Dag 609 – Weerstand en een ervaring van ontkrachting

lichtflits

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me koppig te gedragen en weerstand te bieden tegen een toepassing die tot een communicatie met de minste frictie leidt, dit vanuit een ervaring van ontkrachting van mezelf binnenin mezelf, binnen een situatie waarin ik de ontkrachting projecteer op de situatie en op mezelf ten aanzien van iets buiten mij, in plaats van te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf ontkracht ten aanzien van mijn eigen geestbewustzijnssysteem door te geloven in de werkelijkheid van deze emotionele ervaring in en als energie, als ontkrachting van mezelf als leven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te ontkrachten door mijn ervaring ten aanzien van mezelf in en als de geest in deelname in emotie als negatief energetische ervaring, te geloven en projecteren op iets of iemand in een situatie buiten mij en mezelf te ontkrachten door mezelf in en als deze projectie af te scheiden en weg te leiden van een direct zien in en als mezelf als leven en van een leiden als richting geven van mezelf, de emotionele ervaring uit, het fysiek in om zo uiteindelijk ook de communicatie en situatie, de emotionele ervaring van conflict uit, het fysiek in te begeleiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tegen dat wat het beste is, in en als een geloof dat ik hiermee mezelf tekort doe, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de ervaring van tekort, voortkomt vanuit een mezelf stoppen van deelname in een ervaring van vermeerdering in en als de geest in energie en dus lijkt het alsof ik ‘tekort kom’ en/of mezelf verminder, wat niet zo is; het is zo dat ik mezelf niet vermeerder in en als een energetische ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tegen het stoppen van vermeerderen als een vorm van ‘me goed of beter voelen’ in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik me beter kan/moet/zal voelen terwijl ik consequenties creëer wat leidt tot verlenging van een deelname in en als de geest en waarin ik van een kort moment van me goed of beter voelen, zal ‘terugvallen’ in een ervaring van negativiteit als vermindering in en als de geest, in en als conflict en ervaringen van wanhoop over de weg die zo lang lijkt die ik zelf heb verlengd in en als conflict, waarin ik me bevindt in en als een ervaring van onzekerheid of het ‘ooit nog goed gaat komen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen of het ooit nog goed gaat komen terwijl ik zelf net de weg naar stabiliteit in en als mezelf en van hieruit, in en als mijn leven verlengd heb door te spreken en handelen terwijl ik me in een energetische ervaring bevindt in en als de geest, in en als een ‘emotionele toestand’.

Als en wanneer ik mezelf in weerstand ervaar tot een communicatie (of juist weglaten van communicatie) die tot de minste frictie leidt, dit doordat het lijkt alsof ik mezelf tekort doe als ik mezelf hierin toepas, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat, alhoewel ik nu nog niet zie hoe het anders te doen en mezelf en/in de situatie richting te geven in overweging van mezelf en/als een ander, ik ten eerste en als beste mezelf kan toepassen door me te focussen op mijn ademhaling om mezelf tot kalmte te brengen.

Ik realiseer me dat ik ik hiervoor tijd kan nemen en niet dood ga en/of verminder, ook al voelt dit zo, wat komt doordat ik mezelf niet toesta me te vermeerderen in een ervaring in en als de geest in energie en in plaats hiervan, gelijk aanwezig blijf en/of mezelf terugbreng in en als het fysiek, in en als de adem, wat iets is dat ik niet gewend ben te doen en waarin ik ervaar de controle te verliezen.

Ik realiseer me dat ik geen controle nodig heb in en als de geest en dat die controle, de weg verlengt voor mezelf en/als een ander en/als de situatie waarin ik me bevind, echter controle is wel wat er opkomt in verschillende hoedanigheden zowel bij mij als andere betrokkenen en dit is een specifiek proces om door te wandelen aangezien de geest en gedachten controle inhouden.

Ik realiseer me dat ik ‘mondig’ genoeg ben om op een geschikt moment mezelf uit te spreken en dat ik dit niet ‘nu’ hoef te doen om direct mijn gelijk te bewijzen maar dat ik mezelf beter kan dirigeren tot in gelijkheid met en als mezelf, waarin ik me focus op mijn ademhaling, totdat de energetische ervaring afneemt en ik beter zicht heb op wat er gebeurt binnenin mij.

