Dag 523 – Zelfcommunicatie en zelfondersteuning

communicatie-probleemAls ik zie wat ik ‘mis’ van de jongen/man waarover ik schreef in het vorige blog kom ik (onder andere) tot het volgende:

Zijn bereidheid om mee te kijken en te ondersteunen (vanuit zijn eigen gezichtspunt en zonder veroordeling)

Zijn vermogen om zijn leven vorm te geven en een relatie aan te gaan en op te bouwen

Hierin een rust en zelfvertrouwen

Dit is natuurlijk waargenomen vanuit mij en tevens alleen gebaseerd op wat ik heb waargenomen wat geen heel leven betreft maar slechts een periode en fragmenten

Dit is vanuit mij waargenomen en dus, zou het zich ook in mij moeten bevinden ook al ervaar ik het als gemis.

Ik realiseer me dat ik me in een ervaring van gemis bevindt, een soort zwart gat, waarin alles wat ik opbouw en doe, verdwijnt, waarin ikzelf in die ene ervaring van gemis verdwijn.

Ik realiseer me dat dit te maken heeft met een ervaring van ‘gemis’ in de opvoeding waarin ik geen werkelijke communicatie zag tussen mijn ouders en hierin ervaar ik een soort van ‘niets’ waarin ik verdwijn, waarin ik me tevens realiseer dat hij is opgevoed met ouders die hierin meer ondersteuning boden naar elkaar, meer communicatie en waardering van elkaar en tevens een basis om op iedere plek in de wereld een leven op te bouwen.

Hoe kan ik mezelf hierin ondersteunen?

Ik begin met zelfvergevingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een gemis te ervaren in de opvoeding waarin ik geen werkelijke communicatie en geen bereidheid tussen mijn ouders heb gezien tot een werkelijk ondersteunen van elkaar maar meer als wat ik geïnterpreteerd heb als ‘dat het moet’.

(Hierbij even duidelijk benoemd dat dit niet een wijzende vinger is naar mijn ouders, het is een beschrijving van een onvermogen en hierin een onwil in hoe we als mens tot nu toe bestaan hebben waarin we niet geleerd hebben effectief met elkaar samen te leven, althans velen van ons, behalve als dit zo was voorgeprogrammeerd).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mezelf de wil tot werkelijke communicatie met een partner te missen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mezelf de bereidheid tot een werkelijk ondersteunen van en ondersteund worden door een partner te missen.

Waarom komt dit alleen naar voren ten aanzien van een partner en niet in het algemeen waarin ik dit vermogen, de bereidheid en de wil wel ontwikkeld heb? Is dit ‘gewoon’ wat ik heb toegepast en dus heb ‘eigen’ gemaakt? Waarom dan zoveel weerstand als het op een partner aankomt? Is dit niet ook ‘gewoon’ wat ik gezien heb als voorbeeld en dus ‘gewoon’ heb overgenomen?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het onvermogen en de onwil tot werkelijke communicatie en de bereidheid tot wederzijdse ondersteuning van mijn ouders klakkeloos over te nemen en te leven alsof het bij mij hoort, ook al bemerk ik in mezelf dat er iets niet klopt en probeer ik het tegenovergestelde te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te veroordelen in mezelf dat ik onvermogen en onwil ervaar binnenin mezelf tot werkelijke communicatie met een partner en de bereidheid niet werkelijk ervaar binnenin mezelf tot het ondersteunen van een partner en ondersteund te worden door een partner.

Bij alles wat ik doe blijf ik in de ervaring van ‘geen ondersteuning’ en als er ondersteuning is, wijs ik die af. Ik blijf in een oude ervaring als herinnering aanwezig en zie daardoor niet meer wat hier is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet meer te zien wat hier is als (mogelijkheid tot) ondersteuning en communicatie door het participeren in een ervaring als herinnering van vroeger waarin ik ben opgegroeid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf tijdens het opgroeien, te laten vallen in een ervaring van gemis van een voorbeeld van ondersteuning en werkelijke communicatie en deze ervaring vervolgens met me mee te blijven dragen, in plaats van hier aanwezig te zijn en te communiceren met wat en wie hier is, in en als de adem, in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen vermogen tot communicatie en ondersteuning/ontvangen van ondersteuning, op te geven en zo (een deel van) mezelf op te geven door te geloven en participeren in een ervaring in en als mezelf welke gebaseerd is op wat ik zie bij anderen, in dit geval de opvoeders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te worden op een ander voor het zelf niet gaan staan in en serieus nemen van mijzelf in en als mijn zelfwil in overweging van al het leven inclusief mijzelf en/in mijn fysiek en zo de communicatie met en als mezelf in wat ik werkelijk wil, op te geven.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van onvermogen en onwil om te communiceren, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me bevind in een ervaring.

