Dag 245 – Expressie en de Darm – Negeren, Generen en Genereren

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Probleem:

Ik ervaar in mezelf in de diepte nog een boosheid die ik heb meegenomen uit een vorige relatie. Die heeft te maken met van alles toestaan in het gedrag van de man naar mij toe tot ronduit negeren, niet antwoorden, weglopen en weg blijven, en niets fysiek oppakken en/of fysiek in beweging komen om in communicatie met mij de relatie in werkelijkheid te brengen.

Onder het mom van ‘begrip’ naar de man toe en destijds nog in het geloof dat ‘liefde’ voldoende basis is om een relatie fysieke werkelijkheid te maken, en tevens door altijd alles op mezelf te betrekken en te zien dat ik zelf ook nog punten van weerstand heb om in te zien en op te lossen, en de situatie hierdoor te zien als ‘precies goed’ om de punten in mezelf door te wandelen, heb ik gedrag toegestaan in de ander en mezelf welke niets met liefde als gelijkheid te maken heeft.

Als ik deze ervaringen niet onder de loep neem, breng ik ze mee naar de huidige voorbereiding op agreement en ga ik gedrag interpreteren door middel van projectie op de ander van oude ervaringen als herinneringen in mezelf.

Oplossing:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben in het schrijven van dit blog.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren over de situatie met de man die mij negeerde, geen antwoorden gaf, wegliep en weg bleef, niets fysiek oppakte en/of fysiek in beweging kwam om in communicatie met mij de relatie in werkelijkheid te brengen en deze ervaring projecteer op de man in het algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de man niet te vertrouwen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de man moet vertrouwen, in plaats van in te zien dat ik zelf niet te vertrouwen ben door van alles toe te staan en dat ik eerst zelf dien te vertrouwen door mezelf te vergeven en corrigeren, waarin ik in het delen hierin tegelijkertijd kan zien of en hoe er een basis in vertrouwen kan worden opgebouwd met de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als een enorme opgaaf te zien om gehoord te worden, om me uit te spreken, om aan te geven wat ik wil, om te vragen hoe de man dit ziet en wat de man wil en om aan te geven als ik iets zie wat niet wordt opgepakt en te vragen wat hier de oorzaak van is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat als ik zie dat iets niet wordt opgepakt, dit nooit zal worden opgepakt, in plaats van in te zien dat ik angst ervaar voor mezelf die toestaat dat dit niet wordt opgepakt door mijn mond te houden en net te doen alsof ik ermee in akkoord ben, in angst om te horen dat de ander/de man het niet op wil pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de ander/de man iets niet op wil pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man de schuld te willen geven in een geloof dat hij iets niet op wil pakken, in plaats van in te zien dat ik iets niet op wil pakken in het stoppen en vasthouden van mezelf aan dit geloof in/als controle.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf een zeur te vinden als ik vraag en/of aangeef dat iets opgepakt moet/kan worden als wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een controle te willen behouden door het niet aan te geven, waardoor de ander het ook niet op kan pakken, en in plaats hiervan het in controle in mezelf te bewaren/bij me te houden, met als gevolg dat ik boosheid dus energie genereer dus mezelf genereer in zelfinteresse welke generen voor mezelf met zich meebrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te generen voor genereren in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te genereren in zelfinteresse, waardoor ik mezelf als leven negeer en dus de ander mij ook als leven negeert en ik de ander als leven negeer, en dus het negeren zelf creeer, toesta en/of in stand houd.

Genereren/Negeren – Alleen re mist in het woord negeren, re-negeren, herhaaldelijk negeren in generatie (voortplanting) waarin we energie genereren en ons vervolgens generen.

