Dag 677 – Keuze of Beslissing?

Free-to-choose

Het is me duidelijk dat als ik de beslissing neem om voor een principe te staan en dit te leven, als richtlijn als wat het beste is voor al het leven en hierin de beslissing voor mijzelf om dit te leven, er geen zogenaamde ‘keuze’ overblijft. Ik beslis op een gegeven moment om een bepaald principe als grondbeginsel te willen leven als ik bemerk dat het tijd is hiervoor, dat ik mezelf (en hierin gelijk een ander) anders zou compromitteren.

Hier vandaan volgt dan de vraag wat een ander beslist in dit punt. Als een ander tot wie ik in relatie sta, voor dezelfde principes wil staan, dus beslist om ook te staan als een principe in overweging van onszelf en/als een ander als leven, dan is er een stap gemaakt richting agreement, richting een overeenstemming in dit punt.

Beslist de ander hier niet toe – om allerlei redenen kan dit zo zijn, van er simpelweg niet klaar voor zijn en te druk bezig met overleven, tot een bewust ‘kiezen’ voor een aspect in eigenbelang en vele gradaties hier tussenin – en dus als de ander hier niet toe beslist, houdt de relatie op te bestaan en gaat deze niet over tot een agreement/overeenkomst, want er is geen overeenstemming in dit punt. En zo kunnen we punt voor punt doorwandelen en zien, besta ik in relatie – wat ergens een afhankelijkheid inhoudt binnenin mezelf in gedachten, gevoelens en emoties, of stem ik overeen met mezelf in hoe ik wil bestaan in eenheid en gelijkheid met en als leven?

Het nemen van zo’n beslissing houdt een risico in dat de ander tot wie ik in bepaalde aspecten in relatie sta in mijn gedachten, gevoelens of emoties, niet deze beslissing neemt en dan houdt de relatie op te bestaan – in ieder geval in dit bepaalde aspect – of de relatie begint niet eens. En toch is het uiteindelijk het beste voor alles en iedereen als ik leef wat tot mijn mogelijkheden behoort in overweging van al het leven.

Als ik eenmaal een beslissing genomen heb, is het nodig dat ik de beslissing keer op keer leef en steeds meer integreer in mijn leven, dat ik de ervaring en aspecten van de angst voor verlies doorwandel totdat het staan in overweging van al het leven (in de eenvoudige, kleine aspecten binnen mijn bereik) een natuurlijke expressie is van wie ik ben.

Er zijn zoveel aspecten om in overweging te nemen, om niet zwart-wit, in polariteiten te vervallen en van hieruit zogenaamd een beslissing te nemen wat eigenlijk een verborgen keuze inhoudt. Want dan zou ik de beslissing gebruiken als manipulatie-methode om een relatie-aspect te behouden.

Er is een wezenlijk verschil tussen het ‘nemen van een beslissing’, gebaseerd op principes die leven in overweging nemen als wat het beste is voor mijzelf (en hier vandaan voor andere betrokkenen) – en het ‘maken van een keuze’, gebaseerd op ideeën en voorkeuren in gedachten, gevoelens en emoties als ‘wat ik het liefste zou willen‘.

Vrije keuze? We denken dat we hier blij van worden en hiertoe het recht hebben. Het tegendeel is waar. En dit houdt een uitgebreid proces in want het is nodig dat we eerst een heleboel ‘afleren’ (vrije keuze, gebaseerd op ‘mijn’ voorkeur) en dan opnieuw ‘aanleren’ (beslissingen, gebaseerd op principes die al het leven in overweging nemen, die het beste zijn voor alles en iedereen). Want niemand is vrij (en dus blijvend blij!) totdat iedereen vrij (en blijvend blij) is.

Dit houdt een nieuwe definitie van Vrijheid in. Vrijheid zonder Verantwoordelijkheid bestaat niet. En dit houdt weer een nieuwe definitie van verantwoordelijkheid in. Waarin we leren wat het betekent om in en als verantwoordelijkheid te staan voor onszelf in wie we zijn in gedachten, gevoelens en emoties. En hiervoor is discipline nodig, zelfdiscipline.

Hoe meer mensen dit willen leren en toepassen, hoe meer vrijheid er zal komen; vrijheid van expressie en vele mogelijkheden tot samenwerking waarin ruimte is voor alles en iedereen, zonder een ander als leven te schaden.

Desteni I Process geeft handvatten voor het individuele proces van relatie tot overeenstemming en leert wat zelfverantwoordelijkheid inhoudt. Het is het meest bevrijdende proces dat we onszelf en ieder ander, al het leven kunnen schenken.

quote-64-geen-definitieve-beslissingen

What do the beings in the afterlife want to do with/for humanity?

