Dag 481 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-6 – “ik snap niet dat die ander dit niet ziet”

Voor context zie: Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Voor overzicht van de gehele serie:

Dag 469 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-12 – Schaamte

Dag 482 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-1 – “hoe kun je dit nou doen?”

Dag 483 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-2 – “dit meen je niet”

Dag 484 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-3 – “dit kan niet waar zijn”

Dag 485 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-4 – “ik ga weg”

Dag 486 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-4 – “ik ga weg” (vervolg)

Dag 469 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-5 – “wat denkt die ander wel”

Backchatdimensie (interne gesprekken):

hoe kun je dit nou doen?

dit meen je niet

dit kan niet waar zijn

ik ga weg

wat denkt die ander wel

ik snap niet dat die ander dit niet ziet

ik heb toch gelijk?

hier wil ik niet mee leven

schaam je je niet?

dit ga ik niet doen

onbegripIk vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in een intern gesprek in de woorden ‘ik snap niet dat die ander dit niet ziet’ ten gevolge van een emotionele reactie op een gedachte in mij als ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ welke geactiveerd wordt in mij door de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling over mij geschreven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat die ander dit niet ziet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet snap dat die ander dit niet ziet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo druk te zijn met mijn eigen gedachten dat ik zelf die ander niet zie als mezelf in participatie in een gedachte in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ander en/als mezelf te veroordelen om participatie in een gedachte als ‘ze neemt het persoonlijk’ en ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ en in en als dit oordeel, een heel scenario in en als mezelf af te gaan spelen en hierin te participeren en door te gaan hiermee, al zoekende naar een bewijs dat ik gelijk heb in wat ik denk (te zien)  in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het juist zie in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik iets kan zien in en als de geest, in plaats van te zien, realiseren en begrijpen dat ik in en als de geest, alleen maar verder en verder verwikkeld raak in mijn eigen gedachten als interpretatie als oordeel van de situatie in een poging om mijn gelijk te bewijzen ter controle van wie ik (denk dat ik) ben in en als de gedachte.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een intern gesprek als ‘ik snap niet dat die ander dit niet ziet’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik via een gedachte en reactie op mijn eigen gedachte als interpretatie terecht kom in een intern gesprek in mezelf waarin ik iets aan het zoeken ben wat deze gedachte als interpretatie bewijst/onderbouwt en dus neig ik door en door te gaan totdat ik ‘het bewijs’ gevonden heb, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik zo steeds verder verwikkeld raak in de interne gesprekken en reacties in en als mezelf in de geest om deze gedachte te bewijzen en dus slechts druk en bezig ben met mezelf in de geest ter bewijs als bevestiging van mezelf in en als de geest, in plaats van hier te zijn en te zien in de woorden als gedachten van mezelf als wat die zeggen over mezelf zodat en waarin ik mezelf stop in participatie in deze gedachten, mezelf vergeef voor hetgeen ik in participeer en zo verantwoordelijkheid neem voor en als mezelf hierin en mezelf corrigeer ter voorbereiding op de verandering in fysieke realiteit ter bevestiging van en als mezelf in en als het fysiek.

Ik realiseer me dat het simpel tot niets leidt om deel te nemen in een intern gesprek als ‘ik snap niet dat die ander dit niet ziet’ als deelname in de geest in afscheiding in onbegrip en dus in een staat van onvermogen tot (zelf)vergeving en dat ik juist in het vasthouden aan dit onbegrip, mezelf in een staat van onvermogen houd tot een direct zien in en als het fysiek.

Ik realiseer me dat ik mezelf aan het bevestigen ben in een poging om een uitgangspunt te verdedigen welke niet zelfoprecht is geweest en dus blijf ik doorgaan met aanvallen en verdedigen, in en als een geloof dat ik het uitgangspunt niet meer kan veranderen.

Ik stel mezelf ten doel het uitgangspunt van de zelfgecreëerde relatie ter controle en vervulling van een verlangen in eigenbelang in en als de geest, te herzien in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf zie participeren in een intern gesprek in onbegrip naar een ander toe, direct te stoppen en te markeren als een punt dat zelfonderzoek nodig heeft aangezien ik in een staat van onvermogen tot begrip/vergeving aanwezig ben en ik iets in mezelf dus niet begrijp en vergeven heb.

Ik stel mezelf ten doel in het moment stil te zijn/blijven, te ademen en te zien wat ik het beste kan doen in fysieke realiteit in communicatie met de ander binnen de mogelijkheden en het stadium waarin ik me bevind in het proces van het vrijmaken van deelname in en als de geest en in eerste instantie mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel direct in de woorden in en als het intern gesprek te zien door terug te stappen in mezelf en te herleiden tot het zien van emoties als reactie op een gedachte die geactiveerd wordt in mij waarin ik ben gaan participeren.

Ik stel mezelf ten doel te zien wat de gedachte geactiveerd heeft en welk woord hierin een rol speelt.

Ik stel mezelf ten doel een gevonden woord als activatiepunt uit te schrijven en herdefiniëren.

joinusDesteni I Process Lite

Leer jezelf te begrijpen!

