Dag 291 – Expressie en de Darm – Onverschillig – Fysieke Gedragsdimensie en Consequentiedimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 287 – Trigger Characters – Onverschillig-1

Dag 288 – Trigger Characters – Onverschillig – Reactiedimensie

Dag 289 – Trigger Characters – Onverschillig – Reactiedimensie-vervolg

Dag 290 – Trigger Characters – Onverschillig – Angstdimensie

Fysieke Gedragsdimensie:

Pijn in mijn maagstreek, ineenkrimpen, afkeren, op verontwaardigde toon gaan praten

Beklemming op de borst, droevige ogen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn in mijn maagstreek te ervaren als ik denk dat er niet wordt geluisterd maar wel gedaan wordt alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ineen te krimpen als ik merk en dus denk dat er niet wordt geluisterd maar wel gedaan wordt alsof, maar dit verberg onder boos worden op de ander en ga praten op verontwaardigde toon, en hierin zelf te doen alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het ineenkrimpen van mijn lichaam te verbergen onder boos worden op de ander en spreken op een verontwaardigde toon, en hierin de mogelijkheid weghaal voor mezelf om in de ervaring achter het ineenkrimpen te zien en deze zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten verontwaardigen – alsof ik minder waard ben – als ik denk dat er niet wordt geluisterd maar wel gedaan alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te keren als ik merk dat ik denk dat er niet wordt geluisterd maar wel gedaan wordt alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb beklemming op de borst te ervaren als ik merk dat ik denk dat er niet geluisterd wordt maar wel gedaan alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb droevige ogen te zetten als ik denk dat er niet geluisterd wordt maar wel gedaan alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben gedefinieerd als droevig met droevige ogen, en niet meer werkelijk constant vrolijk te willen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat als ik constant vrolijk, of laten we zeggen, als ik niet meer droevig ben, er helemaal niet meer geluisterd zal worden maar wel gedaan alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een droefheid en droevige ogen te creeren als methode om gehoord te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze droefheid niet los te willen laten en dus mezelf bestaande in droefheid, dus in een karakter, niet los te willen laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen blijven bestaan in een karakter in een poging om de aandacht vast te houden, in een ervaring van angst om compleet te verdwijnen als ik niet als dit karakter besta, niet ziende met mijn droevige ogen dat ik allang verdwenen ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb akkoord te zijn met mezelf bestaande in droefheid en me hier prettig in te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf onverschillig te worden ten aanzien van alles en iedereen bestaande in dit karakter van droefheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn karakter van droefheid niet los te willen laten, als zijnde ‘het is van mij’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me een karakter van droefheid toe te eigenen en dit dus te gaan beschermen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in/als karakter te beschermen en mezelf te beschermen met een karakter, waarin ik me in werkelijkheid afscheid van alles en iedereen, en dus de noodzaak voor bescherming zelf creeer en in stand houd, aangezien ik me heb afgescheiden en ik me hierin iets heb toegeeigend – namelijk een karakter van droefheid – wat me ‘kan worden afgenomen’.

Consequentiedimensie:

Stoppen met delen en stoppen met luisteren naar wat de ander wil delen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te stoppen met delen als ik denk dat er niet wordt geluisterd maar wel gedaan wordt alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te stoppen met luisteren naar wat de ander wil delen degene waarvan ik denk dat die net niet naar mij geluisterd heeft maar wel gedaan heeft alsof, maar dit niet duidelijk zo aan te geven, en dus zelf niet werkelijk te luisteren maar wel te doen alsof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb toe te passen wat ik denk dat een ander naar mij toepast, in plaats van toe te passen zoals ik zelf wil dat naar mij toegepast wordt, en hierin mezelf te verloochenen door te kopieren wat een ander doet, en hierin mezelf dus te verontwaardigen als minder waard maken – minder waard als ongelijk als mezelf in zelfoprechtheid.

Zelfcorrecties (Zelcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie stoppen met luisteren naar wat de ander wil delen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik, onafhankelijk wat de ander doet, wel wil luisteren naar wat de ander wil delen.

Ik stel mezelf ten doel onvoorwaardelijk te luisteren naar wat de ander wil delen, los van of ik denk dat de ander wel of niet naar mij luistert.

Ik stel mezelf ten doel om, als het niet luisteren sterk aanwezig is, dit ter sprake te stellen op een toon die vrij is van reactie, en als het me niet lukt vrij van reactie te spreken, aan te geven hoe dit komt en hier verder mee te werken in mezelf en zelfvergevingen toe te passen.

“Luisteren is hard werken. Bij het actief luisteren neemt de hartslag toe, versnelt de ademhaling en stijgt de lichaamstemperatuur. Het is daarom niet verwonderlijk dat mensen liever vertellen dan al die moeite doen om goed te luisteren”

Als ik mezelf zie stoppen met delen van mezelf ten gevolge van reacties op een gedachte van niet luisteren maar wel doen alsof, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er nog veel verdriet zit gekoppeld aan dit punt, en dat ik niet zomaar alles zal gaan delen.

Ik realiseer me dat het een proces is waar tijd overheen gaat.

Ik realiseer me dat het een beslissing is, die ik nog niet kan en wil nemen en dus nog niet neem.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen met schrijven en het toepassen van zelfvergevingen ten aanzien van het onderwerp willen delen in relatie tot diverse triggerpunten die omhoog komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet eens zelfcorrecties te willen schrijven ten aanzien van het delen van en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te willen delen, welke ik associeer met mezelf opsplitsen, in plaats van in te zien dat ik mezelf allang opgesplitst heb, en dus altijd in splitsing van mezelf, mezelf verder deel en opsplits, welke droefheid in stand houdt en droefheid voortbrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te willen behouden zoals ik nu ben, welke dus in zelfinteresse is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in zelfbehoud in zelfinteresse droefheid in stand te houden  en droefheid voort te brengen, aangezien dit het enige is waar ik me veilig in voel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me veilig te voelen in een bestaan in droefheid, waarin ik dus droefheid deel, en anderen dus in mijn droefheid betrek/wil betrekken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb anderen in mijn droefheid te betrekken en te willen betrekken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het me nooit gaat lukken om mezelf te willen delen en dus te delen in/als mezelf.

Als ik mezelf zie participeren in droefheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een karakter bevind en dat ik dit karakter blijkbaar naar voren haal in een ervaring van me onveilig voelen.

