Dag 669 – Is Desteni I Process te vergelijken met een cursus mindfulness?

thoughts-c3ef15c02b04d40500c8788576888bee

In een gesprek over mindfulness bracht ik naar voren dat het niet over het ‘vullen van de mind/geest’ gaat maar dat de mind/geest beter ‘leeg’ gemaakt zou worden. In het moment was ik niet helemaal tevreden over mijn woorden en later was ik hierop aan het reflecteren in mezelf.

Wat ik zie is dat met het ‘leegmaken’ tegenover de ‘volheid’, er opnieuw een polariteit ontstaat alsof de mind ‘goed of fout’ zou zijn of ‘niet zou mogen bestaan’. Wat ik eigenlijk zou willen benoemen, is dat het gaat om het zelf verantwoordelijkheid nemen voor wie we zijn en zijn geworden in/als de mind, dus voor hoe we bestaan in gedachten, gevoelens en emoties en voor de gevolgen hiervan, niet alleen voor onszelf maar voor het bestaan in z’n geheel.

We zijn ons op grote schaal niet gewaar van ons bestaan in voornamelijk gedachten, gevoelens en emoties en wat dit teweeg brengt, van binnen en van buiten. Wat we wel zien is de staat waarin de wereld verkeert – en dan bedoel ik niet alleen in ons eigen dorp of land, maar de wereld in z’n geheel.

Echter de directe link naar de verantwoordelijkheid van ieder van ons in de wereld als geheel, die wordt niet – of onvoldoende en niet geheel – gemaakt. Dit komt omdat we onszelf niet kennen en niet hebben geleerd hoe onze mind/geest werkt, hoe dit van invloed is op het fysieke leven, zowel op ons eigen lichaam als op het fysieke leven als geheel (aarde, dieren, planten, ecosysteem) en wie we zijn hierin in wezen. En hetgeen we niet kennen kunnen we ook geen verantwoordelijkheid voor nemen.

Dus is het eerst van uiterst belang dat we onszelf leren kennen en begrijpen. En mindfulness geeft hier te weinig handvatten voor. Het geeft niet weer hoe we specifiek functioneren, wat gedachten zijn, hoe we hier vandaan emoties en gevoelens creëren, wat de gevolgen hiervan zijn op, in eerste instantie ons eigen lichaam. Het geeft bijvoorbeeld een instant oplossing om ‘bewust te zijn’ van reacties van de mind, van de invloed van gedachten, gevoelens en emoties en werkt met ‘aanvaarding van het onvermijdelijke’. Dat is echter iets anders dan er volledig verantwoordelijkheid voor nemen en te zien hoe het ‘onvermijdelijke’ in eerste instantie ontstaan is en wat onze rol hierin is.

Als we onszelf leren kennen, leren we het bestaan kennen en hoe we bestaan. Zo binnen zo buiten. Voor mijzelf is mijn eigen lichaam hierin een punt van cross-referentie. Het fysiek moet aantonen dat er een oplossing aanwezig is, anders is het geen werkelijk, blijvende oplossing.

Op deze manier werd voor mij bijvoorbeeld duidelijk dat ‘in het nu’ aanwezig zijn niet mogelijk is zolang we geen werkelijke begrip hebben van onszelf in gedachten, gevoelens en emoties. Het ‘nu’ is dan slechts een ‘staat van zijn‘ die – voor even of voor langere tijd – gecreëerd wordt in de geest waarin het lijkt of we ‘in orde’ zijn. Probeer dit maar eens te doen met een fysieke klacht die de aandacht trekt. Dit zou dan alleen mogelijk zijn als we onszelf volledig zouden afscheiden van ons eigen lichaam en de enige manier om dit te doen, is ons ‘terugtrekken’ in de geest. Dat is iets anders dan hier, volledig aanwezig zijn in en als ons fysiek. Als we werkelijk Hier aanwezig zouden zijn in en als ons fysiek, zouden we ons gewaar zijn van hoe we bestaan in en als de wereld op het moment.

