Dag 647 – Het middelpunt van belangstelling verplaatsen

middelpunt

Voor context zie Dag 646

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb veelvuldig in verhaallijnen deel te nemen in gedachten, als projectie in en over de toekomst, in en als de geest waarin ik denk en geloof dat dit dan ook zo zal plaatsvinden zonder me gewaar te zijn van de gevolgen van deze deelname in de fysieke werkelijkheid; gevolgen voor mijn eigen lichaam door in gedachten ‘energie’ te genereren en gevolgen voor hetgeen ik over fantaseer en verbeeld, door van tevoren vast te leggen hoe iets zou moeten zijn waarin ik mezelf afhankelijk maak van mijn eigen gedachten en verbeeldingen die ik vervolgens projecteer op anderen buiten mij en dus, maak ik mezelf afhankelijk van anderen buiten mij door mijn gedrag aan te passen aan wat ik verwacht van en/of denk over die ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen dat ik hiermee mijn toekomst vastleg als hoe ik zou moeten zijn in een bepaald moment en hierin mijzelf in en als expressie, limiteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervaringen van teleurstelling te creëren in mezelf door van tevoren in gedachten en verbeeldingen dingen vast te leggen als hoe iets moet zijn of zou moeten lopen waarin ik mezelf in het middelpunt van belangstelling plaats.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb teleurstelling te ervaren als in het huidige moment, blijkt dat ik niet het middelpunt van belangstelling ben zoals ik me had voorgesteld in afbeeldingen en gedachten in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik in het middelpunt van de belangstelling zou moeten staan en vervolgens af te wachten totdat dit plaatsvindt, zonder door te hebben dat ik mijn expressie al gelimiteerd heb van tevoren door deelname in de gedachten, afbeeldingen en gecreëerde verwachtingen waar ik an op aan het wachten ben en in en als dit wachten, dus niet deelneem in en als mezelf, in en als mijn fysiek en de fysieke werkelijkheid om mezelf fysiek uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet fysiek uit te drukken uit angst de belangstelling – die ik van tevoren bedenk in en als de geest – te verliezen of niet te ontvangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst voor verlies te ervaren van iets wat ik van tevoren in en als mijn eigen geest, in gedachten en afbeeldingen als verwachting gecreëerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in een staat van ontevredenheid te brengen en houden door te proberen aan mijn eigen gecreëerde verwachtingen in gedachten en verbeeldingen te voldoen en op deze manier mezelf en hoe ik mij ervaar, afhankelijk te maken van omstandigheden en omstanders.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in gedachten en afbeeldingen over hoe iets zou moeten verlopen in de toekomst, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me dat ik hierin voedingsbodem maak voor een ervaring van teleurstelling voor mezelf als deze verwachting zogenaamd ‘niet uitkomt’ en zich niet afspeelt zoals voorgesteld en tevens dat ik hierin van anderen iets verwacht en dus een voedingsbodem creëer voor reacties in mezelf op anderen als zij niet doen zoals in mijn plaatje past en hiermee mijn afgebeelde verwachting niet dreigt uit te komen, waarin ik mezelf constant in het middelpunt van belangstelling plaats door mijn ervaringen te valideren alsof het zo zou moeten zijn, zonder de bron van mijn ervaringen op werkelijkheid te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf constant in het middelpunt van belangstelling te plaatsen in en als mijn eigen geest en vervolgens te reageren als ik dit in werkelijkheid niet blijk te staan, waarin ik in en als deze reactie opnieuw de aandacht naar me toe probeer te trekken en vast te houden, in en als een energetische ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aandacht naar me toe proberen te trekken door deelname en creatie van energetische ervaringen, in en als gedachten en opvolgende gevoelens en emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen emotionele ervaringen te creëren door mezelf toe te staan en te aanvaarden om deel te nemen in aangeleerde en geprogrammeerde gedachten en verwachtingen alsof ik het middelpunt van belangstelling zou moeten zijn, in plaats van de verwachtingen en gerelateerde ervaringen te onderzoeken op realiteit en oorspronkelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik verbeeld in en als de geest, steeds opnieuw te onderzoeken op praktische, fysieke mogelijkheid in grote lijnen, te zien of dit het beste is voor mezelf en/als andere betrokkenen in en als leven (en hiermee het beste voor leven algemeen), vervolgens te zien hoe ik stap voor stap de fysieke, praktische mogelijkheid in werkelijkheid kan brengen zonder vast te houden aan details en open te staan voor bijsturen wanneer nodig, waarin ik me realiseer dat ik mezelf kan sturen in wat het beste is en dit wandelen iedere dag opnieuw, echter wat een ander doet heb ik uiteindelijk niet in de hand behalve dat ik er alles aan kan doen om te leven als voorbeeld van wat ik zou willen bereiken als wat het beste is.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen als en wanneer ik bemerk dat ik in een reactie van ontevredenheid/teleurstelling ga en te zien wat maakt dat ik reageer en welke verwachting hier een rol speelt die zogezegd niet wordt ‘vervuld’ als ervaring binnenin mij, om vervolgens mezelf te vergeven voor de energetische ervaringen die opkomen gerelateerd aan de verwachting en te zien zien hoe ik mezelf uit kan drukken in en als een levende vertaling/herdefinitie van hetgeen ik in eerste instantie verwachtte van een ander, zodat ik leer geven wat ik zou willen ontvangen in plaats van te willen ontvangen om mezelf te vervullen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf het middelpunt van belangstelling te maken door te stoppen met deelname in gedachten en/als afbeeldingen en opvolgende emoties en gevoelens, door het toepassen van zelfvergevingen waarin ik verantwoordelijkheid neem voor de deelname in gedachten, gevoelens en emoties en door uiteindelijk, mezelf te corrigeren en trainen tot in fysieke deelname en expressie in eenheid en gelijkheid in de actuele werkelijkheid en zo steeds opnieuw te zien hoe mezelf te sturen en deel te nemen in samenwerking en uitwisseling tot dat dit een natuurlijke uitdrukking wordt van wie ik ben.

Ik stel mezelf ten doel de frictie (die voortkomt uit ongelijkheid) binnenin mezelf steeds kleiner te maken door mezelf te realiseren dat dit een proces is waarin ik vergissingen zal maken en waarin ik mezelf vergeef en corrigeer waar nodig.

Ik stel mezelf ten doel ‘dat wat het beste is voor al het leven’ het middelpunt van belangstelling te maken in en als mezelf, in en als de dagelijkse toepassing van zelfvergeving, zelfcorrectie en het leven hiervan in de fysieke werkelijkheid, in en als de realisatie dat als iets het beste is voor al het leven, ikzelf in en als leven hier ook onderdeel van ben en dus in deelneem, als enige werkelijke en blijvende oplossing voor een leven in vrede op aarde.

Ik stel mezelf ten doel me gewaar te zijn van de neiging tot moraliteit ‘als wat het beste is/zou zijn’ en dit niet te verwarren met zelfexpressie in eenheid en gelijkheid.

set lofe free--

Interessting Read: Morality Character

—————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 625 – Liefde is geen ervaring

projectie

How to say “I Love you”?

