. (Ook voor Jezus waren destijds dingen gedeeltelijk verborgen met betrekking tot hoe we bestaan in en als het geestbewustzijnssysteem – zie teksten Jezus). Zelfvergeving is werkelijk een nieuw concept. Iedereen weet welke invloed de Vergeving van Jezus heeft sinds het in de wereld geplaatst is. De vraag hierin is dan ook, waarom is de wereld zoals die is, als het leven van het gegeven als Vergeving door zo’n enorme groep Christenen in de wereld wordt toegepast? Waarom vindt er geen verandering plaats? Wat is de missende factor hierin?

Hetgeen we missen is/wordt zichtbaar in de toepassing Zelfvergeving. Zelf mist, Zelf als Verantwoordelijke, als Leven, en dit begint bij het Vergeven van Zelf door Zelf. Alleen als zelf opstaat hierin is er sprake van een totale ‘macht’ binnenin en als zelf – macht als leven in eenheid en gelijkheid als de woorden die we spreken – en alleen als vergeving werkelijk wordt toegepast binnenin zelf door zelf, zal er Leven opstaan in en als zelf in eenheid en gelijkheid. Zolang het gestuurd is door het ego, is er geen toegang tot leven. Het gaat echter niet om zelfopoffering, als offer voor een god buiten onszelf; het gaat om zelfvergeving, als vergeving van zelf door zelf, als gift van zelf aan zelf door zelf.

En wat is dan de zonde hierin? Zolang er geen zelfvergeving plaatsvindt en er dus afscheiding als oordeel binnenin zelf blijft bestaan. In deze afscheiding zal men zich altijd beter of slechter voelen dan iets of iemand, buiten zichzelf en/of binnenin zichzelf, welke is opgebouwd in en als polariteit. En wie creëert deze polariteit? De Geest, de Mind, in en als onszelf. Wat houdt de geest in? Gedachten, gevoelens en emoties (reacties), innerlijke verbeelding, interne gesprekken. De geest, gedachten als oordeel, geven afsplitsing van onszelf en brengen dus woorden voort die oordeel plaatsen in de wereld, iedere dag vele malen, ieder woord dat we spreken in en als de geest in polariteit als afsplitsing van onszelf, als leven.

Zie maar eens in jezelf; alleen als je een gedachte produceert kun je een polariteit manifesteren binnenin (en vervolgens buiten) jezelf. Het Oordeel. God is niet degene die oordeelt (als een god buiten onszelf); nee, het grote oordeel, die plaatsen wij zelf, in en als de Geest via gedachten, keer op keer, iedere dag opnieuw, in vele herhalingen. Hierin splitsen we onszelf als leven totaal, in polariteit als oordeel via gedachten, welke gevoelens en emoties (reacties) genereren binnenin onszelf.

Zolang we gedachten produceren, splitsen we onszelf af van de fysieke realiteit in en als een interpretatie van deze fysieke realiteit. Deze interpretatie, dat is het oordeel: dit vind ik leuk, dat vind ik niet leuk. Hij is mooi, zij is lelijk. en zo verder. Als je gaat zien: de hele wereld is op deze manier opgebouwd. En hierin is er Altijd, een beter of slechter ervaren dan iets of iemand, binnenin of buiten zelf. Er is dus altijd een vergelijking gaande ten behoeve van het ego – het eigenbelang wordt hierin gevoed; in plaats van gelijk te staan aan hetgeen zich fysiek presenteert. Gelijk staan zonder interpretatie, dus zonder inmenging van een gedachte/gevoel/emotie in en als de geest.

Hoe kunnen we verantwoordelijkheid nemen voor deze zonde binnenin onszelf? Via Zelfvergeving. We vergeven onszelf de zonde als afscheiding als interpretatie als oordeel als creatie als gedachte. In en als deze zelfvergeving, opnieuw in woorden gebracht, specifiek, in schrift en klank, zijn we in staat de afscheiding te zien, stoppen, zelfvergeven, en vervolgens corrigeren; eerst in woord in schrift en vervolgens al levende in en als de fysieke realiteit. Dat is God. Dat is Zelfverantwoordelijkheid.