In what different ways can you walk your process from Consciousness to Awareness?

What does this being have to share about the inevitability of change in existence?

The Process of Self & the Portal – Life Review

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Advertenties

Dag 371 – Ondersteuning en relatie – ontkoppeling – zelfcorrecties-1

PENTAX Image

Dag 366 – Ondersteuning en relatie – ontkoppeling

Zelfcorrecties – vervolg Dag 366:

Als ik mezelf zie participeren in het zien van zonder partner zijn als ‘geen ondersteuning’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de gedachte van ‘een partnerhebben’ me ondersteunt, wat dus een ondersteuning is in en als een gedachte, dus in en als mijn eigen geest, welke in polariteit gaat in de gedachte van ‘geen partner hebben’, waarin ik mezelf in en als de geest niet ondersteun maar juist ‘laat vallen‘ in en als gedachten over alleen zijn in interpretaties en aannames.

Ik zet mezelf in om te zien in mijn gedachtenwereld waar ik me heb afgescheiden van mezelf in en als een geloof in gedachten en hieraan gekoppelde energetische ervaringen, waarin ik mezelf ondersteun in het stoppen, onderzoeken, zelfvergeven en corrigeren van mezelf, levend van een wezen in en als geloof in gedachten en gekoppelde energetische ervaringen naar een levend wezen – levend in wezen hier – en als de adem, in het fysiek aanwezig, in en als ondersteuning van mezelf door en met de adem en mijn fysiek, aanwezig in de dagelijkse realiteit waarin ik me bevind.

Als ik mezelf ervaar als iemand die op de tweede plaats komt in communicatie met een mannelijk wezen die een partner heeft, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik niet hier aanwezig ben in fysieke communicatie in en als mezelf met een ander wezen, maar dat ik bezig ben in en als de geest in een poging om energie te genereren door mezelf als minder neer te zetten dan een ander die een partner heeft.

Ik zet mezelf in om fysiek hier te blijven in en als communicatie met een ander wezen en zodra ik mezelf zie verdwijnen in aannames in de geest, mezelf hier te halen door wat dieper te ademen, me gewaar te worden van mijn fysiek en te focussen op de woorden die gesproken worden en/of die ik zelf spreek.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte dat ik speciaal moet zijn om een partner te hebben of dat een eventuele partner speciaal moet zijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat dit speciaal zijn gebaseerd is op voorkeuren in en als de geest, welke er niet toe doen in de realiteit, in fysieke werkelijkheid in en als gelijkheid in en als het fysiek.

Ik realiseer me dat ik in en als een geloof als gedachte van speciaal zijn in partnerschap, een niet speciaal zijn alleen creeer, waarin ik mezelf als minder ervaar en dus energie ga genereren om mezelf weer als meer te ervaren.

Ik realiseer me dat eventueel partnerschap gebaseerd is op overeenstemming, praktische mogelijkheden en zelfwil in zelfoprechtheid, welke start in en als overeenstemming, praktische mogelijkheden en zelfwil in zelfoprechtheid in en als zelf.

Ik stel mezelf ten doel om alert te zijn op de voorkeuren die voorbij komen in en als de geest en deze te zien als aanreikingen van de geest die ik gebruik om de afscheiding die ik gecreeerd en gemanifesteerd heb in en als een geloof in de waarheid van speciaal zijn en afscheiding in en als de geest, te stoppen, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, en hierin in overeenstemming met mzelf, in en als zelfwil, te leven binnen de praktische mogelijkheden die op dit moment aanwezig zijn.

Wordt vervolgd

PENTAX Image

Seeing through The Eyes of the Mind

—————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 347 – Aantrekking en (niet) aantrekkelijk willen zijn

Zoals gezegd in Dag 346 ga ik verder met het punt aantrekking. Wat wil ik erover schrijven? Tot aan mijn 14e jaar heb ik me nooit gerealiseerd wat de effecten kunnen zijn van mijn uiterlijk. Ik vond het leuk om leuke kleren uit te zoeken – dit vind ik al leuk sinds klein meisje, waar mijn moeder allerlei kleren maakte, in felle kleuren of met een leuke opdruk in een trui gebreid. Hetgeen aantrekken wat ik leuk vind. (lol, dit is ook een aantrekken, het aandoen van kleren). Op mijn 14e hoorde ik via een vriendin dat haar oudere zus en diens vriend, mij ‘knap’ vonden. Huh? Ik? Knap?

