Dag 600 – Leidt geheimhouding tot een constructieve aanpak?

zwijgen

Na het openen van het punt van ervaringen en gedrag in relatie tot een patroon dat ik gecreëerd heb jaren geleden, in een periode van het ontzeggen van voldoende voeding voor mezelf – bemerk ik dat ook de zogenaamde ‘grote’ punten of onderwerpen, eveneens punten / onderwerpen zijn die geopend en vergeven kunnen worden. In verschillende interviews heb ik dit gehoord, dat een ogenschijnlijk ‘klein’ punt, groter kan zijn dan het lijkt en vice versa, dus dat een ogenschijnlijk enorm, onoverkomelijk onderwerp, niet groter is dan andere patronen. Het is een patroon dat ik in kleine stapjes onder ogen kan zien en van hieruit verantwoordelijkheid voor kan nemen in de toepassing van zelfvergeving als zelfbegrip, van waaruit ik mezelf stap voor stap ga corrigeren en veranderen.

Het haalt de energetische lading af van het onderwerp / verslavingspatroon dat ik heb ontwikkeld en als ik dit zo opschrijf vraag ik me af, is dat eigenlijk niet wat ik (en iedere ander) steeds doe in en als de geest; dat ik heel veel ophef maak over een manifestatie en het zo ‘angstaanjagend’ maak, in plaats van de manifestatie te onderzoeken binnenin mezelf, integer en zorgvuldig, met als doel om mezelf te begrijpen en bevrijden van deze beknellende angstervaring die ik gemanifesteerd heb voor en als mezelf.

geheimhouding

Als ik naar het onderwerp verslaving kijk, is het verbergen en de geheimhouding een enorm bevorderende factor om een destructief patroon te manifesteren. In de geheimhouding in de geest kan ik niet goed zien wat er werkelijk speelt binnenin mij, aangezien ik bezig ben met iets te verbergen. En juist in dit verbergen, creëer ik de meeste consequenties, in mijn geval binnenin mijn eigen lichaam en in veel gevallen ook juist in de wereld in relatie tot anderen om ons heen. Iemand vroeg mij vrij recent waarom het nodig is om al dit soort onderwerpen openbaar te maken en mijzelf feitelijk open te stellen in wat er binnenin mij speelt, in en als de geest. Dit is nodig omdat de geheimhouding niet bijdraagt aan het zelfbegrip en dus zelfvergeving. Dit betekent niet dat ik alle details op het internet plaats, aangezien dit geen constructief voorbeeld inhoudt van hoe ik effectief werk met het ontmantelen van de ‘geheimen’- oftewel, van de patronen in gedachten, gevoelens en emoties – in en als de geest.

We doen alsof het woord geheimen iets heel ‘groots’ is, echter feitelijk bestaan geheimen uit gedachten en van hieruit de activatie/creatie van gevoelens en emoties als ‘beweegredenen’ die niet geverifieerd zijn met de praktische, fysieke werkelijkheid. Het zijn in feite aannames die ik ben gaan geloven en van hieruit, ben gaan leven zonder dat ik werkelijk onderzocht heb of dit het beste is, hetgeen dat ik doe en denk.

Bijvoorbeeld, een sapvastenkuur beginnen op een leeftijd van 16 jaar, dat is niet het beste. Het is niet geschikt voor een lichaam van 16 jaar (dus in de groei) om het van voeding te onthouden en zeker niet vanuit een wens tot afslanken. De wens tot afslanken was in mijn geval, ook niet het beste; er was geen sprake van overgewicht, echter de wens was gestoeld op wat ik zag aan voorbeelden in de media en hier vandaan, had het met veel meer zaken te maken binnenin mezelf waarin ik mezelf geen richting heb leren geven en dit heb ik niet geleerd, omdat mijn ouders dit niet geleerd hebben en dit mij dus niet konden leren, en zo gaat dit terug in de tijd. Hierin mist het aan begeleiding en observatie met gezond verstand, waarin alle aspecten in overweging worden genomen en van waaruit dan een passende oplossing gevonden kan worden. Bijvoorbeeld, ik had destijds ook al vaker last van mijn buik die opgeblazen was. Hierin zou ook op jonge leeftijd veel meer begeleiding mogelijk zijn, zowel fysiek als emotioneel en als dit op deze manier ondersteund wordt, is er helemaal geen reden of aanleiding en dus geen wens tot ‘afslanken’. En zo kan dit per mens, individueel bekeken worden. Het kan namelijk zo zijn dat er bij een aantal jongeren wel degelijk overgewicht speelt waarin een meer gerichte begeleiding nodig is ten aanzien van het overgewicht en de gesteldheid van het fysiek, echter ook hier zijn er weer vele aspecten die in overweging moeten worden genomen.