Ik onderzoek in mezelf waarin en waarom en waardoor ik me onveilig voel. Ik ondersteun mezelf, ik schrijf, ik pas zelfvergevingen toe, ik omarm mezelf en ik zorg goed voor de veilige plek voor mezelf als het huis waarin ik woon en de dieren en planten met wie ik woon, waarin ik dit proces kan lopen.

(er volgt nog een staartje)

The Reptilians – a Chat with Anu, Enki, Enlil and Marduk

*

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Dag 283 – Trigger Characters – Afwachtend-1

Dag 284 – Trigger Characters – Afwachtend – Reactiedimensie

Dag 285 – Trigger Characters – Afwachtend – Angstdimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Dag 286 – Trigger Characters – Afwachtend – Consequentiedimensie

——————————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Advertenties

Dag 288 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Onverschillig – Reactiedimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 287 – Trigger Characters – Onverschillig-1

Reactiedimensie:

Verongelijking, boosheid, verontwaardiging, verdriet, verbazing, minderwaardigheid, ongeloof, schaamte, zelfhaat

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het feit dat ik denk dat een ander niet luistert te gebruiken als reden om boos te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat, omdat ik duidelijk zie dat een ander niet luistert, welke ook zo is als ik dit navraag, dit een reden en rechtvaardiging is om boos te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik boos moet worden om mezelf te baren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken omdat een ander niet luistert, in plaats van in te zien dat dit niet luisteren iets zegt over de ander en niet over mij, maar zodra ik mezelf verongelijk, doe ik hetzelfde als de ander, namelijk afwezig raken en mezelf afscheiden van mezelf in aanwezigheid in een gedachte dat een ander niet luistert, wat de werkelijke oorzaak is van mijn ervaringen van boosheid, verdriet en verongelijking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander na te doen/op te volgen, en hierin mezelf te definieren in relatie tot wat die ander doet/hoe die ander is, en mezelf hierin gelijk te maken aan hoe die ander is, en dus mezelf definieer als hoe die ander is in het moment, in plaats van hier te blijven in eenheid en gelijkheid met mezelf, in de adem aanwezig, ziende dat de ander afwezig is en dus niet luistert.

Reactiedimensie wordt vervolgd

Vervolg Reactiedimensie:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verontwaardiging te ervaren als reactie op het interpreteren van een niet luisteren van een ander die ondertussen net doet alsof die wel luistert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat die ander werkelijk denkt dat ik het niet door heb dat er niet geluisterd wordt als er ‘ja’ wordt gezegd voordat ik ben uitgesproken, en als ik vraag wat ik dan zei, blijkt dat de ander helemaal niet geluisterd heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ‘me verontwaardigd te voelen’ als een ander niet luistert maar wel doet of ie luistert, waarin ik verontwaardigt ben over het feit dat ik denk/geloof dat er blijkbaar van wordt uitgegaan dat ik dit niet doorheb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verontwaardigd te zijn door een geloof dat een ander denkt hiermee weg te komen zonder dat ik het doorheb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin de zin in me op te horen komen ‘denk je dat ik dom ben ofzo?’, in/als reactie op het feit dat ik denk dat er niet geluisterd wordt naar wat ik zeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het niet interessant is wat ik zeg, zodra ik merk dat er niet geluisterd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de zin in me op te horen komen ‘dan praat ik toch niet’ en ‘bekijk het allemaal maar’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander de schuld te geven van mijn ervaring van verontwaardiging en verongelijking, aangezien ik denk dat ‘die ander toch niet luistert?’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten bepalen door degene waarvan ik denk dat die niet luistert – welke misschien ook zo is maar welke niets over mij zegt –  en hier boos om te worden op mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren als een relatie die ik gelegd heb met degenen die niet luistert, waarin het lijkt alsof het niet luisteren van de ander over mij gaat, in plaats van in te zien dat mijn geloof in de relatie met een ander die niet luistert mijzelf bepaalt en definieert als zijnde dit geloof in/als de geest, welke me per direct vastzet in geloof en definitie in/als de geest als oordeel en waarin in eerste instantie het geloof in mijn eigen gedachten als waarheid die ik moet beschermen, mijzelf bepaalt en definieert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te veroordelen dat een ander niet luistert als ik iets zeg maar wel net doet/net probeert te doen alsof er geluisterd wordt, waarin ik in dit oordeel als ‘er iets van vinden’ mezelf bepaal en definieer in/als de geest, hier vervolgens boos om word, en deze boosheid projecteer op de ander buiten mij als zijnde dat die iets doet wat niet correct is, in plaats van in te zien dat ik mezelf veroordeel voor het geloof in en verdedigen van dit geloof in een gedachte, in dit geval de gedachte ‘je doet alsof’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik een relatie leg in/als de geest met iemand die niet luistert maar wel net doet of er geluisterd wordt, in plaats van in te zien dat ik me schaam voor het leggen van een relatie met mezelf in de geest, door geloof in mijn eigen gedachten en het verdedigen en rechtvaardigen van deze gedachten, in dit geval de gedachte ‘je doet alsof’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor het feit dat ik relaties leg in de geest, welke ik verberg, en waarin ik dus zelf net doe alsof, namelijk net doen alsof ik geen relaties leg in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb relaties te leggen in de geest in zelfinteresse, waarin ik geen volledige verantwoordelijkheid neem voor wie ik ben op het moment van het relaties leggen in de geest, door afwezig te zijn in de geest in de relaties, en dus niet te zien dat ik ze leg en dus geen zelfverantwoordelijkheid neem voor mezelf in/als het stoppen van de relaties in/als reactie op een ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de relatie met mezelf als de geest niet serieus te nemen door geen zelfverantwoordelijkheid te nemen voor de reacties op de ander buiten mij door het vormen van gedachten over een ander buiten mij, en hierin geen overeenkomst met mezelf te sluiten, waarin ik binnen de relatie met mezelf, deze relatie kan veranderen tot wat het beste is in/als zelfverantwoordelijkheid, in plaats van relaties te leggen met iets buiten mij en hierin per direct mijn verantwoordelijkheid af te leggen/af te schuiven op de ander buiten mij/op hetgeen ik een relatie mee leg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfverantwoordelijkheid af te schuiven op alles en iedereen buiten mij in afscheiding van mezelf – en dus waar ik een relatie mee leg, aangezien ik mezelf ervan heb afgescheiden – door hetgeen buiten mij te veroordelen/in te delen in negatief/neutraal en positief, en hierin een platform te creeren om energie te genereren in/als de relaties in de geest in mezelf, waarin zodra ik iets veroordeel buiten mij, ik feitelijk een relatie leg in/als fundament in afscheiding, dus voor conflict en hierin voor energiegeneratie voortkomend uit dit conflict in afscheiding.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelfhaat te ervaren ten aanzien van het mechanisme wat ik hier levenslang heb toegepast.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het oordeel van een ander in afscheiding van mij, en dus in projectie op mij, in/als projectie als ‘ik heb hier geen last van, dat is iets van jou’, en dus in/als ontkenning van wie we werkelijk zijn (geworden).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te ontkennen door het geloof in een gedachte over de ontkenning van een ander van zichzelf, waarin ik de bevestiging van die ander wil om te zien of  mijn gedachte waar is of niet, en dus in de wil om bevestiging van een ander(= de mind), mezelf te ontkennen en op te geven ten behoeve van een relatie met die ander(= de mind)  in/als bevestiging van wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik mezelf opgeef ten behoeve van een relatie met een ander, gebaseerd op de gedachte ‘je doet alsof’,  welke fungeert als bevestiging van wie ik ben, en waarin ik me dus afhankelijk maak van de ander buiten mij (en van de ander binnen mij als de ander=de mind); hierin mijn zelfverantwoordelijkheid afschuif op de ander buiten mij en binnen mij, en vervolgens alleen nog reageer op de ander buiten mij en binnen mij aangezien ik daar mijn zelfverantwoordelijkheid heb neergelegd, en ik hierin denk, geloof en zelfs ervaar alsof en dat ik de ander buiten mij als de ander binnen mij moet sturen, aangezien ik daar mijn zelfverantwoordelijkheid heb neergelegd/weggelegd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb relaties voor mijzelf te plaatsen en dus niet werkelijk te onderzoeken wie ik ben in een relatie en wie de ander is in een relatie, maar slechts bezig ben zo snel mogelijk een relatie te vormen waarin ik mezelf kan bepalen en definieren en bevestigen, om achteraf boos te worden op mezelf en de ander in het zien van wie we werkelijk zijn in onverantwoordelijkheid naar zelf toe, en hieruit volgend naar de ander.

