Dag 687 – Het leven van woorden: vriendschap (2)

hokje

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verwachtingen te hebben in een vriendschap ten aanzien van mogelijkheden en potentieel en hierin mijn expressie en die van een ander, in een schap, een hokje te duwen en zo mezelf en/als een ander in expressie te beperken.

Wordt vervolgd met het derde en laatste deel met zelfcorrigerende uitspraken en een herdefinitie van vriendschap die ik kan gaan leven.

Uit: Dag 686 – Het leven van woorden: vriendschap (1)

Begin: Dag 685 – Het leven van woorden: vriendschap

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie reageren op iets wat iemand anders doet/zegt of juist niet doet/zegt, te stoppen, te ademen en te zien wat het is dat ik verwacht dat een ander juist wel of niet doet/zegt en ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven voor hetgeen ik verwacht en vervolgens te zien hoe ik datgene wat ik verwacht van een ander, zelf in expressie kan brengen.

Ik stel mezelf ten doel om, vrij van energetische aanhechtingen als verwachtingen ten aanzien van wat iemand doet/zegt of niet doet/zegt, te zien of, wat en hoe het praktisch mogelijk is om met die ander te communiceren, delen en/of samenwerken en hier vandaan te beslissen welke ‘vorm van vriendschap’ als gelijkheidsrelatie het beste is voor mezelf en zo ook voor een ander.

Vriendschap:

Een fysieke aanwezigheid of communicatie tussen twee of meer levende wezens en hierin het ondersteunen van elkaar in het wandelen door de sluier van gedachten, gevoelens en emoties als de ‘illusies van de geest’ heen, afgestemd op waar een ieder is in zijn of haar proces en wat kan plaatsvinden in vele vormen, zoals bijvoorbeeld samen sporten, praktisch en fysiek samenwerken, het delen van innerlijke uitdagingen via media op afstand en vele andere invullingen, dit alles vanuit het principe van het implementeren en uitbreiden van eenheid en gelijkheid van al het leven op aarde; in het klein en in het groot.

leven-matt-haigDesteni I Process

————————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 686 – Het leven van woorden: vriendschap (1)

verwachtingen

“Is het woord vriendschap dan eigenlijk geen overbodig woord aan het worden naarmate de eenheid en gelijkheid op aarde toeneemt en daadwerkelijk geleefd gaat worden? Is het nodig dit woord te blijven gebruiken? Dat vraag ik me af. Echter het woord is hier in het leven geroepen en dus heeft het in eerste instantie een herdefinitie nodig, tijdelijk of langdurig, vrij van de energetische waarden en aanhechtingen die ik eraan gekoppeld heb.”

Uit: Dag 685 – Het leven van woorden: vriendschap

Vervolg:

Woordenboekdefinitie vriendschap (Wolters): verhouding als vriend, genegenheid

Klank: ie, iemand, ieder, ier, app, iemand-app dus, een toevoeging van iemand; schap

Energetische ervaring: positief, opgebouwd door hoe ik vriendschap ervaren en geleefd heb tot nu toe.

Als ik zo naar de klank en definitie kijk is er niet zoveel lading eigenlijk aan het woord zelf, als dat het een toevoeging is van iemand, aan onszelf/ons leven zou je kunnen zeggen. Een toevoeging betekent niet dat iets alleen niet voldoende of ‘geheel’ is maar dat het iets toevoegt bovenop dat wat al heel of één is. Uitbreiding dus eigenlijk. Iemand of ieder, dat betekent dus dat ieder-één een toevoeging zou kunnen zijn aan wat er al voldoende is als mij alleen. Dat is een mooie uitleg van het woord.

‘Schap’ betekent ook wel een vak, hokje, compartiment. Dat is dan waar we de vriend (als projectie van iets in onszelf dus ook onszelf) in plaatsen, in het hokje in onze geest, in aannames en associaties. Dit geeft een beperkt zicht van de mogelijkheden, het potentieel die in fysieke realiteit mogelijk zijn als zelfexpressie.

Eens zien wat er naar bovenkomt in de zelfvergevingen als negatieve of positieve aanhechtingen (associaties en aannames, persoonlijke waardes) aan het woord vriendschap die belemmeren om het woord te leven als toevoeging van iemand/een ieder op dat wat al heel is als mij alleen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik zonder vriendschap niet voldoende ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een positieve ervaring te koppelen aan het delen met een vriend(in) en hierin positieve energie te genereren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb meerwaarde te hechten aan het delen met een vriend dan aan het delen met laten we zeggen de buurman of voorbijganger op straat, waarin ik zie dat dit komt door hetgeen ik deel met de vriend wat anders is dan hetgeen ik deel met de buurman of voorbijganger.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat een vriend me begrijpt en dit niet van de buurman/voorbijganger te verwachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb begrip te verwachten van een vriend en niet of minder van een buur of voorbijganger, omdat ik dit zo heb ervaren en opgebouwd gedurende mijn leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er vanuit te gaan dat ik een vriend kan bellen als ik iets wil bespreken en de buurman of voorbijganger niet, behalve als het over gerelateerde buurtzaken gaat.

