Dag 346 – Zelfvergeving Dag 344

Dag 344 – Een ervaring van ‘alles komt goed’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een jongeman gelijk ‘leuk’ te vinden en te denken en geloven dat dit iets zegt of ergens toe doet, in plaats van in te zien dat dit alleen iets zegt over mijn voorkeur welke geprogrammeerd is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit leuk vinden van iemand als strohalm te hebben gebruikt in een leven waarin ik me ‘niet goed’ voel, en dit leuk vinden geeft me een gevoel van ‘alles komt goed’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verloren te voelen en een ervaring van iemand leuk vinden als strohalm te gebruiken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me vast te klampen aan de strohalm, en zo hierin keer op keer te verliezen waar ik me aan vastklamp, en zo mijn eigen pijn te creeren door te geloven in mijn gevoel, in plaats van in te zien dat ik mezelf al verloren heb op het moment dat ik mezelf vastklamp aan een strohalm buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in mijn eigen gevoel, en dus verraden te worden door mijn eigen gevoel/mezelf te verraden in een geloof in en leven van mijn eigen gevoel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gevoel te projecteren op een ander en hierin te denken dat een ander mij ook leuk vindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet en wie ik ben zonder dit gevoel, en dus geen zelfbeweging te ervaren zonder dit gevoel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een gevoel van iemand leuk vinden en alles komt goed, mij zelfbeweging geeft, in plaats van in te zien dat ik hierdoor en hierin beweeg in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik me zo heb laten leiden/lijden door gevoelens en geloof in gevoelens voor bepaalde jongemannen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben verminderd in een poging om vast te houden aan dit gevoel, en hierin mezelf te hebben verminderd ten opzichte van de man, de male, in een poging de male bij me te houden, ten koste van mezelf in gezond verstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als gezond verstand te hebben opgegeven ten behoeve van een gevoel voor een man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te ervaren als zijnde vastgezet, vast in de geest, gemanifesteerd in het fysiek, niet wetende hoe te bewegen in en als mezelf, en niet wetende hoe mijn fysiek te bevrijden van deze beknelling en belasting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door deze vastzettende ervaring in mijn fysiek en een niet weten hoe hierin te bewegen, te zijn gaan klampen aan een ander buiten mij en aan een gevoel voor een ander buiten mij, om toch nog enigszins een ervaring van beweging en me goed voelen te ervaren binnen de afschuwelijke ervaring van de stagnatie in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben niet mee te kunnen komen met de beweging die ik de rest van de wereld zie maken, en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mee moet komen met de beweging die ik de rest van de wereld zie maken, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren van het forceren van mezelf in en als een geloof in de liefde en het proberen en forceren van mezelf in een meekomen met degene als de man waarvoor ik gevoelens ervaar, in een angst dat ik de man anders verlies en ik een kans heb gemist.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat gevoelens voor iemand en wederzijdse gevoelens een kans bieden, in plaats van in te zien dat gevoelens en wederzijdse gevoelens een illusie zijn en in stand zijn gebracht om zo snel mogelijk seks in praktijk te brengen, aangezien er geen weerstanden ervaren worden maar slechts aantrekking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat deze aantrekking hetgeen is ik dien te volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zo prettig te vinden om even geen weerstanden te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo moe te worden van de ervaring van weerstand, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik deze weerstanden heb opgebouwd in de geest door de tijd heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet door de weerstanden heen te willen lopen en dus de weerstanden te geloven als zijnde werkelijk, aangezien ik ze fysiek ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de weerstanden in de geest als gedachten, fysiek gemanifesteerd te hebben en er zo emoties van gemaakt te hebben die ik vervolgens in leven ben gaan brengen door ze te volgen en hierin in stand te houden en te versterken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een weigering te ervaren door de weerstand heen te gaan, en niet te zien wat zelf te vergeven in de weerstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de weigering te geloven en hier dus te stoppen, in plaats van in te zien dat deze weigering de limiet van mijn voorprogrammering aangeeft, en ik hier nog nooit voorbij gegaan ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet voorbij de limiet van mijn voorprogrammering te durven bewegen en niet te weten hoe dit te doen, aangezien ik fysiek volledig stagneer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik fysiek volledig stagneer, in plaats van in te zien dat ik een ervaring van stagnatie creeer in de darmen en waarin de darmen dus stagneren, welke ik als zo afschuwelijk ervaar dat ik ervan weg wil, maar welke niet mijn hele lichaam stagneert aangezien ik nog kan bewegen en kan schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bang te worden van de fysieke stagnatie en hiervan weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe te blijven staan in de fysieke stagnatie en niet te weten wat te doen en hoe te bewegen, aangezien ieder beweging pijn doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen ademhalen in deze fysiek gestagneerde toestand, aangezien ik hierin ervaar alsof ik doodga.