Dag 636 – Hoe schrijf ik mijn zelfcorrigerende uitspraak?

schrijven pen

Ik zag in het mind-construct waar ik mee bezig ben – dit als onderdeel van de DIP Pro lessen van het Desteni I Process dat gecreëerd is ter ondersteuning van de mens in het bevrijden van de geestbewustzijnsstructuren binnenin onszelf. Hierin zag ik in de zelfcorrigerende uitspraak die ik had geschreven hoe ik in eerste instantie een commitment of verbintenis schreef waarin ik stelde mezelf ‘iets niet meer toe te staan’. Ik las het geheel na en was hier niet helemaal tevreden over, het liep niet soepel, ik kon er niet echt ‘in staan’. Ik herschreef het waarin ik stond in hetgeen wat ik wel wilde en kon toestaan, wat ik wilde leven. En die was veel duidelijker voor mezelf. Omdat ik hierin mezelf aangeef wat ik kan/wil leven als wat het beste is, in plaats van wat ik niet wil/kan leven.

Als ik opschrijf wat ik niet wil leven, dat kan, echter hierin is nog niet duidelijk voor mezelf wat ik dan wel wil/kan leven en dus heb ik nog geen leidraad voor mezelf geschreven. Daarbij staat hetgeen dat ik niet langer wil toestaan vaak al genoemd in de eerste zin als ‘flag-point’ voor mezelf, als aandachtspunt van welk patroon ik stop in mezelf en mezelf niet langer toesta dit te leven.

Voor degenen die de woorden zoals ‘flag-point’ en ‘commitment’ of ‘zelfcorrigerende uitspraak’ niet kennen, hiervoor verwijs ik naar de gratis DIP Lite cursus die online aanwezig is. Hierin wordt zeer duidelijk en stap voor stap aangereikt hoe we onszelf kunnen bevrijden van patronen die we hebben toegestaan en aanvaard hebben in ons leven, die niet het beste zijn voor ons ‘werkelijke’ zelf en die niet het beste zijn voor al het leven om ons heen. Patronen waarvan we weten dat we het ‘eigenlijk anders zouden willen’ maar die we toch, ondanks allerlei ‘goede intenties’, blijven herhalen, als een programma, als automatisme, simpel omdat we dit zo geleerd hebben en omdat we het al zolang hebben toegepast en het ‘automatisch’ is geworden.

Het woord zegt het al, automatisme, dit klinkt als een automaat, als een systeem en niet als leven.

De zelfcorrigerende uitspraken zijn uitspraken die onszelf ondersteunen als leidraad om te leven wat het beste is, voor onszelf in en als ‘leven’ en hierin, voor en als ‘al het leven’. Hiervoor is het eerst nodig dat we hetgeen we niet meer willen aanvaarden en toestaan maar wel heel lang gedaan hebben, dat we dit onszelf vergeven en dat we begrijpen hoe we onszelf de beperkende ‘automatismen’ hebben ‘eigen gemaakt’.

Waarom is dit nodig? Omdat het een beperking inhoudt en omdat het niet alles en iedereen in overweging neemt, het is niet het beste voor alles en iedereen (inclusief onszelf) maar het is bijvoorbeeld alleen het beste voor ‘mij’ en dus besta ik hierin in eigenbelang en hierbij, is dit niet blijvend en voortdurend het beste voor mezelf als leven. Het is in feite een illusie. Ik besta hierin in eigenbelang, in en als een illusie, in en als een idee dat ik afgescheiden ben van alle anderen, van al het leven om mij heen en dat ik bijvoorbeeld ‘anders ben’ of ‘meer verdien’.

Als ik hier werkelijk inzie, kom ik zelf tot de conclusie dat dit niet blijvend is. Ik kan niet op een eiland blijven bestaan. Ik heb alleen nooit een andere manier geleerd om te bestaan in eenheid en gelijkheid en dus zet ik datgene wat ik geleerd heb, automatisch voort, ter overleving van wie ik denk dat ik ben.

Heb je ook weleens het idee, of het gevoel, dat er iets niet klopt? Dat de wereld in een omgekeerde versie bestaat van wat het eigenlijk zou moeten wezen, als een plek waarin we wezenlijk kunnen bestaan, iedereen, al het leven?

De cursus biedt een praktische leidraad waarin je jezelf zult leren toepassen in en als wezenlijkheid.

Terug naar de zelfcorrigerende uitspraak. Ik heb dus gezien dat het schrijven van een verbintenis als een leidraad voor wat ik wil leven, effectief is en dat ik hetgeen dat ik niet wil leven, als aandachtspunt gebruik om mezelf te stoppen in dit patroon en om mezelf de leidraad te herinneren die ik wel wil leven. En zo wordt het ook een stuk leuker om toe te passen. Want hoe leuk is het om constant te focussen op wat ik niet wil, op wat niet het beste is in plaats van te herschrijven voor mezelf wat ik wel wil leven als wat het beste is. Zo ondersteun ik mezelf om door te bewegen, door alle weerstanden en aangeleerde structuren van wat ik niet meer wil leven, heen.

Echter dit gaat niet zonder de toepassing van de zelfvergeving van de oude, beperkende, aangeleerde structuren in en als de geest, van de automatismen die ik mezelf heb eigen gemaakt. Dus, het zijn geen positieve affirmaties zoals sommigen nu misschien denken. De positieve en negatieve ‘affirmaties’ of bevestigingen, die stop ik juist beiden met behulp van de zelfvergevingen, aangezien positieve en negatieve affirmaties beiden automatische reacties inhouden waarin ik mezelf beperk. Ik beperk mezelf hier in ervaringen in en als de geest, van positief naar negatief en weer via neutraal naar positief en zo blijf ik bezig met een polariteit binnenin mij, zonder werkelijk te zien wie ik ben in wezen en wat het beste is.

Dus, het is niet mogelijk om één toepassing (die ons het meeste ‘aanstaat’) uit de context te halen en hiermee te proberen om onszelf te veranderen. Het is een stap voor stap toepassing, eenvoudig, echter alle stappen zijn nodig, er is geen korte binnendoor weg mogelijk. Het wordt echter wel eenvoudiger des te meer mensen dit gaan toepassen en het wordt er zeker plezieriger door. Zo kan er namelijk een samenwerking ontstaan waarin we onszelf en elkaar leren begrijpen en ondersteunen in dit proces in plaats van onszelf en elkaar te veroordelen en tegen te werken.

Tijdens het schrijven zullen we langzaam zien, realiseren en begrijpen dat en hoe we in eerste instantie onszelf het meeste in de weg zitten. Het is iets wat ik mezelf geef iedere dag opnieuw, om mezelf te leren kennen, te leren begrijpen, te vergeven en uiteindelijk te veranderen tot een wezen waarmee ikzelf tevreden ben. En als ik mezelf of iets of iemand anders schaadt, ben ik niet ‘in vrede’ en ben ik dus niet tevreden.

schrijvenSchrijf jezelf naar Vrijheid

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 458 – Afwijzing – zelfcorrecties

Planten

Blog voor context: Dag 477 – Autoimmuniteit – een zelfonderzoek

Als en wanneer ik mij mezelf zie afwijzen in afwijzend gedrag naar moeder en/of een ander die hetzelfde patroon in mij triggert, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als ik mijzelf afwijs in gedrag wat ik laat zien, ik mezelf niet vergeef en dus mezelf niet kan corrigeren aangezien hetgeen ik mezelf niet vergeven heb – wat inhoud dat ik het werkelijk begrijp, vanaf het ontstaan tot aan de manifestatie – zich als het patroon van afwijzing opnieuw zal aandienen, net zolang totdat ik het begrijp en mezelf vergeven heb en dus feitelijk verwijderd hierin en vrij om in correctie te wandelen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf het afwijzend gedrag naar moeder en/of een ander die hetzelfde patroon in mij triggert, te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel te overwegen om het punt ter sprake te brengen ter ondersteuning van beider inzicht in de op elkaar reagerende systemen en dit te doen als ik zie dat het verhelderend kan zijn.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik bemerk mezelf niet te kunnen vergeven, nader te onderzoeken in schrijven wat er aan energetische reacties blijft hangen welke ik niet heb ingezien ter bescherming van mezelf in en als de geest, zodat en totdat ik hier zicht in heb en mezelf dus begrijp, vergeef en uiteindelijk corrigeer.

Als en wanneer ik een patroon van afwijzing in mijzelf getriggerd zie worden door een patroon van een ander wat ik interpreteer als ‘zichzelf wegcijferen’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als ik zo’n patroon zie in een ander, ik mezelf niet beter kan voelen door en in de aanwezigheid van die ander door iets ‘leuk te vinden van de ander’ en dat wil ik niet in en als de geest, ik wil me natuurlijk ‘beter’ voelen dan wie of wat hier is als mezelf om energie te genereren en mezelf zo voort te zetten in en als energie, in en als de geest en dus vind ik een andere manier om ‘me beter te voelen’ oftewel energie te genereren, namelijk door diegene af te wijzen en mezelf ‘beter te voelen dan die ander’ dus door ongelijk te gaan staan.

Ik realiseer me dat ik in en als dit zelfbehoud in en als energie, in en als de geest, de ander in deze specifieke relatie gerelateerd aan het getriggerde patroon, niet wil ondersteunen in een geloof dat ik hierin verloren ga, wat in en als de geest ook zo is – de geest blijft niet (be)staan in (fysieke) gelijkheid want dan is de polariteit verdwenen als de energiebeweging tussen plus en min en als ik die ander ondersteun kan ik mij niet langer beter als ‘meer’ voelen dan die ander.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor mijn reacties in en als het patroon van afwijzing van de ander en mezelf hierin te vergeven en corrigeren in en als de realisatie dat ik dit patroon ontwikkeld heb puur ter overleving in en als de geest, in en als energie en dat ik dit niet langer persoonlijk hoef te maken of te nemen, het is hoe de geest/de mind gecreeerd is en zichzelf hercreeert en het is aan mij om hierin op te staan en dit te stoppen en mezelf werkelijk te ondersteunen in en als leven, in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel de persoonlijkheid als het persoonlijk nemen te stoppen en in het patroon te zien welke zich aandient en hierin mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel om als en wanneer ikzelf voldoende stabiel ben, te zien of en hoe ik de ander kan ondersteunen indien nodig en mogelijk en dit toe te passen naar beste inzicht ter verbetering van mezelf in en als leven in en als gelijkheid in en als het fysiek.