Liefde is geen ervaring. Ik begin eindelijk te zien wat dit inhoudt en hoe ik liefde kan leven. Ik heb zolang een onbegrip ervaren in mezelf in relatie tot het concept liefde. Ik ervoer het eenvoudigweg niet zo vaak in die mate dat ik het als een ervaring van liefde zou omschrijven en als ik het ervoer hing ik er zoveel aan op dat ik mezelf erin verloor en ging vastklampen aan (als me emotioneel afhankelijk maak van) diegene of datgene waarop ik deze ervaring projecteerde.

Liefde is geen ervaring. Liefde is gelijkheid. En dus hoef ik niets energetisch te ervaren om dit dagelijks te leven. Ik kan dagelijks beslissen om te leven in gelijkheid met en als mezelf en van hieruit, met iets/iemand buiten mij en dit houdt liefde in. Aangezien ik, als ik me werkelijk in gelijkheid, in en als het fysiek ervaar, ik niet langer afgescheiden ben van mezelf als leven en hierin van de ander als leven en zo ben ik dan in dit ene punt, in eenheid met en als mezelf. De afgescheidenheid (van me meer of minder ervaren in en als de geest) is gestopt in dit punt. En zo beslis ik dit toe te passen in ieder punt waarin ik me heb afgescheiden in en als de geest. En zo, is de expressie van liefde een beslissing. En dus, hoef ik niet te ‘wachten’ totdat ik voor ‘iets of iemand liefde ervaar’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te wachten totdat ik liefde ervaar en van hieruit, vanuit deze ervaring in en als de geest, mezelf te gaan bewegen tot een ‘bemachtigen’ van datgene of diegene waarvoor ik liefde ervaar oftewel, waarop ik mijn energetische ervaring van liefde projecteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vervolgens van hetgeen of diegene waarop ik mijn ervaring van liefde projecteer, liefde te ‘willen ontvangen’ als dat door diegene of datgene, de energetische ervaring van liefde in mij geactiveerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen of diegene waarop ik mijn ervaring van liefde projecteer, bij me te willen houden en alles te doen om dit gene of diegene bij me te houden en te ‘houden van’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te beperken in het leven van liefde in en als zelfexpressie als een beslissing tot een staan in eenheid en gelijkheid met betrekking tot een punt van afgescheidenheid in en als mezelf, in en als de geest en zo punt voor punt te wandelen, waarin de beperking vooral inhoudt dat ik dit punt voor punt wandelen niet ‘herken’ als een daad van liefde als gelijkheid en hierdoor tegelijkertijd nog te ‘zoeken’ naar die energetische ervaring van liefde om mezelf mee te vervullen en mezelf zo dus juist weer af te scheiden in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen ik wandel in en als mezelf op weg naar leven, tegelijkertijd onderuit te halen en mezelf zo te verzwakken in wat ik wandel, door mezelf opnieuw af te scheiden/in afgescheidenheid te houden door een zoeken naar een energetische ervaring van liefde om mezelf mee te vervullen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb feitelijk te zoeken naar de ‘eenheidservaring’ in en als de geest als ultieme vorm/ervaring van liefde, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat deze eenheidservaring de ultieme manifestatie van afgescheidenheid betreft in en als de geest, in en als energie, afgescheiden van mezelf als leven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te houden van de eenheid met en als mezelf, in en als mijn fysiek, in en als gelijkheid met en als al het fysieke leven om me heen en/als binnenin mij, dit vanuit een ervaring van angst om alleen te staan waarin deze ervaring van angst juist de ervaring van (het zoeken naar) liefde versterkt, als andere kant van de medaille van de ervaring van liefde in en als afgescheidenheid, in en als de geest als ultieme vorm/manifestatie van ‘angst’ als hoe ik besta in en als de geest/de mind in gedachten, gevoelens en emoties.

En zo zoek/verlang ik eerst naar deze vervullende, energetische ervaring van liefde waarvan ik geloof dat die bestaat en werkelijk is als ‘meer dan ikzelf alleen’ en vervolgens, als ik het op een ‘gegeven’ moment ervaar in relatie tot iets of iemand buiten mij, ervaar ik direct een angst voor verlies van diegene of datgene, wat feitelijk een ervaring van angst voor verlies van deze geprojecteerde ervaring is en ik ervaar angst voor verlies omdat de ervaring niet substantieel, niet werkelijk en blijvend is binnenin/als mezelf in/als zelfexpressie die ik praktisch kan leven, maar een energetische ervaring die ik heb aangenomen en opgebouwd als ‘meerwaarde’ en waarin ik geloof en die ik zelfs ‘vorm’ heb gegeven in en als mijn eigen fysiek, door dit construct van liefde zo te leven en manifesteren als een ‘default’ programma in en als mezelf en in en als mijn eigen lichaam en waardoor ik mijn eigen lichaam ‘vervormd’ heb tot aan ziek maken toe. En omdat velen met mij dit zo leven, hebben we dit default programma in de wereld geprojecteerd, hebben we de wereld ‘vervormd’ en ziek gemaakt en jagen we nu met z’n allen deze projectie na als illusie in en als de geest, op zoek naar energetisch vervullende ervaringen, weg van de vervorming en vervuiling, weg van de gemanifesteerde ‘ziekte’; weg van onszelf als hoe we onszelf hebben toegestaan te bestaan.

Wordt vervolgd.

LOVE-IS-EQUALITY1Dus wat is de Beslissing?

*

Why and how is it, that intense physical-mind fear is interpreted/perceived/experienced as ‘Love’?

How is it that ‘Love’ is in fact intense/accumulated physical-mind fear?

Why and how have we mentally and physically become addicted to fear as the interpretation and experience of ‘Love’, and so in turn – become addicted to ‘Love’ as ‘Fear’, the ‘Love of Fear’?

Why and how have human-beings not managed to see/realise/understand the actual real nature and manifestation of ‘Love’ as ‘Fear’?

What is/has the consequences been within ourselves and existence, with accepting and allowing ourselves to ‘fight for our addictions as fear/love’ for the possession/experience of energy in self-interest, but would not considering ‘fighting for/living for/taking responsibility for’ humanity and this physical existence as a whole in and as equality and oneness?

Why/how do we have to take ourselves to extremes of ‘life/death’ to get the addictive adrenaline rush of intense physical-mind fear to experience being/feeling ‘alive’?

What is the relationship between the adrenaline rush of ‘love’ and the adrenaline rush of ‘feeling alive’ within the context of intense physical-mind fear?

Why have we not seen/realised/understood that the feeling of being ‘alive’ as the physical-mind adrenaline rush we experience is in fact intense Fear?

Why/how has intense fear been interpreted/experienced as ‘being alive’?

Uit: Reptilians – Why Love is so Addictive – Part 47

—————————————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 560 – Onbegrip van relaties en de slang die in zijn staart bijt

ouroboros

Een punt wat ik zolang als ik me herinner verkeerd heb begrepen is het punt van een relatie aangaan met een man. Ik kon maar niet op één lijn komen met het uitgangspunt van waarom ik een relatie aan zou gaan, ik raakte steeds opnieuw verstrikt in de ervaring van ‘vervulling’ en zien dat dit niet is waar een relatie voor is, en hierin de beslissing om het steeds opnieuw ‘dan maar alleen te doen’. Hier omheen heb ik een heleboel lagen van onbegrip en emotionele ervaringen gecreëerd in het steeds opnieuw proberen en weer stoppen van een relatie, door mij of door de ander, hoe dan ook, een stoppen van de relatie in plaats van een doorzetten en voortzetten. Hierin heb ik het punt gemist dat een relatie/overeenkomst er kan zijn om mezelf te ondersteunen. Ik kan het gebruiken als punt van motivatie om op te staan in en als mijn uiterste potentieel en ik kan, mag mezelf toestaan om mezelf te ondersteunen met de aanwezigheid van een ander. Niet omdat het ‘de enige manier is’ – als het er niet is – ik kan mezelf ondersteunen. Echter ik had het omgedraaid dat het er niet mag zijn omdat ik het niet als punt van vervulling wil laten bestaan en hierin ontzeg ik mezelf het punt van ondersteuning. Ondersteuning in het mezelf zien, het verantwoordelijkheid nemen voor mezelf in de reacties die opkomen, in het terughalen hiervan naar mezelf toe in plaats van de reacties als gedachten, gevoelens en emoties te projecteren en/of uit te leven op een ander. Ondersteuning in de motivatie om echt alles in mezelf op te pakken en in te zien, op te lossen door mezelf te vergeven.