Dat was iets waar ik nooit bij stil had gestaan ten aanzien van mezelf. Sindsdien is dit echter wel een rol gaan spelen, en ben ik me meer bewust van mijn uiterlijk geworden. Op mijn 16e ben ik gaan lijnen, zoals ik wel eerder heb beschreven, eigenlijk alleen omdat ik een plattere buik wilde hebben. In dit lijnen heb ik mijn lichaam behoorlijk kwaad toegedaan, als te weinig eten geven en uitputten, maar ook en vooral door veel kritiek en oordelen op te slaan in mezelf over 2 kilootjes aan teveel vet rondom mijn buik. Waar hebben we het over, het is waanzin waarmee ik een groot deel van mijn leven heb verziekt, met name omdat deze kritiek en controle zich is gaan opslaan in het darmgebied en darmproblemen is gaan geven (waarin de dikke darm al aanwezig was in de genen/familielijn als een aangedaan gebied).

Waar ik in dit blog in wil gaan zien, is de rol van seks en aantrekking hierin. Want is het niet zo dat al dit aantrekkelijk wezen en een dunnere buik willen hebben, voortkomt uit 1 zaak: het aantrekken van het andere geslacht zodat ik seks kan hebben. Hier start dus het zelfmisbruik, en misbruik ik mijn eigen lichaam ten behoeve van seks, en dat terwijl ik in die tijd liever geen seks wilde dan wel, ik was een laatbloeier zeg maar.

En, is het niet zo dat ik mijn eigen sabotage systeem heb opgezet, aangezien ik seks feitelijk helemaal niet begreep, en er bang voor was, en het dus niet echt wilde. Dus ben ik rondom de seksuele bloei, deze fysieke bloei gaan inperken, controleren, bekritiseren. Om in de geest aan een aantrekkelijk plaatje te voldoen en zo toch het andere geslacht aan te trekken. Allemaal vrij onbewust overigens, niet geheel begrepen maar wel opzettelijk toegepast.

Mijn uiterlijk heb ik sindsdien vele keren gebruikt als aantrekking. Niet extreem, ik ben altijd met gezond verstand naar kleding blijven kijken, wat is praktisch, wat zit comfortabel, wat vind ik echt leuk, maar ook, wat staat me goed, wat past bij me. Het extreme heb ik verborgen in de geest, ver weggestopt als kritiek op mezelf, welke zich heeft opgeslagen in het (darm)spierweefsel.

Ik heb het gebruikt om seks te hebben, om aandacht van een man te ontvangen, om een man in bed te krijgen, om een man aan me te binden. Wat geeft het me dan als iemand me aantrekkelijk vindt? Energie. Ik laad me op hiermee, voel me beter hierdoor. Hierin draag ik net zo goed bij aan de hele waanzin rondom seks. Want het draait allemaal om 1 ding: Iemand van het andere geslacht, die je aantrekkelijk vindt, zo snel mogelijk het bed in krijgen door zelf aantrekkelijk te zijn voor die ander. En iedereen heeft hier zijn trucjes voor, dit hoeven niet alleen uiterlijke symptomen te zijn, het kan ook een ‘gevoel voor humor’  zijn, of ‘charmant’ zijn.

Hierin heb ik keer op keer mijn neus gestoten als ik merkte dat de jongen/man die mij wel aantrekkelijk vindt en het bed met me wil delen, uiteindelijk niet bereid is tot een werkelijke commitment. Of vice versa, dat ik niet bereid blijk te zijn tot een werkelijke commitment. Hierin gebeurt iets vreemds, een soort contradictie. ik stel mijn lichaam open, en ik ga er eigenlijk vanuit dat we samen blijven en deel ik intimiteit. In de geest dek ik me in, en leer ik langzamerhand dat dit intieme fysieke delen, helemaal niet inhoudt dat we ook een leven zullen delen. Dit geeft een behoorlijke frictie en onduidelijkheid waar ik nu nog mee bezig ben om los van te komen. Dus, ik weet dat een fysiek intiem samenzijn (blijkbaar) niet inhoudt dat we samen blijven, maar ik stel me wel zo open dat er verbindingen gelegd worden, en eigenlijk begrijp ik helemaal niet hoe we niet samen zouden kunnen blijven na zo’n intiem delen, en begrijp ik ook helemaal niet waarom ik toch mijn lichaam deel als ik zelf niet samen wil blijven. In dit punt heb ik mezelf enorm verloochend, welke meer en meer is gaan uitbreiden in de leeftijd 20-35 jaar. Steeds naar op zoek. en waar was ik naar op zoek? Ik was gewoon op zoek naar de ultieme sekspartner waarvan ik me in de loop der jaren toch stiekem een beeld ben gaan vormen. Wat zie ik als een ultieme sekspartner? Een jongeman waarbij ik geen weerstand voel (welke ik als liefde ervaar), waarbij ik zijn gehele lichaam direct accepteer, en die me tijdens de seks stevig vastpakt en aanraakt – stevig en toch teder –  en die tevens lang genoeg een orgasme kan uitstellen en erectie kan vasthouden om mij eerst of tegelijkertijd de mogelijkheid te geven tot een orgasme. Dus: geen fysieke weerstanden, voldoende lange erectie, stevig en teder.

