Dag 608 – Hoe werkt de geest met herinneringen?

herinneringenEen eenvoudig voorbeeld:

Ik stond in de gang mijn wandelschoenen aan te trekken en was in de veronderstelling dat ik een blauwe joggingbroek aan had met lange wijde pijpen, die ik een stukje in mijn sokken doe als ik ga wandelen zodat de pijpen niet over de grond slepen. Dit was de broek die ik diezelfde ochtend – ongeveer een uur geleden vanaf dit tijdstip van het aantrekken van de wandelschoenen – als eerste had aangetrokken maar die ik even later had verwisseld voor een andere – grijze – joggingbroek met iets kortere pijpen.

In de gang stopte ik, automatisch en zonder werkelijk te kijken, de broekspijpen in mijn sokken en stond op. Pas toen ik stond zag ik dat ik een andere broek aan had dan dat ik in gedachten had. In gedachten had ik de broek aan die ik die ochtend als eerste aan had getrokken. Pas toen zag ik, hé, bij deze broek hoef ik de pijpen niet in mijn sokken te stoppen en haalde ze weer los.

Is dit geen vreemd fenomeen? Dat ik in een huidig moment iets aan het doen ben, gebaseerd op een herinnering in mijn hoofd, zonder werkelijk hetgeen te zien dat hier fysiek aanwezig is en waar ik fysiek mee bezig ben, namelijk de joggingbroek die ik daadwerkelijk aan heb op dat moment en in mijn sokken stop.

Dit is een heel eenvoudig en juist daardoor, duidelijk voorbeeld hoe we beinvloed worden door deelname in onze geest, in gedachten (en van hieruit, in energetische ervaringen als gevoelens en emoties die voortkomen uit hetgeen we denken). Het heeft helemaal niets meer te maken met mijn fysieke werkelijkheid. Het is een automatische handeling gebaseerd op een herinnering binnenin mezelf van een situatie een uur geleden, namelijk het aantrekken van die eerste joggingbroek.

Dit automatische gegeven, dit kennen we allemaal. Let er maar eens op hoe vaak iemand achteloos zegt ‘ja dat doe ik automatisch’ zonder dat we ons gewaar of zelfs maar bewust zijn van wat dit automatisme eigenlijk inhoudt.

Deze joggingbroek geeft een zogenaamd ‘onschuldig’ voorbeeld aan, waarmee ik bedoel dat ik er niemand kwaad mee doe dat ik die tweede joggingbroek ook in mijn sokken stop terwijl dit niet nodig is. Dus hierbij kan ik dit voorbeeld heel eenvoudig wegleggen en ‘afdoen’ als ‘niet belangrijk’ en een ‘detail’ en ‘waar maak ik me druk om’.

Echter, dit voorbeeld geeft een mechanisme aan waar ons hele bestaan, ons hele wezen en deze hele wereld op gebaseerd is, namelijk op automatische handelingen, gedachten, en gewoontes die we vanuit herinneringen zo hebben opgebouwd, geleerd of overgenomen zonder dat we de invloed en impact doorhebben van een bestaan gebouwd op herinneringen in en als de geest. Als ik – en iedereen met mij – in dit kleine, eenvoudige voorbeeld op deze manier aanwezig (of eigenlijk afwezig) ben kunnen we er vanuit gaan dat dit zich gelijk zo afspeelt op uitgebreide schaal, van binnen en van buiten en doordat de situaties niet zo rechtstreeks en eenvoudig zijn als in dit kleine voorbeeld maar opgebouwd door de tijd en zelfs door levens heen, van generatie op generatie, in afwezigheid van onszelf in gewaarzijn, is niet meer zo duidelijk te zien wat de gevolgen zijn.