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie verdwijnen in verontwaardiging door de gedachte dat er niet geluisterd wordt naar wat ik zeg, dan stop ik, ik adem.

Ik zie in mijn woorden wat ik aan het vertellen/spreken ben en zie of ik in mijn woorden kan staan. Als dit niet zo is, stop ik met spreken. Als dit wel zo is, stop ik ook met spreken. Ik adem in, in de ervaring van reacties in mezelf, en luister naar mezelf. Indien nodig pas ik zelfvergevingen toe en/of schrijf over de gebeurtenis en zie hoe wat ik wilde zeggen, in eerste instantie toepasbaar is op mezelf.

Als ik de reacties in mezelf gestopt heb, zie ik of het relevant is om nogmaals te spreken waar niet naar geluisterd werd.

Ik realiseer me dat het feit of een ander wel of niet luistert, mij niet bepaalt en/of definieert, maar dat de gedachte dat iemand niet luistert en mijn reactie hierop mijzelf definieert in de geest en dus bepaalt/definieert wie ik ben in dat moment, waarin ik de zelfverantwoordelijkheid,  in reactie in afscheiding van mezelf, wegleg/op de ander binnen mij en buiten mij leg, wat wederom de reden/oorzaak is van mijn reactie, en hierin ‘vergeet’ te luisteren naar mezelf.

Ik realiseer me dat, zolang ik reageer en veroordeel hoe een ander doet alsof, ikzelf ergens doe alsof door te geloven in een gedachte en hier een relatie mee te leggen, welke ik projecteer als reactie van walging/angst ten aanzien van een ander, welke feitelijk walging dus angst is ten aanzien van zelf in het doen alsof in participatie in gedachten, aangezien in het doen alsof, ik relaties leg om mezelf te bevestigen en mezelf dus afhankelijk maak van een ander buiten mij en van de ander=de mind als de ander binnen mij, welke me natuurlijk angst aanjaagt – vermomd als walging – aangezien ik dan die ander buiten mij moet gaan sturen en controleren, wat niet mogelijk is; ik kan alleen mezelf in staat stellen mezelf volledig te sturen in/als zelfverantwoordelijkheid, door ten eerste en altijd naar mezelf te luisteren en participatie in gedachten te stoppen, in te zien en uit te schrijven.

Ik realiseer me dat door werkelijk te luisteren, er zelfverantwoordelijkheid genomen moet worden, en dat een niet-luisteren en/of niet horen en/of vergeten wat er gezegd is, een manier is om onder de zelfverantwoordelijkheid uit te komen, want immers ‘Ich habe es nicht gewust’.

Ik realiseer me dat in werkelijk luisteren en horen, er een relatie in zelfverantwoordelijkheid gelegd dient te worden als gevolg, dus een relatie met/als zelf/de eigen geest, en dus, als een ander niet hoort, als ik denk dat een ander niet hoort en/of ik zelf niet hoor en er wel gedaan wordt alsof, wordt er ergens geen zelfverantwoordelijkheid genomen, wat hetgeen is waar ik boos om wordt, en waarin  ik, in het boos worden, direct mijn eigen zelfverantwoordelijkheid wegleg en mezelf dus niet hoor/niet luister naar mezelf maar me ‘aanpas’ aan en het voorbeeld volg van de status van de ander in de geest door in reactie te gaan in de geest in een geloof in een gedachte over de ander.

Ik stel mezelf ten doel het niet-luisteren van een ander te gebruiken voor zelfonderzoek in de woorden die ik op dat moment spreek, in plaats van te reageren in geloof in mijn eigen gedachten en hierin relaties voort te zetten in/als energie met de ander=de mind, geprojecteerd op een ander buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat ik wil van een ander in/als bevestiging van mezelf, op het moment dat ik reageer op het wel of niet luisteren en het wel of niet doen alsof, van een ander.

Ik stel mezelf ten doel naar mezelf te luisteren, in ieder moment, altijd, en er hierin te zijn voor mezelf en dus mezelf te (be)vestigen.

Ik stel mezelf ten doel de relatie met mezelf in/als de geest te onderzoeken, zelfvergeven en veranderen tot een relatie van eenheid en gelijkheid, en mezelf niet langer te compromitteren tot een relatie met iets of iemand buiten mij ter vervanging van ‘iets of iemand’ – mezelf – binnenin mij.