Ik realiseer me dat ik het op dit moment nodig heb om weg te lopen/me weg te bewegen van diegene en/of de situatie waarin ik me bevind omdat ik nog niet in staat ben om mezelf te kalmeren in aanwezigheid van de situatie of diegene die de ervaring van ontkrachting in mij activeert/triggert.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik weerstand ervaar tot een communicatie die de minste frictie geeft en ik een dreigende ervaring van ontkrachting waarneem binnenin mezelf, om mezelf te stoppen in of tot het verwoorden als reactie op deze ervaring van ontkrachting/vermindering/onrechtvaardigheid en in plaats hiervan, weg te lopen, de ervaring door me heen te laten gaan op de inademing en los te laten op de uitademing totdat de energie afneemt en hiervoor minimaal 10 minuten de tijd te nemen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct te herinneren dat ik in dit moment beslis wie ik ben, ook al zie ik nog geen oplossing en dat ik de oplossing zal zien als en wanneer ik mezelf niet langer toesta mezelf te vermeerderen in een deelname in energetische ervaringen die mijn blik vertroebelen.

Ik stel mezelf ten doel deze toepassing te oefenen in realiteit aan de hand van de ervaringen die opkomen en aan de hand van mijn toepassing en/of het achterwege laten van een toepassing en mezelf hierin te vergeven en corrigeren en bij te sturen in en als het fysiek met behulp van de informatie die zich opent voor mezelf als ik niet langer toegeef om te spreken en/of handelen in reactie.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven als en wanneer ik in en als mezelf een controlemechanisme op zie komen waarin ik niet open en zelfoprecht ben.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met (mezelf en/als een ander te) manipuleren als emotionele reactie in en als een ervaring van ontkrachting en hierin slachtofferschap.

Gezond-ademen

Disempowered

How to Stop Disempowering Yourself

Self Empowerment

—————————————————————————————————————————————————–

Advertenties

Dag 469 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-5 – “wat denkt die ander wel”

Voor context zie: Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Voor overzicht van de gehele serie:

Dag 469 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-12 – Schaamte

Dag 482 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-1 – “hoe kun je dit nou doen?”

Dag 483 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-2 – “dit meen je niet”

Dag 484 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-3 – “dit kan niet waar zijn”

Dag 485 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-4 – “ik ga weg”

Dag 486 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-4 – “ik ga weg” (vervolg)

Backchatdimensie (interne gesprekken):

hoe kun je dit nou doen?

dit meen je niet

dit kan niet waar zijn

ik ga weg

wat denkt die ander wel

ik snap niet dat die ander dit niet ziet

ik heb toch gelijk?

hier wil ik niet mee leven

schaam je je niet?