Deze automatische handelingen en gedachten, hebben we niet werkelijk onderzocht op de wezenlijke inhoud en hierdoor zien we niet wat we voortbrengen vanuit deze handelingen en gedachten en uitgesproken woorden. We zetten de wezenlijke inhoud voort zonder ons gewaar te zijn van deze inhoud in wezen en over het algemeen – omdat het een automatisme is vanuit de geest en aangezien de geest is opgebouwd in energie in plus en min – brengt dit dus een polariteit en verschuivingen tussen een plus en een min en van hieruit, een ongelijkheid voort zonder dat we ons hiervan gewaar zijn.

Dat is op zichzelf een zorgwekkend gegeven en dit zorgwekkende uitgangspunt is algeheel zichtbaar in de wereld in hoe die bestaat in ongelijkheid, zonder dat we ertoe komen om de kern, de bron van deze ongelijkheid te onderzoeken en begrijpen,vergeven en corrigeren.

Die bron, dat zijn wij. Wij als mens zijn de bron van de ongelijkheid en dit hebben we zo gemanifesteerd in een ongelijkheid buiten onszelf, in de fysieke wereld, in onder andere een ongelijk geldsysteem in afscheiding van onszelf en van ons gewaarzijn, waardoor het lijkt alsof dit ongelijke geldsysteem ‘de bron van al het kwaad’ is. Maar dat is niet zo; het geldsysteem is een reflectie van diegenen die het gecreëerd hebben (een kleine groep mensen) en van diegenen die deze creatie hebben laten gebeuren (een grote groep mensen zoals jij en ik die toegang hebben tot internet). Dit eenvoudige voorbeeld met de joggingbroek geeft aan hoe weinig gewaar we ons zijn van ons bestaan in automatisme in ongelijkheid en wat de gevolgen hiervan zijn. In die mate dat we ook de gevolgen – de ongelijke geldverdeling – absoluut zullen moeten veranderen tot meer gelijke financiële mogelijkheden voor iedereen als we een algehele verandering in de wereld willen voortbrengen.

Vind je het ook tijd om je gewaar te worden van je ware natuur zodat je hier de leiding in kunt gaan nemen voor en als jezelf in wezen, in overweging van al het leven, op weg naar eenheid en gelijkheid?

De gratis online cursus Desteni I Process Lite geeft een richtlijn in hoe te beginnen bij de bron, binnenin en als zelf en biedt het eenvoudige gereedschap om hierin stap voor stap inzicht, begrip en verandering te brengen.

Desteni I Process Lite – Herinneringen (Youtube)

Overzicht van video’s

Wake up

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 395 – Wat zou ik anders gedaan hebben? Praktische toepassing – Desteni

Open deur

Desteni Witness Blog

Als ik terugzie in de verschillende relaties die ik gevormd heb, dan ben ik uit een aantal relaties gestapt, waarin ik had kunnen blijven; die zelfs veel potentie hadden om te ontwikkelen tot een stabiele, vreugdevolle agreement en samenwerking. Ik ben steeds op een punt weggegaan waarop ik weerstand ervoer, of juist een gevoel ‘miste’. Ik wist hierin niet hoe zelfverantwoordelijkheid te nemen, anders dan weggaan. Dit weggaan was mijn manier van verantwoordelijkheid nemen voor mezelf, als dat ik dacht dat ik niet ‘mocht’ blijven als ik een weerstand ervoer ergens naar een partner toe, of als ‘de gevoelens’ er niet (meer) waren. Nu ik langzaam leer zien dat dit de omgekeerde wereld betreft, zie ik steeds duidelijker hoe ik weggelopen ben op momenten waarin ik had kunnenblijven, om niet de situatie te veranderen, maar mezelf te veranderen binnen de situatie, en hierin de ‘relatie’ te veranderen, door zelfverantwoordelijkheid te nemen voor mijn ervaringen als gevoelens en emoties, o.a weerstand. Al deze ervaringen gaan helemaal niet over de ander, maar over mezelf, en dus is er helemaal geen aanleiding om weg te gaan, maar juist om te blijven, zodat ik mezelf kan zien in de ervaring van weerstand. Alleen als ik mezelf toesta mezelf te zien in deze ervaring, ben ik in staat mezelf te vergeven en veranderen, en zo zal de ervaring naar de partner verdwijnen/veranderen. In en als deze benadering, is de relatie geen relatie, maar een agreement, een overeenkomst/overeenstemming tussen twee mensen die beslissen samen te wandelen in en als de praktische toepassing van zelfverantwoordelijkheid.