Kortom onze gezondheidszorg en educatie schiet enorm tekort; ouders staan vaak met hun handen in het haar ten aanzien van hun kinderen en dan is het maar net welk overlevingspatroon naar voren komt die dit tot uiting brengt. En juist dit overlevingspatroon, is wat het kind oppikt en voortzet binnenin en als zichzelf, vaak iets afwijkend van het originele patroon zoals de ouders het tonen zodat het lijkt alsof het kind ‘anders’ is. Maar dat is niet zo. We zijn exacte kopieën van onze voorouders en zetten het DNA voort, exact zoals we geleerd hebben. Totdat we beslissen dit te stoppen binnenin en als onszelf en onszelf te vergeven en corrigeren voor wat we hebben toegestaan.

Parenting – Perfecting the Human Race (Interviews Engelstalig)

Het is nu tijd om dit te doen. Via het internet is er ontzettend veel informatie beschikbaar waar voorheen geen toegang tot was. Dus wat dat betreft, wordt de geheimhouding minder en minder. We kunnen onszelf ‘exposen’ en dit gebruiken op een opbouwende manier, ter ondersteuning en voorbeeld als wat het beste is voor al het leven. Hierin beslis ikzelf wat ik deel en wat ik eerst binnenin mezelf wil onderzoeken. Ik leer mezelf hierin richting te geven en zo behoud, of liever gezegd, ontwikkel ik stapje voor stapje, woord voor woord, blog voor blog een zelfdirectie, een zelfsturing in en als mijn zelfexpressie waarin ik beslis, in en als een uitgangspunt van wat het beste is voor al het leven.

En dit gaat langzaam, want ik heb jaaaaarenlang iets anders geleerd. Ik heb namelijk alleen geleerd om mezelf uit te drukken in reactie op mijn buitenwereld en hierin ligt de beslissing van wat ik deel en uitdruk, dus niet werkelijk in mezelf; die beslissing geef ik uit handen aan de buitenwereld, aan datgene of diegene waar ik op reageer buiten mezelf. En dit geeft de ervaring van onmacht binnenin mij, want natuurlijk ‘voel’ en ‘weet’ ik dat ik mezelf geen richting geef, dat ik me steeds maar laat activeren en uitdagen tot een uitdrukking waartoe ik niet werkelijk een beslissing genomen heb, het is een aangeleerd patroon, in reactie op iets of iemand buiten mij. En ‘natuurlijk’ ben ik hier boos om, want ik ben niet effectief. Ik geef mezelf niet effectief richting. Als ik dit onder ogen durf te zien en wil zien en wil leren zien hoe dit komt, dan heb ik de eerste stap gezet want als ik iets onder ogen wil zien en zo ga zien, stel ik mezelf in staat om er iets aan te doen. En als ik iets niet onder ogen wil zien, stem ik feitelijk toe tot geheimhouding van een bestaan in deze overlevingsmechanismen, in en als mezelf als een manier van leven die niet het beste is voor mezelf en/als al het leven. Hierin ligt de beslissing bij mij.

Met een kanttekening dat de ongelijkheid binnenin onszelf, zich zo gemanifesteerd heeft in de wereld tot een bestaan waarin we afhankelijk zijn geworden van hoe we het geldsysteem in en als deze wereld gecreëerd hebben en/of hebben toegestaan zich te ontwikkelen en een groot deel van de mensheid of eigenlijk iedereen, deels of geheel bezig is met overleving op fysiek niveau. Dus dit is een aspect dat onder ogen gezien moet worden zodat ook hier vergeving en verandering kan plaatsvinden met gelijke mogelijkheden tot een fatsoenlijk bestaan voor ieder-een.

De Weg Vooruit is Politiek (Politiek Blog Nederlandstalig)

Deze theorie en informatie, die is essentieel. Echter de uitdaging ligt in de praktische toepassing van de theorie, dagelijks, in de fysieke werkelijkheid, in de hele kleine dingen, in de interactie met de mensen met wie we omgaan, in het constant en consequent leven van en als het vergeven en corrigeren van onszelf waarin we geven zoals we zouden willen ontvangen in overweging van al het leven, inclusief onszelf.