En wie zal dit moeten doen? De mens; iedereen binnenin zichzelf, voor zichzelf, en hierin wordt ieder zelf, een levend voorbeeld voor een ander als hoe dit te doen. En hierin, zie, als we zelf vergeven, zullen we de ander vergeven, want alleen dat wat we onszelf niet vergeven hebben, zullen we de ander blijven kwalijk nemen als projectie van onze eigen schuldervaring, van onze eigen ineffectiviteit binnenin onszelf. We plaatsen de schuld buiten onszelf. Net als dat we geleerd hebben te doen met het aannemen van het denkbeeld van een God buiten onszelf geplaatst als eindverantwoordelijke voor deze wereld. In het moment dat we dit denkbeeld aannemen (in en als de geest) nemen we de zonde aan en zijn we in feite al verloren, want de macht hebben we zelf in handen gelegd van een God buiten ons, van een denkbeeld buiten ons. En iets wat we buiten onszelf plaatsen, kunnen we niet veranderen, want we hebben ons ervan afgescheiden.

Als we de Gezondheidszorg willen veranderen, zullen we in moeten zien wat de Zonde is binnenin onszelf. Het startpunt dient naar zelf gehaald te worden, zodat en waarin we onszelf in staat stellen, hierin richting te geven. We dienen de macht naar onszelf te halen, en alleen vanuit en als het startpunt van zelf als zelfverantwoordelijkheid, als begin- en als eindverantwoordelijke in en als de woorden die we spreken, kunnen we beginnen met werkelijke verandering, van binnen en van buiten.

Voor context en onderzoek klik op de links in de tekst en in Dag 420.

DIP-Lite

(klik op afbeelding)

Desteni Artists

——————————————————————————————————————
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 410 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-3 – Woede

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen?- Verbeeldingsdimensie

Dag 403 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-1 – Machteloosheid

Dag 409 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-2 – Hopeloosheid en Verdriet

Het woeden der gehele wereld - Hart, Maarten 't

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte, onbegrip

Algemene ervaring van misbruik tot in mijn wezen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woede te ervaren ten gevolge van de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woede te ervaren ten aanzien van mezelf, dat ik zo in reactie ga door een woord als triggerpunt van buitenaf welke een gedachte in mij triggert die ik projecteer, waardoor ik in reactie, in woede ga waarin ik vervolgens zolang blijf rondtollen in de energie in en als reactie in mezelf in en als een ervaring van machteloosheid ten aanzien van het woeden van de reacties, aangezien ik net mijn macht heb weggegeven in en als projectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te woeden in de geest in en als reactie, ten gevolge van het weggeven van mijn macht in en als projectie van een gedachte in mij die getriggerd wordt door een woord van buitenaf, waarop ik vervolgens mijn getriggerde gedachte projecteer op degene/hetgeen wie/wat deze gedachte in mij triggert.

Als ik mezelf zie woeden in de geest in en als reactie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik op een gedachte reageer in mezelf, welke ik projecteer op iets of iemand buiten mij die deze gedachte triggert binnenin mij. Ik stel mezelf ten doel, te ademen, mezelf hier te brengen en het woord te vinden welke de gedachte in mij triggert zodat ik kan onderzoeken in mezelf wat ik allemaal verbonden heb aan dit woord waarop ik zelfvergeving toepas. Ik stel mezelf ten doel gelijk te gaan staan aan het woord en dus op te staan in mezelf in het woeden en mezelf hierin richting te geven. Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf zie reageren op een woord, mezelf direct te stoppen, te ademen, stil te blijven en mezelf te ondersteunen om stil te worden binnenin mezelf zodat en waarin ik eerst onderzoek wat het woord in en met mij doet en mezelf hierin richting geef in en als zelfvergeving, alvorens ik eventueel het woord ter sprake breng, waarin ik me realiseer dat het woord mij geen kwaad kan doen; ik check of degene die het woord spreekt mij fysiek kwaad kan/zal doen – wat meestal niet zo is – en realiseer me dat alleen mijn reacties op het woord mij kwaad doen binnenin mezelf en hierop volgend buiten mijzelf bij een ander, wat weer reacties, weerstand etc oproept, waarop ik weer eventueel reageer enzovoort. En dus, ik stel mezelf ten doel, de keten van reacties in de wereld als het woeden in de mens, te stoppen, beginnend binnenin mezelf.