Want, we bestaan op het moment in immense, fysieke pijn. Als fysiek levend wezen als geheel. De aarde verkeert in erbarmelijke staat, de planten, de dieren lijden en vele vele mensen lijden.

Voor iedereen zal er een wake up call zijn, ofwel in het eigen lichaam dat ons aangeeft dat we in afscheiding bestaan van onszelf als fysiek, levend wezen, ofwel in onze levensomstandigheden van onszelf of van dierbaren, ofwel doordat we om ons heen zien en de beslissing nemen dat het zo niet langer kan, ofwel direct als we dood zijn.

Ik bemerk dat het leren kennen van onszelf in gedachten, gevoelens en emoties en het verantwoordelijkheid nemen hiervoor in en als onszelf – dit met behulp van de praktisch toepasbare middelen die worden aangereikt in het Desteni I Process,  vaak wordt ‘vergeleken’ met stromingen die meer algemeen bekend zijn zoals bijvoorbeeld mindfulness.

Echter het Desteni I Process is niet te vergelijken. Het gaat verder dan wat er tot nu toe geboden is. Het gaat tot in wie we werkelijk zijn en hiervandaan, in hoe we de wereld hebben toegestaan te laten bestaan en vervallen. En als we de wereld bekijken als geheel, zien we hierin gereflecteerd hoe we als mens, absoluut geen zorg dragen voor het fysieke leven en voor elkaar op grote schaal. Hier is overduidelijk iets niet in orde.

Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat alles wat er op de wereld aanwezig is, samenkomt binnen de uitgebreide informatie en praktische middelen die aangereikt worden binnen Desteni. Kloppend, als geheel en ontdaan van de versluiering. Doordat de versluiering tussen hemel en aarde is opgeheven via the Portal. Het kan schokkend zijn en zal afgewezen worden, maar uiteindelijk zal het ons gronden. Eén voor één. Omdat het gebaseerd is op principes, als grondbeginselen waarin al het leven in overweging wordt genomen. Al het Leven dat in alles en iedereen aanwezig is.

Er komen aspecten terug in het Desteni I Process waarin bijvoorbeeld de woorden van Jezus als richtlijn aanwezig zijn als ‘geef zoals je zou willen ontvangen’. Waarbij hetgeen we zouden willen ontvangen wel dient te worden afgestemd op wat het beste is voor iedereen, al het leven. Dus aspecten van het Christendom zijn er zeker in te vinden, in en als de Levende Woorden van Jezus.

Echter de manier waarop God gezien wordt is verschillend. Ook dit heeft weer met verantwoordelijkheid te maken. Wie heeft de eindverantwoordelijkheid voor hetgeen we hier creëren op aarde; God of wij als mens via het Levende Woord? Deze vraag en het antwoord geeft een essentieel verschil in hoe ver we gaan om tot een oplossing te komen.

En wie was God dan eigenlijk in dit geheel en wat waren zijn werkelijke Intenties? Het is belangrijk om hem te leren kennen en te zien voor wie hij werkelijk is (geweest) en hoe hij alleen nog voort bestaat binnenin ieder van ons. Want hij gaat de eindverantwoordelijkheid niet nemen, hij gaat het niet oplossen. Dat kunnen we alleen zelf, als mensen, als Levende Wezens, in samenwerking met elkaar en in zorgzaamheid en ondersteuning voor een ieder die dit nodig heeft.

Er komen aspecten in voor van mindfulness waarin het ondersteunt om hier aanwezig te zijn in hetgeen we fysiek doen en hierin niet bezig te zijn met ‘zorgen voor morgen‘ in gedachten en emoties. Echter deze zorgen van morgen zijn hiermee niet weg; die zijn er morgen weer. Er is een praktische methode nodig om onszelf hierin te leren begrijpen en sturen.

Dit betekent dus niet dat alles wat wordt aangereikt in alle verschillende stromingen, nutteloos zou zijn. Het betekent dat het nodig is om dat wat praktisch bruikbaar is, toe te passen en om het hier niet bij te laten, maar om verder te zien voorbij de versluieringen in en als de geest en deze niet in stand te houden of ‘te laten bestaan’. Dit om te voorkomen dat we onbewust van alles creëren omdat we het niet gezien hebben (en/of niet willen zien). Wie we zijn als geheel zal zich uiteindelijk manifesteren binnen de toepassing.