Ik realiseer me dat wat ‘vriendschap’ bepaalt, de intimiteit is waarin ik mezelf deel en dit ook zo ontvang, terwijl het met de buurman en voorbijganger vaak oppervlakkiger gesprekken betreft, wat ook weer niet echt zo is want feitelijk zie je op de lange duur meer van elkaar als buren en spreek je elkaar vaak meer dan met een vriend het geval is.

Dit is niet ‘erg’ of noodzakelijk, het is meer ter inzage in de waarde die ik aan vriendschap gehecht heb en waar dit mee te maken heeft. Een reëele zijde van vriendschap is dat ‘vrienden’ vaak een netwerk aangeven van een paar mensen die je kunt benaderen voor ondersteuning en zonder vrienden, ontbreekt het vaak aan ondersteuning. Wat een praktisch punt van verbetering zou kunnen zijn, zodat iedereen ondersteuning heeft van elkaar of in ieder geval van een aantal mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik zonder vrienden eenzaam ben, wat meer te maken heeft met dat ik dan weinig mensen heb om iets mee te delen en communiceren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik vrienden nodig heb om te kunnen delen en communiceren en hierin, het dagelijkse delen met buur of medemens als ‘minder’ te zien dan het delen met een vriend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een buur of voorbijganger niet of minder snel om ondersteuning te durven vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb waarde te hechten aan verschillende manieren van expressie van en als mezelf, zoals dat een intiem delen meerwaarde heeft boven een oppervlakkig delen van wat er speelt in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik zonder vrienden eenzaam ben en een eenzaam beeld te hebben bij het ‘zonder vrienden sterven’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hierin de sociale media te hebben overgenomen waarin het als treurig gezien wordt om zonder vrienden te sterven, terwijl dit bij velen gebeurt aangezien op latere leeftijd er al veel ‘vrienden’ gestorven en/of vriendschappen verwaterd zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een tegenovergestelde houding aan te nemen en ‘mezelf wel te redden ook alleen’, wat in principe ook zo is, echter de ‘add’ als ‘iemand’ of een ‘ieder’ en het delen en communiceren hierin is iets waar ik plezier in heb en betekent een toevoeging en uitbreiding aan mijn leven en hierin is het ook een daadwerkelijk, fysiek gemis als er geen vriend als ‘add als iemand/een ieder’ is/zou zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren in een vriendschap om ergens op te duiden als verbeterpunt van een aangenomen programmering in eigenbelang, vanuit een angst dat ik dan ‘buiten de normen van de vriendschap’ ga en iets benoem wat buiten de gecreëerde vriendschap als afgestemde karakters valt.

Wat is dan mijn angst? Dat bestaat uit een oordeel dus uit een gedachte, vaak een moraliteitspunt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in vriendschap moraliteit naar voren te halen en loyaliteit te verwachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb loyaliteit aan vriendschap te koppelen en als er werkelijk frictie ontstaat, te verwachten en erop te vertrouwen dat doordat het in een vriendschap gebeurt die door de tijd heen is opgebouwd, er geluisterd zal worden naar elkaar en hierin tot een overeenstemming zal worden gekomen vanuit begrip van wat er plaatsvindt, met name in onszelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb begrip en zelfinzicht te verwachten in een vriendschap, waarin ik er vanuit ga dat er anders geen werkelijk delen mogelijk is en de relatie onbetrouwbaar is zolang we onszelf niet kunnen vertrouwen op de wil en het vermogen tot een zelfintrospecie vanuit zelfeerlijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verwachtingen te hebben in een vriendschap ten aanzien van mogelijkheden en potentieel en hierin mijn expressie en die van een ander, in een schap, een hokje te duwen en zo mezelf en/als een ander in expressie te beperken.

Wordt vervolgd met het derde en laatste deel met zelfcorrigerende uitspraken en een herdefinitie van vriendschap die ik kan gaan leven.

full_why-does-no-one-seem-to-understand-meWhy does no one seem to understand me?

Desteni I Process

————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Dag 685 – Het leven van woorden: vriendschap

vriendschap-22157Ik heb door mijn leven heen veel ‘vrienden’ gehad. Ik heb dit altijd als een zegen ervaren en gezien. Hiermee bedoel ik eigenlijk dat ik er geen moeite voor heb hoeven doen, dat het er was, voor lange tijd, voor korte tijd. Ik heb hierin wel voorkeuren gehad en ‘vrienden’ waarbij ik graag wilde zijn die bijna nooit tijd hadden, vrienden die er eigenlijk altijd waren en waarvan ik soms wel even afstand wilde en vrienden die ik graag zag en die eigenlijk ook vaak aanwezig waren. Ik heb me er ook nooit zorgen over gemaakt, of een vriendschap voortzette of niet. Dat betekent niet dat ik er niet voor zorgde, want dat deed ik wel en ik was me er tevens van bewust dat niet iedereen zomaar ‘vrienden’ had. Ik heb ontzettend veel steun en plezier van en met ‘vrienden’ ervaren.