Gratis cursus online – ook in het Nederlands via inlog Engelstalige website

Desteni I Process Lite – Participant Review

———————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 477 – Partij kiezen

4806089ckwartet aap-noot-miesDag 476 – Reactie op een conversatietoon

 (Lees bovenstaand blog voor context)

Vervolg:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te bemoeien met het onderlinge gesprek van mijn ouders waarin de toonhoogte verandert in een poging hier richting aan te geven in plaats van hen zich onderling uit te laten spreken en mezelf richting te geven in en als de ervaringen die in mij omhoog komen als reactie hierop en alleen iets aan het gesprek toe te voegen als ik vrij ben van reactie en zie/hoor dat het nodig is dat ik iets toevoeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat het gesprek uit de hand loopt en escaleert in een ruzie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat er onherstelbare schade ontstaat door en in een ruzie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ineen te krimpen bij het horen van de verandering in toonhoogte in de stemmen waarin er geen verantwoordelijkheid genomen wordt voor en als zelf en er dus geprobeerd wordt iets af te schuiven op iets of iemand anders als ‘de schuld geven’ aan iets of iemand anders welke van onszelf een onaardig persoon maakt welke doorklinkt in de toonhoogte van de stem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor de ander die van toonhoogte verandert en hierin geen verantwoordelijkheid neemt voor en als zichzelf, waarin ik mezelf identificeer met de ander alsof ik het ben, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat wie ik ben in dat moment in herkenning en onderdrukking van hetgeen ik zie gebeuren in mezelf, degene is waarvoor ik me schaam in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor mezelf als en wanneer ik participeer in een staat van iemand of iets buiten mij de schuld geven waarin en waardoor de toonhoogte van mijn stem verandert en ‘verontwaardigd’ klinkt, welke feitelijk komt doordat ik mezelf ver-ontwaardig door participatie in en als de geest in het afschuiven van verantwoordelijkheid voor en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb partij te kiezen voor één van de ouders als ze in een onderling geschil zijn verwikkeld en hierin zelf gemeen te worden naar één van de twee, waarin ik zelfs wissel heen en weer tijdens het gesprek en zo energie in mezelf genereer in en als een beter voelen hierin dan de één of de ander die ik veroordeel in dat moment en eigenlijk steeds bij de ‘winnende partij’ wil horen als waar ik me beter voel en waar het meeste energie te behalen valt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de één of de ander te veroordelen en mezelf hierin te verongelijken welke de schaamte in mij voortbrengt in en over wie ik ben in dat moment in oordeel ten behoeve van een beter voelen in en als mezelf, terwijl ik me ondertussen machteloos ervaar in en als de angst die opkomt bij het horen van de boosaardigheid in de stemmen en het afvallen van elkaar en/als zelf hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te ervaren bij het horen van de boosaardigheid in de stemmen en het afvallen van elkaar en/als zelf hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat het over het algemeen te maken heeft met geld waar over gediscussiëerd wordt en dat ze zich machteloos ervaren in en als een angst voor tekort en verlies hierin, welke zich tevens zo afspeelt binnenin, in en als een angst voor een tekort en verlies aan energie in en als de geest zonder te zien dat deze angst gecreëerd en in stand wordt gehouden juist door het afschuiven van zelfverantwoordelijkheid, welke feitelijk een onmachtig maken is van zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf onmachtig te maken door mijn verantwoordelijkheid voor en als mezelf, af te schuiven in en als de geest in participatie in een oordeel over het gesprek wat zich afspeelt tussen mijn ouders en in een partij kiezen hierin voor één van de ouders, waarin ik zelf iemand afval zoals ik mezelf afval en mijn zelfdirectie weggeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te vallen door deel te nemen in en als een oordeel als partij kiezen in en als de geest en hierop volgend dus een ander af te vallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te vallen en mijn fysieke substantie te verbranden door het afvallen van mezelf als de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vroeger een beslissing te hebben genomen om ‘af te gaan vallen’ en zo doelbewust mijn fysieke substantie te gaan opbranden in en als een gedachte dat mijn buik te dik is en zonder te zien dat hieronder een machteloosheid schuil gaat ten aanzien van het mezelf richting geven binnen de situatie van conflict tussen mijn ouders waarin de toonhoogte van de stem verandert en boosaardig wordt en men elkaar en/als zelf afvalt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn fysieke substantie te verbranden en zo minder fysiek te worden en zo minder te voelen en dus de machteloosheid niet te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf nog machtelozer te maken door (mezelf) af te vallen en de machteloosheid niet meer te voelen in en als gewichtsverlies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de onenigheid tussen mijn ouders iets met mij van doen heeft en dus, voel ik me verantwoordelijk voor de onenigheid tussen en binnenin hen, in plaats van zelf verantwoordelijkheid te nemen en mezelf richting te geven in en als de ervaringen die opkomen in en als onenigheid binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf het middelpunt als slachtoffer te maken van de onenigheid tussen mijn ouders waarin ik mezelf zo plaats en opstel als slachtoffer, zodat en waarin ik geen verantwoordelijkheid hoef te nemen voor en als mezelf in en als de ervaringen die opkomen binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de onenigheid tussen en binnenin mijn ouders te gebruiken als middel om me af te scheiden van mezelf en van één van hen en zo het geheel te gebruiken ten behoeve van mezelf in eigenbelang in en als onenigheid binnenin mijzelf om zo energie te genereren in en als mezelf in afscheiding van mezelf in participatie in en als de geest, ook al bestaat dit voornamelijk uit negatieve ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat negatieve ervaringen energie genereren ten behoeve van mezelf in eigenbelang om mezelf via negatief naar neutraal naar positief beter te doen voelen, voortkomend uit een situatie waarin ik me in eerste instantie slachtoffer ervaar en waarin ik mezelf behoud in en als slachtofferschap ten aanzien van de negatieve energetische ervaringen alsof ik hier niets aan kan veranderen, aangezien het wordt opgewekt, geactiveerd door een gebeurtenis buiten mij als in het veranderen van de hoogte van de stem als iets waarop ik ogenschijnlijk geen invloed heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te blijven focussen op het activatiepunt buiten mij en zo geen oplossing te zien binnenin mij in en als zelfverandering ten aanzien van de reacties als energetische ervaringen die opkomen binnenin mij.

Als en wanneer ik mezelf zie reageren op een toonhoogte in een stem in onenigheid in een gesprek tussen mijn ouders, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er een ervaring van machteloosheid als herinnering in mij geactiveerd wordt van mij als kind als mijn ouders onenigheid hadden en hierin de toonhoogte in hun conversatie verandert en wat boosaardig wordt.

