Dag 107 – Brandend maagzuur

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet precies te zien waardoor ik sinds gisteren avond opeens last van maagzuur heb, behalve dat ik een appel heb gegeten die ik niet goed verteer; maar er is meer, alsof er iets blijft steken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben gecreeerd alsof er iets blijft steken, iets omhoog komt wat omlaag moet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb heel erg moe te worden van deze pijnervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te worden om te eten omdat na het eten deze pijnervaring komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb paniek te ervaren door deze pijn welke voortkomt uit de angst dat ik niet kan eten en ik eet graag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vast te houden aan eten en dus angst te ervaren/creeren als er iets is waardoor ik wellicht niet kan eten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat er niets leuks meer is in de dag als ik niet meer kan eten en kan koffie drinken, waarin een verslaving verscholen zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen wat er omhoog komt, omdat ik gisteren juist mezelf in praktijk in gelijkheid heb uitgedrukt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het te benoemen als uitdrukken in plaats van zelfexpressie, waarin het erop lijkt dat ik mezelf uit druk, als niet aan; aan-uit, waarin ik zie in mezelf dat ik steeds meer ga staan in gelijkheid als mezelf waarin geen weg terug is, en dat ik hierin geen controle heb op wie er wel en wie er niet hierin naast me komt staan, doordat ik mezelf uitdruk als de mind als het verleden uit me drukken, de mind uit door me uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet en opluchting tegelijk te ervaren over het feit dat ik steeds meer de beslissing neem wie ik ben en me hierin uitdruk, onafhankelijk van wat de ander zegt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb opluchting en verdriet te ervaren bij het duidelijk zien dat moeder er niet voor kiest zich op deze manier in de wereld te zetten door ons uit te spreken heen en weer en te bespreken wat we wel en niet doen en wel en niet prettig vinden hierin, en hier hebben we opeens gewoon een gesprek in gelijkheid welke een nieuw startpunt geeft en wordt eindelijk duidelijk waar we steeds op botsen, wat niet zo erg is zodra het Hier is als zichtbaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb veel rust/stevigheid/standvastigheid te ervaren bij dit nieuwe startpunt, welke rust/stevigheid/standvastigheid ik jarenlang/levenslang gemist heb en welke ik nu zie dat die veel angst veroorzaakt heeft doordat alles onzichtbaar en onbespreekbaar is gebleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb veel angst te creeren/veroorzaken in mezelf door niet te spreken in gelijkheid als mezelf en dus onzichtbaar te blijven, en hierin de ander ook de kans niet te hebben gegeven te spreken in gelijkheid als zelf zoals we zelf zijn in het moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf onzichtbaar te houden uit angst voor alle oordelen als projecties van de ander=de mind waar ik geen toepassing als oplossing voor had als zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te zien dat ik dit dus echt alleen wandel, dat de ander niet zomaar meegaat, welke ik altijd ervaren heb maar nooit heb durven zien, aangezien ik dan alleen moet gaan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander de schuld te geven van mijn niet opstaan, in plaats van in te zien dat ik de enige ben die op kan staan, no matter what de ander doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hier ergens een emotie te onderdrukken waardoor ik pijn creeer in de borst- en keelgebied.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien wat er brandt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd geloofd te hebben dat ik niet dit mag doen, dat ik niet mag spreken als zelf welke wellicht conflict brengt en dus heb ik mezelf onderdrukt als uitgedrukt in mezelf, het vuurtje gedoofd, in plaats van mezelf uit te drukken in zelfexpressie, waarin ik mezelf niet heb kunnen zien in woorden die ik spreek zodat ik mezelf kan corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel door te ademen als ik maagzuur of lucht omhoog voel komen die zich niet wil uiten in  een boertje. Ik zie dat ik me steeds wil ontluchten door een boertje, in plaats van lucht als adem te bewegen in mijn fysiek via de ademhaling, en hierin geen boertje hoef te forceren aangezien dat nu pijn doet als het boertje niet komt. Het lijkt erop of de beweging zich moet/gaat verplaatsen van de spijsvertering (emoties) via ontluchting omhoog naar de ademhaling omlaag, van mind naar leven.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke emotie omhoog komt als ik de pijn ervaar, en pas hier zelfvergevingen op toe.

Ik stel mezelf ten doel de communicatie in gelijkheid voort te zetten en me hier iedere keer opnieuw voor in te zetten als in te staan, hoe bang ik ook ben of hoeveel weerstand ik ook ervaar. Ik pas zelfvergevingen toe op de angst en/als weerstand, schrijf waar een patroon moet worden uitgeschreven en dus mezelf door in het fysiek zodat er een fysieke verandering kan plaatsvinden.