Hierin ervaar ik nog een angst dat ik dit niet zou doen als een ander er niet zou zijn. En doordat ik steeds deze angst ervaar, ben ik steeds opnieuw niet werkelijk een relatie aangegaan en vond ik steeds opnieuw dat ik ‘deze angst zelf op moest lossen’, alleen. Dit kan echter ook juist binnen een relatie als overeenstemming in en als een overeenkomst met mezelf, dat ik mezelf ondersteun in het nemen van verantwoordelijkheid voor en als mezelf en hier vandaan sta als punt van ondersteuning voor de partner in dit principe van zelfverantwoordelijkheid. Dus feitelijk heb ik mijn angst gebruikt om iets ‘niet aan te gaan’ en zo de relatie met mezelf niet aan te gaan in en als een geloof dat ik niet met een ander mag zijn zolang deze angst in mij bestaat. Zo creëer ik een isolatie in en als mezelf van angst en ‘niet mogen’ welke resulteert in een mezelf niet onder ogen zien en dus geen volledige verantwoordelijkheid hoeven/willen nemen voor en als mezelf.

Deze isolatie manifesteert zich in en als mijn fysiek, in een tegenhouden, een afknijpen van de adem en/als expressie binnenin mezelf welke bij mij fysiek tot uitdrukking komt in een vasthouden van de ontlasting. Ik ben in conflict hierin wat ik fysiek heb gemanifesteerd waarin constant op de achtergrond een onbegrip aanwezig is in en als mezelf en hier omheen bouw ik enorm veel spanning op en vergroot ik het conflict binnenin mezelf in relatie tot mijn eigen fysiek.

Als zelfvergeving zelfbegrip inhoudt, zijn er in onbegrip, punten aanwezig die ik niet vergeven heb in en als mezelf en door het niet vergeven van en als mezelf, kom ik niet tot het begrip van en als mezelf en door het onbegrip in en als mezelf maak ik het onmogelijk om mezelf te vergeven aangezien ik mezelf niet volledig kan vergeven zolang ik mezelf niet volledig begrijp.

De slang bijt in zijn staart en draait kringetjes.

(De serie loopt door tot Day 307)
Uil forgive

Een relatie als overeenstemming en overeenkomst in en als het begrip van en als zelfondersteuning.

De zelfvergevingen spreek ik hardop uit terwijl ik de plekken in mijn lijf onderzoek waarin ik vasthoud en het conflict fysiek gemanifesteerd heb. Als ik werkelijk in mezelf zie en mezelf vergeef komen er emoties vrij en ervaar ik hoe de energie als lading afneemt van de ‘aangedane’ plek in mijn lichaam.

———————————————————————————————————————–

Dag 547 – Niet kiezen is ook een keuze

PENTAX Image

Boerenwormkruid – Nederlandse Bloesemremedie:

“Niet kiezen/beslissen is ook een keuze/beslissing”

Dit is iets waar ik toe neig, het ‘openhouden’ van een mogelijkheid. Hierachter is een angst aanwezig dat ik zelf niet in staat ben om de situatie richting te geven als er andere mensen bij betrokken zijn, wat begint bij het richting geven van en als mezelf. Hierachter zit dan weer de angst dat ik ‘niet krijg wat ik wil’ en dat bepaalde behoeften niet ‘vervuld’ wordt. Waar weer een angst in verborgen zit dat ik mezelf niet verwoord maar stil houd, en dus kunnen mijn behoeften niet vervuld worden, ook niet als ze werkelijk en het beste zijn voor mij als leven. En alleen als ik mezelf richting geef en eerst mijn gedachten, gevoelens en emoties stop en zelfvergeef, zal ik eenvoudig en duidelijk kunnen verwoorden wat er in mij omgaat en wat ik graag zou willen, waarin dan bekeken kan worden of dit het beste is voor alle betrokkenen in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik niet in staat ben om mezelf richting te geven binnen een situatie waarbij andere mensen betrokken zijn waardoor ik mezelf ‘vergeet’ als het ware wat erop neerkomt dat ik mezelf onderdruk in en als gedachten, gevoelens en emoties waar ik zo druk mee ben in en als mezelf dat ik niet me niet kan bewegen als mezelf en niet kan spreken als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren tekort te komen als ik niet spreek in en als mezelf en dus, komt er een soort ‘moeten’ overheen waarin ik mezelf ‘moet’ verwoorden om niet tekort te komen, waarin ik nog steeds mezelf onderdruk in en als de ervaring van ‘angst om tekort te komen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mezelf moet bewegen in en als een poging om te krijgen wat ik wil, in en als het geloof dat ik dit zou kunnen krijgen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik beter de gedachte als geloof ‘dat ik iets zou kunnen krijgen’ kan vergeven in en als mezelf om zo de ervaring van onvrede en angst in mezelf te stoppen, aangezien deze gedachte energie genereert in en als mezelf welke ik vervolgens probeer te bewaren/aan probeer vast te houden en zelfs gebruik als aanzet tot beweging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen ervaring van angst om tekort te komen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een ervaring van angst om tekort te komen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat zolang ik denk iets tekort te komen en hierin angst ervaar, ik ook denk dat ik ergens recht op wat ik baseer op een herinnering waarin ik heb ervaren tekort te komen, welke ik als uitgangspunt neem als ‘waarheid’ voor en als mezelf, zonder dit uitgangspunt werkelijk te onderzoeken op waar het vandaan komt en wat het voortbrengt in en als de geest.

Ik realiseer me dat zolang ik participeer in een ervaring als angst om tekort te komen, ik niet zal durven spreken aangezien ik me hierin afvraag of het eigenbelang is welke ik niet uit wil spreken.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met te proberen te behalen waarin ik angst ervaar om tekort te komen aangezien ik mezelf hierin blokker om aanwezig te zijn in en als mijn fysiek, in een eenheid en gelijkheid waarin geen ervaringen van tekorten aanwezig zijn.

Ik stel mezelf ten doel te ademen in de angst en de ervaring als energie specifiek te definiëren en vergeven in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf uit te spreken in en als een zelfvergeving in en als zelfexpressie om zo helderheid te krijgen in wat er speelt, voor en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ertoe te neigen om mogelijkheden ‘open’ te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mogelijkheden open te houden in en als een angst dat ik hetgeen ik eventueel in zou stappen, zou kunnen verliezen,

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om te verliezen waarvoor ik kies en daarom neig te beslissen om niet te kiezen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een angst om iets of iemand te verliezen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik door participatie in en als een angst voor verlies, twijfelachtig overkom en zelf een twijfelachtige situatie creëer en hierin de kans op ‘verlies’ te vergroten door niet echt te beginnen en dus zelf creëer waarvoor ik angst ervaar.