Wordt vervolgd

Ik kwam nog een uitspraak van Bernard tegen over autoimmuunziektes:

De mind attacks what is best for all as disease, as unknown because unnatural, not preprogrammed.

De geest valt aan wat het beste is voor alles en iedereen als ziekte, als onbekend want onnatuurlijk, niet voorgeprogrammeerd.

——————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 (klik op afbeelding)

Dag 403 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-1 – Machteloosheid

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Dag 402 – Wie ben ik aan het verdedigen?- Verbeeldingsdimensie

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte, onbegrip

Algemene ervaring van misbruik tot in mijn wezen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te voelen ten gevolge van de gedachte in mij ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar ik moet beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te voelen ten gevolge van een gedachte in mij over een ander, waardoor ik me machteloos voel ten aanzien van verandering van een ander, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik de ander niet hoef te veranderen, maar dat ik de gedachte die in en als mij bestaat, in kan zien en zo mezelf in staat stel om mezelf te vergeven en corrigeren, dus om mezelf te veranderen, in en als een beslissing in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te voelen tegenover mijn eigen ervaring van machteloosheid, en dus hetgeen ik ervaar, te gebruiken om hetgeen ik ervaar in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring te gebruiken om mezelf, bestaande in en als ervaring, in stand te houden, in plaats van in het moment te beslissen wie ik ben, mijn ervaring te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en te herleiden naar de oorspronkelijke gedachte die ik zelf vergeef, waarin en waarna ik mezelf in staat stel tot zelfcorrectie in en als een beslissing in en als zelfbeweging.

*

Als en wanneer ik mezelf machteloos ervaar ten gevolge van een gedachte in mij als ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me machteloos voel door mijn geloof te plaatsen in een gedachte binnenin mij en dat ik me machteloos voel ten aanzien van de ervaring van machteloosheid die deze gedachte in mij voortbrengt. Ik stel mezelf ten doel, de ervaring van machteloosheid te herleiden naar een gedachte in mezelf, waarin ik mezelf de macht teruggeef in en als zelfvergeving van het bestaan in mij in en als deze gedachte en in en als zelfvergeving van de opvolgende ervaring van machteloosheid en in en als zelfvergeving van de ervaring van onmacht tegenover mijn eigen ervaring van machteloosheid.

Als en wanneer ik me machteloos voel ten aanzien van verandering van een ander, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik projecteer en dat ik in en als deze projectie de ander wil veranderen zonder mezelf te veranderen, wat niet mogelijk is, waarin ik de macht tot zelfverandering weggeef aan de ander in en als deze projectie, waardoor ik me machteloos voel. Ik stel mezelf ten doel, de projectie terug naar zelf te halen en te zien wat het is dat ik als gedachte over een ander, produceer in mij en vervolgens/tegelijkertijd projecteer op een ander, zodat en waarin ik mezelf vergeef en corrigeer, in en als enige oplossing tot verandering in en als mezelf.

Als en wanneer ik me machteloos voel ten aanzien van een ervaring van machteloosheid in mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me laat leiden door mijn ervaringen/reacties in en als de geest die volgen op een gedachte die ik toesta te bestaan in en als mij, in plaats van in en als het moment de beslissing te nemen om hier te blijven, in en als de adem, en de ervaring van machteloosheid te stoppen, en te zien hoe ik mezelf kan bijstaan – bij en als mezelf kan staan, als er een ervaring van machteloosheid in mij omhoog komt. Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen als en wanneer er een ervaring van machteloosheid in mij omhoog komt, door toepassing van ademhaling, zelfvergeving en zelfcorrectie, waarin ik de ervaring stop en herleid tot een gedachte – al dan niet in schrijven, die mij laat zien wat er in mijn geest speelt, wat ik denk, wat ik geloof/geloofd heb als zijnde werkelijkheid, waarin ik me dus afscheid in en als geloof in en als gedachte in en als reactie op het geloof in deze gedachte, en vervolgens in en als projectie van dit alles op een ander buiten mij.

Als en wanneer ik mezelf een ervaring van machteloosheid zie gebruiken tot het in stand houden van mezelf in en als deze ervaring, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mijn eigen ervaringen in en als de geest, gebruik om mezelf in en als de geest in stand te houden, wandelend als een blinde in een cirkel. Ik stel mezelf ten doel, de cirkel te doorbreken en mezelf te ondersteunen in en als het nemen van een beslissing in het moment als wie ik ben, en zelfvergevingen toe te passen op hetgeen ik ervaar in en als de cirkel in en als de geest, en zo mezelf terug te geven aan mezelf, adem voor adem,  als zijnde de macht van de beslissing als wie ik ben, terug te geven aan mezelf, zelfvergeving voor zelfvergeving, en zo mezelf in staat te stellen tot zelfbeweging in en als zelfcorrectie, wandelend in het fysiek, waarin de geest mij laat zien waar ik ben afgedwaald/afgescheiden van en als mezelf als mogelijkheid tot zelfvergeving/zelfcorrectie, en niet langer als macht tegenover wie ik me machteloos voel/heb gevoeld. En dus, ik stel mezelf ten doel, mijn ervaring van machteloosheid te gebruiken als ondersteuning als aanwijzing tot waar ik verdwijn in een geloof in en als een ervaring van en als de geest, in afscheiding van mezelf.

Wordt vervolgd

Voor context lees de serie bovenaan dit blog welke begint op Dag 398. Het is een serie waarin ik specifiek uitschrijf hoe ik de verdediging van en als een karakter als afscheiding in/als mezelf in/als de geest heb opgezet in verschillende dimensies waarin steeds opnieuw en gedetailleerd zichtbaar wordt dat de gedachte “het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen” ‘natuurlijk’ over (een deel van) mezelf gaat als en zodra ik participeer in deze gedachte en/als geactiveerd karakter en ieder blog beschrijft een aspect/dimensie van dit karakter als afscheiding binnenin zelf welke in het schrijven zichtbaar wordt.

Leer hoe je kunt beginnen met jezelf te bevrijden van een emotie als machteloosheid:

Desteni-I-Process-Lite

————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 299 – Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf

Het is me de laatste tijd opgevallen hoe ik opzettelijk iets verkeerd aanpak, waarin ik met ‘verkeerd’ bedoel, op de automatische piloot zoals ik het altijd gedaan heb en waarin het, in het moment, lijkt of ik het weer zo moet doen, ook al is het allang een vervelende ervaring gebleken. De automatische piloot is hetgeen we altijd gedaan hebben zoals ons geleerd is en zoals dus is doorgegeven van generatie op generatie en/of zoals we onszelf aangeleerd hebben met een kleine ‘individuele’ verschuiving in het geleerde, als overlevingsmechanisme als aanpassing op wat we geleerd hebben.

Dit ‘weer zo doen’ levert altijd ergens energie op, welke meestal in eerste instantie een positieve energetische ervaring is, en welke achteraf – als ik inzie dat het verkeerd was en ik mezelf ‘aanval’ oftewel veroordeel op dit verkeerd doen – bestaat uit een negatieve energetische ervaring. En zo ben ik ten minste twee energetische ervaringen rijker.

Probleem:

Hoe langer ik dit doe, hoe meer de ervaring gaat spelen dat ik het niet meer kan stoppen, dat het ‘nu geen zin meer heeft’ dit te stoppen, want als ik eenmaal stop met deze reeks aan verkeerde handelingen, geef ik als het ware toe dat de de hele reeks handelingen die ik zo verricht heb in het verleden, ‘verkeerd’ was. En dat is nogal wat voor het ego als onderdeel van de geest, om in te zien en toe te geven. De hele geest vindt het geen goed plan dit toe te geven, want dit inzien is het begin van het einde van het bestaan van onszelf in/als de geest in/als energie, welke zich afkeert van de fysieke werkelijkheid en welke dus alles verkeerd om voorschotelt.

Dit toegeven is eigenlijk een toegift aan zelf. Want het bestaan in en als de geest, is gelimiteerd. De geest is afhankelijk van het fysiek om te overleven, dus de geest zal nooit zelfstandig kunnen bestaan, en dus kunnen we in de geest, participerend in positieve, neutrale en negatieve energie, nooit opstaan in en als eenheid en gelijkheid als onsZelf als Leven. Maar aangezien we onszelf gedefinieerd hebben als de energie in en als de geest, en hiermee gefuseerd zijn, samengesmolten, denken en geloven we dat ons bestaan afhangt van energie in en als de geest, en zullen we er ‘automatisch’ alles aan doen om onszelf in en als de geest in leven te houden.

Dus toegeven dat we het ‘verkeerd’ gedaan hebben, nee, dat is niet iets wat we snel zullen doen.

En dat is precies wat zelfvergeving inhoudt: een toegift aan onszelf, een teruggeven van onszelf als leven aan onszelf, door te begrijpen, in te zien en te realiseren dat we het verkeerd gedaan hebben en onszelf dit te vergeven.

De schrikbarende boodschap hierin: we hebben niet ‘iets’ verkeerd gedaan, we hebben alles verkeerd gedaan, omdat ons startpunt van hoe we tot nu toe geleefd hebben, in en als de geest is, dus verkerend in een omgekeerde werkelijkheid, dus verkerend in een illusie, welke een illusie op aarde voortbrengt.

Deze illusie bestaat in ongelijkheid, aangezien het is voortgebracht in en als de geest, welke in en als energie bestaat en dus in en als polariteit – een plus en een min – want alleen in polariteit kan de geest heen en weer bewegen tussen de plus en de min als ongelijkheid, en dus in een illusie van beweging als leven verkeren, en om de polariteit in stand te houden – plus en min – en in de geest te kunnen blijven verkeren, moeten we het dus ‘verkeerd’ blijven doen.

Hierin is deze toegift, dit toegeven en dus vergeven van onszelf, de enige werkelijke en blijvende oplossing om in en als onszelf tot leven te komen, en om in dit startpunt als leven, in eenheid en gelijkheid als leven, een leven op aarde voort te brengen.

Vroeg of laat zullen we allemaal deze lange weg ‘terug’  in moeten zien. En zoals op het station Utrecht groot op de muur geschreven staat, als iets wat we allemaal weten:

Hoe verder ik weg ga, hoe langer de terugweg is.

En ver weg, dat zijn we.

Conclusie:

De wereld waarin we leven bestaat uit een Opzettelijk Verkeerd Gemanifesteerde Werkelijkheid om onszelf, bestaande  in en als energie in polariteit in de geest, in leven te houden, ten koste van het fysieke leven waarvan de energie afhankelijk is voor brandstof. De brandstof is vrijwel op, het fysieke lichaam – aarde, mens, dier, plant – is uitgeput.

