Dag 597 – De creatie van mijn eigen angst

rad

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als een ander geen verantwoordelijkheid wil nemen voor de ‘pijn’ in en als gedachten, gevoelens en emoties, dit mij belemmert om dit wel te doen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit juist het punt betreft waar de ervaring van pijn vandaan komt, vanuit herinneringen als interpretaties van het leven met iemand die in mijn ogen geen verantwoordelijkheid neemt/wil nemen en ikzelf die mij hieraan aanpast en ook geen verantwoordelijkheid neemt en mijzelf hierin dus ‘pijn’ doe omdat ik me afscheid van en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pijn te doen door me af te scheiden van en als mezelf in gedachten, gevoelens en emoties als reactie en vanuit interpretatie in en als de geest, op de fysieke werkelijkheid om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me aan te passen in en als de geest aan hetgeen ik waarneem als dat een ander buiten mij doet, als de ‘easy way out’ waarin ogenschijnlijk geen conflict ontstaat, waardoor en waarin ik het conflict binnenin mezelf manifesteer, in en als mijn eigen fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb conflict in en als mijn eigen fysiek te manifesteren door aanpassing in en als de geest in een ontwijken van eventueel conflict als confrontatie met en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me bezig te houden in de geest met futiliteiten die niet werkelijk het praktische leven beïnvloeden en zo conflict te creëren buiten mezelf als reflectie van het conflict binnenin mezelf, in plaats van het conflict binnenin mezelf onder ogen te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten manipuleren door mijn reactie op (mijn interpretatie van) het gedrag van een ander en hierin angst voor verlies te ervaren/creëren, en zo keer op keer dezelfde situatie te manifesteren waarin ik deze angst voor verlies ervaar, waardoor ik een situatie niet durf aan te gaan, uit angst voor deze ervaring van verlies die ik blijf creëren waardoor ik in een risicovolle situatie terecht kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus feitelijk door mijn eigen creatie van angst voor verlies, mijn eigen angst/risico te creëren en zo angst te ervaren voor mijn eigen creatie als risico die ik dan ook creëer door een soortgelijke situatie te manifesteren waarin ik deze angst her beleef en zo, blijf ik rondtollen in mijn eigen geest en blijf ik consequenties opruimen die ik creëer en waar een ander een rol in speelt waarop ik deze angst projecteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijzelf en een ander dus te dwingen in ‘rollen’ in en als de geest, in en als reactie.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een boosheid, voortkomend uit angst voor verlies voor mijn eigen creatie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me op deze manier verantwoordelijk maak voor de gecreëerde situatie en hierin de reactie van een ander, doordat ik een rol uitspeel in en als reactie en hierin, een ander in een rol duw/uitlok in en als reactie. Ik stel mezelf ten doel, mijn rol, mijn reactie in en als mezelf te stoppen en verantwoordelijkheid te nemen voor mijn rol (in en als gedachten, gevoelens en emoties) en zo, het hele toneelstuk te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik – als ik mijn deelname in reactie in geactiveerde gedachten, gevoelens en emoties stop in en als mezelf – hierin verantwoordelijkheid neem ‘voor een ander’ waartegen ik me verzet, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik op deze manier verantwoordelijkheid neem voor mijn aandeel, mijn rol in en als de geest en zo verandert het hele toneelstuk als interactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten en wachten – verzetten dus eigenlijk want niet meewerken is tegenwerken – totdat een ander verantwoordelijkheid neemt voor zijn/haar rol, terwijl ik ten eerste een aandeel heb in de creatie van het toneelstuk en dus de hele rol min of meer kan voorkomen doordat ik het toneelstuk voorkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te weigeren het toneelstuk te voorkomen en zo te weigeren om verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in dit toneelstuk en dit wel te verwachten van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat een ander iets doet wat ik zelf niet doe/wil doen en de ander te gaan pushen en ‘wijzen’ op de verantwoordelijkheid, in plaats van zelf en eerst verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf en mijn ‘rol’ in en als de geest in een toneelstuk.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van angst voor verlies, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik ergens geen verantwoordelijkheid voor neem/heb genomen in en als mezelf waardoor en waarbinnen ik een situatie instap, in en als een uitgangspunt van angst voor verlies. Ik realiseer me dat ik dit doe omdat ik niet helder heb hoe ik mezelf hierin verbonden heb in en als de geest en dus heb ik de situatie nodig als consequentie in en als het fysiek, om mezelf te zien en mezelf te vergeven en corrigeren binnen de situatie en zo stapje voor stapje de consequentie te stoppen en op te staan in en als mijn uiterste potentieel, mijn beste kunnen binnen de situatie. Ik stel mezelf ten doel, mezelf onder ogen te zien binnen een fysieke situatie waarin ik me bevind en mezelf te vergeven en corrigeren binnen de situatie en van hieruit voort te bewegen en communiceren. Ik stel mezelf ten doel om de situatie waarin ik me bevind, te gebruiken om op te staan in en als mezelf en deelname in angst te stoppen. Ik stel mezelf ten doel om – in plaats van weg te lopen en/of in plaats van een situatie te stoppen – adem voor adem, stapje voor stapje met behulp van de toepassing van het spreken en schrijven van zelfvergeving en zelfcorrectie, mijn uitgangspunt te veranderen binnen de huidige situatie, wandelend van angst voor mezelf in en als de geest – in deelname in gedachten gevoelens en emoties – naar leven in en als het fysiek, in verantwoordelijkheid voor en als mezelf tot in eenheid en gelijkheid

