Dag 693 – Het leven van woorden: vertrouwen (2)

trust-fear

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vertrouwen te associëren met ‘trouwen’ en dus aan trouw in relatie tot een ander buiten mij, in plaats van het direct te zien als een trouw zijn aan en als mezelf en hierin vertrouwen te hebben en leven, zowel voor mezelf als voor en naar anderen toe en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door een associatie binnenin mij van het woord vertrouwen aan ‘trouwen’ als een verbinden met een ander, niet in staat te zijn (geweest) om het woord vertrouwen in en als mezelf te leven ter ondersteuning van de zelfstandigheid binnenin mij/als mij.

Wordt vervolgd met zelfcorrigerende uitspraken en een herdefinitie van het woord ‘vertrouwen’

Voor gehele blog zie: Dag 692 – Het leven van woorden: vertrouwen (1)

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van wantrouwen naar iets of iemand buiten mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in een ervaring van ‘getrouwd zijn’ zit ten aanzien van dit iets of iemand en dat ik mezelf relateer aan dit iets of iemand buiten mij.

Ik realiseer me dat ik hierin mezelf verbind aan iets of iemand buiten mij en hierin mijn zelfbeweging afgeef aan dit iets of iemand buiten mij.

Ik realiseer me dat ik denk trouw te moeten zijn aan dit iets of iemand buiten mij en zie in mezelf waarin ik mezelf ‘getrouwd heb’ aan iets/iemand buiten mij en met welke woorden/gedachten/emoties/gevoelens ik dit doe/gedaan heb.

Ik stel mezelf ten doel, de verbinding met iets of iemand buiten mij waarop ik mijn wantrouwen projecteer, te onderzoeken en zien waar en waarmee ik mezelf verbind/relateer aan iets/iemand anders, welke woorden, gedachten, gevoelens, emoties, aannames en geloven ik hiervoor gebruik en ik stel mezelf ten doel te vergeven wat ik tegen kom als verbinding in en als de geest en zo mijn zelfbegrip te vergroten.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf trouw te zijn door mijn expressie niet langer te relateren aan wat een ander wel of niet leeft en in plaats hiervan, te zien waar ik voor sta en hoe dit in expressie te brengen in overweging van zowel mezelf als het geheel waarin ik me bevind en hierin stel ik mezelf ten doel mijn verliesangst van iets of iemand buiten mij onder ogen te zien, te benoemen en vergeven voor en als mezelf zodat en waarin ik me niet langer laat belemmeren door deze angstervaring binnenin mezelf en in plaats hiervan, mezelf ondersteun om (op) te staan en mezelf uit te drukken met behulp van levende woorden als richtlijn.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie wachten op een benadering van een ander, te stoppen, te ademen en te zien wat mijn beweegreden is om te wachten op een ander, of dit overeenstemt met mezelf in waar ik voor sta en om te zien hoe dingen zich ontvouwen zonder mijn interventie, of dat ik in een afwachtende houding besta en dingen verwacht van iets of iemand buiten mij die ik eigenlijk zelf zou kunnen doen en ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven voor hetgeen ik verwacht van een ander.

Ik realiseer me dat ik de oplossing ben voor wie ik wil zijn in zelfexpressie in overweging van het leven als geheel en dat dit zo is voor ieder-één, echter ik kan dit alleen voor mezelf realiseren en toepassen.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een angst dat een ander weggaat en ik hierin mijn zelfexpressie inhoud vanuit de gedachte dat een ander weg zal gaan als ik me uitdruk, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat als ik mijn zelfexpressie inhoud en ik mezelf hierin onderdruk, ik ‘weg ga’ bij mezelf en dit is feitelijk het enige waar ik ‘controle’ over heb als zelfcontrole, namelijk het bij en als mezelf blijven staan in principes die zowel mezelf als een ander, substantieel in overweging nemen; substantieel bedoelende, als wat er werkelijk en blijvend toe doet en dus, stel ik mezelf ten doel mezelf uit te drukken vanuit principes die mezelf als geheel in overweging nemen en niet langer vanuit angst als energetische aanhechting in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een poging/gedachte om een ‘ander te vertrouwen’, te stoppen en ademen en eerst eens stil te worden in mezelf. Ik realiseer me dat ik boosheid ervaar in de gedachte dat ik een ander zou moeten kunnen vertrouwen en hierin zijn er dus gedachten/aannames, gevoelens/emoties waarvoor ik geen verantwoordelijkheid heb genomen binnenin en als mezelf en dus stel ik mezelf ten doel, mezelf te vergeven voor wat ik ‘zou willen’ maar ‘niet heb’ waarover ik dan boosheid ervaar en waar dit vandaan komt, welke gedachte/aanname hieraan ten grondslag ligt. Ik stel mezelf ten doel, de gedachtes die ik heb aangenomen als waarheid, te vergeven voor/als mezelf en in plaats hiervan, een woord te plaatsen die mij ondersteunt om mezelf uit te drukken, los van het verleden en de beperkingen die ik mezelf hierin heb opgelegd en in overweging van mezelf als geheel in hoe ik zou willen bestaan, onafhankelijk van hoe een ander wil bestaan maar wel in overweging van de betrokkenen/leven als geheel.

Vertrouwen:

De beslissing om mezelf uit te drukken vanuit principes waarin ik mezelf als geheel in overweging neem en zo, hierin tevens een ander/het leven als geheel en in gelijkheid betrek en hierin het ‘trouw zijn’ aan mezelf en aan de principes waar ik voor sta, onafhankelijk van wat een ander doet, zegt of leeft maar wel in overweging van wat een ander inbrengt en in overweging van de omstandigheden, zodat er van hieruit een algehele benadering naar voren komt die het beste is voor alle betrokkenen en het leven als geheel en van hieruit, de mogelijkheid om iets substantieels geboren te laten worden vanuit en als mezelf in zelfexpressie, stap voor stap, dag voor dag.

How to Redefine a Word (free webinar)

desteniiprocess00

The Self-Reward: You reap the rewards of your Self-Living/Labour in establishing this Faith as Living Trust in/as who you are, what you stand for/as and actually bring forth, through Living Action, change in this world/reality. A Practical measure for Faith redefined is that, you have the Trust in you as you walk and prepare yourself in this process, that: who you are within what/how you live will come to fruition and that nothing will/can change unless you put the living effort to do so – writing, communication, expanding, courses etc. – becoming an expert in Living; and so eventually it will not only be self that benefit, but also those that walk with you as a Living Example of LIFE/Living Faith as Living Trust in/as Self. And we come together and stand together to get ourselves / life on earth sorted out, for ourselves and all as ourselves.

Uit: Redefining Faith, Belief and Believe: DAY 285

School of Ultimate Living


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 692 – Het leven van woorden: vertrouwen (1)

tafel schrijven

Vervolg op Dag 691 – Het leven van woorden: vertrouwen

“Dit is de eerste associatie die in mij opkomt bij het woord ‘vertrouwen. Wordt vervolgd met zelfvergevingen om wat meer inzicht te krijgen in wat ik persoonlijk aan emoties/gevoelens gekoppeld heb aan het woord vertrouwen en uiteindelijk volgen de zelfcorrigerende uitspraken en herdefinitie.”

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van ‘in niets of niemand vertrouwen te hebben’ binnenin mij te hebben gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ‘leeg gevoel’ of blanco te hebben bij het woord vertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven ‘ik kan beter niemand vertrouwen dan kan ik ook geen pijn gedaan worden’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een afgescheidenheid binnenin mij waar te nemen waarin ik me kil en koud ervaar, afgescheiden van vertrouwen in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken/ervaren niet te weten wat vertrouwen in en als mezelf inhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb warmte te missen in mezelf en me hierin afhankelijk te maken van anderen en hierin geen vertrouwen te hebben dat ik het in mezelf heb/kan vinden/ontwikkelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen invulling te hebben van het woord vertrouwen terwijl ik in veel dingen wel op mezelf vertrouw en er ook op vertrouw dat ik steeds mijn weg zal vinden en ondersteuning zal vragen als dit me niet zelf lukt, dus eigenlijk weet ik wel wat vertrouwen is in en als mezelf, echter ik behoud een ervaring in mezelf alsof ik het niet weet en hierin neig ik te willen haken aan anderen en leef ik angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te leven in plaats van vertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb graag een ander te willen vertrouwen zodat ik zeker weet dat die ander nooit meer weggaat, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik er alleen volledig op kan leren vertrouwen dat ik zelf nooit meer wegga bij mezelf en dat ik een ervaring van ‘bij mezelf weggaan’ projecteer op een ander die weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het weggaan bij mezelf, te projecteren op anderen buiten mij en anderen hierin vast te willen houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb afspraken te willen maken omdat ik niet vertrouw op mijn zelfbeweging.

Aha ik mis dus zelfbeweging en dit weet en ‘voel’ ik en hierin ervaar ik wantrouwen ten aanzien van mezelf in het benaderen van anderen en dus wil anderen erop kunnen vertrouwen ‘dat ze mij benaderen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfbeweging afhankelijk te maken van een ander, van of een ander blijft of niet en wat een ander doet of niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op twee benen te hinken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het aan mij ligt als een ander weggaat en/of mij niet benadert, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit waarschijnlijk op een kindservaring gebaseerd is en tevens dat het weggaan en benaderen door anderen, te maken heeft met de beweegredenen (of het ontbreken hiervan) van de anderen zelf en niet zozeer met mij, ik ben hooguit degene die een patroon activeert en/of aan het licht breng in een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vertrouwen te associëren met ‘trouwen’ en dus aan trouw in relatie tot een ander buiten mij, in plaats van het direct te zien als een trouw zijn aan en als mezelf en hierin vertrouwen te hebben en leven, zowel voor mezelf als voor en naar anderen toe en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door een associatie binnenin mij van het woord vertrouwen aan ‘trouwen’ als een verbinden met een ander, niet in staat te zijn (geweest) om het woord vertrouwen in en als mezelf te leven ter ondersteuning van de zelfstandigheid binnenin mij/als mij.