Ik stel mezelf ten doel de herinneringen en ervaringen in relatie tot het negeren in relatie tot generatie waarin ik energie genereer, in te zien, te stoppen, zelf te vergeven en te corrigeren en de energie die ik hierin genereer te stoppen in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te delen in communicatie over wat ik zou willen en te vragen wat de man wil, en hierin de eventuele reacties die ik ervaar in mezelf op te lossen door middel van zelfvergeving en zelfcorrectie, welke ik indien nodig kan bespreken.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven voor dit proces en de controle die ik heb opgebouwd stap voor stap, adem voor adem in te zien, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en hierin tevens en tegelijkertijd de man de tijd te geven voor zijn proces.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven waar ik angsten ervaar en waar ik energie genereer in re-negeren van mezelf en de ander als leven, waardoor ik mezelf in staat stel mezelf te kunnen corrigeren en veranderen in een betrouwbaar levend wezen naar mezelf toe en hierin naar de ander.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met energie te genereren in participatie in herinnering aan een oude ‘liefdesrelatie’ waar ik nog in liefde geloofde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liefde voor de man in herinnering als gevoel als energetische ervaring in mezelf te missen, in plaats van in te zien dat ik deze liefde nodig had ter compensatie van de zelfhaat die ik in mezelf in/als fysiek heb opgebouwd en weggestopt en waarin ik in deze polariteit tevens de zelfliefde als eenheid en gelijkheid in/als zelf, heb weggestopt.

Ik realiseer me dat ik geen gevoelens van liefde nodig heb als ik de zelfhaat in mezelf stop.

Ik realiseer me dat ik deze gevoelens als energetische ervaringen re-creeer uit een ervaring in het verleden zonder hier werkelijk iets mee te willen, dus recreeer als vermaak in de Geest en hierin mezelf afleidt van de dagelijkse fysieke bezigheden en van het wandelen van het vrijmaken van het geest bewustzijn systeem, en mezelf hierin als energie in leven probeer te houden.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van zelfhaat, dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf niet toe mezelf weg te duwen in zelfhaat. In plaats hiervan, laat ik de ervaring door me heen gaan waarin ik de afscheiding van deze ervaring in mezelf stop. Indien nodig pas ik een of meerdere zelfvergevingen toe op de afscheiding. In het stoppen van de afscheiding van mezelf in een ervaring van zelfhaat, her-enig ik mezelf met mezelf en stop ik de polariteit van haat-liefde in mezelf.

Als ik mezelf zie participeren in een energetische ervaring van gevoelens van liefde in/als herinnering dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf niet toe deel te nemen in energetische ervaringen ter afleiding van mezelf in het proces van het bevrijden van het geest bewustzijn systeem.

Ik stel mezelf ten doel gevoelens van liefde ter afleiding en vermaak van mezelf in de Geest te stoppen en op te pakken wat er fysiek gedaan moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tot het delen van mezelf, waarin ik de weerstand, welke wederom een energetische manifestatie is om energie te genereren in de geest, geloof.

Ik stel mezelf ten doel de weerstand tot het delen van mezelf te stoppen en te onderzoeken in welke punten de weerstand opkomt /op blijft komen, zodat ik hier nader in kan zien. Ik realiseer me tevens dat het gewoon een trucje kan zijn van de geest zonder verdere bijbedoeling, en dat onderzoek en onderzoek weer een reden kan zijn tot het bezig blijven met de weerstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben mezelf tekort te doen als ik de weerstand gewoon stop in mezelf en mezelf voortbeweeg door de ervaring van weerstand heen, in plaats van in te zien dat ik mezelf tekort doe als ik blijf zitten en mezelf kort houd in weerstand, in plaats van op te staan.

Ik stel mezelf ten doel eens te zien wat er gebeurt als ik gewoon door de weerstand heen beweeg en de afschuwelijke en weerzinwekkende ervaringen die hierin opkomen door me heen laat gaan en zelfvergeef, waarin ik de afscheiding van deze ervaringen stop in mezelf en er gelijk aan ga staan dus in opsta.