Hoe neem ik zelfverantwoordelijkheid in samenwerking met een andere persoon in een overeenkomst als nieuwe relatievorm?

Door hetgeen ik denk, geloof en ervaar als gevoelens en emoties, niet op de ander te projecteren, maar terug naar zelf te halen, te onderzoeken op oorzaak, triggerpunt (als hetgeen deze ervaring uitlokt), aard en verloop van de gedachte en/of ervaring, door middel van schrijven, en hierin het toepassen van zelfvergeving om mezelf te bevrijden van deze patronen in de geest zodat en waarna ik mezelf kan veranderen in de fysieke realiteit. Dit klinkt in theorie eenvoudig, maar in de praktijk komen de ervaringen zo automatisch en levensecht omhoog, dat ik denk en geloof dat dit ook echt is zoals ik het ervaar. In schrijven leer ik om mezelf in en als gewaarzijn te trainen, en zo te zien welke patronen ik in de geest gemanifesteerd heb en deze dus ook zo ‘uitleef’, denkende en gelovende ‘dit ben ik’.

Als iemand niet schrijft en niet bereid is tot schrijven, is iemand niet bereid zichzelf onder ogen te zien als wie hij/zij is geworden, bestaande in en als de geest. Als niet beiden hiertoe bereid zijn, is een agreement erg lastig, aangezien er niet zelfeerlijk gekeken wordt naar ‘wie ben ik’. En dus zal er geprojecteerd worden. Er zal sowieso geprojecteerd worden, maar dit kan worden ingezien en teruggehaald naar zelf, zodat het kan worden onderzocht, uitgeschreven, zelfvergeven en uiteindelijk gecorrigeerd in en als zelf, en zo in fysieke realiteit.

Dus, als ik weerstand ervaar, laten we zeggen, op een moment dat de ander mij benadert om bijvoorbeeld seks te hebben, en ik trek me automatisch terug en voel iets van ‘afkeer’, dan betekent dit dat ik me ergens afscheid van hetgeen ik zie in de ander, als iets wat ik onderdrukt heb in mezelf waarvan ik me afkeer. Ik heb dit niet onderzocht in mezelf, ik heb het onderdrukt en me ervan afgescheiden, vervolgens zie ik het terug in een benadering van de ander, dit triggert, ‘raakt’ deze afscheiding in mezelf, welke ik vervolgens projecteer op de ander in en als een ‘ervaring van afkeer’ naar de ander toe, welke resulteert in een fysiek terugtrekken, afwenden, afkeren van de ander.

Zo ben ik dus letterlijk fysiek weggegaan, en hoefde ik mezelf niet onder ogen te zien in deze ervaring van afkeer, waarin ik dus geloofde dat ik ‘afkeer’ ervoer van die ander, en ik dus geloofde dat ‘ik niet mocht blijven als ik afkeer ervoer van een ander’. dat vond ik oneerlijk.

Deze benadering is niet zelfeerlijk, niet zelfoprecht, want ik heb het niet terug gehaald naar zelf. Als ik werkelijk zelfoprecht de afscheiding gestopt heb in mezelf, kan en zal ik geen afkeer van een ander ervaren, dan is het stil in mij en sta ik gelijk, en ben ik in staat om gelijk te bewegen als mezelf, in samenwerking met een ander, en als er dan een beweging in mij ontstaat, onderzoek ik dit in mezelf. Dit is zelf-intimiteit, het onderzoeken van en als mezelf als wie ik ben (geworden) in de geest, in schrijven, en hierin het zelfvergeven en zelfcorrigeren van mezelf waarin ik langzaamaan, adem voor adem, schrijven voor schrijven, opsta als een menselijk wezen welke leeft en dus spreekt en handelt als wat het beste is voor iedereen, al het leven, voor mezelf als voor de partner. Geven zoals ik zou willen ontvangen.