Het is verder zien dan hetgeen we tot nu toe geleerd hebben. Verder zien in onszelf, in wie we nu eigenlijk werkelijk zijn in gedachten, gevoelens en emoties, in ‘de menselijke natuur’ en hoe we hiermee feitelijk de wereld creëren, via hoe we bestaan in relatie tot onszelf, tot elkaar, tot alle levende wezens als geheel. En wat we zien als reflectie van onze menselijke natuur in de wereld om ons heen – dat spreekt boekdelen. Hier is verandering nodig.

Het is een immens proces. Maar we kunnen direct beginnen. Met en als onszelf; door onszelf werkelijk te leren kennen en hierin Zelf verantwoordelijkheid te leren en gaan nemen voor onszelf, in hoe we bestaan in de mind/de geest, in gedachten, gevoelens en emoties en voor de verstrekkende gevolgen hiervan.

under_the_tree-87c24a10cc1c8665614fab364dd3cf5d(Voor meer uitleg en diepgang zie links in de tekst)

Desteni I Process (inclusive free basic course)

Eqafe Free (free eqafe interviews)

A Chat with Sunette Spies: The Interdimensional Portal from Eqafe (youtube)

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 627 – Illusies van liefde – zelfvergevingen

illusie van liefde

Vervolg op Dag 625- Liefde is geen ervaring

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf alleen in te willen zetten als ik liefde ervaar en niet in te willen zetten als ik geen liefde ervaar en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf alleen in te willen zetten als ik angst ervaar als angst=liefde / liefde=angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet door te willen zetten als ik weerstand ervaar terwijl dit ook een vervormde ervaring van angst is maar wel door te willen zetten als ik liefde ervaar.