bite-of-the-apple-desteni_thumb

Fear of Conflict – Quantum Systemization – Part 60

Self-Image and Fear of Others

Relationship Success Support: Loneliness & Fear of Being Alone

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 471 – Samenwerken – (een) start in mezelf

lever

Met mezelf in en als de geest

Met mijn fysiek

Hoe kan ik samenwerken met mezelf in en als de geest als ik in en als de geest, iets niet wil?

Dan participeer ik in zelfzucht, eigenbelang – zuchtend in mezelf in participatie in verwachtingen in mijn eigen belang.

Deze verwachtingen kan ik mezelf dus vergeven want het is in het belang van mezelf in afscheiding van alles wat leeft en niet in eenheid en gelijkheid.

Hoe kan ik met mijn fysiek samenwerken als ik niet zie, hoor en/of begrijp wat mijn fysiek aangeeft?

Dit komt dan doordat ik in afscheiding afwezig ben, in die verwachting in participatie in de geest, ik zit in de wacht.

Waarom wil ik niet samenwerken voor iets wat het beste is voor alle leven, dus inclusief mezelf als leven?

In een ervaring van en als een angst om iets te verliezen, tekort te komen, zoals ik dat ken in afwezigheid in participatie in en als de geest, waar er altijd een winnaar en een verliezer is, in en als energie, gebaseerd op polariteit.

Het concept van eenheid en gelijkheid in en als het fysiek, ken ik (nog) niet want ik ben afwezig, ik participeer in energie in en als de geest. Ik ben polariteit geworden.

Ik kan me niet voorstellen dat ik kan leven zonder te winnen of verliezen.

Dus verdedig en verzet ik mezelf tegen samenwerken.

Dus werk ik tegen. Door te wachten in afscheiding.

Liever in de wacht in de bekende polariteit, wachtend op een nieuwe positieve ervaring dan in het fysieke onbekende stappen van eenheid en gelijkheid waarin ik mezelf niet langer ervaar in en als de geest en het dus lijkt, of ik mezelf opgeef.

Hoe ga ik dit oplossen?

Door in te zien waar ik me heb afgescheiden en wat de angst is hierachter als angst voor verlies – die ik zelf gecreeerd heb in en als een geloof in polariteit, in winnen en verliezen van energie, gekoppeld aan ervaringen als herinneringen. Mijn gedachten, gevoelens, emoties, interne gesprekken, afbeeldingen, angsten, fysiek gedrag en gemanifesteerde consequenties wijzen hierop.

Als ik de polariteit zie zet ik deze in zelfvergeving – ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in het bestaan van polariteit welke winst en verlies voortbrengt – en dan specifiek op het punt wat ik zie in gebruik van specifieke woorden.

Vervolgens schrijf ik een script van hoe ik dit ga aanpakken in het vervolg uitgaande van eenheid en gelijkheid, praktisch en fysiek, waarin ik me realiseer dat ikzelf in de eenheid en gelijkheid aanwezig ben en dus niet hoef te winnen of verliezen.

En dan dien ik dit te leven en fysiek te tonen, aan en als en voor mezelf want als ik het in de geest bewaar, is er geen fysieke meetbaarheid en blijft het een idee in de afgescheidenheid van mijn geest en heb alleen ik er iets aan om me beter te voelen.

Samenwerken met mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tegen het samenwerken met en als mezelf in fysieke realiteit als wat het beste is, waarin ik word afgeleid door mijn eigen ervaring van weerstand in en als de geest waarin het ‘voelt als iets wat ik niet wil’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in wat ik wil en niet wil, welke geen werkelijke zelfwil is maar gekoppeld aan een verlangen in en als de geest en/of aan (geloof in) een negatieve ervaring in en als herinnering welke ik ooit heb ‘afgekeurd’.

