Dag 341 – Kan ik het verleden herstellen?

Recent werd me duidelijk dat ik met iets uit het verleden blijf lopen en dit mee laat tellen in een beslissing of situatie in het moment. Dit doe ik ten aanzien van mezelf en ten aanzien van anderen, waardoor ik feitelijk nooit een beslissing kan en durf te nemen. Ik kan zogezegd niet loslaten, waarvan ik nu gelukkig weet dat loslaten betekent zelfvergeven, want alleen loslaten was voor mij een term met weinig praktische toepassing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het verleden te willen herstellen, in plaats van in het moment te zien wat het beste is in de situatie binnen de huidige omstandigheden, los van wat eraan vooraf is gegaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan een ervaring in het verleden, en dus vast te houden aan een ervaring in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan wrok of verlangen van in het verleden gesproken woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, dat als ik wel het verleden loslaat en een beslissing in het heden neem, ik mezelf achteraf onverwacht, om de oren sla met hetgeen ik heb nagelaten in het verleden, nagelaten als kans gemist, waardoor ik in het heden volledig onderuit ga en ga twijfelen, waarin ik mezelf opsplits en de beslissing in duigen valt, en zo ook ik in duigen val door de beslissing niet te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me vast te houden een ervaring met iets en/of iemand buiten mezelf in het verleden, waarin ik me afhankelijk maak van iets ouds buiten mezelf, welke dan moet vervangen door iets nieuws buiten mezelf om het oude los te kunnen laten, waardoor ik steeds opnieuw in tweeen gesplitst word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb hier te blijven in en als mezelf, in en als de adem, en vanuit dit startpunt een beslissing te maken, maar altijd gebaseerd op een ervaring in het verleden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren – zeg gerust paranoia – voor het maken van de verkeerde beslissing, waarin het woord verkeerd al aangeeft dat ik de beslissing afhankelijk maak van iets of iemand buiten mezelf, en ik hierin dus een verkeerde keuze kan maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen idee te hebben wat ik wil, als werkelijke zelfwil, als wat het beste is, en hetgeen ‘als wat het beste is’ wederom te baseren op wat ik zie als beste in de geest, waarin mijn hele zelfwil niet voorkomt of waarin ik ‘geestwil’ zie als zelfwil en deze juist de overhand neemt en zelfzucht wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan het gewoon niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren ‘ik wil het gewoon niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te voelen dralen in een niet-richting geven van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik NU een beslissing moet nemen, ook als ik duidelijk zie dat er nu geen beslissing te nemen valt of nodig is, en mezelf dus onnodig in de geest gevangen te houden in een vraagstuk over een beslissing die nu helemaal niet nodig en niet mogelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te houden van wat er in het moment, hier in het fysiek zich afspeelt, en mezelf hierin te saboteren en ineffectief te maken.

*

Als ik mezelf zie dralen in in de geest in vraagstukken die momenteel niet beantwoord of beslist hoeven te worden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf afleid in de geest om mezelf weg te houden van het fysiek in en als fysieke effectiviteit, en mezelf zo onmogelijk, indirect, onduidelijk en zonder richting houd, precies zoals de geest bedoel is ter controle van de fysieke mens en ter controle van het fysieke bestaan op aarde.

Ik realiseer me dat als ik mezelf afleid met terugkerende gedachten patronen, ik hierin niet effectief mezelf vergeven heb en onderzocht heb wat ik werkelijk wil, en er dus een en ander te onderzoeken en zelf te vergeven is, waarvoor ook tijd is, aangezien er helemaal geen beslissing genomen hoeft te worden.

Ik realiseer me dat de geest vooruit loopt op de fysieke zaken en zo onrust stookt.

Ik verbind mezelf met mezelf door de terugkerende gedachten patronen nader te onderzoeken, uit te schrijven, zelf te vergeven, totdat en zodat ik helder word in de punten van onzekerheid.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf in mijn dralend gedrag, vast te houden, hier te brengen, zelf te vergeven.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf de in het verleden gemaakte beslissingen in en als de geest, die ik vroeg of laat als ‘verkeerd’ zie, te vergeven, en te onderzoeken waaraan ik me vasthoud buiten mezelf in de geest, waardoor ik een verkeerde beslissing in de geest heb genomen, aangezien hetgeen ik aan vasthoud, zal verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren van het verliezen waaraan ik me vasthoud in de geest, en zo keer op keer mis te grijpen, in plaats van in te zien dat ik mezelf in en als zelfbegrip en zelfvergeving, vast kan houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten of het me lukt mezelf volledig te vergeven, welke komt doordat ik niet weet of het me lukt mezelf door te duwen en de zelfverandering volledig te leven, en alleen als ik de zelfverandering leef, heeft mijn zelfvergeving werkelijk zin.