Waarom schrijven we dit eigenlijk niet in een contactadvertentie? Want hier zijn we toch allemaal mee bezig, met het vinden van de ultieme sekspartner, ook al noemen we het niet zo?

Ik had deze man gevonden. Hij heeft me in het intieme fysieke samenzijn veel gegeven, vooral het vertrouwen door tijdens de seks, te zien en luisteren naar wat ik wilde en mij de mogelijkheid te geven tot het hebben van een orgasme zonder dat ik me over de tijdsduur druk maakte, waardoor ik me kon ontspannen tijdens de seks, en niet bezig was met ‘wat als hij te snel klaarkomt’. En hij deed dit zonder de aandacht op mij te vestigen, hij gaf me alleen de mogelijkheid om mezelf uit te drukken, en ging niet allerlei trucjes uit de kast halen om dit voor elkaar te krijgen. Voor mij was hij de ideale minnaar. Ik voor hem ook, zo heb ik van hem begrepen. Ook hadden we soortgelijke ‘gevoelens’ voor elkaar en waren we graag in elkaars aanwezigheid. En toch zijn we niet samen gebleven.

Hiermee vallen dus in 1x alle illusies in het water: liefde is niet de oplossing en seks is niet de oplossing en zelfs de combinatie is niet de oplossing als voldoende om een partnerschap op voort te zetten. Het zegt dus niets over een commitment die je maakt voor het leven, aangezien deze commitment erom gaat, dat de partner er voornamelijk is ter ondersteuning om onszelf te zien, en als beiden hier niet toe bereid zijn – bereid om in zelf te zien – zijn de ideale combinatie in bed en gevoelens van liefde geen maatstaf om een relatie/agreement op voort te zetten.

De aantrekking heeft me tot deze jongen gebracht. Waarvan ik nu weet, het is voorgeprogrammeerd, deze aantrekking. Ik ben er gewoon ingetuind ( in de illusie van het witte licht) en het is aan mezelf om hier voorbij te zien. Hiermee bedoel ik niet dat het niet okay was, ons samenzijn. Het fysieke samenzijn was heel okay. Het is meer dat deze aantrekking het werkelijke proces versluiert en onopmerkzaam maakt, en beslissingen doet nemen en woorden doet spreken, gebaseerd op seks en seksuele aantrekking en gevoelens, die vervolgens niet geleefd worden door de tijd heen, en dus frictie creeren, loze verwachtingen geven en pijn veroorzaken en hierin de geest zo uitvoerig bezighoudt dat er niets van de grond komt wat werkelijk verandering tot stand kan brengen in de wereld.

Waarom schrijf ik zo uitvoerig over de ideale sekspartner en aantrekking? Omdat het tijd is voor mij om mezelf hiervan te bevrijden. Om werkelijk met iemand te gaan wandelen als hier de mogelijkheid toe is en beiden hiertoe bereid zijn. Om de seksuele aantrekking en perfectie hierin een stapje terug te laten doen en niet langer als leidraad in te zetten. Om me niet langer te laten verleiden door de truukendoos in de geest die zich gemanifesteerd/geprojecteerd heeft in het bekken en het bekken heeft omgetoverd tot een truukendoos. Om zelf in mijn bekken te gaan staan en deze plaats niet langer af te staan aan de geest, zodat ik ‘schoon schip’ kan maken hier en mezelf kan bewegen in en als het fysiek. Als ik dit niet doe compromitteer ik mezelf en eventueel een ander en zal ik nooit de mogelijkheden ontdekken die er verscholen liggen voorbij de  weerstanden die fysiek ervaren worden en andere ongemakken die op kunnen komen in partnerschap; en zal ik nooit mezelf leren kennen wie ik werkelijk ben en zijn kan, staande in en als mijn fysiek in partnerschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aantrekking en een aantrekkelijk uiterlijk, te gebruiken als middel om een man in bed te krijgen, aandacht te krijgen van een man of een man aan me te binden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam te verzieken en verkrampen en vervormen ten behoeve van de aantrekking van iemand van het andere geslacht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het extreme in mijn fysiek te verbergen en zo verkramping te manifesteren die ondraaglijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en mijn fysiek te veroordelen en bekritiseren ten behoeve van aantrekking van het andere geslacht ten behoeven van het genereren van energie als een goed gevoel/me beter voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de wil tot een relatie als commitment te baseren op een ervaring van perfect passende seks en gevoelens van liefde, wederzijds aanwezig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn seksuele expressie te laten leiden door de duur van de erectie van de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam en werkelijke fysieke expressie in te perken en te controleren door en in een poging om aantrekkelijk te zijn voor het andere geslacht en tegelijkertijd door en in een poging om niet aantrekkelijk en minder zichtbaar te zijn voor het andere geslacht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voorkeur te ontwikkelen en naar gelang mijn voorkeur, wel of niet mijn aantrekking in te zetten en hierin dus controle uit te oefenen en mezelf te vervormen in aanpassing aan de aanwezigheid van welke man er voor me staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb tweestrijd te ervaren in seksualiteit en hierin mijn fysiek te saboteren en controleren, doordat ik nooit geleerd heb wat het is om comfortabel aanwezig te zijn in fysieke seksualiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb energie te genereren door aantrekking in te zetten of terug te trekken, en hierin de algehele energie in en als het onbewuste in het geestbewustzijnsysteem te voeden en hierin de seks-industrie en porno-industrie te voeden en in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te laten leiden door de illusies en/als voorkeur in seks en liefde in en als de geest, en hierin ineffectief te zijn in mijn staan voor werkelijke verandering in de wereld en in mezelf als wat het beste is voor iedereen in en als het fysiek.