Ik stel mezelf ten doel, het verlangen in en als de geest te ontmaskeren en zo het uitgangspunt in en als de geest als verlangen te stoppen zodat en waarin ik werkelijk kan zien wat het beste is, en mijn wil hierop af te stemmen tot in een punt van overeenstemming in eenheid en gelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel mijn wil af te stemmen op wat het beste is in en als het fysiek en zelfvergevingen toe te passen op de weerstanden die ik hierin tegenkom en dit te specificeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat als ik mijn boosheid opgeef, ik niet meer zal bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om mijn boosheid op te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van boosheid te gebruiken als en ter zelfbeweging, waarin ik mezelf afhankelijk maak van deze ervaring van boosheid en deze dus wel in stand ‘moet’ houden en zo een rechtvaardiging voor mezelf creeer om te blijven participeren in boosheid dus in afscheiding van samenwerking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lever te belasten met deze (onderdrukte)  boosheid en zo leverstagnatie te ontwikkelen, manifesteren en in stand te houden waarin en zodat mijn fysiek tevens deze afscheiding in boosheid gaat ondersteunen zoals ik het geprogrammeerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek te programmeren te functioneren in afscheiding in beweging in boosheid en zo mijn fysiek ‘de schuld‘ te geven van het disfunctioneren van mezelf in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te verzetten tegen het leven van eenheid en gelijkheid als het fysiek in overweging van het geheel, maar wel zelf een fysiek te willen ‘hebben’ die functioneert in eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf in overweging te willen worden genomen maar zelf niet alles in overweging te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te leven/geven zoals ik zou willen ontvangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op deze manier ‘eigen voorwaarden’ te creeren van eenheid en gelijkheid in en als de geest, welke hetzelfde is als zelfzucht, zuchtend in zelf in verlangen in eigenbelang, hetgeen aangeeft waarom de eenheid en gelijkheid geleefd dient te worden in en als het fysiek want alleen dan, is het zichtbaar en toetsbaar en werkelijk een en gelijk als wat het beste is voor al het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mijn oordeel op te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren in en als mijn oordeel als ‘dit is wie ik ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vertrouwen op mijn oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te beschermen met mijn oordeel ter verdediging van en als mezelf als ‘dit is wie ik ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in stand te houden binnen mijn eigen oordeel en zo te denken en geloven de macht te behouden over wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de macht te willen behouden over wie ik ben en dit voor me te houden zodat niemand het ziet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen oordeel ‘voor me’ te houden en dus alleen mijn eigen oordeel te zien.

Ik stel mezelf ten doel te zien welk oordeel ik voor me houd, hier zelfvergeving op toe te passen en hier zo zelfverantwoordelijkheid voor te nemen in specifieke bewoordigen.

Ik stel mezelf ten doel zelfcorrigerende toepassingen te schrijven/spreken en deze te testen en bij te stellen in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel (gelijk) te gaan staan aan wie ik ben in en als een oordeel en het oordeel over mezelf hierin te stoppen zodat ik mezelf hierin richting kan geven.

12501-functies-van-de-lever———————————————————————————————————————–

 

 

 

 

 

Dag 429 – Hoop doet leven – werkelijk?

Ik was in een kort gesprekje met een vrouw; we hadden het eerst even over het weer gehad welke in de weersvoorspelling flink kouder gaat worden, van +10 graden naar rond het vriespunt, welke temperatuurdaling buiten voelbaar begint te worden, al is het nog zacht. Vervolgens liep het gesprek via andere zaken tot aan het moment waarop ze vertrok en zei: “het is zo lekker nu buiten, ik hoop dat het zo blijft”. Ik antwoordde hierop: ‘dat heeft geen zin, je weet al dat het kouder gaat worden’. ‘Ja maar toch hoop ik het’, zei ze; ‘hoop doet leven, toch?’. ‘Nee, zei ik, ‘hoop doodt leven’. Zo ging het nog even verder waarin ze steeds met een andere invalshoek kwam waarom hoop iets is om te bewaren in onszelf welke leidde tot hoe haar opa geleefd had en met allerlei ‘volzinnen’ zoals zij dat noemde, zijn participatie in de geest onder woorden had gebracht. Volzinnen die niet zoveel fysiek om handen hadden zoals ik bemerkte, maar die wel ‘interessant’ klonken en in ieder geval indruk op haar gemaakt hadden.

Ik had die dag net het interview geluisterd van de Reptilians over wensen en hopen en dromen. Hoe de resonantie van hoop in onszelf aanwezig is en ‘lijkt’ op zelfbeweging als zelfmotivatie, alleen vindt hoop plaats in en als beweging in en als de geest en vindt zelfbeweging/zelfmotivatie plaats in en als het fysiek. Dus, het resultaat is een verschil van ‘fysiek niets doen en in de geest bewegen in ervaringen’ en ‘werkelijk fysiek bewegen en fysiek verandering bewerkstelligen’.