Ik stel mezelf ten doel de zaken 1 voor 1 te benaderen, en het oude volledig in te zien, zelf te vergeven en te onderzoeken op mogelijkheden voordat ik een nieuwe mogelijkheid overweeg en onderzoek, zodat ik voorkom dat het een vergelijken wordt welke altijd een ‘verkeerde beslissing’ met zich meebrengt, aangezien een vergelijk aanwezig is in de geest, verre van gelijkheid.

Full quantum systemization consciousness currents and choice part 2

Quantum Systemization – Consciousness Currents and Choice – Part 2

—————————————————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Trigger-punt:

Harde stemmen, geschreeuw, gebonk, lawaai

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai als trigger-punt te laten bestaan in mij tot het reageren in en als angst voor het kapot maken van schutting, tuin, planten en dieren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai te koppelen aan kapot maken van schutting, tuin, planten en dieren.

Angstdimensie:

Dat ze niet opletten en de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken.

Dat ze niet luisteren als ik er wat van zeg

Dat ze wraak nemen op mij als ik er wat van zeg, en ze alsnog de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de kinderen niet opletten en de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de kinderen niet luisteren als ik er wat van zeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de kinderen wraak nemen op mij als ik er wat van zeg, en ze alsnog de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de kinderen de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken omdat ze harde stemmen gebruiken, schreeuwen, bonken en lawaai maken, in plaats van in te zien dat ze harde stemmen gebruiken, schreeuwen, bonken en lawaai maken in het speeltuintje een paar meter verderop, maar Niet bezig zijn met het kapot maken van de schutting, tuin, planten en dieren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst te bestaan voor wat eventueel kan gebeuren in de toekomst als het kapot maken van schutting, tuin, planten en dieren bij het horen van harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai een paar meter verderop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst voor wat eventueel kan gebeuren in de toekomst als het kapot maken van schutting, tuin, planten en dieren te hebben gesproken in het verleden tegen de kinderen, waarin ik in en als angst de focus op mijzelf bestaande in en als angst heb gelegd, waarin ik de kans heb vergroot hetgeen te creeren waar ik bang voor ben, namelijk dat ze wraak nemen op mij en schutting, tuin, planten en dieren kapot maken, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst mijn eigen angst te creeren en dus angst te ervaren voor mijn eigen angst in en als creatie van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor hetgeen ik creeer bestaande in en als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de kinderen niet naar me luisteren als ik er iets van zeg, in plaats van in te zien dat er nog niet zoveel te zeggen valt aangezien ze harde stemmen gebruiken, schreeuwen, bonken en lawaai maken maar niets kapot maken als schutting, tuin, plant en dier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai te associeren met kapot maken, wat ook zo is, aangezien de harde stemmen, het geschreeuw, gebonk en lawaai, participerend in de geest, het fysiek kapot maken en er geen aandacht is voor het leven in en als het fysiek, welke het risico vergroot op het kapot maken van schutting, tuin, plant en dier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als fysiek kapot te maken door te participeren in en als angst als reactie in en als de geest op harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in mezelf hard te praten, te schreeuwen, te bonken en lawaai te maken ten aanzien van mezelf bestaande in en als angst, waarin ik mezelf angst aanjaag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf angst aan te jagen in en als mezelf in en als de geest in en als het gebruik van harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb 10 stappen over te slaan en de kinderen te willen vragen voorzichtiger te zijn zodat een eventueel kapot maken wordt voorkomen, zonder dat ik de kinderen ken en zie waar ze vandaan komen, en zonder eerst naast de kinderen te gaan staan en met hen te communiceren en hen mijzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de kinderen niet mijzelf te willen laten zien als wie ik ben, maar wel te willen dat ze direct naar me luisteren als ik iets vraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, vinden en geloven dat het voldoende moet zijn als ik iets vraag omdat ik het vraag en omdat het gaat om preventie als bescherming van schutting, tuin, dier en plant – welke begon met het spelen met de voetbal – in plaats van in te zien dat zij slechts spelen met de voetbal en willen spelen met de voetbal, en een vraag ter preventie als bescherming hierin absoluut niet duidelijk is voor hen, en dus is alleen deze vraag onvoldoende en bereik ik hiermee juist het tegenovergestelde effect.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ze het op mij gemumd hebben als ik harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai hoor, welke komt doordat ik eerst de aandacht op mij gevestigd heb door te spreken bestaande in en als angst in het incident met de voetbal, en de enige die zich werkelijk op mij mumt en richt, ben ik zelf in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het incident van de voetbal te koppelen aan de harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