*

Als ik mezelf af zie dwalen in de geest in herinneringen aan voorbije relaties waarin ik liefde en seks heb ervaren zoals ik graag wilde, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat, zodra ik toegeef aan een gedachte of plaatje die gelinked is aan een relatie in het verleden, ik verloren ben en het hele rad gaat draaien, en als ik dit niet effectief stop, ik opnieuw meega in dit rad van avontuur, in en als de geest.

Ik realiseer me dat als ik me in het rad van avontuur in de geest bevind, ik het heden ga vergelijken met de ervaringen in de geest, en hierin mezelf terughoudt van het werkelijk fysiek aanwezig zijn in de mogelijkheden van het heden in en als realiteit, en er dus niets plaats kan vinden in de fysieke realiteit.

Ik stel mezelf ten doel de mogelijkheden in de fysieke realiteit werkelijk te onderzoeken en aanwezig te zijn hierin zonder vergelijking met herinneringen aan het verleden.

Als ik mezelf aanwezig zie in een mezelf aantrekkelijk maken en/of ervaren en/of willen zijn en/of tegenovergesteld, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mijn fysieke aanwezigheid opgeef ten behoeve van een verwachting in de geest, waarin ik mezelf als oncomfortabel laat ervaren en mijn fysieke expressie automatisch ga inhouden.

Ik realiseer me dat ik energie genereer die niet het beste is voor al het fysieke leven en dus ook niet voor mijn het leven van en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik in aantrekking verval of juist verzet hiertegen, dit te stoppen, en indien nodig en herhaaldelijk aanwezig, te onderzoeken waar dit mee te maken heeft, wat ik hier aan illusie heb laten bestaan en niet (effectief) heb zelfvergeven.

Ik stel mezelf ten doel mijn expressie adem voor adem terug te halen naar zelf en vrij te maken van de verbindingen en relaties met de omgeving, als wat het beste is voor het fysiek.

Als ik mezelf aanwezig zie in een ervaring van fysieke weerstand, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in een herinnering zit, fysiek opgeslagen, die ik niet als zodanig herken en dus projecteer op het fysiek van een ander buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel de fysiek ervaren weerstanden te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en hierin eventueel ondersteuning bij te vragen in een chat.

Als ik mezelf zie verkeren in een angst voor een ‘te vroeg’ klaarkomen van de man in fysieke intimiteit, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in de geest bevind in angstigheid, gebonden aan ervaringen in het verleden.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe ik mezelf hierin comfortabel kan bewegen en fysiek uit kan drukken en de energetische lading die ik eraan verbonden heb in te zien, in me op te nemen en zelf te vergeven.

Als ik mezelf bezig zie met drukte over mijn uiterlijk op het moment dat ik verkramping en ongemak ervaar in mijn buik, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hierdoor het mezelf lastig maak en mezelf opnieuw klem en verkramp.

ik realiseer me dat ik het extreme aan het verbergen en/of onderdrukken ben en iets niet wil zien in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in de ervaring van ongemak, pijn, verzieking en verkramping van mijn lichaam.

ik stel mezelf ten doel het extreme uit te schrijven op papier en het zo zichtbaar te maken voor mezelf.