Hoop doet dus niet leven, hoop geeft een ervaring van leven in en als verbeelding in en als de geest, waardoor we in het fysiek geen actie ondernemen, niet eens fysiek aanwezig zijn maar vertoeven in een prettige ervaring van hoop in en als de geest. Hierdoor verloedert het leven in en als het fysiek, welke zichtbaar is in ons fysieke, aardse bestaan. Iedereen hoopt op betere tijden en verwacht half of helemaal dat dit ‘vanzelf wel weer aanbreekt’. Zelfs dus, als er al bekend is dat het niet zo is, zoals hier met de temperatuur die lager wordt de komende dagen. Toch blijft er hoop, enkel en alleen om zelf een goed gevoel te geven als een ervaring van leven.

Deze woordenwisseling duidt aan in het klein hoe de mens gefocussed is op hoop in en als de geest tegen beter weten in en dit wil bewaren tegen beter weten in, zonder de oorzaak en de werkelijke fysieke consequenties te onderzoeken van het participeren in en als een ervaring in en als de geest en zelfs deze ervaring te blijven verdedigen alsof het waar is, gestoeld op verhalen uit het verleden.

Het feit dat we een ervaring van leven creeren in onszelf geeft feitelijk aan dat we zelf niet in leven zijn, we leven niet, we participeren in ervaringen en gebruiken deze als motivatie om onszelf te bewegen; we hebben een ervaring nodig in en als de geest als motivatie om onszelf in beweging te zetten. Dit is serieus een gegeven welke zelfonderzoek nodig heeft als onderzoek van wie we zijn in en als de geest, wat de oorzaak hiervan is en wat de fysieke consequenties hiervan zijn – en – hoe we kunnen beginnen met verandering brengen hierin binnenin onszelf.

Day 526: Stimulation: Existence as One Word – Part 4

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hopen op betere tijden in en als de geest, in en als een verwachting dat deze wel aan zullen breken vroeg of laat, dat het zich wel zal oplossen, terwijl als ik werkelijk zie in en als gezond verstand, ik weet dat iemand zich fysiek in moet zetten om de verandering te bewerkstelligen, het zal niet uit de hemel komen vallen, net als Jezus niet uit de hemel zal komen vallen, en dus als ik de verandering niet fysiek inzet zal een ander de verandering fysiek in moeten zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb fysiek achterover te hangen in en als een ervaring van hoop in en als de geest, bedoeld om mezelf een beter gevoel te geven over mezelf en over mijn leven, zodat en waarin ik niet rechtstreeks hoef te zien en ervaren wie ik ben (geworden) in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen dat als ik het niet doe ik dus verwacht dat een ander het doet – ‘het’ als hetgeen ik graag zie gebeuren, waarin ongedefinieerd is wie ‘het’ dan is, welke grotendeels neerkomt op iets buiten mij als een God of Jezus die uit de hemel komt en de wereld redt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onbewust te hopen en verwachten dat Jezus uit de hemel komt en de wereld redt en hierin, in en als deze ervaring van hoop en verwachting zelf lekker achterover kan hangen in en als de geest in en als een Go(e)d gevoel.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een ervaring van hoop, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat, zolang ik participeer in en als een ervaring in en als de geest, mezelf demotiveer om te bewegen in en als het fysiek aangezien mijn aandacht als mezelf gevestigd is in en als de geest. Ik stel mezelf ten doel, mezelf te vestigen in en als het fysiek in en als de adem in en als de fysieke toepassing van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie van de verslavende ervaringen van Go(e)dgevoelens in en als de geest.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een ervaring van verwachting als ‘wachten’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik wacht op iets of iemand buiten mij en dat dit ik hierin verwacht dat een ander mijn zaakjes opknapt. Ik realiseer me dat alleen ikzelf mijn zaakjes op kan pakken door mijn ervaringen in en als de geest uit te schrijven, te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren. Ik stel mezelf ten doel zelf verantwoordelijkheid te nemen en zelfverantwoordelijk te zijn voor mijn eigen ervaringen in en als de geest, te zien wat ik dien te doen en te zien wat niet bij mij hoort en hierin effectief te zijn/worden in en als zelfdirectie in en als zelfbeweging.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een ‘Go(e)d gevoel, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik ergens van weg wil, dat ik iets hier in het fysiek onprettig vindt om onder ogen te zien. Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het is wat ik niet wil zien in en als mezelf in en als het fysiek waarin ik mezelf ondersteun met toepassing van schrijven, zelfvergeven en zelfcorrectie en door toepassing van ademhaling.