Wordt vervolgd met zelfcorrigerende uitspraken en een herdefinitie van het woord ‘vertrouwen’

causesuffering1

“The Solution: The Solution is a Faith in/as Self that is Certain, that is Real, that is VISIBLE. Where it is not based on a trust/faith that you have in a belief/something/someone in the Mind that has proven NO substantial, real living solutions to life/living on earth; but this Faith/Trust is something you laboured in/as your Practical Living Change, and can provide the Evidence of this Labour in writing, and in Living.

Thus, the Solution as Redefinition of Faith – is a Living Trust in yourself, in who you are, what you stand for and what you stand as; that is physically evidenced in your constant, continuous relationship with yourself, others and existence as a whole. And So, Faith/Living Trust becomes a Presence as who you are.

In this, Faith becomes REAL, Faith becomes VISIBLE and is not just existent as an energy-experience one conjure up in the Mind to/towards a Belief one Imagined in the Mind – doing this, is easy. Actually establish Self Faith as a Living Trust, based on what you yourself have walked/worked for, is something that stand/remain as and with Self. And then assisting/supporting others to do the same; so we can start having Faith in ourselves, and then LIVING that Faith as a Living Trust/Certainty – to start take responsibility for ourselves, our Minds and our lives – individually and together.”

Uit: Redefining Faith, Belief and Believe: DAY 285

————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 642 – Katjesspul

08-09-15 - 1(1)

Sinds een week of 6 wonen er twee katten bij mij in huis. Ze zijn ieder zo ontzettend lief en leuk, grappig ook. Wat ze niet zijn, is…..vriendjes. Elke dag zitten ze elkaar achterna, met name in de avonduren. Af en toe is er een rustige avond bij, nu en dan een avond dat ik het op wil geven en denk dat het beter is als ik voor één kat een ander huisje zoek. Toch is er ook iets in mij aanwezig waarin ik zie dat dit niet werkelijk nodig is en dat ik het in ieder geval meer tijd moet geven om tot duidelijkheid te komen en dat er hier voor mijzelf een mogelijkheid ligt om ergens in op te staan. Ik weet alleen niet precies wat.

Wat ik in het oog houd is of ze elkaar niet werkelijk bezeren of werkelijk terroriseren. Wat niet het geval is. Ik heb van alles geprobeerd: niets doen, meespelen, een keer echt een boze stem opzetten, ze even apart zetten, begrijpend met ze zijn en laten zien dat het anders kan. Alles werkt even voor het moment, echter hierna gaat het weer verder want ze hebben blijkbaar hun punt of positie nog niet uitgevochten.

Voor nu/mij is het tijd om zelfvergevingen toe te passen op hetgeen er in mij opkomt en wat ik ervaar in deze situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het beter/het beste is, als ik een ander huisje zoek voor één kat terwijl tegelijkertijd zogenaamd mijn hart breekt als ik dit werkelijk zou doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen hart te breken door te denken en geloven dat er één maar weg moet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik zelf niet weg kan voor een nachtje doordat ik de katten niet samen achter kan laten met betrekking tot de totaal verschillende ritmes die ze aanhouden met voedselinname.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit een angst om zelf niet weg te kunnen als ik dat wil, te denken en geloven dat het beter is als een ander weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de twee dieren samen me beperken in mijn bewegingsvrijheid in de toekomst en zo creëer ik nu al angst voor wat er eventueel in de toekomst kan gebeuren terwijl het op dit moment geen punt is en ik gewoon thuis ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te neigen van mezelf weg te gaan en dit te denken te willen en te denken dat de twee katten samen mij hierin beperken en ik dus geen uitvlucht meer heb, feitelijk in en als de geest echter het is zichtbaar in en als de fysieke werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het blijkbaar nogal moeilijk te vinden om te blijven staan voor wat ik in eerste instantie in huis heb gehaald, vanuit een gedachte dat het me beperkt in bewegingsvrijheid waarin ik angst ervaar iets of iemand te verliezen waar ik op een gegeven moment fysiek niet naartoe kan bewegen vanwege de katjes in huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om in en als mijn uitgangspunt om de katjes in huis te halen, de reden toe te voegen dat de katjes in huis mij zullen ondersteunen om voor en als leven te staan en vervolgens zelf op deze reden te gaan draaien in en als de geest, aangezien het geen volledig uitgangspunt is in eenheid en gelijkheid met mezelf als leven maar een factor gebaseerd op leven buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in een factor te vervullen met mijn ervaring ten aanzien van één van de twee katjes en me tevens hierover schuldig te voelen ten opzichte van het andere katje, en dit eigenlijk vice versa en zo klem te komen met mijn eigen ervaringen ten aanzien van ieder van de katjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren iets of iemand te verliezen als ik onvoldoende bewegingsvrijheid heb, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf verlies in en als een gedachte dat ik bewegingsvrijheid nodig heb zodat ik ‘altijd kan doen wat ik wil’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te ervaren als de katten elkaar achterna blijven zitten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me schuldig te ervaren tegenover één katje die ik als eerste had gezien, alsof ik haar leven hier ongemakkelijk maak door nog een kat erbij te nemen, vanuit de inschatting en in overleg met de opvang dat het waarschijnlijk goed zal gaan omdat het ‘sociale katten zijn’ echter zonder werkelijke zekerheid of het samen past, er vanuit gaande dat het ‘zou lukken’ en tegelijkertijd vermoedende dat er weleens een patroon zou kunnen gaan uitspelen hier in huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat het om mij gaat dat ze ruzie maken waarin ik dit gerelateerd zie aan hoe ik onderhuidse de conflicten tussen mijn ouders ervaren heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het door mij komt dat ze ruzie maken, dat ze eigenlijk liever allebei alleen bij mij zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet goed te weten hoe ik mijn aandacht kan verdelen met twee katjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de katjes tekort doe en niet te komen tot een werkelijk delen met allebei, doordat ik zo druk ben met deze achtervolgingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb druk te zijn met achtervolgingen in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb constant aanwezig te zijn in een angst voor verlies-ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af en toe tot waanzin te laten drijven in en als de geest als de katjes elkaar achterna blijven zitten.

Ik realiseer me dat op de momenten dat ik zelf neig tot waanzinnigheid, de katjes samen enorm druk zijn, alsof het een afspiegeling is van wat er gebeurt in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom de katjes elkaar constant achterna zitten en wat ze aan het doen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het waanzin te vinden om elkaar constant achterna te zitten terwijl er ruimte en eten is voor iedereen hier in huis.

Is het mogelijk dat één katje de ander gewoonweg niet accepteert en het huis voor zich alleen wil en zo ja, kan ik dit toestaan en als ik dit niet wil toestaan, is dit wel mogelijk om te veranderen?

Dat zijn zo de vragen die in mij spelen waar ik nog geen antwoorden op heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verantwoordelijk te voelen voor de diertjes en de situatie hier samen aangezien ik hen niet gevraagd heb of ze wel samen willen leven hier, in plaats van verantwoordelijkheid te zijn voor mezelf in mijn gedachten en ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het heel vervelend voor hen is om zo te leven en dat het mijn schuld is aangezien ik de beslissing heb genomen om een tweede katje te zoeken en ze samen te plaatsen terwijl eentje eerst alleen over was, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik het vooral als vervelend ervaar en dat dit misschien een manier van katten is om zich uit te drukken en om hun positie in te nemen binnen de relatie.

Ik realiseer me dat ik hier met instincten te maken heb die ik niet begrijp en dat ik instincten in het algemeen, niet begrijp en zelfs banaal vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb instincten en het uitleven hiervan banaal te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet echt te begrijpen waarom en hoe exact, instincten onze drijfveer zijn biologisch gezien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn instincten te volgen maar dit niet werkelijk te zien of begrijpen waarom en het eigenlijk banaal te vinden, echter tevens ook vermakelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te vermaken met het volgen van mijn instincten.

Zou het dan zo kunnen zijn dat ze zichzelf vermaken met het achterna zitten van elkaar? Dat het niet werkelijk vervelend is maar meer een instinctieve uitdrukking?

Ben ik werkelijk bang dat het uit de hand loopt met hen samen? Nee dat ben ik niet gezien hun gedrag en karakter waarin ze elkaar niet bezeren of echt terroriseren en mocht dit toch opeens voorkomen dan ervaar ik tevens geen angst om in te grijpen en direct een oplossing te zoeken. Dus de angst en ervaring van ongedurigheid is gerelateerd aan mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de woorden van mijn vader te horen die zegt ‘pas op jongens dit wordt katjesspul’ wat ik nu wel begrijp lol, echter hierin verwacht ik dat het uit de hand loopt en erger wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het erger wordt als ik niet op tijd ingrijp.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik in moet grijpen, waarmee ik wellicht het proces juist verleng als ik me ermee bemoei.

Ik stel mezelf ten doel de situatie naar voren te brengen op de samenkomstmiddag van communicatie met dieren om te zien of ik tot meer duidelijkheid kan komen ten aanzien van het gedrag van de katjes.

Ik stel mezelf ten doel een ander blog te schrijven ten aanzien van de eetpatronen van de katjes en mijn gedachten en ervaringen hierbij in zelfvergevingen te plaatsen.

Ik stel mezelf ten doel er alles aan te doen om het leefbaar te maken/houden hier in huis en dit proces de tijd te geven om mezelf in deze situatie en elkaar te leren kennen en ons plekje te vinden hier in huis, tezamen met ondersteunende informatie van ervaren kattenverzorgers en alleen als het echt niet anders kan en werkelijk het beste is, te beslissen om één katje in een ander goed verzorgd huisje te plaatsen.