Desteni I Process (Cursus Engelstalig en gratis Lite cursus ook Nederlandstalig)

openstellen

“Openbaringen” (Teksten Nederlandstalig)

————————————————————————————————————————-

Dag 559 – Waarom lijken de blogs vaak ‘zwaar en negatief’?

images d

Meerdere keren komen er reacties op de blogs dat ze ‘zwaar’ zijn of negatief. Als je de onderwerpen leest in een blog en de lading aan emoties ziet die soms meekomt en wordt uitgeschreven, ja dat ziet er inderdaad zwaar uit. Hierbij is het te zien dat juist deze ‘zware’ en negatieve ervaringen in zelfvergevingen worden uitgeschreven. En dus betreft het juist een verwijderen van de lading zodat men zichzelf richting kan gaan geven en niet langer beheerst wordt door allerlei gedachten en energetische ervaringen. Hierbij betreft het zowel de negatieve als de positieve ervaringen die in zelfvergevingen worden uitgeschreven, deze bestaan in polariteit met elkaar en houden elkaar in stand. Echter wat ons het meest beheerst, is de lading emotie die we over het algemeen onderdrukt hebben in ons fysiek en met ons meedragen en hier overheen ligt een dun laagje aan positieve ervaringen die we zo hebben opgebouwd ter overleving in en als de geest.

Over het algemeen zijn we ervan overtuigd dat al het negatieve waaruit en waarin we bestaan – denk hierbij aan de meest vreselijke gedachten en emoties die in ons huizen – niet genoemd mag worden, dat we het moeten verstoppen en wegdrukken, anders zou het weleens ‘uit’ kunnen komen en daarbij hebben we liever niet dat iemand ziet hoe gemeen we eigenlijk zijn in en als de geest, gemeen als ongelijk, we bestaan in ongelijkheid van en als onszelf als leven, in afgescheidenheid, in en als de geest en om onszelf in deze toestand te beschermen willen we het niet zien en mag niemand anders het zien en moet het worden weggestopt. Immers dat wat we niet zien, kunnen we negeren.

Echter door het niet te zien door het te negeren, kunnen we er ook niets aan veranderen. En daar is het uitschrijven voor in deze blogs. Het zien in zelfoprechtheid wat we hebben toegestaan in en als onszelf aan gedachten, gevoelens en emoties. En vervolgens het uitschrijven van de zelfvergevingen op deze gedachten, gevoelens en emoties waarin we onszelf bevrijden van de energetische lading waarin we onszelf gevangen houden. Is dit ‘zwaar’ of negatief? Ja absoluut. Dat is hoe we bestaan als mens op het moment. Als we dit niet onder ogen zien, zullen we juist hetgeen we onderdrukken, opnieuw manifesteren binnenin onszelf en van hieruit, in de buitenwereld.

Om te zien hoe ernstig dit is hoeven we alleen om ons heen te zien in de wereld waarin we leven. De wereld staat in brand en barst uit elkaar van verongelijking, van de ongelijke verdelingen van de goederen op en van de aarde, van overleving en ervaringen van wraak die we iedere dag opnieuw, in het klein of in het groot, een rol laten spelen in ons leven en in het leven van degenen om ons heen. Degenen die dit niet willen zien en zeggen hier niet aan deel te nemen – kijk nog even wat dieper. Het zit zo diep verstopt dat je het niet ziet en door een blog zoals deze als ‘negatief’ te bestempelen hoef je het opnieuw niet te zien.

Dus als er een blog voorbij komt met zelfvergevingen op allerlei gedachten, gevoelens en emoties waarin het lijkt of iemand volledig de draad kwijt is, weet dan dat de schrijver zichzelf aan het richting geven is door te beginnen met het zelfoprecht zien wat er binnenin zelf speelt en vervolgens door hier verantwoordelijkheid voor te nemen door het uitschrijven (en eventueel uitspreken) van zelfvergevingen ter zelfbevrijding van hetgeen men jarenlang gedacht en geloofd heeft. Van hieruit komen dan de zelfcorrigerende uitspraken die men kan leven in en als de fysieke realiteit als de daadwerkelijke zelfverandering. Om niet meer, nee niet meer zoveel ongelijkheid toe te staan van binnen en van buiten en om zelf in staat te stellen om te zorgen voor zelf en/als een ander, voor het leven van binnen en van buiten, voor iedereen, voor al het leven.

Zelfverandering begint binnenin zelf en er is er maar één die dit kan doen.

mental slavery

Desteni I Process

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

———————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 449 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-12 – Schaamte