Ik realiseer me dat het toestaan van twijfel in mezelf tevens inhoudt dat ik twijfel toesta in een ander/de wereld om mij heen.

Ik stel mezelf ten doel duidelijk te zijn voor mezelf en als ik dit ben, dit tevens te zijn naar een ander toe over wat ik wil en/of niet wil en van hieruit de mogelijkheden te onderzoeken.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met twijfel te creëren in en als mezelf en duidelijkheid te scheppen voor en als mezelf en als ik duidelijkheid heb, dit te wandelen en te communiceren in overweging van de praktische mogelijkheden.

PENTAX Image————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 307 – Mijn Hartje (een blogje tussendoor)

Ken je de uitspreek ‘mijn hartje’?

Wat is het feitelijk dat gezegd wordt hierin?

Dat de ander jouw motor is tot leven, als het hart wat het het bloed rond pompt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander tot mijn motor te maken, niet zozeer door te zeggen dat hij mijn hartje is – eerder zelfs door de ontkennen dat hij mijn hartje was – maar meer door mezelf steeds aan te laten zetten tot het doorwandelen van weerstanden door de aanwezigheid van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf steeds aan te laten zetten tot het doorwandelen van weerstanden door de aanwezigheid van de ander, en de ander hierin mijn motor, en dus mijn hart te maken die het bloed rondpompt zodat ik in leven blijf en/of tot leven kom, ondertussen de ander verwijtend dat ik steeds getriggerd wordt door de aanwezigheid van de ander in mijn weerstanden, wat aangeeft dat ik liever mijn eigen weerstanden niet doorloop – niet uit eigen beweging, niet uit zelfbeweging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het doorwandelen van mijn weerstanden afhankelijk te maken van de aanwezigheid van een ander en niet in/als zelfbeweging op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een gemis te ervaren nu dat de ander als mijn motor weg is, onbereikbaar, waarin ik dit gemis als motor als hartje – al dan niet ontkend – als liefde ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het missen van een hartje van een ander als motor als liefde te ervaren, waarin ik door de ervaring van gemis, denk dat ik dit moet opvullen met een ander hartje, aangezien ik het mis, dus moet een ander het opvullen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te vullen met een hartje van een ander als motor tot zelfbeweging tot het doorwandelen van weerstanden, in plaats van in mezelf te zien wat het is dat ik mis, wie het is dat ik mis, en in dit zien en onderzoeken en zelfvergeven, mezelf terug te geven aan mezelf in/als zelfbeweging, en zo mijn eigen hartje als motor te worden, waarin ik mezelf beweeg tot het doorwandelen van weerstanden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik moet worden ‘aangezet’ tot het doorwandelen van weerstanden, en hierin mezelf te laten triggeren door iets of iemand buiten mij, om vervolgens steeds boos te worden op hetgeen mij aanzet/triggert, aangezien ik dan een weerstand door moet die ik niet uit zelfbeweging zou doen/heb gedaan, in plaats van in te zien dat ik constant boos ben op mezelf, dat ik mezelf niet beweeg tot het doorwandelen van weerstanden, zodat ik niet hoef te wachten op een triggerpunt als aanzet van buitenaf, waarop ik mijn weerstand kan projecteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn weerstanden te projecteren op de triggerpunten buiten mij die mij aanzetten tot verandering, in plaats van mezelf te bewegen, mijn eigen weerstanden in te zien, zelf te vergeven en mezelf te corrigeren, zodat en totdat ik niet meer reageer en niet meer hoef te reageren op een aanzet als triggerpunt van buitenaf, en zodat en totdat ik zelfs geen triggerpunten als aanzet van buitenaf nodig heb.

*

Als ik mezelf zie wachten op een aanzet als triggerpunt van buitenaf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik stil blijf zitten in mezelf in zelfinteresse, ogenschijnlijk tevreden met wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ogenschijnlijk tevreden te zijn met mezelf terwijl ik ieder dag onvrede ervaar in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iedere dag onvrede te ervaren in mezelf met mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in de punten waarin ik onvrede ervaar, welke de punten zijn waar ik de meeste weerstand ervaar, en waar ik een weigering ervaar om mezelf te veranderen uit en als mezelf. Alleen als ik mezelf omarm hierin, stel ik mezelf in staat gelijk te gaan staan aan de ervaring van weigering in mezelf, mezelf te vergeven en uiteindelijk mezelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in het wachten op een hartje van een ander als aanzet als triggerpunt van buitenaf tot het doorwandelen van weerstanden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven als ik me laat triggeren door een punt van buitenaf als aanzet tot verandering in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf bij de hand te nemen en mezelf te vullen in en als mezelf in zelfvergeving en mijn eigen hartenklop te zijn, me realiserende dat ik zelf een fysiek hart heb die klopt, dat ik geen ander hart nodig heb om te kloppen en te leven, dat dit zelfs een beetje veel wordt, 2 harten in 1 lichaam.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb conflict in mezelf te creeren en manifesteren door steeds een ander hart te willen, te wachten op een ander hart en/of een ander hart toe te laten in mijn eigen fysiek, terwijl ik zelf al een hart heb die klopt.

2 kapiteinen op 1 schip, dat is geen welvarend schip die koers houdt, aangezien 1 kapitein imaginair is en dus geen rekening houdt met de fysieke werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te wachten op een imaginair hart in/als de geest en/of deze te willen en/of deze in mij toe te laten, waardoor ik conflict creeer en manifesteer in mezelf met een imaginaire kapitein die geen fysieke koers houdt, maar roet in het eten gooit door geen rekening te houden met de fysieke werkelijkheid en illusies creeert in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een imaginaire hartenklop nodig heb om te leven.

doorkijkhartje

Why Love is so Addictive

————————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 263 – Expressie en de Darm – Intimiteit Personaliteit (vervolg)

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Ik was aan het luisteren naar de interview Relationship Succes Support Intimicy Personality part 3 over de Intimiteit  Personaliteit. Ik heb in het verleden veel gezocht naar een intieme connectie in seks als fysiek intiem samenzijn, welke afhankelijk maakt van de persoon met wie ik seks heb/fysiek intiem samen ben, en van seks zelf, om deze ervaring van ‘intieme connectie’ in mezelf te vervullen.

Probleem:

Er zijn hierin nog een aantal gerelateerde punten voor zelfvergeving. Ik heb de intieme connectie die ik gemanifesteerd heb in het verleden in zelfvergevingen gezet, maar ik zie meer aspecten hieraan. In het creeren van een Intimiteit Personaliteit en het weer stoppen hiervan, ontstaat tegelijkertijd het tegenovergestelde, namelijk de angst om in een Intimiteit Personaliteit te gaan en hierdoor in te houden tijdens seks, oftewel controle te houden, en op de achtergrond bestaat nog de angst dat de intieme connectie niet plaatsvindt, en hierin angst voor een teleurstelling van het uitblijven van de ervaring van een intieme connectie.