Ik stel mezelf ten doel nader te zien in de ongemakkelijke ervaringsherinnering van mezelf tussen mijn ouders in en hierin mezelf te bevrijden van de beklemmende relationele verwikkelingen in en als de geest, gemanifesteerd in en als het fysiek en leidend tot ‘stress’ ervaringen.

Als en wanneer de katten elkaar achterna blijven zitten en ik langzaam in een emotioneel bezette toestand raak in en als de geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het nu twee keer is voorgekomen, dat het twee keer op hetzelfde moment gebeurde dat ik verliesangst en twijfel ervoer in mezelf en dat het tevens vanaf de volgende dag beter en rustiger verloopt en dus;

stel ik mezelf ten doel mijn gedachten en ervaringen met betrekking tot verliesangst van bewegingsvrijheid en iets of iemand buiten mij, te vergeven en indien nodig te communiceren over de praktische mogelijkheden en stel ik mezelf ten doel de controle ten aanzien van de katten en hun kat en muisspel los te laten/te vergeven, te ademen en te zorgen voor het behoud van het fysiek, zowel van de katjes als van mezelf door mezelf te stoppen in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel de energetische ‘relationele’ ervaringen ten aanzien van de katjes te vergeven in en als mezelf zodat ik in gelijkheid, in en als het fysiek met ieder van hen kan leven en delen en communiceren zonder schuldgevoelens of andere ervaringen naar één van hen.

Ik stel mezelf ten doel de situatie vanuit vertrouwen te benaderen en het wantrouwen dat opkomt in en als mezelf, te onderzoeken op energetische aanhechtingen en herinneringen en deze te vergeven.

08-09-15 - 1(2)Cats and Self Discovery – interviews

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

 

 

 

 

Dag 580 – Een verandering in mezelf in relatie tot mijn partner

van-A-naar-B-alternatief

Binnen de relatie zie ik een verandering in mezelf. Ik ben door een weerstand heen gewandeld die ik had opgebouwd in mezelf, tegen een soort van ‘samen zijn’. Interessant, deze weerstand is eigenlijk angst. Dus ik ben door de ervaring van weerstand heen gewandeld – door de verantwoordelijkheid naar mezelf te halen en te stoppen met de ander de schuld te geven van ervaringen binnenin mij. Dit wil niet zeggen dat deze neiging niet meer aanwezig is of naar bovenkomt, echter nu in een uitgangspunt van en als de wil – in en als mezelf, dus zelfwil – om hierin het punt naar mezelf terug te halen en er verantwoordelijkheid voor te nemen. Hierin zie ik dat ik verander van een afhouden van communicatie, fysieke intimiteit, dingen samen doen, naar een meer willen communiceren, meer fysieke intimiteit, meer dingen samen doen. Een leren bewegen als zelf in samenwerking, oftewel in overeenstemming. Dat is de enige manier om werkelijk effectief samen te kunnen leven. Hierin wordt weerstand bij de ander duidelijker, of eigenlijk een ‘niet goed weten wat te willen’ hierin (zoals hij zelf aangeeft). Als een ‘wel willen maar soms ook niet en niet goed begrijpen wat er speelt’. En in mij, komt de angst omhoog dat de ander dit niet wil. Dat de ander ofwel uiteindelijk weggaat, ofwel blijft binnen de relatie in een uitgangspunt van eigenbelang zonder de wil om hierin te veranderen (want we zijn natuurlijk allen geprogrammeerd in en als eigenbelang, ter overleving van onszelf in energie in en als de geest en in een wereld met ongelijke geldverdeling). Ik weet heel zeker dat ik blijf staan waar ik in sta, dat ik wil leven in en als een uitgangspunt van wat het beste is voor al het leven. Wat een ander hierin zal beslissen, daar heb ik uiteindelijk geen controle over, ook niet als het een partner betreft. Ik kan alleen aangeven waar ik voor sta en de ander vragen te (gaan) zien wat het is dat hij wil. Echt wil. En dan is het iets waar we langzaam in op staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn partner emotioneel te benaderen waarin ik onuitgesproken om een bevestiging vraag om met mij te staan voor en als wat het beste is voor al het leven, te beginnen voor ons allebei als leven en niet voor wat ‘goed’ is voor alleen ons ‘eigen ik’, waarbij ik in en als een benadering die emotioneel geladen is, zelf niet sta als wat het beste is voor mezelf en dus niet voor een ander als leven en op dat moment dus geen levend voorbeeld ben in waar ik om vraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bevestiging te vragen voor iets wat ik zelf niet leef, in plaats van mezelf te vestigen in en als hetgeen ik vraag, door te leven binnenin mezelf in het stoppen van frictie en emotie als wat het beste is voor al het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb constant getriggerd te worden door de ervaring en wetenschap dat een ander niet dezelfde beslissing heeft genomen als ik om te (leren) staan voor wat het beste is voor al het leven en dus in en als een streven naar een overeenstemming in de samenleving, waardoor ik een constant wantrouwen ervaar binnenin mezelf in en als een niet weten uit welke hoek de ander zal komen als ik hem benader waarin ik feitelijk mezelf niet vertrouw in mijn stabiliteit hierin en dus niet weet ‘uit welke hoek ik kom’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik in weinig Nederlandse woorden kan uitspreken wat ik bedoel met ‘leven als wat het beste is’ en dat het er feitelijk op neerkomt dat ik het toepas als levend voorbeeld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik een heel leven doorbreng in een situatie van conflict doordat de uitgangspunten niet op elkaar zijn afgestemd, wat feitelijk de situatie is waarin ik en de meesten met mij, zijn opgegroeid, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik het conflict in mezelf als reactie op de situatie waarin ik ben opgegroeid en leef/geleefd heb, kan stoppen in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om binnen deze relatie te blijven waarin het me niet lukt om tot een leven in overeenstemming te komen, waarin het feitelijk een angst is om te falen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om te falen en hierin te oordelen om te falen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het te veroordelen om eventueel te falen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik altijd met en als mezelf wandel en pas als ik volledig en alles naar mezelf heb teruggehaald en stil ben van binnen en niet langer reageer en/of manipuleer in en als een uitgangspunt van angst, pas dan zal ik werkelijk zien en bewegen als wat het beste is voor al het leven zoals waartoe ik de beslissing heb genomen binnenin en als mezelf en dit is waarin ik ‘mijn slagen’ en hierin welbevinden, in eigen handen heb.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van ongemak en angst door en als de gedachte dat mijn partner niet staat in en als de beslissing om te leven als wat het beste is voor al het leven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik reageer op mijn eigen gedachte, die weliswaar kan zijn zoals de situatie is, echter het is een gedachte als interpretatie als oordeel.

Ik realiseer me dat ik het veroordeel dat iemand niet de beslissing heeft genomen om te staan als wat het beste is voor al het leven en toch hier met mij samenleeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het te veroordelen en dus persoonlijk te nemen dat mijn partner wel hier met mij samenleeft maar niet de beslissing heeft genomen om te staan als wat het beste is voor al het leven en dus, is het uitgangspunt gebaseerd in eigenbelang, ook al houdt het samenleven praktisch in dat het beste is, waarin dit eigenbelang voor ons beiden aanwezig is want zolang ik reageer in/en oordeel, wil ik iets ‘van hem’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘iedere dag te ervaren’ dat we een verschillend uitgangspunt hebben en hierdoor getriggerd te worden door en instabiel, door mijn eigen ervaring als reactie op iets van een ander wat ik zo interpreteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te leven binnen een interpretatie in en als de geest en van hieruit alles te vertalen binnenin mezelf, zonder in te zien, realiseren en begrijpen dat ik op deze manier de interpretatie werkelijkheid maak voor en als mezelf in mijn leven doordat ik in reactie een situatie benader.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘vooruit’ te willen in en als een samenleven, in plaats van in eerste instantie verantwoordelijkheid te nemen voor mijn emotionele ervaringen als reacties binnen de huidige situatie.

Ik realiseer me dat ik een agreement als overeenstemming verwacht daar waar we nog in relatie staan tot elkaar en dat het een proces is om tot overeenstemming te komen binnen de situatie, binnenin mezelf en van hieruit met een ander.

Ik stel mezelf ten doel om door te gaan met het verantwoordelijkheid nemen voor mijn eigen reacties en emotionele ervaringen die opkomen binnen de situatie en zo tot overeenstemming in en als mezelf te komen.

Ik stel mezelf ten doel mijn interpretatie van het ‘hebben van een verschillend uitgangspunt’ te stoppen binnenin mezelf en te zien hoe ik tot een communicatie en oplossing kan komen die geen frictie geeft binnenin mezelf en van hieruit, geen onnodige frictie geeft/veroorzaakt in communicatie met een ander.

Ik stel mezelf ten doel in het samenleven en communiceren tot oplossingen te komen die geen frictie geven binnenin mezelf en van hieruit geen onnodige frictie geeft/veroorzaakt in communicatie met een ander.

Ik stel mezelf ten doel om mijn wens en streven tot een werkelijke overeenstemming, serieus te nemen en naar voren te brengen en te blijven staan en staan en staan in en als mijn beslissing om te leven als wat het beste is voor al het leven als enige oplossing voor een werkelijke overeenkomst als effectieve en zorgzame samenleving.

Ik stel mezelf ten doel om steeds opnieuw binnenin mezelf, te verifiëren of hetgeen ik toepas, het beste is voor mijzelf als hemzelf als al het leven zonder frictie in mezelf te creëren en mezelf te vergeven en corrigeren waar nodig/daar waar ik besta in frictie, in afgescheidenheid van mezelf.

