Dag 425 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-6 – Verslagen

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen?- Verbeeldingsdimensie

Dag 403 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-1 – Machteloosheid

Dag 409 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-2 – Hopeloosheid en Verdriet

Dag 410 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-3 – Woede

Dag 418 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-4 – Angst en Angstdimensie

Dag 421 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-5 – Verbijstering

schaak

The Soul of Money – Part 4

Voor context lees de serie bovenaan dit blog welke begint op Dag 398. Het is een serie waarin ik specifiek uitschrijf hoe ik de verdediging van en als een karakter als afscheiding in/als mezelf in/als de geest heb opgezet in verschillende dimensies waarin steeds opnieuw en gedetailleerd zichtbaar wordt dat de gedachte “het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen” ‘natuurlijk’ over (een deel van) mezelf gaat als en zodra ik participeer in deze gedachte en/als geactiveerd karakter en ieder blog beschrijft een aspect/dimensie van dit karakter als afscheiding binnenin zelf welke in het schrijven zichtbaar wordt.

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte, onbegrip

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verslagen te ervaren ten gevolge van de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verslaan in en als een gedachte, geplaatst als projectie en hiermee een ander willen verslaan, opgezet ter controle, behoud en verdediging van mezelf in en als de geest, in en als energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander te willen verslaan met de projectie van mijn gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verslaan met een gedachte zodat ik niet weet waar te beginnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verslaan met een gedachte voordat ik ook maar begonnen ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf de mogelijkheid te geven te beginnen met onderzoeken in en als mezelf wat er gebeurt in het moment door mezelf en/als de ander te verslaan met een energetische ervaring als verslagen zijn als gevolg van de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’, geprojecteerd op een ander.

Als en wanneer ik mezelf zie neigen tot een willen verslaan van een ander en hierin van mezelf door middel van projectie van een gedachte ter controle, behoud en verdediging van mezelf in en als de geest als energie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als de geest, energie probeer te winnen door gedachten te produceren, deze al dan niet te projecteren op een ander en hierin energetische reacties op te wekken, in mezelf en/als in de ander, ter overleving in en als de geest als energie.

Ik realiseer me dat ik hierin, het leven als mezelf als de ander versla, van me af sla, neersla in en als mezelf en eventueel in de ander.

Ik stel mezelf ten doel, te stoppen met het neerslaan van leven in en als mezelf en in en als de ander ten behoeve van het winnen van energie in en als de geest en mezelf tot vertraging te brengen wanneer ik mezelf in een energetische ervaring van verslagen zijn zie participeren. Ik plaats een gerichte zelfvergeving in het moment; ik adem in; ik stop, ik adem uit, ik laat los en zie wat ik aan het doen ben, waarin ik indien nodig verdere zelfvergeving en zelfcorrectie toepas op hetgeen ik ondervind en veroorzaak in mezelf en eventueel in een ander.

Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken in mezelf of ik een herinnering zie die hieraan verbonden is zodat, als ik een herinnering zie opkomen, ik op een dieper niveau mezelf van dit patroon bevrijd in en als het uitschrijven ervan.

Wordt vervolgd

Voor context lees de serie bovenaan dit blog welke begint op Dag 398. Het is een serie waarin ik specifiek uitschrijf hoe ik de verdediging van en als een karakter als afscheiding in/als mezelf in/als de geest heb opgezet in verschillende dimensies waarin steeds opnieuw en gedetailleerd zichtbaar wordt dat de gedachte “het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen” ‘natuurlijk’ over (een deel van) mezelf gaat als en zodra ik participeer in deze gedachte en/als geactiveerd karakter en ieder blog beschrijft een aspect/dimensie van dit karakter als afscheiding binnenin zelf welke in het schrijven zichtbaar wordt.