Ik realiseer me dat een ervaring gebaseerd is op een herinnering welke voortkomt uit een voorbeeld welke ik klakkeloos heb aangenomen en zelf ben gaan leven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participeren in een ervaring van onvermogen en onwil om te communiceren, mezelf hier te brengen in en als de adem en hierin te zien wat er in mij beweegt.

Ik stel mezelf ten doel met mezelf te communiceren door zelfvergeving toe te passen op wat er beweegt in mij in de ervaring van onvermogen/onwil tot communiceren.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van onwil tot het geven en ontvangen van ondersteuning, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik geen voorbeeld heb gehad van wat werkelijke ondersteuning inhoudt en hierin de beslissing te hebben genomen ‘het wel zelf te doen’ aangezien dat in het moment effectiever werkt.

Ik realiseer me dat dit niet in iedere situatie het beste hoeft te zijn.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien wat het beste is ten aanzien van het geven en/of ontvangen van ondersteuning en hierin alle betrokkenen inclusief mezelf in overweging te nemen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen en ondersteuning van mezelf te ontvangen door te zien wat er beweegt in mij in de ervaring van onwil, hierin te ademen, mezelf te vergeven op de ervaring en mezelf vervolgens voort te bewegen.

Ik stel mezelf ten doel meer met zelfvergevingen hardop te werken in momenten van weerstand en zo mijn eigen stem te leren gebruiken als ondersteuning voor mezelf en mijn eigen stem als ondersteuning van en als klank te ontvangen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring en idee van ‘gemis’  van ondersteuning en communicatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar om te communiceren en/of ondersteuning te ontvangen en/of te bieden als angst als gedachte dat er iets van mij verwacht wordt hierin als verbinding als wat ik niet wil/wat ik niet kan geven.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken met welk punt deze angst als gedachte in verbinding staat waarin ik deze verbinding projecteer op de ander als dat deze ‘iets verwacht van mij’ totdat ik zie waarin ik mezelf compromitteer in en als een verwachting van mezelf, in en als de geest en waarom.

Ik stel mezelf ten doel mezelf niet tegen mijn wil in door te duwen en mijn wil serieus te nemen net zolang totdat ik het punt zie waar ik mezelf niet serieus heb genomen en dus niet met mezelf gecommuniceerd heb en dus mezelf niet ondersteund heb/geen ondersteuning van mezelf heb ontvangen en van hieruit te zien waar de onwil op gebaseerd is, of hetgeen het op gebaseerd is,  reëel en fysiek is of dat het een idee als illusie in eigenbelang inhoudt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven in het punt waarin ik mezelf niet serieus heb genomen welke gelijk staat aan het werkelijk zien, realiseren en begrijpen waarom ik dit zo heb toegestaan in mezelf en waar het op gebaseerd is.

Ik stel mezelf ten doel vanuit dit punt van zelfbegrip mezelf te bewegen in en als wat het beste is voor mezelf als leven in en als het fysiek en hierin voor de ander als leven in en als het fysiek.