Ik realiseer me en zie in mezelf dat ik in een punt van zelfinteresse wil blijven bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen blijven bestaan in een enkel punt van zelfinteresse.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het ene punt is van zelfinteresse waarin ik wil blijven bestaan in relatie tot generatie, genereren (re-)negeren en generen.

Beloning:

Tevredenheid met mezelf in het richting geven van mezelf in het stoppen van energetische ervaringen, waarin ik in tevredenheid in Zelfvertrouwen opsta, stap voor stap, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving,  waarin ik leer mezelf te delen en niet langer toesta mezelf, en hierin de ander, te negeren in het geloof in ervaringen van weerstand en liefde.

Stoppen van angst en boosheid als ervaring in mezelf voor mezelf in zelfinteresse door rechtstreeks in zelf te zien, en hierin het stoppen van angst voor en boosheid op de ander in zelfinteresse, aangezien: zolang ik iets doe in zelfinteresse in de richting van een ander, weet ik dat ik dit ieder moment kan verwachten van een ander als mezelf aangezien ik niet zelfoprecht ben en dus niet zie wat er gebeurt in het moment, niet in mezelf en niet in de ander.

Reptilians-my-fear-of-aloneness-part-46

What is it of ourselves within ourselves that we keep suppressing, denying and ignoring and deliberately not want to face/see/experience/realise through keeping ourselves busy/preoccupied in the quantum-time energy of the Mind?

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Advertenties

Dag 137 – Mezelf in de kou zetten

Ik ervaar walging en ongeloof als het principe van gelijkheid wordt afgedaan als een verschil in mening. Het lukt me nu om mijn mond te houden en eerst in mijn eigen reacties te gaan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb walging te ervaren bij de woorden van een ander die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ongeloof te ervaren als een stil vallen met de mond vol tanden als iemand het principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er een hekel aan te hebben om te worden afgedaan, afgescheept.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om teveel problemen te veroorzaken als ik me niet laat afdoen, afschepen, en dus sta ik het toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb toe te staan dat ik word afgedaan, afgescheept door een ander die een principe van gelijkheid wat ik naar voren breng om in te zien, afdoet als ‘hierin zullen we altijd van mening blijven verschillen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al geen zin meer te hebben om ook maar iets uit te leggen als iemand een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat ik niet in gelijkheid gezien word door de ander, in plaats van in te zien dat die ander zichzelf niet in gelijkheid ziet en dat dit niets over mij zegt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het afdoen van de ander van een principe van gelijkheid als een verschil in mening, iets over mij zegt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het liefst weg te willen lopen van deze persoon en nooit meer terug te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gedachtes als ‘bekijk het maar’ en zak maar in de stront’ in me te laten bestaan als reactie op het afdoen van een principe van gelijkheid als verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe te communiceren met iemand die principes van gelijkheid afdoet als een verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf niet gelijk te gaan staan aan iemand die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening, aangezien het zo’n pijn doet om hier gelijk aan te gaan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik verbrand word als ik gelijk ga staan aan de ander die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening, in plaats van in te zien dat ik niet gelijk hoef te gaan staan aan de ander maar als mezelf in reactie als pijn op het afdoen van die ander van een principe van gelijkheid als een verschil in mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik verbrand word als ik gelijk ga staan aan mijn  reactie op de ander(=de mind) die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening, waarin ik ervaar alsof ik alles van mezelf opgeef als ik hier niet tegen protesteer, in plaats van in te zien dat ik ooit mezelf heb opgegeven door te protesteren en in dit protest in/als de mind ten onder te gaan/mezelf op te geven, en dus moet ik deze gemanifesteerde verdediging blijven verdedigen als enig houvast; het is dit of toegeven dat ik destijds fout/verkeerd zat in het opgaan in mijn protest met alle jarenlange consequenties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb koud te zijn geworden als reactie op de ander=de mind die een principe van gelijkheid afdoet als verschil in mening, waarin ik me heb afgescheiden van mezelf als reactie/protest hierop en dus zelf precies hetzelfde doe, namelijk ongelijk gaan staan aan mezelf als mind als de ander=de mind in afscheiding/een anders willen zijn, terwijl ik dit ook in mij heb bestaan en in afscheiding van mijn reactie hierop, op hetgeen in mijzelf bestaat, kan ik niet een en gelijk als zelf worden, en dus verkies ik kou boven gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in mijn reactie als ‘je bekijkt het maar’ hetzelfde te doen als de ander naar mij doet in het afschepen van een principe van gelijkheid als een verschil in mening, waarin de ander feitelijk naar mij zegt ‘je bekijkt het maar, ik ga niet gelijk staan en in zelf zien, ik heb een andere mening en in die mening hoeft dat niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren in de weigering van de ander=de mind om in zelf te zien, en hierin zelf (opnieuw)  te weigeren om in de gelijkheid als mezelf als de ander te zien in de weigering om in zelf te zien.

