Dag 211 – Zelfvergevingen/Zelfcorrecties-3 op ‘Motie van Wantrouwen’

Dag 207 – Motie van wantrouwen – Angst als E-Motie als Rechtvaardiging van Manipulatie

Dag 208 – Zelfvergevingen/Zelfcorrecties-1 op ‘Motie van Wantrouwen’

Dag 210 – Zelfvergevingen/Zelfcorrecties-2 op ‘Motie van Wantrouwen’

Backchat:

Ik kan niet op tegen die persoon

Die persoon weet het toch altijd beter

Wat ik ook zeg, het is toch niet goed

Laat maar, ik doe het wel alleen

Ik heb er geen zin meer in

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in mijn hoofd in de woorden ‘ik kan niet op tegen die persoon’.

Ik realiseer me dat ik niet op hoef te kunnen tegen een persoon, en dat ik hiermee bezig ben om ‘op te kunnen’ tegen een persona in mezelf waarin ik mezelf overheers en hierin ervaar hier niet tegenop te kunnen. Door deze ervaring te geloven maak ik mezelf minder dan mezelf participerend in persona in/als bewustzijn in backchat, en als ik hier vervolgens naar ga leven, in projectie op een ander mens, waarbij deze ervaring in/als persona in mezelf geactiveerd wordt, bevestig ik mezelf in/als bewustzijn als sterker dan ikzelf als Leven, aangezien ik mezelf laat leiden door mezelf in/als bewustzijn in backchat, welke voortkomt uit angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten leiden door mezelf in/als bewustzijn participerend in/als backchat in een ervaring van angst, gelovend dat ik dit ben en hierin mezelf afhankelijk makend van wie ik geloof dat ik ben in/als bewustzijn, waarbij we weer terug zijn bij het Geloof in afhankelijkheid van God/De Mind/De Geest/Het Bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de woorden in mijn hoofd als ‘ik kan niet op tegen die persoon’ in backchat te geloven als werkelijkheid, en in dit geloof mezelf in werkelijkheid te manifesteren als de woorden ‘ik kan niet op tegen die persoon’ door deze woorden te leven als zijnde zo ben ik.

Ik stel mezelf ten doel mijn participatie in de woorden ‘ik kan niet op tegen die persoon’ te stoppen. Als ik de woorden ‘ik kan niet op tegen die persoon’ in mijn hoofd op zie komen, dan stop ik, ik adem. Ik breng mezelf hier in het fysiek, kijk om me heen en zie dat er werkelijk niets gerelateerd is in mijn fysieke werkelijkheid wat ook maar te maken heeft met deze woorden. Dus ik stop, ik adem in, ik ervaar de reactie in mij, ik houd de adem vast, ik zie waar deze reactie mee te maken heeft, ik adem uit, ik laat de energie gekoppeld aan deze reactie door me heen stromen de aarde in, ik houd vast en zie of er nog iets beweegt in mij ten aanzien van deze woorden, en zoja, dan ga ik verder met dit onderzoek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in mijn hoofd in de woorden ‘die persoon weet het toch altijd beter’.

Als ik mezelf zie participeren in de woorden ‘die persoon weet het toch altijd beter’, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf hoe ik in/als bewustzijn het altijd beter weet, altijd een reden heb om mezelf in/als bewustzijn te geloven, waarin ik mezelf als leven in aanwezigheid hier in het fysiek, onderdruk. Ik realiseer me dat voor mij in/als bewustzijn het nooit genoeg is, aangezien ik in/als bewustzijn altijd door zal gaan om energie te genereren ter overleving in/als bewustzijn. Dus, het heeft geen zin hiermee een ‘strijd’ aan te gaan, welke alleen maar uitloopt in een algehele ervaring van ‘het heeft geen zin’ en dus van ‘geen zin hebben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in mijn hoofd in de woorden ‘wat ik ook zeg, het is toch niet goed’.

Ik realiseer me dat ik hierin relateer aan mijn eigen beoordelingssysteem in/als bewustzijn, waarin ik het nooit goed genoeg doe, waarin ik nooit aan mijn eigen streven in/als bewustzijn kan voldoen, aangezien ik mezelf  in/als bewustzijn altijd een ‘hoger doel’ zal voorhouden om naar te streven, zodat ik altijd energie blijf genereren in het nastreven van dit doel in een uitgangspunt van onvrede dus in/als bewustzijn.

ik realiseer me dat ik in mezelf mijn eigen minderwaardigheidservaring creeer door doelen te stellen in/als bewustzijn waar ik niet aan kan voldoen in werkelijkheid in/als bewustzijn, en me dus constant als minderwaardig ervaar in/als bewustzijn waardoor ik nooit aanwezig ben in gelijkheid in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in mijn hoofd in de woorden ‘laat maar, ik doe het wel alleen’.