Waarin ik zie dat juist de ander niet doorzet als diegene liefde ervaart maar juist achterover gaat hangen. Is dit dan de polariteit in en als het energetische systeem waar man en vrouw (als het mannelijke en het vrouwelijke) in terecht komen dat het vrouwelijke alles uit de kast gaat halen en het mannelijke achterover gaat hangen zodra er seks aan te pas is gekomen als fysieke bevestiging van de ervaring van liefde?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘pijn’ te ervaren van de gedachte dat ik (als verpersoonlijking van het vrouwelijke?) in en als een ervaring van liefde=angst, alles uit de kast heb gehaald terwijl mijn ex-partner (als de verpersoonlijking van het mannelijke?) in en als een ervaring van liefde=angst, steeds meer achterover is gaan hangen totdat de hele boel instort doordat de resonantie het overneemt daar waar geen gewaarzijn is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te hebben gehecht aan de fysieke aanwezigheid van desbetreffende man en gemis te ervaren van de fysieke aanwezigheid van desbetreffende man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me fijn te voelen in zijn fysieke aanwezigheid en het fijn te vinden als hij in huis is en tegelijkertijd angst te ervaren door het onverantwoordelijke gedrag van desbetreffende man als gevaar voor de stabiliteit van hemzelf en daarmee van mijzelf en de fysieke leefomgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘pijn’ te ervaren als blijkt dat hij zelf opstaat zodra hij weg is en hierin aangeeft dat ik beter een ander kan zoeken omdat ik niet wil samenwonen (aangezien hij hierin onverantwoordelijk gedrag heeft getoond en dit van hieruit, voorlopig niet meer mogelijk is) en hij wil alleen samenwonen met een vrouw, waaruit ik opmaak dat hij wederom geen werkelijke moeite wil doen om iets op te bouwen, net als hij hier in huis geen werkelijke moeite deed om iets op te bouwen (ook al gaf hij aan dit wel te willen maar te druk was met de bewegingen in en als de geest die opkomen binnen een relatie) en alles in grondslag en uiteindelijk van mij uit moest komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pijn te doen door geloof en deelname in gedachten van verongelijking, in plaats van gelijk te staan in en als de fysieke omstandigheden en van hieruit verder te zien en bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren vanuit de gedachte dat iemand die veelvuldig zei ‘van me te houden’ een leven met mij, zo gemakkelijk opgeeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat hij een leven met mij zo gemakkelijk opgeeft terwijl hij aangeeft zich te realiseren alles te hebben verloren en benoemt dit wellicht nodig gehad te hebben om tot een punt van ‘tot hier en niet verder’ te komen in en als zichzelf met betrekking tot een verslaving waarin ik me realiseer dat ik op dit moment iets anders wil dan hij kan en/of wil en dat hij me daarin aangeeft verder te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben gedacht dat ik meer voor hem betekende en nu denk dat ik niets voor hem betekende, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat een ervaring van liefde op zich, niets substantieels betekent en voortbrengt en dus ook dat een uitblijven hiervan niets substantieel betekent en voortbrengt binnen de mogelijkheid of een relatie wel of niet stand houdt en een substantiële agreement als fysieke overeenkomst wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen dat als iemand zoveel liefde ervaart, niet meer moeite doet om de liefde in substantiële mogelijkheden om te zetten, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat deze ervaring van liefde zo groot, een enorme ervaring van angst inhoudt om zelf onder ogen te zien in relatie tot een ander waarin een ieder zelf dient te beslissen hoever hierin te zien, afhankelijk van vele invloeden gedurende het hele leven.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van liefde, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik deelneem in een ervaring van angst en zie in mezelf wat het is dat ik bang voor ben. Ik stel mezelf ten doel te benoemen en mezelf te vergeven voor hetgeen ik angst ervaar en hierin te zien hoe verder te bewegen in en als een praktisch, fysieke voortbeweging door de angst in en als de geest heen, de fysieke realiteit in.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van weerstand, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik deelneem in een ervaring van angst, evenzo als dat ik liefde ervaar en zie in mezelf waarmee ik mezelf me bang maak als energetische ervaring. Ik stel mezelf ten doel te benoemen waar ik angst voor creëer/gecreëerd heb en dus ervaar en hierin mezelf onder ogen te zien in een component van eigenbelang als wat ik wil bewaren in en als mezelf, in en als de geest en vervolgens mezelf te vergeven. Ik stel mezelf ten doel mezelf te bevrijden van de ervaringen van weerstand en hier voorbij te zien in praktische, fysieke mogelijkheden als waar ik zelf op dit moment bereid/ter wille en toe in staat ben.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een uitblijven van een ervaring van liefde en hiernaar zoek in mezelf dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik feitelijk zoek naar een ervaring van angst, als herkenning van mezelf als systeem (in en als angst, in en als de geest als hoe het systeem is opgebouwd) wat een ‘veilig gevoel geeft’ aangezien ik het ken en dus, realiseer ik me dat de ervaring van liefde=angst feitelijk dient als herkenning waarin we ons ‘veilig’ voelen en durven voort te bewegen, de onzekerheid van een relatie in zonder werkelijk en fysiek te onderzoeken of het passend en duurzaam is als werkelijke, fysieke basis voor een delen in expressie zonder angst voor oordeel en afwijzing. Ik stel mezelf ten doel een situatie te onderzoeken op praktische mogelijkheden tot een delen in expressie zonder angst voor oordeel in en als de geest oftewel, in en als zelfbegrip als zelfvergeving als enige werkelijke veiligheid als vertrouwen in en als zelf en van hieruit begrip en vergeving naar een ander als zelf en ziende waartoe een ander in staat is ten aanzien van zelfbegrip als zelfgeving en van hieruit begrip en vergeving van een ander als zelf.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van ‘ik wil niet’ omdat ik geen liefde ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat er meer zelfonderzoek nodig is ten aanzien van de wil en wat dit inhoudt voor en als mezelf en zo stel ik mezelf ten doel te onderzoeken wat mijn wil inhoudt en waarom die wel of niet naar voren komt als ‘ik wil’ of ‘ik wil niet’. Ik stel mezelf ten doel te benoemen wat maakt dat ik wel wil en wat maakt dat ik niet wil en hier zelfvergeving op toe te passen en zo de energetische ervaringen (in en als angst, in en als de geest) te verwijderen en van hieruit praktische mogelijkheden en overeenstemming, bestaanbaarheid en combineerbaarheid te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben of dus eigenlijk de emotie te ervaren dood te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘alles is voor niets geweest’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘laat maar’ en hierin op te geven.

