Dag 520 – Stabiliseren met de ondersteuning van een schaap

bramen-shutter-630

Ik ga zondagochtend vroeg een wandeling maken, langs het water, tot aan een huis aan het water waarbij een hele grote bramenstruik staat. De bewoner van het huis heeft hier ook een bankje gemaakt voor de voorbijgangers met een bordje erbij ‘Rust wat’. De struik staat hiernaast en ook hier – zo vertelde hij me vorig jaar – kunnen de voorbijgangers bramen van plukken aan de kant van het voetpad. Grote, dikke, sappige bramen. Ik heb een klein plastic zakje in mijn broekzak en deze vul ik met bramen terwijl ik er een aantal gelijk opeet. Ik herinner me hierbij ook wat Bernard zei toen ik in Zuid-Afrika was, dat de vruchten geplukt moeten worden, anders geeft de plant het jaar erna geen vruchten meer.

Verderop is een weiland met schapen en soms een paar bokjes. Als ik even bij het hek ga staan en wat praat tegen ze, staan ze op een gegeven moment op en komen naar het hek. Dit had ik eerder zo zien gebeuren en dus ging ik bij het hek staan en sprak wat tegen de dieren. Totdat er één begint te ‘antwoorden’, opstaat en naar het hek komt en de rest komt erachteraan. Hier geef ik de paar schaapjes die dat willen, wat klaver en weegbree van langs het pad. Niet alle schaapjes en bokjes eten dit op, het zijn er 2 of 3 die het aannemen, de rest gaat langzaam weer iets terug het weiland in, door met grazen. Ze kijken af en toe mijn kant op. Het grote moederschaap en twee groter gegroeide lammeren blijven staan en vooral de moeder wil wel lekker eten. Dus ik pluk en geef en aai haar snuit en doe mijn snuit bij haar snuit.

Op een gegeven moment zeg ik “schaap, ik voel me verdrietig, ik ben zo veel alleen”. Het schaap gaat me natuurlijk niet troosten. Het schaap blijft gewoon staan en kijkt vooruit met levende ogen. En ik kijk naar het schaap. Ik zie dat het een keuze is om in deze ervaring van ‘verdrietig zijn’ te gaan of om hier te blijven. Ik herinner me het eerste interview van het schaap, waarin ze zo is afgestemd op de zon en wat de zon brengt en dus eigenlijk op het leven in en om haar. Het lijkt of het schaap van me weggaat omdat ze niet ‘speciaal naar me toekomt’ maar ze gaat niet weg, ze blijft staan en laat zichzelf zien.

Uiteindelijk ga ik op de terugweg. Ik zie dat het geen zin heeft om in een ervaring van verdrietig zijn te gaan. Wie zou ik willen zijn, wie zou ik willen ontmoeten als ik mezelf zou ontmoeten; iemand die in de ervaring van verdriet blijft of iemand die ziet dat dit geen zin heeft, dat ik beter kan werken met wat hier is, dat er altijd leven is binnenin en om me heen, ook al ‘ervaar’ ik dit niet zo. Niet als oordeel naar mezelf toe ten aanzien van een ervaring van ‘verdrietig zijn omdat ik zoveel alleen ben’ maar benaderd in gezond verstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in een ervaring van verdrietig zijn te stappen omdat ik zoveel alleen ben op het moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘alleen zijn’ te koppelen aan ‘verdrietig zijn’.

Als en wanneer ik mezelf in een ‘ervaring van verdrietig zijn zie gaan omdat ik zoveel alleen ben’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het geen zin heeft om in een ‘ervaring van verdriet te gaan omdat ik zoveel alleen ben’, dat ik mezelf kan stoppen om in deze ervaring te gaan en dat ik mezelf liever ontmoet in gezond verstand als dat het leven in en om me heen aanwezig is waarin ik me realiseer dat ik hierin (nog) niet aanwezig ben en in plaats hiervan zoek naar ‘een ervaring van leven’ welke ik denk te vinden in en als de ervaring van verdriet, als surrogaat voor leven, als energetische beweging, in plaats van een beweging in en als mezelf, de geest uit, het lichaam in.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen als ik neig in een ‘ervaring van verdrietig zijn te gaan omdat ik zoveel alleen ben’ en in plaats hiervan te focussen op mijn ademhaling.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in de gedachte ‘dat ik zoveel alleen ben’.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van verdrietig zijn los te koppelen van de gedachte ‘dat ik zoveel alleen ben’.

Ik stel mezelf ten doel het alleen zijn vrij te maken van de ervaring van verdrietig zijn door zelfvergevingen toe te passen op de energetische verbindingen als gedachten als herinneringen en aannames ten aanzien van het alleen zijn.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stabiliseren in en als het alleen zijn.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te pushen naar buiten te gaan waar de dieren en planten mij iedere keer opnieuw ter ondersteuning zijn door en als het levende voorbeeld dat ze zijn en laten zien, welke ik eenvoudig kan waarnemen en zo integreren binnenin en als mezelf.