Als en wanneer ik zie in mezelf dat ik hoop op verandering tegen beter weten in, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf alleen tot verandering kan bewegen als ik werkelijk zie wat hier is en hierin gelijk sta aan en als mezelf in en als de huidige toestand/situatie. Ik stel mezelf ten doel te zien wat de fysieke situatie is in en als realiteit en mezelf de reacties te vergeven die opkomen hierin, waarin ik gelijk sta/ga staan aan het fysiek aanwezig zijn in de huidige toestand/situatie waarin ik me bevind en van hieruit zie ik welke zelfcorrectie nodig en mogelijk is.

***

Klik op de links voor onderzoek

Stop carrying the past
—————————————————————————————————————–
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 315 – Paranoia in en als Intentie in de New Age Beweging

Intentie

Woordenboekdefinitie:

Bedoeling, oogmerk, voornemen, mis, gebeden.

Wat is de Intentie in de New age beweging?

New age is een westerse spirituele beweging die ontstond in de 20e eeuw. De aanhangers van new age kijken sinds de jaren 70 uit naar de komst van een ‘nieuw tijdperk’ van liefde en licht waar ze zich op voorbereiden door te werken aan eigen spirituele groei. Na 2000 lijkt de belangstelling voor New age wat afgenomen te zijn. Mogelijk omdat de praktische, positieve uitwerking op de maatschappij is uitgebleven, omdat New age zich te veel richt op het individu.[bron?]

(Wikipedia)

Wat wordt hier geschreven?

Aanhangers kijken uit naar de komst van een ‘nieuw tijdperk’ van liefde en licht waar ze zich op voorbereiden door te werken aan eigen spirituele groei.

Probleem:

Het uitkijken naar de komst van een nieuw tijdperk.

Hierin geeft uitkijken aan dat er ergens naar wordt uitgekeken wat zich ‘aan zal dienen’, en waar men zich op kan voorbereiden door te werken aan eigen spirituele groei. De vraag hierin is: wie gaat dit aandienen als iedereen aan het uitkijken is en aan het voorbereiden is?

Het probleem wordt benoemd in het 2e gedeelte van de alinea:

De belangstelling is wat afgenomen, wellicht omdat de praktische, positieve werking op de maatschappij is uitgebleven, omdat new age zich teveel richt op het individu.

Als iedereen aan het uitkijken en voorbereiden is, wie gaat dan de maatschappelijke veranderingen doorvoeren? Wie gaat verandering brengen in de praktische, ongelijke verdeling op aarde? Voedsel, huisvesting, water, gezondheidszorg, onderwijs.

Wat hier zichtbaar wordt is dat de Intentie van de New age beweging is, een Nieuw Tijdperk van Liefde en Licht.

Wat betekent deze intentie? Deze positieve intentie waar mensen zich op voorbereiden door te werken aan de eigen spirituele groei? Dit betekent dat de bedoeling is dat er een tijdperk komt van Liefde en Licht. Dat het oogmerk, het voornemen is een tijdperk van Liefde en Licht. Dat het een mis is, dat er gebeden wordt, voor een tijdperk van Liefde en Licht.

Hoe?

Dat is niet bekend. Er is alleen bekend dat men zich aan het voorbereiden is door te werken aan de eigen spirituele groei.

Die mensen die zich voorbereiden, hebben allemaal de Intentie als Bedoeling: een Nieuw Tijdperk van Liefde en Licht.

Dus met z’n allen hebben de mensen deze Intentie, deze Bedoeling.

Nog steeds is er niemand die een Werkelijke, Praktische, Maatschappelijke Verandering voortbrengt. Sterker nog, het wordt niet eens voorgesteld om hier iets in te ondernemen. Iedereen is zich aan het voorbereiden, dat wel, door te werken aan de eigen spirituele groei.

Heeft hier Iemand de Intentie om een Werkelijke Praktische Maatschappelijke Verandering voort te brengen? Een verandering die iets doet aan de enorme verschillen die er bestaan in de waarde van Leven op Aarde, tussen mensen onderling, tussen mens en dier, mens en plant, mens en aarde. Gewoon, Praktisch, Tastbaar, Fysiek.

Niemand. Er wordt Helemaal Niets gedaan. Iedereen is aan het uitkijken naar en voorbereiden op een Tijdperk van Liefde en Licht.

Dus wat is de Werkelijke Intentie van de New age beweging, is hier de vraag?

Het Ontvangen van verandering, welke blijkbaar uit de lucht komt vallen, want niemand benoemt hoe deze verandering praktisch tot stand komt, waarop je je kunt voorbereiden door te werken aan je eigen spirituele groei.

Er wordt dus blijkbaar geloofd dat er een verandering gaat plaats vinden waarop we ons kunnen voorbereiden, zonder dat we zelf de verandering hoeven voort te brengen.