Als en wanneer ik een ervaring van opgeven bemerk in mezelf dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf niet toe mezelf op te geven en in plaats van het opgeven van mezelf als wezen in het naar voren vallen van de energetische ervaringen, blijf ik staan en stel ik mezelf ten doel de relatie in en als de geest die niet stand houdt in en als het fysiek, op te geven en zo energetische ervaringen in en als zelfvergeving, los te laten en zelf op te staan in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben als de emotie te ervaren, dat ik de ander (=de mind) ‘achterlaat’ waarin ik me realiseer dat het gaat om ervaringen gebaseerd op herinneringen en gekoppeld aan toekomstprojecties in en als mezelf die ik achterlaat ( en dus feitelijk een deel van mezelf in en als de geest ‘achterlaat’ als achterwege laat) en niet zozeer diegene, aangezien diegene gewoon hier aanwezig is in en als het fysiek en zelf in orde is, alleen niet langer in relatie tot mij zoals voorheen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen of ik wel zonder hem kan leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ander in relatie tot mij als voorheen, niet te willen loslaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ander in relatie tot mij als voorheen, te willen vasthouden en ‘bij me te willen houden’ zelfs als in en als het fysiek blijkt dat het anders loopt en zo beter is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan een fysieke manifestatie van een ervaring van ‘houden van’ in en als mezelf, geprojecteerd op een leven in de fysieke aanwezigheid van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat leven met mij voor hem het beste is omdat ik wil staan voor wat het beste is voor en als leven en zo de zaken om te draaien in en als de geest en dat wat het beste is, in te willen zetten in mijn eigen belang in en als de geest en hierin vast te willen houden, vanuit een ervaring van angst om zelf alleen door te gaan en onbekende gebieden te onderzoeken en tevens te onderzoeken wat werkelijk het beste is voor en als mezelf, in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het oneerlijk te vinden dat ik hier niet met de ander in en als het fysiek kan samenleven zoals ik had gewild waarin ik zie dat wat ik had gewild, uit elkaar is gevallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben gedacht en verwacht dat wat ik wilde, plaats zou vinden als dat wat het beste is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er een mogelijkheid was en dat er altijd een mogelijkheid is, echter die dient fysiek gewandeld te worden om werkelijkheid te worden en of dit gebeurt beslissen de deelnemers door te staan als wat het beste is en zoniet, dan valt het uit elkaar, aangezien leven doorzet en richting geeft en zich toont in consequenties van ‘uit elkaar vallen’ als ervaringen van verlies zolang de fysieke wetten van wat het beste is niet worden toegepast en als er één iemand staat zal die blijven staan in en als de fysieke wetten als principes van leven echter niet zoals gewild/verwacht in en als de geest, geprojecteerd als voorkeur op personen en omstandigheden, dit aangezien leven, geen voorkeur heeft maar zich manifesteert in eenheid en gelijkheid, in en als het fysiek.

Ik realiseer me dat ik weerstanden naar hem toe ben doorgewandeld en ben gekomen tot een fysieke omarming van mezelf en/als hem en als ik het één keer kan, kan ik het ook meerdere keren en als ik ervaar van niet, zijn het nieuwe dimensies van ervaringen van angst als weerstand die opkomen waarin zelfonderzoek nodig is en zo stel ik mezelf ten doel nieuwe dimensies van ervaringen van angst als weerstand die eventueel opkomen in en als mezelf, te onderzoeken, benoemen en zelfvergeven zonder hier verdere conclusies aan te verbinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb conclusies te verbinden aan ervaringen van angst als weerstand en zo mezelf te misleiden en laten misleiden, door mijn eigen programmering en voorprogrammering in en als de geest, in plaats van me te realiseren dat een weerstand niet inhoudt dat ik terugtrek maar juist inhoudt dat ik daar moet wezen, in wezen en juist het beste door kan zetten, en en als een punt om te transcenderen en van hieruit verder te zien.