addiction-khairzul-mg

Day 525: Stimulation – Addiction – Part 3

———————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Verbeeldingsdimensie

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Innerlijke verbeeldingsdimensie:

mijzelf stil zittend en stil zijnde met een verslagen gezicht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in de verbeelding van mijzelf stil zittend en stil zijnde met verslagen gezicht, ten gevolge van de gedachte ‘Het is zo zelfonoprecht dat ik  niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf in verbeelding te gaan ten gevolge van een gedachte, en vervolgens te denken en geloven dat ik mezelf stil zittend en stil zijnde zie en ben geworden door de zelfonoprechtheid van een ander, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf onderdruk in en als productie van een gedachte in en als mezelf in en als de geest, welke ik geloof en ervaar als ‘dit ben ik’, en vervolgens als excuus gebruik om stil te zitten en stil te zijn met een verslagen gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verslaan en stil te houden met een gedachte en hierin zelfonoprecht te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelfonoprecht te zijn door het geloof in en volgen van mijn eigen gedachte en deze vervolgens op een ander buiten mij te projecteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gedachte(n) als excuus te gebruiken om stil te zitten en stil te zijn met een verslagen gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf stil zittend en stil zijnde met een verslagen gezicht, ten gevolge van geloof in mijn eigen gedachte, te verdedigen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in mijn eigen zelfonoprechtheid als zijnde ‘dit ben ik’, en deze ‘ik’ vervolgens te gaan verdedigen door de ander aan te vallen in en als projectie van mijn gedachte op de ander als ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

*

Als en wanneer ik mezelf in de verdediging zie gaan in en als projectie op een ander van een gedachte – bestaande in mij, over een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets denk over een ander wat in eerste instantie in mezelf bestaat en dus over mezelf gaat.

Ik realiseer me dat als ik reageer op mijn eigen gedachten, ik iets en/of iemand in mezelf aan het verdedigen ben.

Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken in mezelf, wie of wat ik aan het verdedigen ben, door te zien wat er opkomt in mij aan afbeelding in, als en van mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie denken dat iemand zelfonoprecht is, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als ik reageer in en als mezelf op eventuele zelfonoprechtheid van een ander, ik zelf nog zelfonoprecht ben, en dat dit prioriteit is om te onderzoeken in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de reacties, afbeeldingen, gedachten in en als mezelf te onderzoeken totdat ik stabiel ben in en als mezelf, zodat/waarna/waarin ik mezelf richting kan geven ten aanzien van een ander in eventuele zelfonoprechtheid.

Als en wanneer ik mezelf zie stil zitten en stil zijn, eventueel met verslagen gezicht, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in een afbeelding van mezelf opgedaan in het verleden ten gevolge van  gedachten die ik niet heb ingezien en onderzocht in mezelf, maar onderdrukt in en als reactie in mezelf, waardoor ik een platform als persoonlijkheid heb gecreeerd in mezelf die indien getriggerd, omhoog komt in en als een persoonlijkheid waarvan ik ben gaan geloven dat ik dit ben, ook al weet ik ergens dat dit niet zo is.

Ik onderzoek in mezelf wat het is aan gedachten in mezelf dat me stil en/of verslagen doet geraken en waarom ik ervoor gekozen heb om deze in en als persoonlijkheid toe te staan te bestaan in mezelf, wat de angst is hierin welke me tot dit besluit heeft doen komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een besluit te nemen tot het toestaan van een bestaan in en als persoonlijkheid in en als mezelf, stil zittend en stil zijnde met een verslagen gezicht, en deze persoonlijkheid vervolgens te gaan verdedigen in en als projectie van een gedachte over een ander op een ander zonder nog te zien dat de gedachte bestaat binnenin mij, gecreeerd en toegestaan in/als/door mezelf, en dus feitelijk mezelf toebehoort en over mij gaat.

Als en wanneer ik mezelf mijn eigen gedachte(n) als excuus zie gebruiken om stil te zitten en stil te zijn met een verslagen gezicht, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me verslagen voel door geloof in mijn eigen gedachte(n).

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken met welke gedachte(n) in mij ik als excuus gebruik om stil te zijn en stil te zitten met een verslagen gezicht, waarin ik mezelf vergeef wat ik hierin tegenkom bestaande in en als mezelf als angsten, zodat en waarin ik mezelf beweeg en opsta in en als mezelf, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving, in en als zelfcorrectie.