Wordt vervolgd

Voor context lees de serie bovenaan dit blog welke begint op Dag 398. Het is een serie waarin ik specifiek uitschrijf hoe ik de verdediging van en als een karakter als afscheiding in/als mezelf in/als de geest heb opgezet in verschillende dimensies waarin steeds opnieuw en gedetailleerd zichtbaar wordt dat de gedachte “het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen” ‘natuurlijk’ over (een deel van) mezelf gaat als en zodra ik participeer in deze gedachte en/als geactiveerd karakter en ieder blog beschrijft een aspect/dimensie van dit karakter als afscheiding binnenin zelf welke in het schrijven zichtbaar wordt.

Stop het woeden in de wereld, begin binnenin jezelf:

Desteni-I-Process-Lite

Desteni-I-Process-Pro

—————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Backchatdimensie:

Kan dit stoppen?

Ik wou dat ik ergens anders woonde.

Dit is niet normaal

Wie voedt die kinderen op?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘kan dit stoppen’? waarin ik wil dat de harde stemmen en geluiden stoppen, in plaats van in te zien dat hetgeen ik werkelijk wil dat stopt als wat het enige is waar ik werkelijk invloed op heb, mijn eigen harde stemmen en geluiden binnenin mij zijn als gedachten, reacties en backchat, welke een lawaai in mij creeren en mijn water beroeren, getriggerd door harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai van buitenaf waarin ik angst ervaar; angst om geen richting te kunnen geven voortkomend uit het feit dat ik nooit geleerd heb om mezelf richting te geven in het stoppen van mijn gedachten, reacties en backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘ik wou dat ik ergens anders woonde’, waarin ik neig tot het toepassen van de enige oplossing die ik gekend heb in en als een poging om mijn gedachten, reacties en backchat te stoppen in mezelf, welke is ‘weggaan’ van de situatie, in plaats van in te zien dat door weg te gaan, ik niets oplos, maar mezelf juist meer en meer isoleer door steeds weg te gaan, daadwerkelijk in fysieke realiteit of in mezelf in de geest, als een terugtrekken, zonder dat ik werkelijk iets oplos in mezelf door mezelf richting te geven in het stoppen, onderzoeken, zelfvergeven en corrigeren van gedachten, reacties en backchat in mezelf en mezelf hierin de mogelijkheid geef Hier te komen en blijven, in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘dit is niet normaal’, waarin ik mijn eigen referentiepunt als hoe ik het ’t liefste zou hebben als normaal beschouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen referentiepunt als hoe ik het ’t liefste zou hebben, als normaal te beschouwen, waarin ik alles wat hier buiten valt, als ‘niet normaal’ beschouw en bestempel, welke een startpunt is in de geest waarin ieder een ‘eigen’ programma heeft welke geleefd wordt, altijd geleefd is en dus als ‘normaal’ wordt beschouwd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor alles wat buiten mijn ervaring van normaal valt, aangezien alles wat hierbuiten valt, mijzelf bestaande in en als de normaliteit van mijn bestaan in en als mijn programmering in en als de geest, mij angst aanjaagt aangezien het mij bedreigt in mijn bestaan in en als de geest in mijn ‘eigen’ programmering als hetgeen ik ken als ‘wie ik ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb met stress te reageren op de angst die omhoog komt bij alles wat onverwacht en onbekend is en wat ik dus als ‘niet normaal’ beschouw en bestempel, waarin ik ervaar de controle te verliezen, aangezien ik alleen controle ervaar in, als en over mijn eigen programmering welke ik zo heb opgebouwd dat de regels alleen voor mij duidelijk en bekend zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘wie voedt die kinderen op?’, waarin ik ervaar geen invloed te hebben op de kinderen want ik ben niet de opvoeder, waarin ik denk en geloof dat alleen de opvoeder ‘het recht heeft’ de kinderen richting te geven.

En dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ervaar geen invloed  te hebben op de kinderen en ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘het recht niet heb’ de kinderen richting te geven, in plaats van in te zien dat ik, wederom, mezelf ten eerste dien richting te geven door te stoppen met participatie in backchat, zodat ik direct in mezelf zie/leer zien en invloed heb op en als mezelf, en hierin zie wat eventueel het beste is om een ander te ondersteunen in en als voorbeeld als mezelf.

*

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘kan dit stoppen?’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik allereerst mezelf dien te stoppen in participatie in backchat en reacties en gedachten.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in participatie in gedachten, reacties en backchat, en waar terugkerende gedachten, reacties en backchat aanwezig zijn, onderzoek ik de aard hiervan in een schrijven en toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie, zodat en totdat ik zie welke verbindingen en koppelingen en relaties ik gelegd heb ten aanzien van harde stemmen en geluiden.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘ik wou dat ik ergens anders woonde’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een uitvlucht gebruik in participatie in een gedachte als backchat, welke mij een beter gevoel geeft als zijnde een illusie van en als een uitvlucht, in plaats van de participatie in gedachten/backchat te stoppen in mezelf.

Ik realiseer me dat ik probeer te ontsnappen uit de leiding als de richting in en als mezelf in zelfverantwoordelijkheid en zo via de backdoor als backchat, in de voorgeprogrammeerde inrichting in en als de geest beland.

Ik stel mezelf ten doel uitvluchten in participatie in gedachten als backchat te stoppen in mezelf, en terugkerende gedachtenpatronen nader te onderzoeken in schrijven met toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie, en  hierin te zien waar dit aan gelinked is als zijnde een relatie als controle in en als de geest waarin ik mezelf vast en bestaande houd in en als controle in en als de geest, zodat en waarin ik in en als dit schrijven verantwoordelijkheid neem voor en als mezelf en voor en als de bestaande relaties in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf en voor en als de bestaande relaties in mij.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘dit is niet normaal’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets als abnormaal beschouw en bestempel ten behoeve van bescherming van mezelf, bestaande in en als mijn eigen programmering, welke ik als ‘normaal’ beschouw.

Ik realiseer me dat ik angst voortzet en creeer in mezelf door vast te houden aan hetgeen ik als ‘normaal’ en dus als ‘veilig’ beschouw, accepteer en aanvaard in mezelf, welke slechts is wat ik ken in en als levenslange (voor)programmering in en als de geest, deels ontwikkeld gedurende dit leven en deels voortgezet via de genen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat ik als normaal beschouw en aanvaard, en waarom, zodat ik mezelf langzaamaan kan bevrijden van de ‘normaliteit’ van de geest als voorprogrammering, door schrijven en toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘wie voedt die kinderen op?’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me hierin per direct ongelijk opstel ten opzichte van de ouders die een kind opvoeden zonder te weten hoe het geest bewustzijn systeem werkt. Ik realiseer me dat ik dit doe om me beter te voelen en zo mijn angst niet te hoeven ervaren die in mij waart; angst omdat ik de antwoorden ook niet exact weet en angst die gerelateerd is aan een opvoeding in een ‘niet weten hoe richting te geven’.

Ik stel mezelf ten doel, mijn participatie in een beter voelen direct te stoppen, mezelf te onderwijzen in de werking van het geest bewustzijn systeem, dag voor dag, adem voor adem, en situaties van een ervaring van niet weten nader te onderzoeken in mezelf door middel van schrijven en toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel, hetgeen ik wel weet, te delen indien ik vrij ben van reactie in mezelf, en te antwoorden binnen mijn kunnen op iedere vraag die mij gesteld wordt, zodat er werkelijke, praktisch toepasbare informatie in de wereld komt ten aanzien van de werking van het geest bewustzijn systeem, en er ouders zullen zijn/komen die in staat zijn/worden om kinderen op te voeden als wat het beste is voor al het leven.

Wordt vervolgd

Parenting – Perfecting the Human Race

———————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/