Ik verbind mezelf met mezelf door oplettend in mezelf te zijn en mezelf te stoppen in de verborgen en onderdrukte kritiek en oordelen naar mezelf toe en mezelf hierin te vergeven.

Als ik mezelf zie verkeren in angst voor seksualiteit, dan stop ik, ik adem.

Ik onderzoek in mezelf wat de angst is, wat deze inhoudt, waar ik bang voor ben, wat het ergste is wat me kan overkomen en pas hier zelfvergevingen op toe.

ik verbind mezelf met mezelf door me niet langer te verzetten tegen de angst, maar deze toe te laten zodat ik mezelf kan vergeven en ondersteunen hierin.

Ik stel mezelf ten doel te schrijven ten behoeve van zelfverandering en niet alleen ten behoeve van een vrijgeven van de structuren in de geest, en deze zo op te stellen dat ik het werkelijk kan leven in realiteit.

Klik op de afbeeldingen voor de gratis interviews

Full what is sex part 9

Full relationship success support intimacy personality

———————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 170 – Zelfvergevingen op relaties – 3 – iemand leuk vinden

Dag 168 – Zelfvergevingen op relaties – 1 – relatiecheck

Dag 169 – Zelfvergevingen op relaties – 2 – alleen bij jou zijn

Zelfvergevingen op de ervaring van iemand leuk vinden en mijn reacties hierop.

Als ik iemand leuk vind voel ik direct “de energie omhoog gaan”. Alsof ik net iets teveel koffie op heb en buiten adem ben. Mijn middenrif trekt samen waardoor ik nog moeilijker in rust in mezelf kom. Ik vind het wel even leuk/lekker als ervaring maar al gauw fysiek vervelend en uitputtend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van verhoogde energie wel even leuk/lekker te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb buiten adem te zijn als ik iemand leuk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn energie omhoog te gooien als reactie op een ervaring van iemand leuk vinden, zonder precies te weten wat er gebeurt/wat ik doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb buiten mezelf te gaan als ik iemand leuk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit buiten mezelf gaan toch zal creeren om een angst die opkomt niet te hoeven ervaren zonder te zien welke angst dit precies is aangezien ik deze niet meer ervaar doordat ik in de hoge/positieve energietrilling verdwijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eenzelfde fysieke reactie te creeren in angst en in iemand leuk vinden, namelijk een hoeveelheid adrenaline omhoog gooien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iemand leuk vinden te verbinden met een kans op een liefdesrelatie, en hierin dus liefde als angst te ervaren waarop ik direct fysiek reageer met een toename van adrenaline.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb per direct bij het leuk vinden van iemand een angst voor verlies te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets kan verliezen zodra ik iemand leuk vind, in plaats van in te zien dat ik alleen maar deze ervaring van iemand leuk vinden kan verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me in/als de mind beter te voelen als ik iemand leuk vind maar fysiek voel ik me slechter.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me fysiek slechter te voelen als ik iemand leuk vind en dit als excuus te gebruiken om ervan weg te blijven of als rechtvaardiging voor als ik nooit meer iemand tegenkom die ik leuk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te laten leiden door de mind in het iemand leuk vinden waarop ik fysiek reageer en vervolgens deze fysieke reactie als pijn/krampklachten te gebruiken om mijn dagelijkse bezigheden niet te hoeven doen en dus om geen zelfverantwoordelijkheid te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb oftewel een ervaring van eenzaamheid oftewel een ervaring van iemand leuk vinden gebruik om me fysiek mee te belasten en dus af te leiden van zelfverantwoordelijkheid in het oppakken van de dagelijkse bezigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als de dood te zijn voor de ervaring van iemand leuk vinden uit angst dat diegene mij niet leuk vind, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als de dood te zijn voor de ervaring van niet leuk gevonden worden door degene die ik leuk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor een ervaring van afwijzing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin dus bang te zijn voor negatieve ervaringen in/als de mind als het bewustzijn, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mijn eigen bewustzijn waarin ik mezelf afwijs.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor afwijzing van mijn eigen bewustzijn, waarin ik iemand anders nodig heb die me leuk vindt om dit op te vangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in een ervaring van leuk en niet leuk vinden met hierop een fysieke reactie in/als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets moet doen met deze ervaring van leuk en niet leuk vinden, in plaats van in te zien dat ik deze ervaring kan stoppen in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb duizelig te worden van de verkramping in mijn lichaam als reactie op de adrenaline-toename.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf van tevoren af te wijzen als ik iemand leuk vind en me alvast te beschermen tegen een afwijzing van niet leuk gevonden worden, zodat de afwijzing niet zo hard aankomt aangezien ik deze niet meer binnenlaat in mezelf door een muur van backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een muur van backchat op te bouwen als bescherming tegen een eventuele afwijzing van iemand die ik leuk vind, niet ziende dat ik mezelf hiermee alle kansen ontneem om wel ‘leuk’ gevonden te worden door mijn eigen onderdrukte backchat in realiteit te zetten en me achter te verschuilen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te verschuilen achter een muur van backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te geloven dat degene die ik leuk vind mij ook leuk vindt, en als diegene mij wel leuk vindt wel een andere reden heeft om geen relatie te starten als bijvoorbeeld niet in zelf durven zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf niet in mijn eigen backchat te durven zien waarachter ik me verschuil in angst op afwijzing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te durven zien in mijn eigen afwijzing als afscheiding van mezelf en dus creeer ik situaties waarin een ander mij afwijst of ik die ander zodat ik het niet leuk vinden van elkaar de schuld kan geven van de afwijzing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een voorkeur als leuk/niet leuk vinden te gebruiken als afleiding van de afwijzing als afscheiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb voorkeur als leuk/niet leuk te creeren als reactie op wat ik in mezelf leuk en niet leuk vind.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van iemand leuk vinden, dan stop ik, ik adem. Ik onderzoek waarop ik precies reageer met leuk vinden en zie hierin waar ik mezelf van heb afgescheiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van iemand leuk vinden uit angst voor afwijzing.