Ik realiseer me dat deze ervaring van machteloosheid geactiveerd wordt door een gedachte in mij welke in essentie een oordeel als interpretatie inhoudt van wat ik hoor en zie met mijn fysieke oren en ogen.

Ik realiseer me dat ik mezelf kan stoppen in en als deze ervaring van machteloosheid.

Ik realiseer me dat de onenigheid tussen mijn ouders, niets direct met mij van doen heeft maar dat het over het algemeen met geld te maken heeft en angst voor een tekort en/of verlies hierin als ‘onvoldoende’ hebben en/of zijn, welke indirect wel met mij te maken heeft als kind, aangezien als er een tekort is in geld betekent dat voor mij als kind ook een tekort in geld/voeding/onderdak en hierop volgend andere interesses waarvan ik denk en geloof dat ze een meerwaarde hebben.

Ik realiseer me dat er dus onbewust een existentiële angst een rol speelt vermengd met een angst voor een eventueel tekort in eigenbelang in en als de geest.

Ik realiseer me dat het angst betreft voor de toekomst en niet zozeer met het moment te maken heeft dat er dus een angst geactiveerd wordt als herinnering, geprojecteerd op de toekomst die niet persé reëel is.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen in en als reactie op een verandering in toonhoogte in de stemmen van mijn ouders tijdens een gesprek waarin onenigheid als angst aanwezig is binnenin hen door 1-2-3 in te ademen en uit te ademen een paar keer totdat de energie afneemt in mij, waarin ik hier blijf in en als mijn fysiek en niet voorover val in en als de reactie als energetische ervaring in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke gedachte als oordeel er in mij opkomt en voor wie en waarom ik partij kies en mezelf hierin te vergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met partij te kiezen en gelijk te staan aan en als mezelf in wat er opkomt in mij.

Ik stel mezelf ten doel stil te zijn/worden, me af te stemmen op mijn ademhaling en te luisteren naar de woorden die ze spreken en de woorden door mij heen te laten gaan en de reacties in mij onder ogen te zien, te stoppen, zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel de woorden te onderzoeken waarop ik een reactie ervaar in mezelf en het woord vrij te maken door middel van zelfvergeving op de energetische lading die ik gekoppeld heb aan dit woord.

Ik stel mezelf ten doel mijn ouders de ruimte te geven om onderling hun onenigheid uit te spreken zodat en waarin ze eventueel zichzelf kunnen zien in de woorden die ze spreken en zodat en waarin ik in ieder geval mijzelf kan zien in en als eventuele reactie als afscheiding van mezelf en hierin alleen iets toe te voegen als en wanneer ik zelf stil ben van binnen en er werkelijk iets opkomt in mij wat bijdraagt in hun gesprek.

Parenting – Perfecting the Human Race – Part 1

aap noot mies———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Dag 431 – Wat is plezier?

Het woord plezier als vertaling van enjoyment. Plezier is een woord waar ik me weinig in kan vinden, ik ‘ervaar’ niet echt plezier, oftewel, in en als de geest heb ik weinig plezier. Dit is natuurlijk geen absoluut punt als dat ik nergens plezier in heb gehad ter vermaak van mezelf, echter dit is dan niet constant. Vandaag werd me duidelijk, het plezier, de enjoyment, die is in/als aanwezigheid van het fysiek. Het enige waar ik ‘in plezier’ aanwezig ben is als ik in mijn fysiek aanwezig ben. Door een aantal fysiek opgebouwde klachten – samengesmolten geest bewustzijn patronen als fysiek gemanifesteerde systemen – ben ik nog vaak afwezig uit mijn fysiek, uit de pijn, terwijl natuurlijk deze pijn juist gecreeerd is door de geest die energie genereert vanuit substantie/het fysieke en hierin het fysiek vervormt, verkrampt, opbrandt etc. Nu zie ik ook hoe ik toen ik jonger was, plezier had in de fysieke activiteiten die ik deed en waaraan ik deelnam, in samenwerking met anderen (zoals bv een teamsport wat iets was waar ik echt plezier in had). Hierin heb ik plezier gekoppeld aan de meer ‘actieve’ fysieke bezigheden; echter plezier in/als het fysiek is ook bijvoorbeeld de stem fysiek gebruiken, welke ten alle tijden kan, ook en zelfs juist als het fysiek nog bezig is met het proces van doorwandelen van de fysiek gemanifesteerde patronen en hierdoor tot minder actieve fysieke beweging in staat; het fysiek gebruiken van de stem zal ondersteunen in dit proces. Tevens heb ik mijn plezier in eten weggenomen door mezelf op jonge jaren een tijdje te weinig voedsel toe te staan in een poging om te voldoen aan wat ik zag als de ‘ideale fysieke vormen’ wat natuurlijk niet gelijk is aan fysieke expressie maar juist de fysieke expressie compromitteert waarin ik zowel in het tot me nemen van voedsel als het in het fysiek aanwezig zijn, het plezier in mezelf wegneem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf het plezier te ontnemen, me te weerhouden van het hebben van en zijn in plezier als expressie, door steeds minder aanwezig te zijn in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te zoeken naar plezier in en als de geest en dit niet te kunnen vinden en hierin te denken dat ik iets mis, dat ik depressief ben, dat ik niet ‘enthousiast ben’, dat ik niet voldoe aan de normen van plezier hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als reactie op woorden een beeld te vormen van hoe mijn expressie moet zijn en hierin het plezier in mijn werkelijk fysieke expressie kwijt te raken en/of niet te kunnen vinden en/of zelfs te denken dat ik die niet heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een plaatje te maken van hoe ik denk dat een fysieke expressie moet zijn naar aanleiding van mijn interpretatie van woorden van buitenaf en hierop te denken mijn fysieke expressie af te moeten stemmen in en als een verlangen naar het bereiken van wat ik denk dat dit woord inhoudt, en hierin mezelf te vervormen, verkrampen, verbranden in en als een verlangen naar opvulling van mezelf met hetgeen ik interpreteer als dit woord als wat ik graag zou willen ervaren, en dus pas ik mezelf aan, reik ik uit in en als de geest en probeer ik mezelf op te vullen met de energetische verbindingen die ik maak in en als interpretatie van dit woord in en als de geest, geprojecteerd op hetgeen waar het woord vandaan komt en zo een verbinding als relatie leggende met hetgeen het woord vandaan komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden van mezelf in en als het fysiek in en als plezier, door verbindingen als relaties te leggen met iets of iemand buiten mij die woorden voortbrengen die ik interpreteer in en als de geest als iets wat mij plezier kan geven/zou kunnen geven in en als de geest, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik in en als deze interpretatie, een afscheiding manifesteer in en als mezelf waarin ik me afscheid van mijn vermogen tot het zijn in en als de expressie in en als plezier in en als het fysiek.