Ondertussen zijn we heel druk bezig met de voorbereiding door te werken aan de eigen spirituele groei, en dus geloven we dat we goed bezig zijn, en heel erg druk bezig zijn.

Als je hier praktisch naar kijkt, is het waanzin. Waanzin als Paranoia. Paranoia als gebaseerd op Gedachten, voortkomend uit een Geloof in Verandering, in de Intentie dat we Verandering Ontvangen door Niets de doen, behalve ons voorbereiden door te werken aan de eigen spirituele groei.

Wat is spirituele groei? De Groei van Spirit, van de Geest. Waaruit bestaan de Geest? Uit Gedachten, welke Gevoelens en Emoties voortbrengen. In de voorbereiding blijft men bezig met deze Groei van de Geest, dus met het Vergroten van de Gedachten en van de Hoeveelheid Gedachten, dus met het Vergroten van de Paranoia.

Zie hier de Voorbereiding op het Nieuwe Tijdperk van Liefde en Licht: het Vergroten van de Eigen Paranoia; de Paranoia van het Individu. Welke de Werkelijke Intentie is van de New age beweging. Het Bewegen in de Geest in Paranoia in en als Spirituele Groei, in plaats van Werkelijk, Praktisch en Fysiek, Onszelf te Bewegen tot het Neerzetten van Fysieke, Praktische, Maatschappelijke Verandering op Aarde.

Oplossing:

Er is een Praktische Oplossing nodig die wordt ingevoerd in de Fysieke Werkelijkheid.

Alleen als er in de Fysieke Werkelijkheid een Verandering tot stand komt, zal een Intentie als Liefde werkelijk geleefd kunnen worden. Want wat is Liefde? Een Leven in Gelijkheid voor Alle Wezens op Aarde. Waarin er voor Ieder-Een Fysiek gezorgd wordt. Huisvesting, voedsel, water, gezondheidszorg, educatie. Zo ook huisvesting, voedsel en water voor dieren, planten, de aarde. Zorg voor elkaar in Gelijkheid, Fysiek Toegepast. Alleen in de Fysieke Toepassing wordt Intentie Werkelijkheid.

Hoe is dit mogelijk in een wereld waarin Geld bepaalt wie er Recht heeft op Leven?

Verandering van het Geldsysteem.

Via Basis Inkomen  / Gelijk Geld Kapitalisme naar een Gelijk Geld Systeem.

Binnen de Verandering van het Geldsysteem, is er ruimte voor Individuele Verandering, waar de New age beweging zo naar op zoek is. Ook hier is Werkelijke, Fysieke Verandering nodig.

Zolang we vasthouden aan de Intentie van Liefde en Licht, als Beeld als Illusie in de Geest, zal er geen Werkelijke Fysieke Verandering kunnen plaatsvinden, aangezien hetgeen de verandering tegenhoudt, niet wordt ingezien.

Wat of Wie houdt dan de Verandering tegen? Wijzelf. Wijzelf houden Onszelf tegen om te veranderen, door niet in de Fysieke Werkelijkheid in en om ons heen te willen zien. Want als we werkelijk om ons heen zien, zien we een enorme ravage en ellende en misbruik en vernietiging van leven op aarde, bestaande in ongelijkheid.

En zoals de meeste New age bewegers wel weten, is dat wijzelf de wereld zijn en de wereld creeren. Dus als de wereld een Hel op Aarde is, en wij als mens creeren de wereld, wat zegt dit dan over onszelf als mens als wie wij zijn?

Hiervoor moeten we eerst zien in onszelf wie we geworden zijn, levend in de Illusie van de Geest – als de Hel op Aarde in ons eigen Fysiek als de Aarde waarin we bestaan. Hetgeen we geworden zijn, moeten we fysiek zichtbaar maken voor onszelf. Dit doen we door te Schrijven; in het schrijven maken we onszelf fysiek zichtbaar in woorden, geplaatst in de fysieke werkelijkheid.

In dit schrijven zien we wie we geworden zijn, levend in de illusie van de geest. En dit is niet zo best, en zeker niet het beste voor alle leven; het is des duivels, en dus is er Zelfvergeving nodig. Om onszelf vrij te maken van de energetische lading van oordeel als polariteit, die zichtbaar wordt als wie we zijn geworden in en als de geest.

Als we onszelf Vergeven wie we geworden zijn, wordt meer en meer zichtbaar hoe we in de geest onszelf geconstrueerd, geprogrammeerd hebben als wat niet het beste is voor alle leven, maar alleen het beste voor onszelf als individu in zelfinteresse, in ontkenning van de fysieke werkelijkheid die bestaat in ongelijkheid. Er is dus een verandering nodig in hoe we onszelf geprogrammeerd hebben.