Toch zijn het aantal vriendschappen door de tijd heen sterk verminderd; deels praktisch door veranderingen in levensomstandigheden, afstand, tijd enzovoort en zijn tevens een aantal vriendschappen ‘gestopt’ op het moment dat ik me specifieker ben gaan uitspreken voor hetgeen waar ik voor sta, voor het ontdoen van de illusies van de geest en het wandelen tot in eenheid en gelijkheid, in en als het fysiek.

Vriendschap vindt over het algemeen plaats tussen ‘gelijkgestemden’. Echter wat ik gemerkt heb tijdens een zesjarige opleiding en ook nu tijdens het wandelen met een groep mensen met een uitgebreid gemeenschappelijk doel, is dat door de tijd heen, deze afstemming, deze gelijkgestemdheid ontstaat met iedere deelnemer van de groep of opleiding. Zowel met de mensen die ik ‘direct herken’ en dus neig ‘vrienden’ te noemen, als met de mensen met wie ik normaal gesproken niet zo snel ‘in aanraking’ kom. Aan het einde van de rit (van de opleiding bijvoorbeeld) hebben we zoveel gedeeld en elkaar leren kennen dat de groep een geheel wordt en minder bestaat uit onderlinge losse groepjes van mensen die met elkaar omgaan. Er komt een begrip, een herkenning van en voor elkaar en hierin een erkentelijkheid van en naar elkaar (dankbaarheid).

Dus feitelijk is dit iets wat met iedereen uiteindelijk mogelijk zou kunnen zijn, als er een gemeenschappelijk doel is en een bereidheid (en tevens tijd) om elkaar te leren kennen en begrijpen en af te stemmen. Spreken we dan nog van vriendschap? Of is het eerder een gelijkheid, een afstemming van en met mensen onder elkaar? En ook met dieren bijvoorbeeld, maar laten we het even bij mensen houden.

Is het woord vriendschap dan eigenlijk geen overbodig woord aan het worden naarmate de eenheid en gelijkheid op aarde toeneemt en daadwerkelijk geleefd gaat worden? Is het nodig dit woord te blijven gebruiken? Dat vraag ik me af. Echter het woord is hier in het leven geroepen en dus heeft het in eerste instantie een herdefinitie nodig, tijdelijk of langdurig, vrij van de energetische waarden en aanhechtingen die ik eraan gekoppeld heb.

In het volgende blog ga ik hiermee verder.

vriendschapDesteni I Process

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 282 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dit blog is een vervolg op de uitwerking van:

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Consequentiedimensie:

Zelftwijfel

Onafgemaakte situaties, in hetzelfde cirkeltje rond blijven lopen

Niet in staat tot het aangaan van een gelijkheidsrelatie

Een scala aan relaties gerelateerd aan afwijzing over en weer

Genereren van verdriet naar aanleiding van afwijzing

Stoppen met communiceren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelftwijfel te creeren ten aanzien van een ontkenning van een ander over het verkeren in een controlemechanisme.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in twijfel = in splitsing van mezelf – te trekken door te geloven in een ontkenning van een ander in participatie in controlemechanismen in/als vestigen van aandacht, zonder te onderzoeken hoe ik hier zelf in sta en wat ik zelf doe in/als controle in/als aandacht in/als geloof in wat ik buiten mij zie geprojecteerd op een ander, namelijk ontkenning, en door te projecteren buiten mij zonder volledig zelfonderzoek in/als reactie in mezelf, ontken ik mezelf, en dus splits ik mezelf op in/als reactie, en trek ik mezelf in twijfel, en door dit te projecteren op de ander buiten mij maak ik mezelf machteloos tot zelfverandering, en dus zit ik vast in mijn eigen controle in een geloof in machteloosheid in de geest, welke zich, keer op keer, blijft projecteren op iets of iemand buiten mij, aangezien ik door dezelfde ogen blijf zien in/als controle/machteloosheid/projectie, en dus lijkt het alsof het patroon zich blijft herhalen, wat ook zo is, want ik manifesteer wat ik leef in/als mezelf, in dit geval in/als controle, gevestigd in aandacht op iets buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus in cirkeltjes te blijven rondlopen in een geloof in controle in/als aandacht gevestigd op iets buiten mij, waarin de cirkeltjes zich manifesteren doordat ik blijf projecteren buiten mij en dus mijn aandacht in/als controle, buiten mijzelf blijf vestigen, en dus blijf ik mezelf buiten mezelf vestigen, en manifesteer ik mezelf in/als energie in/als controle in/als aandacht in afscheiding van mezelf, en dus trek ik mezelf in zelftwijfel, afgescheiden van zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin niet in staat ben tot het aangaan van een gelijkheidsrelatie met een ander – met name in partnerschap – waarin ik me in partnerschap ergens afhankelijk maak van de ander door projectie van mezelf op de ander in/als aandacht in/als controle, waar ik me vervolgens tegen ga verzetten, tegen deze zelfgemanifesteerde controle in/als aandacht buiten mij, waardoor ik wegloop uit de relatie in een poging om los te komen van de controle in/als aandacht gevestigd buiten mij, en hierin mezelf als oplossing tot het stoppen van de controle mechanismen in mezelf, te ontkennen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit met name te manifesteren in partnerschap waarin fysieke intimiteit wordt gedeeld, wat iets is wat ik me al 25 jaar afvraag, namelijk wat het verschil is tussen vriendschap en partnerschap, waarin ik steeds uitkom op seks, en dus is seks als fysieke intimiteit iets wat ik nader dien te onderzoeken om hierin in gelijkheid met/als mezelf te komen in plaats van in afhankelijkheid in/als controlemechanismen van de ander(=de  mind).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een scala aan relaties gerelateerd aan afwijzing over en spijt stress verminderen1 300x252 Stress Verminderen Door Zonder Spijt te Levenweer te hebben gelopen, welke in mij door elkaar heen lopen en me overweldigen in ervaringen van spijt, weggestopt in mijn fysiek, en naar boven komend in een nieuwe relatie als dezelfde onopgeloste punten omhoog komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te aarzelen in het doorwandelen van de punten in/als mezelf in partnerschap aangezien in ieder punt wat ik doorwandel de spijt omhoog kom van hetgeen ik verkeerd gedaan heb in vorige relaties, tot aan spijt toe van het stoppen van die relaties in het verleden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien dat ik – keer op keer/relatie op relatie – de partner ‘blame’ – de schuld geef’ van hetgeen ik zelf niet heb opgelost in vorige relaties, en omdat ik de spijt van de missers in vorige relaties niet wil ervaren, creeer ik reacties naar de partner in/als projectie van hetgeen ik zelf niet onder ogen wil zien, waarin ik zelf mijn aandacht vestig op de ander en mezelf hierin ontken, en dus de 2 controle-mechanismen toepas waarin ik zelf verstrikt ben geraakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te genereren en accumuleren in mezelf naar aanleiding van afwijzing gerelateerd aan partnerschap, welke in feite afwijzing is van mezelf in zelfverantwoordelijkheid, keer op keer, relatie op relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te stoppen met communiceren ten gevolge van de ontkenning van een ander in participatie in/als controlemechanismen, waarin ik mezelf en tevens de ander vasthoud en laat bestaan in en als deze controlemechanismen in/als aandacht geprojecteerd op de ander in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als zelfexpressie op te geven ten behoeve van een vasthouden aan een controlemechanisme in/als aandacht, zelf bestaande in/als de geest, in plaats van zelf te gaan staan in/als zelfverantwoordelijkheid in/als zelfexpressie.

 

Reincarnation throughout Time: DAY 11

Fysieke Gedragsdimensie:

Weglopen

De rug toekeren

Verlamming, welke tevens de dikke darm stillegt/vertraagt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf fysiek te verlammen door mezelf weg te houden van een ander in ontkenning als oplossing om die ander geen kans meer te geven via energie als aandacht op mij gericht te leven – waar of niet waar – en hierin juist, in mijn poging om van ‘de ander’ als ‘de ander=de mind’ weg te gaan, te verdwijnen in de ander=de mind, en mezelf gevangen te zetten in de ervaring van de ander=de mind, geprojecteerd op de ander in werkelijkheid – dus in een nieuwe laag van afscheiding in projectie – zonder in te zien dat ik aan het weglopen ben voor mezelf als de ander=de mind, en zonder in te zien in hoeverre ik mezelf hierin fysiek misbruik en dit misbruik en/als fysiek ongemak ben gaan gebruiken om zelf energie als reactie als ervaring te gaan gebruiken, en hierin mijn eigen fysiek nog meer te misbruiken door te verkrampen en uiteindelijk in de verkramping te verlammen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysiek weg te lopen ten gevolge van de afkeer van mezelf in/als ontkenning van mezelf in wie ik ben geworden in/als aandacht als controlemechanisme.

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie verdwijnen in een ervaring van afwijzing/afkeer in/als reactie op ontkenning als controlemechanisme in/als aandacht gevestigd buiten zelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me afkeer en hierin ervaringen van afkeer creeer, in een ontkenning van mezelf in hoe ik besta in de relatie.

Ik realiseer me tevens dat ik ervaringen van afkeer nooit verder onderzocht heb en deze ervaringen geloofd heb als zijnde, ik moet weg, ik ervaar afkeer dus de relatie is ten einde, zonder in te zien dat ervaringen van afkeer bestaan in/als controle mechanismen, en dat ik die met een reden in het leven heb geroepen en ben gaan leven in/als controle in/als ontkenning van mezelf.