Dat is nogal een proces. Relaties ondersteunen hierin, aangezien de meeste relationele ervaringen in de basis zijn opgedaan in de relaties in huis tijdens het opgroeien, welke patronen omhoog gehaald worden door een partner. En dus ingezien kunnen worden, zodat ermee gewerkt kan worden.

Ik heb wel steeds in zelf gezien tijdens en na een relatie, en wist dat er een patronen waren welke ik in stand hield. Echter ik heb mezelf niet toegestaan te blijven en de patronen werkelijk fysiek door te wandelen. Ik had het gereedschap niet hiertoe. Ik zeg niet dat iedererelatiedie ik gehad heb, hiertoe geschikt was. Zeker niet, hierin had ik tevens een heleboel relaties helemaal niet hoeven starten zelfs. Echter een paar relaties waren heel passend, alleen was ikzelf niet in staat tot het nemen van zelfverantwoordelijkheid, en dus kon ik niet instappen in een overeenkomst tot samenleven met een mannelijk wezen.

*

Ik vergeef mezelf dat mezelf toegestaan en aanvaard heb fysiek weg te gaan, uit een relatie te stappen zodra ik een ervaring van afkeer had, zogenaamd van de ander, maar in werkelijkheid een afkeer als afscheiding in en van mezelf, welke ik op deze manier niet werkelijk fysiek heb doorgewandeld, maar in plaats hiervan me heb teruggetrokken in en als de geest in een fysiek weggaan.

Ik vergeef mezelf dat mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf terug te trekken in de geest, weg van de zichtbaarheid van de patronen in het fysiek, in plaats van de patronen in en als het fysiek door te wandelen en zo mezelf te vergeven en veranderen hierin, waarin in dit weggaan van de zichtbaarheid van de patronen in mij, de patronen natuurlijk niet ‘weg’ zijn, en dus manifesteer ik ze in mijn eigen fysiek, ik zet ze, ongezien, onbegrepen, ongerealiseerd, vast in mijn fysiek als een fysieke klacht, fysieke pijn en ongemak, waarin deze opeenstapelt bovenop de blauwdruk die hierin in mij aanwezig is en zo accumuleert, opbouwt, waarin vervolgens deze fysieke pijn en ongemak op zichzelf een rol gaan spelen, op gaan spelen en als ‘weerstand’ gaan fungeren op het moment dat ik opnieuw een relatie nader of instap, en dus feitelijk fungeren als sabotagemiddel om ooit nog mezelf te zien in en als praktische toepassing binnen een relatie.

Ik vergeef mezelf dat mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf zo te ontzien dat ik het ongeziene opsla in mijn fysiek bovenop de aanwezige blauwdruk, en toesta mezelf te saboteren met de ongeziene, opgeslagen patronen binnenin mijzelf, fysiek gemanifesteerd en samengesmolten, in plaats van het ongeziene onder ogen te zien en hierin mezelf te onderzoeken en bevrijden van de blauwdruk als beknellende relaties in en als de geest bewustzijn structuren welke zich gemanifesteerd hebben vanaf de geboorte.

Ik vergeef mezelf dat mezelf toegestaan en aanvaard heb deze opslag te hebben versterkt door weg te gaan uit meerdere relaties en zo het patroon in meerdere lagen te manifesteren binnenin mij, in het fysiek en in de geest.