*

Als ik mezelf zie en voel reageren in en als angst op harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er een mechanisme aangaat welke gerelateerd is aan een incident in het verleden.

Ik realiseer me tevens dat er een ervaring van angst in mij getriggerd wordt, uberhaupt door harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik realiseer me en heb gezien dat deze kinderen wel luisteren en zien als ze werkelijk iets kapot maken en dus is het mogelijk hierover te spreken indien nodig.

Ik realiseer me dat een aantal mensen in de buurt, die de kinderen al langer kennen, hebben aangeboden te ondersteunen in de situatie als ik er zelf niet uitkom met de kinderen en dat ik dus eventueel hun ondersteuning kan vragen indien nodig.

Ik realiseer me dat er een angst voor de toekomst in het algemeen wordt getriggerd waarin situaties op straat volledig uit de hand lopen.

Ik stel mezelf ten doel, in een moment waarin ik harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai hoor en/of als er gespeeld wordt met de voetbal,  in gezond verstand de situatie te bezien en te zien of er werkelijk aanwijsbare mogelijkheid is tot een eventueel kapot maken van schutting, tuin, plant en dier.

Ik stop de reacties in mezelf, focus op mijn ademhaling – houd mezelf vast in en als de adem – en maak mezelf stabiel hierin. Ik ga door met waar ik fysiek mee bezig ben of ga eventueel wat bewegen in huis.

Als ik mezelf werkelijk angstig ervaar en/of als er een voetbal in de buurt aanwezig is, beweeg ik de konijntjes richting hun overdekte verblijf en doe dit dicht, zodat ze zeker veilig zijn.

Ik onderzoek  de relatie tot harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai, in mij en buiten mij, welke ergens gekoppeld is aan herinneringen als kind door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stop mijn participatie in en als angst voor de toekomst en een eventueel uit de hand lopen van situaties op straat, aangezien participeren in en als angst geen enkele praktische bijdrage levert ten behoeve van een verandering in samenleven in de wereld en mij ineffectief maakt.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar voor een richting geven van mezelf in de toekomst, waarin ik eventueel eerder/verder  zie dan een ander en dus richting zal moeten geven; en dus saboteer ik mezelf alvast van tevoren zodat ik deze angst tot richting geven niet onder ogen hoef te zien, zonder me te realiseren dat als ik niet participeer in en als een angstervaring, richting geven als mezelf mogelijk is welke dan niet langer beangstigend is.

Ik realiseer me dat ik een patroon kopieer van geen richting geven, welke ik vertaal als geen richting ‘kunnen’ geven, waarin ik mezelf gevangen houd in en als angst in en als een ervaring van ‘niet kunnen’, ‘niet in staat zijn’ en dus ‘niet te staan’.

Ik stel mezelf ten doel angsten ten aanzien van richting geven in en als mezelf, nader te onderzoeken in schrijven met toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel de relatie met mezelf te verbeteren, vergroten, verstevigen, bevestigen, adem voor adem, dag voor dag, in een proces van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie waarin ik zelfvertrouwen ontwikkel in en als mezelf en hier adem voor adem, dag voor dag, in op sta.

Wordt vervolgd

Aan de Almachtige

Het ontwerp van Wreedheid jegens Dieren

In Stilte Lijden we

————————————————————————————————————————-
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 322 – Rechtvaardiging en de Rechten van de Mens

Equal Life Foundation

Als we het proces van zelfvergeving starten, beginnen we over het algemeen met het vergeven van de punten in onszelf die we allang gezien hebben als zijnde niet okay, waarvan we wisten en weten dat we het verkeerd deden/doen. Dit zijn duidelijke punten die we op een gegeven moment graag in zelfvergeving zetten.