Ik realiseer me dat deze afwijzing en afkeer plaatsvind in partnerschap waarin fysieke intimiteit plaatsvindt, waarin ik onder de afkeer lust ervaar, welke me angst aanjaagt, en dus heb ik ooit – waarschijnlijk als heel jong meisje – een laag hierover heen gelegd, welke me weghoudt bij de ervaring van lust, niet wetende dat lust/seksualiteit in onze samenleving niet geintegreerd is in het fysiek, maar afgescheiden plaatsvindt in/als de geest, welke angst aanjaagt en vele andere oordelen oproept in/als afwijzing van zelf in/als het fysiek.

Dus realiseer ik me dat ik ben weggelopen uit relaties waarin ik lust ervaar verdekt onder de afkeer, en in de lust ervaar ik een controleverlies, als ik werkelijk de fysieke intimiteit aan zou gaan, waarin het controleverlies angst aanjaagt, aangezien controle in/als de geest alles is wat ik ken in/als mezelf in/als aandacht gevestigd buiten mezelf, in ontkenning van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb verder te zien onder de afkeer en bij lust aan te komen, en in plaats hiervan de afkeer ben gaan leven, welke is gaan accumuleren, en waarin ik verschillende relaties ten einde heb gebracht wat wellicht niet nodig geweest zou zijn als ik in zelf had durven en kunnen zien en als ik had geweten dat lust zich vermomd en/of verbergt als ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat niemand me ooit verteld heeft – tot aan een paar maanden terug Bernard dit aangaf – hoe lust en afkeer als ervaringen met elkaar verweven kunnen zijn in/als controlemechanisme, en ik in deze verwarring, een scala aan relaties heb gelopen en beeindigd en hierin vele lagen in/als reactie in mezelf heb opgebouwd, en tevens schade aan levensomstandigheden van mezelf en/of een ander heb aangebracht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf niet te hebben gezien, volledig gemist te hebben, hoe lust zich onder afkeer kan verbergen, en hoe ik hierin mezelf dus volledig gemist heb als fysiek wezen in gelijkheid met/als zelf gelijk aan/als seksualiteit, en in plaats hiervan me af te keren van mezelf in/als fysiek wezen gelijk aan/als seksualiteit en verder te leven afgekeerd in de geest  – op zoek naar een perfecte partner in de geest voor seks – waarin ik mijn ervaringen van afkeer projecteer op een ander als mogelijke partner buiten mij, waarin ik me keer op keer afkeer van de fysieke mogelijkheid tot inkeer in/als mezelf in/als het fysiek, en fysiek te onderzoeken wie ik ben in fysieke intimiteit en in/als het fysiek in het algemeen.

Ik stel mezelf ten doel de ervaringen van afkeer in mezelf terug te halen naar zelf en te onderzoeken en zelfvergeven, om te zien wat er onder verborgen ligt.

Ik stel mezelf ten doel stap voor stap, adem voor adem, door de ervaringen van afkeer en angst voor controleverlies heen te wandelen en niet mezelf in het diepe te gooien zoals ik altijd gedaan heb in fysieke intimiteit.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van spijt, dan stop ik, ik adem. Ik omhels mezelf in de ervaring, laat de ervaring door me heen ga en sta mezelf toe direct te zien wat ik verkeerd heb gedaan.

Ik realiseer me dat, alleen als ik direct in de ervaring zie en hier doorheen met behulp van zelfvergeving wandel, ik vrij kom  van de ervaring van spijt. En alleen als ik vrij kom van de ervaring van spijt, ben ik in staat om de oneindige cirkel van spijt manifesteren te doorbreken.

Ik realiseer me dat ervaringen van spijt verbonden zijn aan persoonlijkheden en persoonlijke omstandigheden en voorkeuren, en dus kan ik via spijt zien als ingang van het inzien van waar ik mezelf afhankelijk gemaakt heb van een persoonlijkheid in afhankelijkheid van iets of iemand buiten mij en dus in angst voor verlies van iets of iemand buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel ervaringen van spijt door te lopen en mezelf hierin te ondersteunen in geduld, met het gereedschap van schrijven en toepassen van zelfvergevingen welke leidt tot zelfinzicht, waarin ik mezelf in staat stel op te staan in/als zelfverantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel huidige omstandigheden met gezond verstand en plezier te benaderen en niet te verwarren met ervaringen in/als relaties tot herinneringen uit het verleden.