Ik realiseer me dat ik kan blijven staan als ik spreek in gelijkheid, ook als de ander dit niet wil doen. mijn neiging om weg te lopen is niet effectief aangezien er dan niets verandert; niet in mezelf want ik loop weg dus laat de mogelijkheid tot spreken/aanwezig zijn  in/als verandering liggen, en niet voor de ander aangezien die niet ziet waar het over gaat als ik wegloop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er altijd op vertrouwd te hebben dat de ander ook wel ziet waar het over gaat, en dus vind ik dat die ander het zelf maar uit moet zoeken/corrigeren, in plaats van in te zien dat ik hierin dus mezelf projecteer op de ander door mijn inzicht op de ander te plaatsen, waarin dus geen enkele verandering plaats vindt aangezien ik het vertrouwen buiten mezelf plaats als projectie op de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn vertrouwen te plaatsen in/op de ander, waarin ik mezelf elke keer laat teleurstellen als blijkt dat de ander niet ziet waar het over gaat en dus niet verandert, in plaats van in te zien dat ik teleurgesteld ben doordat ik zelf niet verander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo bang te zijn voor de projecties van de ander dat ik mijn vertrouwen op de ander plaats zodat ik niet hoef op te staan in zelfvertrouwen – dat kan niet want het vertrouwen ligt al bij de ander, en dus datgene doe waar ik zelf bang voor ben, namelijk projecteren op de ander.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vertrouwen door alles terug naar zelf te halen, te vergeven en corrigeren in de praktijk, totdat ik een en gelijk als zelf ben als Zelf-Vertrouwen.

www.desteniiprocess.com

www.equalmoney.org

www.desteni,net

www.eqafe.com/free

Dag 37 – Onvoorwaardelijk loslaten

Wat te doen met verdriet om verlies van vriendschap met een voormalig partner? Verdriet, verlies en vriendschap, alle 3 woorden in/als de mind. Wat als onvoorwaardelijk loslaten? Vroeg Sylvie me. Dat geeft release. Met name het woord onvoorwaardelijk voor het loslaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn om het verliezen van de vriendschap met een voormalig partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te verwachten dat voormalig partner gewoon weg zou gaan, in plaats van in te zien dat ik dus niet verwacht had van mezelf dat ik gewoon weg zou gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een vriendschap kan verliezen, wat verliezen van een relationele verbinding in/als de mind inhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vriendschap als excuus te gebruiken om een relatie in/als de mind met een voormalig partner te behouden, en hierin een relatie in/als de mind op zich in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verslaafd te zijn aan het contact met een voormalig partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb opluchting te ervaren dat een voormalig partner weg gaat, waarin ik zie dat ik me nog steeds verantwoordelijk voel voor het leven van een voormalig partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me (nog steeds) verantwoordelijk te voelen voor het leven van een voormalig partner, waarin ik me via deze verantwoordelijkheid vasthoud in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf via verantwoordelijkheid voor het leven van een voormalig partner vast te houden in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eeuwig door te kunnen gaan met het onderhouden van contact in/als de mind met een voormalig partner, waarin ik mezelf steeds herlaad met energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een voormalig partner te gebruiken om mezelf te herladen met energie, waarin ik het zo verberg in mooie woorden dat het lijkt of het geen manipulatie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb  het herladen met energie te verbergen in mooie woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het manipuleren te verbergen in mooie woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het grootste deel van de tijd niet door te hebben dat ik manipuleer, en met name niet hoe ik manipuleer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te stoppen in het manipuleren verbloemd in mooie woorden, waardoor er een situatie ontstaat waarin de ander weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds situaties te creeren waarin een voormalig partner weggaat om iets te stoppen, waaruit blijkt dat ik mezelf niet stop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een voormalig partner weggaat omdat ik mezelf niet stop, in plaats van in te zien dat een voormalig partner weggaat om redenen in de ander zelf, en dat het een spiegel is die ik mezelf kan vergeven van wat ik heb toegestaan in/als mezelf, nu of in het verleden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb koste wat het kost te proberen een vriendschap met een voormalig partner te behouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als mind hardnekkig te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven wat er gebeurt, wat ook niet hoeft, ik hoef het niet te geloven, ik wandel de verandering en vergeef mezelf de consequenties die ik gecreeerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen over de veranderingen die plaatsvinden, in plaats van in te zien dat veranderingen in relaties betekenen dat ik zelf verander, wat niet iets is om me schuldig over te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat er zaken zijn waar ik me wel schuldig over moet voelen.

Ik laat voormalig partner onvoorwaardelijk los, en in het onvoorwaardelijk ervaar ik mezelf als de partner als gelijken. Ik realiseer me dat ik kwijt kan raken in/als de mind waar ik me aan gehecht heb, waardoor ik mezelf kwijt raak door participatie in hechting in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwijt te raken door me te hechten in/als de mind, wat een angst geeft om kwijt te raken waaraan ik me gehecht heb, aangezien het dan lijkt of ik een deel van mezelf kwijt raak als datgene/diegene waaraan ik me in/als de mind gehecht heb, weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in hechtenis te hebben genomen in/als de mind.

Ik verbind mezelf met mezelf door voormalig partner onvoorwaardelijk los te laten in/als mezelf.

http://desteniiprocess.com/

http://desteniiprocess.com/courses/relationships

http://equalmoney.org/

http://www.desteni.net/