Dag 438 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-11 – Opgeven

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren naar aanleiding van de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen;, waarin ik me schaam voor hetgeen zichtbaar is in het projecteren van mijn gedachte op een ander en in het leven van deze gedachte geprojecteerd op een ander welke feitelijk laat zien dat ikzelf zelfonoprecht ben in dat moment en dus zelfonoprecht leef, gelovende in de rechtvaardigheid van mijn eigen reacties en dus levend in en als de rechtvaardigheid in en als reactie, in plaats van te leven in en als zelf in zelfoprechtheid en mijn reacties in en als mezelf te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te schamen voor het feit dat ik vasthoud aan mijn geloof in reacties en dus vasthoud aan de afscheiding als ongelijkheid in en als mezelf welke schade berokkend aan een ander als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als niet bereid te ervaren om deze afscheiding als ongelijkheid op te geven gerelateerd aan een persoon die ik op afstand wil houden als degene die in mijn beleving en interpretatie, gedachten in herhaling op mij projecteert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een persoon op afstand te willen houden door zelf gedachten te gaan projecteren en hierin een afscheiding als muur te bouwen tussen mij en de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een (eventuele) projectie van een ander als reden te gebruiken om zelf te mogen projecteren en dus als reden te gebruiken voor het in stand houden van mijzelf in zelfzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een persoonlijkheid op afstand te willen houden en zo mijn eigen persoonlijkheid in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen verbergen dat ik een persoonlijkheid op afstand wil houden en mijn eigen persoonlijkheid in stand wil houden aangezien ik weet dat dit niet zelfoprecht en dus ongelijk is en zo ongelijkheid voortbrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ongelijkheid voort te brengen door een persoonlijkheid op afstand te houden en zo mijn persoonlijkheid in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gelijkheid in de wereld te willen brengen maar zelf tegelijkertijd, het liefste mijn eigen ongelijkheid als persoonlijkheid in stand te willen houden ter bescherming van mezelf als ‘wie ik ben’ in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als geestesverschijning in stand te willen houden en dus (nog) niet werkelijk, volledig en fysiek te staan in en als het woord gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het me schaadt als ik deze persoonlijkheid opgeef en de andere persoon toe laat naderen, aangezien het zo voelt en dus wederom, mijn eigen gevoelens en emoties als energetische waarden als leidraad te gebruiken voor wie ik ben, welke mij automatisch in en als de geest doet behouden en doet leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te doen behouden en leven als een automaat in en als de geest en hier ondertussen wel schaamte voor te ervaren en dit dus te verbergen en dus, mezelf te verstoppen als wie ik ben, bestaande in en als de geest net als ieder ander die leeft en zich verbergt in en als de geest en zo, schaamte in stand te houden en te leven in deze wereld maar door het verbergen ervan, niet tot werkelijke schaamte te komen welke mij brengt tot zelfverandering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte in stand te houden en te leven in deze wereld.

Wordt vervolgd

Gehele blogserie:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Verbeeldingsdimensie

Dag 403 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-1 – Machteloosheid

Dag 409 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-2 – Hopeloosheid en Verdriet

Dag 410 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-3 – Woede

Dag 418 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-4 – Angst en Angstdimensie

Dag 421 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-5 – Verbijstering

Dag 425 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-6 – Verslagen

Dag 426 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-7 – Schrik

Dag 430 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-8 – Stil vallen en Redeneren

Dag 432 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-9 – Paniek

Dag 437 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-10 – Walging en Onbegrip

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 318 – Zelfvergevingen werk – traagheid en reactie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo moe te zijn na een dag werken in het systeem en tevens mezelf vast te houden, overeind te houden in het systeem, werkend voor mijn loon, in plaats van werkelijk op te staan in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de dagen als zwaar te ervaren en conflict te creeren en ervaren, werkend in het systeem, na een aantal dagen thuis zoals vakantie of ziek zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe al die mensen ooit moeten veranderen als ik zie hoeveel moeite het mijzelf kost om ook maar iets te veranderen in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf geen goed voorbeeld te vinden, aangezien ik zo traag ben in en als verandering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf traag te vinden in en als verandering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren mezelf te helpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zo verkeerd aangepakt te hebben vandaag in de winkel met een klant.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te reageren op een klant en mezelf hierin geen richting te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor hoe ik het heb aangepakt en hoe ik het aanpak met sommige klanten, terwijl ik mijn mond vol heb over het proces van reactie naar zelf halen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vrezen voor ontslag doordat ik het niet goed aanpak met af en toe een klant.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te vinden dat ik recht van spreken heb als ik me zo gedraag naar een klant, ook al is het af en toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van mensen in het algemeen in en als mijn eigen reactie, als afschuwelijk te ervaren, en dus denk ik hierin dat ik me afschuwelijk gedraag tegenover vrijwel alle klanten, en zoniet, dan hypocriet, want waarom naar de een wel en naar de ander niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf een hypocriet te vinden aangezien ik mensen niet in gelijkheid benader, en ik ga hieraan ten onder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ten onder te gaan aan mijn eigen ongelijke benadering van mensen in en als reactie in mezelf, en het toch niet in 1 adem te kunnen stoppen, wat op zichzelf nogal bizar en afschuwelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te willen laten zien in en als de geest, bestaande in afschuw, en dus mezelf groot te houden en te verstoppen.