Ik stel mezelf ten doel de relaties tot/als herinneringen door te lopen in/als mezelf in schrift en zelfvergeving waardoor ik mezelf in staat stel huidige omstandigheden te wandelen in/als zelfverandering/zelfcorrectie van wat ik verkeerd heb gedaan in het verleden in/als afscheiding van mezelf  in projecties op een ander buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel herinnering en heden naast elkaar/tegelijkertijd/in gelijkheid in/als zelf te wandelen en te gebruiken als ondersteuning van elkaar (herinnering en heden) in/als mezelf, en niet opnieuw weg te lopen en verder te leven in afscheiding van mezelf in projectie op iets en/of iemand buiten mij, maar in het heden relaties in/als herinneringen terug naar zelf te halen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren in het fysiek, stap voor stap, adem voor adem, een voor een.

spijt

Agreements
Redefining Relationships

——————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 37 – Onvoorwaardelijk loslaten

Wat te doen met verdriet om verlies van vriendschap met een voormalig partner? Verdriet, verlies en vriendschap, alle 3 woorden in/als de mind. Wat als onvoorwaardelijk loslaten? Vroeg Sylvie me. Dat geeft release. Met name het woord onvoorwaardelijk voor het loslaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn om het verliezen van de vriendschap met een voormalig partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te verwachten dat voormalig partner gewoon weg zou gaan, in plaats van in te zien dat ik dus niet verwacht had van mezelf dat ik gewoon weg zou gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een vriendschap kan verliezen, wat verliezen van een relationele verbinding in/als de mind inhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vriendschap als excuus te gebruiken om een relatie in/als de mind met een voormalig partner te behouden, en hierin een relatie in/als de mind op zich in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verslaafd te zijn aan het contact met een voormalig partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb opluchting te ervaren dat een voormalig partner weg gaat, waarin ik zie dat ik me nog steeds verantwoordelijk voel voor het leven van een voormalig partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me (nog steeds) verantwoordelijk te voelen voor het leven van een voormalig partner, waarin ik me via deze verantwoordelijkheid vasthoud in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf via verantwoordelijkheid voor het leven van een voormalig partner vast te houden in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eeuwig door te kunnen gaan met het onderhouden van contact in/als de mind met een voormalig partner, waarin ik mezelf steeds herlaad met energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een voormalig partner te gebruiken om mezelf te herladen met energie, waarin ik het zo verberg in mooie woorden dat het lijkt of het geen manipulatie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb  het herladen met energie te verbergen in mooie woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het manipuleren te verbergen in mooie woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het grootste deel van de tijd niet door te hebben dat ik manipuleer, en met name niet hoe ik manipuleer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te stoppen in het manipuleren verbloemd in mooie woorden, waardoor er een situatie ontstaat waarin de ander weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds situaties te creeren waarin een voormalig partner weggaat om iets te stoppen, waaruit blijkt dat ik mezelf niet stop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een voormalig partner weggaat omdat ik mezelf niet stop, in plaats van in te zien dat een voormalig partner weggaat om redenen in de ander zelf, en dat het een spiegel is die ik mezelf kan vergeven van wat ik heb toegestaan in/als mezelf, nu of in het verleden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb koste wat het kost te proberen een vriendschap met een voormalig partner te behouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als mind hardnekkig te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven wat er gebeurt, wat ook niet hoeft, ik hoef het niet te geloven, ik wandel de verandering en vergeef mezelf de consequenties die ik gecreeerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen over de veranderingen die plaatsvinden, in plaats van in te zien dat veranderingen in relaties betekenen dat ik zelf verander, wat niet iets is om me schuldig over te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat er zaken zijn waar ik me wel schuldig over moet voelen.

Ik laat voormalig partner onvoorwaardelijk los, en in het onvoorwaardelijk ervaar ik mezelf als de partner als gelijken. Ik realiseer me dat ik kwijt kan raken in/als de mind waar ik me aan gehecht heb, waardoor ik mezelf kwijt raak door participatie in hechting in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwijt te raken door me te hechten in/als de mind, wat een angst geeft om kwijt te raken waaraan ik me gehecht heb, aangezien het dan lijkt of ik een deel van mezelf kwijt raak als datgene/diegene waaraan ik me in/als de mind gehecht heb, weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in hechtenis te hebben genomen in/als de mind.

Ik verbind mezelf met mezelf door voormalig partner onvoorwaardelijk los te laten in/als mezelf.

http://desteniiprocess.com/

http://desteniiprocess.com/courses/relationships

http://equalmoney.org/

http://www.desteni.net/

Dag 10 – Lovergirls als vriendschap

Ik las een bericht in de krant over lovergirls. Lovergirls zijn zelf via loverboys in de prostitutie gekomen, en regelen, onder druk van de pooier, via ‘vriendschap‘ weer andere meisjes om in de prostitutie te gaan werken. Wat me hierin trof, los van het onderwerp prostitutie, is hoe een meisje hierin beschreef dat ze uiteindelijk toestemde omdat, als ze het niet deed, het meisje dreigde de ‘vriendschap’ op te zeggen, en het meisje had nooit vrienden gehad in haar leven dus het opzeggen van deze zogenaamde vriendschap leek haar onverdraaglijker dan het verkopen van haar lichaam voor seks. Uiteindelijk omschrijft ze dat ze zich verraden en in de steek gelaten voelt door haar ‘vriendin’.