Dit doen we door het schrijven van Zelfcorrecties, het herprogrammeren van onszelf in Woorden die we kunnen leven als wat het beste is voor alle leven.

En pas als we deze woorden in Eenheid en Gelijkheid als Onszelf als Leven, in Fysieke Werkelijkheid Leven, zal er Werkelijke Fysieke Verandering plaatsvinden. En is er geen wachten meer nodig, want we zijn Zelf de Oplossing die de Verandering Voortbrengt.

Beloning:

Gelijkheid in het Fysieke Leven op Aarde, welke Ieder Wezen een Waardig Leven geeft op Aarde.

Werkelijk een Individu worden, die niet bestaat in en als Ontkenning in Zelfinteresse in de Geest, maar die Gelijk staat aan het Fysieke Leven op Aarde en hierin spreekt en handelt als wat het beste is voor Alle Leven. Het Individu zal dus niet langer bestaan in en als een eiland in de geest, maar in Zelfverantwoordelijkheid, Verantwoordelijk voor Zichzelf in Gelijkheid als Alle Leven, waarin Alle Leven in Overweging wordt genomen en waarin dit vervolgens wordt toegepast in Fysieke Werkelijkheid.

Pas als Ieder-Een dit toepast zal er Werkelijk, Fysiek, sprake zijn van Liefde, aangezien er dan Liefde Geleefd wordt in en als Gelijkheid, en de Woorden die gesproken worden, in en als Gelijkheid bestaan en dus Gelijkheid als Liefde voortbrengen. Het woord Liefde is dan niet langer nodig als ervaring waar naar wordt uitgekeken en waar voor wordt gebeden, als Intentie in de Geest, want Liefde is dan in Gelijkheid aanwezig in het Fysieke Leven op Aarde.

Day 400: The Paranoia of Intent

In vervolgblogs zal ik nader ingaan op de verschillende New age therapien en de misleidende intentie als paranoia die hierin verborgen ligt, gelinked aan het maken van winst. Slechts wie geld heeft kan het zich veroorloven te verpozen in de Illusie van de Geest en “uitkijken naar de komst van een nieuw tijdperk van liefde en licht en zich hierop voor bereiden door te werken aan de eigen spirituele groei”.

Dag 167 – De vergissing van liefde en licht

*

*
——————————————————————————————————————————-
Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 136 – Ergenis in mezelf aan mezelf

Ik erger me aan mezelf en mijn eigen zelfsabotage. En toch stop ik het niet. Ik benoem het niet. Ik wil het bewaren als achterdeurtje. En ik snap niet helemaal waarom. De vraag komt in me op: ja maar mag ik dan niet 1x langer slapen? Mag ik dan niet 1x kiezen voor een avondje tv kijken na een lange dag werken in plaats van een blog schrijven? Hierin maak ik ergens een draai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf voor de gek te houden met de vraag of ik dan niet 1x een avondje tv mag kijken na een lange dag werken, waarin ik dan geen blog meer kan schrijven, in plaats van in ieder moment te zien wat het beste is; is er tijd voor even tv kijken dan is dat prima, is het nodig om een blog te schrijven dan doe ik dat en laat ik de tv uit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het avond je tv kijken ‘de schuld’ te geven, in plaats van in te zien dat ik na dit avondje tv kijken veel langer ben blijven slapen, en dat is de werkelijke reden van de ergenis in mezelf aan mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vandaag nergens zin in te hebben wat komt door het opgeladen zijn in de mind, doordat ik mezelf niet heb doorgeduwd in het opstaan doordat ik zoveel zin had nog even te blijven liggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moeite te hebben met opstaan nu het kouder is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te ergeren aan de kamer/het raam in de slaapkamer wat niet goed geisoleerd is waardoor het veel kouder is in die kamer dan in de rest van het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het bellen naar de woningbouw over dit raam uit te stellen, terwijl ik over het algemeen dit soort zaken meteen oppak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze dagen van ergenis heel vervelend te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in mezelf in de kramp in mijn darm een ‘nee’ te ervaren, terwijl ik niet weet wat die nee is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te luisteren naar deze nee doordat ik geloof dat ik hier rekening mee moet houden aangezien deze nee zich in mij gemanifesteerd heeft en dus echt is geworden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik rekening moet houden met mijn eigen gevoelens en emoties en dus met deze nee in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me pas te gaan ergeren als ik deze nee fysiek ervaar, en dat ik daarvoor mezelf deze nee toesta in gedachten als ‘het kan wel een keertje’, ‘het is wel ok’, ‘ik red het zo ook wel als ik iets langer slaap’, etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen nee goed te praten in mezelf, totdat ik er fysiek last van krijg en ik me hier zo aan erger dat ik het op ga pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds zolang te wachten totdat ik een weerstand fysiek manifesteer voordat ik mezelf corrigeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen wanneer ik wel eens iets kan toestaan en wanneer niet, waarin de vraag in me opkomt: misschien wel helemaal niet meer?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf altijd een bepaalde gradatie toe te staan, heel subtiel, waarin ik geloof/denk dat dit niet uitmaakt, het is zo klein, dat kan wel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat kleine gradaties van manipulatie/mindsturing nog mogen worden toegestaan, in plaats van in te zien dat dat hetgeen is waarin ik ben opgegroeid, en dat alles wat ik mezelf heb toegestaan in deze kleine gradaties is gebeurd, en dus moet ik juist deze kleine gradaties van toestaan in mezelf stoppen wil ik echt effectief worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet direct fysieke gevolgen te ervaren van kleine gradaties toestaan maar pas een paar dagen later waarin ik mezelf steeds iets  meer toesta, waarna ik het fysiek gemanifesteerd heb zodat het echt zichtbaar wordt voor me.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het wel eerder te zien, mijn hele leven al, waarin de gedachte omhoog komt: ‘ik zou eigenlijk…’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te stoppen in deze gedachte en dat te gaan doen wat ik eigenlijk zou moeten doen, en in plaats hiervan hetgeen te doen wat ik eigenlijk niet zou moeten doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een polariteit te creeren over wat ik eigenlijk wel en niet zou moeten doen, waarin ik onduidelijkheid, weerstand en twijfel in mezelf creeer wat ik als uitweg gebruik om niet te hoeven doen wat gebeuren moet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het korter slapen een van de moeilijkste dingen te vinden om mezelf in door te duwen, waarin ik in mezelf een weerstand en verdriet ervaar dat ik dit niet los wil laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het langer slapen niet los te willen laten, en hierop werstand en verdriet te ervaren/creeren die ik geloof, waardoor ik denk dat ik mezelf meer tijd moet geven hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf iets aandoe als ik mezelf door duw in het opstaan in de ochtend.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen zodra ik mezelf zie geloven dat ik rekening moet houden met mijn eigen weerstanden als gevoelens en emoties.