*

Als ik mezelf zie reageren in mezelf in een situatie in een gesprek met een klant op werk, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat zolang ik reageer in mezelf, ik geen richting kan geven aan een gesprek, aangezien ik geen richting geef in en als mezelf. Dus ik stop, ik adem. En that’s it for the moment.

Ik realiseer me dat ik als de geest de situatie in de winkel veroordeel, en dat ik als de geest mezelf als traag veroordeel, terwijl het een punt is welke correctie nodig heeft, waarin de geest dient te vertragen in het moment.

Ik realiseer me dat ik traagheid als vertraging in de geest nog niet voldoende effectief toepas waardoor het proces van verandering vertraagt.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het exact is wat me zo in reactie brengt, aangezien ik geen trigger-punt herken en al in een algehele ervaring aanwezig ben. Ik realiseer me dat ik via het herkennen van een trigger-punt mezelf beter richting kan geven voordat ik al verdwenen ben, en tevens beter inzicht krijg in wat er gebeurt in mezelf en waarom.

Ik stel mezelf ten doel te vertragen in en als de geest, zodat ik mezelf beter kan zien, stoppen, zelfvergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel verder te gaan met schrijven, ook al vind ik dat ik  ‘traag’ beweeg en in en als een ervaring van afschuw (als angst).

Full_the-spirituality-of-the-snail-part-1

The Spirituality of the Snail – Part 1

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 238 – Expressie en de Darm – Teleurstelling

Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Dag 233 – Expressie en de Darm – Patroon Verwachting Geloof

Dag 234 – Expressie en de Darm – Eten Klaarmaken

Dag 236 – Expressie en de Darm – De Buik en Taille in de Media

Dag 237 – Expressie en de Darm – Zelfvergevingen op Buik en Taille

From-energy-to-sound-atlanteans-support-part-63

Ik ervaar een ervaring van teleurstelling welke ik heb opgeslagen in de darm. Als de ontlasting een aantal dagen gemakkelijk gaat, en dan opeens een dag niet, ervaar ik deze teleurstelling. Van hieruit gaat het hele mind-construct aan van teleurstelling naar geen zin hebben naar het heeft geen zin naar opgeven. Terwijl ik dit schrijf zie ik dat ik gisteren een teleurstelling in mezelf onderdrukt heb welke ik ervoer als reactie op iets wat iemand zei in mijn omgeving.

Diegene zei dat die, ondanks dat duidelijk was in de dingen waar die tegenop liep, te maken hebben met de macht van het geld – welke die ook beaamde – toch niet voor een gelijk geld systeem wil kiezen. Dit gebeurde allemaal in een paar seconde, waarna ik het onderwerp direct liet rusten aangezien ik voorlopig eerst in zelf verder werk en mijn reacties stop.

Alhoewel er ogenschijnlijk heel weinig leek te gebeuren in dit moment, gebeurde er heel veel. Ik zou het omschrijven als een dodelijk moment. Een heel kort, venijnig moment van afwijzing van wat het beste is en hierin Totale Onderdrukking van Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat ik het fout doe in staan voor gelijk geld systeem op de wereld als een ander dit heel kort en venijnig afwijst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat ik iets heel ergs heb gedaan door zelfs maar de suggestie van een gelijk geld systeem te noemen als wat het beste is voor iedereen/al het leven, waarin lijkt alsof ik iets genoemd heb waar eigenlijk niet over gepraat mag worden – De Naam Mag Niet Genoemd Worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me afgewezen te voelen door degene die zelf niet wil kiezen voor een gelijk geld systeem terwijl diegene wel benoemt en reageert als boos wordt op het bolwerk waar die tegenaan loopt in de materiele wereld waarin diegene niet gelijk behandeld wordt in zaken die te relateren zijn aan geld, welke diegene ook zelf ziet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom diegene niet voor een gelijk geld systeem wil kiezen terwijl toch diegene toch ook duidelijk zelf ziet dat de zaken waar die zich over opwindt, gerelateerd zijn aan de Macht van het Geld waar diegene in dit geval de dupe van is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waar diegene aan vasthoudt aangezien ik diegene altijd heb ingeschat als degene die meer ziet dan ik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb teleurstelling te ervaren bij het verlies van mijn beeld van diegene als ‘diegene die meer ziet dan ik en die voor me zorgt’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor verlies van diegene die voor me zorgt en altijd gezorgd heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb diegene als de enige te ervaren die voor me gezorgd heeft als ik het niet meer zag zitten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb diegene te zien als iemand die me erdoor heen gesleept heeft als zonder wie ik het niet gered zou hebben, en nu moet ik diegene achter laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik diegene achter moet laten, in plaats van in te zien dat ik alleen absoluut hoef te staan in/als mezelf als wat het beste is, waarin ik niemand achter laat maar juist Hier blijf/kom, en als diegene beslist ook hier te komen ben ik gewoon hier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom diegene niet wil kiezen voor een gelijk geld systeem, maar het niet durf te vragen uit angst voor de bosheid lol boosheid van diegene als reactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de boosheid als BOS-heid als baas als macht van de Geest in Overheersing welke geen ruimte laat voor De Kiem van Leven maar zich ondertussen voordoet als Redelijk Wezen in Rede in/als de Geest welke altijd sneller is in redeneren dan de Beweging van Substantie als Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten misleiden als Overrulen (Overstemmen) door de Snelheid van de Rede van de Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn Stem als Geluid als Leven te laten overstemmen door de Rede van de Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik als Stem voor Leven me moet verantwoorden tegenover de Rede van de Geest, in plaats van in te zien dat ik me hiermee in de Rede van de Geest Begeef in Verantwoording afleggen aan de Ander, in plaats van Zelfverantwoording te Zijn, Nemen en Leven en mezelf Leven te Geven in Zelfvergeving.