Oplossing:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om een intieme connectie te maken als ik de controle loslaat in fysiek intiem samenzijn, waarna ik, na het fysieke samenzijn, in een ervaring van het missen van deze intieme connectie achterblijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren geen intieme connectie te ervaren tijdens een fysiek intiem samenzijn, en ten gevolge hiervan teleurstelling te ervaren in mezelf van het missen van een intieme connectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb oplettend te blijven in/als in/als controle gedurende fysiek intiem samenzijn en hierin mezelf fysiek onder controle te houden waarin ik mezelf limiteer in fysieke expressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een orgasme tegen te houden in controle van mezelf in fysiek intiem samenzijn, uit angst om in het verliezen van de controle, in het orgasme, een intieme connectie te maken waar ik afhankelijk van word, of juist een leegte en/of teleurstelling te ervaren als het missen van een intieme connectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn adem in te houden in controle tijdens een fysiek intiem samenzijn, waarin ik wel in de adem ben, maar ergens op de achtergrond en met name achteraf, ervaar dat ik de mezelf als de adem inhoud/heb ingehouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een huidig fysiek intiem samenzijn angst te ervaren voor het missen van een intieme connectie in een vroeger fysiek intiem samenzijn, en hierin op te letten in mezelf of ik dit nu mis of niet, en als ik het wel mis, op te letten dat ik dit vooral niet laat merken, waarin ik mezelf dus algeheel inhoud in angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een eventueel missen van een intieme connectie in een vroeger fysiek intiem samenzijn, iets zegt over mij of over de ander in een huidig fysiek intiem samenzijn, in plaats van in te zien, dat het enige waarover het iets zegt, is over een intieme connectie die ik gemaakt heb in de geest in een fysiek samenzijn, waarin het fysieke samenzijn voldeed aan de verwachting die ik in de loop der jaren gemaakt heb in de geest, en waarin de twee systemen zo op elkaar gelijken dat er een intieme connectie gemaakt wordt in/als herkenning van zelf als geest in de ander als geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de herkenning van mezelf als geest in de ander als geest, gedurende intiem fysiek samenzijn, als intieme connectie als vervulling te gebruiken in mezelf, en hierop te baseren of een relatie wel of niet kan bestaan, zonder verdere omstandigheden werkelijk te onderzoeken, maar te geloven dat deze omstandigheden zich wel zullen vormen naar deze connectie die ik destijds als liefde bestempeld heb, en waarin ik dus mijn hele hebben en houwen afhankelijk gemaakt heb van deze ervaring van herkenning in/als de geest als ervaring van een intieme connectie met een ander in fysiek intiem samenzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren deze Intimiteit Personaliteit en alles wat ik er in en als relaties omheen heb gebouwd als ervaring van Intieme Connectie, los te laten, in een angst om in een leegte te vallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan relaties in de geest die ik als intieme connecties ervaar en welke ik gebruik als opvulling/vervulling van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan een Personaliteit als vervulling van mezelf, en hierin mezelf te limiteren in fysiek intiem samenzijn in fysieke expressie en in expressie in het algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren verslaafd te worden aan fysiek intiem samenzijn en hierin de controle te behouden in zelf, in plaats van in te zien dat ik in controle van mezelf in/als de geest, ik mezelf vasthoud in de geest dus in controle, waarin ik blijf zoeken naar vervulling van het missen van mezelf, en dus dit missen op wil gaan vullen met iets buiten mezelf, in dit geval met een ervaring van een intieme connectie in fysiek intiem samenzijn afhankelijk van de ander en/of dit fysieke intieme samenzijn/seks, en mezelf blijf missen in zelfintimiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb na een fysiek intiem samenzijn te verlangen naar een volgend fysiek intiem samenzijn of juist even genoeg te hebben van een fysiek intiem samenzijn, afhankelijk van hoe vaak het fysieke intieme samenzijn heeft plaats gevonden en afhankelijk van de hormonale fase waarin ik me bevind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb intimiteit altijd verkeerd begrepen te hebben en hierin op zoek te zijn naar intimiteit als mezelf opvullen met iets buiten mezelf, en wel te weten dat dit niet klopt, maar dit toch te blijven toepassen, doordat ik mezelf niet zie en dus mis, en dus niet zelf-intiem ben in het niet zien en missen van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze controle in mezelf fysiek te manifesteren als darmkrampen door het inhouden van de adem als hier aanwezig zijn, welke ik pas achteraf ervaar, aangezien ik in het moment aanwezig ben in controle als oplettendheid, en dus de controle als zodanig, niet ervaar.

*

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar en wanneer deze Intimiteit Personaliteit opkomt in mezelf in fysiek intiem samenzijn, voor, tijdens en/of na het fysieke intieme samenzijn, zodat ik de relaties die ik hierin gelegd heb uit kan schrijven en zelf kan vergeven, waarin ik mezelf zie en hierin Zelfintimiteit ontwikkel, waarin de ander hier aanwezig is om mezelf in zelf te zien in mijn ervaringen die opkomen in samenzijn met de ander, en niet om naar intieme connectie te zoeken in/met de ander en/of seks als vervulling van mezelf.

Ik realiseer me dat dit een proces is welke oefening vergt om de controle te stoppen in zelf, en dus geef ik mezelf de tijd en ruimte om dit te wandelen in zelfvergeving van de punten die ik tegen kom in/als controle gerelateerd aan fysiek intiem samenzijn en de ervaring van intieme connectie als de Intimiteit Personaliteit hierin.

Als ik mezelf zie verlangen naar een volgend fysiek intiem samenzijn, dan stop ik, ik adem. Ik stop per direct de participatie in gedachten en/of plaatjes in mezelf als herinnering aan een fysiek intiem samenzijn. Ik adem, ik laat de ervaring door me heen gaan in de inademing, ik maak mezelf gelijk aan de ervaring waarin ik mezelf als het ware vervul met mijn eigen ervaring, ik blaas uit, en laat de ervaring los. Eventueel pas ik zelfvergevingen toe als er energetische reacties als gevoelens en emoties in mezelf opkomen hierin. Ik adem op deze manier in en uit totdat (het verlangen naar) de ervaring afneemt, en ga door waar ik in het fysiek in dit moment, mee bezig ben.

*

Ik stel mezelf ten doel te genieten van het fysiek intiem samenzijn en hierin zelfverantwoordelijkheid te nemen voor de ervaringen die opkomen, tijdens en/of na het samenzijn, en tegelijkertijd mezelf niet vast te zetten in een ‘gevoel van verantwoordelijkheid’  in/als de geest als controle door te oplettend te zijn in mezelf op wat er allemaal gebeurt en wat allemaal ‘wel of niet zou mogen’ en/of ‘goed’ is, waarin ‘goed’ gedefinieerd wordt als ‘in de adem aanwezig zijn’, en niet goed als ‘energetisch reageren’.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe de darmkrampen gerelateerd zijn aan deze Intimiteit Persoonlijkheid door voor, tijdens en na fysiek intiem samenzijn te onderzoeken wat er gebeurt in de darm, het middenrif en de ademhaling, en deze in detail, met mezelf, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren in de loop der tijd.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe de Intimiteit Personaliteit en het verlangen naar intieme connectie in fysiek samenzijn samenhangt met de hormonale balans, en hoe ik hierin meer stabiliteit in mezelf kan ontwikkelen.

Ik stel mezelf ten doel dit onderzoek voort te zetten in het dagelijks leven, aangezien de controle wijdverbreid aanwezig is in en als een angst voor controleverlies in het zoeken naar vervulling (eventueel in intieme connectie met een ander), los van intiem fysiek samenzijn als seks.