Oplossing:

Individueel:

* Schrijven, om onszelf Hier te halen in de fysieke werkelijkheid en te zien in wie we zijn geworden in en als deze afkeer en afscheiding, zodat we op wat we zien in en als onszelf, zelfvergevingen kunnen toepassen en zo verantwoordelijkheid nemen voor onszelf hierin.

* De toegift aan onszelf welke start in de Zelfvergeving van onszelf in participatie en definitie in en als de geest, in afkeer/afscheiding van de werkelijkheid als het Fysieke Leven op Aarde.

* Zelfcorrecties in de vorm van het schrijven van zelfcorrigerende uitspraken en zelfcorrigerende doelstellingen als handleiding om onszelf te veranderen na het vrijmaken en verantwoordelijkheid nemen in en met de zelfvergevingen.

* Het werkelijk fysiek leven van deze zelfcorrecties; alleen als we de verandering werkelijk leven, zal verandering plaatsvinden in de wereld.

Er is een gratis online cursus waarin de basisprincipes geleerd en toegepast kunnen worden:

Desteni I Process Lite (ook in het Nederlands met Nederlandstalige buddy beschikbaar via inlog op de Engelse site)

Wereldwijd:

Het is nodig dat er gezorgd gaat worden voor een Leefbaar Inkomen voor iedereen zodat van hieruit het proces verder gewandeld kan worden tot in eenheid en gelijkheid voor al het leven. Een voorstel hiertoe is aanwezig:

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

Living Income Guaranteed

Alleen als de noodzaak tot overleving, welke ons in de geest vasthoudt, ophoudt te bestaan, is ieder mens in staat om het innerlijk proces van en tot zelfcorrectie te wandelen.

LIGBeloning:

De Toegift van Onszelf als Leven in Eenheid en Gelijkheid, waarin de constante angst tot tekortkoming verdwijnt, waarin voldoende voedsel, water, huisvesting, gezondheidszorg en educatie is voor een ieder, waarin wordt samengeleefd in harmonie met dier, plant en aarde, waarin van elkaar geleerd wordt – werkelijk geleerd, dus praktisch toepasbaar in de fysieke werkelijkheid – zonder vorm van competitie, dus zonder angst voor verlies en vergelijking maar in ondersteuning van elkaar in gelijkheid.

Klinkt dit als een onhaalbare Utopie?

Zover zijn we dus heen, oftewel, heen als afwezig als verdwenen in de geest, en de weg terug is zo lang dat we deze niet meer zien en niet meer willen zien  – waarin de ‘de weg terug’ niet werkelijk een weg terug is maar het deconstrueren van onszelf als wat we in en als onszelf in de geest hebben toegestaan in het verleden als het wandelen van een Oplossing.

Het de enige manier als Werkelijke en Blijvende Oplossing.

Een ieder weet dit heel diep in zichzelf.

De vraag is: ben je zelfoprecht genoeg om dit toe te geven?

Wees onderdeel van de Oplossing en start de wandel in jezelf, want de Oplossing begint en ligt in en als jezelf.

(Klik op de afbeeldingen voor gerelateerde links; thanks!)

————————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Desteni Artists

Dag 283 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Afwachtend-1

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Afwachtend – wachtend op wat ik fysiek doe, wat ik initieer, wanneer ik beweeg en/of voorstel tot fysieke beweging

publieke tribune

Gedachtendimensie:

Ik kan dit niet dragen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de Gedachte ‘Ik kan dit niet dragen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik dit moet dragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de ander – die niet beweegt – moet dragen, en dat kan ik niet.

Verbeeldingsdimensie:

Moeder die zit op de bank, waarin ik een ervaring heb alsof alles – inclusief zij – afhankelijk is van mij, van wat ik doe, wat ik zeg. Alles is in respons.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te houden in een herinnering als verbeelding waarin ik een ervaring heb alsof alles – inclusief de ander – afhankelijk is van mij, van wat ik doe, wat ik zeg; alles is in respons.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in een geloof dat de ander afhankelijk van mij is, van wat ik doe, wat ik zeg, doordat alles gebeurt in respons op wat ik doe en zeg.

Backchatdimensie (interne gesprekken):

Dit meen je niet

Ziet iemand zelf niet wat er gebeurt?

Schaamt iemand zich niet?

Ga weg!

Ik wil dit niet

Je doet niks

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘dit meen je niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf in respons te zijn door in backchat te praten in/als de geest, in plaats van hier te zijn in zelfexpressie, los van wat en wie zich om me heen al dan niet beweegt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘ziet iemand zelf niet wat er gebeurt’?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf niet te zien wat er in mij gebeurt in participatie in/als backchat in respons op wat ik zie in de ander buiten mij, dus feitelijk in respons op mijn eigen projectie van mezelf op de ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in respons te leven op mezelf als de ander=de mind, dus op mezelf in/als de geest, geprojecteerd op de ander buiten mij, en hierin mijn projectie als ripple-effect in het fysiek te manifesteren en dus in het leven te roepen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘schaamt iemand zich niet’?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen of iemand zich niet schaamt omdat hij/zij in automatische respons leeft en dit zogenaamd niet door heeft/waarvan het mij lijkt dat die ander dit niet door heeft aangezien die ander het gewoon blijft voortzetten, hoeveel signalen ik ook geef dat ik het niet prettig vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb signalen te gaan geven als respons op het automatische gedrag van wat ik zie in een ander, welke feitelijk signalen zijn als respons op wat ik zie in de ander=de mind als mezelf in de geest geprojecteerd op de ander buiten mij, en vervolgens volgens deze respons ben gaan leven en mijn leven ben gaan leiden, en dus ben gaan lijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen waarom ik geen schaamte ervaar; ik ervaar slechts spijt, regret, enorm, elke dag in nieuwe realisaties, van wat ik gemanifesteerd heb op relatiegebied, welke wellicht gelijk is aan/als schaamte.

How to Transcend Shame and Transform It to Integrity – Part 170

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb immens verdriet dagelijks met me mee te hebben gesjouwed ten gevolge van dit patroon wat ik al levenslang aan het manifesteren ben, in voortzetting van mezelf in oneindig verdriet in/als de geest, als respons op wat ik manifesteer als projectie van mezelf in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘Ga weg!’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iemand steeds weg te duwen en/of zelf weg te gaan als respons op wat ik zie buiten mij geprojecteerd als mezelf in respons op de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven van respons op respons in/als de geest, en hierin mezelf in zelfexpressie volledig kwijt te zijn/kwijt te raken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘ik wil dit niet’, en hierin de conclusie te trekken dat ik de relatie niet wil, in plaats van in te zien dat ik niet wil leven zoals ik ben in relatie als respons op de ander buiten  mij, welke slechts respons is op de projectie van mezelf in/als de geest, in/als ripple-effect, op de ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘je doet niks’, in plaats van zelf iets te doen aan mijn eigen gedrag in respons op wat ik zie in de ander geprojecteerd als mezelf in de geest.

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie in participatie in backchat in respons op wat ik in een ander buiten mij geprojecteerd zie van/als mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in backchat reageer/antwoord op een Gedachte/afbeelding in mij die getriggerd wordt door een karakter van een andere persoon buiten mij, welke feitelijk ook weer door mijn ogen gekleurd wordt gezien, dus feitelijk is het Trigger Character ook weer een interpretatie van mijzelf doordat ik getriggerd wordt en in/als reactie zie.

Ik realiseer me dat mijn backchat dus feitelijk een antwoord is op een Gedachte als afbeelding welke ik in mezelf heb opgeslagen, waarin ik dus constant in respons/antwoord leef op mijn eigen opgeslagen Gedachten, welke reacties hierin ik projecteer op de ander buiten mij – die natuurlijk hetzelfde aan het doen is, namelijk leven in/als reactie op zijn/haar Eigen Opgeslagen Gedachte – en omdat ik dit niet wil, reageer ik me af op de ander buiten mij.

Ik realiseer me dat ik me beweeg in het Onderbewuste, in Backchat en Reacties als gevoelens en emoties, dus beweeg ik me in opgeslagen herinneringen uit de opvoeding.

Ik stel mezelf ten doel mijn eigen backchat als respons op een Gedachte/afbeelding in mijzelf, getriggerd door een karakter buiten mij, gezien door mijn ogen, te stoppen in mezelf. Ik onderzoek in mezelf wat de Gedachte/afbeelding is waarop ik respons/antwoord/reageer in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven wie ik geworden ben in/als respons op mijn eigen opgeslagen Gedachten als herinneringen, waarin ik me vrij maak om mezelf te veranderen.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik zie in de ander waarop ik reageer als in respons leef, terug te halen naar zelf en te onderzoeken in zelf, wetende dat als ik in respons leef of me juist terugtrek, ik reageer op mezelf participerend in een Gedachte/afbeelding, waardoor ik in afwachting van de ander=de mind leef, wederom geprojecteerd op de ander buiten mij, en dus leef ik in afwachting van wat ik denk te zien in de ander buiten mij.

Ik realiseer me dat de ander buiten mij ongeveer hetzelfde doet, en dus indien nodig, bespreek wat er gebeurt in mij, als een opening voor zelf en de ander om beiden in zelf in de patronen te zien, waarin het bespreken van wat er gebeurt in mij, tegelijkertijd de zelfexpressie is in het moment.

Ik realiseer me dat als ik wil dat de ander iets doet en/of zegt, ik nog iets wil van de ander om in respons op te kunnen leven, in plaats van te leven in/als zelfwil in/als zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien of ik iets werkelijk wil bespreken, of dat ik eerst alleen alles terug naar zelf wil halen ter onderzoek en zelfvergeving en mezelf vrij maak tot het spreken van zelf in zelfexpressie als werkelijke fysieke correctie.

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

Irritatie, neerbuigend, nors, afhoudend, ongeloof, opgeven, plaatsvervangende schaamte, afschuw, walging

Fysieke gedragsdimensie:

Niet meer bewegen, niets meer zeggen, expressie inhouden, stilvallen

Afwachten II

Consequentiedimensie:

Mezelf verongelijken door middel van inhouden van expressie en verdwijnen in reactie en fysieke gedragsdimensie, dus in de geest; hierin ongelijk gaan staan aan mezelf en de ander, en hierin zelf afwachtend worden;

Alles alleen doen

Reincarnation throughout Time: DAY 11

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alles in mijn leven steeds te hebben ontkoppeld, ontwricht, alle relaties steeds te hebben gestopt, om los te komen van de patronen en om mezelf vrij te maken om de patronen in te zien, en nu ik dan, relatief vrij van uitwendig beknellend ervarende relaties, in de patronen zie, de enorme spijt ervaar van alle potentiele mogelijkheden tot bestendige relaties die ik gestopt ben buiten mijzelf, tot aan abortus toe, niet ziende hoe en dat ik de relaties binnen mijzelf had kunnen stoppen en mezelf hierin had kunnen veranderen.