Als ik mezelf zie schieten in Angst voor de Rede van de Geest, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik wegschiet in een fractie van een seconde als manoeuvre om mezelf te beschermen. Ik realiseer me dat ik een switch maak, en in die switch beslis ik in een moment van Gedaante te verwisselen, waarin ik mezelf opgeef ten behoeve van de Vrede in de Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven in een moment van gedaanteverwisseling ten behoeven van de Vrede van de Geest welke ook wel “Gods Vrede” genoemd wordt, en omdat het Gods Vrede genoemd wordt mag hier niet aan getornd worden, want als je hieraan tornt, krijg je de Torn van God de Geest op je afgevuurd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weg te schieten uit angst voor de Torn als Schoten als Schieten van God de Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb door Weg te Schieten in de Geest als Bescherming, me tevens over te geven aan de Schoten als Torn van God de Geest, aangezien ik me hierin op Zijn Domein Begeef, in plaats van Vergeving te Geven aan Mezelf als De Ander en hierin Leven te Geven en Hier te Blijven in Fysieke Realiteit in/als Stabiliteit in/als Zelf.

Ik realiseer me dat iedereen dit patroon wandelt en dat iedereen loopt te schieten en elkaars schoten probeert te ontwijken of terug te kaatsen zonder te zien dat hierin enorme consequenties gecreeerd worden tot aan wereldoorlogen toe.

Ik stel mezelf ten doel de bewegingen als reactie in mezelf op de Torn als Schoten van God de Geest van mezelf en de ander, in te zien, zelf te vergeven zelf te corrigeren en vervolgens de Correctie Te Leven in/als het Fysiek in Realiteit door Hier te blijven en/of komen in de Adem, Stabiel en Constant in Eenheid en Gelijkheid met/als het Fysiek welke Stabiel en Constant Is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat dit patroon zoveel invloed heeft op mijn fysieke darm door een gedachte te creeren als ‘het zal zo’n vaart niet lopen’ en ‘het zal wel mee vallen’, welke een Rechtvaardiging is als Rede van de Geest van wat ik toesta in mezelf en dus in de ander welke razend snel de boel verstopt en dus waarin ik razend snel de boel verstop en Fysieke Verstopping manifesteer in een fractie van een seconde in onderdrukte Razernij.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar en hoe ik mezelf onderdruk en verstop in razernij als reactie in/als Angst voor de Rede van De Geest welke ik ervaar als Schoten als de Torn van God de Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hartkloppingen te veroorzaken als fysieke reactie als gemanifesteerde angst van de Geest voor de Rede van de Geest.

Ik realiseer me dat Angst alleen in/als de Geest bestaat, en dus als ik angst als hartkloppingen ervaar komen deze voort uit reactie in/als de Geest welke ik onderdrukt heb in het fysiek.

Als ik hartkloppingen ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in angst reageer. Ik adem in de ervaring, laat de ervaring door me heen gaan zodat ik gelijk sta als de ervaring en adem uit waarin ik de ervaring loslaat. Indien nodig schrijf ik het moment uit en pas zelfvergevingen en zelfcorrecties toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn adem in te houden in momenten als reacties van Schrik in/als Angst door in de Geest te Schieten. Ik realiseer me dat ik mezelf hierin vastzet in/als de Geest door de fysieke referentie als de Adem te stoppen en in plaats hiervan door te gaan/door te leven/te overleven in de Rede van de Geest welke Geleid wordt door Angst.