Als ik mezelf zie participeren in en als de gedachte dat ik geen relatie kan hebben, dat het me toch niet gaat lukken, met name op het moment dat ik de fysieke pijn en ongemak ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf saboteer met ongeziene, onbegrepen, ongerealiseerde patronen in en als de geest, opgeslagen in en samengesmolten met het fysiek, welke opspelen op een moment dat ik een stap in de richting zet tot onderzoeken van eventuele mogelijkheden tot het vinden van een wandelen in een agreement, waarin ik bij voorbaat al neig te stoppen met onderzoeken van mogelijkheden, niet een te beginnen, en dus blijf zitten in een niets doen. Ik stel mezelf ten doel, mezelf en mijn fysiek te ondersteunen, adem voor adem, in het moment, in wat zich aandient, en hier op deze manier doorheen te wandelen zonder projecties in de toekomst of koppelingen te maken met een gedachte over een agreement, en zo te wandelen in en als agreement met mezelf, onafhankelijk van of er wel of geen partner is en tegelijkertijd mezelf toestaand diverse mogelijkheden te onderzoeken.

Wordt vervolgd

Wat zijn gedachten, gevoelens en emoties en hoe beheersen we onszelf hierin? Onderzoek het voor jezelf: Desteni I Process-Lite

Start closing the backdoor:

Agreements – Redefining Relationships

———————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 388 – Zelfvergevingen Dag 387

Dag 387 – Wat zou ik doen als ik alleen was?

Klik hier voor de originele foto.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb emoties te willen creeren ten gevolge van een probleem wat ik eerst zelf gemanifesteerd heb door te laat van huis te vertrekken en me niet waterdicht te kleden terwijl het pijpenstelen regent.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te neigen naar het creeren van emoties omdat ik zo nat en zo koud rondloop en er voorlopig geen bus komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te zoeken in de geest naar met wie ik dit zou kunnen delen, waarin ik zie dat er helemaal niemand is om dit mee te delen, wat ook niet nodig is, ik hoef mezelf niet te delen in ervaringen die ik zelf gemanifesteerd heb, ik kan de ervaringen stoppen in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het nodig te hebben om helemaal alleen te zijn, fysiek, voordat ik werkelijk in staat ben om mijn emoties te stoppen en de verwarring hierin over wat ik nu wel of niet dien te delen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geloofd te hebben en hierin ‘het gevoel’ te hebben dat ik alles maar moet delen, en hier ondertussen doodmoe van te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken al deze emoties eigenlijk niet te willen delen, terwijl als een ander naar mij toe gaat delen in en als ervaringen als emoties, ik op den duur mezelf verongelijk in en als een ervaring van ‘moeten luisteren’ naar al deze ervaringen, waarin ik ga denken toch ook wat te willen delen op dat gebied (willen als moeten van mezelf in de geest), omdat ik anders alleen maar aan het luisteren ben naar allerlei ervaringen, in plaats van in te zien, dat hetgeen een ander deelt, niets over mij zegt, hoelang ik ook luister, en dat ik de woorden door me heen kan laten gaan, en dat ik de ervaring van verongelijking zelf in leven roep door te participeren in gedachten als ‘dat ik geen emoties wil delen’, ‘dat ik moet luisteren’ en vervolgens ‘dat ik dan toch ook wat wil delen in en als emotie’, waarin ik conflict en afscheiding in en van mezelf creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gedachte(n) over het delen van een ander in een emotie, te gebruiken als excuus om toch zelf ook emoties te gaan willen delen, en zo mijn zelfverantwoordelijkheid hierin bij de ander=de mind te leggen – als mijn gedachte(n) geprojecteerd op de ander buiten mij – om energie te genereren in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfverantwoordelijkheid over het al dan niet (willen)  delen van emoties bij een ander neer te leggen in en als gedachte, dus feitelijk bij de geest in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb energie te genereren door mijn zelfverantwoordelijkheid bij mezelf in en als de geest te leggen, welke ik eventueel kan projecteren op een ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken in en als conflict door participatie in gedachten geprojecteerd op een ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aandacht te willen vragen door delen van energetische ervaringen als emoties.

*

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte dat ik moet luisteren naar emoties van anderen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik denk te moeten luisteren naar mijn eigen emoties, welke opkomen in en als reactie op een woord of ander triggerpunt in en als mezelf, getriggerd door iets buiten mezelf, welke vervolgens rond gaan draaien binnenin mezelf, waarin ik op mezelf blijf reageren.