Twitter_avatar_Interne_Comm_-_blue

 Desteni I Process Lite

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

Advertenties

Dag 492 – Ter voorbereiding op de komende week

De komende week ben ik 3 dagen aanwezig op werk waarbij nieuwe collega’s (in totaal 2) komen om in te werken voor het nieuwe filiaal waarin we gaan samenwerken. De eerste inwerkdag afgelopen week ging niet helemaal naar mijn tevredenheid over mezelf waarin ik spanning opbouwde in mijn fysiek en hier wil ik een praktische, korte  handleiding maken met zelfcorrecties welke ik kan toepassen en eventueel bijstellen de komende week en waardoor ik mezelf op tijd stop als ik in de geest neig te verdwijnen.

printerWaar ging het ‘mis’ oftewel waar ging ik de mist in, in en als de geest:

De computer was te langzaam om een document te openen dus ik kon deze niet inzien en/of printen en vervolgens was de rode inkt op in de printer welke ik niet kon vervangen en waardoor er tevens helemaal geen printjes meer gemaakt konden worden ook al was er voldoende zwarte inkt. Zelf kon ik thuis wel het document openen maar ik heb geen printer die goed werkt. Ik probeerde een aantal andere mogelijkheden uit om het document op een andere computer te openen wat ook niet lukte en de oplossing kwam pas na 2 uur ‘druk’ te zijn geweest met computer, printer en mijn eigen geestervaringen hierin. De oplossing was een ander vragen het document op een later tijdstip uit te printen en mee te geven. De ‘druk’ bestond eruit dat het een document van het gehele nieuwe assortiment betreft van de nieuwe winkel die ik moet gaan onderzoeken/aanpassen en bestellen binnen korte tijd – echter niet zo kort dat er geen uitstel van 1-2 dagen mogelijk was.

Ik had een dagplanning die ik besprak met de collega maar liet me vervolgens direct afleiden van deze planning door mee te gaan in gesprekken over hetgeen we eigenlijk in de middag zouden oppakken waardoor de tijd in de ochtend voor een taak die alleen in de ochtend kan, korter werd en waarin ik (fysiek gemanifesteerde) spanning opbouwde in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het document niet later uit kan printen en/of later tot een oplossing kan komen zodat ik me in het moment kan blijven focussen op de werkzaamheden in de winkel, op de klanten die komen en op de samenwerking met de nieuwe collega.

Als en wanneer ik mezelf zie verdwijnen in een gedachte dat ik een document niet later af kan drukken dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik toen al wist dat er ruimte was en dat het document niet persé ‘vandaag’ uit de printer hoefde te rollen.

Ik realiseer me dat ik het leuker vond om het assortiment te bekijken en dus liet ik me meeslepen in gedachten in en als de geest in een voorkeur voor werkzaamheden wat niet het meest praktisch was in dat moment.

Ik realiseer me dat ik mezelf niet vertraagd heb om even goed te zien wat meest praktisch is, mede door de klanten die maar bleven komen en de oplossingen onderwijl die we eerst konden proberen om tot een print te komen via de andere computer.

Ik realiseer me dat ik geen ondersteuning wilde/durfde te vragen van een ander om het document uit te printen aangezien het een behoorlijk document betreft en ik een ander niet wilde ‘opschepen’ met deze werkzaamheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb de meest eenvoudige oplossing direct toe te passen in en als het vragen van het uitprinten van het document welke de ander gewoon wil en zal toepassen als de andere praktische mogelijkheden niet werken welke ik pas als laatste oplossing aannam op advies van een andere collega.

Ik realiseer me dat ik het graag ‘zelf’ wilde doen – wat niet altijd het beste als het meest praktische is en waarin ik in dit ‘zelluf doen’ in dit geval energie genereer in een poging om mezelf beter te voelen als ik het zelluf doe als positieve energetische ervaring wat leidde tot een negatieve nergetische ervaring in een poging dit na te streven zonder volledige herziening welke leidde tot een opbouw van spanning in en als mijn fysiek en waarin ik tevens onrust creëer in de ander die met mij werkt en tevens minder aanwezig ben in interactie met de klanten heb wat in feite prioriteit heeft binnen mijn werkzaamheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb positieve energie te willen genereren in en als een zelluf doen en hierin het mezelf moeilijk te maken en spanning op te bouwen in en als mijn fysiek en tevens indirect het moeilijker te maken voor een ander door na te laten om te vragen of een ander ‘moeite wil doen’ ter ondersteuning in een praktische, fysieke handeling als de enige mogelijkheid in dat moment.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vertragen op het moment dat iets niet gaat zoals ik wil – zoals bijvoorbeeld het niet openen van een document en/of het vastlopen van een printer en even stil te staan met en als mezelf, in en als de adem.

Ik stel mezelf ten doel van hieruit te zien wat mijn volgende stap is.