dit ga ik niet doen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in een intern gesprek als ‘wat denkt die ander wel’ ten gevolge van mijn eigen emoties die opkomen als reactie op de gedachte in mij als ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ welke ik activeer en in participeer naar aanleiding van de woorden van een ander als  ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling over mij geschreven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me bezig te houden in een intern gesprek met wat een ander wel of niet denkt, in plaats van te zien wat ik zelf denk in afscheiding van mezelf, ter controle in een situatie die me herinnert aan een gebeurtenis ooit die ik ervaren heb alsof ik de controle verloor en dus participerend in angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bezig te zijn met gedachten van een ander ter controle, om zo mijn eigen angst te controleren/overwinnen/handhaven – welke feitelijk een angst is voor verlies van deze controle in en als de geest, waarvan ik niet gezien heb dat controle in en als de geest als gedachten over mezelf, geprojecteerd op een ander, geen werkelijke controle geeft maar juist de macht over mezelf in en als zelfbeweging, verlegt naar die ander in en als een geloof in gedachten van mezelf als gaande over een ander en in en als geloof in de waarheid van gedachten ansich, welke feitelijk een geloof in polariteit is welke altijd verdeeldheid geeft en slechts ervaringen zijn van meer (energie)  of minder (energie) waarin ik zelf een angst creeer voor ‘verlies’ of een ‘tekort’ als zijnde ‘minder’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen angst voor ‘vermindering’ of een tekort te creeren in en als de geest door te geloven in de waarheid van gedachten in en als polariteit van meer of minder dan mezelf, in en als energie als zogenaamde, illusionaire vermeerdering van mezelf in en als het fysiek, welke geen werkelijk ‘meer’ is maar een opsplitsing van mezelf in meerdere delen in afscheiding van mezelf, oftewel verdeeldheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op te delen/te verdelen en verdeeldheid in stand te houden in en als gedachten in en als energie, in en als de geest in polariteit, geprojecteerd op iets of iemand buiten mij in plaats van de verdeeldheid in te zien en zelf te vergeven als onderdelen van mezelf, in afscheiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te controleren in en als een geloof in gedachten als methode om energie op te wekken in en als mezelf en/om te proberen om me op deze manier ‘meer’ of ‘beter’ te voelen dan wat of wie als mezelf hier is, wat lastig is aangezien een beter voelen dan ikzelf hier, een afscheiding is van en als mezelf en als ik dit rechtstreeks zou zien, ik de waanzin zou zien van het creeren van een afscheiding van mezelf om mezelf beter te voelen dan mezelf en dus, projecteer ik de afscheiding op een ander, zodat ik me beter kan voelen dan (wat ik zie als afscheiding in) de ander en kan ik mijn eigen afscheiding in stand houden om voort te bestaan in en als de geest, in en als energie in en als dit ‘beter’ voelen wat dus feitelijk waanzin is – dus houd ik mezelf opzettelijk in stand in en als waanzin, participerend in een intern gesprek in en als de geest, in en als een geloof dat de woorden gaan over een ander buiten mij, in plaats van direct te zien dat de woorden gaan over hetgeen waarvan ik me zelf heb afgescheiden in en als mezelf en wat ik ‘buiten mij’ geplaatst heb in en als de geest, en dus gaan de woorden over (een deel van) mijzelf als over ‘de ander = de mind/de geest’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat mijn gedachten, gevoelens en emoties over mezelf gaan in afscheiding van mezelf in participatie en geloof in en als de geest en in plaats hiervan, mijn gedachten, gevoelens en emoties te projecteren op en koppelen aan een ander buiten mij en vervolgens te reageren op mijn eigen projectie in en als een geloof dat de woorden van de ander mij definieren, zonder te zien dat mijn woorden over die ander in en als gedachte en intern gesprek, mij definieren als ‘wie ik ben’ in dat moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren in en als een geloof in de woorden van een ander en zo mezelf opnieuw af te scheiden in en als reactie op dit geloof, welke ik in eerste instantie zelf in het leven geroepen heb in en als projectie van mijn eigen gedachten – die feitelijk over mezelf gaan – op een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te reageren op mijn eigen gemanifesteerde afscheiding in en als mezelf en mezelf zo van energie te blijven voorzien in en als de geest, aangezien dit een eeuwig draaiende spiraal van reacties voortbrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus feitelijk te denken dat ik onvoldoende ben en gedachten nodig heb om energie te genereren in en als mezelf om me meer te voelen – om mezelf te vermeerderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mezelf moet vermeerderen om me meer te voelen dan wie ik ben in eenheid en gelijkheid in en als het fysiek en om mezelf te vermeerderen in en als energie in opsplitsing, dien ik mezelf eerst te verminderen in en als energie in opsplitsing om zo weer naar meer te kunnen bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen om naar meer te kunnen bewegen en me uiteindelijk heel even meer te voelen terwijl dit dus eigenlijk een opbouw is van de vermindering in negativiteit in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen in en als energie, participerend in waanzin en in en als deze waanzin gedachten te produceren om me meer te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als de geest een ander te gebruiken om me meer te voelen in een poging om mezelf niet te hoeven zien in wie ik ben al participerend in en als de waanzin in een intern gesprek, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bezig te blijven met de projectie in en als de geest over een ander en dus met de ander (= de mind) in plaats van mezelf onder ogen te zien in en als de woorden in het intern gesprek die gaan over (een deel van) mezelf in afscheiding van mezelf – me realiserende dat alleen als ik mezelf zie in afscheiding als wie ik ben (geworden) in participatie in een intern gesprek in en als de woorden ‘wat denkt die ander wel’ in en als de geest, ik mezelf zal (kunnen) stoppen in participatie in hetgeen ikzelf wel allemaal denk.