Relationship-success-support-introduction-introduction

Beloning:

Ontwikkelen van Zelfintimiteit en Vrijheid van Fysieke Expressie.

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 205 – Seksuele Verbindings Persoonlijkheid

Het luisteren naar de interview Connection Personality benoemt in wat het is dat ik zocht en ervaren heb in de seksuele uitwisseling met een man. Het is niet zozeer liefde, het is wel vervulling, en het is bovenal…verbinding. Welke ik gerelateerd heb aan de ervaring in de penetratie. Aangezien we nu weten dat er tijdens penetratie systeemoverdracht plaatsvindt, is het al direct iets om vraagtekens bij te zetten. Want dat betekent dat ik verbinding ervaar als twee systemen zich met elkaar verbinden en hierin overdragen, en met name als de mind als persoonlijkheden van de twee personen die gemeenschap hebben, op elkaar lijken, waardoor beide personen door dezelfde ontlading en/of proces gaan, waarin verbinding met elkaar wordt ervaren. Er zijn veel verschillende redenen voor de ervaring van verbinding gedurende seks, dit is er een van. Een ander punt is als de fysieke ervaring in realiteit overeenstemt met de verlangens in de mind, wat een ervaring van verbinding geeft. Waarin mind en werkelijkheid dus als het ware samenvallen, samen vallen; ik en de mind vallen samen in de val van de mind/het bewustzijn. De ervaring van verbinding is altijd gerelateerd aan de eigen mind/het eigen bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op zoek te zijn naar verbinding in/als de mind tijdens seks met een man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vervuld te zijn als ik verbinding heb ervaren tijdens seks met een man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te vullen met de penis van de man om verbinding te ervaren in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb verbinding met mezelf in mijn eigen fysiek te ervaren en hiervoor seks nodig heb met een man, waarin het liefst een penetratie plaatsvindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verbinding te ervaren tijdens de wrijving van de penis in de vagina, waarin ik de opwinding die ik hierbij ervaar in het gebied van de zonnevlecht, als verbinding ervaar, in plaats van in te zien dat ik als systeem hierin geactiveerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van de penetratie met een man, indien wederzijds gewenst en op elkaar afgestemd, het lekkerste te vinden wat er is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tijdens de penetratie met de man even geen gedachten te ervaren, maar een volledige ervaring van vervulling/tevredenheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de penetratie met de man als vervulling te ervaren waarin ik mezelf vervul met mijn eigen ervaring in/als bewustzijn dus als systeem in seksueel samenzijn met de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verbinden met mezelf als bewustzijnssysteem en hierin met de man als bewustzijnssysteem, en me te vervullen met de ervaring van verbinding hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bereid te zijn geweest met het systeem van de man te lopen met wie ik deze connectie ervaar, waarin ik mezelf heb gecompromitteerd ten behoeve van een seksuele verbindingservaring om mezelf te vervullen in/als bewustzijn.

Om specifieker te worden moet ik een specifieke ervaring met een man nemen om uit te schrijven, wat iets is voor een volgend blog.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van verbinding die ik ervaren heb gedurende seks en met name tijdens de penetratie nader te onderzoeken, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wanneer de ervaring van opwinding in het gebied van de zonnevlecht plaatsvindt in relatie tot seks, welke gedachten en/of gebeurtenissen hieraan vooraf gaan waardoor ik deze ervaring activeer in mezelf.

——————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 118 – Ik ben tevreden als jij tevreden bent

Ik zie mezelf naar een konijntje kijken hier die heel tevreden en rustig zit nadat ze gegeten heeft, oortjes plat. En ik ervaar een gevoel van tevredenheid, gelinkt aan een gevoel wat ik vertaal als dat ik het goed gedaan heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tevredenheid te ervaren als ik zie dat een konijntje tevreden is, waarin ik ervaar dat ik het goed gedaan heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze ervaring van tevredenheid bij het zien van een ander die tevreden is en waar ik voor zorg als vervanging van mijn eigen tevredenheid te gebruiken, en als die ander dus niet tevreden is ben ik ook niet tevreden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen ervaring van tevredenheid van iets/iemand buiten mij af te laten hangen, waarin ik hetgeen buiten mij zal proberen te manipuleren, ook als probeer ik dat bewust om niet te doen, aangezien mijn tevredenheid afhangt van de tevredenheid van degene buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pas tot rust te kunnen komen als alles buiten mij tot rust is, waarin ik zelf veel te lang doorloop voordat ik zelf in zelf ga rusten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me afhankelijk te maken van mijn omgeving, waarin ik mijn omgeving probeer te manipuleren/sturen om tot een situatie te komen waarin ik tot rust kan komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op de laatste plaats te zetten, wat zo’n mooie houding lijkt maar wat gebaseerd is op manipulatie, aangezien ik hierdoor niet in zelf hoef te zien zolang de omgeving niet in zelf ziet, en ook steeds langer zal wachten totdat ik in zelf ga zien doordat ik zoveel buiten mezelf heb geleefd/me van mezelf heb afgescheiden dat het steeds minder aantrekkelijk/plezierig wordt om nog in zelf te gaan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te wachten totdat ik uitgeput ben en hierdoor word gedwongen ‘naar binnen te keren’ en alleen nog op zelf te richten, aangezien ik geen energie meer over heb om nog voor iets buiten mij te zorgen, waarin dit geen zelfoprecht leven vanuit zelf is maar een overleving waarin ik alleen nog voor mezelf zorg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo uit te putten zodat ik in de overleving kan van alleen nog voor zelf zorgen, wat ik als enige manier ken om mijn aandacht van mijn omgeving weg te halen en eindelijk met zelf bezig te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo te manipuleren in/als de mind in aandacht op iets/iemand buiten mij dat ik mezelf uitput totdat mijn doodvermoeide fysiek mij dwingt om terug te keren naar zelf, waarin ik vervolgens mijzelf moet gaan oplappen en hier druk mee kan, eindelijk in rust, zo vermoeid dat de mindmanipulatie even tot rust komt en tevredenheid laat ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pas tevredenheid te kunnen ervaren als ik fysiek zo uitgeput ben dat ik alleen nog ‘verlang’ om in zelf te zitten zonder verlangens naar iets buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo ontevreden te worden van verlangens naar iets/iemand buiten mij dat ik mijzelf liever uitput waardoor deze verlangens verdwijnen en ik alleen nog verlang naar rust in mijzelf, waarin ik steeds niet werkelijk hoef op te staan aangezien ik druk ben met overleven/mezelf oplappen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierdoor in relaties op den duur uitgeput te raken, aangezien ik mijn aandacht op de ander buiten mij blijf richten en wacht tot diegene tevreden is, waarin ik vervolgens ook weer ontevreden word aangezien ik mezelf ben vergeten en dan is die ander tevreden en ik zit afgescheiden van mezelf toe te kijken, waarin ik die ander zal gaan manipuleren om uit zijn tevredenheid te halen waarin ik me dan weer enigszins gelijk voel – aan die ander, niet aan mezelf – wat enigszins tevredenheid laat ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet tevreden te zijn met mezelf in ieder moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien hoe volledig ik mezelf heb verkracht/misbruikt door altijd iets buiten mij te zoeken en verlangen in/als de mind, wat ik op een gegeven moment ben gaan invullen met zoeken naar een partner/sex, waarin ik systemen in mij heb geladen waardoor ik nog meer verkracht ben in ontevredenheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van volledig misbruik in me te laten bestaan, waarin ik niet kan geloven dat ik mezelf zo misbruikt heb en dus de ander hiervan de schuld wil geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schuld en verantwoordelijkheid nog steeds door elkaar te halen, waarin schuld de plaats inneemt van verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat ik mezelf zo misbruikt heb door geloof in een relatie met iets/iemand in/als de mind buiten mij, en hierin nu pas een glimp te zien dat dit wellicht niet echt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tot nu toe steeds mijn gevoelens en ervaringen en programmeringen te geloven dat er toch op een of andere manier een relatie met iets/iemand buiten mij mogelijk moet zijn, ook al heb ik informatie dat dit niet zo is, de glimp en de gevolgen van het enorme bedrog is zo enorm dat ik er niet in durf te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet in het enorme bedrog durf te zien waarin ik mezelf volledig heb misbruikt/heb laten misbruiken/uitwonen, waarin ik mijn fysiek heb uitgewoond ten behoeve van (het geloof in) de mind in relatie tot iets/iemand buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zo te hebben laten bedriegen door de illusie van Het Witte Licht welke me heeft doen geloven dat ik iets mis, en welke ik ben gaan leven in/als gemis van dit als iets buiten mij, waardoor ik dit gemis in mezelf gecreeerd heb in/als afscheiding van mezelf en mezelf hierin dus werkelijk mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat ik helemaal opnieuw moet beginnen, terwijl dat wel is wat dient te gebeuren, dat ik eerst nog bijna 7 jaar ga schrijven naar het nulpunt voordat ik uberhaupt opnieuw kan beginnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe het is om tevredenheid te ervaren in/als mezelf en hierin constant te zoeken naar een ervaring van tevredenheid in/als mezelf, welke me weg houdt van wat hier is, van wie ik ben geworden in afscheiding, en dus blijf ik in de ervaring van ontevredenheid (en onzekerheid, welke ik ‘per ongeluk’ intypte) in dit zoeken naar tevredenheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een karakter van ontevredenheid en onzekerheid te creeren in dit zoeken naar een relatie met iets buiten mezelf als vervulling, waarin ik deze onzekerheid en ontevredenheid als excuus gebruik om niet werkelijk op te staan en de afscheiding in mezelf te stoppen.