Wordt vervolgd

The Metaphysical Secrets of Imagination – Self Image and Imagination

——————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 208 – Zelfvergevingen/Zelfcorrecties-1 op ‘Motie van Wantrouwen’

Vervolg op Dag 207 – Motie van Wantrouwen – Angst als E-Motie als Rechtvaardiging van Manipulatie

Start Zelfvergevingen en Zelfcorrecties:

Gedachte:

Ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de gedachte al te denken ‘ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon’, waarin ik het als gedachte aanneem en hierin mijn angst rechtvaardig als iets wat zo is als statement waar niets meer aan te veranderen is, zonder in te zien dat alleen de participatie in de gedachte ook al een vorm van controle dus angst is.

Als de gedachte ‘ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon’ voorbij komt, dan stop ik, ik adem. In de adem breng ik mezelf hier in plaats van in de gedachte te stappen en deze te volgen. Ik zie in mezelf wat het is dat maakt dat ik in participatie in deze gedachte wil stappen.

Ik stel mezelf ten doel in mezelf te zien wanneer ik het woord ‘bang’ in mijn vocabulaire heb en/of  wanneer dit opkomt in gedachten, zodat ik mezelf kan stoppen met opnieuw programmeren in/als angst.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb exact een kopie van mijn moeder hierin te zijn geworden die letterlijk tegen mij heeft gezegd dat ze me niets durft te zeggen en/of te vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me met een schokje te realiseren dat ik exact hetzelfde doe als mijn moeder en dat ik dit niet leuk vind aan haar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in/als kopie van mijn moeder hierin, niet leuk te vinden, aangezien het een motie van wantrouwen is in/als zelf waarin geen zelfverantwoordelijkheid genomen wordt maar in plaats hiervan zelf afhankelijk van de andere persoon/persona gemaakt wordt met instemming van zelf in/als manipulatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf in te stemmen in/als manipulatie in/als bewustzijn, in plaats van overeen te stemmen met/als mezelf in/als Leven in Zelfverantwoordelijkheid in het stoppen van participatie in angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf wantrouwig te maken tegenover mezelf en tevens geprojecteerd op de andere persoon door mezelf in de steek te laten voor een ervaring van angst in/als bewustzijn, en hierin mijn Zelftrouw weg te leggen en mezelf in/als Zelfvertrouwen monddood te maken door een geloof in angst in/als Bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb macht te ervaren tegenover mijn moeder in het feit dat ze niets durft te zeggen en/of vragen, aangezien ik eigenlijk ook helemaal niet wil dat ze iets zegt en/of vraagt aan me, maar ondertussen net doe alsof ik er niets aan kan doen dat zij dit zo ervaart, en doordat ik dit zo heb ervaren als macht in mezelf, ga ik er vanuit dat de persoon, waar tegenover ik ervaar dat ik niets durf te zeggen tegen/vragen aan die persoon, tegenover mij dezelfde macht ervaart en dit gebruikt als manipulatie, in plaats van in te zien dat ik participeer in mijn eigen ervaring in/als herinnering, waarin ik gemanipuleerd heb en waarin ik mezelf nu weer manipuleer in participatie in herinnering in/als angst, welke ik projecteer op de andere persoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen ervaring als reactie op wat ik zelf toepas in herhaling van wat ik zelf heb meegemaakt, te projecteren op de andere persoon door hetzelfde scenario uit te spelen als welke ik zelf ervaren en nooit gecorrigeerd heb in/als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring geprojecteerd op de ander werkelijk te geloven als zijnde iets van de ander, en hierin angst te ontwikkelen ‘voor de andere persoon’ en angst voor mensen in het algemeen, niet ziende dat ik participeer in een herinnering waarin ik mezelf manipuleer in/als Bewustzijn en hierin angst ervaar voor mezelf in/als Bewustzijn in relatie tot de andere persoon/andere mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een geloof te creeren dat ik bang ben voor de andere persoon/andere mensen, waarin ik mijn persona op de anderen projecteer en deze dus niet meer zie als mensen maar als persoonlijkheden in/als projectie van mezelf in/als persoonlijkheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nooit te hebben begrepen hoe mensen niet bang kunnen zijn voor elkaar aangezien dit alles is wat ik gekend heb als mezelf in participatie in/als Angst in/als Bewustzijn, en als oplossing hiervoor een overeenkomst in wederzijds begrip op te stellen zodat er ten minste een soort basis van vertrouwen ontstaat tegenover deze motie van wantrouwen in/als mezelf, waarin ik mezelf afhankelijk maak van die ene of paar personen waarmee dit tot stand komt, waardoor de hele constructie alsnog ineen stort, wel ziende dat het zo niet kan maar niet exact ziende hoe dan wel wat me nog banger maakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf bang te maken met mijn eigen angst en onbegrip en hierin dus onvermogen tot zelfvergeving, waarin ik een ‘verdoemd tot in de eeuwigheid’  creeer in participatie in Bewustzijn in/als Angst.