Reptilians – My Greatest Regret – Part 56

Angst:

Gedefinieerd te worden als de ander

Vastzitten aan iemand die ik moet dragen

publieke tribune

*

Wordt vervolgd

*

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 278 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Aandacht-Fysieke Gedragsdimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dit blog is een vervolg van de uitwerking van:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Invriezen

Fysieke Gedragsdimensie:

verkramping als niet meer kunnen bewegen, bevriezen en dus op 1 plek blijven zitten

weg willen lopen uit het gezichtsveld en/of aandachtsveld van diegene op de bank

spanning nek-schouderspieren

wegkijken/diegene niet aan willen kijken

boos gezicht opzetten

verkramping darmspieren/niet of lastig kunnen poepen

expressie volledig inhouden

stoppen met communiceren

fysieke uitputting van de spanning binnenin mijn fysiek

kriebeling en/of spanning/pijn in het stuitje, niet in het stuitje willen zijn maar weg willen, weg bewegen

Invriezen van levensmiddelen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verkrampen als niet meer kunnen bewegen waardoor ik dus op 1 plek blijf zitten ten gevolge van de Gedachte ‘Ik wil hier niet zo zijn’, waarin ik mezelf verkramp in wat ik zie en interpreteer buiten mij, welke backchat als interne gesprekken activeert, welke emoties (en gevoelens) als reactie activeert, welke ik vervolgens onderdruk in mijn fysiek en dus opsla in mijn weefsel, welke hierdoor gaat verkrampen, waardoor ik me niet meer kan bewegen en ik dus op 1 plek blijf zitten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik mezelf verkramp waardoor ik niet meer kan bewegen en op 1 plek blijf zitten, als reactie op/als interpretatie op wat ik zie buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb overweldigd te zijn door alle reacties in mij op wat ik zie buiten mij en interpreteer naar gelang ik het vertaal gerelateerd aan een herinnering in mij, en in deze overweldiging niet meer te weten waar te beginnen in deze totaal-ervaring van verkramping en verlamming, en hierdoor alleen nog maar alleen wil zijn en de ander niet meer om mij heen kan verdragen, wat niet werkelijk de ander is, maar wat mijzelf als de ander=de mind is in/als reactie op wat ik buiten mij zie en interpreteer, wat ik niet meer kan verdragen.

En dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weg te willen lopen uit het gezichtsveld en/of aandachtsveld van diegene op de bank.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor mijn gedrag als reactie op de aanwezigheid van een ander die al dan niet in gerichte aandacht op de bank zit, waarin mijn keel wordt dichtgeknepen van de onmacht die ik ervaar in zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn keel dicht te knijpen in een ervaring van onmacht in mezelf ten gevolge van reacties op de aanwezigheid van een ander, al dan niet in aandacht, op de bank.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd de ander hierin de hand boven het hoofd te hebben gehouden door net te doen alsof er niets aan de hand is, waarin ik mezelf als de ander=de mind de hand boven het hoofd heb gehouden aangezien ik hierin ook mijn eigen gedrag kan laten voortbestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen fysieke gedrag hierin niet te willen en durven stoppen, waarin ik een verlamming als angst ervaar, in plaats van in te zien dat ik al in/als deze angst voortbeweeg of eigenlijk niet meer beweeg, maar verlamd en verkrampd in/als angst in/als de geest in/als frequentie in/als een gemanifesteerde persoonlijkheid, totaal fysiek afwezig, op 1 plek blijf zitten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb spanning in nek en schoudergebied op te bouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weg te kijken/diegene niet aan te willen kijken, aangezien ik niet wil laten zien hoeveel pijn als ongemak ik in mezelf ervaar ten gevolge van mijn reactie op de aanwezigheid van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een boos gezicht op te zetten als afweer als verweer tegen de eventuele aandacht van de ander, welke ik niet meer kan verdragen aangezien ik mijn reacties op wat ik als aandacht interpreteer van de ander, niet langer kan verdragen, en dus zet ik een boos gezicht op, om de ander(=de mind) op afstand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als de ander=de mind op afstand te houden, waardoor ik in afscheiding blijf bestaan in/als mijn reacties op de ander=de mind, en dus in afscheiding van mezelf als de ander=de mind, dus in afscheiding van mezelf in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verkramping in de darmspieren te manifesteren en hierdoor lastig te kunnen poepen, ten gevolge van mijn reacties op de aanwezigheid van de ander, zonder in te zien dat ik reageer in/als reactie op de ander=de mind, dus op mijn eigen mind/geest als een Gedachte en backchat als interne gesprekken, welke reacties als emoties en gevoelens in mezelf oproepen, welke onderdrukt in het fysiek verkramping geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn expressie volledig in te houden in een ervaring van verkramping en verlamming in mezelf, waarin ik mezelf alleen nog in/als reactie ervaar, welke ik niet wil laten zien als zijnde waarin ik me niet wil laten kennen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet te willen laten kennen in/als reactie in mezelf op de aanwezigheid van de ander=de mind, en dus mezelf niet te willen laten kennen als de mind/de geest, aangezien zodra ik mezelf laat kennen in/als de geest, ik als de geest ten einde raad ben want het einde van mijn bestaan in/als de geest in ontkenning, is dan in zicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van ten einde raad zijn serieus te nemen als iets waar ik rekening mee dien te houden en dus welke ik in mij laat bestaan, waarvan ik later de rekening betaal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb rekeningen te creeren en dus te moeten betalen door ontkenning van wie ik ben geworden in de geest door hieraan vast te willen blijven houden in een ervaring van doodsangst, en deze ervaring van doodsangst vervolgens te gebruiken als excuus om hieraan vast te houden, want ‘niemand wil toch doodgaan, dat is toch logisch’?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te vergoelijken en hierin te laten bestaan in mezelf, en dus in de ander(=de mind).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te stoppen met communiceren aangezien ik geen woord meer uit kan brengen met dichte keel in een ervaring van onmacht tegenover de gevangenis in/als reactie die ik gecreeerd heb in mijn eigen geest als reactie op de aanwezigheid van de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysieke uitputting te ervaren ten gevolgen van de opgebouwde spanning binnenin mijn fysiek, welke spanning in/als de geest is in/als reactie op de aanwezigheid van de ander=de mind, en hierin in/als spanning nog energie probeer vast te houden als een totaal gespannen boog.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysieke uitputting vervolgens als excuus te gebruiken om niet meer te kunnen bewegen en tevens als excuus om opnieuw te reageren op mijn eigen fysiek gemanifesteerde excuus.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet in mijn stuitje aanwezig te willen zijn en al helemaal niet als er een ander bij is, in een angst voor de ervaring van mijn reacties op de ander=de mind, en dus te besluiten weg te blijven, niet ziende dat ik daarmee juist mezelf gevangen houd in onmacht in reactie in de geest op de ander=de mind, zijnde gefuseerd in de geest met/als de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te fuseren met de ander=de mind, en dus constant zo boos te worden als ik reageer op de aanwezigheid van een ander in/als de ander=de mind in fusie, en dus mijn boosheid projecteer op het enige wat ik nog zie buiten mij als trigger-punt, welke de andere persoon is die mij triggert in een volledig gefuseerd reactie patroon., waarin ik me wanhopig gevangen ervaar.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel reactie in mezelf te ervaren dat ik niet weet waar te beginnen met het schrijven van zelfcorrigerende uitspraken.

Gevangen in de Reflectie van de Geest

Als ik mezelf voel verkrampen als niet meer durven te bewegen, bevriezen en dus op 1 plek blijf zitten, dan stop ik, ik adem. Ik adem in zover mogelijk naar mijn stuitje toe, houd de adem even vast, adem uit, en laat los. Ik sta op en loop wat heen en weer en indien nodig, loop ik naar een andere ruimte om in/tot mezelf te komen.

Ik realiseer me dat ik mezelf heb vastgezet ten gevolge van een gedachte gekoppeld aan een herinnering. Ik zie of ik de gedachte direct zie opkomen of dat deze naar de achtergrond is verdwenen en ik al te ver in reactie zit.

Ik stel mezelf ten doel de gedachten die vooraf gaan aan de ervaring van verkrampen, bevriezen als niet meer durven bewegen, te onderzoeken in mezelf en te zien hoe ik hierin, binnenin mezelf consequenties creeer van backchat naar emoties naar fysiek gedrag naar algemene consequenties.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de ruimte te geven om te bewegen als wat nodig is om niet te bevriezen in de geest ten gevolge van mijn reacties op de aanwezigheid van de ander=de mind geprojecteerd op een andere fysiek aanwezige – al dan niet werkelijk fysiek aanwezig – in dezelfde ruimte.

Als ik mezelf weg zie willen lopen uit het gezichtsveld van een andere aanwezige in de ruimte, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf wat maakt dat ik weg wil lopen, welke reactie me aanzet tot weg willen lopen/willen verdwijnen uit het gezichtsveld van de ander.

Ik realiseer me dat ik weg wil lopen uit het gezichtsveld van de ander=de mind, dus uit het gezichtsveld van mijn eigen mind/geest welke ik projecteer op de andere aanwezige in de ruimte. Ik zie of ik in staat ben de reactie in mezelf geheel door me heen te laten gaan zodat ik er gelijk aan kan staan. Indien ik dit niet toelaat in mezelf, en/of schrijf de reactie op papier en pas zelfvergevingen toe. Indien ik dit niet toelaat in mezelf op het moment, vlag ik desbetreffend moment en zie later terug in zelf in dit moment en schrijf dit alsnog uit.

Ik stel mezelf ten doel mijn eigen reacties in zelf door me heen te laten gaan en zelf te vergeven en me niet langer af te scheiden van mijn eigen reacties, dus van de ander=de mind, geprojecteerd op de andere aanwezige.