Zelfvergevingen ten aanzien van het onderwerp vriendschap, geldend voor iedereen die vriendschap buiten zichzelf zoekt/heeft/gezocht heeft inclusief mezelf; geschreven in de schoenen van het meisje:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik vriendschap nodig heb om te leven aangezien ik om me heen zie dat iedereen vrienden heeft of vrienden probeert te hebben, in afgescheiden groepjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam te verkopen voor seks in ruil voor vriendschap, in plaats van in te zien dat ik vrienden kan zijn met mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de vriendschap met mezelf op te geven door mijn lichaam te verkopen voor seks, in ruil voor vriendschap met iemand buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verraden te voelen door het meisje dat gezegd heeft mijn vriendin te zijn, in plaats van in te zien dat ik mezelf heb verraden door het geloof dat ik een ander nodig heb in de vorm van vriendschap ter bevestiging van mezelf en dit vervolgens fysiek te manifesteren door toe te laten systemen van anderen in mijn lichaam te laten vestigen door middel van seks, waardoor ik zelf niet meer in staat ben om mijn eigen lichaam te bewonen als zijnde thuis, aangezien deze plek al bezet is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb drugs nodig te hebben om me nog ergens een gevoel van thuis te kunnen geven aangezien mijn lichaam al bezet is, in plaats van in te zien dat ik hiermee alleen maar verder weg van mijn lichaam als thuis afga, verder weg de mind in door mezelf te bevestigen als mindsysteem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verraden door te geloven dat ik ook ergens bij moet horen en daarvoor een vriendin nodig heb, hiermee mijzelf bevestigend als mindsysteem aangezien alleen een mindsysteem bevestiging nodig heeft buiten zichzelf om de zogenaamde lege plek in zichzelf op te vullen, en op deze manier een situatie te creeren waarin ik steeds opnieuw bevestiging nodig heb van iemand buiten mezelf want dat is wat de mind doet: bevestiging zoeken van zichzelf in relaties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat vriendschap zoals het in de wereld gepresenteerd is echt is, en omdat het mij niet lukt om vrienden te maken geloof ik dat ik minderwaardig ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik minderwaardig ben doordat ik geen vriendschap heb zoals het in de wereld gepresenteerd wordt, en daarmee mezelf in waarde = geld uit te drukken in plaats van mezelf een en gelijk als Leven te bevestigen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb de vriendschap zoals die in de wereld bestaat in twijfel te trekken en in plaats daarvan mezelf in twijfel te trekken door te geloven dat ik ook een vriend nodig heb ter bevestiging van mezelf buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het rad van de mind als seks als geld terecht te komen, alleen maar door mijn verlangen door bevestiging van mezelf in een vriendschap buiten mezelf, om vervolgens te verdwalen in dit rad van seks en geld als de mind.

Zelfvergevingen ten aanzien van vriendschap in mijn eigen schoenen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik bevestiging nodig heb in de vorm van vriendschap buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb trots te zijn op het feit dat ik altijd vrienden heb gehad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het mijn zegen te noemen dat ik altijd vrienden heb gehad, welke inpliceert dat ik een zegen nodig heb van iets buiten mezelf groter dan ikzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een zegen nodig heb van iets buiten mezelf groter dan ikzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb met het geloof in een zegen een polariteit te creeren, in de wereld als zijnde mensen zonder vrienden zijn niet gezegend en in mezelf als zijnde gezegend op het gebied van vrienden maar niet gezegend op het gebied van relaties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mensen zonder vrienden en mezelf zonder relatie als niet gezegend te beschouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een onderscheid te maken tussen vriendschap en relatie, in plaats van in te zien dat enige verschil is dat ik met vrienden geen seks heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb een vriendschap met de persoon in relatie aan te gaan door afhankelijkheid te creeren door seksueel contact.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een vriendschap alles toe te staan en in relaties niets, waarmee ik iets toesta vanuit polariteit, afhankelijk van de zogenaamde relatie die ik benoemd heb, in plaats van iets al dan niet toe te staan in mezelf een en gelijk als zelf, en dit te delen met de ander, dan wel in relatie dan wel in vriendschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onderscheid te maken in mensen met wie ik vriendschap deel, met wie ik een relatie deel, met familie, met kennissen en met ‘andere mensen’, in plaats van in te zien dat ik met ieder-een in ieder moment iets kan delen van/als mezelf, en dat ik met bepaalde mensen meer deel doordat we een overeenkomst in het mindsysteem hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een overeenkomst in het mindsysteem te benoemen als relatie-vorm, niet ziende dat ik mezelf hiermee bepreek/beperk tot deze relatie-vormen, en als deze relatie-vormen wegvallen ben ik verloren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat als de relatie-vormen in en als de mind wegvallen, ik verloren ben, in plaats van in te zien dat ik een en gelijk als leven ben/word als mezelf, en vanuit/als zelf kan ik delen met anderen, zowel met mensen die ik in de mind als vrienden beschouw of anders gerelateerd in/als de mind, als met mensen die ik beschouw als niet gerelateerd tot mezelf in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een onderscheid te maken tussen mensen die ik relateer tot mezelf in als de mind en mensen die ik niet relateer tot mezelf in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te bepreken/beperken door mezelf alleen te kunnen delen met mensen met wie ik een overeenkomst ervaar in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf alleen kan delen met mensen met wie ik een overeenkomst ervaar in/als de mind, niet beseffende dat ik mezelf hiermee afhankelijk maak van de overeenkomst in/als de mind, dus van de mind, en als er dus geen overeenkomsten meer zijn in/als de mind, geloof ik dat ik mezelf niet meer kan delen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf ooit gedeeld heb als mezelf, in plaats van in te zien dat ik mezelf alleen gedeeld heb in/als de mind, wat verdeling met zich meebrengt binnen en buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bij te dragen in de verdeling in de wereld door mezelf te delen in/als de mind en te geloven dat ik gezegend ben dat ik mensen heb om mezelf te delen in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mensen nodig heb om mezelf te delen in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te willen delen  in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mensen met wie ik geen overeenkomst heb in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het hebben van geen of wel een overeenkomst in/als de mind te koppelen aan angst, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mijn eigen angst, waardoor ik me vervolgens probeer te bevestigen door middel van deze overeenkomsten in/als de mind zodat ik ‘niet zo bang hoef te zijn’, niet beseffende dat ik hiermee mijzelf als angst als mind bevestig/in stand houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb mezelf te vestigen als mezelf door bevestiging te zoeken in een overeenkomst in/als de mind.