Ik realiseer me dat ik op deze manier kan blijven bestaan in/als bewustzijn door mijn woorden niet in werkelijkheid naar voren te brengen ter correctie van mezelf als leven maar deze bewaar in mijn hoofd in backchat ter generatie van energie in mezelf in/als bewustzijn. Ik realiseer me dat ik me ongemakkelijk en onveilig voel als ik dit alleen-zijn in mijn hoofd opgeef, aangezien ik hierin de fouten/failures in mezelf onder ogen krijg van wie ik geworden ben in/als bewustzijn, me niet realiserende dat failures open deuren als mogelijkheden zijn om in te stappen en mezelf te corrigeren ten behoeve van mezelf als leven en hierin ten behoeve van alle leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me ongemakkelijk en onveilig te voelen als ik het alleen-zijn in mijn hoofd opgeef en mijn fouten als failures onder ogen zie welke naar voren komen in mijn woorden in de fysieke  werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fouten/failures in mezelf in/als bewustzijn te ervaren als iets verschrikkelijks wat verborgen moet worden, wat niemand mag zien, anders is het met me gedaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het met me gedaan is als iemand mijn fouten/failures ziet en/of hoort in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen over mijn fouten/failures in/als bewustzijn, en tegelijkertijd te denken dat het ook weer niet zo erg is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven, als tegenhanger van de ervaring als iets verschrikkelijks, dat het niet zo heel erg is als wie ik ben geworden in fout/failure in/als bewustzijn, aangezien het maar kleine foutjes lijken, in plaats van in te zien dat de grootte niet uitmaakt, een foutje is een failure en dient te worden gecorrigeerd om werkelijk gestopt te worden in het voortbrengen van een disbalans in/als ongelijkheid in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de grootte van een fout/failure te gebruiken als maatstaf voor wel of geen correctie en hierin dus opnieuw te gaan vergelijken en oordelen, en mezelf zo vast te houden in de gevangenis van het bewustzijn in oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat een ander zegt ‘zie je wel, ik wist het wel’ als ik een fout/failure toon.

Ik realiseer me dat ik in/als bewustzijn alles in de gaten houd en hierin naar mezelf en de ander zeg ‘zie je wel, ik wist het wel’. Hierin ben ik niet aanwezig in ieder moment als zijnde nieuw, maar participeer ik in een opeenstapeling als opstapeling van herinneringen, waarin ik een reactie in mezelf geaccumuleerd heb.

Als ik mezelf zie participeren in angst geprojecteerd op een ander als dat die zou zeggen ‘zie je wel, ik wist het wel’, dan stop ik, ik adem. Ik adem in en ervaar de angst, ik houd vast en zie waaraan die gerelateerd is, ik adem uit en laat de energie gekoppeld aan de angst door me heen stromen de aarde in, ik houd vast en zie of en wat er nog aan reactie in mezelf over is welke ik verder dien te onderzoeken.

Ik realiseer me dat dit patroon is opgebouwd in mijn hele leven, en dat ik dus vele dimensies hierin gecreeerd heb welke ik adem voor adem zal moeten doorwandelen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in/als de adem in geduld en mezelf te vergeven waar ik te ongeduldig aan het trekken en duwen ben in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in mijn hoofd in de woorden ‘ik heb er geen zin meer in’.

Als ik geen zin hebben in mezelf ervaar, dan stop ik, ik adem. ik realiseer me dat ik de ervaring van geen zin hebben gecreeerd heb ik de woorden als ‘ik heb er geen zin meer in’, welke ik creeer als reactie op het geloof in het aangaan van de strijd met mezelf in/als bewustzijn, welke ik nooit ‘win’, waardoor ik ervaar dat het geen zin heeft. Ik realiseer me dat dit tot niets leidt behalve tot opgeven van mezelf en mezelf in/als bewustzijn de leiding te geven tot in de eeuwigheid, waarin ik mezelf opbrand in/als energie. Dit is niet acceptabel, en dus stop ik.

Ik sta mezelf niet toe mezelf op te branden in/als energie in/als bewustzijn.

Ik sta mezelf niet toe mezelf op te geventen behoeve van mezelf in/als bewustzijn.

In plaats hiervan, ik adem in, ik ervaar het geen zin hebben, ik houd de adem vast, ik zie waaraan het gerelateerd is, ik adem uit, ik laat de energie gekoppeld aan de ervaring van geen zin hebben dor me heen stromen de aarde in, ik houd de adem vast en zie wat er nog als reactie in me over blijft om verder te onderzoeken, welke ik eventueel later uit kan schrijven en uitgebreider in kan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zinnen in me op te zien komen als ‘dat lukt me nooit’ en ‘het is teveel’.

Ik stop, ik adem, ik ben hier. Adem voor adem pak ik op wat gedaan moet worden, no matter how long it takes. Door mezelf vast te houden in/als bewustzijn in tijd, houd ik mezelf alleen maar vast in een ervaring van haast en hieraan gekoppeld van ‘het nooit halen’. In plaats hiervan ondersteun ik mezelf adem voor adem, moment voor moment, dag voor dag.