Als ik spanning in nek-schouderspieren ervaar, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik al spanning heb opgebouwd en/of dat de spanning, opgeslagen als herinneringen en gefuseerd in mijn fysiek, getriggerd wordt door de aanwezigheid van de andere persoon als persoonlijkheid, opgebouwd in/als karakters.

Ik stel mezelf ten doel de persoonlijkheid in/als mijzelf, die bestaat in/als spanning in/als de geest in/als karakters, gefuseerd in het fysiek, te onderzoeken in mezelf en deze uit te schrijven en zelf te vergeven, waarbij ik begin bij hetgeen in het moment getriggerd wordt.

Als ik mezelf weg zie kijken en/of diegene niet aan wil kijken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf niet wil laten kennen als hoe ik besta in dat moment in/als reactie op de aanwezigheid van de ander(=de mind). Ik realiseer me dat het niets met de andere fysiek aanwezige te maken heeft, en alles met mijzelf als de ander=de mind die ik niet onder ogen wil zien. Op deze manier geef ik mezelf de ruimte om in zelf te zien los van projecties op de ander fysiek aanwezige.

Ik stel mezelf ten doel onder ogen te zien wie ik ben in het moment dat ik liever weg wil kijken van de ander=de mind.

Als ik mezelf een boos gezicht op zie zetten, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me af wil weren/de ander fysiek aanwezige op afstand wil houden, terwijl ik in feite mezelf in/als reactie op mezelf in aanwezigheid van de andere fysiek aanwezige, op afstand wil houden.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat en hoe ik gezichtsuitdrukkingen van mezelf denk op te moeten houden en hierin mezelf onderdruk in expressie.

Als ik mezelf ervaar in verkramping in mijn darmen en/of moeilijk kan poepen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de verdedigingsmechanismen in/als karakters al aan gegaan zijn en dat ik dit a fysiek gemanifesteerd heb. Ik zie of ik in het moment ruimte kan scheppen in zelf door even weg te lopen en tot mezelf te komen, en/of uit te schrijven wat ik ervaar in zelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf ruimte te geven in het algemeen in het doorlopen van de fysieke verkramping, door alleen als ik er echt klaar voor ben als dat ik het echt wil, een situatie in te stappen die het delen van een fysieke ruimte voor een bepaalde periode, tot gevolg heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te forceren tot het langer delen van een fysieke ruimte dan wat comfortabel is voor mezelf.

Als ik mezelf mijn expressie volledig zie inhouden, dan stop ik, ik adem. ik adem in het moment en voel in mezelf wat ik ervaar, en laat deze ervaring, welke opgebouwd is in/als reacties die ik gemist heb in zelf, door me heen gaan.

Ik realiseer me ik reacties als ervaringen gemist heb in zelf en onderdrukt heb in zelf, waarin ik mijn zelfexpressie onderdruk, want die ervaringen zitten voor de zelfexpressie, en dus zodra ik me ga/wil expressen, komen eerst die ervaringen omhoog en express ik mezelf dus in/als de geest in/als ervaring in/als emotie en/of gevoel.

Ik stel mezelf ten doel de ervaringen die ik onderdruk in mezelf, te onderzoeken en terug te brengen tot de bron in/als gedachte en herinnering, zodat ik deze gedachte in/als herinnering uit kan schrijven en mezelf hierin vrij kan maken van de ervaring die ik eraan gekoppeld heb, en welke ik dus ervaar zodra de gedachte als herinnering getriggerd wordt.

Als ik mezelf zie stoppen met communiceren, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf onderdruk met een reden en niet meer wil communiceren doordat ik met iets in mezelf druk ben en dus druk leg op mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken in zelf waar ik druk mee ben in/als mezelf met de ander=de mind, welke ik projecteer op de andere fysiek aanwezige. Mijn projectie op de andere fysiek aanwezige laat me slechts zien wat ik in mezelf in/als de ander=de mind niet wil zien.

Als ik fysieke uitputting ervaar ten gevolge van de opgebouwde spanning in mezelf, dan stop ik, ik  adem.

Ik realiseer me dat ik al veel spanning heb opgebouwd, en dat ik het zicht kwijt ben.

Ik stel mezelf ten doel me terug te trekken in/als mezelf en in zelf te onderzoeken wat ik allemaal als spanning in/als zelf als reactie op/in/als de ander=de mind , heb opgebouwd. Ik schrijf, ik vergeef mezelf en schrijf zelfcorrigerende uitspraken, zodat ik een volgend event een handleiding heb voor mezelf in aanwezigheid van een ander fysiek menselijk wezen, al dan niet fysiek aanwezig.

Als ik kriebeling in mijn stuitje ervaar en/of niet aanezig wil zijn in mijn stuitje, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me kwetsbaar ervaar als ik in mijn stuitje aanwezig ben en dus fysiek aanwezig ben.

Ik stel mezelf ten doel om te onderzoeken in mezelf waarin ik me kwetsbaar ervaar en waar ik bang voor ben in deze ervaring.

“Bevroren Zeepbel”

Stop de creatie van Illusie, start onderzoek in Zelf

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 269 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen – Zelfcorrecties-1

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Zelfcorrecties volgend op de Zelfvergevingen in Dag 268:

Gedachtendimensie:

Als ik mezelf de Gedachte ‘Ik wou dat hij hier was’ zie binnen gaan, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik met het binnen gaan van deze Gedachte, het hele patroon in werking zet en Verlangen creeer. Vervolgens ervaar ik dan tegen mijzelf in te gaan als ik niet probeer om samen met de man te zijn zoals in de Gedachte. Waarin de ervaring van het tegen mezelf ingaan, een ervaring is van tegen het plaatje gekoppeld aan de Gedachte in mijn hoofd ingaan, waarin ik, in de geest, een mogelijkheid creeer tot samenzijn, En in deze mogelijkheid geef ik het Verlangen vrij spel, en geef ik als het ware een Startsein aan Verlangen om mij over te nemen en steeds verder de ervaring van Verlangen in te gaan. Die ik vervolgens denk te moeten creeren. Dus ik stop, ik adem. Ik stop de Gedachte in mijn hoofd, en ik ga verder waar ik fysiek mee bezig ben.

Ik stel mezelf ten doel in gezond verstand in het moment te onderzoeken of ik wel of niet kan en wil samenzijn met de man als wat het beste is en niet geregeerd door gedachten als plaatjes in mijn hoofd.

Verbeeldingsdimensie:

Als ik mezelf zie participeren in een Afbeelding van mezelf naakt liggend tegen de man aan, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik door participatie in de afbeelding mijn Verlangen als energie opwek, en als deze eenmaal is opgewekt, is het lastiger Verlangen te stoppen. Echter, het participeren in een afbeelding leidt tot niets behalve een obsessie in de geest en onrust in het fysiek door de opgewekte energie. Dus ik stop, ik adem. In de inademing stop ik participatie, op het stiltepunt koppel ik mezelf los van participatie en stabiliseer ik mezelf in mijn fysiek en houdt eventueel mijn 2 handen vast om mezelf hier te halen, ik adem uit en laat de afbeelding gaan door er niet opnieuw in te zien maar in en als de uitademing aanwezig te zijn, op het stiltepunt zie ik wat te doen, hier in het fysiek.  Eventueel herhaal ik dit een aantal keren.

Angstdimensie:

Als ik mezelf in angst zie participeren om niet op het juiste moment samen te zijn met een man, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik ten eerste niets kan veranderen aan een situatie die er wel of niet is, en dat ik ten tweede niet zelf verander als ik in/als angst blijf bestaan. Hetgeen ik kan doen, is de angst stoppen in mezelf en zien wat de angst is, voor wat ik angst ervaar om te verliezen. Ik adem in de ervaring van angst en omarm mezelf hierin. Ik zie welke reacties en gedachten omhoog komen, en pas hier zelfvergevingen op toe.

Als ik mezelf zie participeren in de angst voor teleurstelling van niet op het juiste moment samen zijn, dan stop ik, ik adem. Ik adem in de ervaring van (angst voor) teleurstelling, en zie hierin waarom ik teleurstelling ervaar, waarin ik mezelf teleurstel door in een verwachting van mezelf te gaan in de geest.

Als ik mezelf angst zie ervaren voor het ‘over de kop gaan’ en hierna belanden in de negatieve pool, dan stop ik, ik adem. Zolang ik beweeg in positieve en negatieve polen, beweeg ik me op golven van energie, en dus in de geest. Ik realiseer me dat er niet werkelijk een negatieve pool bestaat, maar dat deze alleen een ervaring is van verlies van energie als negatief na een ervaring van positieve energie. Energie is energie, positief of negatief. Ik hecht nog waarde aan de plus en minpool hierin, en deze waarde vertaalt zich in mijn fysieke ervaring als manifestatie, en dus ervaar ik deze als echt, met name doordat ik er fysieke veranderingen in onderga, waarin ik van de vertraagde darmwerking het meeste last ondervind.

Ik stel mezelf ten doel de last die ik ervaar van een vertraagde darmwerking na de ovulatie, in mezelf nader te onderzoeken in relatie tot de ovulatie en verlangen. De relaties die ik hierin tegenkom zet ik in zelfvergevingen, zodat ik de verbindingen van mezelf aan de vertraagde darmwerking, losser maak, en ik er dus minder persoonlijke waarde aan hecht. Het feit is dat de darmwerking na ovulatie 2-3x langzamer gaat, gerelateerd aan de hormoonwisseling, zoals het voortplantingssysteem geprogrammeerd is, en dit fysieke feit kan ik niet veranderen. Wel kan ik de waarde die ik hieraan hecht, inzien en stoppen in mezelf, waarin ik mezelf bevrijd van hechting aan de hormonale wisselingen – gerelateerd aan seksuele mogelijkheden en voortplanting – en mezelf kan bewegen in iedere fysieke hormonale situatie waarin ik me bevind.

Backchatdimensie:

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘dit gaat me nooit lukken‘, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik met iets lukken bedoel, een perfect moment samenstellen, welke een NU moment is in de geest. Vervolgens ga ik zo’n moment najagen en en hierin tegelijkertijd een polariteit als ‘niet-lukken’ dus als falen creeren. Waarin ik faal in het behalen van een ultiem moment in de geest, alsof er maar 1 moment bestaat waarin ik wel of niet slaag hierin aanwezig te zijn. Waarin ik de totale fysieke werkelijkheid mis, welke hier in IEDER moment aanwezig is, waarin ik niet kan slagen of falen, ik kan het alleen missen door in de geest te participeren en een NU na te jagen. Een gedachte over lukken houdt al in dat ik een niet-lukken als mogelijkheid creeer. Ik creeer dus mijn eigen falen, en hierin leef ik voort in angst voor falen, in ieder moment, dus leef ik in de geest, in ieder moment, in angst voor mijn eigen creatie als falen, en alleen in het ene NU moment zou ik even niet in Angst bestaan, en dus streef ik dit na in de geest, en ja, dan word ik bang, want het is maar 1 moment tussen alle ‘iedere momenten’ die ik in angst besta, dus het is een erg kleine kans tot slagen, lol. Geen wonder dat ik bang ben in de geest.