Ik stel mezelf te doel mezelf te ondersteunen met mijn stem en te zien hoe en wanneer ik mijn stem fysiek gebruik en hoe en wanneer ik mijn stem energetisch gebruik zodat en waarin ik zie waar ik me afscheid van zelfexpressie in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel gewaar te zijn/worden wanneer ik reageer op woorden van een ander in en als een interpretatie in en als de geest welke fysieke aanpassing als vervormde expressie in en als de geest tot gevolg heeft, zodat en waarin ik de afscheiding in en als interpretatie in en als mezelf kan stoppen, zelfvergeven en zelfcorrigeren, hardop met mijn stem en/of in schijven voor nader zelfonderzoek in relatie tot de interpretatie van het woord.

Ik stel mezelf ten doel plezier te hebben met en als mezelf in en als fysieke expressie en hierin te zien hoe ik deze kan leven in iedere situatie en omstandigheid zowel binnenin mijn eigen fysiek als buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf toe te staan plezier te hebben in en als mijn eigen fysiek – onafhankelijk van hoe mijn fysieke gesteldheid is en me niet langer te laten leiden/lijden door interpretatie van wat plezier in en als fysieke expressie inhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven, dat om aanwezig te zijn in fysieke expressie in en als plezier, ik ‘gezond’ dien te zijn, en zolang ik niet gezond ben, mag ik geen plezier hebben, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat gezondheid geen garantie is voor fysieke aanwezigheid en fysieke aanwezigheid niet garant staat voor een ‘gezond’ lichaam per definitie en dus beperk ik me door interpretatie van het woord gezond welke ik zelf heb uitgeschreven als gezondigd, en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik zondig als ik fysiek aanwezig ben waarin ik dit gekoppeld heb aan (een interpretatie en/of energetische waarde van) het woord gezondheid.

Ik stel mezelf ten doel het woord gezond(heid) te herdefinieren als onderdeel van de serie blogs over gezondheidszorg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf het plezier in voedsel tot me nemen te ontnemen door mezelf een tijdje te weinig voedsel toe te staan en hierin fysieke consequenties te creeren vanuit de geest in en als een herhalend patroon waarin ik, zodra en wanneer de patronen opspelen en zich uiten in fysiek ongemak, ik het plezier als genieten in en als mezelf in eten opgeef en participeer in patronen in de geest in plaats van mezelf te vergeven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb plezier te verbinden aan het tot me nemen van voedsel en in het ontzeggen van van voedsel in het verleden, mijzelf plezier te ontzeggen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vertragen tijdens het eten zodat en waarin, als ik alleen ben, ik de gekoppelde patronen in mezelf kan onderzoeken en in klank breng in zelfvergeving.

Ik stel mezelf ten doel angsten voor tekortkoming als ‘niet genoeg hebben’ in en als een ervaring in de geest in zelfvergeving en zelfcorrectie te brengen en te zien hoe deze gekoppeld zijn aan oordelen in en als angst in en als gedachten en/als herinneringen (als bijvoorbeeld van grootouders in de hongerwinter in de oorlog).

Bij nakijken in het woordenboek van het woordenboek kom ik tegen ‘genot’ en ook ‘genoegen’. Genoegen is voor mij een bruikbaar woord, als zijnde ‘genoeg hebben’ in en als de fysieke aanwezigheid in en als zelf. Dit brengt tot het punt dat er pas werkelijk plezier zal zijn als een ieder in deze wereld genoeg heeft om fysiek fatsoenlijk te leven.

Onderzoek:

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

Atlanteans – Civilization on land and water

—————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 420 – De Gezondheidszorg – Het woord Gezondheid

Hierbij start ik een serie over de Gezondheidszorg: Hoe zit het in elkaar? Wat zijn de problemen? Wat zijn de oplossingen? En wat is uiteindelijk de beloning? In het ontrafelen hiervan zal blijken dat het gerelateerd is aan hoe de wereld in zijn geheel functioneert op het moment en hoe religie als ‘geloof’ hierin verweven is, zoals alles wat bestaat met elkaar verbonden is. Om iets werkelijk op te lossen is niets los van elkaar te benaderen, aangezien dan niet alles in overweging wordt genomen en het probleem/de afscheiding blijft bestaan en consequenties blijft creeren. We moeten naar de basis, naar het startpunt, anders zal er niets blijvend veranderen.