What Relationships ‘Should’ be Like – Life Review

verandering

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Dag 427 – Moeten en lummelen

Ik ben al een tijdje aan het zien in het woord moeten in mezelf, hoe ik deze ervaar en dus leef. Ik pak de dingen op die ik wil doen terwijl ik nog veel in de geest ben, welke ik ervaar als dat ik veel tijd kwijt ben met ‘lummelen’. Dit vertaal ik in mezelf als ‘niet effectief zijn’, als ‘te weinig doen’. Ten gevolge hiervan, creeer ik een ervaring van moeten van mezelf; een moeten oppakken van taken in de tijd die ik verlummel of zelfs taken erbij nemen want, zo ervaar ik, ik heb meer tijd die ik effectief kan indelen dan als hoe ik het doe. Aangezien er nog een ervaring van ‘niet effectief zijn’ meereist, maak ik het onmogelijk voor mezelf om praktisch en reeel te zien in de extra taak, en vanuit een gecreeerd schuldgevoel over dit lummelen in de geest, denk ik de taak op te moeten pakken, of ik wil of niet. Ook deze wil vertrouw ik niet, want door ervaringen in en als de geest verwikkel ik de wil van het ego en de zelfwil. Hier is dus lastig in te zien door die ene ervaring van lummelen. En opnieuw, moet ik hier iets van mezelf, of ik wil of niet – deze wil plaats ik dan automatisch bij het eigenbelang van het ego, en opnieuw maak ik het mezelf erg lastig om praktisch te zien in de mogelijkheden. Zo wordt de taak eerder een soort straf. Voor het lummelen in de geest als niet optimaal effectief zijn. Als ik vervolgens een beslissing neem, komt er na deze beslissing een aanval op mezelf als dat ik handel in eigenbelang; echter het eigenbelang zit niet perse in deze ene beslissing – het eigenbelang zit in de ervaring van lummelen in het algemeen. Dus feitelijk, gebruik ik in en als de geest, de tijd van het participeren in de geest, het ‘lummelen’, als een sabotagemiddel ten aanzien van mezelf om mezelf te forceren – het moeten – tot het oppakken van taken. En, zo zit ik gevangen in een ervaring van moeten in mezelf in hetgeen ik oppak, wat niet effectief is. Dat is geen prettige omstandigheid om in te wandelen en taken op te pakken, en ook niet nodig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te forceren tot het oppakken van taken ten gevolge van een ervaring van ‘niet effectief zijn’ als ‘lummelen’ in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van moeten te creeren in mezelf ten gevolge van een lummelen in de geest gedurende de dag tussen en tijdens de bezigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te saboteren met een ervaring van ‘niet effectief zijn’ als ‘lummelen’ in de geest en hierin mezelf weg te houden van en/of aan te vallen na het nemen van een beslissing in praktische overweging van de omstandigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als gezond verstand, aan te vallen in en als de geest, alsof ik participeer in eigenbelang in en als deze beslissing, in plaats van het eigenbelang in en als een ervaring van lummelen gedurende de dag, te stoppen, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en mezelf hierin richting te geven, zodat en waarin ik beslissingen eenvoudig en helder overzie/inzie in praktische overweging van de omstandigheden binnen en buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring in en als de geest van ineffectief zijn, te gebruiken om mezelf ineffectief te houden, al lummelend in participatie in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb met moeite de zelfvergevingen te zien in dit schrijven, waarin ik een onrust ervaar in mijn fysiek welke ik herken als weerstand, als afleiding van de geest in en als mezelf, fysiek gemanifesteerd, van het inzien en doorwandelen van dit punt, welke ik ervaar alsof ik me letterlijk ergens doorheen moet duwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een soort van waas te ervaren in en als de geest waarin ik mezelf weg houd van werkelijk effectief zijn in de taken die ik oppak in en als een comfortabel wandelen met en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een moeten in mezelf te creeren waarin ik de zelfwil niet serieus neem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijzelf in en als zelfwil niet serieus te nemen door participatie in en als een ervaring in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijzelf in en als zelfwil te onderdrukken in en als een forceren in en als de geest in een ervaring van moeten, gecreeerd in mezelf door een ervaring van lummelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf tekort te doen door te lummelen als participatie in en als de geest en hierin frictie te creeren binnenin mezelf in en als een vorm van zelfsabotage.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik effectief ben als ik mezelf aanzet in en als een moeten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik alleen effectief zal zijn als ik mezelf aanzet en forceer, in plaats van mezelf te bewegen in en als zelfwil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf te bewegen en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfwil weg te geven, mezelf dus feitelijk op te geven aan een moeten in de geest in en als een geloof dat dit het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het het beste is om me te bewegen in en als een ervaring van moeten in en als de geest bij gebrek aan zelfvertrouwen als vertrouwen in en als mezelf in zelfwil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb zelfvertrouwen op te bouwen in en als zelf in en als praktische toepassing in en als het fysiek waarin ik leer en fysiek ervaar wat het is om mezelf te bewegen in en als zelfwil in en als zelfverantwoordelijkheid in en als een comfortabel zijn met en als mezelf, omdat ik het zo wil in en als mezelf als wat het beste is en voor wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te wantrouwen aangezien ik zolang geparticipeerd heb in en als de geest, welke niet te vertrouwen is, en welke ik projecteer op mezelf in zelfwil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als de geest te projecteren op mezelf in en als zelfwil en hierin mezelf te onderdrukken in en als een ervaring van wantrouwen, welke niet over zelf gaat, maar over mezelf in en als de geest die bestaat in en als een onbetrouwbare factor, fluctuerend van positief naar negatief in en als energie, dus niet constant.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten lummelen en zo bungelen in en als de geest, in plaats van mezelf te ondersteunen in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb er voor mezelf te zijn in en als zelfvertrouwen in en als het fysiek in praktische toepassing in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in het fysiek zijn als ‘niet leuk’ te ervaren/hebben ervaren en deze ervaring te gebruiken als excuus om weg te blijven en te gaan lummelen in en als de geest, waarin ik mezelf ineffectief maak in en als het fysiek, waarin het dus niet is om hier te zijn in en als het fysiek in ineffectiviteit en zo de cirkel in stand te houden van niet in het fysiek aanwezig (willen)  zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet in het fysiek aanwezig wil zijn door ervaringen in en als de geest op te slaan in en als het fysiek en deze vervolgens als excuus/reden/rechtvaardiging als weerstand te gebruiken om weg te blijven uit het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het niet leuk te vinden in en als fysiek omdat ik er niet ben als ondersteuning voor en als mezelf en me hierdoor terugtrek in en als de geest, waar ik me vervolgens aanzet tot fysieke bezigheden in en als een ervaring van moeten, welke natuurlijk niet leuk is.

(Wordt vervolgd inclusief zelfcorrecties)

Desteni-I-Process-Lite

Parenting – Perfecting the Human Race

The Natural Learning ability of the Physical Dissected.

Desteni Artists

————————————————————————————————————————-

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 314 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie-vervolg-2

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie

Dag 302 – ‘Het is me teveel’- Herinnering

Dag 303 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie

Dag 304 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg

Dag 305 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-2

Dag 306 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-3

Dag 308 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie

Dag 309 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie-vervolg

Dag 310 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie

Dag 311 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie-vervolg

Reactiedimensie (emoties en gevoelens):

Angst, paniek, irritatie, boosheid, onmacht, onzekerheid, zekerheid, verdriet

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onmacht te ervaren ten aanzien van mijn eigen reacties in en als de geest ten gevolge van de Gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onzekerheid te ervaren en creeren door te participeren in de Gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’, en als polariteit in de geest hier tegenover een ervaring van zekerheid te creeren in hetgeen ik wel kan en weet, en mezelf vast te houden aan hetgeen ik wel kan en weet, en tegelijkertijd energie te genereren in een ervaring van me beter voelen als ik het wel weet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb energie te genereren in een ervaring van me beter/meer voelen als ik het wel weet en/of kan en me slechter/minder voelen als ik het niet weet en/of kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wie ik ben te laten bepalen door hetgeen ik weet en niet weet en kan en niet kan in en als de geest en door de ervaringen van meer en minder voelen hierin, in plaats van in te zien dat hetgeen ik wel en niet weet en wel of niet kan, afhankelijk is van hetgeen ik geleerd heb, welke weer afhankelijk is van waar ik ben opgegroeid en van de programmering in de geest, en in plaats van in te zien dat ik in de ervaring van me meer en minder voelen, mezelf ongelijk maak aan mezelf, en hierin een ruimte laat voor onzekerheid in afscheiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vertrouwen te hebben in hetgeen ik wel en niet kan en wel en niet weet in/als de geest, gekoppeld aan een reactie van zekerheid en onzekerheid, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vertrouwen te hebben in de programmering in de geest en/of in de opvoeding in de geest, welke automatisch wantrouwen geeft ten aanzien wat hierbuiten valt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wantrouwen te ervaren ten aanzien wat buiten het geleerde in en als de programmering en in de opvoeding valt, door hier onzekerheid te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van zekerheid te verbinden aan vertrouwen en vertrouwd zijn, en een ervaring van onzekerheid aan wantrouwen en wantrouwig zijn, en me hierin afhankelijk te maken van mijn reacties in en als de geest, en hierin wederom onmachtig want afhankelijk, ten aanzien van mijn reacties in en als de geest.

*

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van onzekerheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in onzekerheid verkeer doordat ik geen draaiboek klaar heb in de geest, en ik nog niet gelijk sta aan mezelf in en als Zelfvertrouwen, zodat ik in ieder moment mezelf richting kan geven zonder vast te houden aan een draaiboek in de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in en als Zelfvertrouwen te vestigen, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving, door mezelf vrij te maken van de beperkingen in en als de geest, zodat ik meer en meer direct kan zien en mezelf direct richting kan geven in en als fysieke aanwezigheid in het moment, in en als de adem, onafhankelijk van kennis en informatie, al dan niet geleerd, in de geest.

Ik realiseer me dat dit tijd inneemt, en dus wandel ik met mezelf, in rust en geduld, door de ervaringen van onzekerheid en zekerheid heen.