In de loop van het proces wordt het begrip zelfvergeving duidelijker, we schrijven het, we spreken het  en langzaam aan gaan we het leven. En hierin komen langzaamaan de punten omhoog waarvan we niet eens wisten/weten dat we ze verkeerd deden/doen en/of waarvan we geloofden/geloven dat we er niets aan hadden kunnen doen; omdat we het niet wisten konden we het ook niet veranderen, en dus hoeven we het ook niet zelf te vergeven, want we hebben een goede ‘reden’ waarom we niet hebben toegepast wat het beste was.

Is dit werkelijk? Hadden we werkelijk niet kunnen weten wat het beste is in het moment zelf? Er zijn allerlei logische verklaringen voor waarom we niet hebben toegepast wat het beste is; logische verklaringen die we als reden en rechtvaardiging gebruiken waarom we niet hebben gedaan wat het beste is, niet ziende dat redenen en rechtvaardigingen excuses zijn van de geest waarom we gehandeld hebben in zelfzucht, in eigenbelang.

Pas als we werkelijk gaan zien dat alles wat we tot nu toe gedaan hebben, plaatsvond in en als rechtvaardiging en redenering in geest – al dan niet gebaseerd op een gevoel, emotie, intuitie – begint de sluier van de geest te wijken. beginnen we te zien hoe we ook in het moment in het verleden, een moment van keuze gehad hebben tussen zelfzucht en gelijkheid, waarin we kozen voor zelfzucht, welke we gerechtvaardigd hebben met een heleboel aannemelijke redenen als beredeneringen in de geest, waarin we de reden in de geest hebben aangenomen als reden van bestaan.

Als we niet zien dat we dit in het verleden in zelfzucht hebben toegepast, zullen we niet zien hoe we in het heden nog steeds beslissingen baseren op en als zelfzucht, met gelijke redeneringen als die we destijds gebruikt hebben.

Als we niet zien dat we in het verleden een moment van beslissing gehad hebben waarin we kozen voor de beslissing in/als eigenbelang, zullen we nooit in staat zijn om werkelijke macht in en als onszelf te bereiken, aangezien we de macht nog steeds wegleggen aan een factor buiten onszelf in en als rechtvaardiging in de geest.

En over het algemeen is de allerlaatste rechtvaardiging: God. In vele gedaanten en bewoordingen als Het Heelal, Het Niets, Het Alles, Eenheid, Jezus, Allah, De Voorziening, Licht, Liefde, en ja, Anu.

Hierin missen we het punt dat De Geest, De Mind binnenin onszelf, Gelijk staat aan God buiten onszelf. En deze Geest bevindt zich in en als onszelf. En deze Geest hebben we toegestaan de Macht over ons te nemen, waarin we de Zelfverantwoordelijkheid hebben afgegeven aan de Geest als God. Welke Ten Alle Tijden als Rechtvaardiging tevoorschijn gehaald kan worden op het moment dat we het niet meer weten, dat we teveel Angst ervaren, in de vorm van Controle als Redenering als Rechtvaardiging, gebonden aan/geleid door een vorm van Zelfzucht.

En zo blijven we cirkelen in de Eeuwigheid van de Geest en en als Controle, gebonden aan Eigenbelang, in Afwezigheid van de Macht in en als onsZelf in Eenheid en Gelijkheid als Leven als wat het beste is voor Alle Leven.

Dus wat houdt Zelfvergeving in?

Zelfvergeving houdt in dat we onsZelf Vergeven wat we hebben Toegestaan en Aanvaard hebben in en als onsZelf als Redenering, Rechtvaardiging, Geloof, Controle en Angst ter Vergoelijking van de Beslissing in Zelfzucht, welke altijd ten koste gaat van iets of iemand buiten onszelf en hierin tegelijkertijd van hetzelfde principe binnenin onszelf, waarin en waarvan we Afscheiding creeren/hebben gecreeerd om een Beslissing als Vrije Keuze in en als Zelfzucht Toe te Staan in onszelf in en als Rechtvaardiging in de Geest.