Probleem:

Hoe zit de Gezondheidszorg in elkaar? In Nederland, in de wereld, binnenin onszelf? Laten we eerst eens in het woord Gezondheidszorg zien. We gaan er inzien, dus niet ‘naar kijken’ alsof het een plaatje is, als een entertainment waarnaar we kunnen kijken met onze fysieke ogen om onszelf te entertainen/bezig te houden; we gaan In het Woord Zien. Immers het woord vertelt ons waar we mee werken, wat we in de wereld manifesteren/gemanifesteerd hebben aangezien we de woorden iedere dag opnieuw in klank brengen in het fysieke, aardse bestaan.

Het bestaat uit het woord gezondheid en zorg. Hierin lijkt het dus alsof er gezorgd wordt voor de gezondheid. Dus moeten we gaan zien waar we voor aan het zorgen zijn als voor de gezondheid: in het woord gezondheid zitten de woorden gezond en heid, welke gerelateerd zijn aan (ge)zondigen en heid(en). We hebben gezondigd als een heiden.

In Christelijke zin betekent dit dat we niet leven volgens het woord van God; we leven als een heiden en zondigen hierin. Echter, dit brengt slechts polariteit met zich mee. Want, het woord van God is niet heel, het is niet het woord één en gelijk als onszelf, maar woorden ‘als van een god’ buiten ons geplaatst, en iets buiten ons geplaatst, is in afscheiding van onszelf, en dus niet heel als een en gelijk als onszelf, en dus opgebouwd in polariteit. Polariteit, want niet een en gelijk als zelf, en als iets niet als een en gelijk als onszelf wordt gezien, gesproken, geleefd, brengt het verdeling met zich mee – twee belangen die in polariteit met elkaar zijn welke frictie geven om te kunnen bestaan. Wrijving, energie, conflict, iets wat steeds verder uit elkaar beweegt als twee tegenpolen. Zie hier de intentie van God. Hoe deze als geloofsysteem in de wereld is gezet. God had niet het beste voor met de mens en de dieren en de planten als het leven op/als de aarde; God wilde tegenpolen, conflict, frictie, wrijving, en dus energie om het geest bewustzijn systeem op te laden, in de mens en zo in het ‘hemelse bestaan’. Ik zeg god ‘had’ niet het beste voor met de mens en het leven op aarde, want god bestaat niet meer als zodanig, en hetgeen er wel bestaat van God-Anu, is in overeenstemming gebracht met en ten behoeve van wat het beste is voor al het leven, en dus is de polariteit gestopt hierin; in het dimensionele (‘hemelse’) bestaan. Nu de mens nog en/als het aardse bestaan; een levensgrote taak die de mens op aarde zal moeten volbrengen om uberhaupt tot leven te kunnen komen, als wat het beste is voor alles en iedereen.

Goed, gezondheid is dus al een woord in afsplitsing van onszelf in wezen; het is als zondigen als een heiden, wat aangeeft dat het niet volgens het woord van god is, wat dus in zichzelf al frictie geeft. Zorgen voor gezondheid – laten we het hier even benoemen als de fysieke gezondheid – wordt als in frictie beschreven als iets wat eigenlijk niet in overeenstemming is met het woord van god. Zoals het fysieke lichaam niet in overeenstemming is met het woord van god; het fysieke, het vlees, wordt afgedaan als iets wat tot zondiging brengt.

Is dit werkelijk zo? Wie heeft er weleens een fysiek lichaam zien zondigen in en als zichzelf? Wie heeft er weleens een hart de bloedvaten zien verraden? Zal het hart er niet alles aan doen om de bloedvaten in werking te ondersteunen? Is het niet de besturing van het fysieke lichaam, welke in staat is tot beslissingen nemen als zondigen of niet zondigen? En wie bestuurt het fysieke lichaam op het moment? De Geest. Ook dat is bekend. Dus vanuit Christelijk oogpunt, wordt dan gezegd, we moeten in overeenstemming komen met de Heilige Geest; de heilige geest in ons laten wonen als leidinggevende waarin de heilige geest in directe verbinding staat met het woord van god. De geest in overeenstemming brengen met het woord van God is de heilige geest in ons laten wonen. En dan worden we niet langer geleid door de geest maar door de heilige geest. Maar…we hebben net gezien dat het woord van God polariteit, frictie, conflict, wrijving, energie voortbrengt. Dus als we ons fysiek hiermee in overeenstemming brengen – met de heilige geest, brengen we ons fysiek in overeenstemming met energie als wrijving als frictie als conflict door polariteit toe te staan in onszelf; door ons af te scheiden van onszelf in eenheid en gelijkheid met ons wezen in en als ons fysiek, in en als overeenstemming met het woord van God.

Hoe kan hierin een fysiek lichaam functioneren? Een Levend organisme in overeenstemming met en als zichzelf, samenwerkend met alle delen die in en als zichzelf staan in, als en ten behoeve van het fysieke Leven? De geest brengt volledige verwarring in dit proces. En dit betreft dan de gezondheid van de mens – en het gehele fysieke, aardse leven – waar we ‘voor gaan zorgen’  met een overheidsorgaan zoals de gezondheidszorg, welke eveneens is opgezet in en als het startpunt van diezelfde polariteit. Dus de polariteit als conflict als frictie als conflict als wrijving als energie (geld) buiten onszelf zorgt voor de polariteit als frictie als conflict als wrijving als energie binnen onszelf. En zo, houden elkaar in stand, in ‘evenwicht’.

Dit baart zorgen. Onze gezondheidszorg baart zorgen in en als ‘zorg voor de gezondigde heiden’,  in plaats van oplossingen en genezing als heelheid te brengen in en als overeenstemming met het fysieke leven als geheel.