Reactiedimensie wordt vervolgd

Free Interviews to Listen – to Support Yourself in Listening to Self

*

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 276 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Ontkenning-1

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Angstdimensie:

Dat ik beslis weg te gaan omdat een ander niet in de ontkenning in zelf wil zien en dus niet verandert

Dat ik vastzit in een situatie die niet verandert

Dat ik mezelf opgeef als ik in de situatie blijf

Dat ik het fout doe en/of zie

Dat ik tot in den treuren de ander aan het corrigeren ben

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te beslissen weg te gaan omdat een ander niet in de ontkenning in zelf wil zien en dus niet verandert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik wegga omdat een ander niet in de ontkenning in zelf wil zien en dus niet verandert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren zelf niet te veranderen doordat ik wegloop, en hierin dus ook mijzelf ontken in de verandering waartoe ik in staat ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik vastzit/vast kom te zitten in een situatie die niet verandert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik niet in staat ben om te veranderen binnen de situatie, en daarom de situatie wil veranderen en/of verander door bijvoorbeeld weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds de situatie te veranderen door weg te gaan, en hierin mezelf de mogelijkheid te ontnemen tot zelfverandering binnen de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien dat ik mezelf kan veranderen in een situatie, waarin en waardoor eventueel de situatie verandert, doordat het zo afschuwelijk voelt binnen de situatie dat ik er zo snel mogelijk uit weg wil en beslis weg te gaan, fysiek en/of in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik mezelf opgeef als ik in de situatie blijf, aangezien ik het binnen de situatie ervaar alsof ik doodga.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring binnen de situatie, als doodgaan, voor waar aan te nemen, en hierop mijn beslissingen te baseren, in plaats van in te zien dat ik een ervaring heb in de geest waarin de geest het winnen van energie opgeeft, wat een startpunt als opening is om eindelijk tot leven te komen, als ik ten minste in de situatie blijf en mezelf toepas in adem, zelfvergeving en zelfcorrectie en hier blijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gelijk willen hebben in wat ik zie gebeuren als belangrijker te zien en ervaren dan zelf te veranderen, onafhankelijk van wat de ander wel of niet ziet en wel of niet ontkent in zelf; waarin ik me realiseer dat door gelijk te willen hebben, ik mezelf ontken in gelijkheid in/als mezelf, waarin ik  in staat ben tot zelfverandering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo verontwaardigd te zijn door de ontkenning die ik plaats zie vinden, dat ik vergeet te ademen en mezelf opgeef in 1 moment en verdwijn in verontwaardiging, waarin ik mezelf ver-ontwaardig tot een energiestrijd in gelijk en niet gelijk hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, geloven en ervaren dat ik afhankelijk ben van de ander die wel of niet in zelf ziet, en hierin dus de strijd aan te gaan en gelijk te willen hebben, in plaats van mijn eigen reacties in te zien, te stoppen en zelf te vergeven, en hierin gelijk te gaan staan aan mezelf, en van hieruit in gezond verstand te zien wat te doen binnen de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb, als de ander ontkent in en als een ervaring te leven in controle, al dan niet gerelateerd aan mij,  mijzelf volledig terug te trekken en te verdwijnen als oplossing om duidelijk te maken dat ik niet wil dat de ander via zijn/haar ervaringen leeft die zij/hij ervaart ten aanzien van mij, aangezien ik dan door die ander gedwongen zal worden in de rol te blijven die eenzelfde ervaring geeft, en dus zal die ander controle blijven voeren, bewust of onbewust, om mij in die rol te houden, en zal tevens deze vorm van controle ontkend worden als zijnde ‘ik doe niets, ik zit hier gewoon’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als een ander, eventueel, via zijn/haar ervaringen, van mij leeft, dat vat of invloed heeft op mij, in plaats van in te zien dat dit alleen invloed op mij kan hebben als ik geloof in de controle die dit met zich meebrengt en tevens als ik iets wil van de ander en mij dus gerelateerd maak aan die ander, waarin de relatie ergens op energie gebaseerd is en ik me zelf afhankelijk gemaakt heb van (geloof) in energie in mezelf, gerelateerd aan de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, geloven en ervaren dat ik afhankelijk ben van de eventuele controlemechanismen van een ander, in plaats van in te zien dat 1 deze ervaring komt doordat dit vroeger was als kind, afhankelijk van de opvoeders welke nu niet meer speelt; 2 dat deze ervaring van afhankelijkheid nog komt door de geest-geld-relatie en 3 dat ik mezelf afhankelijk maak van mezelf in/als de geest in reactie op de ander in ontkenning, al dan niet in controle mechanismen, als ik aanwezig blijf in/als reactie op de ander, in plaats van in zelf te zien en mijn reacties te stoppen en zelf te vergeven, en in te zien dat als ik dit niet doe, ik zelf ontken dat ik het zelf in handen heb en mezelf dus als leiding als leven als in staat tot richting geven ontken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet exact te zien hoe deze controlemechanismen tevens gerelateerd zijn aan seks/desire for sex, aangezien seks direct gerelateerd is aan energie in de geest in afhankelijkheid van een ander in de geest en een in de geest gelegde relatie die angst voor verlies van deze relatie met zich meebrengt, en dus moet er ergens controle gevoerd worden in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren constant bezig te moeten zijn met het corrigeren van een ander die niet direct in zelf ziet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet bezig te willen zijn met het corrigeren van een ander die niet direct in zelf ziet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onwil te creeren ten aanzien van de ondersteuning van een ander in het benoemen van gebieden die ik zie en hierin de ontkenning in de wereld in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ontkenning in de wereld in stand te houden door zelf in onwil te verkeren ten aanzien van het benoemen van een ander in ontkenning, aangezien zodra ik de ontkenning van een ander benoem, ik mijn eigen ontkenning van mijzelf, geprojecteerd op de ander als de ander=de mind, in moet zien en deze dus zal stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me in onwil verheven boven de ander te bewegen in de geest, in een meer zien maar niet willen delen en/of ondersteunen in correctie, en hierin zelf controle te voeren in de geest en zo mijn eigen angst in/als controle in stand te houden, aangezien ik mezelf in controle dus in/als angst/gerelateerd aan angst in stand houd, waarin er altijd angst aanwezig is dat een ander hetzelfde doet als ik, namelijk controle voeren in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te houden in controle ter behoud van mezelf in/als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander=de mind in/als mijn eigen geest, tot in den treuren te corrigeren zonder werkelijk zelf te veranderen, en dus bezig te blijven in de geest in een cirkel van eeuwige verbetering, in plaats van in te zien dat ik de participatie in de geest dien te stoppen en vergeven, en hierin mezelf in staat stel werkelijk te veranderen in realiteit, met en als voldoende moed om de verandering ook daadwerkelijk in fysieke realiteit te wandelen en door de fysieke ervaring van de weerstanden heen te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren het fout te doen/hebben gedaan als de ander ontkent en hierin de ontkenning van de ander te geloven en mijn eigen waarneming in twijfel te trekken en hierin alles op zelf te betrekken maar van binnen wel backchat en reactie te creeren ten aanzien van de ander in ontkenning.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat de ervaring van fout doen voort komt uit het ‘verkeerd’ doen als gekeerd in/als de geest, door mijn ervaringen en controlemechanismen op de ander te projecteren en mezelf hierin vast te zetten in de beelden en gedachten die de controle voeren in mezelf, welke getriggerd worden door een ander buiten mijzelf, en hierin werkelijk te geloven dat een ander mij vasthoudt en vast kan houden in controle, in plaats van in te zien dat ik de enige ben die hierin controle kan voeren door relaties in stand te houden in/als de geest met tot gevolg als angst voor verlies en de hieruit voortkomende  reacties in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een controle mechanisme van een andere persoon persoonlijk te nemen en hierin persoonlijkheden te creeren waarin ik mezelf in controle houd en tevens zelf controle ga voeren op de ander(=de mind) in het vormen van relaties, en in het vormen van relaties weer persoonlijkheden te creeren, etc.