Rechtvaardiging in de Geest betekent Afscheiding van een Principe van Eenheid en Gelijkheid als wat het Beste is voor Alle Leven. Altijd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb druk te zijn in de Geest met het Afwegen van Rechtvaardigingen in en als de Geest, om er zelf zo Go(e)d mogelijk vanaf te komen en toch te doen lijken alsof ik het Beste met Iedereen voor heb, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat zolang ik druk ben met Rechtvaardiging als Redenering in en als de Geest, ik per definitie bezig ben met een Afweging in en als Zelfzucht, in en als Eigenbelang.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik Recht heb op Rechtvaardiging in de Geest, in plaats van in te zien dat Rechtvaardiging in de Geest niets te maken heeft met een Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, maar alles met het Recht in en als mijzelf, bestaande in en als Zelfzucht in en als Energie, in en als de Geest, niet ziende, realiserende en begrijpende dat bestaande in en als Energie, ik besta in en als Polariteit, waarin er altijd winner en verliezer is – een plus en een min – waarin ik beslis in het moment in Zelfzucht welke Pool mij het meeste energie oplevert, dus waarin ik het meeste win in en als Energetische Verrijking, welke altijd ten koste gaat van iets of iemand buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het feit dat ik ben Opgegroeid en Onderwezen in Ongelijkheid in de Kennis en Informatie van de Geest, te gebruiken als Rechtvaardiging om te Denken en Geloven dat ik het Recht heb om mezelf, bestaande in Ongelijkheid in Zelfzucht, te Rechtvaardigen voor mijn Woorden en Daden welke ik heb Toegepast in Ongelijkheid ten Koste van het Principe van Leven in Eenheid en Gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo af te scheiden in en als de Geest in en als Zelfzucht, dat ik deze Afscheiding in en als Zichzelf als Wie Ik Ben Geworden, Gebruik als Rechtvaardiging als Reden om mezelf en een ander te Doen Geloven dat een Leven in Eenheid en Gelijkheid, met Gelijke Rechten voor de Mens en hieruit volgend voor Alle Leven, niet mogelijk is, aangezien ik mezelf als Onmachtig Ervaar ten opzichte van mezelf bestaande in en als de Geest in Zelfzucht, in Afscheiding van mezelf als Leven, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat ik deze Afscheiding in en als mezelf in eerste instantie heb Toegestaan in mezelf in Momenten van Beslissing, waarin ik de Macht Zelf heb Afgegeven in een Geloof in het Bestaan in en als mezelf in Zelfzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een Vrije Keuze heb in en als de Geest, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat ik Keuzes in de Geest baseer op Redenering en Rechtvaardiging in Zelfzucht, plus en min tegen elkaar afwegend, waarin mijn Vrije Keuze dus altijd zal leiden tot een Winnaar en Verliezer, bestaande in en als Energie ter Verrijking van God de Geest, Binnenin en Buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf NIET heb toegestaan en aanvaard heb te Zien, Realiseren en Begrijpen dat ik slechts in Ieder moment Beslis Wie Ik Ben – Bestaande in en als Zelfzucht in en als de Geest ter Verrijking van mezelf in en als de Geest of Bestaande in en als het Principe van Eenheid en Gelijkheid van Leven als wat het Beste is voor Alle Leven in en als het Fysiek – welke de enige ‘Keuze’ is die Werkelijk is – welke niet Vrij is maar een Beslissing van Wie ik Ben, Hoe Ik be-Sta, in Ieder Moment.

Als ik mezelf zie participeren in Rechtvaardiging in en als Redenering als Angst als Controle in de Geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me beweeg in en als Afscheiding van iets of iemand binnen en buiten mezelf waarin ik Angst ervaar om iets of iemand te Verliezen, gerelateerd aan Waarde in en als Energie, welke Onderzoek nodig heeft in Schrijven, Zelfvergeving en Zelfcorrectie.

Ik realiseer me dat ik mezelf in Zelfzucht, in Eigenbelang bescherm tegen de Pijn van de Schaamte en Spijt die ik ervaar bij het zien en Ervaren van de Afscheiding in en als mezelf, voortkomend uit de Dagelijkse Beslissing tot een Leven in Zelfzucht welke mij is Voorgedaan en welke ik heb Nagedaan en dus Toegestaan in en als mezelf.