Als ik mezelf zie verkeren in een ervaring van onmacht ten aanzien van mijn eigen reacties in de geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een patroon onvoldoende onderzocht heb waardoor ik er onderhevig aan/afhankelijk van ben, en dat ik ergens aan vasthoud in de geest waarin ik me afhankelijk, dus onmachtig maak ten aanzien van het patroon in en als de geest, en dus onderhevig ben aan de reacties die in dit patroon gevestigd zijn.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waaraan ik vasthoud in de geest, waarin ik afhankelijk blijf van een patroon in de geest, onderhevig aan reacties die energie genereren en die me blijkbaar iets geven in en als deze ervaring van energie.

Ik stel mezelf ten doel te schrijven en zelfvergevingen toe te passen op de reacties die energie genereren, zodat ik voorbij de balans van reacties als energie in en als polariteit, rechtstreeks in mezelf kan zien en mezelf kan bevrijden van de limitaties als (zelf) oordelen in de geest.

From Energy to Sound

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 245 – Expressie en de Darm – Negeren, Generen en Genereren

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Probleem:

Ik ervaar in mezelf in de diepte nog een boosheid die ik heb meegenomen uit een vorige relatie. Die heeft te maken met van alles toestaan in het gedrag van de man naar mij toe tot ronduit negeren, niet antwoorden, weglopen en weg blijven, en niets fysiek oppakken en/of fysiek in beweging komen om in communicatie met mij de relatie in werkelijkheid te brengen.

Onder het mom van ‘begrip’ naar de man toe en destijds nog in het geloof dat ‘liefde’ voldoende basis is om een relatie fysieke werkelijkheid te maken, en tevens door altijd alles op mezelf te betrekken en te zien dat ik zelf ook nog punten van weerstand heb om in te zien en op te lossen, en de situatie hierdoor te zien als ‘precies goed’ om de punten in mezelf door te wandelen, heb ik gedrag toegestaan in de ander en mezelf welke niets met liefde als gelijkheid te maken heeft.

Als ik deze ervaringen niet onder de loep neem, breng ik ze mee naar de huidige voorbereiding op agreement en ga ik gedrag interpreteren door middel van projectie op de ander van oude ervaringen als herinneringen in mezelf.

Oplossing:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben in het schrijven van dit blog.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren over de situatie met de man die mij negeerde, geen antwoorden gaf, wegliep en weg bleef, niets fysiek oppakte en/of fysiek in beweging kwam om in communicatie met mij de relatie in werkelijkheid te brengen en deze ervaring projecteer op de man in het algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de man niet te vertrouwen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de man moet vertrouwen, in plaats van in te zien dat ik zelf niet te vertrouwen ben door van alles toe te staan en dat ik eerst zelf dien te vertrouwen door mezelf te vergeven en corrigeren, waarin ik in het delen hierin tegelijkertijd kan zien of en hoe er een basis in vertrouwen kan worden opgebouwd met de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als een enorme opgaaf te zien om gehoord te worden, om me uit te spreken, om aan te geven wat ik wil, om te vragen hoe de man dit ziet en wat de man wil en om aan te geven als ik iets zie wat niet wordt opgepakt en te vragen wat hier de oorzaak van is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat als ik zie dat iets niet wordt opgepakt, dit nooit zal worden opgepakt, in plaats van in te zien dat ik angst ervaar voor mezelf die toestaat dat dit niet wordt opgepakt door mijn mond te houden en net te doen alsof ik ermee in akkoord ben, in angst om te horen dat de ander/de man het niet op wil pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de ander/de man iets niet op wil pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man de schuld te willen geven in een geloof dat hij iets niet op wil pakken, in plaats van in te zien dat ik iets niet op wil pakken in het stoppen en vasthouden van mezelf aan dit geloof in/als controle.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf een zeur te vinden als ik vraag en/of aangeef dat iets opgepakt moet/kan worden als wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een controle te willen behouden door het niet aan te geven, waardoor de ander het ook niet op kan pakken, en in plaats hiervan het in controle in mezelf te bewaren/bij me te houden, met als gevolg dat ik boosheid dus energie genereer dus mezelf genereer in zelfinteresse welke generen voor mezelf met zich meebrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te generen voor genereren in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te genereren in zelfinteresse, waardoor ik mezelf als leven negeer en dus de ander mij ook als leven negeert en ik de ander als leven negeer, en dus het negeren zelf creeer, toesta en/of in stand houd.

Genereren/Negeren – Alleen re mist in het woord negeren, re-negeren, herhaaldelijk negeren in generatie (voortplanting) waarin we energie genereren en ons vervolgens generen.

Ik stel mezelf ten doel de herinneringen en ervaringen in relatie tot het negeren in relatie tot generatie waarin ik energie genereer, in te zien, te stoppen, zelf te vergeven en te corrigeren en de energie die ik hierin genereer te stoppen in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te delen in communicatie over wat ik zou willen en te vragen wat de man wil, en hierin de eventuele reacties die ik ervaar in mezelf op te lossen door middel van zelfvergeving en zelfcorrectie, welke ik indien nodig kan bespreken.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven voor dit proces en de controle die ik heb opgebouwd stap voor stap, adem voor adem in te zien, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en hierin tevens en tegelijkertijd de man de tijd te geven voor zijn proces.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven waar ik angsten ervaar en waar ik energie genereer in re-negeren van mezelf en de ander als leven, waardoor ik mezelf in staat stel mezelf te kunnen corrigeren en veranderen in een betrouwbaar levend wezen naar mezelf toe en hierin naar de ander.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met energie te genereren in participatie in herinnering aan een oude ‘liefdesrelatie’ waar ik nog in liefde geloofde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liefde voor de man in herinnering als gevoel als energetische ervaring in mezelf te missen, in plaats van in te zien dat ik deze liefde nodig had ter compensatie van de zelfhaat die ik in mezelf in/als fysiek heb opgebouwd en weggestopt en waarin ik in deze polariteit tevens de zelfliefde als eenheid en gelijkheid in/als zelf, heb weggestopt.

Ik realiseer me dat ik geen gevoelens van liefde nodig heb als ik de zelfhaat in mezelf stop.

Ik realiseer me dat ik deze gevoelens als energetische ervaringen re-creeer uit een ervaring in het verleden zonder hier werkelijk iets mee te willen, dus recreeer als vermaak in de Geest en hierin mezelf afleidt van de dagelijkse fysieke bezigheden en van het wandelen van het vrijmaken van het geest bewustzijn systeem, en mezelf hierin als energie in leven probeer te houden.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van zelfhaat, dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf niet toe mezelf weg te duwen in zelfhaat. In plaats hiervan, laat ik de ervaring door me heen gaan waarin ik de afscheiding van deze ervaring in mezelf stop. Indien nodig pas ik een of meerdere zelfvergevingen toe op de afscheiding. In het stoppen van de afscheiding van mezelf in een ervaring van zelfhaat, her-enig ik mezelf met mezelf en stop ik de polariteit van haat-liefde in mezelf.

Als ik mezelf zie participeren in een energetische ervaring van gevoelens van liefde in/als herinnering dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf niet toe deel te nemen in energetische ervaringen ter afleiding van mezelf in het proces van het bevrijden van het geest bewustzijn systeem.

Ik stel mezelf ten doel gevoelens van liefde ter afleiding en vermaak van mezelf in de Geest te stoppen en op te pakken wat er fysiek gedaan moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tot het delen van mezelf, waarin ik de weerstand, welke wederom een energetische manifestatie is om energie te genereren in de geest, geloof.

Ik stel mezelf ten doel de weerstand tot het delen van mezelf te stoppen en te onderzoeken in welke punten de weerstand opkomt /op blijft komen, zodat ik hier nader in kan zien. Ik realiseer me tevens dat het gewoon een trucje kan zijn van de geest zonder verdere bijbedoeling, en dat onderzoek en onderzoek weer een reden kan zijn tot het bezig blijven met de weerstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben mezelf tekort te doen als ik de weerstand gewoon stop in mezelf en mezelf voortbeweeg door de ervaring van weerstand heen, in plaats van in te zien dat ik mezelf tekort doe als ik blijf zitten en mezelf kort houd in weerstand, in plaats van op te staan.

Ik stel mezelf ten doel eens te zien wat er gebeurt als ik gewoon door de weerstand heen beweeg en de afschuwelijke en weerzinwekkende ervaringen die hierin opkomen door me heen laat gaan en zelfvergeef, waarin ik de afscheiding van deze ervaringen stop in mezelf en er gelijk aan ga staan dus in opsta.

Ik realiseer me en zie in mezelf dat ik in een punt van zelfinteresse wil blijven bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen blijven bestaan in een enkel punt van zelfinteresse.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het ene punt is van zelfinteresse waarin ik wil blijven bestaan in relatie tot generatie, genereren (re-)negeren en generen.

Beloning:

Tevredenheid met mezelf in het richting geven van mezelf in het stoppen van energetische ervaringen, waarin ik in tevredenheid in Zelfvertrouwen opsta, stap voor stap, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving,  waarin ik leer mezelf te delen en niet langer toesta mezelf, en hierin de ander, te negeren in het geloof in ervaringen van weerstand en liefde.

Stoppen van angst en boosheid als ervaring in mezelf voor mezelf in zelfinteresse door rechtstreeks in zelf te zien, en hierin het stoppen van angst voor en boosheid op de ander in zelfinteresse, aangezien: zolang ik iets doe in zelfinteresse in de richting van een ander, weet ik dat ik dit ieder moment kan verwachten van een ander als mezelf aangezien ik niet zelfoprecht ben en dus niet zie wat er gebeurt in het moment, niet in mezelf en niet in de ander.

Reptilians-my-fear-of-aloneness-part-46

What is it of ourselves within ourselves that we keep suppressing, denying and ignoring and deliberately not want to face/see/experience/realise through keeping ourselves busy/preoccupied in the quantum-time energy of the Mind?