Als ik mezelf zie participeren in angst voor het verlies van vriendschap – overeenkomst in/als de mind, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf wil bevestigen in als de mind omdat dat het enige is wat ik ken als (be)vestiging van mezelf als mind. Aangezien ik mezelf alleen als mind ken wil ik mezelf graag (be)vestigen in/als de mind.

Ik sta mezelf niet toe mezelf te bevestigen in/als de mind, aangezien ik mezelf hiermee weg houd van mezelf als leven.

Ik pas zelfvergevingen toe op de aspecten als gedachtes, gevoelens en emoties die ik zie in mijn verlangen naar bevestiging in/als de mind. Door middel van dit toepassen van zelfvergevingen en hierop volgend zelfcorrecties bevestig ik mezelf als Leven.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf te vestigen als Leven met behulp van het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties die ik toepas op wat ik zie in het uitschrijven van mijn gedachtes, gevoelens en emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verdrietig te voelen zonder relaties in/als de mind. Ik realiseer me dat ik me verdrietig voel omdat ik geloof dat ik iets verlies, en verdriet is de emotie is die ik gecreeerd heb bij het geloof dat ik iets verlies. Ik stop met participatie in verdriet, aangezien verdriet een emotie is waarmee ik mezelf vasthoud in de mind, en ik op deze manier het verlies van de relatie met de mind niet hoef op te geven zolang ik deze in stand houd door participatie in verdriet. Ik sta mezelf niet toe verdriet te gebruiken als verbinding/relatie met de mind; ik sta mezelf niet toe te geloven dat het verdriet de enige verbinding is die ik heb tot leven. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat verdriet de enige verbinding is die ik heb tot leven, in plaats van in te zien dat verdriet de verbinding is met mezelf als mind, welke ik gedefinieerd heb als leven maar welke me in werkelijkheid vasthoud in niet-leven oftewel in de dood, ondertussende bang zijnde dat ik dood ga als ik de verbinding met de mind in de vorm van verdriet verlies. Ik realiseer me dat, zolang ik participeer in verdriet, voortkomend uit doodsangst, ik niet tot Leven kan komen als Zelf als Adem. In plaats daarvan adem ik; adem voor adem wandel ik door het verdriet en vergeef mezelf datgene waarmee ik mezelf vasthoud in verdriet, totdat er geen verdriet meer over is als illusie van leven als verbinding met/in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb door te geloven dat vriendschap een zegen is, ertoe te hebben bijgedragen dat vriendschap als zegen in de wereld wordt gezien, waarmee ik onvrede creeer bij mensen die geen vrienden/overeenkomst in/als de mind met een ander hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te hebben bijgedragen aan de situatie van het meisje die de prostitutie is ingegaan uit angst voor verlies van de enige vriendschap in/als de mind die ze gekend heeft in  haar leven door vriendschap als een zegen te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ongelijke situatie in de wereld ten aanzien van vriendschap nog eens te versterken door een emotie van verdriet te ervaren zonder vriendschap in/als de mind, door de mind te activeren met een emotie van verdriet, en dus stop ik met verdrietig zijn als ik eenzaamheid ervaar zonder overeenkomst in/als de mind.