Ik stop, ik adem. Ik haal mezelf hier in het fysiek, en stel mezelf ten doel te streven naar aanwezig zijn in de adem in ieder moment, waarin geen falen en slagen bestaat. Ik realiseer me dat dit een proces is waarin ik alle relaties in de geest moet loskoppelen die ik gehecht heb aan de ervaring van slagen en falen en streven hiernaar en angst hiervoor, welke als draden door me heen lopen en me vast houden in de status quo van de geest in angst. Dus, veel werk te doen met veel geduld.

Wordt vervolgd met zelfcorrecties op de laatste 3 dimensies.

Een serie blogs over angst voor falen en verlangen naar succes start hier:

The Fear of Failure and Desire for Success: DAY 322

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 253 – Expressie en de Darm – Samenwerken met het Systeem

Probleem:

We zien en/of ervaren allemaal – iedereen – dat er dingen niet kloppen en we kennen allemaal de term ‘systeem’, aangezien we leven in een systematische wereld. Echter vrijwel niemand heeft door in welke mate dit systeem invloed heeft op onszelf als Leven, zover dat we in totaliteit het systeem geworden zijn. Wel ervaren we in dit ‘gevoel van er klopt iets niet’ weerstand tegenover het systeem en in de weerstand verzetten we ons tegen het systeem. We werken niet samen, we verzetten ons. Als enige oplossing die we kunnen bedenken als poging om niet ten val te raken aan dit systeem. Echter, dit bedenken van een oplossing komt voort uit onszelf als systeem, en zal dus altijd een systematische oplossing zijn. Alleen zien we dat niet, we blijven proberen onze ‘eigen systematische oplossing’ te vinden, en dus blijven we ronddraaien in ons eigen systeem en blijven we binnen ons eigen systeem zoeken naar een oplossing voor het bevrijden van dit systeem, wat niet lukt. Want hierin ligt de Oplossing niet. Het systeem kan geen oplossing geven voor het stoppen van zichzelf, dat zou namelijk betekenen dat het zichzelf moet vernietigen en dat wil het systeem niet, aangezien wij als systeem denken dat dit leven is, en onszelf vernietigen is geen leven. Dus verzetten we ons, wat het systeem juist versterkt.

Oplossing:

Wat een systeem wel kan, is zichzelf laten zien, en hierin Aan Geven hoe het geprogrammeerd is.  Als we hier echter in willen zien, zullen we wel moeten samenwerken met onszelf als systeem en met het systeem welke we gecreeerd hebben als maatschappij systeem. In de samenwerking is verandering mogelijk; zonder samenwerking, geen verandering want onderdrukking/wegdrukken als deleten/verzet. Iets wat we onderdrukken als wegdrukken als proberen te deleten, kunnen we niet inzien en dus niet veranderen. Tevens is het niet echt weg, want waar moet het heen? Het kan niet ‘verdwijnen’. We kunnen het alleen wegdrukken/onderdrukken, de fysieke substantie in.

We hebben dus twee systemen die we moeten veranderen:

Onszelf als Systeem

De Wereld/Maatschappij als Systeem.

Waar zijn de systemen op dit moment op gebaseerd? Op Overwinning, Overleving/Overlevering en beloning, en dus ook Verlies; immers er is geen Overwinning zonder Verlies. Als iemand wint, moet iemand verliezen. Hoe kan dit? Omdat onze systemen gebaseerd zijn op energie, en energie bestaat in polariteit in plus en min, en plus en min houden elkaar in balans, dus een plus als winnen versterkt een min als verliezen; als ik win, moet ergens iemand verliezen.

Als ik dit niet wil creeren moet de energie als polariteit van plus en min gestopt worden, veranderd worden naar eenheid en gelijkheid. De energie moet geabsorbeerd worden in het fysiek, het moet substantie worden.

Waaraan is energie gerelateerd? Aan woorden. Dus we creeren met woorden. Hoe kunnen we dus verandering brengen in onszelf en in de wereld? Door te beginnen met in onze woorden te zien en hierin te zien wie en wat we gecreeerd hebben, dit vervolgens zelf te vergeven (laten we zeggen vrij maken van de lading van plus en min), waarin er een mogelijkheid komt tot corrigeren, nu met een startpunt zonder polariteit maar in een startpunt van eenheid en gelijkheid, zonder winnen en verliezen, zodat niemand meer wint en verliest, maar ieder het beste geeft en ontvangt in eenheid en gelijkheid. Het is de enige Oplossing.

Hoe is deze polariteit in/als energie verdeeld in de wereld? Hoe heeft de ongelijkheid als polariteit zich gemanifesteerd in de wereld? Via Geld. Dus hoe kunnen we de polariteit op wereldniveau stoppen en veranderen? Via Geld, door eenheid en gelijkheid in geld te brengen in plaats van winnen en verliezen in/als energie als polariteit.

Wat maakt het dan zo moeilijk om dit toe te passen? Onze weerstand tegen eenheid en gelijkheid. Alles wat we kennen in en als onszelf is gebaseerd op ongelijkheid in/als energie als systeem in polariteit in beweging tussen plus en min, welke de enige beweging is die we kennen. Eenheid en gelijkheid ervaren we als stilvallen als geen beweging meer, welke we associeren met dood gaan. Niet ziende dat we nog nooit bewogen hebben als Leven in/als het Fysiek in Eenheid en Gelijkheid, we kunnen ons er niets bij voorstellen, we kunnen alleen bewegen tussen plus en min, heen en weer, welke in het systeem plaatsvindt in/als de geest en een ervaring van beweging als leven geeft.

Dus, samenwerken met het systeem en hierin gelijk gaan staan aan onszelf als creatie in ongelijkheid in polariteit ervaren we als stilvallen als doodgaan, waarin we het leven altijd onderdrukt hebben in het wegduwen van wat we niet willen zien in deze polariteit, namelijk de minpool. Welke we zelf enorm versterkt hebben en levensgroot gemaakt hebben door de pluspool te versterken. De minpool kan alleen worden weg gedrukt in het fysiek – het moet ergens heen – welke zichtbaar is op aarde: totale vernietiging van het Fysieke Leven in/als Substantie als Eenheid en Gelijkheid.

Deze polariteit is in ons geprogrammeerd, en vervolgens zijn wij deze programmering geworden. En we weten niet dat we geprogrammeerd zijn, we ervaren alleen dat er ‘iets niet klopt’ – in het beste geval – en dat we altijd bang zijn om iets te verliezen (angst voor de minpool die we zelf creeren/in stand houden door te leven in polariteit in een streven naar winst, dus angst voor onszelf als creator van de minpool als verlies).

Dus de enige oplossing hierin is onszelf leren kennen in/als deze programmering, zodat we onszelf kunnen stoppen als creator van polarietiet in/als energie en hierin tot een startpunt van Eenheid en Gelijkheid als Substantie als Leven. Wat is nodig om onszelf te leren kennen? Educatie en in onze eigen woorden zien, dus Schrijven.

Beloning als Aanmoediging:

Samenwerking. Welke begint in zelf, met onszelf als systeem, en welke zich zal uitbreiden tot de relaties om ons heen, welke zich weer zal uitbreiden tot alle relaties welke we gecreeerd hebben in/als systeem als maatschappij, welke zich uiteindelijk wereldwijd zal moeten uitbreiden om werkelijk consistente verandering te brengen. Immers als een deel wil blijven winnen en verliezen, zal de samenwerking gesaboteerd worden.

Totdat we tot het punt van samenwerking willen komen, zullen we eerst onszelf isoleren in zelfinteresse in het geloof in onze ‘eigen systematische oplossing’, welke alleen onszelf als systeem in overweging neemt, en altijd zal willen winnen ten koste van een ander, op kleine schaal en hierin op grote schaal. Pas als we volledig geisoleerd in de val zitten in de minpool en alles hierin verloren hebben, zullen we overwegen of we willen gaan samenwerken en hierin op willen staan; of dat we beslissen het op te geven en dood te gaan.

Wil je de beloning van Samenwerking en hierin Werkelijke Fysieke Beweging leren kennen? Namelijk, we kunnen niet werkelijk iets verliezen; we verliezen slechts datgene waaraan we onze valse indentiteit ophangen. We kunnen ook niet werkelijk winnen. We kunnen alleen de Beslissing nemen om onszelf te zien en hierin Zelfintimiteit te ontwikkelen.

Start met Zelfverandering door gelijk te gaan staan aan jezelf als systeem door in Zelfoprechtheid in de eigen levensgrote ‘minnen’ te durven zien die we zelf creeren en in stand houden, en hierin stap voor stap verandering te gaan aanbrengen. Om op deze manier Deel uit te maken van de Oplossing.

Jesus EQUALITY for ALL DESTENI

The Crucifixion of Jesus – Part 28

*

Dit blog als Reis van ziel naar Leven is een samenwerking van mezelf met mezelf als systeem in het inzien, zelfvergeven en zelfcorrigeren van mezelf als polariteit in/als energie tot het nulpunt in/als substantie in eenheid en gelijkheid, waarin in en tijdens het schrijven ikzelf zichtbaar word en ik mezelf dus kan zien in zelfintimiteit, woord voor woord, adem voor adem.