Ik stel mezelf ten doel weerstanden te zien als mogelijkheden als punten van transcendentie in en als mezelf en zo door te wandelen/door te zetten zonder hier verdere conclusies aan te verbinden en van hieruit verder te zien in praktische mogelijkheden en al dan niet, in bestaanbaarheid en combineerbaarheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in eindconclusies en zo mezelf angst aan te jagen en de ervaring van angst als weerstand (als liefde!) te vergroten in en als mezelf en het zo voor en als mezelf te bemoeilijken om door ervaringen van angst als weerstand heen te bewegen.

Ik stel mezelf ten doel te onderscheiden in mezelf tussen wezenlijke ervaringen van bijvoorbeeld ‘lowness’ en wezenlijk ‘gemis’ als dat iemand hier werkelijk niet meer fysiek aanwezig is en energetische ervaringen die ik hiervandaan produceer. Ik stel mezelf ten doel vrede te maken met de wezenlijke ervaringen en hier tijd voor te nemen om door te wandelen en te stoppen met deelname in de energetische producties in en als de geest en zo, hier met en als mezelf ‘in wezen’ aanwezig te blijven en/of mezelf hier te brengen door middel van zelfvergeving in klank en schrijven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf fysiek te ondersteunen met de klank van mijn eigen stem en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren (dus angst!) om mezelf te ondersteunen met de klank van mijn eigen stem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren in relatie tot anderen/een partner – huidig, ex of toekomstig – dus in en als energetische ervaringen in en als de geest en ik stel mezelf ten doel de zelfdefinitie in relatie tot partners in en als de geest, verder te onderzoeken, vergeven en hier voorbij te zien en zo te wandelen in en te komen tot wat het beste is voor mijzelf in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, gedurende een bepaald moment van seksuele uitwisseling, me emotioneel te verbinden met mijn ex in plaats van mezelf wezenlijk en in en als het fysiek uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘seksueel iets uit te wisselen’.

Ik stel mezelf ten doel mezelf terug te halen vanuit een geprojecteerde ervaring in en als de geest in relatie tot een partner en mezelf zo meer ruimte te geven in en als zelfexpressie en ik stel mezelf ten doel om mezelf hierin te ondersteunen met de toepassing van fysieke masturbatie, het spreken van zelfvergeving en ademhaling op gebieden die omhoog komen vanuit mijn fysiek als energetische connecties die ik gemaakt heb en fysiek heb opgeslagen gedurende seksuele uitwisseling en ik stel mezelf ten doel door te gaan met het oefenen om mezelf fysiek uit te drukken in en als de toepassing van masturbatie.