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 211 – Zelfvergevingen/Zelfcorrecties-3 op ‘Motie van Wantrouwen’

Dag 207 – Motie van wantrouwen – Angst als E-Motie als Rechtvaardiging van Manipulatie

Dag 208 – Zelfvergevingen/Zelfcorrecties-1 op ‘Motie van Wantrouwen’

Dag 210 – Zelfvergevingen/Zelfcorrecties-2 op ‘Motie van Wantrouwen’

Backchat:

Ik kan niet op tegen die persoon

Die persoon weet het toch altijd beter

Wat ik ook zeg, het is toch niet goed

Laat maar, ik doe het wel alleen

Ik heb er geen zin meer in

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in mijn hoofd in de woorden ‘ik kan niet op tegen die persoon’.

Ik realiseer me dat ik niet op hoef te kunnen tegen een persoon, en dat ik hiermee bezig ben om ‘op te kunnen’ tegen een persona in mezelf waarin ik mezelf overheers en hierin ervaar hier niet tegenop te kunnen. Door deze ervaring te geloven maak ik mezelf minder dan mezelf participerend in persona in/als bewustzijn in backchat, en als ik hier vervolgens naar ga leven, in projectie op een ander mens, waarbij deze ervaring in/als persona in mezelf geactiveerd wordt, bevestig ik mezelf in/als bewustzijn als sterker dan ikzelf als Leven, aangezien ik mezelf laat leiden door mezelf in/als bewustzijn in backchat, welke voortkomt uit angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten leiden door mezelf in/als bewustzijn participerend in/als backchat in een ervaring van angst, gelovend dat ik dit ben en hierin mezelf afhankelijk makend van wie ik geloof dat ik ben in/als bewustzijn, waarbij we weer terug zijn bij het Geloof in afhankelijkheid van God/De Mind/De Geest/Het Bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de woorden in mijn hoofd als ‘ik kan niet op tegen die persoon’ in backchat te geloven als werkelijkheid, en in dit geloof mezelf in werkelijkheid te manifesteren als de woorden ‘ik kan niet op tegen die persoon’ door deze woorden te leven als zijnde zo ben ik.

Ik stel mezelf ten doel mijn participatie in de woorden ‘ik kan niet op tegen die persoon’ te stoppen. Als ik de woorden ‘ik kan niet op tegen die persoon’ in mijn hoofd op zie komen, dan stop ik, ik adem. Ik breng mezelf hier in het fysiek, kijk om me heen en zie dat er werkelijk niets gerelateerd is in mijn fysieke werkelijkheid wat ook maar te maken heeft met deze woorden. Dus ik stop, ik adem in, ik ervaar de reactie in mij, ik houd de adem vast, ik zie waar deze reactie mee te maken heeft, ik adem uit, ik laat de energie gekoppeld aan deze reactie door me heen stromen de aarde in, ik houd vast en zie of er nog iets beweegt in mij ten aanzien van deze woorden, en zoja, dan ga ik verder met dit onderzoek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in mijn hoofd in de woorden ‘die persoon weet het toch altijd beter’.

Als ik mezelf zie participeren in de woorden ‘die persoon weet het toch altijd beter’, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf hoe ik in/als bewustzijn het altijd beter weet, altijd een reden heb om mezelf in/als bewustzijn te geloven, waarin ik mezelf als leven in aanwezigheid hier in het fysiek, onderdruk. Ik realiseer me dat voor mij in/als bewustzijn het nooit genoeg is, aangezien ik in/als bewustzijn altijd door zal gaan om energie te genereren ter overleving in/als bewustzijn. Dus, het heeft geen zin hiermee een ‘strijd’ aan te gaan, welke alleen maar uitloopt in een algehele ervaring van ‘het heeft geen zin’ en dus van ‘geen zin hebben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in mijn hoofd in de woorden ‘wat ik ook zeg, het is toch niet goed’.

Ik realiseer me dat ik hierin relateer aan mijn eigen beoordelingssysteem in/als bewustzijn, waarin ik het nooit goed genoeg doe, waarin ik nooit aan mijn eigen streven in/als bewustzijn kan voldoen, aangezien ik mezelf  in/als bewustzijn altijd een ‘hoger doel’ zal voorhouden om naar te streven, zodat ik altijd energie blijf genereren in het nastreven van dit doel in een uitgangspunt van onvrede dus in/als bewustzijn.

ik realiseer me dat ik in mezelf mijn eigen minderwaardigheidservaring creeer door doelen te stellen in/als bewustzijn waar ik niet aan kan voldoen in werkelijkheid in/als bewustzijn, en me dus constant als minderwaardig ervaar in/als bewustzijn waardoor ik nooit aanwezig ben in gelijkheid in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in mijn hoofd in de woorden ‘laat maar, ik doe het wel alleen’.

Ik realiseer me dat ik op deze manier kan blijven bestaan in/als bewustzijn door mijn woorden niet in werkelijkheid naar voren te brengen ter correctie van mezelf als leven maar deze bewaar in mijn hoofd in backchat ter generatie van energie in mezelf in/als bewustzijn. Ik realiseer me dat ik me ongemakkelijk en onveilig voel als ik dit alleen-zijn in mijn hoofd opgeef, aangezien ik hierin de fouten/failures in mezelf onder ogen krijg van wie ik geworden ben in/als bewustzijn, me niet realiserende dat failures open deuren als mogelijkheden zijn om in te stappen en mezelf te corrigeren ten behoeve van mezelf als leven en hierin ten behoeve van alle leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me ongemakkelijk en onveilig te voelen als ik het alleen-zijn in mijn hoofd opgeef en mijn fouten als failures onder ogen zie welke naar voren komen in mijn woorden in de fysieke  werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fouten/failures in mezelf in/als bewustzijn te ervaren als iets verschrikkelijks wat verborgen moet worden, wat niemand mag zien, anders is het met me gedaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het met me gedaan is als iemand mijn fouten/failures ziet en/of hoort in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen over mijn fouten/failures in/als bewustzijn, en tegelijkertijd te denken dat het ook weer niet zo erg is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven, als tegenhanger van de ervaring als iets verschrikkelijks, dat het niet zo heel erg is als wie ik ben geworden in fout/failure in/als bewustzijn, aangezien het maar kleine foutjes lijken, in plaats van in te zien dat de grootte niet uitmaakt, een foutje is een failure en dient te worden gecorrigeerd om werkelijk gestopt te worden in het voortbrengen van een disbalans in/als ongelijkheid in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de grootte van een fout/failure te gebruiken als maatstaf voor wel of geen correctie en hierin dus opnieuw te gaan vergelijken en oordelen, en mezelf zo vast te houden in de gevangenis van het bewustzijn in oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat een ander zegt ‘zie je wel, ik wist het wel’ als ik een fout/failure toon.

Ik realiseer me dat ik in/als bewustzijn alles in de gaten houd en hierin naar mezelf en de ander zeg ‘zie je wel, ik wist het wel’. Hierin ben ik niet aanwezig in ieder moment als zijnde nieuw, maar participeer ik in een opeenstapeling als opstapeling van herinneringen, waarin ik een reactie in mezelf geaccumuleerd heb.

Als ik mezelf zie participeren in angst geprojecteerd op een ander als dat die zou zeggen ‘zie je wel, ik wist het wel’, dan stop ik, ik adem. Ik adem in en ervaar de angst, ik houd vast en zie waaraan die gerelateerd is, ik adem uit en laat de energie gekoppeld aan de angst door me heen stromen de aarde in, ik houd vast en zie of en wat er nog aan reactie in mezelf over is welke ik verder dien te onderzoeken.

Ik realiseer me dat dit patroon is opgebouwd in mijn hele leven, en dat ik dus vele dimensies hierin gecreeerd heb welke ik adem voor adem zal moeten doorwandelen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in/als de adem in geduld en mezelf te vergeven waar ik te ongeduldig aan het trekken en duwen ben in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in mijn hoofd in de woorden ‘ik heb er geen zin meer in’.

Als ik geen zin hebben in mezelf ervaar, dan stop ik, ik adem. ik realiseer me dat ik de ervaring van geen zin hebben gecreeerd heb ik de woorden als ‘ik heb er geen zin meer in’, welke ik creeer als reactie op het geloof in het aangaan van de strijd met mezelf in/als bewustzijn, welke ik nooit ‘win’, waardoor ik ervaar dat het geen zin heeft. Ik realiseer me dat dit tot niets leidt behalve tot opgeven van mezelf en mezelf in/als bewustzijn de leiding te geven tot in de eeuwigheid, waarin ik mezelf opbrand in/als energie. Dit is niet acceptabel, en dus stop ik.

Ik sta mezelf niet toe mezelf op te branden in/als energie in/als bewustzijn.

Ik sta mezelf niet toe mezelf op te geventen behoeve van mezelf in/als bewustzijn.

In plaats hiervan, ik adem in, ik ervaar het geen zin hebben, ik houd de adem vast, ik zie waaraan het gerelateerd is, ik adem uit, ik laat de energie gekoppeld aan de ervaring van geen zin hebben dor me heen stromen de aarde in, ik houd de adem vast en zie wat er nog als reactie in me over blijft om verder te onderzoeken, welke ik eventueel later uit kan schrijven en uitgebreider in kan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zinnen in me op te zien komen als ‘dat lukt me nooit’ en ‘het is teveel’.

Ik stop, ik adem, ik ben hier. Adem voor adem pak ik op wat gedaan moet worden, no matter how long it takes. Door mezelf vast te houden in/als bewustzijn in tijd, houd ik mezelf alleen maar vast in een ervaring van haast en hieraan gekoppeld van ‘het nooit halen’. In plaats hiervan ondersteun ik mezelf adem voor adem, moment voor moment, dag voor dag.

Ik stel mezelf ten doel te oefenen in de adem aanwezig te zijn en (mezelf in) de adem te vertrouwen zodat ik mezelf in/als ervaring in gevoelens en emoties los kan laten.