Wordt vervolgd

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 196 – Zelfvergevingen op relaties – 28 – ik vind je leuk

Dag 191 – Zelfvergevingen op relaties – 23 – als er een man is/zelfcorrecties-1

Dag 192 – Zelfvergevingen op relaties – 24 – als er een man is/zelfcorrecties/2

Dag 193 – Zelfvergevingen op relaties – 25 – als er een man is/zelfcorrecties-3

Dag 194 – Zelfvergevingen op relaties – 26 – als er een man is/zelfcorrecties-4

 

Dag 195 – Zelfvergevingen op relaties – 27 – als er een man is/zelfcorrecties-5

 

In het interview Demons in the Afterlife part 11 spreekt Mykey over de energie die opkomt waarin het is alsof een soort van entiteit ons van binnen overneemt, zo overweldigend ziet het eruit, terwijl de persoon waarin dit gebeurt alleen een ‘dislike, een ‘niet leuk vinden’ ervaart van een persoon waarmee gepraat wordt.

Ik herken de ervaring van een entiteit in mezelf aanwezig voelen, waarin ik me vroeger nog weleens heb afgevraagd of ik bezeten was door een of ander wezen, wat ook weer niet helemaal strookte met mijn ervaring dus ik wist ergens dat het niet zo was, maar ik ervoer zeker angst voor deze ‘entiteit’ in mezelf en onderdrukte deze. Verder dan dit ben ik niet gekomen.

Totdat ik het interview luisterde, waarin het me duidelijk was dat het wel degelijk een enorme energie-entiteit was zeg maar, die in staat is me totaal over te nemen als ik dit toesta. En simpel geactiveerd wordt door een ervaring van een niet leuk vinden van een persoon; dat maakt een hoop duidelijk aangezien ik tijdens mijn opgroeien een levensgroot niet leuk vinden als ervaring in mezelf heb toegestaan.

Deze ervaring heb ik fysiek gemanifesteerd door de gedachten blijkbaar te onderdrukken waardoor het een samengebalde energie-entiteit is geworden die ik opnieuw onderdruk in angst hiervoor, en om het te onderdrukken, de gedachten en opnieuw de energie –  welke feitelijk ook angst is, dus ik onderdruk de angst als energie uit angst voor deze energie als angst – heb ik krampen ontwikkeld in mijn dikke darmspieren en op wel meer plaatsen in het borst-buikgebied en rondom het middenrif.

Deze krampen zijn altijd aanwezig, dus ik leef altijd in afwachting van de opkomst van deze energie als angst, maar het wordt geactiveerd als er een ‘leuk vinden’, ‘niet leuk vinden’, ‘leuk gevonden worden ‘of ‘niet leuk gevonden worden’ plaatsvindt, oftewel in relaties, eigenlijk in ieder relatie, maar in een 1 op 1 relatie wat vaak een zogenaamde liefdesrelatie is komt het prominent naar voren.

Het was me steeds niet duidelijk wat nu het startpunt is van het starten van een gelijkheidsrelatie als agreement. Is dat nog steeds een leuk vinden? Zodra er een leuk vinden plaats vindt, is de gelijkheid al verdwenen. Ik heb het geprobeerd in een relatie met als startpunt een niet leuk vinden aangezien het leuk vinden het blijkbaar niet is; lol dat was ook niet de oplossing aangezien het startpunt opnieuw in polariteit is, van leuk naar niet leuk.

Een wederzijds leuk vinden lijkt het ideale startpunt. Toch zit je dan met een ongelijk startpunt die je gelijk probeert te krijgen en te houden door het wederzijds te maken en te houden; echter dat is nogal een balans die niet in stand te houden is, aangezien de gelijkheid dan afhangt van de gelijke mate waarin je elkaar wel of niet leuk vindt/blijft vinden, oftewel een gelijkheid proberen te behouden met elkaar in ervaringen van elkaar, in plaats van alleen in/als/met zelf. Dit is waar meeste relaties in starten, in een balans van wederzijds leuk vinden dus in een gelijke ervaring hierin.

Een lastige balans die blijft steken in de balans aangezien we hierin heel druk bezig blijven met het behouden van de balans, in plaats van achter/voorbij de balans te zien. Er is altijd 1 die wegloopt en 1 die er achteraan loopt om de balans te behouden, en vice versa. Waarin je elkaar in bedwang houdt in polariteit van leuk – niet leuk, welke zich voortzet in alle dimensies van de relatie, en waarin dus constant afwegingen gemaakt worden en voor elkaar gezorgd gaat worden in plaats van een en gelijk te staan als zorg in/als zelf.