Ik stop mezelf in/als Angst als reactie als schrik in/als de Geest. Ik Adem. Ik stabiliseer mezelf in/als de Adem en onderzoek mezelf in reactie in de Geest op de Rede van de Geest door het toepassen schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie. Dit is voorlopig het Enige wat ik doe ter Ondersteuning van mezelf in reactie, zodat ik mezelf inzie en vrij maak van de Angst als Reactie als Rede van de Geest voor de Rede van de Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb plaatsvervangend verdriet te ervaren voor de reactie als Angst van de ander(=de mind), en hierdoor de plaats te vervangen van de ander=de mind.

Ik sta mezelf niet toe de plaats te vervangen van de ander=de mind. Ik stop. Ik Adem. Ik stop elke reactie van verdriet in mezelf welke slechts Beloning is in/als de Geest als Energie Ervaring van mijn Toegift aan de Torn Van God als Rede van de Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze Reactie van Verdriet als Beloning in mijn Darmen gemanifesteerd te hebben, en hierin Teleurstelling als Rede voor Verdriet te gebruiken als de Ontlasting niet gaat zoals gewenst, waarin ik opnieuw de Reactie van Verdriet als Beloning creeer.

Ik sta mezelf niet toe deel te nemen in de Beloning van Verdriet als Energetische Reactie op Teleurstelling. In plaats hiervan stop ik, ik adem, Ik Blijf Stabiel Hier en zie wat er voorbij komt als reactie op het vertragen van de fysieke ontlasting, en zie of ik de dag ervoor iets niet gestopt heb in zelf waarin en waardoor ik mezelf vastzet in de Geest en Verstop, wachtend op De Beloning als Vrijwaring. Ik schrijf uit wat ik zie en pas zelfvergeving en zelfcorrectie toe in plaats van de cirkel fysiek voort te zetten. Ik zie in dit schrijven dat het vertragen van de fysieke ontlasting aangeeft dat ik te weinig vertraagd heb in de de geest waardoor de geest zich fysiek manifesteert.

Day 302: The Encryption of Systems (Part Three)

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te Wachten op Vrijwaring van God de Geest, in plaats van mezelf vrij te maken van de Controle van God de Geest door het consequent toepassen van Schrijven, Zelfvergeving en Zelfcorrectie en mezelf te vertragen in dit proces – vertragen in plaats van stilleggen in de wacht – zodat ik mezelf kan zien in reactie in/als Controle van de Geest waarin ik mezelf ondersteun in de Adem en mijn reacties in de Adem terug breng in het Fysiek, zodat ik de afscheiding van mezelf in reactie kan stoppen.

From-speaking-to-sounding-self-forgiveness-atlanteans-support-part-64

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 45 – Vast in het geloof in de projectie van de ander=de mind