Ik stel mezelf ten doel te oefenen in de adem aanwezig te zijn en (mezelf in) de adem te vertrouwen zodat ik mezelf in/als ervaring in gevoelens en emoties los kan laten.

Wordt vervolgd

www.eqafe.com

www.eqafe.com/free

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Advertenties

Dag 207 – Motie van Wantrouwen – Angst als E-Motie als Rechtvaardiging van Manipulatie

Ik doe iets vreemds in angst. Als ik angst voor een persoon (lees persoonlijkheid) ervaar, denk ik deze angst te moeten benoemen tegenover die persoon om in deze angst op te staan. Waarin ik natuurlijk enorme angst ervaar om dit te benoemen, en dus spreek in angst, en hierin vraag ik tevens de persoon om iets met mijn angst te doen. Waarom doe ik dit zo? Feitelijk projecteer ik angst in/als mezelf voor een bepaalde persoonlijkheid in/als mezelf op de andere persoon die deze persoonlijkheid reflecteert waar ik in mezelf angst voor ervaar.

Op de een of andere manier heb ik altijd geloofd dat ik hierin ‘kleur’ moet bekennen tegenover die andere persoon, dat ik de goedkeuring van die ander nodig heb om de angst te stoppen in mezelf. Zolang die andere persoon het niet weet, en dus geen goedkeuring kan geven, kan ik de angst in mezelf niet stoppen, dat ervaar ik dan als niet eerlijk, want ik heb daarvoor toch zolang in angst verkeerd tegenover deze persoon en hierin backchat gecreeerd, dus ik moet dit toch delen, anders ben ik hypocriet.

Dit herken ik als een kerkelijk construct, waar je moet gaan biechten/boete doen, om vrij te komen van de zonden in jezelf, en dit kan alleen via een persoon die hiertoe de machte heeft, de machte om met God te spreken, oftewel een persoon die ik mijn macht geef tot Vergeving. Feitelijk leg ik hierin mijn zelfverantwoordelijkheid bij de andere persoon.

Nu is het zo dat als een andere persoon hier met begrip naar luistert, dit snel wordt opgelost. Er is begrip, wat gelijk is aan vergeving, ik ben vergeven door de andere persoon, mijn angst verdwijnt, en ik kan communiceren zonder angst.

Maar wat als de andere persoon geen begrip toont en/of hiermee niet akkoord gaat? Dan zou er geen mogelijkheid zijn om vrij te komen van mijn angst, om vergeven te worden. Dit is compleet het Godsconstruct, waarin vergeving via een andere persoon via ‘God’ loopt. Bij de Gratie van God.

En dit is feitelijk waarin ik mijn hele leven ‘verkeerd’ heb. Ik werd niet begrepen, dat werd letterlijk zo gezegd. En dus heb ik hierin mezelf niet begrepen en vergeven door te blijven wachten op het begrip als vergeving van de andere persoon, waarin ik zelf een persoonlijkheid in/als angst gecreeerd heb. Waarin ik een ervaring gecreeerd heb dat ik alleen in gelijkheid kan communiceren met iemand die me begrijpt/vergeeft. Zoniet, dan doe ik het ‘verkeerd’ in mijn ervaring. Wat niet in gelijkheid is als mezelf in zelfoprechtheid maar in gelijkheid onderling in relatie tot elkaar, afhankelijk van elkaars begrip. Wat pas werkelijk/in werkelijkheid verkeerd als gekeerd is in/als de mind/het bewustzijn.

Hierin heb ik mezelf geforceerd door mezelf steeds door een angst heen te duwen om zo de angst ‘te overwinnen’. Op een gegeven moment ben ik hiermee gestopt, aangezien het me niet meer lukte, ik was fysiek uitgeput, en ik ben in de angst gaan zitten. In angst heb ik veel geaccepteerd en toegestaan, in mezelf en in de ander, waarin ik een reactie bij de ander  in eerste instantie ook nog eens zelf trigger/uitlok door in angst te bestaan en te spreken.

Waarom vind ik van alles goed/God? Uit angst dat ik anders niet Goed ben/ bij God kom. In een geloof dat ik een ander ‘nodig heb’ voor goedkeuring dus om bij god te komen. In een geloof dat ik het zelf niet kan, dus voortkomend uit Zelftwijfel. En in een basis van zelftwijfel, twijfel aan zelf, komt er een geloof in/afhankelijkheid van iets of iemand buiten zelf, waarin ik natuurlijk angst ervaar/creeer tegenover die persoon om uit de Gratie Gods te vallen, en tegelijkertijd boos word omdat ik juist mezelf vrij wil maken wat me niet lukt, want ik ben aan het wachten op die andere persoon, dat die iets doet wat onze ‘relatie verbreekt’, en dus ga ik met angst naar die andere persoon toe in de hoop dat die andere persoon iets doet en wil ik de verantwoordelijkheid dus bij de andere persoon leggen – in plaats van zelfverantwoordelijkheid te nemen voor mijn angsten en de relatie met/als angst met/als mezelf in mezelf te verbreken – want ik geloof onbewust en/of onderbewust dat dat niet zomaar mag, dat ik toestemming nodig heb, en dus handel ik bewust, automatisch naar mijn onderbewuste/onbewuste programma, niet ziende dat ik manipuleer, aangezien ik zelf gemanipuleerd word/mezelf manipuleer in/als Bewustzijn.