Zelfcorrecties volgen.

Gedachtendimensie:

Ik kan het niet alleen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de Gedachte ‘Ik kan het niet alleen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het alleen moet doen, in plaats van in te zien dat door weg te lopen, ik het steeds alleen moet doen, in plaats van in de situatie waarin ik niet alleen ben, zelf alleen verantwoordelijkheid te nemen voor mijn reacties, en van hieruit verder te zien wat het beste is in de situatie en hoe mezelf hierin richting te geven.

Verbeeldingsdimensie:

Mezelf, alleen,  met een verslagen gezicht, met nietsziende ogen voor me uit kijkend

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verbeelden alleen, met een verslagen gezicht, met nietsziende ogen voor me uitkijkend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te houden in een afbeelding van mezelf, alleen, met een verslagen gezicht, met nietsziende ogen voor me uitkijkend.

Backchatdimensie/interne gesprekken:

Wat maak je me nou

Ik zie het toch?

Dit is ongelofelijk

Laat dan maar

Ik doe het zelf wel

Lekker makkelijk, doen alsof er niets aan de hand is, terwijl ik hier aan het struggelen ben

Het zal wel aan mij liggen

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

Woede/razernij, ongeloof, verbazing, opgeven, verdriet/wanhoop, onverschilligheid, schuld, weigering, het niet meer weten, bullien, oneerlijk, onmacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een rage als woede en razernij in mij te laten ontsteken door de ontkenning van een ander op hetgeen ik zie gebeuren in fysieke werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb woedend als razend te reageren in mezelf, dus in de geest te gaan razen, wat allemaal binnenin mij gebeurt, welke ik niet toon, en dus moet deze razernij als reactie ergens heen, welke een opslag als verkramping is in mijn fysieke spieren in nek-schouder-rompgebied inclusief dikke darm veroorzaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als zo oneerlijk te ervaren als een ander iedere participatie in controlemechanismen ontkent, terwijl het 1+1 optellen is, zelfs al weet je niet exact hoe de mechanismen werken, dat beiden in controle verwikkeld zitten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me totaal verongelijkt te ervaren doordat ik fysiek ervaar dat ik in controle schiet, in/als reactie op controle buiten mij, en doordat een ander in controle dit niet fysiek ervaart, diegene ontkent dat er controle gevoerd wordt, zonder in te zien dat er een compleet karakter in frequency gevormd is die ‘niets doet en onschuldig’ is, ogenschijnlijk ‘okay en comfortabel’, welke in/als karakter een stadium verder uit het fysiek is verdwenen dan de fysiek voelbare verkramping en verstijving, en dus niets meer voelt en hierin zelfs kan voordoen relaxed aanwezig te zijn en alles op mij/de ander kan schuiven als mijn reacties, aangezien ik toch zoveel fysiek ongemak ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf te denken dat een ander ‘beter af’ is die geen fysieke pijn en fysiek ongemak ervaart, in plaats van zelf in te zien, dat dit een stadium verder verwijderd van het fysiek is, en door zelf te denken dat ik hierin ‘minder’ ben, creeer ik situaties waarin ik dit denk te zien in een ander naar mij toe – welke wellicht ook zo is – maar welke niet van invloed is op mij als ik hierin gelijk ga staan aan mezelf in/als de fysieke pijn die op het moment aanwezig is, aangezien de aanwezigheid van de geest in het fysiek nu eenmaal pijn doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mijn reacties op de ander in ontkenning, en hierin mezelf in afscheiding te manifesteren en tevens weigering tot zelfexpressie ter ondersteuning van mezelf en eventueel van een ander, en hierin juist de pijn in het fysiek te manifesteren in/als afscheiding in een karakter dus in ontkenning van wie ik werkelijk ben, in een gedachte ‘beter af’ te zijn maar in werkelijkheid juist verder van mezelf in/als het fysiek vandaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb oneindig verdriet te creeren als overlevingsmechanisme in mezelf binnen de situatie van aandacht en ontkenning als controlemechanismen, en dit verdriet uit te leven en in mijn leven te manifesteren op het gebied van het aangaan van een intieme relatie.

Fysieke Gedragsdimensie:

Weglopen

De rug toekeren

Verlamming, welke tevens de dikke darm stillegt/vertraagt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf fysiek te verlammen door mezelf weg te houden van een ander in ontkenning als oplossing om die ander geen kans meer te geven via energie als aandacht op mij gericht te leven – waar of niet waar – en hierin juist, in mijn poging om van ‘de ander’ als ‘de ander=de mind’ weg te gaan, te verdwijnen in de ander=de mind, en mezelf gevangen te zetten in de ervaring van de ander=de mind, geprojecteerd op de ander in werkelijkheid – dus in een nieuwe laag van afscheiding in projectie – zonder in te zien dat ik aan het weglopen ben voor mezelf als de ander=de mind, en zonder in te zien in hoeverre ik mezelf hierin fysiek misbruik en dit misbruik en/als fysiek ongemak ben gaan gebruiken om zelf energie als reactie als ervaring te gaan gebruiken, en hierin mijn eigen fysiek nog meer te misbruiken door te verkrampen en uiteindelijk in de verkramping te verlammen.