Ik stel mezelf ten doel, als ik luister naar en ander, de woorden door me heen te laten gaan en bij mezelf te blijven in de adem, adem voor adem, waarin geen ruimte is voor een gedachte, en waarin ik goed let op mezelf welke beweging er innerlijk plaatsvindt en wanneer, zodat ik een gedachte of emotie als reactie op een bepaald woord of ander triggerpunt, in mezelf kan onderzoeken in schrijven en toepassing van zelfvergeving en door eventueel een woordweb te maken voor mezelf rondom een woord dat mijn aandacht heeft en welke dus energetisch geladen is.

Als ik mezelf zie zoeken in de geest naar iemand om mijn emoties mee te delen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mijn emoties niet hoef te delen, maar dat ik ze dien te stoppen, zelfvergeven, en eventueel nader onderzoeken in schrijven, waarin ik mezelf ten doel stel de tweedeling als splitsing in mezelf, juist te stoppen, in plaats van verder te verdelen in en als het uitspreken van woorden die geladen zijn met en als emotie.

Als ik mezelf zie drentelen rondom vertrek voor de bus, waarin ik net iets te laat vertrek om de bus rustig te kunnen halen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik hierin haast in mezelf creeer, waarin ik een staartje energie genereer waarop ik me dan voortbeweeg en tevens fysieke spanning creeer, in plaats van in en als mijn fysiek naar de bus te wandelen.

Ik stel mezelf ten doel mijn vertrek vanuit huis naar de bus toe, met 5 minuten te vervroegen en te wennen aan dit vroegere tijdstip als vertrek van huis, zodat ik rustig naar de bus kan wandelen zonder haast en spanning. Ik onderzoek waarin ik de 5 minuten laat liggen, waarin ik mezelf ‘misreken’ als een trucje in de geest om energie te genereren in de kleine puntjes, met consequenties voor mezelf in en als haast, en als het echt te laat wordt, ook voor de winkel, voor klanten, voor medewerkers, en dus voor andere betrokkenen.

Als ik mezelf zie participeren in de neiging om mijn zelfverantwoordelijkheid bij een ander te leggen in en als de geest, in en als een excuus voor het behouden van een emotie als energetische lading in mezelf, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan, zie ik welke emotie ik zou willen behouden, ik schrijf het op, ik schrijf het uit, ik maak het vrij van energetische ladingen, illusies, geloof als gedachten, waarin ik langzaamaan, mezelf bevrijd van deze energetische ladingen als spanningen in mezelf, in en als zelfvergeving.

maar na regen kwam zonneschijn

Desteni-I-Process-Lite (gratis)

———————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 307 – Mijn Hartje (een blogje tussendoor)

Ken je de uitspreek ‘mijn hartje’?

Wat is het feitelijk dat gezegd wordt hierin?