schildpadAnimal’s Life Review Series

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Weerspiegeling

Als er iets gezegd wordt over mij in woorden wat ik zie als projectie, schiet ik compleet in de verdediging, binnenin mezelf en/of in woorden. De vraag hierin is, wie of wat ben ik dan aan het verdedigen en/of beschermen? Of die ander wel of niet projecteert, als ik duidelijk zie dat het niet over mij gaat, zou ik niets te verdedigen/beschermen hebben en zou het stil zijn/blijven in mezelf. Dus er wordt een persoonlijkheid getriggerd. Ik vermoed dat het gerelateerd is aan mijn voornaamste persoonlijkheidssysteem/de verdediging van dit voornaamste persoonlijkheidssysteem, aangezien ik werkelijk ervaar alsof mij iets aangedaan wordt, tot in ‘mijn wezen’.  Ik luisterde naar een interview van de Journeys into the Afterlife, waarin beschreven wordt hoe iedereen een ‘voornaam’ persoonlijkheidssysteem’  heeft (let hier op hoe de ‘voornaam’ hierin ongetwijfeld een rol speelt) die van tevoren (voordat we incarneerden) voorbereid is, gebaseerd op onze wezenlijke natuur, en dus denken we dat we dit zijn. Vanuit dit voornaamste persoonlijkheidssysteem bezien we onze ouders en het gehele fysieke bestaan, welke informatie zo kon worden geprojecteerd in het hemelse bestaan, en door de voorbereiding van dit voornaamste persoonlijkheidssysteem op een wezenlijk niveau, konden onze voorkeuren, hetgeen waarvan we houden en niet houden etc, hierin voorspeld worden, en zo konden we gestuurd worden tot het bewegen binnen/als de voorprogrammering. Ons eigen geest bewustzijn systeem is een directe spiegel van dit persoonlijkheidssysteem op wezenlijk niveau. Het zien in de woorden die we gebruiken en daarom het schrijven, is zo belangrijk hierin. Ons voornaam persoonlijkheidssysteem is gebaseerd op onze wezenlijke natuur, onze inherente wezenlijkheid. (Inherent = onafscheidelijk verbonden met). Dit persoonlijkheidssysteem heeft geen afbeeldingsdimensie, maar is heel basisch opgebouwd uit gedachten en reacties als gevoelens en emoties. Zodra we akkoord gaan met dit voornaamste persoonlijkheidssysteem en de gedachte(n) hierin accepteren, gaan we automatisch akkoord met iedere andere persoonlijkheid die we van hieruit creeren en uitbreiden via gedachten in projecties, fantasieen en voorstellingen, en via reacties (emoties/gevoelens) op onze gedachten, waarin de reacties weer interne gesprekken voortbrengen. Als we beginnen te zien hoe we reageren op onze eigen gedachte(n) in/als de basis, wordt het eenvoudiger om het voornaamste persoonlijkheidssysteem te identificeren en hierop volgend andere persoonlijkheden te ontmantelen. (Er volgen interviews als leidraad hierin hoe dit te doen).

Triggerpunt:

de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd in/als de gedachten van een ander

Gedachtendimensie:

Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen.

Geloof hierin: dat het zelfonoprecht is en dat de zelfonoprechtheid in/als de gedachten van een ander iets over mij zegt en mij iets aan kan doen, en dus dat ik het tegendeel moet bewijzen/duidelijk moet maken dat deze gedachten niet over mij gaan.

Aard van de gedachte: geloof/ongeloof

Innerlijke verbeeldingsdimensie:

mijzelf stilzittend en stil zijnde met een verslagen gezicht

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte, onbegrip

Algemene ervaring van misbruik tot in mijn wezen

Backchatdimensie (interne gesprekken):

hoe kun je dit nou doen?

dit meen je niet

dit kan niet waar zijn

ik ga weg

wat denkt die ander wel

ik snap niet dat die ander dit niet ziet

ik heb toch gelijk?

hier wil ik niet mee leven

schaam je je niet?

dit ga ik niet doen

Fysieke gedragsdimensie:

adrenaline schiet door mijn lijf, gespannen schouders/optrekken schouders, dikke darm verkrampt wat zich langzaam opbouwt door de tijd heen (1-2 dagen),  geen adem meer, onrust

Consequentiedimensie:

terugtrekken in mezelf, niet meer delen, fysiek alleen zijn, weggaan uit relaties, me gevangen ervaren in mezelf, controle houden op mijn omgeving/letten op een ander en/of op de woorden van een ander, de ander willen gaan sturen, uitleg gaan geven aan een ander.

*

Uitwerking volgt in blogs die komen gaan, waarin ik zie hoe ik reageer op mijn eigen gedachte en hier verantwoordelijkheid voor neem in en als zelf in zelfvergeving en zelfcorrectie, waarin en zodat ik voorbij de gedachte kan zien en kan luisteren naar woorden zonder te blijven hangen in de polariteit als reactie op een gedachte in mezelf.

Spreeuwen in weerspiegeling

———————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/