Consequentiedimensie:

Zelftwijfel

Onafgemaakte situaties, in hetzelfde cirkeltje rond blijven lopen

Niet in staat tot het aangaan van een gelijkheidsrelatie

Een scala aan relaties gerelateerd aan afwijzing over en weer

Genereren van verdriet naar aanleiding van afwijzing

Stoppen met communiceren

*

Wordt vervolgd, de dimensies zijn nog niet compleet uitgeschreven.

*

Full_life-review-when-breath-is-not-your-own

Free Interviews

———————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 181 – Zelfvergevingen op relaties – 14 – opstaan in de ochtend/samen

(Voor Zelfvergevingen op relaties 1-12 zie onderstaande link – 13)

Dag 180 – Zelfvergevingen op relaties – 13 – angst voor elk gesprek

Als ik samenleef met iemand sta ik in de ochtend direct op, welke gemotiveerd wordt door het feit dat ik graag even alleen ben in de ochtend. Als ik langer blijf liggen is dit moment voorbij en dus sta ik op. Als ik alleen leef is deze motivatie er niet, en hierin zie ik mezelf steeds schuiven met de tijd van opstaan. Af en snoezen, even liggen, en uiteindelijk sta ik later op dan ik wil en is de tijd die ik eigenlijk had willen gebruiken voor een aantal praktische dingen alweer voorbij.

Gedachte samen:

Ik wil graag alleen opstaan dus dan moet ik nu opstaan anders is de ander zo al wakker.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik nu snel moet opstaan anders is de ander zo al wakker en staat die als eerste op.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een gedachte als ik wakker word in de ochtend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het opstaan van de ander te gebruiken als motivatie om zelf op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me beter te voelen dat de ander als ik eerder opsta dan die ander, en me slechter te voelen dan die ander als ik niet eerder opsta dan die ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een strijd/wedstrijd te maken van het opstaan in de ochtend en hieraan een gevoel van eigenwaarde te koppelen.

Emotie samen:

Verontwaardiging dat die ander er is en ik niet kan doen wat ik wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verontwaardigd te voelen dat die ander er is en ik niet kan doen wat ik wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander de schuld te geven van niet langer kunnen slapen en te geloven dat ik me verontwaardigd voel door de aanwezigheid van de ander, in plaats van in te zien dat ik me verontwaardigd voel door mezelf die de ander de schuld geeft en hierin zelfverantwoording inruil voor zelfverontwaardiging, waarin ik mezelf ver-ont-waard-ig in plaats van mezelf te aarden en aard-ig voor mezelf te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb door te draaien in zoeken van redenen en excuses waarom ik me verontwaardigd voel, in plaats van de ervaring van het gevoel van verontwaardiging direct te stoppen zodra het opkomt, en mezelf in/als bewustzijn hierin te stoppen en mezelf richting te geven in de praktische bezigheden in de ochtend, onafhankelijk van wat de ander doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet bij de ander te willen zijn en daarom verontwaardiging te ervaren en hierin te geloven dat ik misdeeld ben door de hele tijd bij de ander te moeten zijn, in plaats van in te zien dat het niet uit maakt bij wie ik ben, dat deze ervaring gebaseerd is op een herinnering van een ervaring waarin ik geloof afhankelijk te zijn van die ander en hierin de ander de schuld ben gaan geven van mijn afhankelijkheid, in plaats van in te zien dat ik mezelf afhankelijk maak van de ander door mijn zelfverantwoordelijkheid af te schuiven/te verschuiven naar de schuld geven aan een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen zien in mijn ervaring van verontwaardiging en misdeeld voelen, aangezien ik daarin zal zien dat ikzelf de oorzaak ben van deze ervaringen/gevoelens, en dus een fout/failure, faal, door de ander hierin de schuld te geven, welke ik niet wil inzien, dan zou mijn hele bestaan, welke ik heb voortgezet vanuit deze ervaring, in wankel gebracht worden en simpelweg niet blijven bestaan, aangezien het niet reeel is, en wat niet reeel is verdwijnt zodra het gelijk wordt aan de de irreeliteit ervan, en dus niet langer bestaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van een geloof in/als de mind/het bewustzijn, waarin het geloof het probleem is en niet de aanwezigheid van een ander.

Angst:

Angst dat de ander eerder opstaat dan ik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de ander eerder opstaat dan ik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te koppelen aan het eerder opstaan van de ander dan ik, en hierin dus al op te staan in angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen angst, gekoppeld aan het eerder opstaan van de ander, welke altijd aanwezig is, of de ander nu wel of niet eerder opstaat, aangezien het mijn eigen angst is waar ik mee opsta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb met angst op te staan welke ik koppel aan het opstaan van een ander om de zelfverantwoordelijkheid hierin te verschuiven/af te schuiven/weg te leggen.

Angst voor mijn eigen backchat als die ander toch ook al opstaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen backchat als de ander toch eerder opstaat dan ik, waarin ik mezelf beschuldig van het feit niet op tijd genoeg te zijn opgestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb haast te ervaren in het opstaan zodat ik even alleen ben in de ochtend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb precies in te zien waarom ik graag even alleen ben in de ochtend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen dat een ander mij ziet in de ochtend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet geprojecteerd te willen zien in de ochtend in mijn reacties op de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn reacties op de ander te onderdrukken zodat ik en de ander die niet zien, waardoor ik mezelf onderdruk en me niet fysiek uit kan drukken/niet kan drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in zelfinteresse niet wil zien, welke tot uiting komt in mijn backchat, en hierdoor liever alleen ben in de ochtend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mezelf mijn bestaan en bewegen in zelfinteresse te vergeven, waardoor ik mezelf vastzet in wrok en de beweging in mezelf stop, zodat ik zo min mogelijk de wrok ervaar die ik in mezelf heb opgeslagen en vasthoud.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de wrok in mezelf vast te houden zodat ik niet hoef te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb koppig vast te houden aan een geloof in de wrok in mezelf als zijnde wie ik ben, zodat ik niet hoef te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo erg van mezelf te walgen (dus bang te zijn) dat ik geloof dat ik mezelf niet kan en niet mag vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het te erg is wat ik doe/gedaan heb in zelfinteresse, waardoor ik mezelf niet toesta te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik mezelf mijn totale zelfinteresse kan vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb totaal geobsedeerd en hierin geabsorbeerd te zijn door mezelf in zelfinteresse in/als energie, waarin ik niemand en niets anders meer zie dan mezelf weerspiegeld in alles om me heen, niet eens realiserende dat ik het zelf ben die ik zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor wie ik ben/ben geworden in zelfinteresse en het liefst mijn hoofd onder de dekens wil stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren hoe het is om werkelijk voor een ander als mezelf te zorgen en Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb werkelijk niet te weten hoe het voelt om werkelijk om een ander te geven als om mezelf, wat ik ook  niet kan weten, aangezien ik alleen weet hoe het voelt om om mezelf te geven in energie in zelfinteresse, en hierin is geen ruimte voor een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik veel te geven en te delen heb in een relatie, in plaats van in te zien dat ik geef en deel om mezelf goed/God te voelen en hiervoor de ander dus als platform gebruik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander te gebruiken/misbruiken als platform voor mijn zogenaamde delen in zelfinteresse, waarin ik zelf een hekel eraan heb als iemand dat bij mij doet, maar ik dit niet weet te benoemen aangezien iemand toch zichzelf deelt en dit ok schijnt te zijn in relaties.