Full psychic animals the sheep part 1

Psychic Animals – The Sheep – Part 1

——————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 407 – Het Angorakonijn en onwetendheid

Torturing animals to make an angora scarf

Een schokkend filmpje (klik op bovenstaande link) over hoe de Angorawol letterlijk van het levende konijn geplukt wordt. Het filmpje op zichzelf zegt genoeg, een konijn wat schreeuwt, daar moet iets heel erg mis mee zijn, want een konijn maakt gewoonlijk geen geluid. Het is ondraaglijk om naar te kijken, en toch staan we dit toe in de wereld. Wat is de onwetendheid hierin? Het dragen van Angorawol. Ik heb me nooit gerealiseerd hoe dit ‘gewonnen’ werd en heb het onder de noemer van schapenwol gebracht, en verder ervaren als ‘lekker zacht’.  Lekker zacht is het zeker, we weten allemaal hoe zacht de vacht van een konijn is, en die van het Angorakonijn is nog zachter. Waar we het recht vandaan halen om deze vacht van het konijn te plukken op zo’n afschuwelijke manier, dat is onvoorstelbaar. En toch doen we het, staan we het toe, elke 3 maanden bij een konijn, en dragen we ‘de vacht van een ander levend wezen’ die zonder vachtje, koud en verlamd van pijn, in een ijzeren kooitje zit, zich ondanks alles probeert te wassen, wachtend totdat het vachtje is aangegroeid en het afschuwelijke ritueel zich herhaalt. Hoe kan het zijn dat we als mensheid, dit niet weten en/of zelfs ‘normaal’ vinden en/of in ieder geval toestaan zonder er iets tegen te doen?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me niet te realiseren hoe de angorawol gewonnen wordt van het levende konijn, die zonder vacht achterblijft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alleen maar te willen huilen als ik dit zie en me realiseer, terwijl ik me er van bewust ben dat ik het liefst mijn eigen weerstanden als afscheiding van andere levende wezens op en als deze aarde, bestaande uit dezelfde substantie, niet doorwandel en blijf bestaan in mijn eigen veilige wereld in de geest, en dus onwetend en blind ten aanzien van de gruwelen die plaatsvinden op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb graag producten te hebben gekocht met angorawol zonder verder te zien wat dit inhoudt voor het dier waartoe de wol behoort.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb met de vacht van een angorakonijn te lopen om mezelf warm te houden, terwijl het konijn alleen, koud en verlamd van pijn achter blijft in een ijzeren kooitje, wachtend tot de vacht is aangegroeid voor een volgende plukactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de toestand van de konijnen in stand te houden door angorawol te dragen en in het algemeen door in mijn eigen geest te verkeren, blind voor wat er in het fysiek plaatsvindt.

Ik stel mezelf ten doel geen producten met angorawol te kopen aangezien en zolang ik niet precies en zeker weet waar de wol vandaan komt, waarbij ik me realiseer dat dit geen werkelijke totaal-oplossing is en dat er in vrijwel ieder kledingstuk binnen mijn budget een vorm van misdaad aanwezig is.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen te kopen wat ik nodig heb aan kleding en niet 3x zoveel.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te pushen door mijn eigen weerstanden, adem voor adem, dag voor dag, zelfvergeving voor zelfvergeving en zo de afscheiding in en als mezelf te stoppen.

Ik stel mezelf ten doel mijzelf als leven in te zetten voor een bestaan op aarde voor alle levende wezens in waardigheid, veiligheid en werkelijke zorg en hierin mezelf te pushen en zelfvergeven en zelfcorrigeren om degenen die willen zien en horen wakker te schudden tot zelfverandering en wereldverandering, waarin ik me geen illusies maak over de enorme taak hierin welke niet gemakkelijk zal zijn voor mezelf en/als de ander.

Desteni-I-Process-Lite

Gratis online cursus als start om te leren hoe de afscheiding in onszelf te stoppen en te leren zien, realiseren en begrijpen dat werkelijke verandering plaats zal moeten vinden in ieder mens van binnen.

Living Income Guaranteed

Levend Inkomen Gegarandeerd

Voorstel tot inbreng van een Leefbaar Inkomen voor alle mensen op aarde; want alleen als alle mensen op aarde een basisbestaan gegarandeerd hebben en in staat zijn voor elkaar te zorgen, zullen we als mensheid in staat zijn om voor alle fysieke leven te zorgen inclusief dier-plant-aarde, in gelijke waardering van en met elkaar, op weg naar werkelijke eenheid en gelijkheid.

PS als je op de afbeelding klikt kom je een website tegen van een Nederlandse angorafokker die zo te zien wel ‘diervriendelijk’ fokt en knipt, waarbij het fokken en tentoonstellingen op zichzelf natuurlijk nieuwe vraagstukken met zich meebrengt om in te zien.

——————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/