Ik stel mezelf ten doel mijn eigen reacties van verongelijking in mezelf op de ander=de mind, die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil mening, te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en corrigeren totdat ik geen reactie meer ervaar in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel stil te zijn in mijn reacties van verongelijking op de ander=de mind die een principe van gelijkheid afdoet als een verschil in mening zodat ik mezelf de mogelijkheid geef in zelf te zien zonder afleiding van een conflict met de ander=de mind.

Ik stel mezelf ten doel geen onnodige vragen te stellen waarvan ik weet dat dit een reactie van de ander=de mind uitlokt als afdoen van een principe van gelijkheid als een verschik in mening zolang ik deze vragen in zelf kan beantwoorden, aangezien dit onnodig vragen stellen een uitlokking is van de ander=de mind ter bevestiging van de mind als zijnde ‘zie je wel, die ander doet het nog steeds, die ander ziet nog steeds niet wat ik bedoel’, waarin ik conflict in mijzelf creeer met een mogelijkheid om me beter te voelen dan die ander wat een genereren van positieve energie is ter overleving in/als de mind dus in afscheiding/ongelijkheid van mezelf als leven, welke ik gereflecteerd zie in het antwoord in ongelijkheid van die ander (=de mind).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de reactie van de ander=de mind te willen uitlokken en gebruiken om mezelf beter te voelen in/als de mind, door ondertussen boos te worden dat de ander in ongelijkheid reageert op mijn uitlokking in/als de mind, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van de ander te verwachten wat ik zelf niet toepas.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kennis en informatie van principes van gelijkheid toe te passen als uitlokking van een reactie in de ander=de mind om mezelf beter te voelen in/als de mind ter overleving in/als de mind als positieve energie.

Ik stop, ik adem, ik ben Hier. Ik wandel het proces in mezelf voor mezelf, waarin ik stop met reacties van de ander=de mind persoonlijk te nemen ter overleving in/als de mind in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf in de kou te zetten door reacties van de ander=de mind uit te lokken en vervolgens deze reacties persoonlijk te nemen, waarin ik mezelf afscheid in het beter voelen dan die ander=de mind.

Ik stel mezelf ten doel de afscheiding als isolatie in mezelf te stoppen welke ik gecreeerd heb in reacties op de ander=de mind, door deze reacties adem voor adem  in te zien, zelf te vergeven en te corrigeren in het fysiek, zodat ik steeds minder isolatiemateriaal nog heb om mezelf warm als levend te houden in deze afscheiding als overleving en in plaats daarvan een en gelijk dus warm als Levend als Levensadem wordt.

—————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 19 – Nee zeggen – Wat is Waan?

Nee zeggen zonder weg te lopen. Zonder de ander weg te sturen/te vragen weg te gaan. Zonder in de mind te verdwijnen in boosheid, beledigdheid, verongelijking. Nee zeggen als niet toelaten, niet toestaan. Staan in mezelf en nee zeggen.