Ik stel mezelf ten doel deze gevoelens en emoties uit te schrijven zodat ik mezelf hierin niet opzij schuif maar zie hoe ik deze gevoelens en emoties gecreeerd heb/opgeslagen heb.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in de ochtend door te duwen in het opstaan en de gevoelens en emoties die opkomen in dat moment direct op te schrijven, zodat ik mezelf hierin kan opvangen en bevrijden van deze weerstanden. Ik realiseer me dat ik door langer te slapen deze gevoelens en emoties ‘wegslaap’, waarin ik geloof er geen last van te hebben, wat niet zo is, want ik ervaar ze als krampen in mijn fysiek waarin ik ze onderdrukt/weggestopt heb. Door langer te slapen onderdruk ik mezelf, als gevoelens en emoties en daaronder weer als zelf. Hierin is het veel moeilijker om mezelf te zien, en zit ik eigenlijk een dag in weerstand te wachten totdat de opgebouwde laag van weerstand minder wordt.

Ik stel mezelf ten doel te zien wanneer ik iets goedpraat in mezelf en mezelf hierin direct te stoppen, vergeven en corrigeren, hoe klein het ook is wat ik goedpraat. De reacties die hierbij in me opkomen kan ik eventueel uitschrijven op papier of in een blog.

Ik stel mezelf ten doel direct op papier te gaan schrijven en niet te ‘wachten’ totdat ik er een blog van kan maken, waarin het blog schrijven een excuus wordt om niet direct het punt op te pakken en uit te schrijven.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien of een avond tv kijken mezelf compromitteert of ondersteunt en te zien of ik een uurtje tv kijken en werkzaamheden verrichten kan combineren of dat ik een keuze moet maken.

Ik stel mezelf ten doel om na het toestaan van een uurtje ontspanning als tv kijken mezelf direct weer op te pakken en door te duwen in bijvoorbeeld het opstaan de volgende ochtend, zodat ik geen opstapeling maak van toestaan in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de onderliggende reden van het niet op willen staan letterlijk en figuurlijk te onderzoeken en uit te schrijven, welke ligt in het gebied van relaties, waarin ik mezelf van de week weer wat weg heb zien glijden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct te stoppen op het moment dat ik weg glij in gedachten, gevoelens en emoties over het missen van x/een relatie en in plaats hiervan direct te gaan schrijven zodat ik kan zien waar ik een opening houd voor mezelf om deze reeks van gedachten in te gaan wat gevolgen heeft voor mijn fysiek, vertaald in krampen/weerstand.

Corrigerende actie: de woningbouw is gebeld met een afspraak voor het bezichtigen van het slaapkamerraam.

————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life