Tijdens de voorbereiding van de verhuizing, nog niet eens op de helft, zie ik mezelf doodmoe. Heb ik fysiek zoveel gedaan? Nee, niet direct, behalve elke dag heen en weer reizen. Ik ben moe van een patroon in mezelf. ik ben moe van het beschermen in/als de mind tegen oordelen van andere mensen waarop ik reageer, doordat ik geloofd heb dat de oordelen van andere mensen over mij gaan, en ik nu, zelfs als ik weet dat de oordelen van andere mensen niet over mij gaan, ik wel reageer alsof ze over mij gaan. Beschermen, verstoppen. Ik heb mijzelf als zelfexpressie verstopt zodat ‘ze’ me niet kunnen zien en dus niet kunnen beoordelen. Hierin hoopt ik natuurlijk te voorkomen dat ik werd vastgezet in de oordelen van andere mensen, wat niet werkelijk kan, ik kan alleen mezelf vastzetten in het geloof in deze oordelen. En met het verstoppen van mezelf als zelfexpressie heb ik mezelf pas echt vast gezet, verstopt, en dus verstopping in de darm gecreeerd, waarin ik me verstopt heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in het geloof dat oordelen van andere mensen over mij gaan, in plaats van in te zien dat de oordelen van een ieder over zichzelf gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moe te zijn, doodmoe, van het verstoppen van mezelf als zelf-expressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de moeheid als weerstand te ervaren tegen zelfs de blogs schrijven, waarin ik mezelf enorm moet pushen om toch te gaan schrijven, terwijl het iets is wat ik over het algemeen graag doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf moet beschermen tegen het oordeel van de ander=de mind in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te kunnen vergeven dat ik een verstopte darm heb gecreeerd door mezelf als zelf-expressie in mijn darm te verstoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tijdens de verhuizing moe te zijn van het ‘in de gaten houden’ van hoe ik me gedraag, dus van het in de gaten houden van mezelf, in plaats van fysiek bezig te zijn en eventueel moe te worden van de fysieke bezigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren als een ander zijn/haar oordelen op mij projecteert, waardoor ik weg ga, de mind in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever geen hulp te willen vragen uit angst voor de oordelen van de ander=de mind geprojecteerd op mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tegen het hulp vragen van een ander, wat grotendeels komt door het woordje helpen, waarin het woord hel zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het woord hel(pen) te blijven gebruiken in plaats van het woord ondersteuning, waarmee ik mezelf vasthoud in de hel van de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te houden in de hel van de mind door het woord helpen te blijven gebruiken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tegen het gebruiken van het woord ondersteunen, waarin naar voren komt dat ik weerstand ervaar tegen ondersteuning algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het liefst alles alleen te willen doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dingen verkeerd te doen door niet direct advies aan een ander te vragen, waarna ik mezelf vervolgens veroordeel op het verkeerd doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen als ik iets verkeerd doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het heel erg is als ik iets verkeerd doe, in plaats van in te zien dat het gewoon iets doen is in/als de mind, dus gekeerd dan Hier als realiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets gekeerd doen in/als de mind te definieren als erg, waarmee ik mezelf, levend in/als de mind, definieer als erg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf leven in/als de mind te definieren als erg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen plek te kunnen vinden in mezelf waar ik tot rust kan komen, wat een ervaring van paniek geeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in paniek te zijn/te participeren doordat ik geen plek in mezelf kan vinden waar ik tot rust kan komen, waardoor ik doodmoe word van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het erg te vinden om fouten te maken, waardoor ik geen rust kan vinden in mezelf aangezien ik constant op moet letten of ik geen fout maak waarop ik beoordeeld kan worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf mijn fouten niet te kunnen vergeven, aangezien ik geloof dat ik het verpest heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het verpest heb als ik een fout maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik be-trapt word als ik een fout maak en iemand ziet dat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te proberen mezelf onschendbaar te houden/maken door geen fouten te maken, waardoor niemand me kan schenden in beoordeling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ziek te zijn van (mijn reactie op) beoordeling en geprojecteerde beoordeling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog steeds te geloven dat ik ziek word van de geprojecteerde beoordeling van de ander(=de mind) in plaats van in te zien dat ik ziek word van/mezelf ziek maak door mijn eigen reactie op de geprojecteerde beoordeling van de ander=de mind, dan wel van de ander, dan wel van mezelf als mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom ik mijn reacties op een geprojecteerde beoordeling van de ander=de mind niet gewoon kan stoppen , in plaats van in te zien dat ik daar waar ik reageer, mezelf be/veroordeel dus mezelf niet vergeven heb, wat ik weerspiegeld zie in mijn eigen reactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf niet kan vergeven, waardoor ik niet in mijn eigen reacties wil zien die ik heb op de geprojecteerde beoordeling van een ander, aangezien ik dan in zelf moet zien hoe ik mezelf be/veroordeel dus vastzet in/als de mind, in het geloof dat ik mezelf niet kan vergeven en dus voor eeuwig verbannen ben in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet in zelf te willen zien door het geloof dat ik mezelf mijn oordelen in/als de mind niet kan vergeven, wat teveel pijn doet, en dus blijf ik reageren op de ander=de mind die mij beoordeelt in projectie, om dezelfde reden, namelijk dat die ander niet in zelf wil zien door het geloof dat hij/zij zichzelf niet kan vergeven.

Als ik mezelf zie participeren in reactie op een beoordeling als projectie van de ander=de mind, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer mezelf dat ik reageer doordat ik mezelf op dit punt beoordeel, gelovende dat ik mezelf dit punt niet kan vergeven. Ongeacht wat ik geloof, pas ik hardop gesproken zelfvergevingen toe op het punt wat ik als oordeel geprojecteerd krijg waarop ik reageer. Ik realiseer me dat het wachten totdat ik ‘voel’ of ‘geloof’ of ‘ervaar’ dat ik mezelf kan vergeven, geen zin heeft, aangezien ik dan wacht op een accoord van de mind tot het toepassen van zelfvergevingen; iets wat ik als de mind niet zal geven aangezien ik als de mind hierin zal stoppen met bestaan zodra ik werkelijk zelfvergeving toepas. Daarom, hardop toepassen, op wat ik zie in projectie. Hierin zal een opening komen tot het werkelijk vergeving ‘ervaren’ als zelf als Leven, waarin ‘zelfvergeving ervaren’ ‘zelfvergeving leven’ inhoudt, Leven als zelf-vergeving als zelf-expressie.

Ik verbind mezelf met mezelf door het hardop toepassen van zelfvergevingen op mijn reacties op wat ik geprojecteerd krijg als oordeel, ongeacht of ik voel, geloof of ervaar dat ik mezelf kan vergeven. Ik vergeef mezelf. Punt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb constant met mezelf in discussie te gaan over het feit of ik mezelf wel of niet kan vergeven, in plaats van mezelf te vergeven. Punt.

http://www.desteniiproces.com