Het resultaat is voor een ieder zichtbaar in de erbarmelijke staat waarin de fysieke gesteldheid van de mens en al het leven op aarde verkeert en tevens in de manier waarop het overheidsorgaan als gezondheidszorg – welke een reflectie is van de innerlijke mens, het is geen afgescheiden orgaan van onszelf al is dat graag wat we denken – enigszins de symptomen probeert te bestrijden, waarin tevens de werking van de farmacie zichtbaar is: symptoombestrijding, geen werkelijke genezing; geen werkelijke ondersteuning maar een wegmoffelen als onderdrukken van de fysieke symptomen van de vreselijke (dus angstaanjagende) verdeeldheid in de wereld en/als binnenin onszelf, gemanifesteerd in het fysieke, aardse bestaan.

Wordt vervolgd.

(Klik op de links in de tekst voor context en onderzoek)

https://i1.wp.com/www.desteni.net/images/stories/plaatjes2/Jesus%20EQUALITY%20for%20ALL%20DESTENI%20%20.jpg

——————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 410 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-3 – Woede

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen?- Verbeeldingsdimensie

Dag 403 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-1 – Machteloosheid

Dag 409 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-2 – Hopeloosheid en Verdriet

Het woeden der gehele wereld - Hart, Maarten 't

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte, onbegrip

Algemene ervaring van misbruik tot in mijn wezen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woede te ervaren ten gevolge van de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woede te ervaren ten aanzien van mezelf, dat ik zo in reactie ga door een woord als triggerpunt van buitenaf welke een gedachte in mij triggert die ik projecteer, waardoor ik in reactie, in woede ga waarin ik vervolgens zolang blijf rondtollen in de energie in en als reactie in mezelf in en als een ervaring van machteloosheid ten aanzien van het woeden van de reacties, aangezien ik net mijn macht heb weggegeven in en als projectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te woeden in de geest in en als reactie, ten gevolge van het weggeven van mijn macht in en als projectie van een gedachte in mij die getriggerd wordt door een woord van buitenaf, waarop ik vervolgens mijn getriggerde gedachte projecteer op degene/hetgeen wie/wat deze gedachte in mij triggert.

Als ik mezelf zie woeden in de geest in en als reactie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik op een gedachte reageer in mezelf, welke ik projecteer op iets of iemand buiten mij die deze gedachte triggert binnenin mij. Ik stel mezelf ten doel, te ademen, mezelf hier te brengen en het woord te vinden welke de gedachte in mij triggert zodat ik kan onderzoeken in mezelf wat ik allemaal verbonden heb aan dit woord waarop ik zelfvergeving toepas. Ik stel mezelf ten doel gelijk te gaan staan aan het woord en dus op te staan in mezelf in het woeden en mezelf hierin richting te geven. Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf zie reageren op een woord, mezelf direct te stoppen, te ademen, stil te blijven en mezelf te ondersteunen om stil te worden binnenin mezelf zodat en waarin ik eerst onderzoek wat het woord in en met mij doet en mezelf hierin richting geef in en als zelfvergeving, alvorens ik eventueel het woord ter sprake breng, waarin ik me realiseer dat het woord mij geen kwaad kan doen; ik check of degene die het woord spreekt mij fysiek kwaad kan/zal doen – wat meestal niet zo is – en realiseer me dat alleen mijn reacties op het woord mij kwaad doen binnenin mezelf en hierop volgend buiten mijzelf bij een ander, wat weer reacties, weerstand etc oproept, waarop ik weer eventueel reageer enzovoort. En dus, ik stel mezelf ten doel, de keten van reacties in de wereld als het woeden in de mens, te stoppen, beginnend binnenin mezelf.

Wordt vervolgd

Voor context lees de serie bovenaan dit blog welke begint op Dag 398. Het is een serie waarin ik specifiek uitschrijf hoe ik de verdediging van en als een karakter als afscheiding in/als mezelf in/als de geest heb opgezet in verschillende dimensies waarin steeds opnieuw en gedetailleerd zichtbaar wordt dat de gedachte “het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen” ‘natuurlijk’ over (een deel van) mezelf gaat als en zodra ik participeer in deze gedachte en/als geactiveerd karakter en ieder blog beschrijft een aspect/dimensie van dit karakter als afscheiding binnenin zelf welke in het schrijven zichtbaar wordt.

Stop het woeden in de wereld, begin binnenin jezelf:

Desteni-I-Process-Lite

Desteni-I-Process-Pro

—————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 349 – Zelfvergevingen op innerlijke reacties op het overlijden van Bernard

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij het lezen van de ervaringen met Bernard van de mensen die op de farm geweest zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gehoopt te hebben dat Bernard door de Portal zou komen en een ervaring van verdriet en verlies te hebben als dit niet zo blijkt te zijn en hierin gelimiteerd naar leven en dood te zijn en zien, niet wetende dat hij kon beslissen om niet als individueel in de dimensies te bestaan,