Me myself and I

Variatie op een thema

Me, myself, myself and I
Just me, myself and I

Me, myself, myself and I
Just me, myself and I
Me, myself and I

Myself, myself
I, I, I, I, I

Jive Jones  in 1999.

Fysieke manifestatie:

Verkramping en verstopping in mijn darmen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysiek verkramping en verstopping in mijn darmen te creeren ten gevolge van het koppig vasthouden aan mijn geloof in mijn eigen wrok jegens mezelf in zelfinteresse, waarin het koppig vasthouden wederom zelfinteresse is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in zelfinteresse te verstoppen in mijn darmen, waardoor mijn darmen verstopt raakt en verkrampt raakt om het verstoppen in stand te houden/de uitlating tegen te houden met heel mijn bewustzijn, ziende dat ik hierin ook mezelf als Levensexpressie tegenhoud maar gelovend niet in staat te zijn dit te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets moet doen om mijn darmen in beweging te zetten, in plaats van in te zien dat ik iets moet stoppen, namelijk mijn relaties met mijn bewustzijn/mind en mijn fysieke mind, waarin ik mezelf als bewustzijn in stand houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb het gelijke met het gelijke te bestrijden en dus te stoppen om de verstopping te stoppen.

Zelfcorrecties:

Ik stel mezelf ten doel mijn relatie van schaamte die ik heb ontwikkeld rondom de verstopping in mijn fysiek, te stoppen.
Ik realiseer me dat ik hiermee een nieuwe laag creeer waarin ik het onmogelijk maak voor mezelf om te veranderen en mijn fysiek te veranderen.

Ik stel mezelf ten doel mijn relatie van overweldigd zijn die ik heb ontwikkeld rondom de verstopping in mijn fysiek, te stoppen.

Ik stel mezelf ten doel mijn relatie van slachtoffer voelen die ik heb ontwikkeld rondom de verstopping in mijn fysiek, te stoppen.

Ik stel mezelf ten doel mijn relatie van wrok die ik heb ontwikkeld rondom de verstopping in mijn fysiek, te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb twijfel te ervaren rondom het stoppen van de wrok die ik heb ontwikkeld rondom de verstopping in mijn fysiek, waarin ik niet weet hoe dit te stoppen/niet geloof dat ik dit kan stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de wrok die ik heb ontwikkeld rondom de verstopping in mijn fysiek, niet kan stoppen, welke ik keer op keer bevestig als ik spreek in zelfinteresse en hierin dus bevestig dat ik besta in zelfinteresse en dus de vergeving niet waard ben, in plaats van in te zien dat ik op deze manier het kringetje in stand houd en nergens start met stoppen van de zelfinteresse/geloof in de macht ervan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven in de macht van de zelfinteresse aangezien ik deze altijd geleefd heb en dus machtig heb gemaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik als zelfinteresse macht heb van mezelf, in plaats van in te zien dat ik als zelfinteresse macht heb gekregen door mijn eigen geloof hierin en het in dit geloof adem voor adem, dag in dag uit te voeden/machtig te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als adem te gebruiken voor het machtig maken van mijn (geloof in) zelfinteresse, totdat het zo machtig is dat het op/als zichzelf/mijzelf bestaat en ik geloof er niet meer tegenop te kunnen, aangezien ik niet weet wat of wie ik er tegenover moet zetten, aangezien ik alleen mezelf ken in zelfinteresse.

Ik stel mezelf ten doel adem voor adem, mezelf in (geloof in) zelfinteresse te stoppen, opnieuw te vergeven als ik in zelfinteresse verval, opnieuw te stoppen, en zo door, totdat het gedaan is.

Ik stel mezelf ten doel de afscheiding in mezelf te stoppen door hetgeen ik om me heen zie door mijn eigen ogen en waarop ik reageer, te zien als weerspiegeling van een persoonlijkheid in/als mezelf, en hierin zelfverantwoordelijkheid te nemen voor mezelf als (reactie op) deze persoonlijkheid gecreeerd in zelfinteresse door zelfvergevingen en zelfcorrecties toe te passen.

*

Ter ondersteuning in het stoppen van de zelfinteresse:

Creation’s Journey to life

Heaven’s Journey to life

Earth’s Journey to life

*

Volgende keer:

Gedachte alleen:

Ik wil nog niet opstaan.

Ik doe mezelf tekort als ik gelijk opsta.

Gevoel:

Ik lig zo lekker; dit moet goed zijn, nog even liggen, het voelt zo lekker.

Emotie:

Kwaadheid/verontwaardiging dat ik moet opstaan terwijl ik zo lekker lig.

Angst:

Dat ik niet naar het toilet kan en weer de hele dag met mijn eigen backchat moet doorbrengen.

Emotie algemeen:

Schaamte dat ik niet naar het toilet kan.

Schaamte dat ik steeds maar schrijf over niet naar het toilet kunnen.