Mij is het tot nu toe niet gelukt. Met alle gevolgen van dien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorm verdriet en spijt te ervaren dat het me niet gelukt is nee te zeggen als niet toestaan zonder weg te lopen, zonder de ander te vragen weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bijna niet te kunnen schrijven uit schuldgevoel dat het me niet gelukt is nee te zeggen als niet toestaan zonder weg te lopen of de ander te vragen weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om in mijn schuldgevoel te verdwijnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen dat ik het zo ver heb laten komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik het zo ver heb laten komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te verwachten van mezelf dat ik het zo ver zou laten komen en dan toch zeg stop, tot hier niet verder, nu is het genoeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik heb gezegd stop, tot hier niet verder, nu is het genoeg, omdat ik het daarvoor zo ver heb laten komen, waardoor ik denk of waardoor het lijkt dat ik het nu niet meer mag stoppen omdat ik het zover heb laten komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bijna niet te kunnen ademen omdat ik het zover heb laten komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik de ander heb vernietigd door eerst hoop te geven en vervolgens te stoppen, in plaats van in te zien dat de ander ook in het proces is gestapt met mij en dit in zichzelf heeft toegestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de ander hoop heb gegeven, in plaats van in te zien dat ik mezelf hoop heb gegeven door mijn hoop te vestigen op een relatie met iemand buiten mij, en nu in paniek ben omdat ik dit gestopt heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de mind nog te creeren in plaats van mezelf direct te stoppen en vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat het gestopt is met de ander doordat het zo snel is gegaan, en ik er vanuit ben gegaan dat het niet zou stoppen tussen ons.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bijna niet verder te durven uit angst dat ik geen antwoorden heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen wel de illusie in te laten zien maar geen antwoorden te kunnen geven, waardoor er niets is om in op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien waarin ik kan opstaan, wat inhoudt dat ik mezelf niet zie door alle oordelen die ik over mezelf heen heb gelegd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik niet eerst in zelf ben gaan staan voordat ik een relatie gestart ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik dit punt wat we nu doorlopen niet aan het begin heb doorgelopen waardoor gelijk duidelijk wordt of we wel of niet alleen staan, in plaats van in te zien dat ik dat niet gedaan heb doordat ik niet alleen sta, en de ander ook niet, en daarom hebben we het samen geprobeerd om via de ander alleen te gaan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik via de ander alleen kan gaan staan en dat de ander via mij alleen kan gaan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat datgene waarvoor ik bang was 1 jaar terug, als ik de ander en mezelf alleen zou gaan laten staan, nu alsnog gebeurd is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat nu alsnog gebeurd is waarvoor ik 1 jaar terug bang was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat de ander het niet gaat redden maar dat ik niet in staat ben om voor de ander te gaan staan waardoor deze in mij kan opstaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de ander in mij kan opstaan, in plaats van in te zien dat dat ongetwijfeld de mind is die dit voorspiegelt, zodat de ander als de mind in mij kan opstaan en ik als leven voorgoed verloren ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik als leven voorgoed verloren ben als ik de ander in mij laat opstaan, in plaats van in te zien dat ik bang ben dat ikzelf als mind als illusie van leven voorgoed verloren ben als ik in mezelf opsta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat en hoe de mind alles omdraait.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de vernietiging van (mezelf als) de mind volledig onderschat te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om op te staan in datgene wat ik 1 jaar terug in mezelf zag, namelijk door het stoppen van mijn participatie in mijn emoties en angst om alleen te gaan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er nu een laag bovenop gecreeerd te hebben met schuldgevoel voor de ander, waardoor het moeilijker is om hierin op te staan, in plaats van in te zien dat die schuldgevoelens allang aanwezig waren, waardoor ik niet in staat was om op te staan; ze zijn nu zichtbaar geworden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik schuldgevoelens gecreeerd heb in de ander waardoor het moeilijker is om op te staan, in plaats