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de limiet van mijn geest in en als voorprogrammering als de dood te zien en ervaren en deze fysiek te manifesteren, waardoor ik fysiek werkelijk stagneer als soort van grens om niet te overschrijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof mijn fysiek altijd zo gestagneerd zal blijven en hierin volledig in paniek te raken van de gedachte altijd in deze toestand te moeten blijven bestaan, in plaats van in te zien dat door in de stagnatie te geloven en hier te stoppen, ik mezelf neerdruk in deze toestand door een ervaring in de geest, fysiek gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren naar mannen toe aangezien ik denk en geloof dat ik me in deze pijnlijke positie moet stationeren; de positie van mijn lichaam in een toestand welke bereid is tot seks, welke deze toestand van aantrekking inhoudt, en dus van een aantrekken in de geest, waardoor mijn lichaam verkrampt en ik pijn en stagnatie ervaar, en waarin ik de man vrolijk zie bewegen en ik niet snap hoe dit kan, waarom hij geen pijn heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in een ondergeschikte positie te manouvreren, ondergeschikt aan mijn eigen geest, om seks te kunnen hebben, en zo via seks een ervaring van stroming, beweging te hebben, waarin ik me afhankelijk maak van deze stroming als beweging en dus van seks met deze man waartoe ik geen weerstand ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen om seks te kunnen hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te walgen van mezelf in het toestaan van vermindering en compromis in mezelf ten aanzien van seks met een man waartoe ik aantrekking ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nooit te hebben begrepen hoe hierin te blijven staan of in ieder geval deze periode door te komen,  aangezien ik het niet lang volhoud en mijn lichaam verkramping vertoont die niet vol te houden is en waardoor er geen seks mogelijk is, en mezelf hierin weer verminderd te hebben aangezien ik anderen om mij heen wel in staat zag om blijkbaar in deze toestand te leven en hierin te geloven dat mij iets niet lukt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen hoe ik mezelf vervormd heb ten behoeve van seks, en mezelf hierin als vrouw ondergeschikt ervaar als man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me fysiek ondergeschikt te ervaren aan de man en hierin verdriet in mezelf en boosheid naar de man te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me fysiek ondergeschikt te ervaren aan de man omdat de man iets buiten zijn lichaam heeft wat hij in mijn lichaam steekt, en ik fysiek dus altijd de man in mij toe moet laten als we seks hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek te belasten met hetgeen ik toegestaan heb in mijn bekken als systemen van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op mezelf dat ik zo toelatend geworden ben, terwijl ik dit niet was als tiener.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf mijn bekken te verlaten en zo ruimte te maken voor een ander als de ander=de mind in mijn bekken en dus in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat ik dit gedaan heb, dat ik mezelf heb verlaten om een ander toe te laten als de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te keren van mezelf in wat ik toesta in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me volledig verkracht te voelen door de penetratie van de geest, en de geest als de ander=de mind zo bezit van mij te laten nemen met mijn toestemming.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest toestamming te geven om bezit van mij te nemen, waarin ik toestemming als toestamming schrijf, als slip of the finger, en ik zie hoe dit te maken heeft met het behoren bij een stam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest toestemming te geven om bezit van mij te nemen om bij een stam te horen/blijven behoren; stam als stamboom als familie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb buikpijn in mijn onderbuik te ervaren als ik dit opschrijf, waarin ik een verbod ervaar om te af te keren van de stamboom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te hebben afgekeerd van de stamboom, welke de stamboom als band juist versterkt in mij, in plaats van mezelf binnen de stamboom te veranderen als wat het beste is, en hierin mezelf te bevrijden van de banden in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest als stam als stamboom te laten worden van mijn bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weggaan als bevrijding te zien en hierin probeer iets te ‘lozen’ als release,  in plaats van in te zien dat de bevrijding ligt in zelfverandering binnen de context waarin ik me bevind.