Ik stel mezelf ten doel mijn relaties te onderzoeken en mijn relaties in het verleden te onderzoeken en zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel mijn verlangens in te durven zien, waarin ik me telkens realiseer dat een verlangen naar iets buiten mij niet echt is, hoezeer het ook zo lijkt, en de afscheiding van mezelf in deze verlangens te stoppen in het toepassen van zelfvergevingen.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysiek te ondersteunen en zelfvergevingen uit te schrijven op het misbruik wat ik heb toegestaan en uitgevoerd.

Als ik mezelf tevredenheid zie ervaren bij het kijken naar iets buiten mij, dan stop ik, ik adem. Ik zie wat mij tevredenheid geeft in dit kijken, ik benoem wat me tevredenheid geeft in dit kijken en pas zelfvergevingen toe op de afscheiding hiervan in mezelf.

—————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 113 – Pijn in mijn linkerheup

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn in mijn linkerheup te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bij iedere stap die ik zet pijn in mijn linkerheup te ervaren en nu pas door te hebben hoe moe ik hiervan word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op het einde van mijn latijn te zijn, waarin ik niet weet wat latijn in deze uitdrukking betekent.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een soort van terugval te ervaren in moeheid en uitputting die ik lang niet heb ervaren, welke opeens heeft ingezet, waarin ik zie dat ik in een aloude relatie-structuur ben gevallen welke in den beginne al deze klachten veroorzaakt heeft en welke ik nog volledig dien te onderzoeken, uit te schrijven, zelf te vergeven en te corrigeren in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst en verdriet te vervaren om deze terugval in moeheid, en hierbij ervaar ik een opzien tegen alles door de fysieke moeheid/moeite die ik overal voor moet doen als ik deze moeheid ervaar, waarvan ik me bewust ben van iedere stap en iedere stap teveel is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe uit te rusten van deze moeheid want het is geen moeheid die met slapen wordt opgelost, ik ben ook niet slaap-moe; langer slapen maakt de moeheid alleen maar erger.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ervaren te hebben de pijn in mijn heup soms op te kunnen vangen in de adem, maar ook dat lukt me op het moment niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet op te kunnen vangen in de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf niet op kan vangen in de adem.

Als ik pijn ervaar in mijn heup, dan focus ik direct op de adem, en onderzoek hoe ik het beste kan ademen waarin ik mezelf in deze pijn het meeste ondersteun. Ik realiseer me dat de pijn in relatie staat tot controle behouden op/als ‘bepaalde’ structuren in mezelf, dus structuren die zijn bepaald door iets of iemand buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar de pijn vandaan komt, hoe ik mezelf heb vastgezet in bepaalde structuren door iets of iemand van buitenaf.

Als de pijn lang aanhoudt tot na oktober ga ik op onderzoek naar een beoefenaar ter ondersteuning van het fysiek in weefsel of in wervelkolom, om te zien of er iets fysiek gecorrigeerd dient te worden.

Als ik moeheid ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik dit jaar zoveel veranderingen heb doorgevoerd in relatief korte tijd, welke ik niet eens voor mogelijk heb gehouden dat ik hier alweer toe in staat zou zijn. Dus als ik nu moeheid ervaar, dan is dat zo.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb teleurstelling te ervaren dat ik moeheid ervaar terwijl het zo lang ‘goed’ ging en ik mezelf op kon vangen en kon blijven bewegen, in plaats van in te zien dat ik misschien wel ben blijven bewegen uit angst voor deze moeheid en de structuren die zich gemanifesteerd hebben in mijn fysiek en de ervaring van moeheid veroorzaken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik instort.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid en oneerlijkheid te ervaren dat ik weer fysieke moeheid  en pijn ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn nog verder terug te vallen naar de conditie van en paar jaar geleden, waarin ik me nu afvraag hoe ik het destijds toch gered en volgehouden heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf dit blog te zien afraffelen, waarin ik geen plezier ervaar in het blog schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb opeens weer alleen maar ‘dingen van plezier’ te willen doen, in plaats van plezier te ervaren in wat ik doe.

Ik realiseer me dat mijn tempo te hoog ligt, wat nodig was om de veranderingen door te voeren maar wat nu niet meer nodig is en ook niet meer ondersteunend. Ik vertraag mijn tempo door minder te plannen op een dag en wat ik doe, in een lager tempo uit te voeren. Hierbij zie ik erop toe dat ik in de adem uitvoer wat gedaan moet worden en stop ik met het doorduwen van mezelf als dit niet in de adem is. In dit lagere tempo kan ik het plezier van hier aanwezig zijn vinden/ervaren zodra ik aanwezig ben in/als de adem.