Ik realiseer me dat het niet eenvoudig is en zal zijn, want Mijn Bestaan in Rechtvaardiging in en als Zelfzucht is alles wat ik ken en ben geworden in en als Mijn Reden van Bestaan.

Ik stel mezelf ten doel Geduld te hebben met mezelf en in plaats van zelf te forceren, zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te Omarmen en vervolgens Vergeven in de Ervaring van Schaamte en Spijt.

Ik stel mezelf ten doel de gebieden van afscheiding in en als mezelf, bestaande als Rechtvaardiging als Reden in en als de Geest, te Onderzoeken, Zelfvergeven en Zelfcorrigeren, waarin ik mezelf in Staat Stel de Macht in en als Zelf terug te halen naar Zelf, stap voor stap, adem voor adem, dag voor dag, zodat en totdat ik me Beweeg in Ieder moment in en als Beslissing als wat het Beste is, bestaande in en als Zelfverantwoordelijkheid in Overweging van Alle leven.

Universele Verklaring van de Rechten van de Mens – Equal Life Foundation (ELF)

——————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 202 – Zelfvergeving

Ik ben gestart met mezelf te vergeven. Ik ben toch al ruim een jaar hiermee bezig, zou je zeggen. Dat klopt, ik deed zelfvergeving, ik paste het toe zover ik kon. Ik wandelde het niet, ik leefde het niet. Ik voelde aldoor een punt op de achtergrond wat ik mezelf niet kon vergeven, en hierin vielen eigenlijk alle punten van zelfvergeving min of meer in het niet, aangezien ik het niet wandelde en niet leefde, niet. Na een aantal weken van veel energie genereren, veel gepraat in mijn hoofd, veel doorduwen, zat ik op mijn bed. Ik wist niet hoe ik door moest, en net voor het punt stoppen had ik al talloze keren gedaan, dat is niet effectief en vergroot de onrust alleen nog maar. En daar is het: Zelfvergeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het punt in het verleden exact moet vinden om zelf te vergeven, en als ik dat punt niet kan vinden, ik mezelf niet kan vergeven en blijf zoeken naar het punt, in plaats van in te zien dat het verleden het heden is zolang ik mezelf niet vergeven heb, en dus kan ik hetzelfde punt in het heden vergeven welke als exact hetzelfde op zal komen als in het verleden, alleen de omringende personages veranderen, en dus kan ik mezelf vergeven in de punten in situaties die opkomen in het heden met mensen met wie ik wandel in het heden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zolang te zoeken naar punten in het verleden waarin ik mezelf alleen maar vasthoud in het verleden zonder zelf te vergeven en zelf te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf niet kan vergeven voordat ik mezelf gecorrigeerd heb, en ik hierin mezelf steeds aan het doorduwen ben om mezelf te corrigeren en mezelf forceer hierin, ondertussen mezelf wanhopig ervarende aangezien ik zie in mezelf dat ik dit niet volhoud, dat ik zo niet staande kan blijven, in plaats van in te zien dat ik mezelf kan vergeven ten alle tijden, ook als ik mezelf niet corrigeer, en pas als ik mezelf werkelijk vergeven heb er werkelijke standvastige correctie als zelfverandering kan plaatsvinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in complete angst te verkeren omdat ik niet wist hoe door de angst heen te wandelen, waarin ik mezelf compleet verkramp als fysieke consequentie van zelfoordeel als mezelf niet kunnen vergeven, in plaats van in te zien dat zelfvergeving als startpunt de enige oplossing is voor de verandering van wie ik geworden ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het belang van de zelfvergeving niet werkelijk te hebben begrepen en dit weerspiegeld te zien in mijn omgeving, waarin ik wel zeker wist dat de zelfvergeving de oplossing is maar welke ik niet werkelijk kon spreken aangezien/zolang ik de zelfvergeving zelf niet werkelijk leef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te ervaren van andere mensen zolang ik mezelf niet kan vergeven, waarin ik mezelf ondertussen veroordeel dat ik mezelf afhankelijk maak van een ander en me hierin terugtrek aangezien ik zie dat dit niet klopt, waarin dit zelfoordeel juist de reden is van mezelf afhankelijk maken van andere mensen aangezien ik mezelf niet kan vergeven zolang ik blijf participeren in zelfoordeel, en mezelf zo dus vast te zetten in een enkel punt van zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen enkele situatie meer in te durven stappen/durf te wandelen aangezien ik in totale angst verkeer voor het afhankelijk maken van mezelf van de ander, en mezelf hierin de mogelijkheid te ontnemen door mijn eigen punten heen te wandelen en mezelf in het fysiek te corrigeren, in plaats van in te zien dat ik in iedere situatie mezelf kan vergeven en vergeef voor het falen wat ik tegenkom als systeem wat ik geworden ben, waarin ik mezelf de mogelijkheid geef mezelf te corrigeren tot leven en waarin ik tevens een ander de mogelijkheid als ruimte kan geven zichzelf te vergeven voor het falen als systeem en zichzelf te corrigeren tot leven zonder mezelf en/of de ander opnieuw te veroordelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig te verkrampen in het doorduwen van mezelf in de fysieke situatie zonder mezelf te vergeven en hierin te ontspannen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe ik mezelf kan ontspannen en hierin totaal in paniek raak aangezien ieder klampen aan iets of iemand om me heen – waardoor ik me ogenschijnlijk even zou kunnen ontspannen – zichtbaar is als zinloos, in plaats van in te zien dat ik alleen mezelf kan ontspannen als omarmen in volledige zelfvergeving voor wat en wie ik geworden ben als systematisch levend oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een systematisch levend oordeel te zijn geworden in plaats van mezelf Leven te Geven in/als Zelfvergeving en hierin Leven voort te brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb andere mensen niet te kunnen vergeven doordat ik mezelf niet kon/kan vergeven en ik in angst verkeer dat de ander verder wandelt zonder mij, en ik verloren achterblijf in zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf voor eeuwig verbannen te hebben in zelfoordeel zonder te zien hoe ik zelf de oplossing ben als zelfvergeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat werkelijk begrijpen niet begrijpen is in/als de mind/het bewustzijn maar een en gelijk staan in/als zelfvergeving en dat om mezelf werkelijk te begrijpen het nodig is mezelf werkelijk vergeven/te leven in/als zelfvergeving.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven in iedere situatie in ieder moment, waarin ik mezelf teruggeef aan mezelf, mezelf Leef en hierin Een en Gelijk als Leven Wo(o)rd als Het Levende Woord.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te leven in/als Zelfvergeving.