Ik stel mezelf ten doel te ademen, te blijven bewegen en door te blijven gaan met hetgeen ik aan het doen ben als schrijven en de overige taken binnen Desteni en mijn dagelijks leven, en te zien hoe ik hierin mezelf kan ondersteunen in verandering in mezelf en hoe ik hierin mezelf werkelijk kan vergeven van hetgeen ik heb toegestaan welke ik als pijn in mijn fysiek ervaar, net zolang totdat en als dat ik werkelijk meen hetgeen ik spreek, als dat ik het in klank uit en fysieke verandering ervaar.

Wordt vervolgd met een blog over aantrekking waarin ik verantwoordelijkheid neem voor een aantal punten hierin.

Full what is sex introduction

What is Sex?

———————————————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 118 – Ik ben tevreden als jij tevreden bent

Ik zie mezelf naar een konijntje kijken hier die heel tevreden en rustig zit nadat ze gegeten heeft, oortjes plat. En ik ervaar een gevoel van tevredenheid, gelinkt aan een gevoel wat ik vertaal als dat ik het goed gedaan heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tevredenheid te ervaren als ik zie dat een konijntje tevreden is, waarin ik ervaar dat ik het goed gedaan heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze ervaring van tevredenheid bij het zien van een ander die tevreden is en waar ik voor zorg als vervanging van mijn eigen tevredenheid te gebruiken, en als die ander dus niet tevreden is ben ik ook niet tevreden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen ervaring van tevredenheid van iets/iemand buiten mij af te laten hangen, waarin ik hetgeen buiten mij zal proberen te manipuleren, ook als probeer ik dat bewust om niet te doen, aangezien mijn tevredenheid afhangt van de tevredenheid van degene buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pas tot rust te kunnen komen als alles buiten mij tot rust is, waarin ik zelf veel te lang doorloop voordat ik zelf in zelf ga rusten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me afhankelijk te maken van mijn omgeving, waarin ik mijn omgeving probeer te manipuleren/sturen om tot een situatie te komen waarin ik tot rust kan komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op de laatste plaats te zetten, wat zo’n mooie houding lijkt maar wat gebaseerd is op manipulatie, aangezien ik hierdoor niet in zelf hoef te zien zolang de omgeving niet in zelf ziet, en ook steeds langer zal wachten totdat ik in zelf ga zien doordat ik zoveel buiten mezelf heb geleefd/me van mezelf heb afgescheiden dat het steeds minder aantrekkelijk/plezierig wordt om nog in zelf te gaan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te wachten totdat ik uitgeput ben en hierdoor word gedwongen ‘naar binnen te keren’ en alleen nog op zelf te richten, aangezien ik geen energie meer over heb om nog voor iets buiten mij te zorgen, waarin dit geen zelfoprecht leven vanuit zelf is maar een overleving waarin ik alleen nog voor mezelf zorg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo uit te putten zodat ik in de overleving kan van alleen nog voor zelf zorgen, wat ik als enige manier ken om mijn aandacht van mijn omgeving weg te halen en eindelijk met zelf bezig te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo te manipuleren in/als de mind in aandacht op iets/iemand buiten mij dat ik mezelf uitput totdat mijn doodvermoeide fysiek mij dwingt om terug te keren naar zelf, waarin ik vervolgens mijzelf moet gaan oplappen en hier druk mee kan, eindelijk in rust, zo vermoeid dat de mindmanipulatie even tot rust komt en tevredenheid laat ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pas tevredenheid te kunnen ervaren als ik fysiek zo uitgeput ben dat ik alleen nog ‘verlang’ om in zelf te zitten zonder verlangens naar iets buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo ontevreden te worden van verlangens naar iets/iemand buiten mij dat ik mijzelf liever uitput waardoor deze verlangens verdwijnen en ik alleen nog verlang naar rust in mijzelf, waarin ik steeds niet werkelijk hoef op te staan aangezien ik druk ben met overleven/mezelf oplappen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierdoor in relaties op den duur uitgeput te raken, aangezien ik mijn aandacht