Ik manipuleer dus met angst om mezelf vrij te krijgen van deze angst, en deze angst gebruik ik als rechtvaardiging van mijn daden. Angst, als E-motie als rechtvaardiging van de manipulatie in angst. Waaruit de Motie van Wantrouwen voortkomt; de Macht wordt aan de Persoon/de Persoonlijkheid/het Bestuur/de Regering gegeven en ondertussen bestaat er een volledig wantrouwen naar die persoon/persoonlijkheid/regering/bestuur toe, aangezien het uitgangspunt angst is – een uitgang/backdoor weg van zelfverantwoordelijkheid – dus manipulatie, dus niet zelfoprecht, en hierin altijd vatbaar voor/afhankelijk van manipulatie door de persoon/persoonlijkheid/regering/bestuur. De Motie van Wantrouwen wordt het Motief als grond waarop we iets gaan verdedigen. De angst wordt de reden/het uitgangspunt van leven welke we gaan verdedigen als rechtvaardiging van ons gedrag in/als angst.

De basis is Wantrouw in plaats van Zelftrouw, welke we projecteren op iets of iemand buiten ons als zijnde niet te vertrouwen. Motie van Wantrouwen.

Zie hier de samenleving waarin we leven. Diep weggestopt en verdraaid dus ‘onzichtbaar’ in onszelf en tegelijkertijd zichtbaar in alles wat we creeren in deze wereld op het moment. Zelfs tijdens het schrijven draait het weg/draai ik weg.

Een hele lijst om zelfvergevingen op toe te passen.

Gedachte:

Ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon.

Afbeelding:

Ik zie mezelf ineenkrimpen, monddood, verbijsterd, verslagen.

Emotie:

Angst dat die persoon boos wordt

Angst dat die persoon me niet begrijpt

Angst dat die persoon me belachelijk maakt

Angst dat ik het fout/verkeerd doe

Gevoel:

Me beter voelen dan de ander

Backchat:

Ik kan niet op tegen die persoon

Die persoon weet het toch altijd beter

Wat ik ook zeg, het is toch niet goed

Laat maar, ik doe het wel alleen

Ik heb er geen zin meer in

Consequentie:

Afsluiting, stoppen met delen van wat er in me omgaat, verbergen

Me afkeren van die persoon

Boosheid (emotie)

Arrogantie (emotie)

Radeloosheid (emotie)

Dominantie in backchat

Schuld geven aan de ander

Schuldgevoel (emotie)

Ik word deze persoonlijkheid/heden als Bescherming, dus feitelijk wordt angst mijn bescherming en zal ik dus mijn angst beschermen als rechtvaardiging van wie ik ben geworden

Angst voor verlies van wie ik ben geworden (emotie)

Dood-ervaring; Afsluiting van uitwisseling tussen binnen- en buitenwereld

Weigering/koppigheid (emotie)

Angst voor mensen (emotie)

Fysieke consequentie:

Ineenkrimpen, me kleiner maken

Verkramping in borst-buikgebied

Verkramping van dikke darm als afsluiting van uitwisseling tussen binnen- en buitenwereld

Uitdrukkingsloos gezicht; starende ogen in het niets

Zelfvergevingen en Zelfcorrecties volgen.

Zelfeducatie free: www.eqafe.com/free

——————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 185 – Zelfvergevingen op relaties – 18 – zelfvergevingen op de energetische vrouw