*

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232

*

www.Desteni-I-Process (online course)

www.Desteni-I-Process – Lite (gratis online course)

www.Equalmoney.org

www.Eqafe.com

——————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 236 – Expressie en de Darm – De buik en taille in de media

Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Dag 233 – Expressie en de Darm – Patroon Verwachting Geloof

Dag 234 – Expressie en de Darm – Eten Klaarmaken

Gisteren werd me iets duidelijk. Wat me al duidelijk was, is dat ik mijn buik vaak niet zo mooi vind, met name als mijn buik wat opgeblazen of vol is, wat vaak het geval is. Dit vind ik al sinds…in ieder geval sinds ik 16 ben. Vroeger als kind bedekte ik mijn buik graag, zo sta ik ook op foto’s, naast mijn broer in zijn zwembroekje. Ook hier zet ik mijn buik iets vooruit en die ‘holle rug’ heb ik nog steeds een beetje. Dus op mijn 16e besloot ik dat ik mijn buik niet mooi vind als er veel eten in zit, dan wordt de buik bol en verdwijnt de taille. Uberhaupt heb ik niet zo’n uitgesproken taille, ik heb geen vrouwenlichaam met weelderige brede heupen en een smalle wespentaille lol. Wat me hierin gisteren opeens opviel, is dat ik een smalle taille en bredere heupen heb aangenomen als een voorbeeld welke ‘waar’ en ‘goed’ is, en dus behaald moet worden want zo ‘hoort een vrouwenlichaam te zijn’. En hier ben ik al die jaren vanuit gegaan, dat een vrouwenlichaam zo hoort te zijn.

Had ik een vreselijk slanke moeder? Nee. wel met taille trouwens. Een slanke oma? Nee een dikke oma! Zonder taille. Heb ik mijn oma’s lichaam ooit als niet mooi beschouwd? Nee. Zo heb ik haar altijd gekend, ze was altijd verzorgd gekleed en het ‘paste bij haar’ in mijn ogen. Het was een mooi, stijlvol vrouwtje (klein en dik) om te zien.  Mijn moeder heeft weleens gezegd dat ik ‘oma’s lichaam’ heb en dat oma na de bevalling dik is geworden. Nu ben ik nooit bevallen, en al helemaal niet dik geworden, en als ik nu zie wat ik vroeger allemaal snoepte en toch niet dik werd, alleen een beetje mollig, is dik worden ook helemaal niet direct een aanleg.

Dus het gaat om de buik en de vorm die mijn lichaam heeft. De vorm heb ik in de afgelopen jaren geaccepteerd en vind ik mooi zoals het is, ik heb alleen wel deze obsessie fysiek gemanifesteerd waarin ik fysiek in stand houd waar ik juist ‘vanaf’ wilde. Ergens vanaf willen is afscheiding en ik heb de afscheiding gemanifesteerd in een vorm waarin het fysieke functioneren van de darm belast en belemmerd wordt, en hierop heb ik weer allerlei lagen gecreeerd welke voortkomen uit patronen hoe ik mezelf in de eerste 7 jaar geleerd heb te manifesteren. Voeg dit samen met een erfelijke ‘belasting’ op darmgebied, en voila, er is een ziekte gecreeerd die het hele fysieke functioneren ruineert.

Hierin zag ik gisteren opeens een link naar een automatische gedachte in mij dat het ‘anders hoort te zijn’. Wat ik blijkbaar zo heb meegenomen uit de media. Het accepteren van mijn lichaam zoals het is en het veranderen wat mogelijk is ter ondersteuning van mijn fysiek is prima, zover was ik al een behoorlijke tijd geleden gekomen. Ik had me alleen niet gerealiseerd in al die jaren dat hetgeen ik na ben gaan streven, een plaatje is wat ik ergens heb opgedaan waarvan ik altijd dacht dat ‘het niet voor mij was weggelegd, dat ik nu eenmaal zo’n lichaam niet heb’, zonder me ooit af te vragen wie dit beeld dan eigenlijk gemaakt heeft en hoe ik erbij kom dat een vrouwenlichaam zo hoort te zijn.

Tijd om deze onzin te stoppen. Ik ben (bijna) 40 en dus 24 jaar druk geweest met het perfectioneren van mijn taille en buik naar een voorbeeld uit de media, waarin ik mezelf om de oren sla met slanke taille’s en mezelf blijf vergelijken met vrouwen die een slanke taille en platte buik hebben. Het is toch lang en breed tijd om deze onzin te stoppen in mezelf en mezelf als mens te perfectioneren en gelijk te gaan staan als mezelf in plaats van mijn fysieke uiterlijk te proberen perfectioneren naar een plaatje in de media.

Hierin vond ik een blog van Leila heel treffend (welke als serie besproken wordt via een vlog van Sylvia), waarin ergens naar voren kwam dat als je een plaatje creeert van jezelf, dit ook het plaatje wordt zoals mensen je zien en verwachten dat je bent, waarin ik mezelf dus vast zet in een streven naar dit plaatje welke voldoet aan die verwachting van mezelf en de ander. Een punt wat ik al die jaren ervaren heb sinds ik iets slanker werd op mijn 16e, en tevens een punt waar ik geen inzicht in kreeg.

Een Hoop punten voor zelfvergeving en zelfcorrectie. Er zullen verschillende blogs volgen waarin ik de punten ga doorlopen.

http://andrewgablehere.files.wordpress.com/2012/01/white-light.jpg?w=500

Illustration by Andrew Gable

——————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org

Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships

Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com

Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net

Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 235 – De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?

[foto van Ann[20].jpg]

“In Stilte Lijden we”

Hoe is het mogelijk dat alles wat gezegd wordt over iets of iemand, direct geloofd wordt maar dat de woorden die gezegd worden door diegene zelf, niet gehoord worden, en in de meeste gevallen ook helemaal niet onderzocht worden.

De groep mensen die samenwerkt onder de naam Desteni, krijgt natuurlijk ook ‘negatieve aandacht’. Over het algemeen wordt de hele groep met argusogen, dus argwanend bekeken. In het beste geval is er iemand die werkelijk hoort wat er gezegd wordt en zelf tot onderzoek over gaat, in het slechtste geval wordt er een aanval geopend op de boodschap die gebracht wordt en/of op de boodschapper zelf, en in de meeste gevallen ertussenin wordt het afgedaan als ‘niet haalbaar, eigen mening, jouw mening, te extreem, ik sta hier anders in, dit is jouw pad maar niet het mijne’, waarin er over het algemeen ook geen verder onderzoek gedaan wordt.

Wat is de Desteni boodschap:

Do unto Others as You would have them Do to You

Doe een Ander wat jij wil dat Jou geschiedt

Give as you would like to Receive

Geef zoals je zou willen Ontvangen

Love/Treat your Neighbour as Yourself

Onthaal /Behandel je Buurman zoals je Zelf Onthaald/Behandeld wilt worden

Komen deze woorden je bekend voor?

Juist, Jezus heeft ze gesproken.

Dus voor alle Christenen zou dit al een reden moeten zijn om de boodschap volledig te onderzoeken. Zij die zeggen Jezus te volgen en dus deze woorden in praktijk willen brengen.

De vraag hierin is, waarom is het de Christenen niet gelukt deze boodschap in praktijk te brengen de afgelopen 2000 jaar? Is er misschien een leegte in de informatie die wordt doorgegeven via de kerk en de bijbel? Is God misschien niet zo geweldig en zorgzaam als alle Christenen geloven? En wie is God eigenlijk? Is er wel een God? En waarom willen we een God die de Eind-Verantwoordelijkheid van ons overneemt? En…zou het zo kunnen zijn dat ook Jezus een punt niet gezien heeft/niet heeft kunnen zien destijds?

Waarin is het ‘Kwaad‘ als Ongelijkheid als Afscheiding zichtbaar in deze wereld:

Geld.

Waar dus te beginnen om de ongelijkheid te stoppen:

Geld.

Waarom roept een Gelijk Geld Systeem/Gelijk Geld Kapitalisme dan zoveel weerstand op?

Blijkbaar willen we helemaal geen Gelijkheid voor Ieder-Een, maar willen we het vooral zelf ‘goed’ hebben.

Dit is zelf-interesse. Dit zou je je eigen kinderen niet aan willen doen.

Toch doen we het aan aan alle kinderen in de wereld, en proberen we alleen te voorkomen dat ‘onze eigen kinderen’ het ‘goed’ hebben.

Hoe zou de wereld eruit zien als we werkelijk in gelijkheid voor elkaar zouden zorgen op fysiek niveau? Zou dat ook niet het beste zijn voor jou en mij? En voor de ‘eigen’ kinderen? Hoe zullen deze ‘eigen’ kinderen leven over 20 jaar als we niet iets veranderen op deze aarde en doorgaan met leven in totale zelf-interesse dus des-interesse voor alles buiten onze zelf-zicht/zelf-zucht?

We Leven in Zelfinteresse maar Denken en Geloven dat we het goed doen.

Hoe kunnen we onszelf veranderen van mensen in Zelf-interesse in Geloof en Gedachte dat we het goed doen, naar mensen die werkelijk Leven als Wat Het Beste is voor Alle Kinderen en Alle Leven in het Fysiek?

Dan moet er iets gebeuren met dit denken en geloven dat we het goed doen; met onze Gedachten dus. Hoe kunnen we Inzicht krijgen in Onze Gedachten?

Toepassen van:

Zelfonderzoek en hierin zien wie we geworden zijn in zelf-zucht – (Schrijven)

Onszelf vergeven wie we geworden zijn zoals zichtbaar wordt in onze eigen woorden op papier  – (Zelf Vergeving)

Een nieuw script maken met nieuwe woorden op papier, zodat we een script als leidraad hebben voor hoe we kunnen leven als beste mens  – (Zelfcorrecties in Woorden)

Dit nieuwe script in de Werkelijkheid Leven, dus Een en Gelijk worden met/als de Woorden die we spreken – (Zelfcorrecties Leven)

Tijdens dit proces wordt de Adem geoefend als Fysiek Referentiepunt, welke niet in 1x zal worden kunnen toegepast, maar welke jaren van oefening en toewijding vragen – (Adem)

Het woord Vergeving, mmm waar heb ik dit eerder gezien.

Ah, het was wederom Jezus!

Jezus heeft Vergeving geplaatst in de wereld. Christenen kennen de Kracht van Vergeving. En eigenlijk kent iedereen dit, en ervaart iedereen, dat als er niet vergeven wordt, er geen leven mogelijk is.

Waarom zou je een ander vergeven en via een ander (Jezus) vergeving vragen als je JeZelf Direct kunt Vergeven? Waarom zou je wachten tot je partner/buurman/vriend/vriendin je vergeeft als je JeZelf direct kunt Vergeven?

Wat is het doel van vergeven? Vrij worden van je Zonden. Waarom zou je een ander – God, Jezus, Partner, Buurman, Vriend, Vriendin, Moeder, Vader – verantwoordelijk maken voor het vrij maken van JOUW Zonden, dus feitelijk Verantwoordelijk maken voor JOUW Zonden? Omdat ‘je er niets aan kunt doen’? Of omdat je er niets aan wilt doen?