Ik stel mezelf ten doel mijn ongelijkheid ten aanzien van mezelf als mijn moeder te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mijn projecties op de andere persoon te stoppen en terug naar zelf te halen zodat ik kan inzien waarin ik mezelf heb afgescheiden van mezelf in/als angst en mezelf en de anderen kan gaan zien als mensen die participeren in persoonlijkheden als reactie op elkaar, maar deze niet werkelijk zijn als Leven.

Afbeelding:

Ik zie mezelf ineenkrimpen, monddood, verbijsterd, verslagen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te zien in een afbeelding waarin ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd en verslagen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een afbeelding waarin ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd, verslagen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de afbeelding waarin ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd en verslagen, te geloven en voor waar aan te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ineen te krimpen, monddood, verbijsterd en verslagen ten gevolge van een vroegere ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de afbeelding waarin ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd en verslagen, te gebruiken als rechtvaardiging voor het geloven en volgen van mijn angst en hierin een slachtofferrol aan te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een slachtofferrol aan te nemen ten opzichte van de angst die ik ervaar door ineen te krimpen, monddood, verslagen en verbijsterd.

Als ik mezelf in een afbeelding ineen zie krimpen, monddood, verbijsterd en verslagen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een afbeelding in/als mezelf heb opgeslagen als herinnering van een gebeurtenis in het verleden, waarin ik mezelf ineen heb gekrompen, monddood, verbijsterd en verslagen, gelovende dat ik niet bij machte was/ben om in/als zelf op te staan en te spreken, in plaats van in te zien dat ik mezelf monddood, verbijsterd en verslagen ineen heb doen krimpen door te geloven dat de ervaring van ‘niet bij machte zijn om in/als zelf op te staan en te spreken’ echt is in het moment, dat de angst die ik hierin ervaar echt is en komt door de andere persoon, in plaats van in te zien dat ik angst ervaar voor mijn eigen Macht in/als Bewustzijn als Angst, waarin ik mezelf monddood maak en vervolgens verslagen en verbijsterd ineen krimp.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mijn angst te projecteren op de andere persoon en deze angst terug naar zelf te halen als angst voor een persona in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de persona in mezelf waarvoor ik angst ervaar te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel de herinnering uit te schrijven waarin ik nog bewust weet dat ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd en verslagen waarin ik de aanwezige personen de schuld hiervan ben gaan geven, wetende dat dit niet klopt, maar niet opgestaan in/als mezelf om dit werkelijk te stoppen en zelfverantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in/als angst en dus de situatie herhalend als consequentie van het niet stoppen van mezelf in/als angst.

Ik realiseer me dat alleen als ik volledig zelfverantwoordelijkheid neem, de angst zal stoppen/verdwijnen aangezien de angst in eerste instantie voortkomt uit het wegleggen van mijn zelfverantwoordelijkheid waarin ik mezelf afhankelijk maak van de andere persoon en/of een persona in/als mezelf.

Wordt vervolgd

www.eqafe.com

——————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life