Wordt vervolgd

www.eqafe.com

www.eqafe.com/free

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 207 – Motie van Wantrouwen – Angst als E-Motie als Rechtvaardiging van Manipulatie

Ik doe iets vreemds in angst. Als ik angst voor een persoon (lees persoonlijkheid) ervaar, denk ik deze angst te moeten benoemen tegenover die persoon om in deze angst op te staan. Waarin ik natuurlijk enorme angst ervaar om dit te benoemen, en dus spreek in angst, en hierin vraag ik tevens de persoon om iets met mijn angst te doen. Waarom doe ik dit zo? Feitelijk projecteer ik angst in/als mezelf voor een bepaalde persoonlijkheid in/als mezelf op de andere persoon die deze persoonlijkheid reflecteert waar ik in mezelf angst voor ervaar.

Op de een of andere manier heb ik altijd geloofd dat ik hierin ‘kleur’ moet bekennen tegenover die andere persoon, dat ik de goedkeuring van die ander nodig heb om de angst te stoppen in mezelf. Zolang die andere persoon het niet weet, en dus geen goedkeuring kan geven, kan ik de angst in mezelf niet stoppen, dat ervaar ik dan als niet eerlijk, want ik heb daarvoor toch zolang in angst verkeerd tegenover deze persoon en hierin backchat gecreeerd, dus ik moet dit toch delen, anders ben ik hypocriet.

Dit herken ik als een kerkelijk construct, waar je moet gaan biechten/boete doen, om vrij te komen van de zonden in jezelf, en dit kan alleen via een persoon die hiertoe de machte heeft, de machte om met God te spreken, oftewel een persoon die ik mijn macht geef tot Vergeving. Feitelijk leg ik hierin mijn zelfverantwoordelijkheid bij de andere persoon.

Nu is het zo dat als een andere persoon hier met begrip naar luistert, dit snel wordt opgelost. Er is begrip, wat gelijk is aan vergeving, ik ben vergeven door de andere persoon, mijn angst verdwijnt, en ik kan communiceren zonder angst.

Maar wat als de andere persoon geen begrip toont en/of hiermee niet akkoord gaat? Dan zou er geen mogelijkheid zijn om vrij te komen van mijn angst, om vergeven te worden. Dit is compleet het Godsconstruct, waarin vergeving via een andere persoon via ‘God’ loopt. Bij de Gratie van God.

En dit is feitelijk waarin ik mijn hele leven ‘verkeerd’ heb. Ik werd niet begrepen, dat werd letterlijk zo gezegd. En dus heb ik hierin mezelf niet begrepen en vergeven door te blijven wachten op het begrip als vergeving van de andere persoon, waarin ik zelf een persoonlijkheid in/als angst gecreeerd heb. Waarin ik een ervaring gecreeerd heb dat ik alleen in gelijkheid kan communiceren met iemand die me begrijpt/vergeeft. Zoniet, dan doe ik het ‘verkeerd’ in mijn ervaring. Wat niet in gelijkheid is als mezelf in zelfoprechtheid maar in gelijkheid onderling in relatie tot elkaar, afhankelijk van elkaars begrip. Wat pas werkelijk/in werkelijkheid verkeerd als gekeerd is in/als de mind/het bewustzijn.

Hierin heb ik mezelf geforceerd door mezelf steeds door een angst heen te duwen om zo de angst ‘te overwinnen’. Op een gegeven moment ben ik hiermee gestopt, aangezien het me niet meer lukte, ik was fysiek uitgeput, en ik ben in de angst gaan zitten. In angst heb ik veel geaccepteerd en toegestaan, in mezelf en in de ander, waarin ik een reactie bij de ander  in eerste instantie ook nog eens zelf trigger/uitlok door in angst te bestaan en te spreken.

Waarom vind ik van alles goed/God? Uit angst dat ik anders niet Goed ben/ bij God kom. In een geloof dat ik een ander ‘nodig heb’ voor goedkeuring dus om bij god te komen. In een geloof dat ik het zelf niet kan, dus voortkomend uit Zelftwijfel. En in een basis van zelftwijfel, twijfel aan zelf, komt er een geloof in/afhankelijkheid van iets of iemand buiten zelf, waarin ik natuurlijk angst ervaar/creeer tegenover die persoon om uit de Gratie Gods te vallen, en tegelijkertijd boos word omdat ik juist mezelf vrij wil maken wat me niet lukt, want ik ben aan het wachten op die andere persoon, dat die iets doet wat onze ‘relatie verbreekt’, en dus ga ik met angst naar die andere persoon toe in de hoop dat die andere persoon iets doet en wil ik de verantwoordelijkheid dus bij de andere persoon leggen – in plaats van zelfverantwoordelijkheid te nemen voor mijn angsten en de relatie met/als angst met/als mezelf in mezelf te verbreken – want ik geloof onbewust en/of onderbewust dat dat niet zomaar mag, dat ik toestemming nodig heb, en dus handel ik bewust, automatisch naar mijn onderbewuste/onbewuste programma, niet ziende dat ik manipuleer, aangezien ik zelf gemanipuleerd word/mezelf manipuleer in/als Bewustzijn.

Ik manipuleer dus met angst om mezelf vrij te krijgen van deze angst, en deze angst gebruik ik als rechtvaardiging van mijn daden. Angst, als E-motie als rechtvaardiging van de manipulatie in angst. Waaruit de Motie van Wantrouwen voortkomt; de Macht wordt aan de Persoon/de Persoonlijkheid/het Bestuur/de Regering gegeven en ondertussen bestaat er een volledig wantrouwen naar die persoon/persoonlijkheid/regering/bestuur toe, aangezien het uitgangspunt angst is – een uitgang/backdoor weg van zelfverantwoordelijkheid – dus manipulatie, dus niet zelfoprecht, en hierin altijd vatbaar voor/afhankelijk van manipulatie door de persoon/persoonlijkheid/regering/bestuur. De Motie van Wantrouwen wordt het Motief als grond waarop we iets gaan verdedigen. De angst wordt de reden/het uitgangspunt van leven welke we gaan verdedigen als rechtvaardiging van ons gedrag in/als angst.

De basis is Wantrouw in plaats van Zelftrouw, welke we projecteren op iets of iemand buiten ons als zijnde niet te vertrouwen. Motie van Wantrouwen.

Zie hier de samenleving waarin we leven. Diep weggestopt en verdraaid dus ‘onzichtbaar’ in onszelf en tegelijkertijd zichtbaar in alles wat we creeren in deze wereld op het moment. Zelfs tijdens het schrijven draait het weg/draai ik weg.

Een hele lijst om zelfvergevingen op toe te passen.

Gedachte:

Ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon.

Afbeelding:

Ik zie mezelf ineenkrimpen, monddood, verbijsterd, verslagen.

Emotie:

Angst dat die persoon boos wordt

Angst dat die persoon me niet begrijpt

Angst dat die persoon me belachelijk maakt

Angst dat ik het fout/verkeerd doe

Gevoel:

Me beter voelen dan de ander

Backchat:

Ik kan niet op tegen die persoon

Die persoon weet het toch altijd beter

Wat ik ook zeg, het is toch niet goed

Laat maar, ik doe het wel alleen

Ik heb er geen zin meer in

Consequentie:

Afsluiting, stoppen met delen van wat er in me omgaat, verbergen

Me afkeren van die persoon

Boosheid (emotie)

Arrogantie (emotie)

Radeloosheid (emotie)

Dominantie in backchat

Schuld geven aan de ander

Schuldgevoel (emotie)

Ik word deze persoonlijkheid/heden als Bescherming, dus feitelijk wordt angst mijn bescherming en zal ik dus mijn angst beschermen als rechtvaardiging van wie ik ben geworden

Angst voor verlies van wie ik ben geworden (emotie)

Dood-ervaring; Afsluiting van uitwisseling tussen binnen- en buitenwereld

Weigering/koppigheid (emotie)

Angst voor mensen (emotie)

Fysieke consequentie:

Ineenkrimpen, me kleiner maken

Verkramping in borst-buikgebied

Verkramping van dikke darm als afsluiting van uitwisseling tussen binnen- en buitenwereld

Uitdrukkingsloos gezicht; starende ogen in het niets

Zelfvergevingen en Zelfcorrecties volgen.

Zelfeducatie free: www.eqafe.com/free

——————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 185 – Zelfvergevingen op relaties – 18 – zelfvergevingen op de energetische vrouw