Ik stel mezelf ten doel mijn blikveld te verkleinen en te stoppen met buiten mezelf zoeken naar vervulling, maar in plaats hiervan de verlangens naar vervulling uit te schrijven en vergeven, zodat ik een en gelijk kan worden als mijn verlangens waarin ik dichterbij mezelf kom en dus steeds minder veraf buiten mezelf hoef te zoeken.

www.desteniiprocess.com

www.equalmoney.org

www.eqafe.com/free

Dag 106 – Gevoelens van liefde als vervulling

Vervolg op dag 5 Zelfvergevingen op gevoelens van liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alles voor de ander te willen doen en niets voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pas iets voor mezelf te willen doen als de ander waarvoor ik gevoelens van liefde ervaar (of die gevoelens van liefde voor mij ervaart) aanwezig is in een relatie met mij, waarin in deze relatie definieer als iemand die bij me blijft/waar ik bij blijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om alleen te zijn, alleen met/als mezelf, en daarom gevoelens van liefde te creeren voor een ander zodat ik geloof dat ik niet alleen hoef te zijn en mijn aandacht op de ander kan richten in plaats van te leven in/als zelf-aandacht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gevoelens van liefde te creeren om mezelf te vervullen met ‘gevoelens van licht in/als de mind’, waardoor het leven lichter wordt en ik me gemakkelijker kan bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik gevoelens van licht nodig heb om me gemakkelijker of uberhaupt te kunnen bewegen, en hierin mezelf afhankelijk te maken van de ander=de mind waarin ik gevoelens van liefde voor de ander ervaar, niet ziende dat dit gevoelens van liefde van en voor de mind zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in dit nodig hebben een verslaving te creeren aan gevoelens van liefde als licht voor de ander=de mind, en een soort van domper te ervaren als een low na de high in de verslaving, als deze gevoelens van liefde wegebben of niet beantwoord worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat gevoelens van liefde beantwoord moeten worden, wat feitelijk is het geloven in en zoeken naar een antwoord als bevestiging van mezelf in/als de mind door de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden in 1000 stukjes in alle anderen=de mind welke ik buiten mezelf geplaatst heb, zodat ik vervolgens moet gaan zoeken naar gevoelens van liefde om mezelf weer heel te maken/te vervullen; het vervullen van de leegte van de afscheiding die ik gecreeerd heb, in plaats van in te zien dat ik in zelfvergeving van al die anderen=de mind in mijn eigen mind, mezelf weer heel maak, adem voor adem, en hierin geen ander nodig heb om mezelf te vervullen; die ander laat eventueel enkel zien waar ik mezelf in/als de mind van mezelf heb afgescheiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom niemand als partner naast me komt wandelen, in plaats van in te zien dat ik niet eens naast/als mezelf wandel en mezelf niet de moeite waard vind om voor op te staan, dus hoe kan ik vragen of een ander naast me komt wandelen? Dat zou opvulling zijn van mijn gebrek aan zelfondersteuning.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander te vragen voor/als zelf te leven en dit zelf niet werkelijk fysiek in praktijk te brengen maar alleen in theorie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nooit geleerd en gezien te hebben dat ikzelf voldoende ben om voor/als op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit onvoldoende ervaren van mezelf om voor op te staan fysiek te manifesteren, waardoor ik als ik gevoelens van liefde ervaar voor een ander, mezelf gemakkelijker beweeg, gemakkelijker opsta in de ochtend en mijn darmen gemakkelijker bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het bewegen van mijn darmen afhankelijk te maken van gevoelens van liefde voor een ander, en hierin de zelfbeweging van een orgaan te onderwerpen aan de mind, waarin ik als oplossing voor beweging verdriet heb gecreeerd als emotie als er geen gevoel van liefde is, waarin ik het verdriet ervaar als beweging en dus mezelf afhankelijk heb gemaakt van verdriet, afgewisseld  met gevoelens van liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat mijn darmen als orgaan niet meer zelf kunnen bewegen maar alleen afhankelijk van gevoelens en emoties, waarin ik angst heb gecreerd en fysiek heb gemanifesteerd dat als ik geen gevoelens en emoties meer ervaar, mijn darm als orgaan niet meer zal bewegen, in plaats van in te zien dat deze gevoelens en emoties de zelfbeweging van de darm juist onderdrukken, vastzetten en verkrampen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren voor mezelf te leven en alleen voor de ander=de mind te willen leven, ook al zie ik dat het niet klopt en dat ik hiermee mijn fysiek kapot maak en tevens mezelf en de ander als leven manipuleer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verbijsterd te zijn dat ik weiger voor/als mezelf te leven, waarin ik zie dat het complete onzin is en waanzin brengt om niet voor zelf maar wel voor de ander=de mind te willen leven, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien en dus verbijsterd te zijn dat ik mezelf zo heb laten onderdrukken door energie in/als de mind en hier heilig in te geloven.

WAAR WAS IK?

Ik stel mezelf ten doel op te staan voor/als mezelf en mezelf als voldoende te zien om voor/als te leven, en hierin op te staan voor alle leven.

Ik stel mezelf ten doel gevoelens van liefde voor de ander=de mind te stoppen zodra ik ze omhoog zie komen, en te onderzoeken waarom ik me hiermee wil vervullen in dat moment, zodat ik de angst voor mezelf in het moment kan inzien, zelfvergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel de fysieke onderdrukking te stoppen en verwijderen door het uitschrijven van de patronen die ik in mezelf heb weggestopt, zodat ik mezelf hierin kan vergeven en corrigeren en mijn darm kan bewegen in zelfbeweging als orgaan als leven, waarin ik zelf kan bewegen als Levend Aards Organisme Een en Gelijk als Leven, Ademend als Aards Organisme.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het bewegen doorheen de fysieke weerstand in plaats van mezelf hier opnieuw te oordelen; ik realiseer me dat de pijn die ik fysiek ervaar werkelijkheid is geworden, en dus heb ik hierin ondersteuning nodig en kan ik niet mezelf die ik geworden ben hier zomaar opzij zetten alsof het niet zo is omdat het in feite niet echt is; het is echt/fysiek geworden en dus moet het fysiek gecorrigeerd worden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het opstaan in de morgen, waarin ik me realiseer dat ik mezelf zo veroordeeld heb door te geloven dat ik niet voldoende ben om voor/als op te staan dat ik dit fysiek gemanifesteerd heb, en als ik opnieuw mezelf veroordeel als ik dit fysiek gemanifesteerd ‘niet voldoende zijn’ ervaar doe ik hetzelfde als wat ik en iedereen in het verleden gedaan heeft: oordelen in/als de mind, waardoor we onszelf constant als niet voldoende ervaren om voor/als op te staan, en dus is de fysieke wereld zoals die is: niet voldoende om voor op te staan en dat gebeurt dus ook niet. We hangen achterover in totale lethargie, verlamming en verbijstering van wat we hebben toegestaan in onszelf en in de wereld, waarvan we weg willen vluchten in de illusie van de mind als energie als gevoelens van liefde in zelfinteresse, waarin de gevoelens van liefde naast vervulling tevens fungeren als onderdrukking.

Het is tijd om te veranderen en op te staan voor/als onszelf als voldoende als fysiek als de aarde als fysiek als Levend Organisme in/als de Adem. Voordat het te laat is en we ten onder gaan aan de ander=de mind als energie.

Ik stel mezelf ten doel te zien in de hel van de eigen mind als enige oplossing tot het stoppen van de hel op aarde, waarin ik me realiseer dat als ik niet meer bang ben voor mezelf als oordeel in/als de mind, ik geen gevoelens van liefde meer nodig heb voor de ander=de mind aangezien ik mezelf kan vergeven en corrigeren tot een en gelijk als zelf als wat het beste is voor alle leven, waarin Liefde=Gelijkheid.