van in te zien dat deze schuldgevoelens allang in de ander aanwezig waren; ook bij de ander worden ze nu duidelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik dit proces samen met x kan lopen, dat ik veilig ben in zijn aanwezigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander nodig te hebben als bevestiging van wie ik ben, om vervolgens boos te worden als hij mij bevestigt als mind, want die ben ik niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik het zover heb laten komen, in plaats van in te zien dat ik het zover heb laten komen doordat ik ergens wel inzag hoe moeilijk het zou zijn de participatie in relaties in/als de mind te stoppen, niet ziende dat door uitstel het alleen maar moeilijker wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het stoppen en opstaan moeilijker te maken door het uit te stellen, onderwijl ook ziende dat we zoveel andere punten eerst doorlopen hebben waardoor het mogelijk is de relaties in/als de mind te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik het stoppen en opstaan moeilijker heb gemaakt door het uit te stellen, in plaats van in te zien dat ik het uitstellen nodig heb gehad om in te zien wat ik geworden ben en moed te verzamelen om op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor dit stoppen van relaties in/als de mind, en het daarom uitstel, onderwijl bang zijnde dat als ik te lang blijf ik het niet meer kan stoppen, in plaats van in te zien dat ik het dan niet meer kan stoppen doordat ik het zolang heb uitgesteld waardoor het steeds moeilijker wordt om te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten en te zien of ik dit anders had kunnen doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen omdat ik niet zeker weet of ik het juiste heb gedaan, in plaats van in te zien dat ik daar al 1 jaar (en mijn hele leven) mee bezig ben, met het wel of niet juist doen in/als de mind, wat constant een soort van vrije keuze met zich meebrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat we een keuze hebben in/als de mind, in plaats van in te zien dat we alleen kunnen kiezen wie we zijn in ieder moment, zelf-oprecht of zelf-onoprecht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het lastig te vinden te zien wat zelf-oprecht en wat zelf-onoprecht is, wat aangeeft dat ik dit probeer te zien in/als de mind, wat eigenlijk weer hetzelfde is als goed en fout; alleen door het stoppen en vergeven van dit oordeel van goed en fout in/als de mind kan ik zien wie ik ben als zelf; als ik zie wie ik ben als zelf zelf-oprecht zal ik het weten want dan ben ik het en is er geen zelf-twijfel meer, ontstaan door de keuze tussen goed en fout in/als de mind waarin ik me afscheid van zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het niet waard ben om op te staan doordat ik geloof dat ik dit verpest heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te gaan twijfelen aan het hele proces wat ik wandel doordat ik het niet in praktijk heb kunnen zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat het me nooit lukt om het proces in praktijk te zetten en daarom wil ik direct het eindpunt bereiken zodat ik het in de praktijk bevestigd zie en ik niet aan mezelf hoef te twijfelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om hierin op te staan en zichtbaar in de wereld te staan doordat ik geloof dat ik het verpest heb doordat het me niet gelukt is het in de praktijk te zetten, in plaats van in te zien dat ik het in de praktijk aan het zetten ben door te schrijven, zelfvergevingen en zelfcorrecties toe te passen en hierin de mind te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets in/als de mind in de praktijk te willen zetten, om, als dit niet blijkt te lukken, onzeker te worden over het proces van het stoppen van de mind zodat ik niets meer creeer in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het jammer te vinden dat het niet is gelukt om dit in/als de mind in de praktijk te zetten en het vervolgens te stoppen, dus eigenlijk wil ik het stoppen via de mind (=via de ander).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te willen stoppen via de ander = de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alles via de ander (= de mind) te willen doen, en niet te zien hoe het anders kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet meer te kunnen/durven/mogen ontspannen omdat het me niet gelukt is, wat dus inhoudt dat ik me niet kan/durf/mag ontspannen doordat ik me schuldig voel dus door mijn eigen oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel pijn te ervaren van wat ik zie als spiegel in de ander, hoever weg in de mind door het oordeel en schuldgevoel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het oordeel en schuldgevoel in de ander alleen maar versterkt heb door in zichzelf te laten zien terwijl ik zelf nog niet vrij ben van oordeel, en de ander dus met oordeel als voorbeeld in zelf laat zien.