Dat de ander jouw motor is tot leven, als het hart wat het het bloed rond pompt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander tot mijn motor te maken, niet zozeer door te zeggen dat hij mijn hartje is – eerder zelfs door de ontkennen dat hij mijn hartje was – maar meer door mezelf steeds aan te laten zetten tot het doorwandelen van weerstanden door de aanwezigheid van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf steeds aan te laten zetten tot het doorwandelen van weerstanden door de aanwezigheid van de ander, en de ander hierin mijn motor, en dus mijn hart te maken die het bloed rondpompt zodat ik in leven blijf en/of tot leven kom, ondertussen de ander verwijtend dat ik steeds getriggerd wordt door de aanwezigheid van de ander in mijn weerstanden, wat aangeeft dat ik liever mijn eigen weerstanden niet doorloop – niet uit eigen beweging, niet uit zelfbeweging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het doorwandelen van mijn weerstanden afhankelijk te maken van de aanwezigheid van een ander en niet in/als zelfbeweging op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een gemis te ervaren nu dat de ander als mijn motor weg is, onbereikbaar, waarin ik dit gemis als motor als hartje – al dan niet ontkend – als liefde ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het missen van een hartje van een ander als motor als liefde te ervaren, waarin ik door de ervaring van gemis, denk dat ik dit moet opvullen met een ander hartje, aangezien ik het mis, dus moet een ander het opvullen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te vullen met een hartje van een ander als motor tot zelfbeweging tot het doorwandelen van weerstanden, in plaats van in mezelf te zien wat het is dat ik mis, wie het is dat ik mis, en in dit zien en onderzoeken en zelfvergeven, mezelf terug te geven aan mezelf in/als zelfbeweging, en zo mijn eigen hartje als motor te worden, waarin ik mezelf beweeg tot het doorwandelen van weerstanden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik moet worden ‘aangezet’ tot het doorwandelen van weerstanden, en hierin mezelf te laten triggeren door iets of iemand buiten mij, om vervolgens steeds boos te worden op hetgeen mij aanzet/triggert, aangezien ik dan een weerstand door moet die ik niet uit zelfbeweging zou doen/heb gedaan, in plaats van in te zien dat ik constant boos ben op mezelf, dat ik mezelf niet beweeg tot het doorwandelen van weerstanden, zodat ik niet hoef te wachten op een triggerpunt als aanzet van buitenaf, waarop ik mijn weerstand kan projecteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn weerstanden te projecteren op de triggerpunten buiten mij die mij aanzetten tot verandering, in plaats van mezelf te bewegen, mijn eigen weerstanden in te zien, zelf te vergeven en mezelf te corrigeren, zodat en totdat ik niet meer reageer en niet meer hoef te reageren op een aanzet als triggerpunt van buitenaf, en zodat en totdat ik zelfs geen triggerpunten als aanzet van buitenaf nodig heb.

*

Als ik mezelf zie wachten op een aanzet als triggerpunt van buitenaf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik stil blijf zitten in mezelf in zelfinteresse, ogenschijnlijk tevreden met wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ogenschijnlijk tevreden te zijn met mezelf terwijl ik ieder dag onvrede ervaar in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iedere dag onvrede te ervaren in mezelf met mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in de punten waarin ik onvrede ervaar, welke de punten zijn waar ik de meeste weerstand ervaar, en waar ik een weigering ervaar om mezelf te veranderen uit en als mezelf. Alleen als ik mezelf omarm hierin, stel ik mezelf in staat gelijk te gaan staan aan de ervaring van weigering in mezelf, mezelf te vergeven en uiteindelijk mezelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in het wachten op een hartje van een ander als aanzet als triggerpunt van buitenaf tot het doorwandelen van weerstanden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven als ik me laat triggeren door een punt van buitenaf als aanzet tot verandering in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf bij de hand te nemen en mezelf te vullen in en als mezelf in zelfvergeving en mijn eigen hartenklop te zijn, me realiserende dat ik zelf een fysiek hart heb die klopt, dat ik geen ander hart nodig heb om te kloppen en te leven, dat dit zelfs een beetje veel wordt, 2 harten in 1 lichaam.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb conflict in mezelf te creeren en manifesteren door steeds een ander hart te willen, te wachten op een ander hart en/of een ander hart toe te laten in mijn eigen fysiek, terwijl ik zelf al een hart heb die klopt.

2 kapiteinen op 1 schip, dat is geen welvarend schip die koers houdt, aangezien 1 kapitein imaginair is en dus geen rekening houdt met de fysieke werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te wachten op een imaginair hart in/als de geest en/of deze te willen en/of deze in mij toe te laten, waardoor ik conflict creeer en manifesteer in mezelf met een imaginaire kapitein die geen fysieke koers houdt, maar roet in het eten gooit door geen rekening te houden met de fysieke werkelijkheid en illusies creeert in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een imaginaire hartenklop nodig heb om te leven.

doorkijkhartje

Why Love is so Addictive

————————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/