op de ander buiten mij blijf richten en wacht tot diegene tevreden is, waarin ik vervolgens ook weer ontevreden word aangezien ik mezelf ben vergeten en dan is die ander tevreden en ik zit afgescheiden van mezelf toe te kijken, waarin ik die ander zal gaan manipuleren om uit zijn tevredenheid te halen waarin ik me dan weer enigszins gelijk voel – aan die ander, niet aan mezelf – wat enigszins tevredenheid laat ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet tevreden te zijn met mezelf in ieder moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien hoe volledig ik mezelf heb verkracht/misbruikt door altijd iets buiten mij te zoeken en verlangen in/als de mind, wat ik op een gegeven moment ben gaan invullen met zoeken naar een partner/sex, waarin ik systemen in mij heb geladen waardoor ik nog meer verkracht ben in ontevredenheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van volledig misbruik in me te laten bestaan, waarin ik niet kan geloven dat ik mezelf zo misbruikt heb en dus de ander hiervan de schuld wil geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schuld en verantwoordelijkheid nog steeds door elkaar te halen, waarin schuld de plaats inneemt van verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat ik mezelf zo misbruikt heb door geloof in een relatie met iets/iemand in/als de mind buiten mij, en hierin nu pas een glimp te zien dat dit wellicht niet echt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tot nu toe steeds mijn gevoelens en ervaringen en programmeringen te geloven dat er toch op een of andere manier een relatie met iets/iemand buiten mij mogelijk moet zijn, ook al heb ik informatie dat dit niet zo is, de glimp en de gevolgen van het enorme bedrog is zo enorm dat ik er niet in durf te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet in het enorme bedrog durf te zien waarin ik mezelf volledig heb misbruikt/heb laten misbruiken/uitwonen, waarin ik mijn fysiek heb uitgewoond ten behoeve van (het geloof in) de mind in relatie tot iets/iemand buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zo te hebben laten bedriegen door de illusie van Het Witte Licht welke me heeft doen geloven dat ik iets mis, en welke ik ben gaan leven in/als gemis van dit als iets buiten mij, waardoor ik dit gemis in mezelf gecreeerd heb in/als afscheiding van mezelf en mezelf hierin dus werkelijk mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat ik helemaal opnieuw moet beginnen, terwijl dat wel is wat dient te gebeuren, dat ik eerst nog bijna 7 jaar ga schrijven naar het nulpunt voordat ik uberhaupt opnieuw kan beginnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe het is om tevredenheid te ervaren in/als mezelf en hierin constant te zoeken naar een ervaring van tevredenheid in/als mezelf, welke me weg houdt van wat hier is, van wie ik ben geworden in afscheiding, en dus blijf ik in de ervaring van ontevredenheid (en onzekerheid, welke ik ‘per ongeluk’ intypte) in dit zoeken naar tevredenheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een karakter van ontevredenheid en onzekerheid te creeren in dit zoeken naar een relatie met iets buiten mezelf als vervulling, waarin ik deze onzekerheid en ontevredenheid als excuus gebruik om niet werkelijk op te staan en de afscheiding in mezelf te stoppen.

Ik stel mezelf ten doel mijn relaties te onderzoeken en mijn relaties in het verleden te onderzoeken en zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel mijn verlangens in te durven zien, waarin ik me telkens realiseer dat een verlangen naar iets buiten mij niet echt is, hoezeer het ook zo lijkt, en de afscheiding van mezelf in deze verlangens te stoppen in het toepassen van zelfvergevingen.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysiek te ondersteunen en zelfvergevingen uit te schrijven op het misbruik wat ik heb toegestaan en uitgevoerd.

Als ik mezelf tevredenheid zie ervaren bij het kijken naar iets buiten mij, dan stop ik, ik adem. Ik zie wat mij tevredenheid geeft in dit kijken, ik benoem wat me tevredenheid geeft in dit kijken en pas zelfvergevingen toe op de afscheiding hiervan in mezelf.

—————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life