Ik stel mezelf ten doel het tijdsbestek wat ik heb reëel te benaderen.

Ik stel mezelf ten doel mijn ervaring als voorkeur voor werkzaamheden te stoppen in en als mezelf en op te pakken wat het meest praktisch is in het moment.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct te stoppen in een positieve ervaring van het zelluf willen doen welke ik direct herken maar waarin ik tot nog toe niet werkelijk geluisterd heb naar mezelf en dus, stel ik mezelf ten doel werkelijk te luisteren naar mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het samenwerken uit te breiden en zelfvergevingen en zelfcorrecties toe te passen op hetgeen ik hierin tegenkom als obstakels in en als mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een meegaan in een afleiding in en als de geest binnen een gesprek welke direct afwijkt van wat we net besproken hebben en leidt naar een onderwerp welke onpraktisch is om in dat moment op te pakken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat een ieder in de geest geneigd is om omwegen te maken om energie te genereren op allerlei mogelijke manieren zelfs zonder dat we dit door hebben.

Ik realiseer me dat ik zelf liever het onderwerp direct bespreek/oppak in en als een ervaring van dit ‘leuker’ vinden dan de werkzaamheden die eerst moeten gebeuren waardoor ik mezelf geen richting geef in wat het meest praktisch en fysiek prettig is.

Ik realiseer me dat ik energie genereer in en als dit ‘leuker vinden’ waardoor ik me laat leiden in de afleiding in de woorden van een ander en tevens een voedingsbodem leg voor het opnieuw energie genereren in een tijdsdruk die ik hierin creëer voor mezelf en de ander en in deze ervaring van tijdsdruk wederom opnieuw een voedingsbodem leg in en als een opbouw van fysieke spanning waarop ik later thuis weer reageer in en als mezelf.

Ik realiseer me dat ik mezelf richting kan geven als wat het beste is voor mezelf, de werkzaamheden en de planning in overweging van de praktische, fysieke omstandigheden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct te stoppen in een meegaan in afleiding in en als de geest binnen een gesprek welke direct afwijkt van wat we net besproken hebben.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in en als het genereren van energie binnen het meegaan in gesprekken over onderwerpen die ‘leuker’ zijn dan wat er in het moment praktisch gebeuren moet.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen, te ademen, de woorden van de ander door me heen te laten gaan en vervolgens in duidelijke bewoordingen mezelf richting te geven en dit tevens te bevestigen door het fysiek te doen.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien of het beter is eerst 10 minuutjes dit zogenaamd ‘leuke’ onderwerp te bespreken en hierna de werkzaamheden op te pakken.

Ik stel mezelf ten doel tijd in te bouwen – binnen de praktische mogelijkheden tijdens het werk – voor een kort bespreken van overige onderwerpen die ik als ‘leuk’ ervaar en die een ander opent en hierin in de adem aanwezig te blijven zodat ik mezelf richting kan blijven geven en eventuele positieve ervaringen te stoppen en indien nodig, later te onderzoeken en verantwoordelijkheid voor te nemen in en als mezelf door middel van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel in en als de adem de werkzaamheden op te pakken en hierin de ‘zwaarte‘ te onderzoeken die ik ervaar in en als de geest die opkomt als ‘niet leuk’ in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel de komende week mijn zelftoepassing te cross-referencen op effectiviteit op de dagen dat ik werk met een nieuwe collega en mezelf te ondersteunen/bij te sturen hierin door middel van de adem, schrijven, zelfvergeving op hetgeen niet gaat naar tevredenheid en zelfcorrectie ter ondersteuning van mezelf in de uiteindelijke fysieke toepassing.

Wordt vervolgd

printen-oogIk zie mezelf onder ogen door middel van schrijven, ik neem verantwoordelijkheid voor mezelf door middel van de toepassing van zelfvergeving en ik maak een verandering mogelijk voor mezelf door middel van het schrijven van zelfcorrecties welke ik vervolgens leef en waarin ik mezelf bijsta in fysieke realiteit en dit steeds opnieuw, adem voor adem, dag voor dag in overweging van en streven naar wat het beste is voor alle betrokkenen en alles wat betrokken is.

Desteni I Process Lite

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/