Ik adem in de ervaring van iemand leuk vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van de mogelijkheid tot een wederzijds leuk vinden in een situatie waarin beiden in staat zijn tot het wandelen van een relatie als agreement.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn te worden opgebrand in een ervaring van iemand leuk en/of wederzijds leuk vinden in/als de mind en vervolgens uitgeput en alleen achter te blijven, aangezien dit is wat ik altijd ervaren heb zonder in staat te zijn de mind/bewustzijnservaring te stoppen en de situatie fysiek te onderzoeken en wandelen.

Ik stel mezelf ten doel de angst te stoppen die ik ervaar voor de ervaring van iemand leuk vinden zodat ik mezelf in staat stel fysiek in woorden te onderzoeken wat er speelt en wat de mogelijkheden zijn.

Ik stel mezelf ten doel met/als mezelf te wandelen in het fysieke onderzoek van de mogelijkheden als ik iemand leuk vind, waarin ik in/als mezelf aanwezig blijf in ieder moment en mezelf niet verlaat in een energetische adrenaline ervaring.

Ik stel mezelf ten doel om, als ik iemand leuk vind, adem voor adem, het onderzoek fysiek in woorden te wandelen zonder me op te laten jagen door de adrenaline als angst voor verlies.

Ik stel mezelf ten doel plezier te hebben in het fysieke onderzoek in het moment als ik iemand leuk vind, zonder me af te laten leiden door een toekomstprojectie als vastliggende uitkomst waarin ik angst voor verlies creeer en dus ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst voor verlies te creeren door in een toekomstprojectie in/als de mind/het bewustzijn een uitkomst vast te leggen, en als die uitkomst niet uitkomt, verlies te ervaren van mijn eigen gecreeerde plaatje waarin ik ben gaan geloven als waarheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst voor verlies te ervaren van een (geloof in) een zelfgecreeerde projectie als houvast in de toekomst, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor verlies van houvast in/als de mind/het bewustzijn, welke ik keer op keer gecreeerd en ervaren heb en hiermee werkelijkheid maak door de herinnering op te slaan en te herleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven in mijn eigen plaatjes als toekomstprojecties in/als de mind als houvast aan mezelf als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iedere keer dat ik iemand leuk vind, angst te ervaren voor verlies van (houvast aan) mezelf als bewustzijn en hierin de angst voor verlies te accumuleren en te koppelen aan iemand leuk vinden.

——————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 40 – Behang

Ik heb vandaag de hele dag geschilderd in het nieuwe huisje. In de slaapkamer zit oud, bruin geverfd behang op de muren. Het leek er aardig op te zitten dus ik ben erover heen gaan schilderen. Dat moet 2x, door de bruine ondergrond. Naarmate ik verder kwam begon ik me steeds meer te ergeren aan het behang. Ik heb een hekel aan behang op de muren, of het moet er heel ‘strak’ opzitten. Ik heb liever de kale muur, al dan niet wat gebutst. Dus na wat geschilder en groeiende ergenis besloot ik het eraf te trekken. Stukken beter! lol