Ik stel mezelf ten doel de punten die in het moment in het heden omhoog komen, in interactie met de mensen om me heen in het heden, te zien als punten in mezelf die ik in het verleden mezelf niet vergeven maar veroordeeld heb en hierin mezelf heb vastgezet en heb verkrampt.

Ik stel mezelf ten doel de mensen in het heden niet te koppelen aan de punten die opkomen in/als mezelf en hierin de mensen en mezelf persoonlijk te nemen in relaties in/als bewustzijn, maar in plaats hiervan de relaties in/als bewustzijn te zien en gebruiken als middel om mezelf vrij te maken van deze relaties als punten in/als bewustzijn en mezelf hierin vrij te wandelen in samenwerking met de ander.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ontspannen, adem voor adem, kramp voor kramp, door mezelf te vergeven in het specifieke oordeel wat opkomt in relatie tot de fysieke kramp, en hierin de relatie met mezelf in mijn fysiek te herstellen en zelf als leven te ontspannen in mijn eigen fysiek, eventueel met ondersteuning van de ander om mezelf te zien in de interactie maar zonder mezelf afhankelijk te maken van de ander en zonder mezelf te leven via het fysiek als ontspanning van de ander.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te zien in de interactie met een ander zodat ik mezelf kan vergeven in interactie die faalt als deze niet het beste is voor zelf en de ander en alle leven zonder mezelf opnieuw te veroordelen voor mijn falen als bewustzijnssysteem.

Ik stel mezelf ten doel volledig Zelfverantwoordelijk te zijn/worden door mezelf aan mezelf terug te geven in/als Zelfvergeving en mezelf hierin de mogelijkheid te geven mezelf werkelijk te corrigeren en veranderen in/als het fysiek van Falen tot Leven.

Ik stel mezelf ten doel mijn angsten als zelfmanipulaties te stoppen en mezelf te vergeven voor wat en wie zich onder/in/als de angsten bevindt, waarin ik van alles ben gaan vinden als oordeel in/als bewustzijn.

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life