Dag 183 – Zelfvergevingen op relaties – 16 – de relatie met mijn fysiek

Dag 184 – Zelfvergevingen op relaties – 17 – de energetische vrouw

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me misbruikt te voelen in het verleden door ‘de man die ik leuk vind’ die gebruik heeft gemaakt van mij als energetische vrouw om seksueel samen te zijn met mij, waarin ik dacht dat ik het was, die energetische vrouw, en dat er misbruik is gemaakt van mij als persoon, wat ook klopt, van mij als persona als energetische vrouw, welke ik verward heb met wie ik ben als levend wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb misbruik van mezelf te maken van/in/als persona als de energetische vrouw, waarin ik steeds gezien heb dat het niet de man is die misbruik maakt maar dat het iets anders is waar ik ‘de vinger niet op kan leggen’, wat ik dus zelf ben in/als bewustzijn als energetische vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren naar ‘de man die ik leuk vind’ die weet hoe een vrouw te bespelen en te paaien om haar in bed te krijgen, in plaats van in te zien dat ik de man paai door de energetische vrouw in de strijd te gooien en te proberen de man zover te krijgen dat hij het bed met me deelt en het hierin zo fijn vindt met me dat hij niet meer weg wil/gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb heel goed te weten wanneer ik wel en niet het bed kan delen met een man, maar zodra ik de man leuk vind net doe alsof ik slachtoffer ben en erin trap en hierdoor het bed deel voordat ik heb onderzocht of we samen kunnen en zullen leven, wat niet blijkt te lukken, waarna ik druk ben met mezelf in verdriet in zelfinteresse als energetische vrouw, waarin geen ruimte is om me in te zetten voor wat het beste is voor alle leven aangezien ik zo druk ben met mezelf in verdriet in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb net te doen of het me niet zoveel uit maakt of ‘de man die ik leuk vind’ wel of niet blijft, om toch maar met de man die ik leuk vind samen te kunnen zijn en te hopen dat gaandeweg hij toch besluit dat het samen leuk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb over te brengen dat ik ook echt samen zou willen leven met ‘de man die ik leuk vind’, in plaats van hierin praktisch te onderzoeken of dit mogelijk is, alvorens stappen te ondernemen (zoals seksueel samen zijn) die onze systemen verbinden/overdragen aan de ander, wat hetgeen is wat het moeilijk/onmogelijk maakt om in zelf te blijven staan in de rol van de energetische vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alle praktische inzichten gewoon overboord te gooien als ik ‘de man leuk vind’, terwijl ik ergens al zie dat of ik of hij weg zal gaan aangezien we praktisch niet samen kunnen leven om een bepaalde reden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me toch te verbinden met ‘de man die ik leuk vind’ en zelfs met ‘de man die ik niet leuk vind’, ook als ik weet en zie dat het praktisch wellicht niet mogelijk is, maar het zo graag te hopen dat ik me toch vast verbind als energetische vrouw met de man, en hierin consequenties te veroorzaken waar ik jarenlang druk mee ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geprobeerd te hebben een man bij me te houden door het bed met hem te delen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geprobeerd te hebben een man bij me te houden door de energetische vrouw als energie naar voren te brengen en te geloven dat als hij hier geraakt door wordt, hij niet meer weggaat, in plaats van in te zien dat ik hierin probeer de man verslaafd/afhankelijk te maken van een energie als kopie van mezelf, waar ik mezelf verslaafd/afhankelijk van gemaakt heb en dus moet hij dat ook worden, anders kan ik nooit samen zijn met de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik nooit samen kan zijn met een man aangezien ik mezelf verslaafd/afhankelijk gemaakt heb van de energie van de kopie van de energetische vrouw in het geloof dat ik dit ben/hieraan moet voldoen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wel gezien te hebben dat de energetische vrouw zoals deze gemanifesteerd wordt in de wereld, niet is hoe ik ben/wil zijn, waarin ik mezelf niet heb aangepast in het plaatje van de standaard vrouwelijke rol, maar waarin ik wel een rol heb gekozen in/als bewustzijn waarin ik wel dacht te passen en waarin ik niet gezien heb dat dit nog steeds deel uit maakt van hetzelfde programma als kopie van de energetische vrouw, alleen iets anders afgesteld op mijn persoonlijke voorkeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in twijfel te trekken in het steeds meer onderzoeken en inpassen in de rol van de vrouw in de kopie van de energetische vrouw, waarin ik keer op keer ondervonden heb dat het me niet lukt om in deze energie overeind te blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik in de energie van de energetische vrouw als kopie van het vrouw-zijn, moet kunnen blijven staan, in plaats van in te zien dat ik deelname in deze energie dien te stoppen, dat deze hele energie niet echt is, en dat mijn geloof in de echtheid van deze energie hetgeen is wat me in twijfel trekt en onderuit haalt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf onderuit te halen in geloof in de hoop op een samenzijn met een man die ik al dan niet leuk vind zonder praktisch te onderzoeken of dit mogelijk is en hierin te blijven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gebruik te maken van de rol als energetisch vrouw in het geloof alleen zo een man te vinden, in angst dat als ik niet gebruik maak van deze rol, de man me niet leuk vindt, me te rechtstreeks vindt, en er uiteindelijk geen man is die hierin naast me wil staan en de energie/verslaving aan de energie in zichzelf wil stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vast te houden aan een energie als energetische vrouw uit angst dat er geen man is die ik leuk vind, die mij leuk vindt, en die ook de energie in zichzelf wil stoppen, en dus uit angst om alleen te staan en als excuus om niet alleen te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de energie in stand houd om de kans te vergroten met een man samen te zijn, in plaats van in te zien dat ik mezelf als energie in stand houd om te overleven in/als mind/bewustzijn, en het samen willen zijn met een man als excuus gebruik hiervoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze energie als energetische vrouw direct te activeren zodra er een man in de buurt komt, waarin ik mezelf volledig kwijt raak en verdwijn in de zoektocht naar een energetische match, waarin ik gemerkt heb dat ik niet kan blijven staan in de energetische match, maar toch blijf geloven in de echtheid hiervan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te blijven geloven in de echtheid van de energie terwijl ik keer op keer heb ondervonden dat ik er fysiek niet in kan blijven staan, om vervolgens mezelf en mijn fysiek er de schuld van te geven dat het me niet lukt hierin te blijven staan, gelovende dat ik het niet goed doe/niet sterk genoeg ben en dat dat de reden is dat ik geen ondersteunende relatie heb, niet ziende dat het startpunt verkeerd/gekeerd is, waarin ikzelf in de relatie met/in/als bewustzijn keer op keer onderuit ga door een geloof in een plaatje in/als de mind als energetische vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek op te willen offeren aan een beeld in mijn hoofd/bewustzijn als relatie in/als/met de energetische vrouw, waarin ik mezelf als Leven opoffer aan een geprogrammeerde kopie van mezelf als Leven in een vrouwelijke fysieke manifestatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek keer op keer aan te vallen om het feit dat het keer op keer signalen geeft die ik niet kan negeren zodra ik in de rol van de energetische vrouw stap en dus moet stoppen hierin deel te nemen aangezien ik ervaar dat het fysiek niet aanvaardbaar is voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mijn fysiek moet aanpassen in/als/aan de energetische vrouw in/als plaatje/kopie in het bewustzijn, in plaats van in te zien dat ik de kopie als energetische vrouw dien te stoppen en er gelijk aan te gaan staan door de relatie met de energie zelf te vergeven en de energie te absorberen/afvoeren via het fysiek de fysieke aarde in, waarin ik mezelf kan corrigeren en juist in/als het fysiek kan opstaan.