———————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 117 – Hoogst verontwaardigd

Zelfvergevingen op emoties van verontwaardiging en alles in die richting, welke ik ervaar als ik niet naar het toilet kan en ik terugval in het patroon van ‘ problemen met de stoelgang’ nadat dit een aantal maanden is weggeweest, welke dus gelijk zullen zijn aan de ervaringen waardoor ik dit patroon fysiek heb gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat dit weer gebeurt, dat de weigering zich weer manifesteert in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zo vernederd te voelen door gewoon gestopt te worden, als verstopt, of ik wil of niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen wat er gebeurt en daar word ik gek van.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gek te worden van het niet begrijpen wat er gebeurt, en daardoor ga ik maar proberen en proberen te begrijpen wat er gebeurt, waardoor ik vaster en vaster kom te zitten in ronddraaiende gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kotsmisselijk te zijn van dit hele gebeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zo oneerlijk te vinden dat ik zo geobstipeerd raak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat het nooit meer weggaat, dat ik deze struggle elke dag moet voeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik instort, dat ik dit niet langer volhoud.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb razend te zijn en niet exact te weten waardoor, waarin het razend zijn me laat razen in de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen ademen als ik zo vol met poep zit en niet te kunnen eten als ik zo vol met poep zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gewoon niet te kunnen geloven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het niet uit te kunnen staan dat ik niet gewoon kan zien hoe ik dit gecreeerd heb, wat eraan ten grondslag ligt zodat ik het kan oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te zijn dat alles zo ingewikkeld is gemaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al het plezier te verliezen in deze toestand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me nergens meer voor in te willen zetten als ik me zo ervaar aangezien het toch geen zin heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat niets zin heeft in deze toestand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb rond te tollen in deze toestand en dit niet te willen stoppen aangezien ik zo kwaad ben dat mijn fysiek stagneert dat ik niets meer wil doen, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb uit wraak te stoppen met leven, met meedoen, en dus uit wraak mezelf in/als de mind houd, weg van leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien waar ik wraak op neem of waarom ik wraak neem, ik neem dus gewoon wraak als reactie op wat er gebeurt, in plaats van in te zien wat er gebeurt en hierin gelijk te gaan staan en mijn wraakgevoelens te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren, welke zich manifesteert in mijn  fysiek, ik voel letterlijk de weigering in mijn darmen om zich te ontlasten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren om me te ontlasten, terwijl ik niet zie waarom ik dit doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorme frustratie te ervaren door deze weigering terwijl ik niet zie waarom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorme frustratie te ervaren door niet te zien waarom ik iets doe en door geen mogelijkheid te zien om hierin sturing te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zo ongelofelijk stom te vinden dat ik hierin geen sturing kan geven aangezien ik niet zie wat er gebeurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo verneukt te hebben en niet te zien hoe ik dat gedaan heb en doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo enorm aan te vallen zoals in deze zelfvergevingen blijkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik mezelf zo enorm aanval.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb radeloosheid te ervaren.

Ik realiseer me dat ik er niet zomaar uit komt, dat het veel geduld, schrijven en adem nodig heeft om mezelf in dit construct te bevrijden. Als ik mezelf teveel doorduw, duw ik mezelf vast. het heeft geen zin naar de oorzaak te zoeken, aangezien ik die nu niet kan en zal zien. dat is wat ik als geen zin ervaar. Ik realiseer me dat ik tegen het randje van uitputting aanzit, en hierin is er te weinig fysieke energie over om mijn darmen nog te bewegen. Ik ga dus zien hoe ik enigszins kan uitrusten binnen de bezigheden die ik doe, waarin ik de bezigheden minimaliseer en me focus op het meest noodzakelijke.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de overlevingstoestand te zijn geraakt, waarin ik deze overlevingstoestand kan gebruiken om zelfvergevingen toe te passen hierop, aangezien ik hierin nog geen zelfvergevingen heb toegepast toen ik er midden in zat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel moeheid en uitputting te ervaren dat ik het liefst de hele dag in bed wil liggen en/of in huis rond wil hangen en in de zon wil liggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het net zou redden, net niet de ervaring van uitputting in zou gaan, en Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb toch wel de ervaring van uitputting te zijn ingegaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang en verdrietig te worden van deze ervaring van uitputting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vechten tegen deze toestand van uitputting en dus tegenover mezelf als de ervaring van uitputting te gaan staan, in plaats van er gelijk aan te gaan staan zodat ik er in op kan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als minderwaardig te beschouwen in deze ervaring van uitputting en obstipatie, en Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen dus willen? stoppen met dit minderwaardig vinden.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waarom ik niet wil stoppen met dit minderwaardig voelen van mezelf als mezelf in uitputting en met name in obstipatie.

Ik stel mezelf ten doel mijn darmen fysiek zo effectief als mogelijk te ondersteunen door een lever-gal-reiniging in te zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verslagen te voelen door de mind en Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik hierin ook daadwerkelijk verslagen ben, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn gevoel te geloven en voor waar aan te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het op te willen geven, het eigenlijk al opgegeven te hebben wat zich toont in mijn fysiek, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op deze manier niet te willen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iedere stap als teveel te ervaren en tegen iedere beweging op te zien aangezien mijn eigen buik me constant in de weg zit en ik bij iedere stap het ongemak ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor de dikke opgeblazen buik die ik heb als ik niet naar het toilet kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de dikke opgeblazen buik probeer te verbergen waardoor ik geen kleding kan dragen die ik graag zou willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niets leuk te vinden staan als ik een dikke volle opgeblazen buik heb, terwijl als mijn buik gewoon ontspannen en ontlast is vind ik alles prima staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf aan te passen aan de dikke opgeblazen volle buik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waar ik mezelf moet laten met zoveel ongemak in mijn buik in mijn fysiek, en niet te weten hoe ik de tijd moet doorkomen tot aan een volgende mogelijkheid tot ontlasting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet te kunnen herinneren in het verleden zoveel last ervan te ervaren in 1 dag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het niet meer te kunnen verdragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat dit me overkomt, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het me overkomt zonder dat ik er sturing in heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik op moet geven als ik me fysiek zo belabberd ervaar van een ervaring waarin ik heb opgegeven, in plaats van in te zien dat het er juist om gaat om deze ervaring uit te kunnen schrijven, om mezelf te ontmaskeren in deze ervaring zodat ik mezelf ervan kan bevrijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat mijn fysiek het niet redt, dat ik teveel schade aanricht/heb aangericht en dat ik te laat ben, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te koppelen aan het schade aanrichten aan mijn fysiek, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mijn eigen angst, waardoor ik me laat verlammen en opgeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet door mag gaan, dat ik de grens bereikt heb en als ik mijn hoofd hierboven uitsteek, ik word aangevallen, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf aan te vallen zodra ik mijn eigen opgelegde grenzen overschrijdt, mezelf hierin aanval en hierin geloof dat ik niet verder mag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alhoewel ik dit weet in theorie, in de praktijk volledig onderuit te gaan in/door mijn eigen aanvallen in/als de mind die ik fysiek gemanifesteerd heb.

————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:

www.equalmoney.org

Proces van relatie naar agreement:

www.desteniiprocess.com/courses/relationships

Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:

www.eqafe.com

Zelfeducatie free:

www.eqafe.com/free

www.desteni.net

Journey to Life:

7 jaar dagelijks schrijven

7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven

http://www.facebook.com/groups/journeytolife/

video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life