Mag je elkaar dan niet leuk vinden als je besluit een gelijkheidsrelatie als agreement te wandelen? Dat was mijn oplossing dus, welke beslissing ik uit veiligheid genomen heb destijds, dan val ik in ieder geval niet in de val van iemand leuker vinden dan mezelf. Ondertussen vind ik mezelf leuker dan die ander, als ik start in een niet-leuk vinden, wat ongelijk is. Elkaar leuk vinden kan dus plaatsvinden als aanleiding in het totaal-onderzoek van wel of geen gelijkheidsrelatie wandelen, maar het is geen voorwaarde en zeker geen punt om de beslissing op te baseren. Het elkaar leuk vinden haalt juist alle patronen in polariteit omhoog die eerst doorgewandeld moeten worden, anders wordt dit punt van leuk vinden het enige punt wat zichtbaar is en wordt alles – dus de volledige persoon –  door deze bril van leuk en niet leuk  vinden gezien, welke afgewogen wordt tegenover…..onszelf in afscheiding van Zelf. Hier ontstaat de wedstrijd in partnerschap, waarin we onszelf altijd vermeerderen of verminderen ten opzichte van de partner in een leuk of niet leuk vinden, en onszelf afhankelijk maken van het wel of niet leuk vinden van ‘mij door de partner en van de partner door mij’.

Ikzelf heb een heleboel dimensies te doorlopen waar ik punten gecreeerd heb in afweging van mezelf tegenover een ander, van de ander tegenover mezelf, in een leuk(er) en niet leuk(er) vinden dan mezelf, waarin natuurlijk legio gedachten ontstaan zijn, vervolgens onderdrukt, hierin emoties en gevoelens geworden in een grote bal van energie die ik opnieuw onderdrukt heb in mijn fysiek als krampen, welke ik opnieuw onderdruk uit angst voor deze krampen en dus opnieuw krampen creeer, hierin creeer ik weer gedachten van angst en oordeel over mezelf, die getriggerd worden door de aanwezigheid van een ander/een partner/potentiele partner, dit onderdruk ik weer, ik creeer weer krampen, nouja ga zo verder. En hier omheen-doorheen verweven loopt de schuld, een schuldgevoel van het steeds vermeerderen of verminderen van mezelf of van de ander, wat in feite ook het vermeerderen of verminderen van mezelf is, welke ik weer neig te projecteren op de ander en de ander dus de schuld wil geven van mijn ervaring van vermindering volgend op vermeerdering.

Is leuk vinden het startpunt van een gelijkheidsrelatie als agreement?

Nee. Het is een uitgangspunt. Dus een backdoor om niet in zelf alleen te hoeven zien in de weerspiegeling van de ander die tegenover ons staat. In een leuk vinden is de aandacht op de ander(=de mind) (en in een niet leuk vinden ook). Dit kan een startpunt worden van een onderzoek van een mogelijke gelijkheidsrelatie als beiden bereid zijn in zelf te zien in het leuk vinden van de ander dus achter/voorbij de balans te zien. Want wie zien we achter de balans van elkaar leuk vinden? Onszelf. Die we niet zo heel leuk vinden als we werkelijk gaan zien.

Wat zijn praktische punten om te onderzoeken of je geschikt bent om al(l)een met elkaar een gelijkheidsrelatie als agreement te wandelen: praktisch samen kunnen leven, kunnen communiceren, problemen kunnen bespreken en oplossingen vinden en toepassen, zien wat beiden willen delen in een gelijkheidsrelatie als agreement, praktische leefomstandigheden, door elkaars ogen kunnen zien, waarin je punt voor punt onderzoekt of hierin overeenstemming aanwezig is. Dit alles in het startpunt van wat het beste is voor alle leven, waarin de focus op zelfgewaarzijn gericht is als wat het beste is voor Zelf als voor de partner-Zelf als voor alle leven als Leven-Zelf.

Als er overeenstemming is, blijft over de beslissing tot het wandelen van een agreement alleen als zelf met een ander als zelf.

Mykey: Well, it’s cool to enjoy moments with partners – just change it in the moment, “I enjoy me with you in this moment”

Zelfvergevingen en zelfcorrecties op mijn ervaring van het leuk en niet leuk vinden volgen.

Interviews om te luisteren:

Demons in the Afterlife – Part 11

Evolution of Energy and Experience in Relationships – Reptilians – Part 130

Relationship Success Support – Introduction

The Atlanteans’ Guide to physical Intimicy (Part 1) – Part 59

———————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life