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hekel te hebben aan oud behang op de muren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te ergeren aan het behang op de muren wat ik aan het overschilderen ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het behang op de muren moet laten zitten omdat ik niet zoveel tijd heb en er nog heel veel moet gebeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe iemand dit dikke bruin geschilderde oude behang mooi kan vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe iemand uberhaupt oud behang mooi kan vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het juiste vind door van kale muren te houden en anderen die van dit bruin geschilderde oude behang houden hebben het onjuist.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn preference, voorkeur als juist te beschouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het oude behang vies te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een verstikkend gevoel te krijgen van het oude behang.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het aftrekken van het behang als een opluchting te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets te doen wat ik eigenlijk niet wil door tijdgebrek en uit gemakzucht, terwijl ik weet dat ik me later druk maak over de vraag of ik het oude behang er niet af had moeten halen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gemakzuchtig te worden in het huisje doordat er al zoveel gedaan is door degene voor mij, waardoor nu alles waar ik een beetje moeite voor moet doen opeens teveel is, terwijl ik in alle vorige huizen de kamers van kaal tot aangekleed heb opgeknapt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het werken aan het huisje af te meten aan tijd en een doel, in plaats van in te zien dat als ik doe wat ik praktisch wil doen en waar ik tevreden over ben, ik veel meer ontspannen aan het werk ben en plezier heb in iedere voortgang die ik maak.

Als ik mezelf zie jakkeren tot een doel van het af krijgen van een klus in huis, dan stop ik, ik adem. Ik stel mezelf de vraag waarom ik zo aan het jakkeren ben. Doe ik iets waar ik me niet in kan vinden? Ben ik een doel aan het najagen? Heb ik werkelijk tijdgebrek of ben ik alleen maar nerveus dat ik het niet haal omdat er nog veel moet gebeuren?

Ik haal adem………..Ik haal adem? Waar haal ik die dan?……………correctie ik adem en pas zelfvergevingen toe op het jakkeren van mezelf en op de reden van dit voortjakkeren. Ik zie in mezelf hoe ik het graag wil doen en wat praktisch mogelijk is, waarna ik mezelf corrigeer en verder ga met werken, in/als de adem.

Als ik mezelf zie werken met gemakzucht, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf waardoor ik zo gemakzuchtig bezig ben. Ik vergeef mezelf de gemakzucht en de redenen hiervoor, en zie dat geen enkele reden een excuus is om gemakzuchtig te werken. Ik sta mezelf niet toe iets gemakzuchtig uit te voeren, onafhankelijk van wat ik aan het doen ben. Iets toepassen in gemakzucht is iets toepassen in/als de mind, zuchtend en steunend. Zolang ik loop te zuchten ben ik niet aanwezig in de adem.

Jakkeren komt voort uit ongeduld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ongeduldig te zijn in het klussen en schilderen in huis, waarin ik niet aanwezig ben in zelfvertrouwen in/als de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet aanwezig te zijn in zelfvertrouwen in/als de adem tijdens het klussen en schilderen in huis, maar in/als de mind in zorgen en toekomstprojecties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb aanwezig te zijn in zorgen en toekomstprojecties in/als de mind tijdens het klussen en schilderen in huis.

Patience – Patience is a movement of self, it is standing within the center of self/self’s beingness holding existence within self as the beacon, the pillar of/as self and within that equal and one stand as and with existence self know: what I speak, how I live and as I lead – the certainty of who I am as existence is here as me, and I walk in every moment with/as breath as this certainty that is trust of me as existence: that I remain, that I stand and whatever shall come to pass – we’ll be here. Patience is thus the certainty of self’s trust in who self is and knowing/living that what we walk for/as existence will stand/remain as self – whatever the outcome may be for all.

Geduld – Geduld is een beweging van zelf, het staat in het centrum van zelf/zelfs zijn die het bestaan vasthoud in zelf als baken, de pilaar van/als zelf en hierin een en gelijk staat als en met het bestaan van wat zelf weet: wat ik spreek, hoe ik leef en zoals ik leid – de zekerheid van wie ik ben als bestaan is hier als mij, en ik wandel in ieder moment met/als de adem als deze zekerheid dat vertrouwen is op mijzelf als bestaan: dat ik blijf, dat ik sta en wat er ook zal komen –  wij zullen hier zijn. Geduld is dus de zekerheid van zelf-vertrouwen in wie zelf is, wetende/levende dat wat we wandelen voor/als het bestaan zal staan/blijven als zelf – wat de uitkomst ook moge zijn voor iedereen.

Zo ook toepasbaar in het dagelijkse praktische leven, iedere adem telt.

Ik verbind mezelf met mezelf door te schilderen en te klussen in/als de adem, waarin iedere adem die ik mis een missen van mezelf is als Leven.