Dag 183 – Zelfvergevingen op relaties – 16 – de relatie met mijn fysiek

Dag 184 – Zelfvergevingen op relaties – 17 – de energetische vrouw

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me misbruikt te voelen in het verleden door ‘de man die ik leuk vind’ die gebruik heeft gemaakt van mij als energetische vrouw om seksueel samen te zijn met mij, waarin ik dacht dat ik het was, die energetische vrouw, en dat er misbruik is gemaakt van mij als persoon, wat ook klopt, van mij als persona als energetische vrouw, welke ik verward heb met wie ik ben als levend wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb misbruik van mezelf te maken van/in/als persona als de energetische vrouw, waarin ik steeds gezien heb dat het niet de man is die misbruik maakt maar dat het iets anders is waar ik ‘de vinger niet op kan leggen’, wat ik dus zelf ben in/als bewustzijn als energetische vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren naar ‘de man die ik leuk vind’ die weet hoe een vrouw te bespelen en te paaien om haar in bed te krijgen, in plaats van in te zien dat ik de man paai door de energetische vrouw in de strijd te gooien en te proberen de man zover te krijgen dat hij het bed met me deelt en het hierin zo fijn vindt met me dat hij niet meer weg wil/gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb heel goed te weten wanneer ik wel en niet het bed kan delen met een man, maar zodra ik de man leuk vind net doe alsof ik slachtoffer ben en erin trap en hierdoor het bed deel voordat ik heb onderzocht of we samen kunnen en zullen leven, wat niet blijkt te lukken, waarna ik druk ben met mezelf in verdriet in zelfinteresse als energetische vrouw, waarin geen ruimte is om me in te zetten voor wat het beste is voor alle leven aangezien ik zo druk ben met mezelf in verdriet in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb net te doen of het me niet zoveel uit maakt of ‘de man die ik leuk vind’ wel of niet blijft, om toch maar met de man die ik leuk vind samen te kunnen zijn en te hopen dat gaandeweg hij toch besluit dat het samen leuk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb over te brengen dat ik ook echt samen zou willen leven met ‘de man die ik leuk vind’, in plaats van hierin praktisch te onderzoeken of dit mogelijk is, alvorens stappen te ondernemen (zoals seksueel samen zijn) die onze systemen verbinden/overdragen aan de ander, wat hetgeen is wat het moeilijk/onmogelijk maakt om in zelf te blijven staan in de rol van de energetische vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alle praktische inzichten gewoon overboord te gooien als ik ‘de man leuk vind’, terwijl ik ergens al zie dat of ik of hij weg zal gaan aangezien we praktisch niet samen kunnen leven om een bepaalde reden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me toch te verbinden met ‘de man die ik leuk vind’ en zelfs met ‘de man die ik niet leuk vind’, ook als ik weet en zie dat het praktisch wellicht niet mogelijk is, maar het zo graag te hopen dat ik me toch vast verbind als energetische vrouw met de man, en hierin consequenties te veroorzaken waar ik jarenlang druk mee ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geprobeerd te hebben een man bij me te houden door het bed met hem te delen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geprobeerd te hebben een man bij me te houden door de energetische vrouw als energie naar voren te brengen en te geloven dat als hij hier geraakt door wordt, hij niet meer weggaat, in plaats van in te zien dat ik hierin probeer de man verslaafd/afhankelijk te maken van een energie als kopie van mezelf, waar ik mezelf verslaafd/afhankelijk van gemaakt heb en dus moet hij dat ook worden, anders kan ik nooit samen zijn met de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik nooit samen kan zijn met een man aangezien ik mezelf verslaafd/afhankelijk gemaakt heb van de energie van de kopie van de energetische vrouw in het geloof dat ik dit ben/hieraan moet voldoen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wel gezien te hebben dat de energetische vrouw zoals deze gemanifesteerd wordt in de wereld, niet is hoe ik ben/wil zijn, waarin ik mezelf niet heb aangepast in het plaatje van de standaard vrouwelijke rol, maar waarin ik wel een rol heb gekozen in/als bewustzijn waarin ik wel dacht te passen en waarin ik niet gezien heb dat dit nog steeds deel uit maakt van hetzelfde programma als kopie van de energetische vrouw, alleen iets anders afgesteld op mijn persoonlijke voorkeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in twijfel te trekken in het steeds meer onderzoeken en inpassen in de rol van de vrouw in de kopie van de energetische vrouw, waarin ik keer op keer ondervonden heb dat het me niet lukt om in deze energie overeind te blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik in de energie van de energetische vrouw als kopie van het vrouw-zijn, moet kunnen blijven staan, in plaats van in te zien dat ik deelname in deze energie dien te stoppen, dat deze hele energie niet echt is, en dat mijn geloof in de echtheid van deze energie hetgeen is wat me in twijfel trekt en onderuit haalt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf onderuit te halen in geloof in de hoop op een samenzijn met een man die ik al dan niet leuk vind zonder praktisch te onderzoeken of dit mogelijk is en hierin te blijven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gebruik te maken van de rol als energetisch vrouw in het geloof alleen zo een man te vinden, in angst dat als ik niet gebruik maak van deze rol, de man me niet leuk vindt, me te rechtstreeks vindt, en er uiteindelijk geen man is die hierin naast me wil staan en de energie/verslaving aan de energie in zichzelf wil stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vast te houden aan een energie als energetische vrouw uit angst dat er geen man is die ik leuk vind, die mij leuk vindt, en die ook de energie in zichzelf wil stoppen, en dus uit angst om alleen te staan en als excuus om niet alleen te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de energie in stand houd om de kans te vergroten met een man samen te zijn, in plaats van in te zien dat ik mezelf als energie in stand houd om te overleven in/als mind/bewustzijn, en het samen willen zijn met een man als excuus gebruik hiervoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze energie als energetische vrouw direct te activeren zodra er een man in de buurt komt, waarin ik mezelf volledig kwijt raak en verdwijn in de zoektocht naar een energetische match, waarin ik gemerkt heb dat ik niet kan blijven staan in de energetische match, maar toch blijf geloven in de echtheid hiervan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te blijven geloven in de echtheid van de energie terwijl ik keer op keer heb ondervonden dat ik er fysiek niet in kan blijven staan, om vervolgens mezelf en mijn fysiek er de schuld van te geven dat het me niet lukt hierin te blijven staan, gelovende dat ik het niet goed doe/niet sterk genoeg ben en dat dat de reden is dat ik geen ondersteunende relatie heb, niet ziende dat het startpunt verkeerd/gekeerd is, waarin ikzelf in de relatie met/in/als bewustzijn keer op keer onderuit ga door een geloof in een plaatje in/als de mind als energetische vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek op te willen offeren aan een beeld in mijn hoofd/bewustzijn als relatie in/als/met de energetische vrouw, waarin ik mezelf als Leven opoffer aan een geprogrammeerde kopie van mezelf als Leven in een vrouwelijke fysieke manifestatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek keer op keer aan te vallen om het feit dat het keer op keer signalen geeft die ik niet kan negeren zodra ik in de rol van de energetische vrouw stap en dus moet stoppen hierin deel te nemen aangezien ik ervaar dat het fysiek niet aanvaardbaar is voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mijn fysiek moet aanpassen in/als/aan de energetische vrouw in/als plaatje/kopie in het bewustzijn, in plaats van in te zien dat ik de kopie als energetische vrouw dien te stoppen en er gelijk aan te gaan staan door de relatie met de energie zelf te vergeven en de energie te absorberen/afvoeren via het fysiek de fysieke aarde in, waarin ik mezelf kan corrigeren en juist in/als het fysiek kan opstaan.

Ik stel mezelf ten doel de signalen in mijn fysiek serieus te nemen en te zien als signaal dat ik energie genereer, welke oude opgeslagen energie als opgeslagen herinneringen triggert en welke ik dus nog dien uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met de aanvallen op mijn fysiek als mijn fysiek niet doet wat ik wil, waarin het ‘wat ik wil’ niet is wie ik ben in zelf-wil, maar wie ik ben in zelf-interesse als energetische vrouw, erop uit om energie te genereren/uit te lokken, om mezelf als energetische vrouw in/als bewustzijn mee te voeden zodat ik in/als bewustzijn kan blijven bestaan en niet alleen hoef te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man te gebruiken/misbruiken om mezelf te voeden als energetische vrouw, en boos/verdrietig te worden als de man hier niet mee instemt, wetende dat de man hier niet mee in hoort te stemmen, dat het mezelf niet ondersteunt in potentieel in wie ik kan zijn, maar ondertussen niet verder zie in mezelf hoe ik werkelijk alleen kan staan, vrij van energetische verslavingen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf vrij te maken van energetische verslavingen in/als/aan de energetische vrouw.

Als ik mezelf zie verdwijnen/participeren in energie, geactiveerd in communicatie/interactie met ‘een man die ik leuk vind’, dan stop ik, ik adem. Ik onderzoek wat ik aan het doen ben, in het moment, of ik plaats een vlaggetje zodat ik er later in kan zien. Ik zie in mezelf welke persoonlijkheid geactiveerd wordt en welke angst als afscheiding hieraan ten grondslag ligt, waardoor ik denk energie te moeten genereren om iets voor elkaar te krijgen en/of om iemand bij me te houden. Ik stop, ik adem, ik stop met de woorden die ik aan het produceren ben. Ik adem, en zie wat er opkomt. In de adem spreek ik opnieuw. Als het me niet lukt de energie te stoppen in interactie/communicatie, dan stop ik de interactie/communicatie, communiceer dit met desbetreffende man en kom later terug, wanneer ik duidelijkheid heb in mezelf over wat er geactiveerd werd.

Ik stel mezelf ten doel de reacties van mezelf als energetische vrouw te onderzoeken, uit te schrijven, zelf te vergeven en mezelf te corrigeren als deze opkomen in specifieke situaties.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysieke reacties te onderzoeken in context met de situatie waarin ik me bevind gerelateerd aan de energetische vrouw, zodat ik kan zien waar ik relaties gelegd heb waarin ik energie genereer/wil genereren ten koste van mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel constant en duidelijk te zijn en hierin te staan als wie ik ben als fysieke vrouw in communicatie met de man, waarin ik me realiseer dat we beiden in een verschillend lichaam leven waarin we beiden geprogrammeerd zijn in/als bewustzijnssysteem waarin een ieder in proces is om dit te stoppen en we hierin dus gelijk zijn aan elkaar.

Ik stel mezelf ten doel samen te werken met de man in plaats van elkaar tegen te werken en/of onderuit te halen in energetische reacties, en elkaar in gelijkheid te ondersteunen in het zelf vrijmaken van de mannelijke en vrouwelijke energetische programma’s en hier aanwezig te zijn/blijven/komen in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel zelfvergevingen toe te passen op de herinneringen die opkomen als ervaringen van wantrouwen richting de man, voortkomend uit het gedrag van mezelf als energetische vrouw in het creeren van relaties als energie om mezelf in/als bewustzijn aan vast te houden en in leven te houden, welke voortkomen uit wantrouwen naar mezelf in defenitie van de energetische vrouw die niet te vertrouwen is, en welke mezelf beletten zelf te vertrouwen.

Ik stel mezelf ten doel de energetische relaties in/als de mind/het bewustzijn als energetische vrouw te stoppen zodat ik adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving en correctie voor correctie, een en geliik wordt als zelf-vertrouwen en hierin een betrouwbaar menselijk wezen.

————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life