Ik stel mezelf ten doel de signalen in mijn fysiek serieus te nemen en te zien als signaal dat ik energie genereer, welke oude opgeslagen energie als opgeslagen herinneringen triggert en welke ik dus nog dien uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met de aanvallen op mijn fysiek als mijn fysiek niet doet wat ik wil, waarin het ‘wat ik wil’ niet is wie ik ben in zelf-wil, maar wie ik ben in zelf-interesse als energetische vrouw, erop uit om energie te genereren/uit te lokken, om mezelf als energetische vrouw in/als bewustzijn mee te voeden zodat ik in/als bewustzijn kan blijven bestaan en niet alleen hoef te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man te gebruiken/misbruiken om mezelf te voeden als energetische vrouw, en boos/verdrietig te worden als de man hier niet mee instemt, wetende dat de man hier niet mee in hoort te stemmen, dat het mezelf niet ondersteunt in potentieel in wie ik kan zijn, maar ondertussen niet verder zie in mezelf hoe ik werkelijk alleen kan staan, vrij van energetische verslavingen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf vrij te maken van energetische verslavingen in/als/aan de energetische vrouw.

Als ik mezelf zie verdwijnen/participeren in energie, geactiveerd in communicatie/interactie met ‘een man die ik leuk vind’, dan stop ik, ik adem. Ik onderzoek wat ik aan het doen ben, in het moment, of ik plaats een vlaggetje zodat ik er later in kan zien. Ik zie in mezelf welke persoonlijkheid geactiveerd wordt en welke angst als afscheiding hieraan ten grondslag ligt, waardoor ik denk energie te moeten genereren om iets voor elkaar te krijgen en/of om iemand bij me te houden. Ik stop, ik adem, ik stop met de woorden die ik aan het produceren ben. Ik adem, en zie wat er opkomt. In de adem spreek ik opnieuw. Als het me niet lukt de energie te stoppen in interactie/communicatie, dan stop ik de interactie/communicatie, communiceer dit met desbetreffende man en kom later terug, wanneer ik duidelijkheid heb in mezelf over wat er geactiveerd werd.

Ik stel mezelf ten doel de reacties van mezelf als energetische vrouw te onderzoeken, uit te schrijven, zelf te vergeven en mezelf te corrigeren als deze opkomen in specifieke situaties.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysieke reacties te onderzoeken in context met de situatie waarin ik me bevind gerelateerd aan de energetische vrouw, zodat ik kan zien waar ik relaties gelegd heb waarin ik energie genereer/wil genereren ten koste van mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel constant en duidelijk te zijn en hierin te staan als wie ik ben als fysieke vrouw in communicatie met de man, waarin ik me realiseer dat we beiden in een verschillend lichaam leven waarin we beiden geprogrammeerd zijn in/als bewustzijnssysteem waarin een ieder in proces is om dit te stoppen en we hierin dus gelijk zijn aan elkaar.