Ik wens niemand toe dit te ervaren, en ondertussen is dit wat we allemaal ervaren waardoor we niet in zelf willen/durven zien. Wat is ‘dit’? Het zelfoordeel om wat we hebben toegestaan en aanvaard hebben in onszelf als de ander als de wereld te creeren.

Waar is de genade voor mezelf?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen genade voor mezelf te kunnen vinden, in plaats van in te zien dat dat het proces is, het een voor een vergeven van alle structuren en oordelen en het veranderen van onszelf, en dat alleen daarin de genade voor/als onszelf ligt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de enige ben die zo slecht is, die het zover laat komen en daarmee zoveel verdriet en verwarring creeert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik naast iemand kan staan in dit proces, terwijl ik in dezelfde structuur verward zit als diegene en ik diegene dus constant onderuit haal, en vice versa.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het mogelijk zou zijn dit proces met x te wandelen terwijl we constant in een babylonische spraakverwarring verkeren doordat we 2 verschillende talen spreken, letterlijk en figuurlijk.

Wat is Waan?

Waan is een volkomen verdwijnen in de mind, geen rust meer kunnen/durven/mogen vinden in het fysiek, voortkomend uit zelfoordeel en schuldgevoel wat niet onder ogen gezien wordt.

De wereld als onszelf verkeert in een waan. Degenen die uiterlijk in een waan verkeren noemen we gek, de drugs gebruiken we als excuus voor de waan om niet in de waan zelf (als wie we zijn geworden) te hoeven zien. Ondertussen draaien we door van binnen en van buiten.

Stop de Waan. Stop de Mind. Stop jezelf als de Mind nu het nog kan hier op aarde. Voor iedereen die (een beetje) tijd heeft om hierin te investeren, die al voorzien is van de basisbenodigdheden als huis en voedsel en internet. Stop de enorme pijn in jezelf als de ander, voortkomend uit afsplitsing van het leven door te verdwijnen in de mind als (zelf)oordeel, geprojecteerd op de ander in de wereld.

http://www.desteniiprocess.com

http://www.equalmoney.org

Ik verbind mezelf met mezelf door de waan als zelfoordeel te stoppen in/als mezelf, zodat ik kan/durf/mag rusten in mijn fysiek.

Ik verbind mezelf met mezelf tot het stoppen van de waan in mezelf als proces totdat/zodat ik hierin de ander als mezelf kan ondersteunen hetzelfde toe te passen; om alles toe te passen waartoe ik in staat ben om datgene te stoppen wat ik hier heb zien gebeuren als waan.

Ik verbind mezelf met mezelf door de enorme angst onder ogen te zien die ik ervaar bij de gedachte om hierin een levend voorbeeld te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik perfect moet zijn om een levend voorbeeld te zijn, en als ik dat niet ben, dan ben ik het niet waard een levend voorbeeld te zijn.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf te ondersteunen in de wankele stappen in dit proces, totdat ik stevig sta in en als mezelf, ongeacht de twijfel en de angst die ik ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel angst en twijfel en zelfoordeel te ervaren dat ik niet durf door te gaan, in plaats van in te zien dat dit onderdeel is van het proces, dat ik hierin inzie wat ik geworden ben als angst en twijfel en zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een voorwaarde voor mezelf te creeren om op te staan, namelijk dat ik vrij ben van zelfoordeel en geen acties meer onderneem voortkomend uit dit oordeel als de mind, in plaats van in te zien dat ik zelfoordeel ben geworden en dat het opstaan hierin  bestaat uit dit zelfoordeel in te zien, te stoppen, te vergeven en te corrigeren tot levend wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de oplossing ben voor de ander zodat ik niet alleen hoef te staan, in plaats van in te zien dat ik de oplossing ben voor mezelf.