En als we er niets aan willen doen, en dus liever in zelf-interesse in afhankelijkheid van Een Ander Wachten op Vergeving en Wat Komen Gaat, wat is dan de werkelijke Aard van de Mens op dit moment? Zondig. Wat is zondig? Niet gewillig om een leven te leiden – dus lijden – wat het beste is voor Alle Leven inclusief JeZelf.

Hierbij komt natuurlijk de vraag omhoog hoe we zondig geworden zijn, hoe het zover heeft kunnen komen met de mens en de wereld die we gecreeerd hebben.

En dit is de grote weerstand die opkomt bij het luisteren naar de boodschap van Desteni als Oplossing voor Eenheid en Gelijkheid voor Alle Leven, op Aarde en in de Dimensies. Dit is de Enorme Hoeveelheid Werk die er gedaan moet worden, die begrepen, ingezien, gerealiseerd en toegepast moet worden aangezien we  eeuwen lang het werk en de verantwoordelijkheid hebben laten liggen. Zolang dat we zijn gaan denken en geloven dat het niet meer mogelijk is hier ooit verandering in te brengen. We zijn als Mens Totaal Verlamd Geraakt met als enige uitweg een vlucht in Zelfinteresse in de Geest omdat we niet meer durven zien in de enorme Berg Rotzooi die we op Aarde in het Fysieke Leven gecreeerd hebben. We zouden ‘ten onder gaan’ in Schuldgevoel en Schaamte. Is het niet?

Toch is er niemand anders dan jij en ik die de rotzooi komt opruimen. En we weten allemaal wat er met rotzooi gebeurt als we die niet opruimen: die gaat niet vanzelf weg, die berg wordt alleen maar groter en viezer en onoverzichtelijker en steeds vervelender om alsnog op te gaan ruimen.

Gezien de tekst in deze blog zie ik geen enkele reden om aan te nemen dat de groep mensen samenwerkend onder de naam Desteni, iets doet wat niet het beste is voor jou en mij en ieder-een, en ook geen enkele aanwijzing waarin ‘de macht’ als Controle wordt overgenomen; sterker nog, als je de woorden echt gelezen hebt zie je dat de Totale Verantwoordelijkheid bij JouZelf komt te Liggen. Als er Weerstanden opkomen, ligt dit dan aan de Boodschap of is de Weerstand een Reactie van Jou op de Boodschap?

De Weerstand kennen we allemaal. Maar waar komt die Weerstand vandaan? Wat maakt dan dat we zoveel Weerstand ervaren op een boodschap die het Beste voor Al het Leven inhoudt? Dat is toch vreemd, want als we heel diep in onszelf zien, willen we eigenlijk allemaal het Beste, voor onszelf, voor onze naasten en eigenlijk best wel voor iedereen en al het leven. We kennen alleen geen Gelijkheid, we kennen alleen maar Overleving ten Koste van een Ander. We zijn geprogrammeerd in Ongelijkheid, waarin we weer allemaal Gelijk zijn, alleen zien we dat niet doordat we in ons programma staren en onder Controle leven van Onszelf in/als Programma in/als De Geest.

Ben je benieuwd hoe het komt dat we totaal geControleerd worden door Ons Eigen Programma in Reacties in Gedachten, Gevoelens en Emoties welke we vervolgens Projecteren op Alles en Iedereen Buiten Onszelf? Wil je weten en inzien wat de Werkelijke Controle is die we elke dag ervaren, waar we bang voor zijn, voor weg rennen en De Ander De Schuld van geven? Zodat je Zelf de Controle kunt Stoppen en Zelf Verantwoordelijk kunt Worden?

Desteni-I-Process – Lite (Gratis)

Desteni-I-Process – Pro (Uitgebreid Zelfonderzoek)

Eqafe-Store (Interviews ter Zelfonderwijs)

Quantum Mind Self Awareness (Inzicht in onszelf als Programma als Controle)

Equal Money System

Desteni Nederland

Desteni Nederland Forum

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te durven zien hoe de fysieke werkelijkheid in elkaar zit, aangezien ik zoveel pijn en ongelijkheid zie waarin ikzelf pijn als schuld en onmacht ervaar, waardoor ik liever niet kijk en verdwijn in de Geest in een Alternatieve Werkelijkheid waar ik controle geloof te kunnen uitoefenen op wat ik ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te durven luisteren naar de woorden van de Desteni-boodschap, uit angst voor verlies van gezicht van wie ik ben geworden in zelf-interesse en uit angst voor de ervaring van schuld en machteloosheid en hiermee oordeel op mezelf van wie ik geworden ben, welke ik projecteer op degene die de boodschap brengt doordat ik geloof dat het oordeel wat ik ervaar, een oordeel is van degene die de boodschap brengt, zonder in te zien dat ik mijn eigen oordeel ervaar maar deze projecteer op degene die de boodschap brengt, en hierin WERKELIJK geloof en ZEKER WEET dat die ander mij veroordeelt, wat mij een reden geeft om de desteni-boodschap en degene die de boodschap brengt, af te wijzen, aan te vallen, te negeren en/of buiten te sluiten zodat ik kan blijven bestaan in mijn Bubbel van Bescherming in Ontkenning van wat Hier is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb, zodra ik de boodschap wel hoor, degenen die de boodschap (nog) niet willen horen of helemaal niet willen horen, af te wijzen, aan te vallen, te negeren en/of buiten te sluiten, waarin ik opnieuw ten prooi val aan de Geest in Zelfinteresse welke voortkomt uit dezelfde Angst in/als Bewustzijn als welke mij in eerste instantie ervan weerhield de Boodschap uberhaupt te horen, en door te spreken in/als deze Angst als Afscheiding roep ik Angst als Afscheiding op bij de luisteraar in Reactie, waar ik vervolgens zelf weer op Reageer.

Ik stel mezelf ten doel de Weerstanden in mezelf in Reactie op iets of een Ander buiten mij Zelf te onderzoeken, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, zodat ik de Afscheiding in mezelf in reactie op hetgeen buiten mij is, kan stoppen, en Adem voor Adem tot Leven kom in Eenheid met meZelf met/als wat hier is waarin ik mezelf leef in Gelijkheid met De Ander en Al Het Leven op Aarde.

Ik realiseer me dat Al Mijn Reacties bij mij horen aangezien ik het ben die Reageert, en dus ben ik de enige die hierin verandering aan kan brengen.

Ik realiseer me dat dit een proces is die mijn uiterste Inzet, Toewijding en Discipline vraagt, aangezien ik Mijn Controle in/als De Geest in reacties, Gedachten, Gevoelens en Emoties niet zomaar op zal geven aangezien het Alles is wat Ik Ken als waarin Ik Ben Opgevoed en wie ik geworden ben, zonder te weten Wie ik Werkelijk Ben als Leven. Dus ik als Het Bekende zal mezelf proberen vast te houden in Zelfinteresse. Vandaar mijn Weerstand en Reacties op Alles wat ik Nooit Gekend Heb als Het Beste voor Alle Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hetgeen Het Beste is voor Al Het Leven af te wijzen uit Angst voor het Onbekende en in een Geloof dat Ik het Beter Weet aangezien ik anders Opgevoed ben, niet ziende dat we allen zijn opgevoed volgens een programma in afscheiding van werkelijk leven en van elkaar, gevangen in de Controle van de Persoonlijke Ervaringen als Gedachten, Gevoelens en Emoties in de Geest in constante Reactie op elkaar, waardoor ik niet meer in staat ben in Gezond Verstand te zien wat er gaande is in de Fysieke Werkelijkheid en ik geen notie meer neem van de Totale Ongelijkheid en Al Het Lijden op Aarde aangezien ik denk en geloof in de Afscheiding die ik Leef in de Geest in Reactie, dat ik Hier Niets aan kan doen en Niets mee te maken heb en in plaats hiervan doorga met reageren op en afscheiden van wat er om me heen gebeurt en tevens doorga met reageren op en afscheiden van wat er in mezelf gebeurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb Afscheiding op Afscheiding te manifesteren door te reageren op mijn Binnen- en Buitenwereld.

Ik stel mezelf ten doel Gezond Verstand te ontwikkelen op mijn Reis naar Leven en te leren zien wat Hier is in Fysieke Werkelijkheid, in plaats van me te laten leiden door Reacties op mijn Binnen- en Buitenwereld in Gedachten, Gevoelens en Emoties waardoor ik mijzelf Beroof van mijn Gezonde Verstand en waardoor ik mijzelf Blind maak voor de Ongelijkheid en het Lijden van het Fysieke Leven op Aarde.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te onderzoeken in/als Programma in/als Geest Bewustzijn Systeem, waarin ik overleef in/als Energie ten koste van het Fysieke Leven, van mezelf en van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te reageren op het woord Programma en niet te willen zien en geloven dat ik leef in/als een Programma, aangezien ik Denk en Geloof dat ik het heel aardig doe en ik niet zoveel kwaad doe en dat het kwaad in de wereld niet zoveel met mij te maken heeft.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe het kwaad in de wereld te herleiden is naar hoe ik beweeg in en als mezelf in/als geprogrammeerd wezen zonder werkelijk te zien wat er gaande is in de Fysieke Realiteit in mezelf en buiten mezelf, en hoe ik zelf hierin kan veranderen door eerst mezelf vrij te maken van ervaringen van schuld en schaamte, zodat ik rechtstreeks, zelfoprecht in zelf kan zien en rechtstreeks, zelfoprecht mezelf kan veranderen als en waarin ik Opsta voor Het Beste voor Al het Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het beste zal ontvangen als niet iedereen het beste ontvangt, dat ik afgescheiden besta van een ander leven, in plaats van in te zien dat ik dit niet zie omdat ik in en als een programma gevangen beweeg, en als ik niet wil zien dat ik in en als een programma leef, kan ik mezelf ook niet veranderen – immers wat ik niet wil zien kan ik niet veranderen – en dus houd ik mezelf gevangen in een afkeer van wat werkelijk gaande is, niet ziende dat deze afkeer mezelf juist gevangen houd en ikzelf ook nooit het beste zal ontvangen.

Ik stel mezelf ten doel me niet af te laten leiden door een woord als ‘Programma’ en in plaats hiervan mijn Eigen Reacties hierop in mezelf te onderzoeken en zelfvergeven, en tevens te onderzoeken wat er bedoeld wordt met een woord als Programma, zodat ik mezelf kan Ondersteunen in het Vrijmaken van Mijn Reacties op Het Woord.

Day 296: Desteni and the Consciousness of Love and Light

*
—————————————————————————————————
Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life