Ik stel mezelf ten doel samen te werken met de man in plaats van elkaar tegen te werken en/of onderuit te halen in energetische reacties, en elkaar in gelijkheid te ondersteunen in het zelf vrijmaken van de mannelijke en vrouwelijke energetische programma’s en hier aanwezig te zijn/blijven/komen in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel zelfvergevingen toe te passen op de herinneringen die opkomen als ervaringen van wantrouwen richting de man, voortkomend uit het gedrag van mezelf als energetische vrouw in het creeren van relaties als energie om mezelf in/als bewustzijn aan vast te houden en in leven te houden, welke voortkomen uit wantrouwen naar mezelf in defenitie van de energetische vrouw die niet te vertrouwen is, en welke mezelf beletten zelf te vertrouwen.

Ik stel mezelf ten doel de energetische relaties in/als de mind/het bewustzijn als energetische vrouw te stoppen zodat ik adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving en correctie voor correctie, een en geliik wordt als zelf-vertrouwen en hierin een betrouwbaar menselijk wezen.

————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 183 – Zelfvergevingen op relaties – 16 – de relatie met mijn fysiek

Dag 181 – Zelfvergevingen op relaties – 14 – opstaan in de ochtend/samen

Dag 182 – Zelfvergevingen op relaties – 15 – opstaan in de ochtend/alleen

In een chat met Larry kwam het gesprek via slapen op spreken met het lichaam. Hardop spreken met het lichaam, het is nooit in me opgekomen om mezelf in/en het fysiek op deze manier te ondersteunen. Ik weet, en pas ook toe, dat communicatie, hardop spreken, tussen 2 mensen effectief is om de relatie te verbeteren, noodzakelijk zelfs om veel mis-(ver)-standen te voorkomen. Ik zorg voor mijn fysiek door te ondersteunen in voeding, rust, beweging, verzorging. Ondertussen heb ik mijn fysiek vaak aangevallen in gedachten en soms zelfs hardop in woorden van frustratie als fysieke klachten me storen, waarin ik het vertrouwen in mijn fysiek ben kwijt geraakt. Dus ik val aan in gedachten en laat mezelf/mijn fysiek dan een beetje bungelen zeg maar. Ik moet er niet aan denken (lol) dat ik iemand anders zo behandel zoals ik me heb opgesteld tegenover mijn fysiek, in gedachten. Dus waarom wel mezelf? Waarom communiceer ik niet in woorden met mijn fysiek ter ondersteuning van elkaar?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf/mijn fysiek zo hard aan te vallen in de mind/het bewustzijn als het niet doet wat ik zou willen, gefrustreerd door het feit dat ik weet dat ik het ongemak zelf manifesteer/gemanifesteerd heb maar niet ziende hoe het te stoppen/veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het onbewust en /of onderbewust maar onzinnig te vinden om met mijn fysiek te communiceren en te vinden dat het fysiek het gewoon moet doen, waardoor ik bewust niet communiceer met mijn fysiek en me hard opstel tegenover mijn fysiek, vindend dat die het gewoon moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren met mijn eigen fysiek samen te werken door te vinden dat mijn fysiek het gewoon moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek voor lief en vanzelfsprekend te nemen, in plaats van lief te zijn voor mijn lichaam en/door te spreken in woorden met mijn lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me een beetje belachelijk te voelen als ik spreek tegen mijn lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet zeggen tegen mijn lichaam, zo verdrietig ben ik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo verdrietig te zijn/verdriet te ervaren in relatie met mijn fysiek, waardoor ik niet weet wat ik moet zeggen, in plaats van in te zien dat ik verdriet ervaar doordat ik niets zeg/niet spreek met mijn lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet geweten te hebben dat ik hardop kan spreken met mijn lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat niemand, tot nu toe, me ooit verteld heeft dat ik gewoon kan spreken met mijn lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb uberhaupt verdriet te ervaren dat er zoveel belangrijke zaken nooit besproken zijn en ik die dus nooit geweten heb en alles maar alleen uit heb moeten zoeken, met tot gevolg dat ik mijn lichaam het ook maar alleen laat uitzoeken, ik voed het, ik geef de benodigdheden, en verder moet mijn lichaam het maar uitzoeken en het gewoon doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam te behandelen zoals ik zelf opgevoed ben, in alle basisbenodigdheden voorzien, en hierin ook werkelijk nooit in de steek gelaten en goed verzorgd,  maar zonder werkelijke communicatie in woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mijn lichaam door niet te spreken/geen woorden te gebruiken, maar in stilte de benodigdheden te geven en stilletjes te hopen dat dit voldoende is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb stilletjes te hopen dat het voldoende is om de basisbenodigdheden te geven aan mijn fysiek om gezond te blijven, in plaats van in te zien dat er geen levende relatie in eenheid en gelijkheid tot stand komt zonder toepassing van klank in/als levende woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen dat mijn lichaam het zelf doet, in plaats van het Zelf te doen en mezelf richting te geven in/als/met Levende Woorden en hierin een ondersteunende relatie met mijn fysiek op te bouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het lichaam het gewoon zelf doet, dat het alleen de voedingsstoffen nodig heeft om te leven, in plaats van in te zien dat klank in woorden werkelijk Leven brengen en ik in mijn fysiek zonder Levende Woorden als mezelf niet tot Leven kan komen, en mijn fysiek op die manier ook slechts een voertuig blijft, welke ik voer en welke mij vervoert, maar waar geen werkelijke relatie in samenwerking aanwezig is zolang ikzelf niet Aanwezig ben in/als het Levende Woord.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om mijn Stem te gebruiken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onwennig tegenover mijn eigen stem te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren over het feit dat ik niet stem, niet sta als mijn stem, niet stem zodat ik sta, waarin de schaamte me er van weerhoudt dit toe te gaan passen aangezien ik bang ben dat deze schaamte en het ongemak hoorbaar is in mijn stem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet gewend te zijn werkelijk te spreken en mijn stem te gebruiken in/als klank welke resoneert door het fysiek, en hierin mezelf overeen te stemmen met mijn fysiek en mijn fysiek met mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om mijn stem te oefenen, zelfs als ik alleen ben.