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Bernard als de enige mens te zien die ik werkelijk vertrouwde, en nu hij er niet meer is in fysieke aanwezigheid, ik verdriet ervaar en denk dat er niemand meer is wie ik 100% vertrouw (terwijl ik pas zag dat hij ergens tegen iemand gezegd heeft dat het niet alleen nodig is maar iets wat moet gebeuren, een ander volledig vertrouwen (ik ben het woord in het engels vergeten).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet 100% te vertrouwen en hiervoor Bernard denk nodig te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me als gezien te ervaren door Bernard, wetende dat dat ook zo is, en nu angst te ervaren dat ik niet meer gezien wordt, waarin de angst zit verborgen dat ik mezelf niet volledig zie en dus delen ‘mis’ en mezelf hierin mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Bernard nodig denken te hebben om mezelf te zien en neer te zetten in en als potentie als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onveilig te voelen nu Bernard er niet meer is, en angst te ervaren dat anderen bijvoorbeeld op de farm onveilig zijn voor eventuele haters, in plaats van in te zien dat Bernard staande als Leven vaak het punt was waarop mensen aanvielen doordat ze getriggerd werden in hun reacties door hem als leven, en dat de farm niet minder veilig is als toen hij hier woonde, en dat ik, als ik me onveilig voel, zelf niet sta als Leven in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij de voorstelling hoe het moet zijn voor de mensen die fysiek dagelijks naast hem geleefd hebben, waarin ik zie dat ik een voorstelling als gedachte maak welke me verdrietig maakt als voorstelling van iets welke mij verdrietig zou maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf verdriet te ervaren bij het verlies van iemand met wie ik als fysieke naaste samenleef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het concept dood als definitief onder ogen te zien en hierin geraakt te zijn, waarin ik zie dat ik hecht aan het individueel en fysiek bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb leven te controleren met angst voor het onbekende als de dood, in plaats van in te zien dat ik mezelf hierin in de dood, in en als de geest in polariteit en controle, gevangen houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de volle inzet ‘to risk it all’ van Bernard te missen en hierin de volle inzet van mezelf ‘to risk it all’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de werkelijke zorgzaamheid te missen van Bernard en het vertrouwen dat hij altijd werkelijk zorgzaam is en door hierop te vertrouwen, kon ik door de punten heen wandelen die hij benoemt, in plaats van in te zien dat ik hiermee mijn werkelijke zorgzaamheid en vertrouwen en hierin dus zelfverantwoordelijkheid, verplaats naar Bernard.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ontbreken van werkelijke zorgzaamheid van een ander, mij pijn kan doen, in plaats van in te zien dat alleen mijn reacties hierop, mijzelf pijn doen waarin ik in en als reactie niet werkelijk zorgzaam ben voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren niet in staat te zijn om een ander te ondersteunen en hier eventueel te benoemen waar geen werkelijke zorgzaamheid plaats vindt, voortkomend door zelftwijfel of ik het wel echt zie, waarin ik zelf dus niet werkelijk zorgzaam ben voor mezelf en/als de ander door te willen ondersteunen terwijl ik nog in zelftwijfel verkeer, en ik dus eerst mezelf dien te ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren voor mijn reacties waardoor ik me inhoud, terughoud door en in een ervaring van schaamte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me terug te houden door een ervaring van schaamte.

Realisaties:

Ik realiseer me dat door het overlijden van Bernard, er al(l)een principes van Leven blijven bestaan om mee te werken, en dat ieder van ons hierin op staat en dit deelt en anderen steunt zoals wij ondersteund zijn door Bernard en iedereen op de farm, en dat hetgeen wat ik aan Bernard had gekoppeld hierin en waarin ik nu verdriet en verlies ervaar, voortkomt uit hechtingen in de geest als waar ik zelf nog niet in op ben gestaan, waar ik mee kan werken.

Ik realiseer me dat alle angst in mezelf steeds terug te brengen is naar een ervaring van ‘ik weet het niet’ en dat ik het zo prettig vond om een back-up te hebben van iemand die het wel weet, waarin ik me realiseer dat ‘ik weet het niet’ een excuus is om geen zelfverantwoordelijkheid te nemen, welke ik heb overgenomen in de erfelijke lijn.

Ik realiseer me dat de groep een back-up is en alle informatie die gedeeld is en nog gedeeld wordt en ik dus hetgeen ik niet weet, kan vragen.

Ik realiseer me dat ik met name in angst verkeer voor een niet zeker weten en het hierin laten liggen van punten. Ik realiseer me dat de angst hierin aangeeft dat ik oordeel en dus is er verder zelfonderzoek en zelfvergeving nodig van dit oordeel als polariteit in mezelf, welke worden aangereikt door de reacties in mijzelf.

ik realiseer me dat de oordelen me opdelen in zelftwijfel in polariteit in de geest en me ervan weerhouden om mezelf vol in te zetten.

Ik zet mezelf in om de innerlijke reacties in mij te onderzoeken en zelfvergeven en zo helder te worden in mezelf, waarin en waardoor ik adem voor adem, meer en meer op mezelf kan vertrouwen, en waarin ik zie dat het mijn eigen wantrouwen en angst – dus oordeel als controle – is waarop ik reageer, en als ik deze stop in mezelf, kan ik ieder woord van een ander door me heen laten gaan in vertrouwen op mezelf in plaats van op de ander. Reactie is geen leven en dus niet zorgzaam, reactie is de geest welke het fysiek gebruikt om zich te voeden en om te zetten tot energie, en welke dus niet te vertrouwen is.

Ik stel mezelf ten doel om ‘Bernard’ door ‘Leven’ te vervangen en als Leven te zien, en hierin mezelf teven te geven door de vragen aan mezelf als leven te stellen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met proberen te begrijpen hoe Bernard niet als individueel leven bestaat, maar staat als het Principe van Leven in alles en iedereen aanwezig, en dit gegeven en de woorden die dit omschrijven door me heen te laten gaan, aangezien ik wel zie wat het inhoudt en dat het door de tijd heen duidelijker wordt in de toepassing van de principes van leven, maar dat de geest het wil bevatten en dus controleren, wat niet gaat.