Ik stel mezelf ten doel mijn stem te oefenen als ik alleen ben door klanken uit te proberen en te ervaren hoe en waar deze resoneren in mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel hardop met mijn fysiek te spreken en hierin mijn fysiek te ondersteunen door klanken en woorden te spreken en te zien wat het antwoord, waar het antwoord en waar het niet antwoord.

Ik stel mezelf ten doel de relatie met mijn fysiek in klank van mijn eigen stem, als basisrelatie te ontwikkelen en van hieruit te spreken met een ander, in stem en in fysiek, zodat ik niet dezelfde vergissing maak door me op het fysiek van een ander/een man te verlaten en me via zijn fysiek probeer me af te stemmen op mijn eigen fysiek, waarin ik mezelf verlaat voor een ander aangezien ik die ander tot brug heb gemaakt tot mijn eigen fysiek, alleen in staat tot fysieke communicatie met een ander fysiek in stilte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander lichaam als brug te gebruiken om te spreken met mijn eigen fysiek, zonder mijn eigen stem te gebruiken en me hierin afhankelijk te maken van de communicatie met het fysiek van een ander en dus van het fysiek van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te stoppen met spreken en te geloven dat ik kan overleven in stilte in/door contact met een ander fysiek, welke in feite een navelstreng is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te zijn blijven hangen in de staat van verbinding via de navelstreng in symbiose met een ander fysiek door niet geleerd te hebben mijn stem te gebruiken en mezelf en mijn fysiek tot leven te spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen maar woorden in polariteit geleerd te hebben, waarin ik mezelf en mijn fysiek niet tot leven spreek, maar ten dode opschrijf door mezelf steeds verder op te splitsen en af te scheiden van de eenheid in polariteit in/als de mind/het bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel me af te stemmen op mijn fysiek door te vertragen in mijn bezigheden en hardop te communiceren in woorden rechtstreeks met mijn fysiek, om te zien wat het antwoord is en hoe ik mezelf en mijn fysiek richting kan geven in samenwerking met elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen maar in de geest in woorden te communiceren en deze communicatie in de geest te ontwikkelen, en niet in aanwezigheid in/als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel in mijn fysiek te onderzoeken of ik spreek in polariteit in bewustzijn of dat ik spreek in eenheid en gelijkheid als leven, door te zien hoe en waar ik in het fysiek reageer, in afscheiding, gecreeerd door het bewustzijn of in antwoord in eenheid en gelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel mijn mind/bewustzijn en fysiek in overeenstemming te brengen waarin ik zelf richting geef in eenheid en gelijkheid in bewustzijn en fysiek.

Ik stop met het in de strijd gooien van mijn fysiek of van mijn mind/bewustzijn, waarin ik de een de ander laat verdedigen/het ongemak laat opknappen, zonder samen te werken in ondersteuning van elkaar en te zien waar de afscheiding plaats vindt, en pas een beslissing te nemen als ik in overeenstemming ben in/als/met mezelf, mijn bewustzijn en mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek te negeren ten behoeve van het plezier van mijn mind als bewustzijn of mijn mind/bewustzijn te negeren ten behoeve van het plezier van mijn fysiek,  door zelf geen richting te geven en te spreken/communiceren in woord en klank, en een ieder gewoon zijn gang te laten gaan, waarin ik het wederzijds vertrouwen schaad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wederzijds vertrouwen te schaden van mind en fysiek, waardoor ik niet meer samen wil werken in een geloof toch niet gehoord te worden en hierin verraden te worden.

Ik stel mezelf ten doel te luisteren naar wat mijn bewustzijn en wat mijn fysiek te zeggen hebben en hierin een oplossing in overeenstemming te vinden en toe te passen waarin ik in samenwerking richting geef; zolang ik niet in overeenstemming ben met mind en fysiek, voer ik meer onderzoek uit, pas zelfvergevingen toe en zelfcorrecties, totdat de afscheiding stopt en ik verder kan in eenheid en gelijkheid in/als over-een-stem-ming.

 

 

————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life