Full the secret history of the universe does separation in fact exist part 5

Free interview! klik op de afbeelding

—————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 193 – Zelfvergevingen op relaties – 25 – als er een man is/zelfcorrecties-3

Dag 187 – Zelfvergevingen op relaties- -19 – als er een man is

Dag 188 – Zelfvergevingen op relaties – 20 – als er een man is/emotie-gevoel-backchat

Dag 189 – Zelfvergevingen op relaties – 21 – als er een man is/consequenties

Dag 190 – Zelfvergevingen op relaties – 22 – als er een man is/fysieke consequenties

Dag 191 – Zelfvergevingen op relaties – 23 – als er een man is/zelfcorrecties-1

Dag 192 – Zelfvergevingen op relaties – 24 – als er een man is/zelfcorrecties/2

Zelfcorrecties op een deel van de angst in Dag 187:

Als ik mezelf in de haast zie schieten uit angst dat ik mijn zelfverantwoordelijkheden wegleg en dus niet gedaan krijg wat ik gedaan wil hebben, als er een man is, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat haasten niets oplost aangezien ik dan alleen maar ga rushen in mijn hoofd en hierin praktisch niet effectief ben, en dus minder uitvoer dan ik zou willen. Ik realiseer me dat, als er een man is, de communicatie tijd in beslag zal nemen, om het zo maar even te noemen. Deze tijd zal dus minder voor iets anders beschikbaar zijn. Ik realiseer me tevens dat ik mijn zelfverantwoordelijkheden niet wegleg door te communiceren met een man, maar dat ik in de communicatie zelfverantwoordelijk kan zijn, waarin ik mezelf en hieruit volgend de ander ondersteun in het oefenen van het communiceren in zelfverantwoordelijkheid. In communicatie in zelfverantwoordelijkheid zie ik in het moment wat nodig is om te doen. Als het communiceren nodig is, dan communiceer ik, als het nodig is werkzaamheden uit te voeren stop ik de communicatie en voer de werkzaamheden uit.

Ik realiseer me dat de haast voortkomt uit een schuldgevoel welke ik gecreeerd heb in het verleden in samen zijn met een man, waarin het schuldgevoel tevens aanwezig is in mijn programmering, doorgegeven via het familiesysteem van generaties geleden welke ikzelf opnieuw in leven gebracht heb. Ik heb met regelmaat mijn zelfverantwoordelijkheid weggelegd in relatie/communicatie met een man, waardoor ik mezelf gecompromitteerd heb. Nu ik dit neerschrijf realiseer ik me dat ik nog nooit werkzaamheden heb weggelegd voor aanwezigheid van een man, aangezien ik als karakter juist heel verantwoordelijk ben. Dus dit is wat er gebeurt, ik als verantwoordelijk karakter voel me schuldig als ik communiceer met een man en hierdoor minder tijd over heb voor mijn verantwoordelijke taken, waarin ik door het schuldgevoel niet zelfverantwoordelijk ben maar geloof en participeer  in mezelf in/als bewustzijn, en hierdoor in geen enkel moment zelfverantwoordelijk ben, niet als ik werk en niet als ik communiceer met een man, welke mezelf in/als schuldgevoel in/als bewustzijn bevestigt.

Ik stel mezelf ten doel in ieder moment aanwezig te zijn in zelfverantwoordelijkheid, als ik communiceer met een man als er een man is en als ik mijn praktische taken uitvoer waarvoor ik verantwoordelijk ben. Zodra ik merk dat ik aan het haasten ben, stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf wat er gebeurt, wat de aanleiding van het haasten is en waar ik mezelf compromitteer. Indien nodig communiceer ik hierover met de man, als er een man is.

Als ik mezelf zie participeren in angst in gedachten om wie sterker is, als er een man is, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat deze angst voortkomt uit een geloof dat ik me moet bewijzen en dat ik hiermee invloed heb op wat de man wel of niet wil en/of doet, wat niet zo is zoals ik gezien heb in zelfcorrecties-2. Ik realiseer me dat ik zelf in ieder moment beslis wie ik ben, en dat doe ik voor/als mezelf, en niet voor de man. Zodra ik geloof dat ik iets voor de man doe/moet doen, ga ik hierin direct iets terug verwachten, dat hij het bijvoorbeeld ook voor mij doet. Hierin ontstaat er een strijd in wie wat voor elkaar doet en/of juist niet doet, oftewel een strijd om aandacht in/als bewustzijn, waarin er altijd iemand sterker uit de bus/strijd wil komen welke zich in alle dimensies zal uitspelen.

Ik sta mezelf niet toe een strijd om aandacht in/als bewustzijn te voeren met de man, als er een man is, voortkomend uit het geloof dat ik iets voor de ander/de man moet doen. In plaats hiervan beslis ik, voor mezelf, in ieder moment wie ik ben: in overeenstemming met mezelf als wat het beste is of in splitsing met mezelf in geloof in de strijd om aandacht.

Ik stel mezelf ten doel de splitsing in mezelf in geloof in strijd om aandacht te stoppen en de punten te onderzoeken waarin ik neig naar iets doen voor de man, als er een man is. Ik zie in mezelf wat de onderliggende angst en zelfinteresse is, wat ik wil ontvangen van de ander waar ik niet direct om durf te vragen en/of wat ik geloof mezelf niet te kunnen geven. Tevens zie ik welke woorden van de man mij triggeren in het binnengaan van de strijd in/als bewustzijn.

Als ik getriggerd wordt door woorden van de man, als er een man is, en hierin binnenga in de strijd in/als bewustzijn, dan stop ik, ik adem. Ik vertraag in de communicatie. In plaats van te reageren op deze woorden vraag ik de man wat hij bedoelt met deze woorden, aangezien ik me realiseer dat de woorden van de ander vaak verkeerd geinterpreteerd worden aangezien beiden verschillend geprogrammeerd zijn en verschillende woorden gebruiken, al dan niet gesproken in/als de mind. Ik luister naar/lees de uitleg van de ander en zie hoe ik de woorden geinterpreteerd heb volgens mijn programmering, wat bij mij een reactie opwekt. Ik vlagpunt deze woorden, aangezien het woorden zijn die ik nader in moet zien om de lading er vanaf te halen door de relaties die ik met het woord/de woorden verbonden heb, te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en te corrigeren, totdat ik stil ben in mezelf, het woord zie als een woord, gelijk sta aan het woord en het woord leef als mezelf.

Ik realiseer me dat het niet de bedoeling is om strijd om woorden te voeren maar om zelf een en gelijk als het woord te zijn/worden.

——————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life